De verdrukking der Kerk. 11. Als de H. Augustinus, de groote kerkleeraar, nog leefde, zou het hem geene groote moeite kosten zijn werk de civitate Dei naar de behoeften van den tegenwoordigen tijd om te werken, aannemende dat hij noch aan de waarheidsliefde zijner tegenstanders, noch aan hun goeden wil om zelf te denken en de dingen te onderzoeken, twijfelde. Het is toch een der grootste gevaren van onzen tijd, dat iedereen hetzij in staat of niet in staat om alle zaken te begrijpen, alles wil onderzoeken. Dit gevaar is te grooter daar het Evangelie in handen van oningewijden, aanleiding kan geven tot de grootste dwalingen, en dat zulks plaats heeft, blijkt genoegzaam uit de beschuldiging dat het Evangelie, of wat op hetzelfde neerkomt, dat de Kerk staatsgef'dhrlich is. De geest om alles te onderzoeken, is echter als het ware ook weer even internationaal als de geest der Kerk zelve. Die geest toch moet alle andere zaken voorafgaan om aan de wetenschap duizende nieuwe wegen te openen. Reeds daarom en nog te meer omdat de groote beginselen , die er in opgesloten liggen universeel zijn en dat die geest het brandpunt is van het leven van alle cultuurvolken, is ook de strijd tegen de Kerk, zooals die sedert 300 jaren steeds met meer verwoedheid wordt gevoerd, bij al die volken universeel. Spanje, Italië, Zwitserland en Duitschland verschillen slechts daardoor van elkander dat bij den eenen de aangeboren onverdraagzaamheid meer op den voorgrond treedt dan bij den anderen. Spanje oogst nu de vruchten in van een dubbele zaaijing, van de hebzucht, die ontstaan is sedert het openen der transatlantische goudlanden , en van het toelaten der vrijmetselarij die Louis Philippe en Palmerston gespaard heeft. Het bondgenootschap van Italië met Pruissen, zal zeer spoedig een ander aanzien krijgen dan dat van een beschermeling van Pruissen te zijn wier protectie ter gelegener tijd een voorwendsel zal wopden om de Kerk te vervolgen. Van Zwitserland spreken wij liever niet; wij gelooven dat de haat tegen de Kerk ook wel zonder het spreekwoord: //Geen geld, geen Zwitser," voor iedereen duidelijk zal zijn. Maar in Duitschland! Genoeg is hierover geschreven om er nog veel van te zeggen. Het hangt geheel af van de houdbaarheid of onhoudbaarheid van den rijkskanselier en slechts van eene onhoudbaarheid, tengevolge van de oppositie eener parlementaire meerderheid , is "i ons oog iets te verwachten , en daar zijn we nog ver af. °°k in Oostenrijk staan de zaken zoo, dat n omkeer nog zoo spoedig niet te verwachten is, zoo min als in Beijeren waar de vervolging even ver gevorderd is als in Pruissen, alleen met dat verschil dat in Pruissen de vervolging meer openlijker optreedt. In Spanje is de anarchie volkomen. Daar is in het programma de vervolging niet vergeten, In Italië is zij op weg. Duitschland is de klassieke bodem van het systeem der korte en bondige maatregelen; het komt er nu nog slechts op aan den wettig gemaakten haat in toepassing te brengen, want eer gelooven wij aan de verandering en bijvoeging van een paar duizend nieuwe wetsartikelen, dan dat Pruissen het der Kerk zal gewonnen geven. Een enkel voorbeeld zal genoeg aantoonen dat de katholieke Kerk en geen andere het mikpunt van hun haat is. Een redacteur had op wetenschappelijke gronden aangetoond dat het talmudsche jodendom, en niet het jodendom in 't algemeen te verwerpen is, en werd wegens beleediging den godsdienst aangedaan veroordeeld. Een Beijersche schoolmeester echter die in eene publieke vergadering onder de luidruchtige toejuichingen zijner collega's gezegd had: //Het christendom vergiftigt het volk," werd vrijgesproken. Men heeft zich altijd er mede getroost door te zeggen: Door ook het christendom uit de staten te verbannen, zoo zijn toch de volkeren nog christelijk. Wie echter verstandig redeneert zal met ons bekennen, dat slechts een christelijk volk een.christelijken Staat kan stichten. De moderne volken zijn godsdienstloos of confessioneel , en waar dié twee rigtingen te zaam aanwezig zijn, daar bestaat ook het grootste gevaar voor de Kerk. Wij hebben deze artikelen niet geschreven om de christenen te ontmoedigen, noch om andersdenkenden te verbitteren, ons doel was alleen de slapenden wakker te schudden. Deze toch hebben gewoonlijk het gezegde in den mond: //Het zal zoo gevaarlijk niet zijn." Moge het gezegde hen doen zien dat wij den stand van zaken niet overschat hebben en dat de Katholieke Kerk geene andere hoop heeft dan de barmhartigheid van God en het patriotisme harer kinderen. --- BUITENLANDSCHE BERIGTEN. Amerika. NEW-YORK, 18 Aug. Berigten uit Mexico melden, dat de president der republiek den wensch te kennen heeft gegeven om de diplomatieke betrekkingen met Engeland, Frankrijk en België te hervatten. Het nieuwe congres heeft geweigerd spoorwegconcessiën aan burgers der Vereenigde Staten te bekrachtigen. --- Italië. Men schrijft uit Rome aan de Correspondance de Genève: Ik weet niet of ik u reeds verhaald heb, dat de regering van Victor Emmanuel, Rome ingenomen hebbende, een bewijs vau hare achting aan den grooten Romeinschen sterrekundige, pater Secchi, die de roem is van Italië en van de orde der Jezuïten, willende geven , hem den leerstoel der astronomie in de Romeinsche Universteit aanbood. Zij ontving eene weigering. Daarop bood zij hem een plaats aan in den Senaat, doch met geen beter gevolg. Hierdoor echter nog niet ontmoedigd , wilde zij hem benoemen tot Directeur-Generaal van alle observatoriums en physisische kabinetten van Italië. Maar ook deze eer werd door den geleerde afgewezen. Over deze herhaalde weigering gebelgd en vernederd door de belagchelijke rol, die zij op het wetenschappelijk congres te Parijs gespeeld had, wachte de regering eene gelegenheid af om zich te wreeken. Deze deed zich op. Pater Secchi bewoond sinds eenigen tijd het college van Mondragon. Daar was hij voornemens een cursus van astronomie te openen, waaraan ook externes zouden deelnemen. Maar als een man , die de piemonteezen kent, vroeg hij eerst daartoe verlof aan de regering. Wat denkt men nu wel dat deze geantwoord beeft ? Dat hij beginnen moest met zich te onder wei pen aan het voorgeschreven examen. Pater Secchi als een jonge student gedaagd om voor eene commissie van examinatoren te verschijnen! Is het ook bespottelijk? De man, wiens genie door geheel Europa bewonderd wordt, wien men het toezigt op het onderwijs in de astronomie in geheel Italië wilde opdragen , wordt niet in staat geacht daarin onderwijs te geven, tenzij hij een examen ondergaan en de vragen beantwoord heeft, die de commissie hem voor zal leggen. Dit staaltje bewijst de laagheid der Italiaansche regering en haren haat tegen de Jezuïten. ROME, 16 Aug. Volgens de Voce della Verita gaan de prefecten onvermoeid voort met het uitvaardigen van hun verbod, om bedevaarten te houden. De katholieken echter zijn, volgens dat blad, voornemens , namens de stad Rome, de gelofte af te leggen , om een gedenkteeken aan het H. Hart van Jezus op te rigten , wauneer de kerk zegeviert. De Paus keurt dit denkbeeld goed. — Uit Genua wordt aan de Univers geschreven : Ik verneem ernstige tijdingen. De geheime genootschappen zijn in duidelijk geopenbaarde beweging en weigeren in de komst aan het bestuur van Mingbetti het zekere teeken te zien van eene voorbereiding der regering om van Rome af te zien. Zoo de koning, die overigens op duizenderlei wijzen zijn afkeer van Rome aan den dag gelegd heeft, tegen-mijne verwachting besloten was er te blijven , zou het eene groote dwaasheid van zijnen kant zijn als het hoofd van zijn kabinet een man te kiezen, die de September-overeenkomst vau 1864 geteekend heeft. Minghetti zelf, verschrikt door de klagten, die zich tegen hem in Italië en Duitschland verheffen , heeft onder de rubriek Rome aan de Nordd. Ztg. eene correspondentie doen schrijven, om te verzekeren dat de overeenkomst , in plaats van een afstaud doen, een nieuwe stap geweest is naar Rome, en dat hij voor zich besloten heeft het de hoofdstad te laten blijven. Wel verre echter van de partijen gerust te stellen, heeft dat artikel hen in hunne overtuiging meer bevestigd. Hij verdedigt zich , zegt men, dus hij is schuldig. Het is een feit dat een plan is vastgesteld voor een algemeenen opstand en aan Ricciotti Garibaldi de zending is opgedragen om de honderd steden van Italië af te reizen om zich met de comités van de Internationale te verstaan. Daar men slechts ecu zeer gering vertrouwen stelt in dien man, die zeer verzot is op winst eu zweigerij , heeft me» hem twee gezellen of secretarissen toegevoegd, die hem niet verlaten. Menotti is , naar men zegt, te Rome ,en zet daar zijne intrigues en zijn verkwistend leven voort, dank aau het geluk , dat hij gehad heeft vau oen prijs in de loterij te winnen. Men wil zich door een of ander middel ontdoen van Victor Emmannël, de federale republiek proclameren, eene revolutie in Frankrijk bewerken, de agitatie iv Spanje doen voortduren en tegelijk de consorten in Itallië en de clericalen overal bestrijden. En daar de geheime genootschappen geene hulp van legers hebben, rekenen zij er op den opstand te doen ontstaan met eenige opzettelijk toegebragte dolksteken en -petroleum. De geheime genootschappen hebben eindelijk tot penningmeester een man , die zeer belangrijk geworden is door den post, waarmede hij onlange door den koning bekleed is, namelijk graaf Pianciani, burgemeester van Rome, en zij rekenen sterk op hem, want hij is aan hen innig verbonden. Kortom, het afzien vau Rome, dat, ondanks Pruissen, eene noodzakelijkheid geworden is voorde monarchie, schijnt in de oogen der geheime genootschappen eene misdaad vau majesteitsschennis , eene beleediging, het bloed der martelaren aangedaan enz. —¦ niet (let hierop wel) dat men van Rome later toch niet zal moeten afzien, omdat die stad niet in staat is eene hoofdstad te worden, maar omdat men het niet kan laten varen, zoolang het pausschap de pogingen der moderne beschaving weerstaat. — De nonnenkloosters zijn de eerste slagtoffers der officieele tirannie. Bijna dagelijks beteekenen de agenten aan een of ander klooster de ontruiming binnen 24 uren. De religieusen laten zich dan naar andere kloosters vervoeren , waaruit zij later weder zullen worden verdreven. Verscheidene vereenigingen hebben reeds de schuilplaats aangenomen, die de H. Vader in zijne villa Castel-Gordolfo nabij Rome heeft aangeboden. Reeds zijn bijna 300 religieusen van verschillende orden daar vereenigd. ---