POSTERIJEN. In de tweede helft der maand December 1874 , zijn door net Postkantoor te Tilburg verzonden de volgende brieven, ILi f d Zliu' omdat men de personen, aan wie zij geadresseerd waren, niet heeft kunnen vinden , als : C Smits, Oirschot. 11. van den Tillaard, Tilburg. Kcst» Kunnende de brieven door de afzenders aan net Postkantoor te Tilburg worden terug ontvangen. De Directeur van het Postkantoor te Tilburg, I J. W. KÖNIG. --- Postkantoor Tilburg. Van af 10 Februarij zal de ligtiug der brievenbus aan het kantoor voor de correspondentie naai- België plaats hebben als volgt: België (uitgenomen Turnhout en Hasselt) 7.-'s morg. '1.15 's morg., 12.30 's nam., 7.- 'savonds. luruhout 6.30 's morg., 12.30 en 5.45 's nam. Hasselt 6.30 en 9.45 's morg., 9.— 'savonds. hedert geruimen tijd is bij den boekhandelaar van Laarhoven op het Smidspad , van wege het bestuur der Posterijen een dépót van postzegels gevestigd waar verkrijgbaar zijn postzegelsL briefkaarten en postwissel-formulieren, tot denzelfden prijs als aau het kantoor. De Directeur van het Postkantoor, . mmm__ J. W. KóNIG. --- Een kijkje in het „ond-Catholleiame." armeer men de woord- en penvoerders van het liberalisme mag gelooven dan neemt de zaak yan het zoogenaamde oud-Catholicisme in Duitschland en Zwitserland hand over hand toe. De dagbladen geven nu en dan cijfers aan die doen verbazen en in bijeenkomsten van oud-katholiekeu wordt steeds gewezen op net stichten van nieuwe gemeenten. t Is zeker reeds bedroevend genoeg dat hier en daar in Duitschland huisgezinnen gevonden worden die zich bij de beweging aansluiten. Uit is vooral te wijten aan de hoofden der huisgezinnen die, aan de vrijmetselarij verbonden, reeds lang hun geloof verloren hadden en nu eene goede gelegenheid vinden om zich geheel van de Kerk af te scheuren. Te betreuren is het vooral voor de kinderen, die nu in de dwaling opgevoed worden, welke nu een langer levensduur kan hebben dan anders mogelijk 2°u zijn. Onwaarheid is het echter dat de zel°ffTmdc dud-katholieken veld winnen; nemeut • mÜde TdersteuninK ™n het gouvervan hln m6t ln staat hunne zaak eene schijn aUe midd Ln8';?' Zij7°eten zelfs int<*e °d^ „„.ï;»,»,, aanwenden om geen terrein te irls^tertggt;rf--er *r *reeds to: te duidelijk Ca. TlnieS anderS was dan ™ nie«w protestant»** Naast God fe dit vooral te danken aan de uitstekende geestelijkheid van Duitschland, die onwrikbaar trouw aan de Kerk bujft. Men kan er zeker van zijn dat de Pruissische regering wel geaarzeld zou hebben zich zpo diep in die aangelegenheid te steken, wanneer ZIJ vooraf geweten had dat geene middelen zouden baten om de geestelijkheid tot afval te brengen. Zij heeft zich in hare meening zeer bedrogen gevonden. In Zwitserland is het zoogenaamde oud- Catholicisme reeds geheel ontaard en men slaagt daar nog veel minder dan in Duitschland. Het baat niet veel of een liberaal orgaan daar onlangs de rustige houding der Katholieken als een bewijs aanvoerde dat men het oud- Catholicisme niet ongenegen was en op het groot getal gemeenten wees; de waarheid, is dat de Katholieken geduldig den tijd afwachten dat de gansche kraam ineen zal storten en dat zij , die de beweging met zooveel ophef op touw gezet en zich indertijd bij Döllinger en de zijnen aangesloten hebben, nu reeds den brui geven van het kerkje spelen. Zij laten de aangestelde en bezoldigde pastoors hunne heiligschennis plegen en blijven thuis. Dit is hier en daar zoo erg dat men //van hooger hand" gemeend heeft tusschen beiden te moeten treden, aangezien de zaak voor iedereen belagchelijk gaat worden. Zoo heeft dezer dagen de kerkeraad van Oelsberg, in het kanton Bern aan de liberale Katholieken eene circulaire van den volgenden inhoud gerigt: //Daar de godsdienstige quaestie in de Jura eng verbonden is met de politieke, zoo is het van gewigt, dat, nu onze nationale Kerk op soliede en wettelijke grondslagen gebouwd is, alle vrijzinnigen deze Kerk ondersteunen en de meerderheid der bevolking van Bern de maatregelen zal handhaven , die door haar zgn genomen. Intusschen worden onze godsdienstoefeningen weinig bezocht, en onze vijanden strooijen overal uit dat onze Kerk verlaten is. Ten aanzien van deze onverschilligheid, ja wij zeggen zelfs onverschoonbare nalatigheid, doen wij een laatste appèl op de vaderlandslievende gezindheid der bewoners van Oelsberg, en smeeken hen voortaan op de Zondagen de Mis weer regelmatig bij te wonen en in 't bijzonder hunne vrouwen en kinderen aan te sporen de kerk te bezoeken. //Wanneer de Katholieken niet meer ijver aan den dag leggen in het ondersteunen van den liberalen pastoor en den liberalen kerkeraad, zal laatstgenoemde haar mandaat, door den gemeenteraad haar opgedragen, nederleggen. //Oelsberg, den 7 Januarij 1875. De Kerkeraad." Deze wanhopige oproeping is door twee agenten van politie huis aan huis rondgebragt en onder de *vrienden" verdeeld. Behoeft men nog een ander bewijs? En dan moet men niet vergeten dat hier sprake is van eene voorname plaats alwaar men een liberalen prefect, een liberalen president der regtbank, een liberaal gymnasium en een aantal voorname liberale beambten heeft. Men kan zich dus gemakkelijk voorstellen hoe het met den vooruitgang van het oud-Catholicisme op het platte land gesteldis. Trouwens dien naam verdient de beweging in Zwitserland thans geheel niet meer, de maskers worden reeds weggeworpen. Zoo is op den 9 Jan. jl. de zoogenaamde oud-katholieke pastoor Lièvre te Biel gehuwd met de dochter vau een protestant. De Waalsche predikant Saintes, een reeds sinds vele jaren afgevallen priester, heeft het huwelijk voltrokken, en om dien apostaat daartoe te bewegen heeft de /oudkatholieke" pastoor schriftelijk de verklaring moeten afleggen , dat de kinderen, die uit dat soort van huwelijk mogten voortkomen , in den protestantschen godsdienst opgevoed moeten worden. De pastoor zal dus mettertijd zijne kinderen naar een dominé moeten zenden om in den godsdienst te worden onderwezen. Men zou er mede kunnen lagchén, wanneer de zaak niet zulk eene ernstige zijde had. --- BUITENLANDSCHE BERIGTEN. China. De dezer dagen overleden keizer vau China, Toung-Tchi, was in zijn 24e jaar. Zijn vader, Hien-Fung, stierf in Augustus 1871, waarna zijne moeder als regentes en zijn oom , prins Kling, als hoofd van de administratie optraden. Den )Gn October 1872 huwde de jonge prins Aluto, dochter van Chungchi, een geleerde van de keizerlijke academie. Den 23n Febr. van hetzelfde jaar, aanvaardde Toung-Tchi vormelijk de keizerlyke kroon. Hoe kort zijne regering geweest zij , toch zal zij gedenkwaardig blijven, omdat tijdens haar de befaamde audiëntie-quaestie uit den weg geruimd werd. Toung- Tchi stond namelijk toe, dat de Japansche en Europesche ambassadeurs voor hem verschenen, zonder dat zij noodig hadden te knielen. --- Spanje. Kan men eene correspondentie uit Madrid aan den Tim.es vertrouwen dan zouden op dit oogenblik onderhandelingen zijn aangeknoopt met het doel om Serrano te bewegen naar Spanje terug te keeren en, na den Koning , de eerste plaats in het bestuur te bekleeden. Serrano, zegt de correspondent, is zwak en hulpeloos als hoofd van een gouvernement; maar hij wordt als een geduchte opposant beschouwd, en derhalve is hem een wenk gegeven, dat hij tot de nieuwe combinatie, op voorwaarden, door hem zelven gesteld, kan toetreden, en elke positie kan verkrijgen die hij wenscht, al ware het, dat hij de waardigheid van regent verlangde. — In het officieel orgaan der Carlisten, El Cuarlel Real, verklaren de notabelen uit Navarra, Guipuzcoa, Alava en Biscaye, dat ze de monarchie van Alphonsus XII onmogelijk kunnen aannemen, wijl deze illegitiem is en noodlottig voor Spanje, den godsdienst en de fueros. Zij doen een nieuw beroep op de Basken en Navarrezen om de pogingen van den geest der revolutie te onderdrukken. Door Alphonsus en zijne partij worden krachtige pogingen in het werk gesteld om de Carlisten niet met het zwaard maar met verleiding te overwinnen. Alphonsus heeft tot de bewoners vau Biscaye en en Navarre eene proclamatie gerigt, waarin hij zegt de fueros te zullen eerbiedigen en de nadeelen , die de Kerk heeft geleden, te zullen herstellen. Willen zij een Koning, hij is de wettige; hij biedt hun vrede en welvaart aan. Hoe hij dit laatste met een ledige schatkist en met ministers, die alleen hun eigenbelang zoeken , moet doen , vergeet hij er bij te voegen. — De Univers bevat een berigt uit Hendaye, meldende dat 28 Januarij zeven Carlistische bataillons Sagedon (op 6 uur afstands van Madrid) ziju biunengerukt. Dorregaray staat met 20 bataillons bij Valencia. De Alphonsisten aarzelen de stellingen bij den Carascal aan te tasten, ofschoon zij daar 80 bataillons èn 120 stukken hebbeu, tegenover 30 bataillons met 40 stukken van don Carlos. Don Carlos is den 24eu te Estella aangekomen en zal den grooten veldslag, die tot ontzet van Pampeluna (dat eerst den 21en jl. de tijding van Alphonsus uitroeping tot koning vernomen heeft) verwacht wordt, in persoon aanvoeren. ---