Het einde van het Belgische Jezuïeten-fabeltje. Daar voer onlangs eene groote vreugde door de liberale pers van geheel Europa: de gedienstige telegraaf had aan alle dagbladbureaux der wereld de blijde boodschap gebracht, dat de man ontdekt was die, naar aanleiding van's konings sanctie op de Belgische onderwijswet, plakkaten met doodsbedreigingen tegen den koning, op de muren van Brussel plakte, en — de room van de melk — dat een Jezuïetenpater in het schandelijk bedrijf betrokken was. Welk een bonne fortune , welk eene uitkomst, ook hier te land, , waar de liberale pers met Kappeyne, Fransen van de Putte euz. zoo zwaar in de maag zat en zich' nog de naweeën van de Pincoffshistorie deden gevoelen. De Jezuïeten betrapt op konings moord , klonk alom het wachtwoord, en op dat thema werd voortgebouwd , werden commentaren gemaakt, alles naar aanleiding der heuglijke ontdekking te Brussel. Na de telegraaf kwam de Belgische liberale pers haren confraters in het buitenland te hulp, en stof geven tot blijdschap en nog vreeselijker wraakkreten tegen de Jezuïeten. Een zekere Van Hamme, een clericaal verkiezings-agent, wien men op het schrijven der bewuste plakkaten betrapt had , had wel wis en zeker een pater-Jezuïet beschuldigd van medeplichtigheid aan de snoode daad , en er was in het college, waar de moordlustige Jezuiët verblijf hield, een huiszoeking gedaan, en er waren zeer compromitteerende papieren ontdekt , en alles was verzegeld geworden, en de misdadiger was gevangengenomen, en de overige Jezuïeten waren onder politieopzicht gesteld, enz. enz. En de pennen der Jezuïeten-hatende dagbladschrijvers gingeu met koortsachtigen ijver over het papier, en de vreugde sloop in het hart der liberalen en zelfs het Handelsblad meende in zijne vreugde, dat het Brusselsche schandaal den Franschen Jezuïeten, die zoo taai bleken te zijn, den genadeslag zou toebrengen. Maar — o wee voor het op schandalen azende liberalisme: Al loopt de leugen nog zoo snel, De waarheid achterhaalt die wel. Zoo ook thans weder: de //clericale verkïezingsagent" bleek een verloopen sujet te zgn, een oude kennis der Justitie , een dronkaard, die in geene jaren meer in eenigerlei betrekking tot de Katholieken gestaan had; de arrestatie van den Jezuïetenpater , die een eenvoudig grijsaard, een Jezuïeten-leekebroeder was, bleek, op aansporing van Bara, minister van Justitie , gedaan te zijn , die daardoor leelijk zijne handen brandde, daar de volledige onschuld van den zoogenaamden misdadiger spoedig aan het licht kwam , zoodat de verongelijkte onmiddellijk moest vrijgelaten worden, de compromitteerende papieren, die gevonden heeten verdwenen plotseling in het niet, en van de geheele geruchtmakende historie bleef niets over dan een individu, handelende uit haat tegen de Katholieken in het algemeen en de Jezuïeten in het bijzonder: de leelijke vergissing van de justitie met den minister Bara aan het hoofd en, eindelijk, de spijt der liberale dagbladpers, die zulk eene begeerlijke prooi zag ontsnappen. Het is wel ongelukkig voor de liberalen, dat ze telkens zoo teleurgesteld worden in hunne blijdste verwachtingen en hunne schoonste vertelsels fabeltjes blijken te zijn; hunne voorbarigheid verdient wel eene kleine kastijdiug en zulks te eer, daar ze zelven zoovele zonden op hun geweten hebben. Of de zaak echter met die kastijding afgeloopen is? Wij twijfelen er aan en meenen, dat er uit de zoogenaamde J ezuïeten-affaire nog geheel iets anders kan te voorschijn komen. Inderdaad , nu het bewezen is, dat de ongerijmde beschuldigingen van Van Hamme lage lasteringen bleken te zijn, is de vraag gewettigd welke de ware beweegreden was van zijne betichting ? Reeds is het gevoelen uitgesproken, dat de loge in deze de hand in het spel zou hebben; de vrijmetselarij in België is tot alles in staat, getuige haar verleden: waarom zou ze een harer creaturen niet opgewekt hebben en betaald om de Jezuïeten van eene hatelijke misdaad te beschuldigen, 't Is waar, op den duur moest de onschuld der beschuldigden aan het licht komen, maar middelerwij 1 was de slag geslagen en een nieuw motief geleverd om de verdry ving uit België van de gehate Jezuïeten-orde te vragen. Zulks moge onlogisch, onzinnig schijnen —die onzinnige veronderstelling is gebleken waarheid te zijn: verschillende liberale bladen in België eischen thans met groote woorden dat de gehate Jezuïeten uit • het land gebannen worden, niet omdat ze schuldig zgn — dit is niet meer vol te houden zonder met de strafwet in aanraking te komen — maar omdat ze schuldig hadden kunnen zijn. Daarenboven zekere pers kent en beoefent het gezegde van Voltaire. //Lieg maar voort, er blijft altijd iets vau hangen." --- Begrafenis van Mgr. Martin. Over de plechtige ter aarde-bestelling, op jl. Zaterdag, van het stoffelijk overschot van Mgr. Conrad Martin, den bisschop van Paderborn, deelen de Duitsche bladen het volgende mede. Duizenden Katholieken uit alle streken van het diocees en van daarbuiten waren naar Paderborn gesneld, om de begrafenis bij te wonen. Evenwel was het hun niet gegeven, nog eenmaal het gelaat van den geliefden opperherder te aanschouwen. De omstandigheden lieten dit niet toe. Eerst op den vooravond van den dag der ter-aardebestelling werd door de overste van de Zusters van Liefde, Pauline von Mallinekrodt (welke de lijkkist uit België naar Paderborn begeleidde), aan het domkapittel, vertegenwoordigd door de titularissen Bartscher en Bieling, het lijk, bij officieel proces-verbaal, overgegeven en vervolgens, van omstreeks 7 % uur 's avonds af, in de kapel van het Zusterklooster neergezet. Velen stroomden toe, om ten minste de kist te zien, die het dierbaar lijk omsloot. Op den morgen der begrafenis waren reeds ten 8 uur de straten, langs welke de treurige stoet zou voorbijtrekken, met een dichte menigte gevuld. Endelijk kwam circa 8% uur de stoet, om het lijk af te halen.- Hoe indrukwekkend hij echter ook zijn mocht, het oog der Katholieken miste toch zoovelen onder de rouwdragenden, die, wanneer de toestanden anders waren, niet zouden zijn weggebleven. Zoo ontbraken o. a. de paters Franciscanen, de paters Jezuïeten, de studenten der philosophisch-theologisehe faculteit en die van het priester-seminarie — allen slachtoffers van den Culturkampf. Ten 9% uur zette de stoet zich in beweging. De katholieke leerlingen van het gymnasium waren allen aanwezig, hoewel niet officieel; op hun verzoek was hun echter een halve schooldag vrij gegeven. Voorop liepen 110 in het wit gekleede schoolmeisjes met zwarte sjerpen, kransen en leliën. Alsdan volgden de broederschappen der stad en vele vreemde met hare vaandels, niet minder dan 20 in getal. Tusschen deze afdeeling en de nu volgende was een kleine tusschenruimte. De tweede afdeeling werd geopend door de deputatie der katholieke studentenvereniging Arminia, in vol ornaat, met rouwfloers en vaandel. Achter de deputaties schreden, voorafgegaan van het domkoor, 300 priesters, in roket, en het domkapittel, met den celebrant, den wijbisschop Mgr. Freusberg, in het midden. De met kransen overladen en rijk vergulde kist werd te miflden der Maltezer ridders en van de gansehe schuttersgilde met haar 4 vaandels door burgers van alle standen gedragen. De domcapitularis en plebaan Klein hield de lijkrede , terwijl de pontificale Mis werd opgedragen door Z. D. H. Mgr. Freusberg , en de deken van het kapittel, de hoogeerw. heer Peine , de commendatio animae en de eigenlijke bijzetting verrichtte. Van vreemde prelaten woonden de domheeren dr. G-iese en Tibus uit Munster de plechtigheid bij. Door de firma Kirchheim te Mentz is thans een brochure van Mgr. Martin uitgegeven, welker verschijning de doorluchtige schrijver niet heeft mogen beleven. Zij draagt tot ,titel: „Zeitbilder oder Erinnerungen an meine verewigten Wohlthater". De voorrede vangt aan met deze woorden : „De H. Schrift maant ons aan, de vervlogen jaren van ons leven te overwegen. Deze waarschuwing moeten natuurlijk in het bijzonder diegenen ter harte nemen, welke reeds een te ver gevorderden leeftijd hebben bereikt, om zich te kunnen verhelen, dat hun dagen geteld zijn." Was het niet alsof de doorluchtige Kerkvorst er een voorgevoel van had, dat hij spoedig de eeuwige rust zou ingaan ? Paderborn is het vijfde der Pruisische of gedeeltelijk tot Pruisen behóórende diocesen, welke door den dood van hun bisschoppen beroofd zijn : Fulda, Trier ? Mentz en Osnabrück waren reeds vroeger door zoodanig verlies getroffen. Laatstgenoemd diocees behoort dus niet — zooals wij in ons vorig nummer abusievelijk schreven — tot de weinige, wier bisschoppen nog in functie zijn. Mgr. Johann Heinrich Beckmann is reeds voor geruimen tijd overleden, zoodat alleen Culm, Ermeland en Hildesheim nog op regelmatige wijze door hun bisschoppen bestuurd worden; want die van Posen , Keulen, Breslau, Munster en Limburg zijn tengevolge van den Culturkampf genoodzaakt geweest hun vaderland te verlaten. (De Tijd.) --- BUITENLAND. Italië. Te Rome is een moorddadige aanslag gepleegd, die nogmaals toont hoe machteloos het bestuur van koning Humbert is, zijne eigene vrienden te beschermen tegen de meest bloedige gewelddadigheden. Volgens de telegraaf meldt zou graaf Guissi, burgemeester der stad Napels en die zich sedert twee dagen te Rome bevond, aldaar in de Via del Corso, de meest bezochte en volkrijkste plaats van Rome, door eenen moordenaar zijn aangerand, die hem niet minder dan vijf dolksteken zou hebben toegebracht. Men zegt dat de mooordenaar een gewezen gemeente-beambte is. — Aan de Germania wordt uit Rome gemeld , dat in September a. s. een consistorie zal gehouden worden, waarin vele bisschoppen gepreconiseerd en een 4tal nieuwe Kardinalen benoemd zullen worden. Voorts zal een belangrijke verplaatsing van Nuntiussen plaats hebben. — Z. E. de kardinaal-vicaris van Rome heeft in een Invito Sacro aangekondigd dat weldra de eerste steen gelegd zal worden voor het algemeen heiligdom, dat de geloovigen van Rome en van de geheele katholieke wereld ter eere van het H. Hart van Jesus op den Esquilinus wenschen op te richten. Deze aankondiging werd gedaan bij gelegenheid van een plechtig triduüm dat in de pas gerestaureerde basiliek der Twaalf Apostelen gehouden zou worden. Het doel van dit triduüm was, het H. Hart eene eerherstelling te geven voor den smaad, dien het van de goddeloozen, welke thans de meesters der H. Stad zijn, te verduren heeft. Bij die plechtigheid zou tevens in de basiliek der Twaalf Apostelen eene inzameling gehouden worden ten behoeve van het heiligdom op den Esquilinus, voor hetwelk in de laatste dagen aanzienlijke bijdragen uit den vreemde ziin ingekomen. --- Spanje. MADRID, 25 Juli. Canovas heeft in de Kamer verklaard, dat koning Alfonso een pensioen heeft gegeven aan het dochterken van den koningsmoorder Oliva Moncasi. De koning heeft aan de bloedverwanten van Oliva, welke als voogden van het kind werden aangesteld, eene som van 1500 fr. laten overhandigen. — 27 Juli. De Correspondencia bericht, dat een oude krankzinnige vrouw gister-avond een steen heeft geslingerd tegen het rijtuig van den Koning, toen Z. M. naar de Atochakerk reed. Onder het ministerie van Ruiz Zorilla, die zich beroemde het Groot-Oosten van Spanje te zijn , beval de minister van Oorlog, Cordova het reglement te maken voor de vorming van vrijmetselaarsloges in het leger; het schandaal had zulk een hoogte bereikt, dat de officieren, die er geen deel aan namen , in hunne bevordering werden gedwarsboomd en achteruitgezet. Sinds de_ afkondiging der constitutioneele monarchie is daarin eene merkelijke verandering gekomen, en kortelings zijn bevelen gegeven om al de vrijmelselaars-insigniën, boeken en andere teekenen te doen verdwijnen zoodat men hoopt, dat dit officieel schandaal VOOr ffnerl een oindo npme. --- Rusland. Uit Rusland komen alweer brandberichten.---— Ongeteekende papieren in de eerste dagen dezer maand te Moscou verspreid, kondigden een grooten brand aan tegen den 17n en inderdaad werden in den nacht van 16 op 17 dezer vier huizen in de asch gelegd. Doch blijkbaar was dit niet de aangekondigde brand: want 's namiddags ten 1 ure barstten geheel onverwacht de vlammen uit in het wereldberoemde Kremlin en wel in het Poteschnyislot. Gelukkig slaagde de brandweer er in, den brand te beperken, maar de aangerichte schade is niettemin zeer groot. In enkele gebouwen bespeurde de politie, dat de houten trappen met petroleum en vet bestreken waren, doch de daders is zij tot dusver niet op het spoor. — Te Oeralsk zijn drie brandstichters aangehouden. De misdadigers werden op heeter daad betrapt. — Te Perm werd insgelijks een zeventienjarig jongeling aangehouden , op het oogenblik toen hij trachtte een huis in brand te steken. De schuldige werd voor den rechter van instructie gebracht, aan wien hij bekende, dat hij gehandeld had op bevel van onbekende personen, welke hem met den dood hadden gedreigd, indien hij de woning niet in brand stak. — Uit Vialka wordt gemeld, dat het gemeentebestuur de volgende maatregelen heeft genomen, ten einde de uitbreiding der brandstichtingen in dit gedeelte van het westelijk Rijk te verhinderen. Voortaan zal er op de waarde van alle onroerende goederen een belasting van % pCt. worden geheven , ten einde te voorzien in het onderhoud van bewakers, welke in alle richtingen de stad zullen doorloopen , ten einde alarm te slaan , zoodra er brand wordt bespeurd. De brigade bewakers telt 10 man te paard en tachtig te voet. — Ook onder het Russische leger schiet het nihilisme diep wortel. Onderscheidene soldaten en onder-officieren zijn onlangs, wegens het deelnemen aan nihilistische samenzweringen, ten doel hebbende het vermoorden der officieren, in hechtenis genomen. Sommige Russische bladen berichten, dat ook in andere Russische regimenten nihilisten ontdekt en gevangen genomen werden. — De stad Lodz , in Russisch Polen, is totaal afgebrand. Reeds was bij vroegere gelegenheden een deel der stad door vlammen vernield en thans zijn de laatste 200 huizen daarvan een prooi geworden door toedoen van eenigé onverlaten, die blijkens verschillende omstandigheden den brand hebben gesticht. --- Postkantoor Tilburg. STAAT van brieven, geadresseerd aan onbekenden. Over de 2e helft der maand Juni 1879. Verzonden geweest naar: L. H. Laanen, Alkmaar; Gr. H. van der Landt & Co., Amsterdam; H. C. Mullens, Amsterdam; Visser & Co., Amsterdam; Mej. N. van Vugt, Anvers. Kunnende deze brieven door de afzenders aan hot Postkantoor te Tilburg worden terugontvangen. De Directeur van het Postkantoor, Van Sasse van IJssem. ---