Gelijke oorzaken, gelijke gevolgen. Daar ligt machtig veel zeggingskracht in oude spreekwoorden omdat zij meerendeels harde waarheden bevatten, die door de ondervindiug van vele geslachten ,'soms van vele eeuwen, gestaafd zijn en daardoor het burgerrecht verkregen hebben. Ofschoon men nu ook wel niet kan zeggen dat dezelfde oorzaken altijd dezelfde gevolgen hebben,, kan het spreekwoord toch ongetwijfeld als een regel gelden, die door de uitzonderingen slechts te sterker wordt bekrachtigd. Hoe groot nu intusschen ook het getal uitzonderingen moge zijn, bij de politieke verschijnselen der liberale partij in ons land hebben wij. sinds vele jaren, nog zelfs niet het geringste cijfer kunnen bespeuren. Zooals bekend is zit die partij op dit oogenblik weder aan lager wal. Wel wordt nog altijd veel grootspraak uitgekraamd, doch zoo iets maakt een kwakzalver nog niet tot professor, 't Is een feit, dat de liberalen met vrees de naderende verkiezingen tegemoet zien; dat de positie hunner Kamerleden, wier taak afgeloopen is zeer hachelijk moet worden genoemd, dat zij alle denkbare middelen bezigen om hunne gelederen tot eenheid te brengen, maar daarmede zelfs in het ultra-liberale Rotterdam fiasco maken, en dat hunne organen de meest wanhopige pogingen aanwenden om de heerschende verdeeldheid weg te nemen. Zoo is het thans, zoo is het altijd geweest. Thorbecke, de groote Thorbecke, moest vallen omdat de liberale leden der Tweede Kamer niet alleen elkander maar ook hem in het haar zaten; Fransen van de Putte, die daartoe den eersten stoot had gegeven, ging denzelfden weg op; Fock insgelijks; Kappeyne zelfs kon niet staande big ven, in weerwil men hem het erkende hoofd der liberalen noemde, en Vissering, de machtige professor van eertijds, het orakel der modernen, moest van zijne vroegere vereerders de grootste vernedering ondervinden; hij staat nog slechts overeind, omdat hij minder gevoelig is voor nederlagen, dan zijne voorgangers. 't Is een opmerkelijk feit dat de verdeeldheid onder de liberalen het meest op afin vor ;rond treedt wanneer zij een doel be kt hebben, 't welk door hen gerneense . ppelijk werd beoogd , maar in dit feit li; i eigenlijk ook de sleutel voor 'tgeen velen een raadsel moet toeschijnen. Oppervlakkige menschen, die van de politieke verhoudingen niets meer kennen dan wat aan de groote markt wordt gebracht, zullen wel niet kunnen begrijpen wat de oorzaak is der radeloosheid waarin de liberalen verkeeren. Zij hebben immers alles verkregen wat zij konden verlangen. Het onderwijs is geschoeid op de leest welke zij gemaakt hebben; posteu en eerambten staan voor hen open; de ridderkruisen vliegen hun naar de borst; zij bezitten in de Kamers eene meerderbeid ; zij staan tegenover een ministerie dat als een cameleon is opgetreden en altijd gereed is kleur te toonen naar het gelieve der liberalen. Wat kan dus aanleiding geven tot eene verdeeldheid als waarover zich thans sommige hunner organen in zak en asch vertoonen ? Wij zullen trachten die oorzaak op te sporen. Ons land levert liberale Brobdiguackers en Lilliputters op; dat wil zeggeu : reuzen en dwergen. Daar zijn er onder die aan den godsdienst niet meer waarde hechten dan aan eene kersenpit, die aan God nog zijn gebod gelooven; anderen hechten nog wel aan God en godsdienst, maar varen toch in het kielwater der moderne wetenschap, althans tot op zekere hoogte; nog anderen staan slechts in de liberale grondverf; zij hebben de kleur aangenomen en willen ook van niets meer weten. Daar nu echter het liberalisme uit zijn aard gekant is tegen het catholicisme in het bijzonder, en tegen elke confessie in het algemeen, komen gemeenlijk al de liberalen, de dwergen zoo goed als de reuzen, met gesloten gelederen op, wanneer door eèn verwant ministerie hulpmiddelen worden gezocht om den invloed van het catholicisme en ook der protestantsche kerkelijke partijen te bestrijden. Het kostte daarom geen moeite om het gezantschap bij den H. Stoel op te heffen, en zij hebben krachten genoeg kunnen verzamelen om de afschuwelijke onderwijs-wet in het leven te roepen. Zijn echter dergelijke vraag stukken niet aan de orde, dan wordt het onder hen: zooveel hoofden, zooveel zinnen, het leger wordt in zoo en zooveel kampen verdeeld, en elke commandant van zulk een kamp gaat voor eigen rekening strijd voeren. Als de wet op het onderwijs nog niet geboren was en in de naaste zitting verwacht kon worden , men kon er verzekerd van zijn dat de liberalen thans als klissen aan elkander zouden hangen; daar echter zulk een schibboleth niet voorhanden is, ontbreekt van zelf de eendracht, die macht maakt. Wij hebben steeds dezelfde gevolgen uit dezelfde oorzaken zien ontstaan. De liberale partij in ons land bezit geen innerlijke kracht en trouwens nergens, omdat zij geen vast steunpunt heeft, zij wroet steeds in eigen ingewanden; tot afbreken is zij goed in staat, tot opbouwen niet, zij leeft op puinhoopen. Van daar de tegenwoordige verdeeldheid. Nu toch het oude spreekwoord ter sprake is gebracht, meenen wij er wel eens op te mogen wijzen dat ook wij wel mogen denken aan oorzaken en gevolgen. Bij de Katholieken is geen spraak van verdeeldheid, maar wel van lauwheid bij de stembus, 't Is meermalen gebleken , dat de liberalen triomfeerden waar wij hadden kunnen overwinnen, om de eenvoudige reden dat er op zulk een oogenblik schijnbaar geene groote belangen op het spel stonden. Die oorzaak kan weggenomen worden door zich bij vertrouwbare kiezersvereenigingen aan te sluiten en als één man naar de stembus te gaan; de gevolgen zullen vooral ditmaal zijn dat de liberale overheersching een einde neemt, en het uitzicht op eene betere toekomst geopend wordt. --- BUITENLAND. Italië. Na de ernstige beschuldigingen tegen de Italiaansclie regeering uitgebracht, schijnt zij hare onschuld te willen bepleiten. Hoo zij dit aanlegt is nog niet duidelijk. Wij vernemen er slechts iets van uit het volgende bericht uit Florence : „De regeering loochent de juistheid der beschuldigingen, tegen den Italiaauschen consul Maccio ingebracht; zij verklaart, dat zij nooit dergelijke vijandige handelingen tegen eene bevriende regeering geduld zou hebben. „De Moskatel heeft opgehouden te verschijnen tengevolge van het vertrek van den Arabisehen redacteur. Men verzekert dat eerstdaags een Italiaansch pantseischip naar Tunis zal stevenen ter eventueele bescherming der Italianen aldaar." Eene enkele loochening heeft natuurlijk geen waarde , en de wijze waarop de Italiaansclie regeering met den H. Vader en de »ndere Italiaansclie vorsten, allen bevriende Mogendheden, omgesprongen is, maakt de bewering , dat zij nooit dergelijke vijandige handelingen, als Maccio zich veroorloofde, tegen een bevriende Mogenheid geduld zou hebben, eenvoudig belachelijk. — Donderdag ontving de 11. Vader den exkhedief Ismaël-pacha, vergezeld van de generaals Sefer-pacha en Ratib-pacha. Daarna gaf de Paus audiëntie aan den burggraaf De Damas en den eerw. heer Picard , hoofd van de karavaan der Frauscbe pelgrims. Zondag werden de pelgrims zelven, ten getalle van 700, bij den Heiligen Vader toegelaten. --- Rusland. Uit Rusland blijven do tijdingen somber. Terwijl de Czaar in het kasteel te öatsjina, dat eene ware vesting is, van de wereld afgesloten als een vrijwillig gevangene leeft, treden de nihilisten steeds stoutmoediger op. Hun laatste proclamatie wordt overal op de wonderlijkste manier verspreid. Zelfs in de houten ei6ren, die met Pascheu in de straten van Moscou verkocht werden, vond men er afdrukken van. Het tafereel, dat een brief uit Rusland aan de Hamburger Correspondenz ophangt, is vreeselijk. Deze brief zegt, dat de stemming in St. Petersburg en elders aan vertwijfeling grenst en de verwarring grenzenloos is. De hoogere hovelingen smeeken dringend om ontslag, de lagere nemen de vlucht, zelfs zonder ontslag gevraagd te hebben ! Wie zich uit Petersburg, waar alle vroolijkheid heeft opgehouden, verwijderen kan, maakt, dat hij wegkomt. Verkoopingen van huizon en landgoederen hebben in massa plaats. Het onophoudelijk delven naar mijnen, het voortdurend in hechtenisnemen en verhooren van, terecht of ten onrechte, verdachten, de inkwartieringen in het groot, de piketten kozakkon, die steeds de stad doorkruisen: dat alles veroorzaakt eene koortsige spanning, die het leven in St. Petersburg alles behalve aangenaam maakt. — Eene nadere depêche uit St.-Petersbur"-luidt: „Het uitvoerend comité der nihilisten, overtuigd , dat de czaar geweigerd heeft Sofia Perowskaja en Jesse Helffmann genade te schenken , heeft den keizer ter dood veroordeeld. Het vonnis zal bij de eerste gelegenheid worden uitgevoerd." De czarin heeft dit vonnis in haar kerkboek gevonden. — De Giieksch-geünieerden van Podolië — eene Russische provincie , welke vroeger deel uitmaakte van het koninkrijk Polen — hebben tot Loris Melikof een smeekschrift gericht, waarin zij, in hartroerende bewoordingen , wijzen op den ongelukkigon toestand der Katholieken -van Polen ; zij vragen , dat hun de vrijheid van godsdienst worde toegestaan en den Katholieken hun kerken en priesters mogen worden teruggegeven. Zij eindigen met te verklaren, dat zij nimmer hun geloof zullen verzaken. — De Keizer van Rusland heeft een bezoek gekregen van den Perzischen gezant die hem , namens den Schach, hulde kwam bieden , en hem een zwaard bracht met een gevest dat met diamanten is bezaaid en een ring met turkozen. Beide geschenken worden geschat op eene waarde van 400,000 roebels. Geen wonder dat de gezant verrukt is over de ontvangst, die hem te beurt viel; wie zou tegenover den brenger van zoon cadeautje niet vriendelijk wezen! --- Turkije. Uit Constantinopol wordt gemeld, dat de Turken eene nieuwe en beslissende overwinning op de Albaneezen behaald hebben. Is dit juist, dan zou er uit blijken, dat de Turken de opstanden in hun land nog kunnen dempen, als de Mogendheden er zich slechts niet mede bemoeien. Panjsche bladen willen echter weten, dat de opstand geen bedenkelijk karakter had. --- Oostenrijk. _ Zaterdag ontving het vorstelijk Bruidspaar in tegenwoordigheid zijner doorluchtige ouders op het kasteel Schönbrunn de eerbewijzen van de verschillende deputatiën van de voornaamste corporatiën uit het Rijk en van do geestelijkheid. Dinsdag is het huwelijk tusschen Aartshertog Rudolf en Prinses Stefanie in de Augustijnenkerk .te Weenen kerkelijk voltrokken. Men wete, dat in Oostenrijk het zoogenaamde burgerlijke huwelijk niet bestaat, derhalve behoefde het Vorstelijk Bruidspaar zich wel het allerminst aan die ijdele formaliteit te onderwerpen. --- Engeland. In lerland breidt de agitatie tegen Gladstone's Landbill zich nog immer uit vooral sedert de door het episcopaat aanbevolen wijzigingen zijn afgeslagen, en sinds de radicale leiders de Land liga zelfs het geheele ontwerp bestrijden. Terwijl deze categorieën het ontwerp afkeuren als ontoereikend , is de oppositie der landheeren van tegenovorgestolden, maar niet minder levendigen aard. De bepaling van het ontwerp dat een toekomstig scheidsgerecht de pachtsommen , op verzoek der pachters, telkens voor 15 achtereenvolgende jaren zal vaststellen , is hun een ergernis; niet zoo zeer wijl de pachter gedurende dien tijd zijn pachtrecht bij wijze van onderhuur mag verkoopen (waut daartoe zal nog steeds hun toestemming gevorderd worden), maar wel om het beginsel. Zij haasten zich dan ook om zich, nog vóór de indiening der wet, van hun pachters te ontdoen, ten einde geheel vrij te zijn. In Januari werden 48, in Febr 92 en in Maart zelfs 215 pachters verdreven In ééne week werd door één enkel landheer aan niet minder dan 500 pachters de huur opgezegd. In het geheel worden 7000 pachters met uitdrijving, d. i. tevens met den bedelstaf, bedreigd. Natuurlijk neemt de gisting der gemoederen van dag tot dag toe, en zullen de agrarische, wraaknemingen allicht ook weder volgen — Het Hoogerhuis heeft met algemeene en het Lagerhuis met 380 tegen 54 stemmen het voorstel der Regeering aangenomen om een gedenkteeken ter eere van lord Beaconsfield op te richten. ---