In het vorige nummer hebben wij als onze meening te kennen gegeven dat de Czaar van Rusland behoefte gevoelt om in goede verstandhouding met Duitschland te zijn, dewijl de revolutionuaire stroom , bekend onder den naam van nihilisme, hem dreigt te verzwelgen. Niemand zal deze bewering ongerijmd kunnen achten , tenzij hij geheel onbekend mocht zijn met 't geen in de laatste jaren in Europa is omgegaan en uog omgaat. Wanneer men van de samenkomsten van mogendheden kon zeggen dat alles goud was wat er blinkt, wanneer het buiten twijfel stond dat dergelijke samenkomsten werkelijk den Europeeschen vrede bevorderen , dau zou daarvan voor het heil der maatschappij vrij wat meer goeds te wachten zijn , dan van alle mogelijke congressen , die dag in, dag uit, gehouden worden. Natuurlijk zouden die samenkomsten niet eerst gehouden moeten worden, wanneer het water aan de lippen gekomen is, zooals bij den Czaar, maar pis het politiek en maatschappelijk onkruid nog kan worden uitgeroeid , alvorens het de overhand heeft gekregen. Het gaat echter met de vorsten tegenover de revolutie als 't met onze opvolgende hoog wij ze ministeriën gegaan is tegenover de onophoudelijke overstroomingen in Noord-Brabant. Eerst moesten herhaaldelijk geheele gewesten aan het woedend element prijs gegeven worden, eerst moesten honderden tot den bedelstaf gebracht, eerst moest Nieuwkuyk bijna geheel door de golven verzwolgen worden alvorens men de samenkomsten ging houden die tot een beteren toestand konden leiden, Nieuwkuyk is weder verrezen, en al zal ook de indruk van die ontzettende ramp niet verloreu gaan zoolang nog een enkele getuige overblijft, de toekomst kan voor goed verbeterd worden door voorbehoedmiddelen ; men kan ten minste de bestendiging van den toestand, waarin wij geleefd hebben, onmogelijk maken. Van de revolutionnaire overstroomingen is zoo iets niet te zeggen, althans nu niet meer , wanneer ten minste niet alle vorsten , alle regeeringen eenstemmig de de handen nog ineenslaan om het monster der revolutie te verpletteren, en-het is de vraag nog of zij daartoe wel bij machte zouden zijn. Hadden de vorsten en regeerhigeu twintig eu meer jaren geleden hun plicht gedaan , of ten minste uit zelfbehoud de handen ineengeslagen , het zou zoover niet gekomen zijn. Hoe wil men echter zelf vrij blijven van eene besmettelijke ziekte, wanneer men de verspreiding daarvan onder zijne naburen bevordert? Heeft één der mogendheden eene poging gedaan om te beletten dat Italië aan de revolutie werd prijsgegeven ? Heeft men van een enkel protest gehoord toen Garibaldi in het najaar van 1867 te Genève, onder het gejuich der koningsmoorders en samenzweerders uit alle landen, luide uitriep, dat hij te velde trok tegen Rome en niet zou rusten alvorens de Paus van zijne wereldlijke macht beroofd was ? Hebben zij een protest doen hooreu tegen de amnestie ter gunste der moordenaars en brandstichters der Parijsche Commune, die thans zulk een hoogen toon aanslaan ? Zij hebben bij al die onrustbarende revolutionnaire overstroomingen geen enkel teeken van leven gegeven, en doen dit nog niet. 't Is wel opmerkelijk dat men juist bij het bezoek van den Czaar aan keizer Wilhelm , 'twelk aan vrees voor de nihilisten wordt toegeschreven, de bewijzen kan overleggen , dat andere samenzweerders tegen de vorsten en de maatschappij openlijk verkondigen waar zij heen willen en welke hunne plannen zijn. Zoo hebben de revolutionnairen, die zich te Londeu bevinden, het prospectus verspreid van een nieuw weekblad getiteld: l'lnsurexione, organo anarchico communista. Het maatschappelijk ideaal, zegt het prospectus, is het communisme in de regeeringloosheid , > met andere woorden eene „harmonische solidaire organisatie," waarin zonder machthebber en zonder regeering allen tot aller welzijn medewerken. Alles wat den opstand gemakkelijk maakt en verhaast is goed, alles wat dien, zij het ook onder den schijn van vooruitgang, vertraagt, slecht. In Frankrijk doet zich een ander feit voor. De stichter van de Révolution Sociale, het orgaan van de beruchte Louise Michel, heeft zich , met opoffering van zijn vermogen, teruggetrokken, doch de redactie van het blad heeft doeu aankondigen dat het op den gewonen tijd zal blijven verschijnen, en Louise Michel heeft den volgenden oorlogskreet tegen de maatschappij doen hooren: „De .menschen tellen wij niet: wij zijn dö gloeiende lava van den revolutionnairen vulcaan, die alles bedekt wat haar omringt. Wij zijn de projectielen, welke de groote ontketende revolutie werpt naar de verdrukkeis." Nu valt het gemakkelijk te zeggen dat dit dolhuistaai is, maar men vergete niet dat Garibaldi reeds vóór jaren niet minder onzin heeft gesproken , men vergete niet dat ook voor de proclamaties der nihilisten de schouders werden opgehaald, en waarom siddert thans Koning Humbert voor het Garibaldistisch gespuis , waarom moet de Czaar thans bij Duitschland steun gaan zoeken tegen de nihilisten ? Het groote ongeluk van onzen tijd is dat de mogendheden uit politieke oogmerken de revolutie in andere Staten gaarne zien geschieden en zelfs ondersteunen , en de Kerk , die zoo heilzaam op liet volk kan werken , aan banden leggen. Men verdrijft de priesters eu kloosterlingen en men stelt de gevangenissen open voor moordenaars en brandstichters; men roeit het godsdienstig onderwijs uit en laat goddelooze en revolutionnaire geschriften en dagbladen ongestoord verschijnen. Zoolang men daar niet van terugkeert, zoolang men niet gemeenschappelijk werkt om het kwaad , waar dan ook, uit te roeien, zal het weinig baten of de vorsten elkander ook al omhelzen en kussen ten eigen bate. --- BUITENLAND. Amerika. Ben katholiek priester van New-York heeft aan de staatskas een som van 500,007 dollars doen toekomen van de zijde van een onbekend ambtenaar, die bij hem ter biecht was geweest. — Aangaande het lossen van een geweerschot op Guiteau, den pleger van den aanslag op het leven van president Garfield, zegt de „Daily News": De sergeant Mason, met de bewaking van Guiteau belast, trachtte dezen Zondagnamiddag neer te schieten. Guiteau stond bij het tralievenster zijner cel, toen Mason zijn geweer op hem loste. De kogel vloog rakelings langs het hoofd van Guiteau en bleef in den muur der cel zitten. Mason, die negentien jaren dienst heeft en zich steeds uitmuntend gedroeg, gaf zichzelf bij den kapitein aan en zeide: „Ik heb het schot gelost. Mijn voornemen was den schurk te dooden. Ik heb geen dienst genomen om een moordenaar te bewaken." Mason werd daarop in hechtenis genomen. Guiteau, verschrikkelijk ontsteld, kroop over den grond zijner cel en hief luide gebeden aan; hij weigerde recht uit te gaan liggen , en bleef gehurkt in den uitersten hoek zijner cel zitten , totdat men hem naar eene andere cel had overgebracht. --- Italië. Volgens de Voce della Verüa begint het Italiaansche ministerie weder te kraken. De leugenachtige en zoo beruchte circulaire van Mancini,, zou daarvan de oorzaak zijn. Het stuk moet door verschillende Mogenheden zeer slecht ontvangen en daarover zouden aanmerkingen aan Mancini gezonden zijn, welke hij voor zijne collega's verborgen heeft gehouden. Zij zoudon ze echter langs oen anderen weg vernomen hebben. — Uit Rome schrijft men dat sedert het vertrek van wijlen graaf Von Arnim, 11. Woensdag weer voor 't eerst een bezoek heeft plaats gehad van een Pruisisch gezant bij den Paus. Het onderhoud heeft nagenoeg een uur geduurd. — De heer Niemarck , Duitsch consul te Livorno , die in den spoortrein van Frankrijk naar Turijn jn een rijtuig eerste klasse door iemand, gekleed als spoorweg-conducteur,' is aangevallen, gewond en uit het rijtuig geworpen, bevindt zich in zoodanigen'toestand , dat zijn herstel spoedig kan worden te gemoet gezien. Al de spoorweg-beambten zijn in zijne tegenwoordigheid gebracht, maar in geen hunner heeft hij den aanvaller herkend. Niemarck sliep in het rijtuig, toen hij iemand in zijn zak voelde tasten, om zich meester te maken van zijne portefeuille. Niemarck stelde zich te weer; de booswicht sloeg hem met een sleutel op het hoofd en wierp hem vervolgens het portier uit. De portefeuille is in handen gebleven van den misdadiger, die gearresteerd is. --- Engeland. Onder den titel „Ben testament", heeft een ondeugend Engelsch blad een vergelijking gemaakt tusschen het testament van den onlangs overleden protestantschen deken van Westminster en dat van Mgr. Danell, den katholieken bisschop van Southwark, een voorstad van Londen. Eerstgenoemde liet namelijk zijn familie een sommetje na van Ê 90.000 (f 1,080.000); terwijl de katholieke bisschop arm stierf, geen geld achterlatende , maar. alleen talrijke kerken en de herinnering aan zijn deugden. — _ Te Bristol heeft de ontdekking van een in de haven liggende lading van 300 tonnen menschenbeenderen groote sensatie gemaakt De beenderen, te Rodosto en Constantinopel ingescheept met bestemming naar een firma in mestspeciën te Bristol, moeten de overblijfselen zijn van de dappere verdedigers van Plewna. — De ledertentoonstelling te Londen zal op Maandag 26 dezer door den lord mayor van Londen. William Mc Arthur Esq. ,M. P. plechtig geopend worden. De expositie belooft belangrijk te zullen zijn. --- Duitschland Reinkens heeft te Kaiserslautern het H. Vormsel toegediend en des avonds eene bijeenkomst gehad met Oud-Katholieken, Protestanten en Joden. Hier is hij niet slechts op de oude hevige manier tegen Rome te velde getrokken, maar heeft ook verklaard , dat hij in de Joden-quaestie beslist aan de zijde van zijn vriend Döllinger staat. Hij vergat te zeggen welken Döllinger hij bedoelde , die tegen de Joden waarschuwde of die ze tot in de wolken verhief. , Dat de tegenwoordige gebeurtenissen in Duitschland Reinkens in een onbehaaglijke stemming brengen, valt gemakkelijk te begrijpen. — De Belgische gezant, Baron Nothomb, is op zijn landgoed Kunnersdorf, bij Görütz , door eene beroerte getroffen en aan de gevolgen overleden. --- HEYTHUYSEN! Hoe ge ook te huis moogt wezen in de aardrijkskunde, waarde lozer, reken ik het u toch geen schande, zoo ge nog nimmer de namen hebt gehoord van: Leverooi, Zwartbroek, Geul, H6sch, Itteren, Ell, Buggenum en andere eerzame dorpen, al behooren ze ook tot het lieve Vaderland. Dat komt, omdat het mot steden en dorpen gesteld is als met de individuen: de meesten blijven Voortbestaan zonder eenig teeken van leven 'e geven, tenzij in hunne naaste omgeving; Videre vervullen het land" ja geheel Europa 'net hun naam, en onder deze mag men erecht aanwijzen ljot kleine , nietige , nog |°en 2000 zielen sterke heidorp in Limburg, -. n den linker Maasoever , gelegen zoowat aifweg tusschen Maas en Peel. Ui ,fn<*er(laad, wie is er in Nederland, die ƒ/ leeds meermalen den naam hoorde van: . %tlluysen ? Wat zeg ik : in Nederland ? gaat; verder op, naar Pruisson, *Ingezouden. naar Polen , naar Zuid-Duitschland , naar Canada, naar Java en Sumatra, naar Flores en Brazilië en overal — overal is Heythuysen eene veelgeliefde bekende, een verwijderde maar hartelijk geliefde en hoogvereerde vriendin. — Waarom? Waaraan heeft dan dit kleine dorp zijnen roem te danken ? Aan de groote mannen, 'die het voortbracht wellicht ? Neen, al mag het ook wijzen op eene keurbende van deftige mannen, uït zijn schoot gesproten, al sieren een Mgr. Scheijven, een Mgr. Van Laar, een HEerw. Heer Raetsen, thans Deken te Venloo, oen Van Son, martelaar van geloofsijver , die in Mongolië weinige maanden geleden sneefde, en daarbij nog eene talrijke schaar van priesteren het dorpje met luisterrijke kroon — toch dankt het niet hieraan vooral zijne bekendheid en roem, 't dankt die vooral aan zijne gestichten: Eene Heibloem, waarin honderden van verwaarloosde jonge Amsterdammers en andoren tot nuttige en christelijke handwerkslieden door de christelijke liefde gratis of daaromtrent worden opgevoed. Een St. Elisabeth's klooster vooral, moeder en hoofd eener gansche orde van Zusters Tertiarissen, om zoo te spreken over den halven aardbodem verspreid en dit reeds, nu deze orde nog geen 50 jaren levens telt. Door den WÈerw. Heer Pastoor Van de Zandt, een Noordbrabanter, met eene enkele vrome , volgens de wereld uiterst beperkte , ziel begonnen, geeft deze orde een nieuw bewijs , hoe God voor zijne groote werken gewoonlijk de kleinste en geringste werktuigen uitzoekt. Uit Duitschland met zoovele anderen indertijd verdreven, na op het slagveld, zoowel bij Düppel als bij Sadowa, bij Spieheren en Rézonville zóó groote diensten te hebben bewezen, dat de Generaal-0 verste Mère Alphonse door den Duitschen Keizer met de ridderorde werd vereerd, weken eenige leden uit naar Buffalo, anderen naar Brazilië en brachten zoo Heythuysens naam naar de grenzen der aarde. In het Moederklooster to Heythuysen bevindt zich tevens oen uitstekend, aan allo oischen des tijds beantwoordend, Pensionaat voor jonge Juffrouwen, en daarmee verbonden oene zeer gerenommeorde Normaalschool, waar jonge Dames tot onderwijzeressen, onder strenge tucht, worden opgeleid; jaarlijks levert deze Normaalschool een aantal hulp- en hoofdonderwijzeressen af on ongehoord is het, dat er zich ooit ééne met ongunstigen uitslag aan het examen onderwierp, die er zich heen begaf met toestemming harer leermeesteressen. _ Nog vindt ge in dit kleine dorp een Noviciaat van Schul-und Kranken-Schwestern , indertijd gesticht door Mgr. Von Ketteler, Bisschop van Mainz, voor den cultuurstorm gevlucht en hier, onder do schutse der christelijke liefde, eene veilige en rustige schuilplaats vindende. Voeg hier nu nog bij, dat nog meerdere religieuzen , insgelijks voortvluchtig voor den storm , zich te Heythuysen vestigden on het zal u, waarde lezer, niet bevreemden , dat dit kieine heidorp zulk eene groote plaats inneemt, ik mag wel zeggen, in de wereldhistorie. ---