LIJKZANG. PRINS ALEXANDER DER NEDERLANDEN, BIJ HET GRAF VAN 17 JULI 188 4. Klagend galmen doffe klanken Van de duinen over 't land, En door grijze nevelbanken (*) Werpt de zomerzon de spranken Van haar gloed op 't blinkend strand Van het rouwend Vaderland. Slechts de lijkgalm geeft het antwoord Op de Doodstem uit het graf: „Ik ben 't, wien én Vorst én Land hoort! „'k Heb mijn heerschersstaf geplant! Voort, „Gij, Geslachten!.... Ik breek ze af, „Beedlaars-, maar ook .... Vorstenstaf!... Hoort hoe de echo door de luchten Over dal en heuvlen zwerft, Daar zij immer voort blijft zuchten , Immer voort: „Oranje sterft ...." Eeuwen stond de boom en bloeide; Als orkaan of onweer loeide, Alles om hem werd tot puin, Droeg hij fier de breede kruin. — Thans, nu met ontvleeschden vinger De onweerstaanbare Albedwinger In zijn schorse dieper kerft, Zucht hij mede : „Oranje sterft " En, het lamfer om de slapen , Zit de Nederlandsche Maagd Treurend bij 't aloude Wapen , Dat den Leeuw van Holland draagt. Duikend strijkt de Leeuw zijn manen, Nokkend drenkt de Maagd met tranen 't Schild ¦ met 't zwart des doods geverfd ; Kleurloos valt de oranjèbloesem Van haar weemoedsvollen boezem, En ze zucht: „Oranje sterft " Zelfs de zee heeft in haar klateren 't Eigen lijkgezang geërfd; En de wimpels op haar wateren Tuigen 't meê : „Oranje sterft " Daar galmden kreten weer, die drie jaarhonderden Uit 'tvorstlijk 'sGravenhaag naar Noord en Zuiden donderden. 't „Oranje boven !" klonk , de zegezang , het lied , Waarin het Vaderland zijn Vorsten hulde biedt, Waarin geslachten hun vereering uiting gaven Weer klinkt het; maar het strijkt langs drie-en-dertig graven, En waar het stof des doods de vrucht der toekomst derft, Herhaalt de nagalm dof: „Oranje, Oranje sterft!" .... Drie graven op een rij, de laatste Oranje-zonen!.... Gebroken scepterstaf bij drie gevallen kronen.... Hier trilt geen glorielied op d'adem van den dood ; De vorstenstaf brak stuk, de koningskroon werd lood. Hier 't laatste lauwergroen, waarin geen rozen blozen; Hier voegt een smeekbeê bij een krans van tijdeloozen; Hier 't grafschrift, dat de dood in 't lijkgesteente kerft: „De laatste tak viel af; Oranje, Oranje sterft!" — Bewaar , o God , den Vorst, zijn volk zoo nauw verbonden , Den Vorst in vrede groot! Vertraag , vertraag de stond , die 't klagend moet verkonden : „Oranje, Oranje is d00d1".... E. (*) 20 Juni, sterfdag des Prinsen. --- De slavernij der Maconnerie. Men heeft gezegd, dat het Catholicisme een groote leerschool is van eerbied, daardoor is het ook een groote school van vrijheid; want de vrijheid is de eerbied van alle rechten; dat is de ware vrijheid. Naarmate men zich van de waarheid verwijdert, vermindert de eerbied en wordt de vrijheid geschonden. Het heidendom heeft niets ontzien, noch den man , noch de vrouw, noch het kind , noch lichaam, noch ziel, omdat 't de dwaling was. De vader had recht van leven en dood op het kind; vraagt het aan China of dit brutale recht verdwenen is. De vrouw was slechts een voorwerp van vermaak. De groote massa des menschdoms was in slavernij vervallen, 't was een lastdier ten dienste van eenige honderdduizenden lieden, die zich vrij noemden. De meester had op zijn slaaf dezelfde rechten als op een os; de slaaf maakte een deel uit van een bijzondere soort van vee. En wat was er van de rechten der ziel, de rechten des gewetens geworden te midden dezer algemeene dienstbaarheid ? Zij werden behandeld als de rest, dat is met voeten getreden, verpletterd , zoodat het geweten als verdoofd was en alle recht in één woord: „macht" kon worden samengevat. Toen Bismarck in den waanzin van het succes dit axioma vooropzette : „macht gaat boven recht", dacht hij er wellicht niet aan, dat hij 18 eeuwen terugging, en vele dwazen en lieden van hetzelfde slag, die het brutale woord van den brutalen Pruis afkeuren, zijn zelven niet meer dan de raadslieden van macht tegen recht. Het recht komt van God. Als de rechten Gods worden betwist, geloochend, met voeten getreden, dan vallen de rechten des menschen in stof. Welnu, de vrijmetselarij , die het omgekeerde recht is, de omgekeerde godsdienst, want men heeft er ritussen en priesters in, naaperij der Kerk , de vrijmetselarij zet de rechten Gods terzijde , terwijl ze den Grooten Bouwmeester des Heelals begroet. Trouwens er zijn veel vrijmetselaars , die zelfs aan den Grooten Bouwmeester niet meer gelooven; maar zeker gelooven ze aan den duivel, en indien zij er niet meer aan gelooven is het een ongerijmdheid , want zij zijn zijne handlangers, 't Gebeurt soms ook dat de duivel hen zoo verblindt, dat zij niet eens meer aan hem gelooven; want op slot van rekening leidt het geloof aan den duivel tot het geloof aan God, en dat laatste kan zich niet ontwikkelen dan ten nadeele van het andere. Aangezien nu de duivel nooit het recht aan zijn zijde heeft, steunt hij altijd op de macht. En daar het Catholicisme de groote leerschool des rechts is, zoo is de vrijmetselarij , welke de godsdienst is des duivels, de groote school der macht en bijgevolg van de verachting des rechts. De vrijmetselarij is, onder een bijzonderen vorm , in den grond een terugkeer naar het heidendom; in de verhalen aan het volk, dat alles voor goede munt aanneemt, geeft zij zich voorouders van voor 4000 jaren. Ze stamt nog hooger af dan ze zegt. De vrijmetselarij is in den hemel geboren op den dag, dat Lucifer tegen God opstond, op den dag waarop voor de eerste maal de macht tegen het recht hare krachten beproefde. In het heidendom zijn er niet meer geavanceerde ingewijden in de duivelengeheimen geweest dan het gemeenevolk, zeker is het dat, buiten de groote menigte , satan aanhangers heeft gehad, die bij hem bijzondere gunsten genoten. Maar dat er een eigenlijke vrijmetselarij, waarvan de onze de opvolgster zou zijn, geweest is, gelooven we niet, omdat het heidendom niets anders was dan de beoefening der leerstellingen, welke de vrijmetselarij tot de hare heeft gemaakt. Wij kunnen zeggen dat toen iedereen het was; want het groote beginsel der vrijmetselarij is, ondanks de groote woorden van vrijheid en eerbiediging van de rechten des menschen , welke zij aanneemt als leus om de onnoozelen te vermaken, nooit een ander geweest dan: „macht gaat boven recht". Zij heeft zich met den mantel der wijsbegeerte kunnen omhangen, zich vermommen onder de kleuren eener maatschappij van weldadigheid. Maar volg haar; den dag dat zij, zonder gevaar, uit de bedriegelijke omhulsels der liefdadigheid en philanthropie te voorschijn trad , was het enkel om een beroep te doen op de macht; om eerst de zielen, de gewetens te verdrukken , en daarna den geheelen mensch. Was het niet de vrijmetselarij , die de revolutie gemaakt heeft? De grootste revolutionairen waren allen vrijmetselaars. ledereen weet ten huidigen dage , dat in de holen der vrijmetselarij de dood van koning Lodewijk XVI van Frankrijk besloten werd, dat daar de republiek uitgevonden en georganiseerd is. Het is mede niemand onbekend, dat het Fransche keizerrijk van den dag af dat het revolutionair werd een maconniek werk was. Het is mogelijk dat de man, die zoo dikwijls door het algemeen stemrecht. (mede een uitvinding, een meesterstuk der vrijmetselarij , omdat het nog leugenachtiger is dan de rest,) toegejuicht werd , het is mogelijk dat op een gegeven oogenblik de orde in het recht hem als een te verwezenlijken ideaal is voorgekomen. Maar de Orsini-bommen kwamen hem, door vermaningen waarmede niet te spotten valt , herinneren dat hij behoorde tot den godsdienst van de macht, dat er boven hem een organisatie was waarvan hij afhing, en dat men wel ontrouw kan worden aan de op zich genomen verplichtingen jegens God, maar niet straffeloos ontrouw is aan die, welke men ten opzichte der geheime genootschappen heeft aangegaan. Alle mannen, welke de vrijmetselarij op het schild heft, moeten hare onderworpene slaven zijn. Zij duldt niet dat men hare bevelen uitstelt of beoordeelt; men moet zonder tegenspraak gehoorzamen en zoodra zij u niet meer nuttig oordeelt voor haar werk, of indien uw geweten tegenstand biedt, dan verbrijzelt zij u als een glas, en de groote man van heden wordt morgen weer een onbekende grootheid. Zij zijn inderdaad slaven de vrijmetselaars; want al worden hunne diensten duur betaald, zij moeten, om die munt machtig te worden, opofferen wat met geen geld te betalen is. Ondanks alle liberale pretentiën is het waar, dat hoe meer eene maatschappij zich van het Christendom verwijdert, zij dichter het heidendom nadert, dat gegrond is op de slavernij en enkel door slavernij kan bestaan. Welnu de slavernij is een van de groote wonden dezer liberale eeuw, omdat onze eeuw, ondanks heerlijke veroveringen, naar het heidendom leidt. Om de slavernij uit te roeien, is de Kerk begonnen met de ziel vrij te maken door te verklaren, dat de ziel van den slaaf zooveel waarde had als de ziel zijns meesters en zij voor denzelfden prijs was vrijgekocht. Zij heeft goen beroering gesticbt in de maatschappij , door woorden van vrijheid, van vrijmaking uit te bazuinen , welke zooveel maatschappelijke oorlogen hebben te weeg gebracht. Maar zij zeide tot de meesters: uwe slaven hebben eene ziel; gij zijt hun de middelen verschuldigd om ze zalig te maken. De slaaf werd door het Doopsel de gelijke zijns meesters, en al was hij altijd verplicht zijn heer te dienen , hij was niet minder in diens oog een menschelijk wezen, eerbiedwaardig; en minstens één dag in de week en ééne plaats was er, waar de Kerk den slaaf niet van den meester onderscheidt: des Zondags in de kerk, onder het oog van God, dan was er geen meester noch slaaf. Het is duidelijk, dat de leer der Kerk geleidelijk de geheele afschaffing der slavernij moest teweegbrengen , zij heeft er tijd over gedaan om zoover te komen; maar zij is er gekomen. En thans zijn er in katholieke landen geen slaven meer, maar helaas! j naast de Christelijke maatschappij heeft zich \ eene andere gevormd, die onder den leu- | genmantel van vrijmaking der gewetens, ons tot de slavernij terugvoert: het is de vrijmetselarij. Zij neemt juist het tegenspoor | der Kerk. Deze is begonnen met de ziel vrij te maken om tot de volle vrijheid te geraken. De j vrijmetselarij begint met zich vau de ziel ! meester te maken om lichaam en ziel te j onderdrukken. En thans, in de volle negen- : tiende eeuw , en in landen die meenen aan de spits der beschaving te staan, ontmoet | men dagelijks slaven. ---