Het Catholicisme in Indië. (Vervolg.) Reeds in den aanvang der 14de eeuw fedijverdeo de Predikheeren en Minderbroeders met elkaar , om vaa de Lsvaat >it door te dringen in midden-Azië en indië. De Franciscanen waren de eersten, die *an den zeeweg gebruik maakten. In |het jaar 1500 landden hunne eerste misisionnarissen iv ludië, en eer ecu jaar ?voorbij was, had de eerwaarde Pater van Cavilhao , de eerste martelaar der nieuwe Indische missiëu , zijn bloed •vergoten voor het geloof, dat hij kwam (Verkondigen. Van de Portugeesche nederzettingen uit verspreidden de Franciscanen hun statiën door het land , en toen , 40 jaren later, de H. Franciscus Xaverius te midden van de grootste gevaren te land jßn ter zee het kruis als in triomf ronddroeg , was een nieuwe periode voor het (Verre Oosten ingetreden. Hij verbeterde jie Portugeesche koloniën, voltooide de f bekeering der Parava's op de visscherskust, stichtte de Christen-gemeenten op ! Ceylon en bracht duizeuden in Travaucone en Cochin tot den waren schaapstal terug. Tot nog toe zijn de Staten , waar hij werkzaam was , de beste christengemeenten in Indië. Zijn geliefkoosde leerlingen, de arme Parava-visschers, hebben hun geloof uooit minder trouw betoond dan iv die tijden ; en, gedurende den jongsten verschrikkelijken hongersnood in Zuidelijklndië, weigerden zij beslist voedsel en «evensbestaan te winnen , al ware het slechts door één dag langen schijnbaren afval van het Katholieke geloof. De Nobili begon de missiën onder de Brahmanen van Madura en was de eerste Europeaan, die de tot-dan-toe onbekende taal der „heilige" Indische hoeken leerde; de Eerw. Pater J. de Britto, die duizenden inboorlingen bekeerde , stierf den marteldood in Marava. In het noorden verkondigde Rüdolf Aquaviva, die later op het eiland Salsette *\jn leven verloor voor het geloof, het christendom aan het hof van keizer Akbar. Akbar luisterde, zoo verhaalt de Akbarn(unah, onpartijdig naar de bewijsvoeringen yan den Brahmaan en den Muzelman, den vuuraanbidder en den Jood , deu Jezuïet en den sceptischen wijsgeer. De phristen-priester Redif won het dispuut ln ecu conferentie van mahomedaansche toulla's waarbij vertegenwoordigers waren "*n alle godsdiensten.(Zie Hunter, The Indian Empire bladz. 239.) De Christen- Priester, van wien hier de Perzische schrijver der Akbar-namah gewaagt , kan geen andere zijn dan pater Rüdolf (Redif) A.Quaviva. Een ander Jezuïet, pater Goës, drong uit Indië door in China , over de hooglanden van Pamer zijn weg nemende, en pater Andrada waagde zich zelfs over de bergpassen van de Himalaya tot iv Thibet, destijds voor Europa een land der sprookjes. Pater Beschi veroverde *ich door zijn episch gedicht de „Tembuvani" een plaats onder de klassieke dichters van Indië, een feit, waarschijnlijk zonder weerga in de geschiedenis der letteren. Inmiddels waren ook andere religieuse orden aan het verzamelen van den rijken oogst. De Franciscanen hielden nooit op te werken in het land , waar zij 't eerst aan wal gestapt waren. De Baruabieten en Oratoriaueu stichtten bloeiende missiën in Hindostan ; aan de Carraelieten heeft men den terugkeer der Syrische christenen , in de ketterij van Nestorius verwikkeld , tot de Katholieke eenheid te danken ; nog zijn zij heden ten dage waakzaam als zielezorgers der Syrische Christenen , die zeer talrijk zijn , in Cochin en Travancore. Ook groote geleerden hebben de zendingen der Carmelieten aan de Kerk geschouken; het was een Carmeliet, fra Paolino de San Bartolomeo , die de eerste Sanskriet-spraakkunst in een Europeesche taal uitgaf. Minstens twee eeuwen lang waren de kouingeu vau Portugal de groote en milde beschermers der Indische geloofsverkondiging. De vloot, die jaarlijks van Lissabon naar Goa zeilde , bracht telkens een menigte geloofsverkondigers mede, die op kosten vau de koninklijke schatkist gestudeerd hadden aan de Portugeesche universiteiten. Het was op verzoek van deu Portugeeschen koning, dat de H. Frauciscus Xaverius naar ludië werd gezonden. De ludische bisschopzetels en de stichtingen der missiouuansseu werden rijk begiftigd en onderhouden door de vrijgevige Portugeesche vorsten. Paus Leo XLII brengt in de bulle van 1 September hulde aan die grootsche en edelmoedige hulp, der Catholiciteit in het Oosten bewezen. Hier volgen , in het artikel van the Month eenige, helaas zeer juiste en voor ons vaderlaud hoogst treurige regelen. Zij luiden aldus. De macht van Portugal in Indië slonk weg voor deu opkomeuden maritiemen ondernemingsgeest vau Holland en de geschiedenis verhalende hoe de Nederlandsche commandanten de katholieke missiën ia het Oosten vervolgden, vult zeer donkere bladzijden iv de historie der Europeesche kolonisatiën. s Tot in het midden der vorige eenw behielden iutusscheu de missiën, ofschoon arm en dikwerf van priesters verstoken , de vroegere uitgebreidheid , doch toen verbande een onwaardig opvolger der groote Portugeesche koningen uit den tijd dat Portugal een der aauzieulijkste mogendheden was in Europa en Azië, de Jezuïeten uit zijn land en de koloniën. De twisten der Europeanen, die zich in Indië kwamen vestigen, de troostelooze toestand waarin Europa zelf, tengevolge der Fransche revolutie, later verkeerde , waren oorzaak , dat er dertig jaren lang bijna geen enkele missionnaris naar ludië toog, en de eeuige priesters, die er nog waren, ecu hoogereu leeftijd bereikt hadden, met wier dood ook de missie ten doode werd opgeschreven. Voeg hierbij de vervolgingen vau inlandsche hoofden als Tipu, die in 1784 dertig duizend Katholieken van Kamera wegvoerde , het totaal gemis van geestelijken bijstand van de Oostersche christenheid voorstellen , toen het derde tijdperk van wederopkomst onder het pausschap van Gregorius XVI voor Indië aanving. Bij de bulle „Omnium sollicitudinem" richtte deze Paus verscheidene apostolische vicariaten in Indië op, zoodat de jurisdictie vau den aartsbisschoppeltjken zetel van Goa , die zich alsnog, over hetgeen in Indië tot de Christenheid behoorde, uitstrekte, aanzienlijk werd ingekrompen, dewijl Portugal niet meer bij machte was het beheer naar behooren uit te oefenen. Portugeesche trots wilde echter den ouden invloed niet laten varen, en zoo ontstond het schisma van Goa, dat veel verwarring stichtte, doch gelukkig, door het concordaat van 1857 werd beëindigd. Thans is, tengevolge der zending van Mgr. Agliardi een overeenkomst gesloten geworden tusschen den H. Stoel en Portugal , waarbij Goa ecu waardigheid erlangt zijn beroemd verleden waardig, en een jurisdictie, zich uitstrekkende tot suffragaan-zetels buiten de grenzen van het Portugeesche gebied. Goa is tot een patriarchaat verheven met suffragaan-zetels te Cochin, Travancanore en Mitiapore. Waarschijnlijk waren in de 17e eeuw meer Christenen iv Indië dan thans; nooit echter stond de Kerk aldaar op hechter groudslag, voor de kansen van oorlog en vervolging meer behoed en krachtiger verbonden aan het middelpunt der Katholieke eenheid. --- BUITENLAND. Afrika. Uit Afrika wordt weder een moord op groote schaal bericht. De koning van Nyanza heeft een honderdtal Mooren om het leven laten brengen. Hij spaarde de Europeesche zendelingen; naar men zegt, uit vrees voor de in Zanzibar aanwezige Duitschers. --- Mexico. Uit Mexico wordt het overlijden gemeld van den verrader Lopez, die in 1867 Queratero, een der laatste steden, die aan keizer Maximiliaan getrouw bleven, voor 10,000 piasters overleverde in de handen der Republikeinsche troepen. --- Spanje. De koningin-regentes van Spanje heeft haren ministers medegedeeld, dat binnenkort de benoeming van den graaf van Parijs tot ridder van het Gulden-Vlies zal geschieden. De Franschen , wien deze onderscheiding reeds te beurt is gevallen, zijn de hertogen van Nemours en Aumale , de prins van Joinville, maarschalk Mae Mahon en president Grévy. --- Italië. Volgens berichten uit Rome wordt de toestand van den Pauselijken Staatssecretaris Z. E. Mgr Jacobini, ondanks de goed geslaag- ODeratie, hopeloos geacht, omdat de hooge lijder is aaugetast door een hevige koorts. --- Duitschland. Prins Von Bismarck voerde in den Rijksdag na Von Moltke het woord. Hij zag tegenover de verlangens der militaire autoriteiten slechts de denkbeelden van de heeren Richter, Von Windthorst en Grillenberger. „Het is moeielijk geweest, zeide de Rijkskanselier, den Frankforter vrede te sluiten, maar nog moeieljjker dien te handhaven. „Onze verhouding tot Oostenrijk is een, zoo vol vertrouwen en innig als ooit in de tijden van den Duitschen Bond het geval is geweest, maar om den vrede van Europa te behouden is een sterk leger noodig. „Onze betrekkingen met alle Mogendheden zjjn uitmuntend. Ook tegenover Rusland zijn onze goede betrekkingen boven eiken twijfel verheven. Ons bezielt waarlijk geen veroveringslust en moeielijk is het ook aan te nemen dat Rusland dien zou koesteren. Wij zullen zeker met Rusland geen oorlog beginnen. Aan een coalitie tusschen Frankrijk en Rusland hebben wij bij deze voordracht niet gedacht. Alle argnmenten in die richting zijn eenvoudig ons toegedicht. De pers, die deze voordracht bestreed , heeft al het mogelijke beproefd om ons ten behoeve van Bulgarije in een oorlog met Rusland te wikkelen. „Ik zou het als landverraad beschouwd hebben om mij ook maar een enkel oogenbük met zulke dwaasheden in te laten." Ten slotte verklaarde Von Bismarck , dat de Keizer zijn levenstaak niet kon loslaten. Van de aanneming dezer voordracht is de weerbaarheid van Duitschland afhankelijk. Voor het geval zij niet mocht worden aangenomen, stelde Von Bismarck de ontbinding van den Rijksdag in uitzicht. --- Engeland. De Koningin van Engeland heeft den graaf en de gravin van Parijs uitgenoodigd twee dagen bij H. M. te Osborne te komen doorbrengen. De graaf en gravin hebben deze uitnoodiging aangenomen en zich Zaterdag naar het koninklijk verblijf begeven. — De minister van Marine heeft den zeeofficieren verzocht te verklaren op welk schip zij het liefst dienst zouden willen doen en in welke haven zij zich willen inschepen voor het geval eener mobielverklaring der marine. Deze aanschrijving van den Engelschen minister voorspelt niet veel goeds en staat in verband met maatregelen, die door de Engelsche regeering worden genomen ter mobiliseering van het leger. — Sir Henry Holland (conservatief) is benoemd tot minister van koloniën van Engeland. --- Frankrijk. De Parijsche Zouaven en de vrijwilligers van het Westen hebben een nieuw bewijs van hun gehechtheid aan den dapperen generaal De Charette gegeven. Door onder elkander bijeengebrachte gelden, hebben zij het door deu generaal bewoonde kasteel la Basse Motte, bij Chateauneuf, en de daarbij behoorende pachthoeven, aangekocht en aan hun bevelhebber ten g3schenke gegeven. --- BINNENLAND. BENOEMINGEN, BESLUITEN ENZ. Z. M. heeft benoemd tot notaris binnen het arrond. 's Gravenhage , ter standplaats 's Gravenhage, M. C. van Brummelen, candidaat-notaris aldaar. Z. M. heeft A. F. Gips, benoemd tot leeraar aan de Rijks-Hoogere Burgerschool te Burgen-op Zoom. De Minister van Waterstaat, Handel en Nijverheid brengt ter kennis van belanghebbenden, dat bij zijn departement, na vergelijkend onderzoek , twee of meer klerken kunnen aangesteld worden op eene jaarwedde, aanvankelijk van f 400 voor ieder. Zie verder Staats-Ct. van 11 dezer. Stbl. No 1 bevat een kon. besl. van den 3den Januari 1887 , betreffende de uitloting en aflossing van de 3 % pCts. schuldbekentenissen , uitgegeven krachtens de wet van den 9den Mei 1886 {Stbl. No 102). Volgens art. 1 zullen de bedoelde schuldbekentenissen , uitgegeven tot een nominaal bedrag van f 137,479,700, ten dienste van hare uitlotingen naar de volgorde harer nummers worden verdeeld in 11,457 reeksen, waarvan de laatste omvat een kapitaal van zevenduizend zevenhonderd gulden en elk der overige een kapitaal van twaalf duizend gulden. De reeksen van de nummers der schuldbekentenissen , die in onderdeelen van f 500 en van f 100 zijn uitgegeven, worden onderscheiden door bijvoeging op de eerste van de letters A. en B. en op de laatste van de letters A.—K. In art. 3 wordt bepaald, dat de uitlotiogen geschieden eenmaal in het jaar in het openbaar in een lokaal van het ministerie van financiën aan te wijzen hoofdambtenaar. De dag der uitloting wordt minstens eene week te voren door middel van de Ned. St.-Ct. bekend gemaakt. De minister van financiën stelt het aantal reeksen vast, dat in een jaar zal uitgeloot worden. Van de loting wordt een procesverbaal opgemaakt, terwijl de uitgelote nummers zoo spoedig mogelijk in de St.-Ct. worden medegedeeld. --- KERKELIJKE BERICHTEN. Het volgende lezen wij in het St. Oregorius-blad : Tot niet parochiale afdeeling heeft zich goconstitueerd het zangkoor der Rectoraat-kerk te Tilburg, toegewijd aan het H. Hart van Maria en den H. Vincentius, met 9 werkende leden, 11 jongens en het volgende bestuur: President: de HoogEerw. Pater Superior M. Fr. de Beer , rector en deken; vice-President: de Z.Eerw. Pater M. B Ghijben; Secretaris: de Z.Eerw. Pater M. J. N. Boeren; Directeur: de Eerw. Frater M. Albertus; Penningm.: de Eerw. Frater M. Eleutherius. Over deze Afdeeling schrijft men aan hetzelfde blad : „Wisseling van personeel en gemis van eene geregelde zangschool voor kleine zangers zijn tot nu toe de groote hinderpalen geweest voor den bloei van dit koor. Het eerste is hier een noodzakelijke kwaal en zal ook in de toekomst wel de plaag eens directeurs blijven ; ten opzichte van het tweede hopen we weldra onze wenschen vervuld te zien. Om deze redenen hebben we dan ook die volkomenheid niet bereikt, welke men na 10 jaren zou kunnen verwachten; onze uitvoeringen zijn echter bevredigend en dikwijls zeer goed. „Op gewone Zon- en feestdagen zingen we altijd Gregoriaansch; dit. staat dus op den voorgrond en wordt ook het best uitgevoerd. Op hoogere feestdagen werden gezongen : Missen: Fr. Witt: Lucia-mia, in non. S. Fr. Xaverii, in mem. Oec. Conc. Vatic, in hon. S. Greg. Magni Septimi toni. — Mettenleiter : Preismesse ; Missa S. Trinit. — Piel: Stella matut. — Schmidt: Missa brev. in hon. S. Ludg. — Schaller : in hon. Ss. Cordis Jesu ; 2e Sontagsmesse (arr. voor A., 2 T., B.) — Cohen. — Konen: Chrysost.-messe. — Haller: tertia sexta. — Greith: S. Glarae.— Mitterer: S. Nom. Jesu. — Crece : Sexti toni. Lofzangen: Halier: Laud. Euch.; Stehle: Motettenbuch; Jaspers : Euchar. Hymnen; Renner: Frohleichnamslieder; Schmidt: Cantuar. Sacr.