BUITENLAND. Amerika. De Amerikaansche wet, betreffende den ¦ invoer van werklieden, leidt in de uitvoering tot zonderlinge toepassingen. Zoo is Zondag in de Vereenigde Staten op last der overheid aan eenige jonge vrouwen, die krachtens echtverbintenis waren overgekomen, eenvoudig verboden aan land te komen. --- Oostenrijk. Het program voor de feestelijkheden bij de ontvangst van den Duitschen Keizer te Weenen is thans vastgesteld. Den 3n Oct. zal hij in de hofstad aankomen; de Duitsche gezant, prins Beuss, zal hem tot aan de grenzen tegemoet reizen. In Weenen zal de infanterie van het station tot den Hofburg in de straten een haag vormen. Alle aartshertogen zullen aan het hof zijn. Des namiddags heeft in den Hofburg een diner , des avonds in de Ridderzaal een concert plaats , dat uit zes of zeven stukken zal bestaan en door uitnemende kunstenaars worden voorgedragen. Parades zullen niet plaats hebben , dewijl het Weener garnizoen door het verlof van massa's reservisten met een derde verminderd is. Den 5n Oct. gaan de beide keizers en de kroonprins van Oostenrijk naar Stiermarken ter jacht op het groote wild. --- Italië. Het gouvernement van Signor Crispi, schrijft het Hbl. v, Antw., had verleden week besloten , dat de Zusters der Gedurige Aanbidding uit haar klooster bij het Quirinaal moesten verjaagd worden. Dat besluit was genomen onder voorwendsel dat de Via Venti Settembre, die het Quirinaal met het station verbindt, moet rechtgemaakt worden , omdat ter gelegenheid van het bezoek van Wilhelm il de keizerlijke stoet daar langs moet voorbijtrekken. Het klooster was dus veroordeeld. Toen zij het bevel ontving, het klooster te verlaten , ging de abdis terstond naar de Duitsche ambassade bij het Quirinaal en overhandigde aan graaf Von Solms een smeekschrift , met het verzoek het aan keizer Wilhelm te doen geworden. De gezant ontving de overste zeer vriendelijk en zond haar smeekschrift over de Duitsche kanselarij naar den Keizer. De Zusters verzochten Wilhelm II bij den koning van Italië te bewerken , dat zij haar klooster niet zouden behoeven verlaten. De keizer schreef aanstonds aan koning Humbert, dat het hem leed zou doen, indien zijn bezoek te Rome tot zulke maatregelen aanleiding zou geven. De uitwerking van dat schrijven was wonderlijk : de abdis en de Zusters kregen dadelijk bericht, dat het bevel was ingetrokken. — Hot Zwitsersch episcopaat heeft tot den H. Vader een schrijven gericht, waarin het protesteert tegen den toestand, waarin Z. H. door Italië gebracht is. — Bij het bezoek van koning Humbert aan de Romagna riep een oude vrouw te Forli zoo hard zij kon: „Leve de Koning! Leve de revolutie!" Zij werd door de politie aangehouden ; op de vraag waarom zij „Leve de revolutie!" had geroepen, antwoordde zij dat zij meende dat de vrouw des Konings „Revolutie" heette. --- Duitschland. Het voorstel van dr. Windthorst op den Freiburger Katholiekendag (in zijn sluitingsrede van den 6n Sept.), om de twee redevoeringen van den hoogeerw. abt Sauter uit Emaus (Praag) en den Mentzer Rijksdagafgevaardigde Racké door den druk te verspreiden , heeft reeds een begin van uitvoering gekregen. Naar men weet, werd in deze welsprekende redevoeringen het nut der religieuze Orden of Congregatiën en de wenschelijkheid van haar spoedigen terugkeor behandeld. Door den boekhandel van Herder te Preiburg worden deze toespraken thans in vele duizenden exemplaren verspreid. — Als antwoord op een adres van den Evangelischen Bond, welke zich de behartiging der Protestantsche belangen ten doel stelt, heeft de Keizer volgens het Joumal des Débats geantwoord , dat hij , hoezeer de bedoelingen van den Bond prijzende, de aanvallen tegen het Katholicisme , vervat in zijne jongste resolutiën, laakte. Hij drukte de hoop uit, dat de Bond de godsdienstige overtuiging zijner tegenstanders zou weten te eerbiedigen en zich te schikken naar de beginselen der verdraagzaamheid. — Een gedeelte van het dagboek van keizer Frederik is openbaar gemaakt, hetwelk betrekking heeft op het oorlogsjaar 1870/71. Daaruit blijkt dat Prederik vaak lijnrecht gekant was tegen den loop der politieke gebeurtenissen, en met Bismarck, met wien hij het vaak oneens was, herhaaldelijk heftige gedachtenwisselingen had. Onder de verschillende mededeelingen is de merkwaardigste deze, dat Napoleon, tijdens zijne gevangenschap in Maart 1871 heimelijk eene toenadering tot Duitschland zocht op de grondslag eener verzachting der door Duitschland gestelde vredeswoorden, tegen de belofte om gezamenlijk eenen oorlog tegen Engeland te ondernemen. — Tusschen de doctoren Weigert en Halter te Berlijn is een zeer belangwekkende Btrijd uitgebroken over de vraag wie van hen de eerste aanspraken kan doen gelden op de ontdekking om longtering te genezen door het laten inademen van heete lucht. Halter doet moeite om voor deze methode een patent te verkrjjgen , om er een eigen zaak van te maken. Weigert daarentegen, wil de uitvinding maken tot gemeen goed der menschheid. De geheele pers houdt zich met dit onderwerp bezig. --- DE TROONREDE. J'- Dinsdag door Minister Mackay uitgebroken, heeft weer wat geschrijf uitgelokt. Dit was te voorzien. De meeste liberale bladen toch zouden ze zonder voorbehoud afkeuren , dat was zeker, en niets hever hadden ze vernomen dan dat er ecu heftige rede ware gehouden. De vorige vaagj deze is volgens de hoofdbladen "er liberalen : mat, dor, arm , zouder B'oed , uiterst sober enz. enz. De troonrede is de liberalen tegengevallen. Waarom ? Niet omdat daarin geen "chtpunten zijn aan te wijzen; niet omdat er geen hervormingen worden aangekondigd ; neen, niets van dat alles. Al Was de troonrede gelijk aan die met de ölets zeggende phrasen , welke in vorige Jaren onder de regeering der liberalen *erden gehouden, dan was het hun nog D,et naar den zin geweest! Ze zijn boos, t*e liberalen , omdat ze niet beantwoordt *an hunne verlangens. Zoo dolgaarne "adden ze gezien , dat de Ministers waren "Pgetredeu als echte kemphanen, dreigende "ler, stootende da£r en vermorzelende op een andere plaats. Dèn hadden de voor"chters der natie kunnen zeggen : Ziet, daar hebt ge 't al; de burgeroorlog in aantocht onder dat zwart gespuis. De *aardige houding van het Ministerie heeft hen overbluft en vandaar werden ze gram ! Hooren we wat zij zooal vertellen Het Handelsblad is van oordeel, dat deze openingsrede weinig meer, in enkele opjjlchten zelfs minder bevat dan die van 1 r*ei, en is , wat de onderwijs-paragraaf ~etreft, erg benieuwd hoe het zal afloopen. de aangekondigde sociale wetten 611 maatregelen belooft het Handelsblad a' vast de medewerking der liberale partij, spreekt bij de splitsing der meerv°udige districten slechts van de „vele J°orstanders" onder zijn geestverwanten. de verdere redeneering van het blad "?|ljkt, dat het de toegezegde plannen voor l* jaar nog niet voldoende acht, het had eker gaarne een paar dozijn hervormingen e gelijk op het lijstje gezien. „Zooveel 7n — volgens het Handelsblad — reeds Jjl* de openingsrede worden opgemaakt, *t het Ministerie zich niet wenscht te basten met de taak van hervorming. °or een onderwijsregeling en de splitsing er groote kiesdistricten zal het trachten an de rechterzijde eenige voldoening te g ven en haar op den weg van kalmte en get»uld te houden; — door eenige maatgelen tot verbetering zal het zijn bestuur uttig trachten te maken. Maar een tijd- fer* van krachtige hervorming is blijkar niet aangebroken , en dat is trou, .Ds bij de samenstelling der meerderia > uit grootendeels conservatieve ele,. °ten, niet anders mogelijk. De kiezers, g zulk een meerderheid in de Tweede *er brachten, behoeven niet ver te j, &eu, als zij zich de vraag stellen: k°e komt het, dat na de Grondwets. lening en de uitbreiding van het srecht de oude slakkengang nog in ere big ft ?» Volgens de N. R. Ct. is de toon van a^ stuk mat, de vorm dor, de inhoud de u r belastinghervorming geen woord; de i ..z*eniQg der onderwijswet heet gede 1 -.k » °fschoon elke herziening geheeft k pleegt te ziJn- 0f men te doeu • met een begin van hervorming dan yr , °* fflen het geheim van den schoole "»og niet gevonden heeft, zal eerst later kunnen blijken. Of met deze herziening en met de splitsing der meervoudige districten aan de eigen partij voldaan is, moet aan gegronden twijfel onderhevig geacht worden. „Er liggen vele jaren van politieke onvruchtbaarheid achter ons", zoo gaat de N. £, »,ï. voort. „De thans aan het roer zijnus.-» partij heeft niet nagelaten , met die onvruchtbaarheid haar voordeel te doen. Nu zij zelve aan het bewind geroepen is , had men verwacht, dat het de eerste .sorg zou zijn geweest het bewijs te leveren , dat er een nieuw leven was aangebroken voor de openbare zaak , en dat in de nieuwe beginselen de kracht school, waarin de oude te kort geschoten heette te zijn. Haar ministerie was bovendien het zeldzame voorrecht beschoren van in eenen door geen parlementaire beslommeringen gestoorden rusttijd veel te hebben kunnen voorbereiden. En het nog zeldzamer voorrecht van op eene partij te steunen , die , na langen strijd , voor het eerst regeeringspartij, in hare kleine meerderheid eene betrekkelijke kracht bezat. Het Nieuws van den Dag heeft daarentegen een gunstigen indruk van de rede ontvangen. Het schrijft : „De regeering heeft groote plannen en zet die duidelijk uiteen. Natuurlijk zullen wij moeten afwachten of 't bij plannen zal blijven, dan wel of er even veel werk zal gedaan worden als er beloften zijn uitgesproken , en of de aard der plannen zoodanig zal wezen , dat de liberalen zich er mee kunnen vereenigen of zich er bij neerleggen. Doch 't is reeds veel, dat de regeeriüg zich voorneemt de onderwijs-quaestie en de sociale dito en de belangen van landbouw en nij verheid en nog vrij wat meer ernstig ter harte en ... . ter hand te nemen. „De zitting belooft in elk geval interessant te worden. Als nu ook maar de mooie verwachtingen omtrent Atjeh , die men laat doorschemeren, vervuld worden. „Het betaamt ons der regeering kracht en wijsheid toe te wenschen in evenredigheid met wat zij beloofde." Het Handelsblad neemt een ander standpunt in dan de genoemde liberale bladen. Het beweert, dat de openingsrede onder zekere opzichten kariger is dan de vorige , vraagt o. a. den minister van finantiën of hij op zijn Bank-lauweren wil rusten, noemt de koloniale paragrafen uiterst sober, doch laat herhaaldelijk uitkomen, dat de regeering voor groote moeielijkhedeu zit, die haar beletten alles te doen wat zij zou willen. Het eindigt met de volgende regelen , die van meer gematigdheid en van beter staatkundig inzicht getuigen dan de critiek van de N. R. Ct. en Vad. , die alleen reden van bestaan zou hebben, als er een liberaal ministerie aan het roer was. „Zooveel kan echter reeds uit de openingsrede worden opgemaakt, dat het ministerie zich niet wenscht te haasten met de taak van hervorming. Door een onderwijs-regeling en de splitsing der kiesdistricten zal het trachten aan de rechterzijde eenige voldoening te geven en haar op den weg van kalmte en geduld te houden ; - - door eenige maatregelen tot verbetering zal het zijn bestuur nuttig trachten te maken. Maar een tijdperk van krachtige hervorming is blijkbaar niet aangebroken, en dat is trouwens bij de samenstelling der meerderheid , uit grootendeels conservatieve elementen , niet anders mogelijk." Zoo geeft het eene liberale blad meer het andere minder hatelijkheden aan 't adres van 't Ministerie, 't Kan moeilijk anders , de wrevel drijft hen daartoe. Hetzelfde zien we gebeuren in België. Vier jaren achtereen heeft het Ministerie aldaar alles uitgevoerd wat de liberalen beloofden en toch blijft de liberale pers voortgaan met schimpen. Wij voor ons zijn zeer tevreden over de Troonrede en wij gelooven dat zelfs de ongeduldigen en mopperaars aan onze zijde , die direct van het Ministerie daden wilden en ingrijpende maatregelen , de Regeering zullen prijzen voor de ongemeene werkzaamheid, welke zij in een betrekkelijk korten tijd heeft aan den dag gelegd. De Katholieke bladen prijzen om het zeerst de wakkere mannen. De Tijd, het Centrum hebben slechts woorden van lof over voor deze openingsrede; de Maasbode zegt onder meer : De Kamers zijn , zeker tot aller leedwezen , niet geopend door den Koning, daartoe door ziekte verhinderd, maar door den minister Mackay , op wiens rede uu geen antwoord zal gegeven en waarover dus geen discussie zal gehouden worden. Dit belet een volkomen oordeel er over uit te spreken. De toon, welke uit dit stuk spreekt, klinkt aangenaam , maar volkomen licht het den lezer niet in. Tot hoever bv. zal de wijziging der onderwijswet gaan ? Zoo zou men meer vragen kunnen doen. Men is nu tot verder afwachten genoodzaakt, doch daarvan kan niemand een verwijt gemaakt worden. De paragraaf over onzen financieelen toestand geeft krachtige reden tot tevredenheid en doet vermoeden , dat in de begrooting, welke de Kamer zal aangeboden worden, flink bezuinigd is. Behalve aan het onderwijs is aan de kiesdistricten gedacht en gaal men ook hier met hoop de toekomst tegemoet. Over onze koloniale politiek wordt kort en krachtig gesproken en wat de marine betreft, ook hieraan zal men eens de hand gaan slaan om in te halen , wat door de liberalen verzuimd is. Het sociale vraagstuk is evenmin vergeten, belangrijke wetten worden op dit gebied aangekondigd. Als alle voorteekens niet bedriegen , heeft men in dit stuk den dageraad van een schoonen morgen ; nog een weinig geduld dus. Wij sluiten dus met de volgende merkwaardige woorden van het Dagblad: Het ministerieele woord van heden opent een ruim veld van werkzaamheid. Wil dat met zorg worden bearbeid, dan moet er tusschen Regeering en Volksvertegenwoordiging een verblijdende samenwerking bestaan. De partijbelangen moeten bij die der natie worden achtergesteld. Zullen wij dat verblijdend schouwspel beleven ? Dan zal Nederland , krachtig naar binnen, ook steeds krachtiger worden naar buiten ; steeds meer gezien bij de Mogendheden, met welke wij — ook volgens de ministerieele boodschap — in vrede leven. Kleine Staten hunnen alleen groot worden door eendracht en veerkracht. De Almachtige, wiens zegen ten slotte door de Regeering wordt ingeroepen, beschikke over Nederland dat heilrijk lot. Het ingetreden wetgevend jaar zal dan vruchtbaar zijn gelijk weinige vroegere perioden en de zaak der vrijheid en der gerechtigheid zal op onzen dierbaren bodem nieuwe en schoone triomfen behalen ! --- Spanje. Reeds meermalen is er over gesproken , dat de gezondheid van den jeugdigen koning Alfonso XIII zeer teeder zou wezen. Vooral kwam zulks ter sprake naar aanleiding van huwelijksplannen tusschen den zoon van don Carlos en de oudste zuster des konings, waardoor , ingeval de koning kwam te sterven , een einde zou gemaakt worden aan de veete tusschen de twee takken der Bourbons. Naar van bevoegde zijde aan de Pol. Corr. wordt gemeld , is de jeugdige vorst nooit ziek van beteekenis geweest en mag zich ook tegenwoordig verheugen in "eene uitstekende gezondheid en den besten welstand. ---