Italië. Tot inspecteur over alle scholen des lands, ook over de bijzondere scholen , waar fraters of zusters onderwijs geven , is door de regeering benoemd een jood , de heer Rava! --- Duitschland. De oorlogsbegrooling van Duitschland toonde iv 1881 het cijfer van 343,913,300 mark voor het leger en 26,810,900 mark voor de vloot. Sinds dien is het budget onophoudelijk gestegen, zoodat de begrooting van 1890/91 kwam tot de sommen van 315,523,800 mark voor het leger en 38,267,400 mark voor de vloot. Van 1 April 1881 tot 1 April 1891 te zamen heeft Duitschland voor zgne strijdkrachten uitgegeven de som van 3 milliard 352 millioen 166 duizend 906 mark. — Uit Hamburg zijn 600 uit Rusland verbannen joden op kosten van baron Hirsch met de stoomboot Tyaca naar Argentinië ingescheept. Eene tweede bezending volgt spoedig. — De Katholieke priester Anton Hochstein, die indertijd tot de sekte der zoogenaamde oud-katholieken overgeloopen en vervolgens te Dortmund en daarna te Keulen als pastoor der oud-katholieke gemeente werkzaam was, is thans berouwvol in den schoot der H. Kerk teruggekeerd en heeft zich aau alle voorwaarden der bisschoppelijke overheid onderworpen, terwijl hij nog boete doet in het Franciscaner klooster te Paderborn. In een openlijke verklaring van Dr. Anton Hochstein zelven, verklaart deze zich onvoorwaardelijk aan de leer en de tucht der Roomsch- Katholieke Kerk te onderwerpen, het Vaticaansche Concilie te erkennen, het dogma van 's Pausen Onfeilbaar Leeraarsambt te belijden en bereid te zijn, ter verzoening met de Kerk, al datgene te doen, wat de bisschoppelijke overheid hem zal opleggen. — Donderdag namiddag zijn door de Dentsche Bank vervalschingen op groote schaal ontdekt, waardoor zij een verlies van ruim een millioen zal lijden. Een harer ambtenaren heeft in samenwerking met een makelaar aan de Beurs in roebelnoten gespeculeerd en door den laatste zijne verbintenissen op naam doen plaatsen van de Deutsche Bank, waar de bedoelde ambtenaar alsdan de valsche bewijsstukken flatteerde en stempelde, en door vervalsching van zijn register gedurende geraimen tijd het bedrog voor de controleerende ambtenaren en de directie verborgen wist te houden. De verbintenissen, krachtens deze manoeuvres, welke Vrjjdag zouden vervallen , loopen over 5,270,000 roebel. Als de Deutsche Bank, gelijk zij wel verplicht zal wezen,deze verbintenissen gestand doet, beloopt het te lijden verlies omstreeks 1,100,000 mark. Er zijn maatregelen genomen tot het aanhouden der schuldigen, maar het is zeer onwaarschijnlijk, dat zij in staat zullen zijn een eenigszins belangrijk deel der schade te vergoeden. — Het comité voor de loterij tot bestrijding der slavernij kwam dezer dagen te Coblenz bijeen onder voorzitterschap van den PriDs Van Wied. Besloten werd 700,000 Mark te besteden voor de stoombooten op het Nyanza-meer en 100,000 Mark voor de verbetering van aanlegplaatsen en de kanalisatie der rivieren. --- Frankrijk. Aan den abbé Guérin, pastoor van Maves (Loir-et-Cher) is eene eere-medalie toegekend. Daar is veel toe noodig geweest om de republikeinsche overheden te bewegen, een priester het eeremetaal toe te kennen. In Juli 1886 werd een grijsaard van 78 jaren door een slang gebeten. Pastoor Guénn redde zijn leven, door met gevaar voor het eigene het vergif uit te zuigen. In Mei 1886 werd een kind van 13 jaren door een slang in het been gebeten. Door twee uren lang dezelfde bewerking toe te passen, redde de priester het kind uit het doodsgevaar, maar de geneesheer verklaarde , dat de geestelijke nu zelf in gevaar was geraakt. In September 1888 brak een hevige brand uit in een huis, welks bewoners gevaar hepen in de vlammen om te komen. Niemand durfde naderen. Pastoor Guénn drong door rook en vlammen en redde hen. Behalve deze daden van de laatste jaren heeft de abbé Guórin tallooze andere edelmoedige feiten verricht, vooral in den oorlog '70, toen hij meermalen zjjn leven in gevaar stelde, om de eer, het leven en de goederen zijner medemenschen tegen de Pruisen te verdedigen. Adres aan de verlichte heeren, die tegen het celibaat der priesters uitvaren .omdat zij beperkt blijven tot het kleine kringetje van hun eigen ik." Die heeren zullen misschien zeer verheugd zijn, te vernemen, dat een door den kardinaal-aartsbisschop van Parijs geschorste abbé, zekere M. Jouet, de afschaffing van het celibaat preekt, dat hij het H. Saorament des Altaars en de Biecht verwerpt, zich tegen het Pauselijk gezag en de onfeilbaarheid verzet enz. Die M. Jouet is thans h.t jouet, het speelgoed van de liberale bladen. Over een paar weken zal er van hem even weinig worden gesproken als van de „nationale kerk", die Hyacinthe en zijne vrouw moesten stichten. — Het Fransche eskader, dat van Kroonstad naar Edinburg, Fortsmouth en Plymouth gaat, zal waarschijnlijk ook Ostende aandoen. Reeds wordt te Brussel door den Franschen gezant met het Belgische Kabinet onderhandeld. — Op raad van de professoren Charcot en Bouchard is kardinaal Lavigerie Dinsdag tot herstel van gezondheid naar zijn geboortedorpje Cambo, in de Pyreneeën , vertrokken. De kwaal, waaraan de kardinaal lijdt, is eene rhumatische crisis , veroorzaakt door te groote inspanning. Van Cambo zal Mgr. Lavigerie over Spanje naar Algiers terugkeeren. — De nieuwbenoemde Nuntius Mgr. Ferrata, heeft Woensdag zijn eerste officiecel receptie gegeven. Al de leden van het korps diplomatique waren in groot tenue , aanwezig. — Bij het wasschen van het ontplofbare boek dat aan den onder-Staatssecretaris Etienne gezonden werd zijn naam en het adres van den binder ontdekt, en op een der bladzijde stond het volgende te lezen: „Ik heb u verwittigd, dat ik mij wreken zou. Ditmaal heb ik alles zoo ingericht , dat het niet gelukken zal. Een volgenden keer zal ik u niet missen". Om dit duidelijk te maken, moet er bijgevoegd worden, dat de heer Etienne, evenals de heeren Barbey en Triella verleden jaar dreigbrieven ontvangen had. De politie is van meening, dat de schrijver dezer brieven en de man, die de boeken zond, een en dezelfde persoon is. — Bij het spoorweg ongeluk te Saint Mande werd zekere familie Kahn het hevigst getroffen. Het hoofd der familie, een grijsaard van 76 jaren verloor tegelijkertijd zijn vrouw, zgn zoon, zijn dochter, zijn schoonzoon en zgn twee kleindochters. De verantwoordelijke personen voor het ongeluk schijnen te zijn de chef van dienst van het station te Vincennes, die den trein liet vertrekken, toen de weg niet vrij was, en de machinist van den trein welke op den andere geloopen is, omdat hij niet op 't signaal onveilig gelet heeft. — Woensdag heeft te Saint-Mandé de begrafenis plaats $ehad van eenige der slachtoffers van het afgrijselijke spoorwegongeluk , dat sedert drie dagen geheel Parijs bezighoudt. Saint-Mandé, dat in zijn zomerdos van mooi geboomte er gewoonlijk zoo lachend en vroolijk uitziet, was ditmaal eene groote rouwplaats gelijk, waar men alleen troostelooze lieden in het zwart gekleed tegenkwam. De gemeenteschool was de plek, van waar men met 11 lijkwagens de 16 doodkisten, gevuld met de verschroeide en verpletterde overblijfselen van even zoovele ongelukkigen, ten grave voeren zou. Eerst trok men naar de kerk, waar te 10 uur een gepaste lijkdienst plaats had en een brief van den aartsbisschop werd voorgelezen. De minister van openbare werken en een aantal overheden woonden, evenals een adjudant van den president der republiek, de plechtigheid bij. — Charles Lullier, voormalig generaal der Parijsche Commune, is te Panama overleden. --- Collecte voor de Slachtoffers van den hagelslag. Burgemeester on Wethouders van Tilburg, Gezien het besluit van Gedeput. Staten van Noord-Brabant van 7 Juli jl. waarbij machtiging verleend wordt tot het houden eener provinciale Collecte voor de hulpbehoevende slachtoffers vau de hagelslagen van 25 Juni en 1 Juli jl, in een aantal gemeenten dezer provincie ; Gelet op de circulaire der Commissie tot leniging der rampen door hagelslag veroorzaakt , hebben besloten : gemelde Collecte door en vanwege het gemeentebestuur te doen houden langs de huizon der ingezetenen , in de eerste helft der maand Augustus a. s. Burgemeester en Wethouders noodigen de ingezetenen uit door ruime giften de Commissie te helpen in staat stellen om die verarmde landbouwers, welke zonder hulp tot armoede zouden vervallen eenige tegemoetkoming te kunnen verstrekken. Tilburg 29 Juli 1891. Burgemeester en Wethouders , JANSEN, Burgemeester. F. VAN DER MARCK, Secretaris. --- Mgr. Manning over de Encycliek van Leo XIII. Een Engelsch blad the Daily Graphie geeft een onderhoud weder dat een zijner medewerkers heeft gehad met den beroemden kardinaal Manning. Het handelt over de Encycliek des Pausen en over de werkliedenkwesties. Wij gelooven dat onze lezers er belang in zullen stellen te vernemen hoe Zijne Eminentie , die zooveel over heeft voor den werkman eu herhaaldelijk te zijnen behoeve in de bres sprong, over de groote kwestie van den dag denkt. D^Cardinaa^eid^ndeyneei^^^ Denkt uwe Eminentie, dat de verspreiding der Encycliek een onmiddellijke practische uitwerking zal hebben ? De uitwerking der Encycliek op de katholieke werkgevers en hun ondergeschikten zal zonder eenigen twijfel krachtig zgn. Maar het doet mg genoegen , den goeden wil en de hooge goedkeuring te constateeren, die zij overal in Engeland bij de openbare meening en de bladen, welke die meening vertegenwoordigen en samenvatten, zoowel als in het bijzonder leven en de maatschappg in het algemeen gevonden heeft. Ik hoop dat zij een zeer gelukkigen en zeer heilzamen invloed zal uitoefenen in alle vraagstukken betreffende de verhoudingen tusschen kapitaal en arbeid. — Zal het episcopaat maatregelen nemen om de onderrichtingen der Encycliek zooveel mogelijk tot de geloovigen te doen doordringen ? — Voorzeker en wel zoo spoedig mogelijk. Iv dit bisdom zal de voor- lezing vijf achtereenvolgende Zondagen duren. Men is bezig overal de vertaling te verspreiden in het Engelsch overal waar Engelsch gesproken wordt. Ecu brief van den Aartsbisschop van New-York meldt mij, dat hij er evenals in Engeland een uitgave vaa heeft doen verschijnen voor den prijs van 1 cent (2% cent Nederlandsch). In Engeland, in lerland en op het vasteland hebben de Bisschoppen overeenkomstig een wel bekend verlangen van Leo XIII er zich gedurende de laatste jaren op toegelegd , te beproeven tusschen patroons en werklieden eene goede verstandhouding te vestigen; thans nu de Encycliek verschenen is zullen zij ijveriger zijn dan ooit om alles te ondernemen, wat strekken kan om haar uitwerkselen te bevorderen. — Meent gij dat de socialistische leerstellingen bij voortduring de werklieden zullen aantrekken ? — Integendeel; de werklieden verlangen de wetten , die het eigendomsrecht verzekeren, niet omver te werpen ; zij die in de steden wonen streven naar het bezit van een huisje dat hun toebehoort, en die op het platteland wenschen zich eene woning en een stukje land om te bebouwen. Geen enkele zou afstand willen doen van zijn recht om persoonlijk iets te bezitten. Eenige jaren geleden toen de volksredenaars iv onze steden de „nationalisatie" van den grond aanprezen, begonnen de veldarbeiders de ?nationa Ü3atie der loonen" aan te preeken. Die veldtocht mislukte onmiddellijk. Ik geloof dat de groote menigte der arbeiders nog duidelijker dan de kapitalisten inziet, dat het geheiligd karakter van den eigendom van bijzonder gewicht is voor degenen die weinig bezitten. Want hoe geringer hetgeen zij bezitten is , hoe onmisbaarder het is voor hun bestaan en de zekerheid van hun huishouden en gezin. De werklieden van het vasteland voelen zich door het socialisme meegesleept , omdat zij aan politiek doen ; de Engelsche werklieden doen niet aan politiek en juist op dit punt zgn zij in strijd gekomen met de congressen die in Zwitserland , Frankrijk enz. gehouden werden. In Engeland zijn de verhoudingen tusschen kapitaal en arbeid zuiver economisch. Het socialisme is een ziekte evenals het rationalisme. Leo XIII heeft met meesterlijke behendigheid den vinger op die wond gelegd. Op de vraag hoe de Kardinaal over de werkstakingen dacht, zeide hij : Het komt mij voor, dat de oorlog, de doodstraf en de werkstakingen de drie laatste , wanhopige , maar onvermijdelijke geneesmiddelen zijn voor zekere kwalen. Alle middelen moeten worden te baat genomen om ze te voorkomen; maar als dit niet meer kan , dient men er wel zgn toevlucht tot te nemen. Er zijn twee soorten van werkstakingen. De eerste soort van werkstakingen doet zich voor wanneer arbeiders, om redenen, die zg billijk achten, de armen over elkaar slaan en weigeren te werken ; en tweedens dat werkgevers niet meer willen laten werken. Als de aangevoerde redenen niet billijk zgn, zgn beide soorten van werkstakingen even schuldig. Van beide kanten staat het vrij het werk te staken of te weigeren langer te laten werken, maar als de redenen van die weigering niet billijk zgn , dan maakt men zich van beide zijdeu schuldig, en de kapitalist is dan zelfs schuldiger dan de werkman. Want vermoedelijk is de eerste meer .ontwikkeld dan de ander en tuiten hem de ooren niet van de klachten van vrouw en kinderen, die om hun armoede eu ellende schreien. — Doet de ondervinding, door Uwe Eminentie te midden der werkende klassen verkregen , U een middel aan de hand ? — Ja, en dat middel is een billijke en edelmoedige bepaling der loonen. Zij moeten vastgesteld worden bij vrije overeenkomst ; maar welke wezenlijke vrijheid bestaat er bij den man, die gebrek aan brood heeft voor zich en de zijnen als hij zijn arbeid aan een kapitalist verhuurt ? Nog meer : als hij voor de loopende week werk heeft, is hij niet zeker het ook voor de volgende te hebben. De wisselvalligheid van den handel is van dien aard, dat de beste werklieden niet zeker zijn dat zij niet binnenkort zonder werk zullen zitten. Het is onmogelijk dat er een vrijheid van contract bestaat, waar de toestand der contractanten zoo onmogelijk is. Zoo de kapitalisten het recht eischen „met hun geld te doen, wat zij willen", zullen zij wèl doen , met in overweging te nemen , dat zoo de vrije overeenkomst , die een bepaald loon voor den dag beloofde , billijk was, het verleenen dierzelfde som voor de elfde ure edelmoedig was; en wanneer zij het eene deel der gelijkenis als bewijsgrond aanhalen , zullen zij wèl doen met ook het andere na te volgen. En wat deukt gij van de tusschenkomst van den Staat ? Dit onderwerp is al te zeer ingewikkeld om in dit onderhoud behandeld te worden; maar ik moet vóór alles zeggen dat de Staat nooit behoorde geroepen te worden , om datgene te doen wat particulieren zelf konden uitrichten. Er zijn sommige Staathuishoudkundigen , die ons komen zeggen, dat men door aalmoezen te geven het volk ontzenuwt. Ik ben overtuigd , dat de tusschenkomst van den Staat, als de particulieren zichzelven kunnen helpen, nog vr el ontzenuwender werkt op een heel volk. Om die reden geef ik de voorkeur aan vrije scholen boven Staatsscholen, onder welken vorm dan ook door den Staat verstrekt: dat is het slechtste dunkt me wat te bedenken is. Daar ik — gaat de verslaggever voort — zeide, dat de laatste opmerking van den Kardinaal nog eene vraag veroorloofde en ik gaarne weten zou , wat de leer kon zijn, die uit de jongste Encycliek voortvloeit voor zoover het vrije onderwijs aangaat, voegde Zgne Eminentie er bij : Ik zou volkomen bereid zijn het schoolgeld te betalen voor de kinderen wier ouders niet betalen kunnen , en dit zonder de openbare kas aan te spreken. Maar wat betreft de ouders die in staat zijn het schoolgeld hunner kinderen te betalen, zou ik willen, dat men zonder aarzelen op hen eene wet toepaste , die hen er toe dwong in plaats van hen te demoraliseeren door met de penningen der belastingschuldigen voor hen te betalen , wat zij zelf kunnen en moesten doen. Als besluit zeide de Kardinaal: Dat wil niet zeggen , dat ik tegenstander ben van een ruim gebruik der openbare inkomsten tot verheffing van het peil der opvoeding in alle lagere , middelbare en hoogere scholen. --- BUITENLAND. Amerika. Kaïdinaal Gibbons herdacht dezer dagen den dag, waarop hij dertig jaren geleden tot priester werd gewijd. — Den 14en Jnli, hadden Kardinaal Gibbons en President Harrison eene bijeenkomst te Cape May, N.-V. Zij waren toevallig te zamengekomen en de President noodigde den Kardinaal mede naar zjjn zomer-verbhjfplaats. Zij bleven langen tijd samen en beiden waren hoogst voldaan over die onverwachte ontmoeting. — Onder eene missie te Webster, Missouri, door paters Passionisten gehouden, hebben een negental protestanten het Katholiek geloof omhelsd. Gedurende eene missie dezer dagen te South Lawrence, Mass., door Jesuïeten gegeven, zijn zes voorname protestanten tot het Katholiek geloof bekeerd. — James Corcoran, van Boston, heeft zijne valsche tanden ingeslikt en is aan de gevolgen overleden. — Vóór eenige jaren werd de melaatschheid van China naar westelijk Canada overgebracht, on sinds nam het aantal gevallen daar zoo belangrijk toe, dat de regeering thans krachtige maatregelen heeft voorgeschreven om de ziekte uit te roeien. Daarvoor is bepaald , dat alle melaatschen, die in vrijheid worden aangetroffen, overgebracht moeten worden naar het eiland Darny, terwijl dr. Smith , directeur der kolonie van melaatschen in Nieuw Brunswijk, belast is met het instellen van een onderzoek naar het voorkomen van de ziekte en de wijze van verspreiding in de besmette provinciën. --- Oostenrijk. Met het oog op het snel toenemen van de cholera in de Egyptische havenplaatsen heeft de Minister van Handel, de heer Barosz golast, dat schepen uit dergelijke plaatsen afkomstig aan een zeer streng geneeskundig toezioht moeten onderworpen worden. — Zondag-namiddag veroorzaakte een begrafenis groote opschudding in den omtrek van het gemeente-gasthuis te Weenen. Honderden koetsiers en conducteurs van de tram hadden zich, gekleed in uniform, voor den hoofdingang opgesteld, om de laatste eer te bewijzen aan hun kameraad, baron Erwin von Schönstein, laatsten telg van een der edelste geslachten van Oostenrijk. De lijkbaar, met rijke draperieën getooid, werd door de koetsiers opgenomen en naar den doodsakker gedragen , gevolgd door een kapitein der dragonders , aan wiens arm een vrouw, in diepen rouw gekleed voortschreed , de baronnesse Von Schönstein, echtgenoote van den overledene, die van haar gescheiden leefde. Achter hen volgden een groot aantal personen, behoorende tot de aristocratische kringen van Weenen, de koetsiers en het overige personeel van de Weenensche Tramwegmaatschappij. Baron Von Schönstein was oud-officier der cavalerie en millionair daarenboven. Toen hij zijn schatten verspild en verbrast had, verliet hij zijne echtgenoote, daar hij van haar inkomen niet leven wilde en solliciteerde naar de betrekking van controleur aan de directie der tramwegmaatschappij. Hij kreeg deze betrekking maar kwam op zekeren dag in conflict met de reizigers; om zichzelven hiervoor te straffen, vroeg hij aan de directie om gedegradeerd en als eenvoudig koetsier aangesteld te worden. Men willigde het verzoek van den zonderlingen en origineelen baron in, en vanaf dit oogenblik was hij steeds een voorbeeld van stiptheid en plichtsbetrachting, uitgenomen wanneer hij van tijd tot tijd eenige toelage ontving van zijne familie ; dan nam hij voor eenigen tijd zijn ontslag, om en grand seigneur te leven, totdat de laatste stuiver verteerd was, en hij door den nood gedwongen werd om de zweep weder ter hand te nemen. ---