Het eigendomsrecht is het licht der eeuwige wet. 11. De door God aangestelde koning der schepping wilde echter heerschen zonder te dienen. In tegenspraak met den uitdrukkelijken wil van God at hij van de verboden vrucht. Dat was zijn verderf en . . . het verderf der natuur. De tegenstelling aan Gods wil , de zonde , bracht scheiding , tegenstelling op elk levensgebied. „De ongehoorzame", zegt de H. Augustinus, „wordt door ongehoorzaamheid gestraft.' Tegenstelling ontstond tusschen de aarde en den mensch. Zij verzette zich tegen den mensch, gelijk de mensch zich tegen God had verzet. Zij werd hem vreemd en vijandig; in plaats van levensmiddelen bracht zg hem distelen en doornen voort, en met geweld moest hg haar door noesten arbeid in het zweet zijns aanschijns aan zich onderwerpen en tot zijn nut dienstbaar maken. „Vervloekt zij de aarde en uwe daad", sprak God; „in moeite zult gij van haar eten al de dagen vws levens; doornen en distelen zal zij u voortbrengen , en gg zult het kruid des lands eten. In het zweet van uw aangezicht zult gij uw brood eten , totdat gij terugkeert in de aarde van welke gij genomen zijt". Tegenstelling in den mensch tusschen zijn hoogere en lagere eigenschappen , tegenstelling ook tusschen de menschen onderling. Daar ontstond afgunst en daarmede een onrechtmatige begeerte naar eens anders bezit; daar was strijd; daar kwamen onrechtvaardigheid , misdaad. Het bloed van Abel, Adam's zoon , vergoten door den nijd en den on rechtvaardigen toorn zijns broeders , verkondigt luide den zoo ten kwade verkeerden toestand des menschdoms. Ziedaar ook het eigendom in geheel andere omstandigheden. Wat gemeengoed der menschheid was, wordt een voorwerp van twist en strijd. Eenieder heeft datgene wat hij met moeite aan de vijandige aarde voor zgn gebruik heeft ontwoekerd, niet alleen tegen vijanden in de natuur te verdedigen , maar ook tegen de begeerlijkheid zijner evenmenschen te beschutten. Daar komt spraak van myn en dijn, en opdat het menschdom niet in voortdurenden strijd verkeere over de goederen der aarde, opdat het samenzijn der menschen, de maatschappij, mogelijk worde, moet eenieder het zijne , dat hg verkregen , bewerkt, tegen zijn vijanden in de natuur verdedigd en beschermd heeft, ook geëerbiedigd weten door zgn medemenschen en kunnen beschutten tegen onrechtvaardige aanvallen. Dat is ieders recht: het eigendomsrecht. En zooveel rechtvaardigheidsgevoel bezaten de menschen nog , dat zij schending van eens andeis rechtmatig verkregen goed als ongeoorloofd en strafbaar beschouwden. Maar hoe moest nu na den zondenval het eigendomsrecht verkregen worden ? God was en bleef Heer en eerste Eigenaar der aarde. De veranderde verhoudingen der redelijke en der redelooze wezens maakte een tweede overdracht der aarde aan de menschen in zekeren zin noodzakelijk, nu niet aan het menschdom in 't algemeen , maar aan Adam persoonlijk als den eersten bezitter van particulieren eigendom, ten teeken dat de eigendom in 't vervolg particulier moest zijn. En zoo geschiedde het. ,}God de Heer verdreef hem uit den lusthof, opdat hij de aarde zou bewerken , van welke hij genomen was." Adam persoonlijk was nu de wederom aan God ondergeschikte eigenaar en heer der aarde. Ook de vrouw, en met haar zgn kinderen, moesten staan onder de macht van den man. ?In smart zult gij uw kinderen baren", zoo moest Eva vernemen , „en onder het gezag zult gij staan van den man; en hij zal heerschen over U." Adam ontving alles van God als zijn Schepper en Vader, en zoo zal de zoon van Adam wederom het zgne ontvangen van zijn vader, die, als door God aangesteld eigenaar, recht heeft om zijn goederen en het recht van eigendom aan zijn kinderen over te geven. Aldus berust het eigendomsrecht na den zondenval op de van God voortkomende vaderlijke mac/it. Wat de eerste vader was voor zijne kinderen, dat was iedere bijzondere stamvader weder voor de zijne en hun huisgezinnen ; al wat ieder zich rechtmatig verwierf, was zijn eigendom van Godswege en werd volgens de door God gestelde orde door hem aan zijn kinderen overgeërfd. Zoo is de particuliere eigendom een onschendbaar recht, dat door alle geslachten heen zgn grondslag vindt in de opperheerschappij des Scheppers, in den volmaakten Wil van den Eeuwigen Wetgever. Ziedaar den samenhang van het eigendomsrecht met de Eeuwige Wet. Door de ons van Christus gegeven verlossing uit de zonde zgn de gevolgen der zonde niet te eenenmale weggenomen . door de zonde heeft de mensch zich in 't ongeluk gestort, — door den strijd tegen de zonde en haar gevolgen onder de banier des Krnises moet hij zich het eeuwige geluk weder verwerven. De macht der zonde is door Christus gebroken , de strijd blijft bestaan, ook de strijd om het mijn en dijn, ook de particuliere eigendom. Hoe volmaakter de Christenen zgn, des te zwakker zal ook de tegenstelling zgn tusschen het mijn en dijn, gelijk wij bij de eerste christenen en nu nog in de kloosters kunnen zien. Gehechtheid aan stoffelijk bezit is de oorzaak van den stryd , onthechting aan de aardsche goederen is het middel der eendrachtige samenleving. En in het christendom alleen is dit middel te vinden. Christus verbiedt den rijken de hebzucht, den armen de afgunst. Hij predikt den armen tevredenheid , den rijken barmhartigheid. Allen wijst Hij heen naar hoogere goederen, die Hij alleen in staat is te beloven en te geven : „Vergadert u schatten in den hemel waar noch de roest noch de mot ze verteren , en waar de dieven ze niet opdelven noch stelen." De Kerk zet het door Christus begonnen werk voort door de werken van barmhartigheid te prediken en in haar kinderen voort te planten; en daar haar krachten te kort schieten om alle ellende, die uit het voortbestaan van de gevolgen der zonde voortkomt, weg te nemen , zoo moet zij alleen den arme tevredenheid leeren in zijn lot, hem heenwijzend naar de hemelsche goederen, welke Hij beloofd heeft, die ook arm was en zelf geen steen bezat, waarop Hij het moede hoofd kon nederleggen. Alleen de beoefening van het Christendom , zooals het in de Katholieke Kerk beoefend moet worden, is de weg tot den vrede en tot de oplossing der sociale quaestie. Waar de zonde, de tweedracht, de genotzucht niet worden weggenomen , daar is geen oplossing , geen overeenstemming mogelijk. Degenen die buiten het christendom om de sociale quaestie willen oplossen , moeten noodwendig tevergeefs arbeiden, omdat zij de oorzaak der kwaal , nl. de zonde en haar gevolgen, noch kunnen noch willen wegnemen , omdat zij hun middelen willen toepassen op een onverlost menschdom , omdat zij de noodzakelijkheid der verlossing ontkennen en geen rekening houden met het door Christus en zijne Kerk gebrachte verlossingswerk ,in één woord: omdat zij buiten de Kerk staan. En ziedaar het groote verschil van standpunt, waarop wij staan , met dat hetwelk de communisten en socialisten innemen. --- Italië. Wegens gebrek aan fondsen in de schat* kist en in de gemeentekas van Rome, hebben de regeering en het gemeentebestuur in gemeenschappelijk overleg besloten , de werken aan het ter eere van Garibaldi op te richten monument te staken. Welk eene ironie van het lot! De toestand , tot het vestigen waarvan Garibaldi alles deed, heeft zich zoodanig ontwikkeld, dat er geen eereblijk voor dien vader der revolutie kan overschieten ! — Het was Vrijdag het feest van den H. Joachim, den Patroon des Pausen. Bij deze gelegenheid ontving Z. H. in de Troonzaal de gelukwenschen der Bisschoppen, Aartsbisschoppen en Prelaten van een deputatie uit de Johanniterorde, van de officieren zijner garde en van verscheidene Romeinsche patriciërs. In zijn appartementen teruggekeerd, ontving hij vervolgens de gelukwenschen der kardinalen, die hij met de genoemde dignitarissen in zgn bibliotheek om zich vereenigde. De Paus geniet een goede gezondheid. --- Portugal. I Het episcopaat heeft eene breve van Paus Leo XIII ontvangen. ! In hoofdzaak wordt in dat document i 's Pausen voldoening uitgedrukt over het honden van het jongste Katholieken-congres te Braga , dat zgn trouw betuigde aan den H. Stoel en het vaste besluit nam, om niet te dalden, dat de Pauselijke waardigheid en reohten miskend worden. Verder beveelt de Paus in het belang van de Kerk in Portugal eene nauwe aaneensluiting aan van het episcopaat , niet alleen door jaarljjksche diocesane synodes en provinciale concilies, maar ook door een nationaal concilie, zooals de canons der H. Kerk voorschrijven. Alsdan kan besproken worden de verbetering der seminariën, om eene geestelijkheid te vormen, die het volk weet te onderwijzen en het de goede zeden inprenten. Ook dringt de Paus aan op het herstel van de godsdienstige congregatiën , vooral van die , welke het apostolaat in de koloniën moeten waarnemen. Z. H. hoopt, dat de regeering daartoe hare medewerking zal verleenen in een tijd, waarin de grondslagen der maatschappelijke orde zooveel behoefte aan steun hebben van den godsdienst tegen de aanvallen hunner vijanden. Ten slotte verwijst Leo XIII naar zijne jongste encycliek. --- BUITENLAND. Amerika. Maandag had te Lake Charles, lowa, een hevig gevecht tusschen werklieden plaats. Tien personen werden neergeschoten, waarvan er spoedig een zestal overleden. — De regeering heeft order gezonden naar New Tork om alle loterijbriefjes en daarop betrekkelyke advertenties die zich in de buitenlandsche postpakketten bevinden in beslag te nemen. — De voorname generaalß van het Ver. Staten leger wenden reeds pogingen aan om van het gouvernement de toestemming te bekomen op een zeker tijdperk, gedurende de wereldtentoonstelling, 100,000 soldaten (gekozen uit het geregelde leger en uit de staatsmilitie) te Chicago te laten paradaeren ten einde don voornamen Europeeschen bezoekers een klein gedacht te geven van hetgeen er in dat opzicht kan worden gedaan in een land waar in vredestijd geen soldatendwang bestaat. --- Monaco. De speelbank te Monaco zal vermoedelijk weldra verdwijnen. Den 10 April 1892 eindigt het contract, dat de vorst van Monaco met de familie Blanc heeft gesloten , maar men beweert algemeen dat de Vorst weigert het contract te hernieuwen, en geen vergunning meer wil geven tot het houden van een speelbank. In 1858 deed de croupier Blanc zgn intocht in Monaco. Vorst Honorius, die een inkomen van 15,000 francs en 10,000 onderdanen had, sloot met Blanc een overeenkomst , welko hem groote sommen opleverde. Nu ochter wil de kleinzoon van den Vorst, prins Albert, het contract niet vernieuwen. De Vorst kan de inkomsten, welke de speelbank hem verschafte , wei missen, want hij is gehuwd met de schatrijke hertogin De Richelieu, geb. Heino. De familie Blanc zoekt nu een ander Vaderland voor de speelbank. Reeds heeft zij zich gewend tot den vorst van Liechtenstein , het vorstendommetje ten oosten van Zwitserland, en hem, naar men zegt, een jaarlijksche uitkeering van 10,000,000 francs aangeboden. Men gelooft echter niet dat prins Johan van Liechtenstein, die hetzelfde aanbod reeds vroeger van de hand heeft gewezen, zal toegeven, dat te Vadnz, de hoofdplaats van zijn vorstendommetje, de speelbank wordt gevestigd. --- Duitschland. Naar aanleiding der schorsing ran den graannitvoer in Rusland en de daaruit voortgesproten ongerustheid in Duitschland is Zaterdag te Berlijn een kabinetsraad gehouden onder voorzitterschap van Caprivi. Er werd besloten, voorloopig nog niet tot een schorsing der graanrechten over te gaan, maar zich voorshands bjj wijze van proef te bepalen tot een verlaging der spoorwegtarieven voor het binnenlandsch vervoer van granen, wijl dit reeds voldoende kan zgn om een bovenmatige stijging der broodprijzen te voorkomen. De Reichs-Anzeiger bevatte nog denaelfden avond het daartoe strekkende decreet voor granen, peulvruchten en meel. Deze maatregel moet vooral den landbouwers van Oost-Pruisen ten goede komen voor het vervoer hunner granen naar het westen dea Lands. De liberale bladen achten dien maatregel echter geenszins toereikend en blijven op schorsing der graanrechten aandringen. Nadat vrijheer Von Schorlemer-Alst dezer dagen op een arbeiderscongres te Dusseldorp was opgekomen tegen een artikel der Osservatore Romano, betreffende het Drievoudig Verbond, wordt dat artikel ook door de Germania opnieuw bestreden. De Germania verklaart, dat de katholieken in Duitschland eenstemmig alle gemeenschap met het vertoog der Osserv. tegen h6t Drievoudig Verbond loochenen en eenstemmig protesteeren tegen de opvatting, dat hetgeen de Osservatore heeft gezegd overeenstemt met de zienswijze van den Paus, of dat er tusschen den Paus en de katholieken in Duitschland strijd zou bestaan. Alleen wie zich op het gebied der illusiën beweegt, zegt zij, kan het kinderachtige denkbeeld koesteren, dat Frankrijk, na overwinning op het Drievoudig Verbond, zou medewerken tot herstel der wereldlijke heerschappij van den Paus. Dat denkbeeld is het uitvloeisel eener opgewonden phantaisie, een ingeving van nationaliteitszwijmel. — Mgr. Korum , bisschop van Trier , had den H. Vader in kennis gesteld van zijn voornemen, het H. Kleed zonder naad aan de vereering der geloovigen nit te stellen, en om diens apostolischen zegen verzocht. De H. Vader betuigde in zgn antwoord zijn hooge tevredenheid met het vroom voornemen van den bisschop, die de vaste overtuiging is toegedaan, dat de vereering, die aan de hoogheilige reliek plechtig zal bewezen worden, tot de verheerlijking Gods en de bevordering van den godsdienstigen zin onder het volk veel zal bijdragen. De Paus noemt het een Bchoone en heilzame gedachte, in onzen van het christelijk geloof zoo vervreemden tijd, heilige herinneringen dieper in het geheugen des volks te prenten en dit uit te noodigen, de verheven geheimen der mensehelijke verlossing te gedenken. Verder heeft de H. Vader de genadeschatten der H. Kerk voor de vrome pelgrims opengesteld, en bepaald, dat alle pelgrims een vollen aflaat kunnen verdienen , die, na rouwmoedig gebiecht en gecommuniceerd te hebben, gedurende den tijd van de uitstelling van het H. Kleed , den dom te Trier bezoeken en daar bidden voor den vrede onder de christelijke vorsten , voor de uitroeiing der ketterijen, voor de bekeering der zondaren en de ver« heffing onzer Moeder de H. Kerk. Verder verleent de H. Vader een aflaat van zeven jaren en zeven quadragenen aan allen, die met rouwmoedig hart, gedurende den uitstellingstijd, genoemde kerk bezoeken en het voorgeschreven gebed verrichten. ¦ Hoewel tot het verdienen van den aflaat geen aalmoes is voorgeschreven, als in 1514 door Leo X werd geëischt, roept toch de bisschop de mildheid der pelgrims in voor het zoo noodig geworden restaureeren van den Trierschen dom, de oudste christelijke kerk op Duitschcn bodem, en noodigt hen ook, den H. Vader in zijn altijd drukkender wordenden toestand door aalmoezen te hulp te komen. ---