4^S_a__M_m fh^b^^WRI-? mm_______ --- INTEEKEN-BILJET. *^l)^*y=X)^>S!> : De ondergeteekende wenscht zich te abonneeren op de TILBURGSCHE COURANT, Uitg. TN. LTJUTJKIV, 5 cent per week of 57Vü cent, buiten Tilburg 80 cent per 3 maanden; éénmaal per week voor Tilburg 70 cent, buiten Tilburg 95 cent per 6 maanden* NAAM: WOONPLAATS: - Dooi halen wat niet gewenseht wordt, --- DE GODSPENNING. Br loopt in Amsterdam een juffer rond, die met een lief smoesje reeds tal van dames heeft opgelicht Zij schrijft in dezen tijd van dienstbodenschaarschte ijverig op advertenties, waarin een flinke dienstbode gevraagd wordt, meldt ¦ich aan en vertelt dat zij vijf jaar in Den Haag bij Indische menschen gediend heeft en nu door het vertrek dier familie buiten betrekking is. De Indische mevrouw heeft tot haar leedwezen echter vergeten getuigen te gevn. Daar het meisje zich goed voordoet vliegen de meeste dames er in, geven den godspenning en verder hoort of ziet men van Albertine Vermeer of onder welken anderen naam zij zich aanbiedt niets meer. Men zij gewaarschuwd voor deze listige jonge dame. --- EEN DREIGBRIEF. Naar de U. Ct verneemt heeft de politie een spoor ontdekt omtrent de herkomst van den dreigbrief, dien de kapper Oorver te Utrecht ontvangen heeft, nadat Rosier gepakt was. De politie zou op het oog hebben een kellner, wiens schrift overeen kwam met dat van den uit Haarlem gezonden brief. De oorzaak van het schrijven van den brief zou gezocht moeten worden in een minder goede verstandhouding tusschen beiden, naar aanleiding van financLele aangelegenheden. --- HOOG WATER. De „Middelb. Crt" geeft een staaltje van de polders die overstroomd zijn. Het cijfer achter den naam geeft het aantal H.A. aan: --- Overstroomd zgn en wel in: 't Eiland Tholen: Calam, Suzanna 67; Vogelsang 37; Leguit 74; Oude Kpuit 70; Slabbecoorn, 49; Oud-Vossemeer677; Kerke 194. Zuid-Beveland: Eerste Bath 453; Tweede Bath 285; Stroodorpe 43; Karel 73; St Pieters 87; Nieuw Olzende 168; Molen 40. Oostelijk Zeeuwsch Vlaanderen: Wilhelmus 78; Zande 259; Maria 238; Noordhof 224; Kleine Molen 28; Van Alstein 404. Bij Philippine: Groot Isabella 37; Inlaag Clasa enkele Heet; en op Noord-Beveland: Al te klein 10. Bedreigd waren of zqn in: Eiland Tholen: Anna Vosdijk; Breede Vliet; St. Annaland; Hikke; Dalem. Zuid-Beveland; Reigerbergsche; Oost; Buren; Zimmerman. Oostelijk Zeeuwsch Vlaanderen: Noorddijk; Polders van Ossenisse; Rummersdjjk; Kleine Hengstdijk; Zoute; Groote Hengstdijk; Schaper; Stoppeldijk; Paulus; Kruis; Oost-Vogel: Eeckenisse; Vitshoek; Oude-Land; Hoof en Stoof; Haven; Oude Graauw; Melo; Koningin Emma. --- DE WATERSNOOD. Het water vloeit te Hontenisse geregeld af, zoowel door de zeesluis te Walsoorden, als door die te Ossenisse, welke gedeeltelijk opengezet is. Kloosterzande en Groenendijk zijn geheel watervrij. Alleen de Molen- en Waterstraat zijn nog nieet geheel droog. Men verwacht dat op het eind dezer week de stoomtram naar Walsoorden zal rijden, als ten minste geen te greote reparatie noodig zal blijken aan de rails, die hier en daar verzakt zijn. Op de lijn bij den Kruisweg, halfweg Kloosterzande en Walsoorden, staan nog steeds twee volgeladen wagens vlas, die daar gedurende den geheelen watersnoodtijJ gestaan hebben. Men gelooft niet dat het water tot bij het vlas geweest is, zoodat het daar beter bewaard was dan in een landbouwersschuur, waarvan de meeste onder water gestaan hebben. De geniesoldaten en dijkwerkers arbeiden nog druk aan de versterking van den dijk aan den Zandepolder, dien men geheel zal bekisten. Maandag is de aannemer begonnen met de werkzaamheden aan den ringdijk in den Van Alsteinpolder. Deze dijk moet in den tijd van 8 weken gereed zijn, zoodat deze vruchtbare polder al dien tijd nog onder water zal blijven. De collecte voor den watersnood heeft opgebracht: te Oost- en West-Souburg f 467.87.5 te Borsselen f 507.60. Ook te Papendrecht zal eene collecte worden gehouden voor de noodlijdenden in Zeeland. Het ingezamelde geld zal worden gezonden aan 't Provinciaal Watersnood-comité te Middelburg. Ook te Sliedrecht wordt een beroep gedaan op de offervaardigheid der ingezetenen tot leniging van de ellende, waarin zoo velen door den watersnood in Zeeland zijn gedompeld. Reeds voor een groot bedrag is geteekend en de ingekomen gelden zullen ter beschikking gesteld worden van het Provinciaal Watersnood-comité te Middelburg. Men meldt uit Apeldoorn: Alhier is heden in een vergadering ten gemeentehuize onder voorzitterschap van den burgemeester, een comité tot steun van de slachtoffers van den watersnood in Zeeland, opgericht — Het voornemen bestaat, eene collecte te houden en ook zal eene weldadigheidsuitvoering worden georganiseerd. De gemeenteraad van Uitgeest heeft besloten een collecte voor de slachtoffers van den w^^rsnood in Zeeland te houden en wel door de raadsleden in persoon. — In Marken-Binnen is reeds een commissie door de burgers gevormd. Uit Lobith meldt men: De Rijn is weder volkomen binnen zijn boorden teruggekeerd en, laten we hopen, voor geruimen tijd. Wat er nog hier en daar op het land aan water is achtergebleven, zal moeten wegzakken of verdampen. Eenige sporadische gevallen van malaria, ziedaar de eenige onheilen, die de overstrooming alhier heeft teweeggebracht. --- Geteisterd Zeeland. Een bijzondere correspondent van de Telegraaf meldt: Aan 't slot van m'n derden brief beloofde ik nog iets te vertellen van de te Rilland Bath gehouden paardenveiling, of liever: van hoe 't er uitzag na afloop dier veiling. Uit alle ïeeuwsche oorden waren koopluatige samentóetftroomd, '«morgens reeds. En toen 't laatste jpaard van eigenaar was verwisseld, toen moes- Jten de Zeeuwtjes of ze wilden of niet, hun tijd (zoek brengen met wachten. Met wachten, totdat |'t den enkelen daar stoppenden treinen baliefide te komen. En dat aankomen van treinen ging erg gemoedelijk, heelemaal buiten 't spoorboekje om. Dit van wege den zoo zwaar beschadigden, slechts langs één stel rails berijdbaren spoordijk. Toen de trein die te 4.42 heet te verschijnen eindelijk kwam aanglijden, werd hij opgewacht door een zes man dikke rij Zeeuwen wel 150 meter lang (niet de Zeeuwen, maar de rij), 'n Ooiijk gezicht was 't althans voor hen, die niet gewend zijn aan 't Zeeuwsch kostuum. Allemaal zwarte petjes, haarlooze gezichten, zwarte nauwsluitende wambuisjes, zwarte boksen. Precies een weeshuis voor groote menschen, dat met 'ndag vacantie uit was en nu per extra-treintje huiswaarts keerde. In groote-stadsstations, wanneer na drukke feestdagen geen treinen genoeg kunnen vóórkomen om 't dringend publiek op te slokken en weg te zeulen naar her en der, — och, wat weten de bezitters van derde-klasse-kaartjes dan vlug 'n plaatsje te veroveren op de bruine of roodee gepulsterde kussens van hoogere klasse-wagens. 'kHeb 't wel meegemaakt dat le klasse passagiers ten slotte, zoekensmoede, in 'n wagon 3de klasse kropen, 'n wagen die soms half ledig bleef. Hier niet zoo. Land bevolking is bescheidener. Pas na uitnoodiging daartoe door 'teprsoneel klommen ze in de kussens en maakten 't zich er dan — bewust van „recht" daartoe — gemakkelijk. --- EEN POLITICUS. In 't café zat 'k met 'n brandewijn tegen de snerpkou en 'n handvol harde eieren tegen 't gevoel van leegmagigheid, door verre wande lingen telkens weer terugkomend. A la guerre comme h, la guerre. 't Smaakte opperbest. En beide consumptie-artikelen zijn bacterievrij; 'n onwaardeerbaar iets, wanneer je bij iedere ademhaling Zeeuwsche koorts binnenhapt. De gelagkamer was wit betapijt met fijngetrapte eierschalen. Koffiedik deed dienst als vrij ongestyleerd versieringsmotief. Wat een gejoel daar, welk gedrang. Wat werd er betoogd, geschreeuwd, gepimpeld, gegeten. En eensklaps zat 'k midden in de politiek. Als verknocht aan 'n partijloos en onpartijdig orgaan, koos 'kook slechts de, partij van luisteraar. „ Zeker," beweerde een er niet al te florissant uitziende jonge man, wiens boordopening onder 't linker- en wiens das onder 't rechter oor zat »ik amuseer me nogal in de politiek. Ik ben van Zeeuwsch-Vlaanderen." ?" „Ja, vanmorgen was 'kin de politiek, bij de peerden. 'kDoe er graag in. Maar hier krijg 'je ruzie." En hij keek even boos en tikte ¦'n woest-hard ei stuk. ? r ?'tPleizier gaat er zoo af. Ik ben niet bang op m'n bliksem te krijgen. Dat niet. 'kßen vrijzinnig. Erg vrijzinnig. Maar waarom vechten?" Ik werd ook aangekeken en knikte' welbewust: waarom zou je vechten? ?'k Wil met een lijnrechten tegenstander debatteeren. U als spreker" — dit tegen 'n blonden buurman uit 't Noorden, die deed of ie luisterde — „en ik als debater of omgekeerd. Maar na af100p.... Uw koe — zal 'kmaar 'res zeggen — zal moeten kalven. Dan loop ik naar den dokter. Ik. Dan ben je weer in 't maatschappelijke. Dan ben je weer gewoon mensch. Niet vinnig in strijd. Da's bü ons in 't Zuiden zoo. Maar hier namen ze 't me kwalijk." — 't Debatteeren? 't Kalven?? 't Naar den dokter loopen??? „Ik ken de heele wereld", barstte 't politiek mannetje eensklaps los. „Nou ja, in 't buitenland ben 'knog niet geweest, maar ons land ken 'k hoor. 'k Ken Rotterdam bij dag en nacht". , Ben je ook in Friesland geweest?" vroeg de blonde buurman uit 't Noorden. „Neen. Maar dat wil 'knog 'res zien. Nou ben ik hier voor 'teerst. Ik wou 't zien, Rilland Bath. Ik zou je een boek kunnen schrijven over de wereld en wat er te koop is; eejn boek waar je van zou rillen. 'kßen in 't bakkersvak geweest maar 't was m'n goesting niet. Toen heb 'k in nuchtere kalveren gedaan en in menschenkennis. Utrecht geweest. Alkmaar geweest. De wereld in geschopt. Na m'n derde jaar geen vader. In nuchtere kalvers. Zoo hebbek'kde wereld leeren kennen; de maatschappij zallek'k maar zeggen. Als 'kkwam om te koopen met contanten, lichtten ze den hoed. Wilt u 'n tas koffie, thee? 'n Borreltje? Maar kwam 'kom te ver koopen, — werd je van de deur gejaagd. Donder maar op. Dat heb 'k geleerd Zóó is 'ten niet anders." Toen kwam er een zatte slodaat binnen. 'nJongmensch in groen laken fantasie-uniform, met beenstukken en 'n gemsstok op de kraag 'n paar gouden versiersels, overstemde nu 't betoog van den scheefgeboorden politicus. Hij kwam van heel verre, van de Duitsche grens, en had blijkbaar 'n paard willen koopen. Zn kleedij wees op liefhebberen in 't Porsterambt En hij verschalkte ontelbaar veel glaasjes rooden port Dat probeerde 'nnog jeugdiger jongmensch in 't gewaad eens ambteloozen burgers hem na te doen. 'n Tijdje ging het. Doch terwijl de groengeuniformde 'n heel troepje Zeeuwen vermaakte met werkelijk aardige, frisch gelogen verhaaltjes, kreeg de ambtelooze hoog loopende ruzie met zn geplaagde maag. 'n Paar hevige middenrif-bewegingen maakten, dat 't tapijt van eierschalen en koffiedik werd verlevendigd met portroode guirlandes. Toen stak ie, 'n weinig bleek om den neus, 'n pastille in den mond en een sigaret aan , » *'k Wilde dat peerd hebben", schreeuwde er een. „'t Was rondom zonder fouten " , Anneme, Drie port" , 'nßoek om van te rillen, meneer." „ Hosse, hosse, hosse daar gaat ie weer voor niks " Deuren klapten daverend toe. Twee boerenwelpen tolden op de muziek van 'n mondharmonicau En 'n kraakhelder Zeeuwinnetje achter den toog schonk en schonk tot in den treure. M'n trein heette te komen. Ik ging. Wachtte nog drie kwartier aan 't winderig station. En trok naar Vlissingen. --- DE KERELS VAN VLAANDEREN. 't Is een goedig, flink en resoltuut slag menschen, dat daar woont in de vlakke polderwijdten van ons Zeeuwsch-Vlaanderen. Ze bezitten de goed^ eigenschappen van den ronden Zeeuw en een deel der opgewekte levendigheid van de Vlamingen. 't Znn boeren en tevens „menschen" die daar de vette, vruchtbare klei dwingen tot 't baren van rijke oogsten. Boeren en toch menschen, — dat kan nog niet Van alle landbewonere worden gezegd, helaas. Op de dorpen heerscht een opgewekt leven, belang stellend ook in veel, dat niet rechtstreeks landbouw en veeteelt betreft. „Zie" — zoo keuvelde een Bksche buitenman, gebruind door weer en wind, met wien 'k op stap was — een langen, rechten windweg afjakkerend — „zie menier, da's niet om 'nen onweerdigheid te klappen, maar 't is oprecht zoo, — den verdeeling tusschen Olland en Belgien is 'ne foutieve geweest Wa 'ebben niets aan Olland en Olland niets aan ons. Al ons Ivee, ons graan gaat naar den gebuur, naar I den Bels. We zijn, met permissie, zjuust genoeg Ollander, om belasting te mogen betalen en soldaten op te brengen. De Schelde is Olland's grens, niet 't lijntje langs Koewacht en Sas van Gent en Eede met al zn gesmokkel en gendarmes en marechaussees. Ja, als Antwerp' 'ons was " In het benedeneind van het dorp Lekkerkerk zijn twee woningen en drie belendende schuren afgebrand. Te Nijmegen is de wed. van R., 64 jaar, verbrand, het gevolg van het in aanraking komen harer kleeren met het vuur der door haar gebruikte stoof. De „Sti-Ct" nr. 74 bevat de statuten der navolgende vereenigingen: Boomkweekersvereeniging „Mutuum Auxilium", te Oudenbosch, Textielgilde „St. Severus", te Eindhoven. Bond v. Roomsch-Katholieke propagandaclubs in 't bisdom 's-Bosch „Pius X", te 's-Hertogenbosch, Vereeniging tot verbetering der zuivelbereiding te Stevensweert. Boerenleenbank, te Neerkant. Boerenleenbank te Oisterwijk. --- WAARSCHUWING. De burgemeesters van eenige Geldersche gemeentens liggende bij de Duitsche grens, hebben de werklieden nogmaals gewaarschuwd tegen het te spoedig gehoor geven aan aanbiedingen van werk in Duitschland. Aangeraden wordt vooraf te informeeren naar den aard van het werk, der loonen en de huurprijzen der woningen, om daardoor groote teleurstelling en schade te voorkomen. Ook wordt medegedeeld, dat slechts gezonde werklbieden van 16—^40 jaar worden aangenomen. H. M. de Koningin en Z. K. H. Prins Hendrik, die, Maandag 2 April van de residentie naar bet Loo gaan, zullen des morgens 10 uur Greenwichtijd den Haag verlaten. Aankomst op 't Loo 12.10. --- Gemengd Nieuws. EEN LONDENSCHE OMNIBUS-KOETSIER IN z'n NOPJES. Een Londensch omnibus-koetsier had het geluk, de zoon te zijn van 'n matroos, die in dienst van admiraal De Merton geweest was, onder de bevelen van Nelson. De admiraal had heel veel met den matroos op en schonk hem voor zijn dood 'n kistje brieven, met de opdracht, ze goed te bewaren, omdat ze later van veel waarde zouden zijn. Door een toevalligheid op het idee gekomen, bracht de zoon, die het kistje weer van zijn vader geërfd had, het naar 'n publieke verkooping. Daar bood iemand er 45.000 gulden yoor. De koetsier was plotseling een man in bonis geworden. * — En nu zult ge uw beroep wel laten varen, niet waar? vroeg een interviewer hem. — Wel neen, kreeg deze ten antwoord. — Wat gaat ge dan doen? — Werken. Ik zou 't niet kunnen laten. M'n paarden, dat is m'n leven meneer. --- INDIANENGESCHIEDENISSEN. Welk een verwarring de lectuur van Indianengeschiedenissen in jeugdige hoofden kan teweegbrengen, bewijst een voorval dat dezer dagen te Weenen heeft plaats gehad. De avontuurlijke geschiedenissen uit het fantastische rijk der Sioux en dergelijke Indiaansche stammen hebben van een 13-jarigen schooljongen, die vroeger een vlijtige en ordelijke jongen was, een misdadiger gemaakt. Hij kwam dikwijls 's nachts niet thuis en stal eenig geld in effecten van Zijn vader, die te samen ongeveer 200 kronen waard waren, welke hij met andere jongens van zijn leeftijd doorbracht. Hij zou, niettegenstaande alle pogingen van zijn ouders om hem van dien verkeerden weg af te brengen, hiermee zijn voortgegaan, wanneer hij niet kort geleden was gearresteerd toen hij een handkar, die hij ergens gestolen had wilde verkoopen. De jongen, Johan geheeten, was lid van een zoogenaamde Indianenclub, die uit zes personen bestond, allen jongens van ongeveer denzelfden leeftijd. Zij hadden nog geen aanvoerder gekozen, doch de afspraak gemaakt, dat zij dengene tot hoofdman zouden uitroepen, die het eerst een bebloed mes kon vertoonen. Deze afspraak werkte suggestief op Johan. Hij legde in een lade van een tafeltje op zijn kamer een groot keukenmes, dat zoo lang was dat hij er altijd bij kon. En zóó diep had tet waanzinnig idee bij hem wortel geschoten, dat hij, om tot de eer van Indianenhoofdman te geraken, ongeveer een week geleden zijn eigen vader dooden wilde, om met het bebloede mes de waardigheid van opperhoofd te verdienen. En werkelijk stond hij op zekeren nacht op en sloop met het scherpe mes gewapend, naar de kamer van zijn vader. Gelukkig had deze den jongen gehoord en was wakker geworden, zoodat Johan zijn verschrikkelijk voornemen niet ten uitvoer kon brengen. De vader zal zich genoodzaakt zien den jongen naar een verbeteringsgesticht te' laten brengen. --- GEBOEIDE BOEKEN. Niet ovter boeiende boeken, doch over de zeker heel wat minder voorkomende geboeide boeken, boeken door ijzeren kluisters aan hun plaats gebonden. In Rotterdam is ons een leesbibliotheek bekend, waar de catalogi aan den ketting liggen. Dat er echter bibliotheeken zijn, die geheel en al geketend zijn, waarin elk boek aan zijn ketting verbonden is, wisten we — en zeker velen met ons — niet. Engeland bezit echter van zulke bibliotheken, en een er van is te vinden te Wimborne in Dorset vlak over de hoofdkerk. Zij bevat zeer zeldzame boeken, rustend op zware eiken planken, waar langs aan den voorkant een ijzeren roede loopt. Elk boek nu is aan een ketting verbonden en deze schuift met een ring langs de roede. Het eigenaardigste van dit geval schuilt hem echter hier niet in de bijzondere wijs om kostbare boeken tegen diefstal te beschermen. Hier geldt het een eerste poging voor een volksboekerij. Een dominee William Stone heeft in 1636 de bibliotheek ¦— zooals zij thans nog is — te Wimborne ten algeméenen gebruike gesticht om aldus verbreiding van kennis te bevorderen. En gelet op de kostbaarheid ook van gewone boekon toen, lijkt de kettinginrichting een wijze voorzorg geweest, die maakte dat de boekerij thans nog intact is. --- DE HELD VAN PORT-ARTHUR. Door verschillende omstandigheden heeft de intocht in Tokio van den held van Port-Arthur, generaal Nogi, eerst kort geleden kunnen plaats hebben. Zooals men zich herinnert maakten de berichten melding van een ietwat kalm-gestemde ontvangst van het leger uit Mandsjoerije; dat vredesvoorwaarden. De ontvangst van den grijzen Nogi was echter buitengewoon geestdriftig: zelfs nog opgewondener dan die den held van Tsoeshima, admiraal Togo bij zijn overwinningtocht ten de*:! viel. Nu was generaal Nogi wel een zeer sympathieke verschijning, en als krijgsman en als mensch. In zijn groote bescheidenheid en zijn droefheid wilde hij eerst niets weten van een zegenrijken intocht in Tokio. Toen men hem zei, dat geheel Tokio en Japan zich op zijn huldiging verheugde, zweeg hij en schreef deze woorden op: „Hoe zal ik den ouders onder de oogen durven komen, wier zonen ik achter mij moest laten op de slagvelden van Port Arthur?" Al de ellende, die de oorlog met zich brengt, hoewel telkens overstemd door den overwinningsjubel, voelde men wel openschrijnen bij eiken terugkeerenden legeraanvoerder. Doch bij geen zóó hevig als bij den ouden, zelf zoo zwaar beproefden Nogi, die zijn eigen vleesch en bloed in dienst van Keizer en Volk afstond. Toen dan ook de dolle jubel op straat voorbij was en ook de oude generaal zjjn bezoek aan den Keizer had gebracht, trok hij naar zijn eenzame woning. Dit was wel zijn zwaarste gang. Daar lagen de uniformen van zijn beide, voor Port Arthur gesneuvelde zonen, en in twee urnen hun asch, en dan nog een haarlok. Hier had het vaderhart gelegenheid uit te schreien, en hier deed hij bet eindelijk alleen. Toen men hem voorstelde, een lijkdienst te houden voor de nagedachtenis van zijne gesneuvelde zonen weigerde hij echter; men moest daarmee nog wachten, zeide hij tot men één-en-zelfden lijkdenst zou kunnen vieren voor den grijzen vader, dien de dood op het slagveld had gespaard, tegelijk met dien voor zijn twee jeugdige zonen, die te vroeg gestorven waren. --- WIE EEN KUIL GRAAFT VOOR EEN ANDER, DIE..... Een jong ingenieur was te Napels met eenige kennissen op een avond uit geweest en verkeerde bij het naar huis gaan in een bijzonder vroolijke luim, waarin hij zich allerlei grappen veroorloofde. In een eenzame straat werd hij plotseling in zijn aangename stemming gestoord door luid gelach en gepraat. Een vroolijk troepje dat voor het grootste gedeelte uit dames bestond, die van een bal huiswaarts keerden, kwam de stille straat door. Onze ingenieur besloot eens een grap met hen te hebben. Hij ging in een portiek staan en toen het gezelschap voorbij kwam schoot hij plotseling naar voren, met de woorden: Ik verzoek u mij oogenblikkelijk naar het politiebureau te volgen. Gij hebt u aan •nachtelijk lawaai schuldig gemaakt; ik ben inspecteur van politie." Tegelijk haalde hij een munt te voorschijn, die hij als insigne liet fungeeren. Met de vroolijkheid van bet troepje was het natuurlijk gedaan. Met een bezwaard hart volgden zij den pseudo-inspecteur van politie. De eene straat in, de andere uit dwaalden zij door, wel een half uur lang. Eindelijk had een der heeren van het gezelschap den moed aan den „inspecteur" te vragen of het politiebureau nu nog ver af was. Tot groote verbazing van de geverbaliseerde lawaaimakers, maakte de „inspecteur" plotseling beenen ien zette het op een loopen, zoo hard hij kon. Doch tot zijn ongeluk liep hij regelrecht in de armen van een politie-agent die hem vasthield op het geroep van het gezelschap. Er werd tegen den grappenmaker 14 dagen gevangenisstraf geëischt „wegens het onbevoegd uitoefenen van een open baar ambt", doch hij kwam er ten slotte met 50 lire boete af. --- BLOEDIG TOONEEL. in een gasthuis te Keulen kregen Dinsdag twee verpleegden, een daglooner en een schoenlapper, 't aan den stok over een kleerschuier. De lapper trok een mes en stak bet den ander midden in de borst. De man gaf dadelijk den gerst. Toen de andere patiënten toeliepen om den moordenaar te vatten, bracht deze een tweeden daglooner ook een steek toe. Met vereende krachten gelukte h-et den zieken, nadat zij den lapper met stoelen gebeukt hadden, hem te overmeester die genomen zijn, schijnen aanvankelijk al succes te hebben gehad. Een jaar geleden is men er almee begonnen, om een aantal Japansche matrozen dezelfde rantsoenen en spijzen te geven als de matrozen, van de Amerikaansche marine krijgen. En ziet, na één jaar -is werkelijk gebleken, dat de Japansche matroosjes gegroeid waren. De proef zal op uitgebreider schaal worden voortgezet en later >— bij blijvend succes — algemeen en bij wijze van wettelijke en paedagcgische regeling wellicht worden ingevoerd. Er zijn evenwel nu reeds Japanners, die tegen het nieuwe voedingstelsel waarschuwen, en de niet ongerechtvaardigd schijnende vrees uit-, spreken, dat de toekomst Japanneer eerder dik dan groot zal worden. --- Rechtszaken MOORD. In de bekende afschuwelijke moordzaak, onlangs op klaarlichten dag midden op de Markt te Maastricht gepleegd door zekeren A. J. S op vrouw B. D. eischte de ambtenaar van 't O. M. een gevangenisstraf van 8 jaar. Een civiele vordering belief f 6133. Vrouw B. D. was als getuige aanwezig, doch moest wegens zwakte ondersteund en op een stoel gezet worden. Mr. Bauduin pleitte clementie voor den beklaagde, die zich de geheeie zitting door groote brutaliteit en 't tegendeel van berouw, had gekenmerkt als een gevaarlijk individu. Uitspraak 10 April a.s. ---