De Wereldfilm. De nieuwe Duitsche regeering. De regeeringverklaring was vaag wat de binnenlandsche politiek betreft; hier vond zij dan ook weinig bijval. Haar buitenlandsche politiek vindt echter algemeen steun en bijval. Uermann Muller heeft de vorige week zijn motie van vertrouwen kunnen incasseeren. Zij was ingediend door de socialisten, democraten, Centrum, Beierscbe Volkspartij en Duitsche Volkspartij en werd aangenomen met 261 stemmen tegen 134 stemmen en 28 onthoudingen. De Kamer heeft hiermee dus de „tijdelijke noodoplossing" voorloopig haar vertrouwen geschonken en gelegenheid gegeven om de loopende zaken te behandelen. Of dit vertrouwen lang zal duren — en wellicht langer als de voorloopige oplossing werd gedateerd, n.l. tot het najaar — zal nog moeten blijken en zal ook voornamelijk afhangen van den aard van het werk dat deze linksche regeering verzetten gaat. De samenvatting die de „Vorwarts" gaf van de debatten rondom de regceringsverklaring, voorspelt een weinig vruchtbaar tijdperk in de Duitsche politieke verhoudingen. Het geeft zoo den indruk, als of men het linksche ministerie duldt, maar zoo snel mogelijk van de baan wil schuiven; welke indruk vrij juist de sfeer der Duitsche bladen weergeeft. De regeeringspartijen — als deze verkorte uitdrukking geoorloofd is in een niet geheel duidelijke situatie — hebben allemaal verklaringen afgelegd, die er op wijzen, dat zij willen afwachten, wat er komt. Opmerkelijk was het, dat het verlangen zich op een afstand te houden nog duidelijker spreekt uit de verklaring van het centrum, voorgelezen door dr. Perlitius, dan uit de rede van den man der Volkspartij, dr. Scholz. Alleen de democraat Haas vond warme woorden van waardeering met de nieuwe combinatie. Voor de sociaal-democratie had Breitscheid duidelijk en scherp uiteengezet, dat ook zij de gevonden oplossing beschouwt als een noodoplossing, waartoe men gedwongen was door het mechanisme van het parlementaire systeem. HERMANN MULLER --- Binnenlandsche politiek. De oorzaak van de gereserveerde houding, die de partijen aannemen tegenover het nieuwe ministerie, is toe te schrijven aan de vaagheid van het program, dat zij opgesteld heeft over de binnenlandsche politiek. Deze vaagheid iaat allerlei verrassende, en misschien ongewenschte, wendingen toe, die door het meerendeel der partijen' niet worden gewenscht. Bovendien is het ministerie uiterst heterogeen en heeft weinig punten waardoor het een gebonden eenheid vormt. De kwesties, die voortdurend als de allerbelangrijkste punten van de Duitsche politiek werden beschouwd, zijn zeer handig naar achteren geschoven oftewel verzwegen. De kwestie van den kruiserbouw blijft tot later uitgesteld; de vraag, of men den Hen Augustus tot nationalen feestdag zal verheffen, wordt aan den Rijksdag overgelaten; over de amnestie onderhandelen de partijen, de regeering nam geen standpunt in; kwesties van een nieuwe schoolwet, landbouwpolitiek en bescherming werden zóó vaag besproken, dat niemand weet, wat Muller voornemens is te doen; ten opzichte van school, huwelijk en familieleven maakte het Centrum dan ook reeds dadelijk voorbehoud. Het is dus inderdaad geen wonder, dat de nieuwe regeering-Müller niet met een vriendelijk vertrouwengevend gebaar ontvangen werd. Een radicaal-democratisch program (met een ander ministerie natuurlijk) had wel zoo sterk gestaan, indien de katholieke Centrumspartij zijn plaats begrepen had. Maar ook hier schijnt de Katholieke Staatspartij nog niet te weten wat haar taak is en waar die zijn omgrenzingen en eigen terrein vindt. --- FEUILLETON KONING SPAR. Uit het Engelsen van Holman Day. Vertaald door J. Knap. W) (Alle rechten voorbehouden). Toen Wade na een paar minuten iets tegen hem zei, gaf hij geen antwoord. En toen de jongeman hem na een behoorlijke pauze weer aansprak wendde hij zijn hoofd niet om, maar sprak over zijn schouder. -r- De raad van directeuren zal u en de menschen, die u bij u hebt, over een halï uur in de vergaderzaal aan het andere eind van de gang te woord staan, zeide hij. Het was niet de stem van John Barrett, het was de klagelijke stem van een man die verdriet heeft en alleen gelaten wenscht te worden. Wade ging kalm heen. Toen Wade hem een half uur later aan het hoofd van de tafel in de vergaderzaal zag was hij weer John Barrett. De heele directie was aanwezig met uitzondering van Britt. De mannen, die Wade aanvoerde, stonden als een gesloten phalanx bij de deur; er waren geen stoelen voor hen, maar dat namen ze heal kalm op. Wade, die een weinig meer naar voren stond keek recht lt> het nu weer onbewogen gezicht van John Barrett. Maar 'n zijn oogen was een eigenaardige gloed. In de stilte scheen het alsof de directeuren wachtten tot Wade zou beginnen... het was een stilte, waaruit minachting sprak. Koning Spar was bereid om te luisteren. De jongeman nam dit zwijgen als een uitdaging aan. Hij stapte naar den kant van de groote tafel, waar hij vlak bij was; Barrett stond aan het andere einde op en op zijn vuisten geleund, boog hij zich een weinig voorover. — Heeren, zei hij op beleefden toon en met een welwillend gebaar, de heer Dwight Wade, vennoot van de Enchanted Maatschappij, is hier om met ons de zaken, die wij reeds in éen vorige zitting overlegden, te bespreken. Ik wil met uw toestemming hem eerst op de hoogte brengen van een ding, dat wij besloten hebben. Mijn verklaring zal het ons mogelijk maken een onaangename zaak verder. te laten rusten een onaangename en onvoordeelige zaak. Het was duidelijk dat Barrett in deze zitting de hoofdpersoon was, zooals hij ook wel in de vorige zitting, waar de houding tegen Wade bepaald was, geweest zou zijn. Op de een of andere manier drong het tot den jongeman door dat de vreemde blik in zijn oogen een geruststelling inhield. — De vernieling van den dam in den Blunder was een vergissing, vervolgde Barrett en zijn stem had zelfs geen verwijtenden klank. — Ik schaam me dat ik op die manier voor rechten, die gestolen waren, vechten moet, zei Wade. Het is onaangenaam en ik wil niet meer op die manier vechten. — Wij ook niet, viel een directeur plotseling uit. Je vei dient er geen cent mee. — Een oogenblik, heeren, kwam Barrett direct tusschenbeide. Ik had het woord; ik wil geen kwaad spreken van een van mijn mededirecteuren en nog wel een die zoon ongelukkig lot getroffen heeft, ik bedoel de Hon. Pulaski D. Britt, die zooveel jaren het oppertoezicht in de bosschen uitgeoefend heeft. Maar ik kan wel zeggen, wat ik hem zelf ook al gezegd heb, dat we enkele zijner maatregelen als onverstandig afkeuren. We hebben geprobeerd hem ervan terug te houden, maar dit is ons niet gelukt. Laat ons mild zijn, heeren, en alleen maar zeggen dat de houthakkerij in de bosschen tot nog toe op verkeerde principes gebaseerd was. De dam in de Blunder is er een voorbeeld van. Ik zal openlijk toestemmen dat deze geschiedenis er niet toe zou meewerken om de belangen van de grootgrondbezitters en de overige belastingbetalers uit dezen staat tot elkaar te brengen. Als we een actie tegen u begonnen, meneer Wade, zou dat noodzakelijkerwijs meebrengen, dat we op de geschiedenis van dien dam ingingen. We zullen U daarom niet laten vervolgen. En er is al een regeling getroffen, waardoor n geen rechterlijke inmenging hoeft te vreezen als gevolg van de overtreding van het rechterlijk verbod. Hij werd ernstig. — U bent hier ongetwijfeld gekomen om ons te zeggen dat er in de bosschen alleen maar op oogenblikkelijk voordeel gelet wordt en dat de tegenwoordig toegepaste methode de aannemers dwingt op een manier te werken, die de ondergang der bosschen beteekent. Maar daar hoeven we niet over te discuteeren. We geven het grif toe. We zijn te traag geweest in het onderdrukken van die misbruiken. En we erkennen ook dat de tijd gekomen schijnt te zijn om op andere grondslagen te werken. In het afgeloopen jaar heb ik mij persoonlijk van de toestanden op de hoogte gesteld en ik heb daardoor een nieuwen kijk gekregen op een groot aantal dingen, die ik vroeger het' aankijken niet waard vond. Ik denk over alles nu heel anders en mijn mededirecteuren zijn het met mijn denkbeelden eens. Voor de anderen was het slechts de bekentenis, dat men fouten gemaakt had en het verzoek om tot een vergelijk te komen. Voor Wade, die Barrett reiht in de oogen keek, was het méér en zijn hart begon vlugger te kloppen. — Alles zal er ontegenzeggelijk anders gaan uit zien. Wij, van onze kant, stellen voor het verleden te laten, de eene fout tegen de andere uit te wisselen en met een schoone lel te beginnen. Hij richtte zich wat op en liet zijn toon van vertrouwelijkheid varen. — De volgende week, heeren, zal het bestuur van mijn partij mij eandidaat stellen voor het gouverneurschap. Ik hoef U niet te vertellen dat die candidaatstelling noodzakelijk de verkiezing met zich brengt. Ik ben mij volkomen van de verantwoordelijkheid bewust, van het ambt dat ik mij voorstel aan te nemen en ik hoop mijn plicht eerlijk te vervullen. Ik verklaar hier uitdrukkelijk aan mijn mededirecteuren, zooals ik het later voor het geheele volk doen zalj dat ik een gouverneur voor allen zal zijn en niet voor een bepaalde partij. Persoonlijk zou ik het op prijs stellen als U, meneer Wade, en allen, die er belang bij hebben, vóór de verkiezingen bij mij zouden komen, zoodat ik in staat zou zijn de onrechtvaardigheden weg te nemen. U zult zien dat U en de Uwen net zoo goed als wij tegen de volksmenners belangen te verdedigen hebben. Bij de nieuwe toestanden! die ons te wachten staan, zullen zij, die al hun rechten zullen weten te handhaven, buitengewoon gelukkig zijn. U zult begrijpen dat ik geen poging doe om U te overdonderen of om U om te koopen, de tijd is gekomen dat we het ons niet meer veroorloven kunnen onze partij of ons bezit op het spel te zetten; een eerlijke regeling van de toestanden in de bosschen is van belang voor ons allen. (Slot volgt). --- Buitenlandsche politiek. Daar Stresemann de drager is van de Duit- sche buitenlandsche politiek, buiten en boven de partijen, is het niet te verwonderen dal het programma van de huidige regeering wat zijn terrein betreft, een duidelijk omgrensd beeid vertoond. Het is samen te vatten in de volgende vier punten: 1 Het Rijnland moet direct en zonder tegenprestaties ontruimd worden. ,2 Ontwapening van Europa, evenals hef Duitsche rijk ontwapend is. 3 Herziening van het Dawes-stelsel. 4 Aansluiting van Duitschland bij Oostenrijk. Het mooie in dit program is wel, dat heel Duitschland, zoowel regeering als opposilie, deze eischen omschrijft. Van tegenstand kan hier haast nergens gesproken worden, want zelfs de Duitsch-Nationalen zijn het er mes eens. Toch is de gróóte kwestie — de algemeene oriënteering van Duitschland naar Rusland, naar Frankrijk of naar Italië en Hongarije — al te wijselijk onbesproken gelaten. Zoo dus toch een gevaarlijk punt? Of zal Duitschland hier van zelf zijn weg gewezen worden en, door de natuurlijke belangengemeenschappen naar Frankrijk gedreven worden, ondanks de op onverzettelijke toon uitgesproken weigering om de ontruiming van het Rijnland toe te staan, en ondanks de bittere toon van enkele chauvinisten? De tijd zal het leeren of wij deze teekenen goed zagen. — --- VAN HIER EN DAAR. Men is begonnen alle voorraden kanonnen, torpedo's enz. van den nabij Halifax gestranden kruiser Dauntloss te verwijderen. Men heeft goede hoop den kruiser nog te kunnen redden. Te Galatz is een communistische samenzwering ontdekt. Er werden tusschen de 150 en 200 personen gearresteerd. --- DE PRESSA. (Van onzen correspondent.) Keulen, 2 Juli 1928, Het behoeft niemand te verwonderen, dat een deel van de „Pressa" aan de draadlooze is gewijd. Een der bovenzalen van het hoofdgebouw (en wel een der grootste) is daarvoor ingericht en hier krijgt men een indruk van de plaats, welke de „radio" reeds in de Pers heeft ingenomen. Behalve dat de draadlooze telefonie een prachtig middel is geworden voor de pers, is ze geworden een dagblad, dat wel niet met de oogen moet worden gelezen, maar met het oor moet worden gehoord. De draadlooze berichtgeving, zooals bijv. het Persbureau Vaz Dias het doet, heeft dat op een krant voor, dat berichten van gebeurtenissen onmiddellijk worden overgegeven, terwijl het eenigen tijd duurt vóór de krant ze brengt. Men heeft wel eens beweerd, dat de „draadlooze" een concurrent van de Pers zou zijn. Niets is minder waar. Ze is een hulpmiddel, dat medewerkt tot het perfectioneeren van de berichtgeving en ook om zoo objectief mogelijk te blijven bij de berichtgevehij. Vrijwel de meeste bladen in Nederland hebben een draadlooze installatie, waarmede ze de berichten van de belangrijkste gebeurtenissen kunnen opvangen. In Duitschland zijn bijv. niet minder dan 1000 bladen, die een eigen ontvangstinrichting hebben. Drie groote maatschappijen hebben op de Pressa geëtaleerd. De „Reichs-Rundfunk-Gesellschaft, die een beeld geeft van de beteekenis en van de werkzaamheid van deze nieuwe techniek, de „Drahtlose Dienst" die aantoont, op welke wijze de nieuwsberichten worden verspreid en de „Westdeutsche-Rundfunk-Geseilschaft", door wier bemiddeling de verschillende programma's worden opgevangen en verspreid. Een aanschouwelijke voorstelling krijgt men hier van de ontwikkeling van de berichtgeving. Had bijv. in het jaar 1800 een ruiter acht dagen noodig om een bericht van Keulen naar Berlijn te brengen, de sneltrein acht uur in 1900, in 1920 een vliegtuig in 280 minuten, de draadlooze brengt het bericht over in 0.002 seconden. Keulen is thans de stad der vergaderingen en congressen. Er gaat bijna geen week vootbij, om niet den schijn te wekken te willen overdrijven, schrijf ik niet: geen dag — waarin niet een congres wordt gehouden of een feestelijke bijeenkomst is georganiseerd. We hebben al vergaderingen gehad van Duitsche groothandelaren in koffie, van vereenigingen voor het behoud van de Duitsche burchten, van de timmerlieden in Duitschland, van het verbond van Duitsche boekdrukkers, van den tweeden Bismarckdag, van de Duitsche vrouwenverenigingen, van de Duitsche opüciens. Het spreekt vanzelf, dat deze vergaderingen en congressen van groot belang zijn voor velen, maar toch niet geschikt zijn, om te worden „verslagen", omdat dergelijke verslagen slechts matige belangstelling kunnen verwerven. Toch werd op het congres der Duitsche opticiens een ontwerp aangesneden, dat inderdaad belangwekkend was. Prof. Dr. Pistor uit Jena sprak over „de bril in dienst van de volksgezondheid". Zijn rede herinnerde me het liedje van „den Schoolmeester" over „Het Misselijk nageslacht". De geleerde uit Jena vertelde, dat slechts dertig procent van alle beschaafde menschen normale oogen hebben, dus zeventig procent hebben slechte oogen. In het Duitsche rijk met rond 64 millioen inwoners moeten (uitgezonderd de kinderen beneden de vijftien jaar) 28 millioen hun oogen met een bril ondersteunen. We hebben Zondag een even éigenaa'rdigen als plechtigen dienst bijgewoond in de Keulsche Dom. Het was ter gelegenheid van de eigenlijke oprichting van het verbond van Rheinlandsche en Westphaalsche schutters. Drie honderd schutter-koningen waren van heinde en ver naar Keulen gekomen, om zich te vereenigen onder leiding van Prins Salm-Reifferscheidt. Het was de eerste bijeenkomst van de aartsbroederschap van den Heiligen sebastianus. In vele gemeenten in bovengenoemde provincie bestaan nog de oude broederschappen, die, getrouw aan hun principes, Kerk en vaderland willen dienen. Men heeft het noodig gevonden deze broederschappen, die afzonderlijk een niet florissant bestaan voeren, tot een organisatie te vereenigen en daarom waren die koningen in hun grijze en groene uniformen bijeengekomen in de groote feestzaal van de Pressa. Toen na enkele redevoeringen de bond was gesticht, ging men met vaandaals en banieren naar den Dom en daar werd de nieuwe organisatie ingezegend. Het was een eigenaardige plechtigheid, vooral ook, toen de vaandels en banieren door de kerk werden gedragen en de schutters in rijen stonden geschaard. Een ander feest woonde ik ook bij, ter gelegenheid van de „Pressa". De gymnasiasten van Keulen hebben een fakkelfeest gehouden voor de bezoekers. Toen de donkerte over stad, Rijn en tentoonstellingsterreinen was gekomen, verschenen niet mineleT dan 1000 jongelieden met laaiende fakkers in de hand. Ze vormden allerlei figuren van vuur, geleken soms rijen van vlammen, die uit den grond opschoten én vereenigden zich, tensoltte, tot een reusachtige, vierhoekige vuurzee. Toen naderden ze langzaam den Rijn en eensklaps werden de fakkels in den stroom gedompeld en sissend werden ze gedoofd. Het was inderdaad even mooi als fantastisch. * Een kleine maar typische afdeeling vindt men in de Westelijke zijde van het hoofdgebouw. Ze wil de betrekkingen aanwijzen tusschen de Pers en de kunst, en den invloed, welke van den kant der Pers op kunst en kunstwaardeering wordt uitgeoefend, aantoonen. Twee kleine afzonderlijke tentoonstellingen trachten het publiek duidelijk te maken, welk een geweldigen arbeid door een groot dagblad in een jaar op het gebied van de kunst wordt gepresteerd. We zien den muziekcriticus aan zijn schrijftafel — en voor hem stijgt een hooge zuil op, waarop alle muziekuitvoeringen in een jaar zijn aangegeven en waarvan een verslag van hem wordt verwacht; als pendant zien we den literairen medewerker, met een berg van boeken voor zich, een toren van nieuwe werken, die hij jaar in jaar uit voor zijn blad moet bespreken. En door kleine figuurjtes tegenover de geweldige groote hoeveelheid wordt duidelijk gemaakt, hoe groot de omvang van den arbeid is van den feuilletonist en zijn medewerkers aan een groot blad. En ook bij het zien van deze kleine, maar geestige afdeeling, voelt men den wensch, dat vele leeken ook dit deel van de Pressa niet zullen overslaan. * De koloniale afdeeling van de Pressa is vooral voor den Duitscher die trotsch was op de Duitsche kolonies, een pijnlijk iets. In een ietwat exotisch aangelegde zaal wil men aangeven, hoe vroeger de Duitsche koloniale pers was voor den oorlog en zooals ze nu is, nadat Duitschland al zijn koloniën heeft verloren. Een op den muur geschillende kaart van Afrika, het zwarte werelddeel, geeft aan, hoe klein de vier stukjes Duitsch bezit van Afrika waren in tegenstelling met het toenmalige bezit van Engeland en Frankrijk. Een andere kaart geeft ons het aantal vierkante K.M; aan van het tegenwoordige koloniale bezit van eenige Europeesche landen. Aan de spits staat Groot-Brittanië, dat zelf 311.012 vierkante K.M. groot is, maar 34.197.838 vierkante K.M. bezittingen heeft. Dan volgen Frankrijk, 55.986 vierk. K.M. groot en 12.786.122 vierk. K.M. bezit aan koloniën, België met 30.440 en 2.405.600, Portugal met 91.948 en 2.085.063, Nederland met 34.201 en 2.041.837, Italië met 309.940 en 2.020.174 en Duitschland met 470.628 met geen koloniaal bezit. De tentoonstelling doet ons zien, dat de Duitsche koloniale pers op bijna 50 bladen en tijdschriften kon wijzen, in de dagen voor den oorlog. Men begrijpt, dat de oorlog het bestaan ervan heeft vernietigd. Toch is men weer begonnen aan den opbouw van een nieuwe koloniale pers voor de Duitschers, die in de vroegere koloniën zijn blijven wonen. --- HANDGRANAAT ONTPLOFT. 8 Kinderen gedood, en 22 gewond. WARSCHAU, 9 Juli (V.D.) In het dorp Lasnitz bij Kattowrtz is een verschrikkelijk onaeval gebeurd. Een aantal kinderen speelden met een op het veld gevonden handgranaat. Het moordtuig explodeerde waardoor 22 kinde» ren verwondingen opliepen, 8 kinderen waren op slag dood, 14 anderen werden in hopeloo» zen toestand naar het ziekenhuis vervoerd. --- Geweldige fabrieksbrand bij Berlijn. BERLIJN, 8 Juli. (V.D.). Te Neukölln bij Berlijn heeft gisteren tot laat in den avond een geweldige fabrieksbrand gewoed, waar* bij de Berlijnsche brandweer voor een zeer moeilijke taak geplaatst was. Tegen 1 uur in den middag werd de Ber* lijnsche brandweer gealarmeerd voor een grooten brand in de Walterstrasse te Neukölln. Door tot nog toe onbekende oorzaak was brand uitgebroken in de groote carroserie* fabriek van de firma Graubschat. In de fa* brieksgehouwen lagen enorme voorraden verfstoffen en kostbare voorraden hout op* geslagen, welke onmiddellijk vlamvatten en toen de eerste brandweerwagens ter plaatse verschenen stonden de groote fabrieks* gebouwen alle in lichte laaie. Er bevonden zich op de bovenste verdie* pingen nog tientallen arbeiders toen het vuur reeds uit de daken sloeg en slechts met groote moeite gelukte het de brandweer deze arbeiders bijtijds in veiligheid te brengen. De aangerichte schade is enorm groot, doch wordt grootendeels door verzekering gedekt. --- HET ENGELSCHE VERGIFTIGINGSPROCES. De vrouw van Pace vrijgesproken. Onbeschrijfelijke geestdrift bij het publiek. De vrouw van 'den schapenboer Pace kl door de jury te Gloucester op aanwijzing van den Chief Juetice Horridge onschuldig verklaard aan moord op haar echtgenoot tengevolge van het toedienen van arseni* cum. Nadat de verdediger Norman Birkett betoogd had, dat dit geen zaak was om voor de jury te worden gebracht, omdat er niet één aanwijzing was, dat de vrouw het arse* nicum had toegediend, en de experts hadden verklaard', dat een schapenlboer zichzelf wel kan vergiftigen met arsenicumhouderade middelen als hij daar onachtzaam mee om* gaat, volgde de vrijspraak- Het bericht daarvan werd door het publiek met onbeschrijfelijk enthousiasme ontvangen. Mannen zwaaiden met hun hoeden en vrouwen wuifden met haar zakdoeken in de rechtzaal, terwijl het publiek zich buiten schor juichte en tenslotte het Engelsen* volkslied aanhief! --- HET SCHACHTY-PROCES. Duitsch perscommentaar. BERLIJN, 6 Juli- (Wolff). In hun commentaar op het vonnis in het Schachtyprocea te Moskou stellen de Berlijnsche bladejl eensgezind vast, dat het proces heeft getoond, dat er geen sprake kan zijn van eerógjl Duitsche deelneming aan de beweerde e»> botage*daden. De Duitsche openbare mee> ninig was dus gerechtigd de Sovjetautoritel» ten te verwijten dat zij op lichtvaardsgi wijze met de beroepseer der Duitsche 10"--dustrieele ambtenaren en met de namen van geziene Duitsche industrieele ondcrneman* gen zijn omgesprongen. --- HET NOODWEER. In Spanje is een complex van 40 huizen vernield. PARIJS, 9 Juli (V.D.) Naar de ochtendbladen uit Madrid melden, is tijdens cc» hevig onweer dat te Munecas, in de provincie Sonia, gewoed heeft de bliksem geslagen ia een complex huizen. Er ontstond brand, waardoor 40 huizen werden vernield. Talrijke families werden geheel geruïneerd en zijn dakloos. --- DE SCHIPBREUK VAN DE ANGAMOS. De laatste levensteekenen. De ramp had op eenige honderden meters van de kust plaats. LONDEN, 9 Juli (V.D.) Naar uit New» Vork gemeld woTdt was het laatste bericht door het vergane stoomschip Angamos was afgezonden een radiogram, dat zeer onduide* lijk te hooren was en slechts door het stoom» schip „Tarapaca" kon worden opgevangen^ In dit bericht werd medegedeeld, dat dé iadio*installatie niet in orde was. Bijzonder* heden ontbreken. De gouverneur van Arouco heeft een kort officieel rapport aan de regee» ring doen toekomen, waarin hij 8 uur 's avonds als tijdstip van het vergaan van de Angamos aanneemt en constateert, dat de ramp op eenige honderden meters van de kust heeft plaats gehad. De vier overleven* den geven verschrikkelijke beschrijvingen van de schipbreukelingen, die zich krampachtig aan de ronddrijvende 6tukken trachtten vast te klemmen. --- Autobus stort van een hoogte van 34 meter. BERLIJN, 8 Juni (V. D.) Bij- Oviedo in Spanje is een autobus van een hoogte van 34 meter gestort. Hierbij werden 4 personen gedood en talrijke anderen gewond. --- De Turksche krijgsschool rumoerig. KONSTANTINOPEL, 7 Juli (V.D.). In de Militaire School te Konstantinopel zijn 80 adspirant-reserve-officieren gearresteerd wegens wedersparmigheid tegen hun meerderen. De gearresteerden wilden de inrichting wegens geschillen over de betaling eigenmachtig verlaten. --- Per vliegtuig om de wereld. MOSKOU, 9 Juli. (Wolff). De Amerikaan» sche vlieger Mears is hedenmorgen alhier ge* land, komend uit Berlijn. Ter voortzetting van den tocht van Parijs naar Tokio startte Mears even voor twee uur met bestemming naar Siberië. ---