DE A.S. ONTWAPENINGSCONFERENTIE. Amerika zwenkt om. L Volgens een 'bericht van de „New-York Eve- Vri? *ost" werd in Washingtonsche militaire Ztogen bekend, dat de regeering van de Ver- PJ'gde Staten heeft besloten haar tot dusverre PJandhaafden energieken tegenstand tegen \? .aannemen der oorlogsbegrootingscijfers als J[sis voor bewapeningsbeperkingen ie ïaien u*r«n op voorwaarde, dat de oorlogsbegroo- alleen mag dienen als maatstaf voor be-2*Peningen van het betreffende land en niet ? vergelijking met de bewapeningen van an-s^« landen. Deze radicale zwenking der reding verklaart men, door erop te wijzen, jA* Hoover voor zoover Amerika betreft, EZ^re hinderpaal op den weg naar een suc?sVoi einde der wereldontwapeningsconfe""tie uit den weg wil mimen. --- De „Graf Zeppelin" daalt op het water. j "et luehtsehip „Graf Zeppelin" heeft voor V1* eersten keer een daling op de Bodensee pWcht. eerst het wateranker was uitge» b^pen, had op ongeveer vier Kilometer van '*'Jedrichshafen de daling vlot plaats. Binnen vnicele minuten lag het luehtsehip stil op het ater. Even later werd aan stuurboordzijde v*11 sloep uitgezet, waarin twee leden der ,IJUnning rondom de boeg van het lucht» , °ip voeren. Daarna werden vier motoren ï&gezet en voer de „Zeppelin" geruimen 2d over de Bodensee. Sedert 1909 is dit de J^te keer, dat een luehtsehip op het water £*lde. Directie en hoofdingenieurs van de woonden het experiment bij. --- FEUILLETON GESTRANDE LEVENS. door ANNIE S. SWAN. Vertaling van J. G. H. v. d. BOVENKAMP Jr. . — Bent u niet nieuwsgierig naar wat ik met Mount **eldrum ga doen, oom?, vroeg zij eindelijk. — Oh, daaraan dacht ik al niet meer, Annie. Ik kan *Neen maar aan jou denken. — Ik zal Mount Meldrum aan Ethel vermaken. Zij ?.niet sterk en dat zal dan altijd haar eigen huis zijn. *lndt u het goed, oom? ¦— Jij bent altijd veel te goed geweest voor mij en *• mijnen, liefste. "— Dan zullen wij dat vanavond in orde maken, °°*a, maar zeg er niets van tegen Ethel. Ik heb van» ?*orgen een brief van Archie ontvangen. Vrijdag sluit *e* parlement en Zaterdag komt hij naar huis. Ik ben wotsch op mijn neef, oom. Het zal niet lang meer ?Üren of hij is iemand van beteekenis. Eenmaal zal *ti als Sir Archie wonen op St. Veda. En dat zal veel j*e*er zijn, dan wanneer een vrouw het hoofd van het huis gebleven was, nietwaar, oom? "*r Neen, dat mag je niet zeggen, Annie! , — Archie schreef mij, dat hij nu bijna de positie bereikt heeft, die hij wilde bereiken alvorens mij te zijn vrouw te worden. Ik heb hem geantwoord, d*t hij zijn doel steeds voor oogen moet houden ook •1 **1 ik er niet meer zijn om zijn succes te deeler.. *¦"• Mijn arme jontfenl — Oom, het is veel beter zoo! Hij zal mij niet vet» geten, maar na eenige jaren zal hij een lieve vrouw op St. Veda brengen en samen zullen zij met liefde den» ken aan hun nichtje. — De jongen heeft je innig lief, Annie, en ik ge* loof niet dat hij ooit een andere vrouw zal nemen. Een glimlachje speelde om Annie's lippen. Die woorden maakten haar gelukkig. — Is er nog iets anders? Wil je nog iets nalaten aan je tantes of aan iemand in Orr Haven? — Neen, niets, oom. Alleen moeten zij allemaal een gedachtenis van mij hebben. — En de schipper? — Wat zou ik voor hem kunnen doen? Wij hebben er al eens over gesproken, oom, en ik ken zijn liefheb» bend hart. Maar ja, er is toch nog iets dat ik Orr Haven zou willen geven een nieuwe/reddingsboot — en die moet de „Annie Erskine" heeten. Sir Archie boog zich over haar heen en drukte een kus op haar lippen, waarna hij het vertrek verliet. Zij bleef niet lang alleen; een oogenblik na Sir Ar» chie's vertrek trad Tante Janet de kamer alweer binnen. — Kijk eens, Annie, zeide zij, ik heb een kopje thee voor je meegebracht. Je ziet er opgewekt uit, meisje. Heb je een prettig onderhoud gehad met Sir Archie? — Ja ,heel prettig, tante Janet. Maar wilt u eens voor mij kijken of de visschersvloot al in zicht is? Ik zou graag willen dat de „Janet Rae" de haven binnen» liep voor dat ik ga slapen. — Ik zie nog geen spoor van de „Janet Rae" — ja toch — heel in de verte meen ik een paar Zeilen te zien. Verlang je alweer naar vader, meisje? voortgaat haar edel werk te verrichten Niemand benijdde den ouden schipper de voorrech» ten, die hij genoot, of verwonderde zich er over dat de meesteres van St. Veda hem nog bij dien naam noemde. Nooit zou het leven in staat geweest zijn tus» schen die twee iets te veranderen. Nog voor het vallen van dien avond had Annie haar testament gemaakt. Zij was in het geheel niet opge» wonden of zenuwachtig en zelfs Purvis, de zakenman, was ontroerd door den eenvoud van het meisje. Nadat de advokaat vertrokken was, verzocht zij dichter bij het venster gezet te worden, zoodat zij naar de binnenloopende booten kon kijken. Als een vloot van goud zeilden zij midden in de breede, roods goude baan, die door de ondergaande zon op de zee geteekend was, en de „Janet Rae" ging als gewoonlijk aan de spits. Nadat zij gezien had hoe de „Janet Rae" met de vlag een saluut bracht in de richting van St. Veda, ging zij met een rustig glimlachje achterover liggen in de kussens en viel in slaap. Toen de schipper dien avond als gewoonlijk een be» zoek aan het kasteel bracht en door Sir Archie zelf naar de kamer van Annie werd geleid, was het Miss Janet die hen tegemoet trad met een vinger op de lippen, ten teeken dat zij geen leven moesten maken. Rustig lag het meisje te slapen, meenden zij, maar toen zij naderbij traden zagen zij dat het glimlachje, dat om haar lippen speelde, sprak van een geluk dat grooter was dan hier op aarde te bereiken is. & Deze dingen gebeurden vele jaren geleden in Orr Haven, maar het visschersvolk is dat alles nog niet vergeten; evenmin als men het meisje vergeten zal zoolang d» reddingboot „Annie Erskine" jaar na jaar In Orr Haven zijn nu geen Erskine's meer. De schip» per en zijn vrouw slapen op het kleine kerkhof, niet ver van de plaats waar de jonge meesteres van St. Veda begraven ligt. En te midden van de gevaarlij* ke, verraderlijke klippen van de Lincolnshire kust leeft Adam Erskine, de laatste van zijn ras, zijn een* zaam leven op een der grootste vuurschepen. Hij is niet langer in zich zelf gekeerd en somber, maar gaat dagelijks meer op zijn vader gelijken. Op St. Veda woont nog een Sir Archie, een eenzame man zonder vrouw of kind. De oude Sir Archie had gelijk; de jongeman had nooit een andere vrouw ge* nomen en voor den eersten keer in de familiegeschie* denis is een vrijgezel heer van St. Veda. En ook hij is geen somber en zwartgallig mensch geworden. Men spreekt over hem als van een goed man, dien men onvoorwaardelijk kan vertrouwen. Ethel heeft een gelukkig thuis en haar kinderen groeien vroolijk op rond haar en haar sympathieken echtgenoot. Een van de kinderen, een jongen, die den mannelijken leeftijd reeds begint te naderen, zal eens Sir Archie zijn. Hij neemt een groote plaats in in het hart van zijn oom, maar toch niet de grootste plaats. Het meest houdt hij van het tweede kind; een ernstig, zacht en vriendelijk meisje, dat ouder schijnt te zijn dan zij in werkelijkheid is. Haar naam is Annie en als de kinderen hem zoo nu en dan zijn handen op haar schouders zien leggen, terwijl hij haar ernstig in de oogen kijkt, dan trekken zij zich terug en zeggen tot elkaar dat oom Archie denkt aan zijn geliefde, die zoo vroeg van zijn zijde werd weggerukt en die slaapt aan den rand van de ruischende zee. EINDE. --- De Wereldfilm. Internationale landbouw-crisis. De toekomst van den landbouw. [&• verkoops«opbrengst van den land» P»w der wereld heeft in 1930 ongeveer 12 P 15 milliard minder bedragen, dan in 1929. Mertegenover staan prijsverminderingen f 1 5-—lO percent voor de, door de indus* F* vervaardigde, benoodigdheden van den Pjjboirw, zoodat het netto«verlies aan EJPkracht voor den wereld«landbouw in n*> op iets over milliard moet worden ge* to Duitschland waren, zooala het Instituut P?J Conjuctuur»onderzoek vaststelt, in PpO de prijzen der landbouwproducten ge» KJdeld 11 percent lager, dan in 1929. De rWverlaging der benoodigdheden is ech» * niet zoo groot; de prijzen voor r*hinea, gereedschappen, kunstmest,- Eerstoffen, enz., welke de helft der be» PWskosten uitmaken, zijn van 1929 op 1930 p*veer 3 percent gedaald. Deze bespa» N tegenover de vermindering der op* V^gmt gehouden, geeft een achteruitgang PjJ de koopkracht voor den heelen Duit» P*o landbouw van iets meer dan 0.3 mil* M. ij* Italië, Polen, Hongarije, Joego»Slavië, riada en Nieuw» Zeeland zijn de prijzen r°r landbouwproducten bijzonder sterk ge» r*ld. In Italië zijn de afzetmoeilijkheden P.de zijde»markt de oorzaken hiervan. In [pïen zijn reeds in 1929 de prijzen aan» P*kelijk gedaald; in 1930 lag het gemid» r'ae prïjs»niveau 30 % beneden den stand f 8 1928. In de Vereenigde Staten van f*jerika bedraagt de achteruitgang der Pwen tegen 1929 en 1928 ongeveer 16 per» rl*. Hier zijn tegelijkertijd de prijzen voor f''»ndbouw»benoodigdheden 8 % gedaald. I wti het algemeen is de verkoop6»op* P^gst van den landbouw van 1929 op 1930 pfcveer 18 % achteruitgegaan. Dat betee» ul^ een verlies aan inkomsten van den pdbouw der heele wereld van ongeveer 12 515 milliard. De door den landbouw F?ochte, industriewaren zijn in 1930 gemid» pd 5 tot 10 percent goedkooper geworden, B*o in 1929. Het verlies aan koopkracht van r* Wereld»landbouw kan van 1929 op 1930 P 'ets meer dan 6 milliard worden geschat, f^eend is hier de heele verkoops»op» S^gst der wereld, onverschillig of de pro» tj^ten in het binnenland, of op de wereld» r*fkt worden afgezet, i '" 1930 was het jaarlijkschè gemiddelde der wereld marktprijzen voor 30 landbouw» producten 25 percent lager, dan het vorig jaar en 31 % lager, dan in 1928. Daaren» tegen zijn de en gros»prijzen der industrie slechts ongeveer 10 tot 15 % gedaald, zoo» dat de uitvoerlanden een verlies aan koop» kracht van ongeveer 10 % hebben geleden, dus ongeveer 1.8 tot 2.4 milliard. De prijsverlaging der landbouw»produc* ten verminder aan den eenen kant de koop» kracht van den landbouw, maar komt aan den anderen kant den verbruikers van agra» rische producten als verhooging der koop» kracht ten goede. Hieruit vloeit weer voort, dat het verbruik van landbouw»producten (vleesch, boter, eieren) of de hieruit ver» vaardigde waren (textielswaren) minder sterk gedaald, is dan de inkomsten der ver» bruikers. Beslissend is, dat door de sterke prijsverlaging op de landbouw»markten de verdeeling der koopkracht veranderd is en er dus met een andere krachtsverhouding moet gerekend worden, dan een of twee jaar geleden. De toekomstige vorm van prijs en koop» kracht van den landbouw zal vermoedelijk niet gelijk zijn. Er moet mee gerekend worden, dat bij een stijgende conjunctuur de verhouding tusschen de prijzen van landbouw»producten en landbouw»benoo» digdheden meer gelijkmatig zal worden en wel, omdat bij een gemakkelijkere crediet» situatie het aanbod op de wereld»markt zal afnemen en de koopkracht der industrie»be» volking weer zal toenemen. Daarentegen zal bij de plantaardige producten (tenge» volge van den technischen vooruitgang in de voortbrenging) en bij de producten der veeteelt (tengevolge van de productiever» meerdering in bijna alle landen) een prijs» druk zijn op te merken. Of deze de koop» kracht van den landbouw zal benadeelen, hangt af van de prijsontwikkeling der land» bouw»benoodigdheden, wier prijzen waar» schijnlijk eveneens zullen dalen. Of dit in dezelfde mate als bij de landbouw»produc» ten het geval zal zijn, is nog niet te beoor» deelen. Ten slotte zal de koopkracht van den landbouw niet alleen afhankelijk zijn van de verhouding tusschen productie en benoodigdheden. maar in hooge mate ook van den vorm der productie»kosten, dus van techniek, organisatie»vorm en richting der voortbrenging. --- BOOTTOCHTJE VAN MEISJESSCHOLIEREN. In een storm geraakt. De leerlingen van een meisjes»school te Hamburg hebben Donderdag met hun leer» aren een boottochtje gemaakt naar de Luehe. Ongeveer 1000 personen namen aan het uit* stapje deel. Op den terugweg geraakte 'de boot op de Elbe bij Segel in een hevigen storm. De angstig geworden kinderen ijlden naar de leizijde van het schip, dat hierdoor lichte slagzij bekwam. Onder de opvarenden ontstond een paniek. De meisjes, onder den indruk van het gebeurde bij St Nazaire, be» gonnen te huilen. Eenigen hunner vielen in onmacht. Toen de stoomboot ten slotte ge» meerd was, keerde de kalmte terug. Eenige meisjes moesten evenwel door den genees» kundigen dienst huiswaarts worden gevoerd. --- Congres van Duitsche artsen. Het 50ste Duitschè artsencongres heeft een resolutie aangenomen inzake de aan» wending van gifgassen voor militaire doel» einden; waarin verklaard wordt, dat aange» zien de toepassing van gifgassen in een eventueelen komenden oorlog de beschaving zal vernietigen en een chaotischen toestand zal teweeg brengen; het congres dat de Rijksregeering op de a.s. Ontwapeningscon» ferentie de internationale overeenkomsten inzake de toepassing van gifgassen en ziekte» verwekkende bacteriën onmogelijk zal ma» ken; en in verband met de door vele landen getroffen voorbereidingen voor de toepas* sing der genoemde gassen, het absoluut nood» zakelijk is reeds thans garanties te eischen, dat ook de voorbereiding van dergelijke on» menschelijke methodes zal uitgeschakeld worden. --- OOSTENRIJK'S FINANCIëN. Internationale aceoorden. Naar uit goede bron vernomen wordt, ge» voelt men in Engelsche bankkringen de wenschelijkheid, dat Oostenrijk zoo spoedig mogelijk een vertegenwoordiger zal benoe» men, met de machtiging onverwijld inter» nationale financieele onderhandelingen te beginnen. Te Londen hecht men groote be» teekenis aan het feit, dat, ter bezwerig van oe huidige crisis de consortiumonderhande» lingen resultaat zullen hebben, zoo mogelijk binnen een ruim internationaal kader, met inbegrip van de vooraanstaande banken van Frankrijk, Duitschland en de Ver. Staten. Mochten politieke overwegingen echter het totstandkomen van een internationaal aceoord vertragen of bedreigen, dan dient men te Londen, zij het dan wellicht ook met tegenzin, de mogelijkheid onder oogen zien, desnoods buiten Parijs om, een overeen» komst na te streven. --- Frankrijk en Oostenrijk. Van welingelichte zijde wordt bevestigd, dat de Franseh—Oostenrijksche onderhan» delingen betreffende de verstrekking van een crediet ten bedrage van 350 millioen schilling, voorloopig afgebroken. Van Fran» sche zijde wordt als reden voor de misluk» king opgegeven, dat de Oostenrijksche re» geering geweigerd heeft, de politieke garan» ties te geven, die door Frankrijk werden ge» eischt. De Oostenrijksche onderhandelaars zijn uit Parijs teruggeroepen. --- SEIPEL'S POGINGEN. Geen resultaat. De formatie van een regeering, die volgens een officieele mededeeling te verwachten was, is mislukt. De onderhandelingen moesten in den nacht van Vrijdag op Zaterdag om twee uur zonder resultaat afgebroken worden. Tot ongeveer middernacht leken de onderhandelingen van Dr. Seipel met de vroegere meerderhidspartijen nogal gunstig te verloopen. Daarna ontstonden echter moeilijkheden, o.a. doordat Dr. Schober weigerde deel uit te maken van een zelfde kabinet als Dr. Kienböck, terwijl Dr. Seipel van zijn kant verklaarde, Dr. Kienböck als minister van financiën niet te kunnen missen. Men slaagde er niet in tot overeenstemming te komen. Het is nog onzeker of de onderhandelingen door Dr. Seipel zullen worden voortgezet dan wel of zij op een andere plaats gevoerd zullen worden. Wanneer Dr. Seipel de onderhandelingen voortzet bestaat er nog een mogelijkheid dat een minderhedenkabinet wordt gevormd, waarin de Chr. Socialen en de Oostenrijksche Landbond vertegenwoordigd zijn. --- België's verdediging. De Belgische Kamer heeft besloten Woensdag a.s. te stemmen over het crediet van 210 millioen francs, dat de nieuwe Minister van Defensie, Den, heeft aange» vraagd voor verdedigingswerken. --- De alcohol in den Volkenbond. De Nationale Commissie tot bestrijding van het Alcoholisme schrijft ons: In 1928 heeft de vergadering van den Vol» kenbond besloten het alcoholvraagstuk bin» nen haar bemoeiing6feer te trekken. Aller» eerst door het verzamelen van statistische gegevens. De Hygiënische Commissie, die met de* zen arbeid belast werd, heeft daarop aan de regeeringen van Finland, Zweden en Polen die het probleem aan de orde hadden ge* steld, gevraagd welke vragen 't onderwerp van een in te stellen enquête zouden moe» ten uitmaken. Gevolg van een langdurig overleg is geweest, dat in overweging gege» ven werd het onderzoek voorloopig te bc* perken tot het verband tusschen alcohol en ongevallen, tuberculose, geslachts* en gees» tesziekten. Dit beperkte program heeft evenwel geen genade kunnen vinden in de oogen van de Hygiënische Commissie. Zij zal nu in sa» menwerking met 't Internationale Arbeids» bureau gegevens verzamelen over hetgeen bekend geworden is over den invloed van alcohol op ongevallen, den omvang van tuberculose en delirium tremens en over de drankwetgeving. Alles slechts voor zoover de 3 genoemde landen, Finland, Zweden en Polen betreft. Deze opzet is in het geheel niet in over» eenstemming met hetgeen de Volkenbond in 1928 heeft bedoeld. Het ware beter ge» weest, als de Hygiënische Commissie had te kennen gegeven, de opdracht niet te willen uitvoeren; dan zou de assemblee andere maatregelen hebben kunnen nemen. Nu komt van een behoorlijk onderzoek naar het alcoholvraagstuk vrijwel niets terecht. --- KERK ÈN STAAT IN KOWNO. Hoe de Apostolische Nuntius Litauen verliet. Op 6 Juni kreeg aartsbisschop Bartoloni van de Litausche regeering bevel het land dadelijk te verlaten. Voor zijn afreis gaf aartsbisschop Bartoloni, die deken van het diplomatieke corps was, de leiding over aan den Duitschen gezant, die in rang de oudste diplomaat is. Nog op denzelfden dag, des namiddags verliet de apostolische Nuntius de hoofdstad Kaunas in een auto, vergezeld door verschillende vertegenwoordigers der aartsbisschoppelijke Curia en door de leiders der katholieke Actie in Litauen, terwijl zijn residentie door de politie bewaakt werd. Op zijn doorreis naar de grens moest de pauselijke Nuntius ook de plaats Vilkaviskis passeeren, waar op dien dag het Eucharis» tisch Congres van het diocees Vilkaviskis begon. Het had oorspronkelijk in de bedoe» ling van den apostolischen Nuntius gelegen bij deze gelegenheid hier de H. Mis op te dragen. De berichten als zou hij ook een redevoering te houden hebben, zijn niet juist en nog veel minder is het waar, dat hij over de verhouding van Litauen tot den H. Stoel had moeten spreken. In Vilkaviskis waren alle Litausche bis» schoppen voor het Eucharistisch Congres verzameld, met uitzondering van den aarts» bisschop van Kaunas, die op visitatiereis was. De bisschoppen deden nu# den pause» lijken vertegenwoordiger naar de Duitschè grens uitgeleide. Een karakteristieke gebeur» tenis deed zich voor, als de autokaravaan het grensplaatsje Virbalis naderde en daar een processie voorbij reed, die naar het Eucharistisch congres optrok. Als een loop» vuurtje deed het gerucht van de uitwijzing van den apostolischen Nuntius de ronde en toen de geloovigen den Nuntius en de bis» schoppen bemerkten, versperden zij den weg en wilde de auto's niet doorlaten, totdat Mgr. Bartoloni zelf uit zijn auto stapte en de geloovigen verzocht zich niet verder tegen zijn tocht te verzetten. Aan de grens ge» komen besteeg de Nuntius den trein naar Duitschland om naar Rome terug te keeren. Deze kleine gebeurtenis is een duidelijk bewijs voor de aanhankelijkheid, waarmede de Litausche Katholieken ten opzichte van den Nuntius gezind waren. Waarlijk de Li» tausche Katholieken hebben aan de drie» jarige activiteit van den Nuntius in hun land veel te danken. Zoo b.v. het behoud der in het concordaat weliswaar gewaar» borgde, maar door de regeering niettemin sterk aangevallen theologisch»philosophische faculteit aan de universiteit van Kaunas, de krachtige opbouw der katholieke Actie en de vastberadenheid der katholieke jeugd. De Katholieken zien nu met groote bezorgd» heid de toekomst tegemoet, omdat zij in Bartoloni een man verliezen, die met voorbij» gaan van zijn eigen persoon hun rechten eerlijk en naar waarheid verdedigd heeft. De onbegrijpelijke manier, waarop een pauselijke Nuntius uit het land gezet werd, zal ongetwijfeld een treurigen naklank hebben. De schade draagt het land zelf. --- Litwinoff naar Berlijn. Naar vernomen wordt zal de Russische Volkscommissaris voor Buitenlandsche Zaken Litwinoff, die thans in Tsjechoslowakije vertoeft, op zijn terugreis naar Moskou te Berlijn een bezoek brengen aan den Duitschen Rijksminister van Buitenlandsche Zaken Dr. Curtius. Aangezien dit bezoek zal worden afgelegd in het midden van Juli, zal het waarschijnlija afhankelijk worden gesteld van de verdere ontwikkeling der Duitsch-Russische betrekkingen. --- SCHATGRAVERS. Vermogens die in Duitschen bodem begraven werden. — De schatgravers als hulp van den historicus. Onderaardsche safes. — Het doodshoofd als spaarpot. In den laatsten tijd kon men herhaaldelijk lezen van opmerkelijke vondsten van munten in Duitschland. Eenige dagen geleden stiet een burgemeestersdochter in Hohnhorst bij Celle, toen zij den tuin van haar vader aan het omspitten was, op een aarden pot, die 2800 verschillende munten uit de Middeleeuwen bevatte. Het waren meestal lospenningen uit het Hertogdom Brunswijk, die den Welfischen leeuw droegen. Van meer gewicht was de vondst van een aantal munten die kort geleden in Lausik gedaan werd. In een dorpje bij Liebenwerda bracht een tuinman bij het spitten op geringe diepte een Germaansche urn aan de oppervlakte. Zij bevatte als doodsgeschenk 53 Romeinsche zilveren munten, die er nog zeer goed uitzagen en de koppen der Romeinsche keizers: Augustus, Vesperianus, Domitianus, Nerva, Trajanus, Hadrianus en Marcus Aurelius vertoonden. Een dergelijke vondst deed ongeveer 30 iaar geleden burgemeester Britz uit Tsoct scheid bii Maxweiler in den Eifel. Bij het ploegen stiet hü op een groote verzameling munten, zilveren en koperen muntstukken. De munten droegen o.a. de beeltenis van keizer Constantijn den Groote en de H. Helena. De vondst bevindt zich thans in het provinciaal museum van Trier. De gevonden munten zijn waardevolle getuigenissen van het verleden van het land. Wanneer bij het sloopen van het geboortehuis van den Oostenrijkschen admiraal Fegethoff in het Zuid-Stipisch stadje Marburg aan de Drau in een urn gouden munten uit Carthago ontdekt worden, dan is dit hoogst waarschijnlijk een bewijs, dat de soldaten van Hannibal zijn doorgedrongen tot in Zuid- Stiermarken, dat thans grootendeels aan Zuid-Slavië gekomen is. Dit zou dan gedurende den tweeden Punischen oorlog het geval geweest zijn, toen Hannibal de Alpen overschreed en Zuidwaarts naar Rome optrok. Het graven naar schatten is een hartstocht die den mensch diep in het bloed zit, maar terwijl de schatgravers, die met een bepaald doel aan het werk gaan, zelden succes hebben, speelt het toeval den nietsvermoedenden werkman menige vondst in de handen. Zelfs een vermolmde boomstomp kan een schat bevatten. Taren geleden hadden houthakkers in het Grafenwald bij Bochum uit een boomstomp, die door een inkerving geteekend_ was, een klomp voor den dag, waarin zich 1000 zilveren munten bevonden waarop een stempel voorkwam uit Keulen en Kleef. Zif waren afkomstig uit de jaren 1631 tot 1661. Bij het afbreken van een oude schuur ia Elshok (provincie Brandenburg) ontdekte men aan een balk een plaat met een vierkante opening, die niet minder dan 84S zilveren munten uit de jaren 1686 tot 1755 verborg. Groot opzien verwekte de vondst, die een boer in Bevern bij Bremeroorde op een aardappelveld deed. In twee uren lagen ongeveer 12000 zilveren munten, talrijke ringen en andere sieraden verborgen, hun totaal gewicht bedroeg 17 pond. De munten waren meer dan 700 jaar oud. De meeste schatten, die uit Duitschen bodem opgetrokken worden, zijn afkomstig uit den 30-jarigen oorlog. Het begrip kapitaalbelegging was toentertijd nog onbekend. Wat konden bezitters van geld ander* doen dan het in den grond te stoppen om het zoo in veiligheid te brengen voor de plunderende soldatenhorden ? Velen konden op deze manier hun geld redden, evenwel anderen baatte _de ondergrondsche safe echter absoluut niet. In heel veel gevallen kon de plaats, waar het geld begraven werd, niet meer teruggevonden worden, daar de oorlogsverwoestingen de omgeving vaak een heel ander aanzicht gaven. Anderen werden door den vijand gedood en de achtergeblevenen wisten niet, waar hun bezittingen verborgen waren. Nn brengt het toeval na verloop van eeuwen de begraven schatten weer te voorschijn; zij hebben echter meestal alleen maar waarde voor verzamelingen. Bü graafwerken in de Saksische stad Freiberg, ontdekte men eenige jaren geleden zilveren thalers uit het iaar 1630, die ongetwijfeld in den grooten oorlog verborgen werden. Dicht bij het stadje Triesach uit de Mark vond een boer niet ver onder de oppervlakte der aarde honderden zilveren munten uit den 30-jarigen oorlog. Uit denzelfden tijd stammen de 76 zilveren talers, die in een aspergebed in Seddin bij Berlijn gevonden werden. Merkwaardig wa» een muntenvondst in 't dorp Etingen bi| Oebisfelde. Bij het sloopen van een hui» werd een doodshoofd ontdekt, die bij nader onderzoek een spaarpot bleek te zijn, er waren n.l. een groot aantal zilveren munten in verborgen. De eigenaar zal het doodshoofd gekozen hebben, omdat hij veronderstelde, dat de dieven daardoor afgeschrikt zouden worden. Nog in lateren tijd is in Duitschland menige schat aan de aarde toevertrouwd. Bij den inval der Russen in Oost-Pruisen bii het begin van den wereldoorlog bleef in de haast van de vlucht velen niets over, dan hun geld te begraven om het zoodoende voor de plunderzucht van den vijand te redden. De Russische soldaten schijnen daar te voren reeds op gerekend te hebben, want zij beproefden hun geluk als schatgravers, ook zonder daarvoor bepaalde aanwijzingen te hebben. In het dorp Jucha in het district Lvch zochten en vonden zlf in een ouden kelder werkelijk een schat, maar de 200 zilveren stukken, die hun io handen vielen, hadden geen waarde, want zij waren afkomstig uit de 17e eeuw. De eigenaar, die na den aftocht der Russen in zijn kelder een verstrooide zilverschat vond, van wiens bestaan hij tot nog geen vermoeden had gehad, was er buitengewoon blij mee! ---