Stadsnieuws. Een verliosvooronstooneol. Mot spijt zal in wijden kring worden ver_K___en, dat de 'heer en mevrouw Van Kerok- Won—Jonkers zicih met ingang van het ¦volgend seizoen als sociétaires hebben aangesloten bij de dissidente leden van don Vlaamschen Schouwburg te Anb.verpen.divoor eigen rekening met ingang van bat •volgend seizoen het Cirque Ilippodrómo aldaar gaan bespelen. Het echtpaar Van Kerakhoven houdt dus aan bot eind van r-.iit saiaoen op, ueel uit t.r maken van het Rotterdamsch Tooneelgezelschap. Do diTccfceur van dit gezelschap, do beer P. D. Van Eij .il-n, deelt ons mcc, dat pogingen, door Oiem in het werk gesteld om dsn heer en mevrouw Van K.rckbovcn voor zijn combinatie to helhonden, zijn mislukt. Wij bdbb.T. bet, in verband vnl. met hot weinige, dat inzonderheid aan net talent van mevrouw Van Kcickhoven ibiOT ter uitbeelding werd gegeven, begrijpelijk besluit der .|>ci_c knappe kunstenaars to eerbicdihoezeer wij hun heengaan 'betreuren n zeer gr^ot verlies voor bet Rotterdamsch tooneel. Moge vooral mevrouw Van Lhoven te Am.werpen vinden,wat haar laatste jaren hier werd onthouden : oi in overeenstemming mot liaar sterk artistiek kunnen. Gistermiddag om 4 uur kreeg in dc sitoomtimimerfabriek vau de firma <;. ltruynzrc.nl it Zonen, aan den Zw de 14-jarige D. H., wonciiude Zwaans- Lalx 351, eon slag vam do lier tegern het l, waardoor hij ernstig verwond ",'a voorloopig verbonden te zijn aan de fabriek, weid do jongen naar den poost aan <__ Vijverbofstraat gobr-d.t. Van daar zond men don gewonde per raderhran«-rd naar het Ziekenhuis on hier .Ide men het wenschelijk, mat Rot oog op den aard der verwonding,^ dian r rmon in bet oog.lijdcrügösticht in dc Nadorststraat. In verband met het bericht ¦v, bcifrfc; at fail,_ ffi zoo & Co., in grai wij nader, dat in het bewaarvoor de Disconto-Maatschappij als creditriee in het faillissement is rifieerd, is begrept-i eon som van ruim f 52000 wegens nog ni_t afgeloopea accepten van dorden, aan order. D e heer C . H . V.. n Wel so n es, onderwijzer alhier, heeft bedankt voor zijn ¦uring tot buorfd der sohool te Otter- Bum (Limburg). Vanmorgen om hal elf gorankte aan de Schiekade 0.2. een koe te . Het dier schoot herhaalde malen onder het ijs, maar kwam telkens weer boven en wend ten slotte met veel moeite te.or de Delftschestraat door middel van touwen en planken weer op het droge gtbracht. O p h e t Zaterdagavond g e h o ukkm jaarfeest van dö duivenclub „Wilhelmina" alhier is ƒ 1.93 gecollecteerd' voor de stakers te Rijsfen. Hofdames in ge vaar. !)<¦ plotseling ingevallen dooi heeft in heel wat gezinnen consternatie gebracht. Tal van waterleidingbuizen zijn gespi waardoor het natto elomcint overvloeclig dt nu- de'huizen stroomde, tot schrik van de ouders, tot vermaak van de jeugd en tot voordeel van den loodgieter. Ook het hofje „Uit Diefde en Voorzorg", aam, dc Voorschoterlaan, heeft die misère meegemaakt, die het springen van een waterleidingbuis met zioh kan brengen. Zooals men weet, ih dat nofjo bewoond' door eerwaardige dames, die niet meer zoo heel jong zijm. 't Is dus fco bgrijpen wat er gebeurde toen de zondvloed kwam opzetten van het middenterrein uit. Sommige der oude dames barricadeerden de huisdeur en anderen, met nam,: de dames N., D. on v. A.,moeten,naar verluidt, zolfs haar toevlucht op het dak gezocht hebben, alsof zij van plan wften vogelnestjes uit te gaan halen. Gelu_iUg was bet govaar spoedig geweken, daar de oorzaak van dien vloed : het lek, weldra gevonden werd. Maar nu nog is de overstrooming onder de hofdames het onderwerp van dem dag on wordt het alls een gebeurtenis van belang aan do respectievelijke familieloden gemeld. Bij Koninklijk Besluit is met ingang van 1 Mei a.s. benoemd tot controleur van het kadaster te Zwolle de heer J. A. Maas Geesteranus, thans tijdelijk in dezelfde betrekking alhier. Hedenmiddag reed een motorwagen van lijn 4 der electrische tram op de Oostbrug nabij het Stadstimmerhuis een sleeperswagen aan, die juist de rails overstak. De tramwagen werd eenigszins beschadigd. Bij het verrichten van reparatiewerk aan pand 124 aan den Binnenweg had gisteravond de 43 jarige loodgietersknecht Johannes H. Scholte, wonende Schiedamschedijk 89, het ongeluk, een slag van een zich ontsparmenden krom staanden balk, waarin eenige spijkers, te bekomen, waarbij een spijker hem diep in den rug zijner linkerhand drong en een zeer pijnlijke verwonding veroorzaakte. In het Ziekenhuis werd hij voorloopig verbonden. In het logement van D.B.,Groote Kerkplein, is gisteravond overleden, de 50 jarige zwerver VV. v. E. Het lijk is per drenkelingenbrancard naar Crooswij c vervoerd. Gistermiddag had op de Wi 1 - lemsbrug een aanrijding plaats tusschen een veewagen, bestuurd door C. H. uit Barendrecht en een motorvagen der electrische tram. Vanden veewagen brak de as. Gistermiddag werd door de moeder naar het Ziekenhuis gebracht en aldaar voorloopig verhouden de 2 jarige Anna De kleine was spelende van een stoel op den scherpen rand eener brandende kachel gevallen en had daarbij een gapende en sterk bloedende verwonding aan het voorhoofd bekomen. De persone e 1 ve r e e n iq in g van de Ned. Gist- en Spiritusfabriek te Delfshaven heeft zich met 68 leden aangesloten bij den Rotterdamschen Bestuurdersbond (federatie.) Door den sterken dooi zijn verscheidene ijsschotsen gesmolten of gezonken zoodat zich heden in het drijfijs op de rivier voor de stad groote vakken blank water vertoonden men verwacht dat binnen eeg a twee dagen de vaart geheel hersteld zal zijn. N aar aanleidingvan he t v o o rkomen van pokken hier ter stede bestaat bij het bestuur van ho. Genootschap tot bevordering der koepokinenting onder de zinspreuk ?Ne pestis intret vigila" het voornemen, tot nadere aankondiging, oenige uitbreiding te geven aan de gelegenheid tot kostelooze inenting. In het gebouw aan de Van Oldenbarneveltstraat 2 zal daartoe zitting worden gehouden behalve op Maandag en Dinsdag van 2 tot 3 uur nam-, ook op Donderdag en Zaterdag op hetzelfde uur. Gistermiddag beproefde de 17-ji-rigo Arnoldus C. Manifargcs, wonende Jufi::phstraat 193, op het kantoor der firma Buising en Heslonfeld, Wijnhaven 107, een moe iel ijk te kurken floscb met olie dicht to marken, toen eensklaps do flesob brak en de scherven hem in de recbiterihai-d drongen. Vrij bellang* ijk verwoind, begaf hij zich naar het Ziok&nihuis, alwaar hem bealkundig© hulp verleend word. Gist er namiddag werd in het Ziekenhuis gebracht en aldaar voorloopig verbonden de 56 jarige Jacoraina Van Campenhout, wonende Binnenweg 14. De vrouw was vermoedelijk, doordat eenig sneeuw op de trap lag, uitgegleden en in het portaal terecht gekomen, tengevolge waarvan zij haar rechterarm brak. Bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen zullen onderling van standplaats verwisselen de leer- Jingenmachinist L. J. Van den Burg van Feijenoord enJ. C. Kluitman, vanVlissingen. De Vereeniging vanExpeditieen Veemarbeiders (vast personeel) hield Zondag een openbare vergadering in het Verkooplokaal, waar H. Spiekman een propagandarede voor de vakorganisatie hield. (Uitvoeriger verslag in HetGoedkoope JS ieuwsblad.) Christel ij ke bootwerkers. Op de laatstgehouden vergadering eter Christel, bootwerkers-vereen. „Toenadering" kwam allereerst in bespreking het punt „Contributie-verhooging-". f Het bestuur had per circulaire aan dc loeten dio redenen '.uiteengezet, die daartoe leiden en door middel van referendum al de leden in de gelegenheid gestold hun oordeel er over uit te spreken. Da overgroot meerderheid van de ingekomen antwoorden had zich voor het voorstel van bet bestuujr, 'nl. om _>_>t verhooging van contributie over te gaan, verklaard; van slechts een elftal was een ontkennend antwoord ingekomen. üp de vergadering wend mv gelegenheid gegeven de bezwaren tegen de verhooging van contributie uiteen to zetten. Niet één van de talrijk aanwezig zijnde leden bracht echter principieele. bezwaren tegen het bestuui-voorstel in. De leden beseften en spraken het ook uit, dat hot bestuur,waar zijn arbeid in bet optreden voor dc leden, die betrokken zijn bij de in onze haven voork strubbelingen" zoo vermeerdert, do financieel wat 11 moest hebben, tei wbeid Gezien den uitslag van bet gehouden rehim, besloot de vergadering over to gaan tot het verhoogen dbr contributie, doch ; litvoering daarvan ts ten tot de winter voorbij was, b.v. niet Mei. Het bestuur werd opgedragen de 11 leden, die ontkennend hadden geantwoord, alsnog te bewerken, opdat niet één lid om deze reden zou bedanken. Daarna was aan de orde „toonregelingen". Medegedeeld werd, dat het bestuur m zijn laatstgehouden vergadering besloten bard de geheele oude loonlijst van 1896 te herzien. Immers de toestand in onze haven was door den invoer van nieuwe artikelen en de veranderde werkwijze zoodanig gewijzigd, dat de loonlijst niet meer op den toestand past en daardoor oorzaak was van vele voorkomende ?strubbelingen". Aan de leden zouden „vragenlijsten" worden uitgereikt, waardoor ieder lid in de gelegenheid zou gesteld' worden, voor zooverre het de branche betrof, waarin hij werkzaam was, zijn wenschen kenbaar te maken. Met de ingekomen antwoorden zou het bestuur dan rekening houden bij de saamstelling van zijn ontwerp-nieuwe loonlijst. Vervolgens werden 3 nieuwo leden aangenomen en 9 voorgesteld, waarvan 5 uit hen, die dezo vergadering bezochten. Bij de rondvraag deed één der leden een droevig verhaal van een in zijn buurt wonemd gezin van een bootwerker, dat letterlijk aan ...Hos behoefte bad, in dezen wintertijd.. Hij verzocht om bij het einde der vergadering een collecte te mogen houden. Naar aanleiding id|er inededeelingejn werd de vraag gedaan of het wel op den w«g van ?Toenadering" lag. dit gezin, welks hoofd lid der „A. H. A. Vereen." was, naar men meende, te ondersteunen. Besloten werd, waar krachtdadige, dadelijke steun noodig was, daarnaar niet ts vragen en het lid, dat het verzoek gedaan had op te dragen, te onderzoeken in hoeverre de diaconie van do kerk, waartoe dit gezin behoorde, hier een roeping had te vervullen. Bij, het uiteengaan werd voor 't arme gezin de som van f 6 gecollecteerd. Voor hunne vele diensten aan de Rotterdamsche schermvereeniging ?De Prins van Oranje" bewezen zijn tot eereleden benoemd de heeren : P. Van Holten, van de vereeniging „Rotterdam". Van Vossems, van „Eendracht maakt Macht',, H. W. Sirre, van,,Laquardère", Jos. MerceijSr. van „Eendracht maakt Macht", en J. De Werk, secretaris van genoemde vereeniging. Gisteravond om 7 uur ontstond een schoorsteenbrand in de Gouvernestraat 31/4 die met eigen middelen werd gebluscht. Aanwezig waren de spuiten 23 en 31. Rotterdamsche Eier e n v e 111 ng. Gegarandeerde versche Inlandsehe Eieren. Marktbericht van heden. Aauvoer6BDostuks. Kippeneieren van f 5.50 tot f 6.50 ; Eendaneieren ƒ5.00 per 100 stuks. Door den plaats gehad hebbende brand zijn de heden geveilde eieren slechts gedeeltelijk geschouwd en gemerkt. Twoe jongens in de S o b i e. 't Was Maandag good kwart over vier, vlak bij het Delftsche bootje. ¦ —Durf jij op het ijs staan? — Ja, als ik jou mag vasthouden. Een oogenblikje ging bet goed, maar toen zakte de dapperste van dio twee or door en hield zoo goed vast, dat zijn broer er ook in raakte. Akelig klonk hun hulpgeschreeuw. Een hoofd van eon school, dia toevallig voorbijkwam, sojioot toe, en knielend ep den waterkant, kou hij er juist ócn grijpen en op hot droge halen. Een tramconducteur zorgde met meer moeite voor nummer twee, die dieper en veider lag en al kopje onder gemaakt had. an^oowat elf iaar, geen ¦oi, die zitten op dlat uur nog veilig op de schoolbanken. — Waar woon je 1 — Provcnierssingel. — Naar huis dan, gauw! zei een heer, die den tramconducteur geholpen had, en tdan moet je na dit koude bad een warm pak slaag hebben, dat zal je dubbel g-cei doen. Of ze bet gekregon hebben? Door den directeur der Staatsspoorwegen zijn benoemd tot wisselwachter E. Den Butter, A. De Korne en A. Van Achteren, allen thans rangeerder Delftsche Poort-station. Doordat de vrouw des huizes met een lucifer in een kast naar kleêren zocht, ontstond gisteravond om halfzes brand op de eerste verdieping achter van pand 165 aan de Zaagmolenstraat, bewoond door het gezin van den meubelmaker J. J. Schaver. Het vuur breidde zich aanvankelijk zoo snol uit, dat de vlammen achter uitsloegen en ook het balkon van de tweede verdieping aantastten. Üet eerst was aanwezig spuit 13, daarna rukte spuit 18 aan en gaf de brandspuitmeester W. Koekobakker order het vuur te bestrijden met twee slangen op de waterleiding. Om toeging tot de achterzijde van het pand te krijgen, qioest de deur van het.onbewoonde benedenhuis, een winkel, met bijlslagen 'geopend worden. De kamer is gedeelter,..-» uitgebrand. Mede waren op het terrein aanwezig de reddingsbrigade en de spuitei 14, 17, 15 en 16, alsmede de reseive wagen. De boedel was voor ƒ 2000 geassureerd bij de Haagsche Brandwaarborg Mij. „Hulpen Samen wc r k ing". De in hoofde genoemde tooneel ve reen igin;: vierde Zondag haar éénjarig bestaan met do opvoering van ?Arthur of 16 jaren later". De vertooners mochten een groot i inoogstten en aan de toejuichingen leek geen einde to komen, toen de banier word onthuld en der w g een lauwerkrans werd aangeboden. Aan boord van de stoomschepen „Nieuw Amsterdam", „Noordam". „Potsdam", „Rijindam" en „Statendam" d°:r Holland—Amerika-Lijn zullen ffuiiotokigrafische sohoepsstations worden ing*»-richt, waarvan de passagiers gebruik zullen kunnen maken door tusschenkomst van het Nederrlandsch kuststation t™, Scheveningen (haven) of wel door tusschenkomst van buitenlandsehe Marconi-kuststaTfiO.'is. Bijde hedenmorgen ten Timmerhuize gahoudien aanbesteding was ingeschreven voor: hardsteen en grafzerken en tegels, P. A. Bakker, alhieir, ƒ2723; Rrott. Steem.houwerTj, alhier, ƒ 2727; Pelt en Hooykaas, alhier, ƒ2776.80: Ed. v. d. Wall, alhier, ƒ2786; G. W. Sandhes, Amsterdam, ƒ 2805; Mij. voorheen de Erven H. Trip, alhier, ƒ3215.60; G. Depla, alhier, ƒ 3026; vcor iepen brug_fcroork.en Houtbanidel voonh. G. Alberta en 00., Middelburg, f 55, J. F. K. Schenk, Antwerpen, f 67.50 per kub. M. Proces-verbaal,is opgemaakt tegen een 24-jarigcn doener, wanende aan de Rechter Rottekade. die spectakel maakte yoor bet café *an j.rj_ £an net Noordpfcnn, waaruit men hem.omdat hij beschonken was, verwijderd had en die een agent, die hem tot kalmte aanmaande, een vuistslag in het gelaat liad gegeven, waardoor die agent verwond werd. De geweldenaar werd opgeborgen in den politiepost aan de Wiek straat. Op het politiebureau aan de Tolhuislaan werd gisteravond verbonden de bootwerker H. C. S., die in zijn won;ng aan do Delistraat door een man, die in de Lombokstraat woont, met een mes over de beide handen was gesneden. Do prijzen, gisteren besteed aan de veiling drr Tninb „De Z.- Holl. Eil.", Persoonsdan;, zijin als volgt: Groene kool, ƒ 0.50 a f I.GO, gele Savovekool I ƒ 2.50 a ƒ 3.40, idem II f 0.90 a f 1, roode kool I ƒ 2.80, idem II f 1.60, allee per 100 st. ; boerenkool ƒ 0.02 a ƒ 0.29, spruiten ƒ0.60 a ƒ1.50, beide per mand; kroten ƒ0.38 per 100 K.G.. idem ƒ0.06 per mand ; uien ƒ 1 per 50 K.G., idem ƒ0.09 a f 0.16 per mand ; knolrapen ƒ 0.51 per zak, petersehe ƒ0.30 per 10 bos, prei ƒ 1.50_ k f 2 per 100 bos, kleiperen f 2.40 per kin, eieren ƒ5.50 a ƒ6 per 100 st. Aangevoerd op heden aan de Rotterdamsche vischmarkt 317 manden, 2Z kisten, van Rotterdam, IJmuiden, Nieuwodiep en Utrecht. Op het marktplein aangevoerd 45 mandjes en kistjes haring, prijs ƒ 1.30 per 100. De prijzen waren voor levende kabeljauw ƒ3.70, dood 75 et.—ƒ 1.30, gullen 56— 59 et., schol 35—65 et. per stuk ; kleine levende schelvisch ƒ 6.20—ƒ 7.40, middelsoort d-codo schelvisch ƒ 6—f 7.50, klein ƒ3.50— ƒ5.50, hand-chol ƒB.Bo—ƒl2, stortschol ƒ4.10—ƒ5.30, kleine gullen ƒ2.60—ƒ4.40 per mand. De visch was voor het grootste gedeelte vaJn zeer afwijkende kwaliteit. Heden werden aan het Kralingscheveer ter markt aangevoerd: 2 Winterzalmen, prijs ƒ2.15 a ƒ2.45 per V- Kilo. --- AGENDA VAN GEBOORTEDAGEN. 30 Januari. 1865 Mr. F. M. C. E. Koksma, rechter in de Arr.-Rechtbank alhier. --- Abonneert U op het Rotterdamsch Nieuwsblad met Letterkundig Bijvesgsel en Roman-Bijvesgsel prijs tot 31 Maart ƒ0.80. Feuilleton. Monte-Christo's Zoon. 44) (Vervolg). • — De heer Beauchamp kwam naar Marpeille en ik hard de vrijmoedigheid naar hem boe te gaan. Ditmaal behoefde ik mij wiet te schamen 'den naaan te noemen, dien mijn zoon van allo smetten had gezuiv.'pd. Mijnheer Beauoba.mp onibving mij vri. ii..1,-lij'k e.n beloofde mij onderaoe.k te i doen. Aoht diagen later wist ik de vorscf.h'.'ik'keüjke waarheid. Es Albert dood? vroeg do graaf, met een stom, die van aandoening trilde. ¦ —O, neen, neen! Zeg zoo'iets nae*! Hij is niet dood! Dat zou ik niet kunnen dragen. De inlicli ik van het mi, marren ¦;. Dat wal eeggen, dat, volgen* de laatste berioaten, ongeveer drie maan dep geleden ontvangen, mijn zoon, kapitein van hat eerste' regiment Zouaven, verdwenen was. Men gelooft, dat hij door Kabylcn-roovers I*3 opgalicbt. Sedert dien tijd heeft men niets meer van hem gehoord. MontejChristo was geen woord ontgaan, Hij dacht na. — Het is dus lang geschied na de onderwerping vaa Abd-el-Kader! — Ik geloof bot wel. Maar hoe kan ik daarvan op dc hoogte zijn? Doch wacht even ' Mijnheer Beauchamp bepaalde zich »kt tot het verstrekken van vage inlichtingen. Eenigen tijd later liet bij mij weten, dat een zouaaf, die bij mijn zoon gediend bad, met verlof naar Parijs was gekomen ; deze kon mij nuttige inlichtingen verschaffen. Hij had gedaan weten to krijgen, dat deze zouaaf naar ___a,rseiille go Bonden werd... —En io hij gekomen 1 vroeg Monte- Christo. — Hij is hier. — En wat zegt die man? —' Hij zegt, dat mijn zoon in leven is. Monte^Christo bewaarde een oogenblik het stilzwijgen. Met het hoofd op de borst, de armen gekruist, dacht hij na. Hij besefte, dat deze moeder slechts leefde door het sprankje hoop, dat haar nog gebleven was en dat het hem slechts een woord kostte om haar die laatste hoop te benemen. Dat zou de dood der arme vrouw zijn geweest! — Mercédès! zeide hij met zachte stem, ik weet, dat gij zooveel hebt uitgestaan, dat het een wonder mag heeten, dat uw hart niet gebroken ds. God' zal u een vertroosting niot onthouden en mijn vertrouwen in Zijn rechtvaardigheid noodzaakt mij te gelooven in het behoud van uw zoon. — O, twijfeldet gij er dan aan? riep Mercédès uit. — Waar is de man van w.ien ge me hebt gesproken? vroeg Monte-Christo. — Ik zal hem roepen, zeide de moeder van Albert. Maar nogmaals, ik smeek u, zeg mij, dat ik op u kan rekenen... MonterChristo nam Mercédès'. hand.trok haar zacht naar het venster, dat uitzicht gaf over de geheele stad en zeide, met do hand uitgestrekt naar den hemel: Mercédès, herinner u.wiie ik ben. Heeft de man, die voor u staat en wiens jeugd zoo droevig voorbijging, ooit zijn woord gebroken ? . O, neen, neen! Gij hebt mijn belofte. En indien God het mij vwgunt zal ik _*¦ houden 1 t Een oogetablik later tead Coucou ie kamer binneiL IV. Ia het onmogelijke mogelijk? Voor de deur bleef de Zouaaf ,niet de muts op het achterhoofd, de voeten in een reenten lioek tegen elkaar, staan ; hij maakte het militair saluut en Meld de oogen strak op Monte-Christo gevestigd. Coucou was voor geen klein geruchtje vervaard, al had hij zichzelf op de trap wel afgevraagd,wie dat heerschap toch wezen mocht, dat men als een kroonprins scheen verwacht te hebben. In den grond was Coucou er van overtuigd, dat mevrouw de zaak van haar zoon te zwaar opnam: findlien men hem verlof had willen geven met twee of drie kameraden van hét eerste regiment Zouaven om naar den kapitein te zoeken, dan zou het, naar zijn meening, wel succes bebben gehad. , ?, Doch zijn opdracht luidde zich tot nader order ter beschikking van mevrouw Mercédès te houden en hij gehoorzaamde. — Mijn 'vriend, zei Monte-Christo op dien doordringenden, toon, die tot de diepste weefselen der zael scheen door te djmgen, hieldt gij van uw kapitein ? — Kapitein JoKette ? bapperloofc! Al moest ik me voor lipm nn honderdvijftig stukjes laten hakken, ik zou hem dadelijk weer opzoeken... . _ Dat wil dus zeggen, dat kapitein Jo. lietto, zooals gij hem noemt, volgens u niet . Maar mijn God, kolonel... begon Coucou, die zich aangedaan voelde... — Ik ben geen kolonel, viel Monte-Christo hem in de rede. — Pardon, vraag excuus, generaal! . Coucou was in de war. Maar het edele, gebiedende gelaat van Monte-Christo kon naar zijn meening; slechts van een militair van hoogen rang zijn. —Ik ban geen soldaat, zei Moate- Christo eenvoudig en dk heb recht op geen der titels, welke gij mij geeft. Ik ben een mensch en ik richt mij tot een mensch. Gij houdt van uw kapitein ; ook ik houd van hem, véél, heel véél... uit oude en beproefde vriendschap... Hij zag Mercédès aan, die de handen dankbaar vouwde. — Evenals gij wil ik gelooven, dat hij levend is en ik wil mij wijden aan zijn redding. Stemt gij er in toe mij te helpen ? Coucou aarzelde een oogenblik. Die kerel met zijn zwarten en zoo open blik beroerde hem tot in de ziel' Plotseling greep hij zijn muts en wierp ze met geweld tegen den grond. — Sacré... duizend don... enfin, genoeg er van! riep hij uit, in belaeholijke verwarring. Ik weet niet, wie ge zijt. Ik had gedacht, dat gij maarschalk van Frankrijk waart, maar nu gij mij het tegendeel verzelkert... maar dat geeft niets. Ik, Couoou, soldaat der Zouaven, die niet gewoon is praatjes te maten, ik zeg u, dat, wanneer gij mij noodig hebt, ik uw man zal zijn! Monte-Christo glimlachte. Deze naïeve woorden troffen hem. — Goed, hernam hij. Laten wij dan te zamen zoeken. Zet u naast mij neer en laten wij praten. — Gaan zitten ! Neen ! Indien het u hetzelfde blijft, zal ik blijven staan ! En hij voegde er bij: — iHet is mogelijk, dat gij geen militairen rang hebt, maar ik zie toch wel, met wien ik te doen heb ! — Zooals gij wilt! Wanneer en onder welke omstandigheden is de kapitein verdwenen? —: Ah, dat weet ik zoo maar dadelijk niet... maar wacht, ik zal u de geschiedenis vertellen en dan zult gijzelt kunnen oordcelen. Gij weet, dat het; in de laatste dagen van ' December bijna drie-en-eenbalvo maand geleden is, dat de zoogenaamde Abd-el-Kader, een flinke kerel, onder ons gezegd, hij lijkt zelfs op u... De graaf begon te lachen. ¦— Dat Abd-el-Kader bij den marabout van Sidi Ibrahim en zijn paard overreikte — een bewijs van overgave... — Dat weet ik. Is daardoor de oorlog wel geëindigd? — O, zal de oorlog wel ooit uit zijn in dat vervloekte land? Al onderwierp die Kader zich, er waren noj altijd fanatieken in het land, die niet deden als hij, maar het den Franschen troepen van uit de woestijn bleven lastig maken. Op zekeren morgen zendt men ons op een verkenningstocht. We waren maar met zn twintigen. De kapitein, die niet bang was uitgevallen, commandeerde : Voorwaarts, kameraden I en daar ging bet. Ik moet u nog zeggen, dat de kapitein veel met me op, had... — Ik veronderstel, zei Monte-Christo — dat gij hem wel eens een dienst hebt bewezen... ' . ¦" ), een bagatel! In een gevecht had ik een bruinen lummel neergeslagen, die a bout portant op den kapitein wilde schieten. Maar dat gebeurt haast eiken dag, zoo iets tellen we niet... Om kort te gaan, toen wij vertrokken, riep de kapitein mij. — Present! zeg ik. — Coucou, zegt hij, men weet nooit, wie er levend terugkomt en wie doodgeschoten wordt. Indien mij bij geval iets overkomt, zou ik graag hebben, dat ge wist, dat ik een moeder heb, die in Marseilla woont, en dio ik aanbid... Hij gaf mij zijn naam en zijn adres op, dio ik zorgvuldig onthield. Als het slecht; met me afloopt, zegt hij verder, dan vraagt gij verlof, gij gaat naar Frankrijk en gij brengt haar dat! Het was een ring.. Ik wilde hem niet aannemen. ' — Een ring! riep Monte-Christo uit_ Mercédès aanziende. Maar dat hebt gij mij niet gezegd... Mercédès was purperrood geworden; tranen traden haar in de oogen. Zónder een woord te zeggen haalde zij een ring van haar mageren blanken vinger en gaf hem aan Monte-Christo. Ternauwernood kon de graaf een uitroep van verrassing onderdrukken. Die ring — geen kostbaar stuk overigens — was eertijds door Edmond Dantès gegeven aan Mercédès, het visschersmeisje.Dit eenvoudig souvenir had zij aan haar zoond naar het vreemde, gevaarlijke land meegegeven... Er gingen zooveel gedachten in hem- om, dat zijn lippen zich bewogen, zonder dat hij een woord uitsprak. Doch hij zag Mercédès aan... De weduwe van graaf De Montcerf boog het hoofd en fluisterde: — Ik hoopte, dat de ring hem geluk zou brengen! — Ga voort I zei Monte-Christo nu tot den Zouaaf. , — Natuurlijk, vervolgde deze, wilde ik den ring niet aannemen... De kapitein is een flinke kerel, weet ge, en moedig als een leeuw, niet iemand, dien men zoo maar eventjes naar de andere wereld helpt, en daar er nog een goede God bestaat, die mij, den nietsnutter, wel eerder weg zou nemen dan hem, wilde ik er geheel niet aan denken... Maar hij hield zoo aan, dat ik ten laatste moest toegeven... Wij gingen dus op weg en kwamen in een borgpas aan... De dag was al opgeschoten. Geen Bedouïne aan den horizon te bekennen. Maar rond ons een rij van die satansche rotsen, die er weinig vertrouwenwekkend uitzagen. Wij dringen nog iets _iaar voren om een goed plekje te vinden, waar wij de avondsoep konden nuttigen, toen plotseling... 0, duizend donders! Wat een gejank! Wij waren omsingeld door wie weet hoeveel van dat bruine volk eo de grappenmakerij begint. Hooren en zien vergingen van het schieten. Natuurlijk vond ik het niet plezierig zoo maar als honden te worden afgemaakt. Ik tracht dus zooveel mogelijk van die kerels onschadelijk te maken. Daar zie ik een van die schelmen, die achter een vooruitspringend rotsblok op ons neer schiet... Zonder mij te bedenken spring ik naar boven, ik grijp hem bij de keel en... duizend bommen ! Daar buitelen we alle twee naar omlaag! Een val van twintig voet! Gij begrijpt, ik wist niet meer, wat er met me gebeurde en bleef liggen... — Maar de kapitein 1 — Dat zal ik u vertellen. Bij het aanbreken van den dag kom ik weer tot bewustzijn, 't Was een wonder, dat ik mijn hersenpan niet had gebroken... Enfin, ik betast mezelf en ontdek, dat er niets gebroken is. En dadelijk komt mij een gedachte te binnen: waar zijn mijn kameraden 1 Ik kruip nara den weg, naar boven... En wat zie ik? Daar liggen ze allemaal, doch de een voor den ander onthoofd... O, het was verschrikkelijk! Stel u voor, dat gij den vorigen dag met ruim anderhalf dozijn levenslustige en goedgezonde jongens zijt uitgegaan en gij vindt ze den anderen dag zielloos, onthoofd, terug ! Ik beiï. voor geen klein gerucbtje vervaard, maar bij de geaachte daaraan ril ik nog... Werkelijk was de Zouaaf door zijn bronzen huidskleur heen, lijkwit geworden. — Men ziet, ging hij met afgrijzen voort, roode halzen en gapende openingen, op de plaats, waar vroeger het hoofd zat, waar het bloed tot een dikke plas is uitgevloeid. En de kldwnwtea wrwrongen door den ontaettenden doodstrijd. Brrr!... Maar enfin, dadelijk vroeg ik mezelf af: en de kapiteint... Was hy er bij? Neen, beslist nietiHü ontbrak op het appèl. Was hij gevlucht? Dat kon ik niet gelooven. Men had gevochten op leven en dood, en dus zou bij zijn mannetjes niet in den steek hebben gelaten._ Veeleer geloofde ik, dat men hem slechts half vermoord had.... Een smartelijk «tonnen van Mjereédès deed den spreker even ophouden. Al wel tienmaal had de arme moeder dit verhaal gehoord, maar telkens was het weer, of haar hart zou breken, en traden koude droppels zweet op haar gelaat. — Moet ik doorgaan ? vroeg Coucou. — Ja, ja! Spreek! zei Mercédès. Hoe groot, hoe smartelijk mijn beproeving ook zij, ik zal de kracht hebben ac tot het eindtoe te dragen. Zonder het zichzelf bewust te zijn had zij de hand op die van Monte Christo gelegd. Bij die aanraking vervulde nieuwe moed haar ziel. Zij richtte zich op en voegdo er met krachtiger stem aan toe : Voltooi uw verhaal, wat ik u verzoeken mag. — Ik ging dus, hernam de zouaaf, aangemoedigd door een blik van Monte Christo, aan het zoeken, links en rechte, in alle ravijnen en rotsspleten. Maar niets 1 Geen spoor van de bandieten meer. Zij waren als rook verdwenen. Donders, t was een beroerd geval voor mij me zóó te moeten verwijderen. Ik kon er maar niet toe besluiten en keerde elk oogenblik naar dezelfde plek terug, roepend, schreeuwend, luisterend en elk oogenblik van meening, dat men mij antwoordde... Maar het was dan hot geluid van een of ander roofdier, dat onderweg op mij loeren zou. Ik had «rijn ksanterad-n wel van de tanden der leeuwen en hyena's willen redden... Dooh ik was alleen en daar lagen twintig lijken, ik moest er dus van afzien. Met de zakken vol kogels en het geweer in de hand verwijderde ik mij. Ik had me leelijk bezeerd in mijn val en zoodoende liep ik mank. Langzaam kwam ik dus vooruit, elk oogenblik vreezend aangevallen of besprongen te wonden. En dan zou ik er «oo goed niet zijn afgekomen ! Enfin, ik kwam behouden aan en ik rapporteerde, wat mij overkomen was. Eerst wilde men mij niet gelooven. Men meende mij er van te moeten beschuldigen op de vlucht te zijn gegaan en laaghartig mijn kameraden verlaten te hebben... Waarachtig, dat was nog erger voor mij dan indertijd dio verwonding aan mijn hals! Zonder wapenen nam men mij met het detachement mee naar de door mij opgegeven plaats, die Kébar heette... Mijnheer, ik zal u maar nie* vertellen, wat wij daar zagen, 't Was ontzettend. De wilde dieren uit den omtrek hadden er den nacht doorgebracht... Het was één mengelmoes van beenderen en bloed! Gij kunt me gelooven : op een oogenblik vacht ik, dat ik gek zou worden. Coucou streek met de hand over zijn verwrongen gelaat. — Mon deed toch nasporingen, riep Monte-Christo uit. Kapitein Joliettc is ongetwijfeld meegevoerd als krijgsgevangene, om als losprijs te dienen, ton eind© hem later tegen een voornaam Arabisch personage, dat in de handen der Franschen gevallen was, uit te wisselen... — O, indien gij alles wist... Alles, alles heeft men zich in het hoofd gebaald, 't Is waar, was onverklaarbaar... gtavii enkel spoor... En hoe verder de tijd vooruit marcheerde, des te meer begon het op vrede te gelijken... De onderwerping van Abd-el-Kader had dien honden van Arabieren den moed benomen. Zij kwamen de een voor den ander bij ons om vrede to sluiten. — En natuurlijk ondervroeg men hen. _— Men deed niet anders, want iedereen' hield van kapitein Joliette. Er was en meer dan één, eo ik in de eerste plaats.die zijn leven voor hem zou hebben gegeven. Maar of men al een belooning uitloofde voor dengene, die ons nieuws vertellen zou, we kregen geen enkele inlichting... Alleen, daar ben ik zeker van, dat heb ikzelf gezien, één is er geweest, een soort magere baviaan, een geraamte, zoon zwervend heerschap, dat ze ginds eert marabout noemen... Ik zou hebben durven wedden, dat hij iets wist... — Waarom meent ge dat to weten ? — Dat zal ik u zeggen,fmeraal. O, pardon ! Sapperloot, het is ouk zoo lastig,dat ge ten minste geen kolonel zijt... Enfin, die marabout dan was in ons kamp gekomen. Ik zeg: om te'spionnecren, maar de anderen beweren om te bedelen. Ik was e* bij, toen men hem over den kapitein sprak. Hij liet dadelijk de oogleden zakken, maar toch zag ik nog intijds in zijn blik ik-weefcniet-wat voor een wilde en huichelachtige uitdrukking. — Hebt gij hem niet aangewezen aan uw chefs? — Zeker, maar eerst luisterde men niet naar mij en toen men hem daarna wilde (raan opzoeken... pssst! Weg was hij 1 ---