»j.7—;:=r-_^«uil il iii-~H-Hi---------------------------------^^ ''•'A||S-VFR7FI.FRiNR Ufln f 1110 Cl — b-Ü ongevallen met doodehj-en afloop, op voorwaarden---vermeld in de polis, verkrijgbaar aan het bureau Zuidblaak 16, voor allen die of direct aan ons bureau geabonneer. HM I IUUUI zijn, dan wel het blad geregeld ontvangen door bemiddeling van Heeren boekhandelaren, agenten ca verkoopera, zoomede % door tusschenkomst der Ned. Posterijend --- Buitenland. FRANKRIJK. Jatter aa,l Lefèvre stelde gisteren in da Niand-v** onmiddellijk een voorstel in Pilia g n6men tot intrekking van de fel)aigen. waarbij de wijndistricteii zijn _«+* voorBtel werd van versehil'Otriij in j?n bestreden en het werd uiterst **'on h Kamer. Lefèvre wees er even*** 'si ö vee' gisting er onder die wijnboe_ _?t?aan' door de afbakening, vooral ***% v? Campagne-boeren in het eparte**r*öbin j 6 Aube. Die afbakening van do gebieden zal tot onlusten K blijven geven. Ue regeering feu Uf001 niet bet eene departement fee- Jlind opzetten. v? oöv president Monis wilde echter van voor6fWi^^! *n behandeling nemen van s?"in_ weten, en hii beval die aanzei van een voorstel, om de com*?e 2a?La landbouwt-aangelegenheden in j 6" hft+ eersb om advies te vragen. Gaat H orstel nu behandelen, dan komt "V^^j^g niet vóór Paschen klaar,wat -Sfn,*00*» iSlïll Vor«ïïer vereenigde zich ten slotte met |"* van Monia met 323 tegen 228 _\ L^^r-sur-Aube is een afvaardiging »%ko l"fc ne* Marbe-departemient 611. om *e -eggen, dat de kooplui "-tiso» met de Aube-wijnboeren sym-. Q.eren. J^^itopl*ll zij? de burgemeesters en d« __£*$ van Brussel, Gent, Antweroen fw 'n Parijs aangekomen. D-e heeron »asten van het Parijscbe gemeente- H[f4l'beiila'^ona^e bondt van Fransche ha*"« h^J*^1-- beeft een oproep gericht tot rjls vanBli" 6n dokarbeiders, om in ds hai^*4li Kanaal en den Atlantischen -Wijk *& staking te gaan. De reeders nav')k PÏto,Oleon.t. het bondsbestuur, hebben .■^ferlwOpgev-t, de- organisatie der ha_j°<>H s** vernietigen. len piJ5 is alleen uit Nan_ Van Paliee berichten ontvangen ~. de afgekondigde staking. Er a°b. kleine ongeregeldheden voor. --- ENGELAND. In het Hoogerhuis heeft lord Chesterfield gisteren het antwoord des konings voorgelezen op het adres, dat lord Landsdowne de vorige week heeft voorgesteld aan den koning te zenden. Zijne 'Majesteit verklaart nipt te wensohen, dat zijn prerogatieven betreffende de benoeming van nieuwe peer» het parlement in den weg zullen staan bij de bestudeering van de maatregelen ter hervorming van het Hoogerhuis. — Het Lagerhuis is begonnen met de beraadslaging over de artikelen van de Veto-wet.'Hoewel het ontwerp slechts bc'en en een iii.leiding, * 9tiü amendementen voorgesteld, -waarvan 800 door Unionistische leden. De tijd voor dte beraadslaging zal dientengevolge verlengd moeten worden. — Maandagmorgen heel in de vroegte zijn 35.000 beambten begonnen de formulieren te innen, die in millioenen verdeeld zijn, voor de te houden volkstelling. Zelfs de koning had zulk een formulier ontvangen. Alleen de d'akloozen vielen er buiten ; zij werden met de hulp der politie op straat geteld. Het aantal dakloozen was dit jaar bijzonder groot, want een aantal kk'srechtvrouwen had, onder de leus: geen stemrecht, geen volkstelling, besloten den nacht onder dien blooten hemel door te brengen, teneindte niet gedwongen te zijn de formulieren in te vullen. Toch hield! de kou vele (Sa-mes van het Trafalgarplein, waar men elkaar rendez-vous gegeven had. Zij verzamelden zich in restaurants, rolschaatsenbanen en andere gelegenheden, die zij voor diat dbel hadden afgehuurd. Don volkstellers ontliepen zij echter niet, want de overheid had voor zulke lokalen manne'ties op post gezet, die eenvoudig aanteekening hieldfen van het aantal menischen, Kat binnenging. Een suffragette is gisteren gevonden iii den kelder van het Lagerhuis, waar zij se^ dert Zaterdagmiddag gezeten had!. — De minister voor lerland Birrel sprak in een vergadering te Londen over bevordering van de arbitrage en stond daarbij geruimen tijd stil bij d, wegens vertrek naar de Ger. Getm. te Dirksland. Het kerkje was stampvol. .Ondier het zingen: van Ps. 149 vers 25, beklom dis. Pienoman den kansel, waarna werf voorgelezen Johannes 14. Na het uitspreikenii der zege _bedb en het zingen van Ps. 73:12, nam dB. Pieneroan het woord, die na een korte inleiding tot tekst koos in deze ure van afscheid: Joh;. 14:27 a, waar staat: „Vrede laat ik u, mijnen vrede geef ik u". •Nadat spr. eerst ce-m gebed! had opgetondem, zette hij in duidelijke trekken uiteen', wat de ware vrede is. Grooter goed is op aaiidie niet te vinden dan vrede. Doch het moet zijn ware vrede, welke alleen kan worden; geiscboniken door Jezus, die dfa verwerver en uitdseler van waren vredle is.Uit dien' vrede vloeit ook blijdschap voot- Nadat eerst, nog was g__ongen Ps. 1_3:2, zette spreker zijn rede voort, om dn kerftn* mening te bre-gen, boe bij op 5 Dec. 1909 indeze gemeente zijn-'intrede mocht doen, oa a door ds. v. Kestareü . Gem'. te Rotterdam. Thans moe* hij den a.rbeid te Charloia nedterleggen..Hoewel hij maar kort in dem geimeente hetifb mogen arbeiden, kan hij getuigen, te hebben g*3wïe_e„ op dien vrede. Hij heeft dart waren \-rede verkondigd!, benevens don weg, hoe dien vrede te verkrijgen. Gewaarschuwd heeft hij vooral voor den valisohen' vredo. Doch dan ook vraagt hij de gameen>te, wat de prediking van dien vredte-heeft uitgewerkt. Hij wijst op- het hedem dier genade, en voorts hoe wij allen nullen geopenbaard worden voor den rechterstoel van Christus; hoe zullen wij dan staan, ; boeken geopend worden'? Zullen wij dan1 f taan aan da linker- of rechterzijdeï Hij hoopt dat allen den bier bedowldeïi vrede imogen deelachtig warden, om welgettroost te kunnen sterven. On den en jongeren spreekt hij ernstig toe, bun wijzende op de noodzakelijkheid der bjkeering. Tot o-'derlingen:- eripl-iake-en richt bij eenige waardteerendte woorden, wu bij h-ani gaat verlaten als hun herder en leeraair. Een jaar en 4 -maande— beeft hij onder hem mogen var-keerren in een-gmndheid en als broeders. Ook de voorlezer en zijn oatecfeieaute spreekt hij 'hartelijk toe, o-m ten slotte zich te richten tot db gletaeente. Allen, in welke functie) ook, bedankt hij voor de genoten vriendschap. .Na zoo van allen afscheid genomen .te hebben,spreek* hij een. dankgebed uit,waarna dk Kersten, pred. bij de Ger. Gem. te JRott-rdlam, namens den kerkeiraad, ©enig» waardeerend© woorden' tot hem richt. Hij wees er op hoe ds. P. hier .sleohbs korten tyd in dit gedeelte van 'e Heeiren wijngaard heeft, mogen arbeiden, en hoopte dat de Heere hem moge zegenen en bahoeden op al zijn wegen. Hij nooddgde daarom de gemeente uit,baar scheidendein leeraar toa te zingen Ps. 121: i. „De Heer zal u steeds gecteslaan..." In hartelijke woorden betuigde d_. Piene^ man zijn dank voor al die- bewijzen van Mefdo en trouw, welke hij heeft mogen ondervinden. Nadat hij de zegenbedte had uitgesprokenging de genreemte uitleen on was deze plechtige mre geëindigd. Thans is deze gemeente weder zonder predikant. Aan de Chr. Muloschool a ,'d Helmstraat te iSeheveningen. is tot onderwijzer benoemd de beer J. Kreukniet, te Gharlois. Tot onderwijzer aan de school voor L. O. op Geref. grondslag te Charlois, hoofd de wees" Fransen, is benoemd de beer A. De Lange in gelijke betrekking werkzaam te Kinderdijk. --- CORRESPONDENTIE. Correspondentievragen zonder naam en adres worden niet beantwoord. — De heer Van der L., alhier, maakt er ons opmerkzaam op dat hij 10 Februari 1902 reeds in het Nieuwsblad een artikel schreef over de pest, waarin men kan lezen dat deze voornamelijk wordt verspreid door ratten en varkens en wel door„at dé vergiftigde vlooien de lijken van deze beesten verlaten en ook een mensch aanvallen en dan vergiftigen. Reinheid alleen kan het kwaad stuiten. --- Rechtszaken. Ontelgeningsquaesties. Door de- Rechtbank te Amsterdam zijn wieder een 2-tal vonni-sen gewezen in de procedures van den burgemeester van Am~ -tepdam, als vertegenwoordiger der gemeente, teigen eigenaars (of hun geniaden) van perceelen, 'begrepen in het onteigeniraapplan voor den Dam. , In die eerste plaats in de zaak tegen de Maatschappij tot Exploitatie van Hotels en Kofüeh—izeh „De Adelaar"', eigenares van bet perceel aan den Vijgendam, waarin het koffiehuis „De Roode Leeiuv' is gevestigd. De gemeente had f 105.000 schadeloosstelling geboden, terwijl de eigenares een schadeioosstelling van ƒ341.610 had gevraagd. De deskundigen hadden de waarde van het 227 M 2. groote perceel geschat rp f 150.000; ivoor bedrijfsschade hadden zij f 11.000 uitgetrokken; de schade, veroorzaakt door -stoornis in het bedrijf, schatten zij e»P nihil ; voor het verlies van vergunning wordt, naar het oordeel van deskundigen, geen schade geleden; zij taxeerden die echter op f 1000. Bet O. M. had geconcludeerd de schatting der deskundigen voor het perceel ad f 150.000 over te nemen, ; ï geen vergoeding toe te kennen voor b< di ijfsschad® en voor het verlies van het vergunningsrecht, omdat de eigenares zelf de zaak niet drijft e_ het vergunningsrecht niet op haar naam staat. De Rechtbank nam het door de deskundigen geschatte schadecijfer van ƒ150.000 als de werkelijk» waarde van het perceel over, passeerde bet aangeboden bewijs en veroordeelde eischer in de kosten van het geding, tot op heden begroot op f 200. Voor het toekennen van bedrijfsschade en van vergoeding voor het verlies van het vefgunningsrecht, achtte de Rechtbank geen termen aanwezig, omdat gedaagde weli-wvaiar ia beheerend vennoot van „Willems & Co.", doch niet ten name daarvan handelt, terwijl ook het vergunningsrecht ten name van „Willems & Co." staat. „Willems & Co.'-heeft dus het gebruik van het perceel, niet de gedaagde zelf. Voorts werd uitspraak gedaan in de zaak tegen mr. . A. Molster q.q.,met de naaml. iennootschap Froger & Zoon's Hoedenfabriek en J. ü. van Eijk echtgen. J. Valk as. als interveniënten. Het gaat in deze over de perceelen Dam 13, 15 en 1", gelegen hoek Dam en Vijgendam, groot 76 M 2., alsmede de perceelen Rokin 1 en Vijgendam 18. De Gemeente had een schadeloosstelling van f 128.000 aangeboden, terwijl de gedaagden ƒ181.175 vroegen. De deskundigen taxeerden de te verleenen schadeloosstelling op ƒ 149.200. Het O. M. concludeerde tot het toekennen eener schadeloosstelling van f 158.600, benevens van f 4400 voor twee jaren huur aan den interveniënt Van Eijk. De Rechtbank stelde de schadeloosstelling vast op f 149.200 (n.l. f 76.000 voor de perceelen Dam 13, 15 en 17, f 65.000 voor 'de perceelen Rokin 1 en Vijgendam 18, kosten van wederbelegging f 2600. kosten van inrichting van een nieuwen winkel en nieuwe werkplaats f 1200, kosten van verplaatsing en bekendmaking f 400, schade voor stoornis in hst bedriji f 4uXn „a-n oe gedaagden en op ƒ 8000 aan den interveniënt Van Eijk, en veroordeelde de gemeente in de proceskosten, aan de zijde van gedaagde begroot op f 250 en aan ds zijde van den interveniënt op f 125. --- AMERIKA. Volgens een telegram uit Mexico zal van het Mexicaansche Congres een bijzonidler crediet van 2.500.000 dollars verlangd worden, tot bestrijding der opstandelingen!. Volgens een ander bericht zou een oomi van Madero zijn gearresteerd op weg van San Antonio naar Mexico. Dit alles schijnt te bewijzen, d/at de Mexicaansche regeering nog niet te vindten is voor onderhandelingen met die opstandelingen. — Kolonel Codj' meer bekend als ..Buffalo Bill", is candidaat voor het senatorschap in den staat Arizona. — De Senaat van den staat Minnesota hee(ft een ontwerp tot het verleenen van kiesrecht aan de vrouwen van den staat verworpen. De dames in Minnesota hadden niet anders verwacht dan dat net ontwerp zou wordbn aangenomen en waren dan ook in grooten getale bij de zitting tegenwoordig. Eén der heeren senatoren kwam eöhter met bezwaren tegen het ontwerp voor den dag, wat ue toorn van een der aanwezige dames dermate opwekte,dat zij uitriep : Als ik je te pakken kreeg.dan zou ik je wel mores leeren". De senatoren waren over deze brutaliteit zoo verstoord, dat zij eenparig tegen het ontwerp stemden. --- Abonneert U op het Rotterdamsch Nieuwsblad met Letterkundig Bijvoegsel en Roman-Bijvoegsel prijs tot 30 Juni ƒ 1.25. Feuilleton. De venderlijke avonturen van Arséne Lupin. EERSTE BOEK. ARSÉNE LUPIN, de getleman-inbreker. "') V(Jïij (Vervolg.) »JMe £ languit 0p het tapijt liggen en O W 11 omtrek van de canapé. Maar V z'il h meld bij st'l> om bet kloppen V^lct -rt te latei) bedaren. Hoewel hij Ovß^iJk t?le^ bang was, was het hem niet 6 soort; zenuwachtigen angst te % vOeH' Wei^6 men in een te diepe •tj *"• tya-. „?n bij verwonderde er zich tfcirr Onc •• bad zonder aandoeninir erni(> b??nblikken doorleefd. Geen enkel V» '£de hem. Waarom ging zijn Vl* 'ödV6 keer? Maakbe <*"> slapende b^*Hi? fU °P hem, dat leven zoo dicht 4o *». jjjP61'^ en meende te hooren ademlf a ere* 6r dtoor gerustgesteld als O zocw^ezigheid van iets bekende. m^are l en armstoel en met kleine,on\u feUi We-ingen hief hij zich op naar *e «ï /f'^rwijl hij met zijn arm in het Fn Cj* z«n rechterhand ontmoet- C'^elijt^Pooten van het tafeltje. O, d 6 * beboefde hij nog slechts op te Nf*kig i re' te nemen en weg te gaan. VhB in -■• nt zijn hart begon opnieuw V' dat {?- borst te kloppen en wel zoo \ e ttra ■ et bijna onmogelijk achtte, worden. Hij legde het met groote wilskracht het zwiigcn op, maar op het oogenblik, dat hij trachtte op te staan, stootte zijn linkerhand op het tapijt tegen een voorwerp,dat hij dadolijk herkende als een kandelaber, een omvergeworpen kandelaber; en dadelijk voelde hij verder een ander voorwerp, een pendule. Wat nu ? Wat gebeurde .er 2 Hij begreep er niets van. Die kandelaber... die pendule... waarom stonden die voorwerpen niet op hun gewone plaats 1 O, wat gebeurde er in die verbijsterende duisternis? En plotseling ontsnapte hem een kreet. Hij had iets aangeraakt... een vreemd, onnoembaar ding! Maar neen, neen, de vrees verwarde zijn denkvermogen. Twintig,dertig seconden bleef hij onbeweeglijk, verschrikt, terwijl het zweet hem uitbrak. En zijn vingers bewaarden de sensatie van dio aanraking. Met geweldig groote inspanning strekte hij den arm opnieuw uit. Opnieuw raakte zijn hand het ding' aan, het zonderlinge, onnoembare ding. Hij betastte het.Hij wilde, dat zijn hand het betastte en er zich rekenschap van gaf. Het was hoofdhaar, een gelaat... en dat gelaat was koud, bijna ijskoud. . . Hoe afgrijselijk ook de werkelijkheid is, een man als Arsène Lupin beheenscht ze, zoodra hij ze zich bewust is. Snel draaide hij'zija lantaarn aan. Een vrouw lag voor hem, badend in haar bloed. Afschuwelijke wonden hadden haar hals en haar schouders verminkt. Hij bukte zich en bekeek haar. Zij was dood. — Dood, dood, herhaalde hij ontzet. En hij keek naar haar starre oogen.haar verwrongen mond, haar lijkkleurig vleesch en naar het bloed, al dat bloed,dat op het tapijt was gestroomd en thans dik en zwart stolde. Nadat hij opgestaan was, draaide hij het electrisch licht op. Het vertrek vulde zich met licht en hij kon al de sporen zien van een hardnekkige worsteling. Het bed was geheel in wanorde, de dekens en de lakens waren er af gesleurd. Op den grond lag de kandelaber... de pendule — de wijzers wezen tien minuten v,óór halftwaalf — en verder een omgeworpen stoel, en overal bloed, plassen bloed. — En de zwarte parel? mompelde hij. De brievendoos stond op haar plaats.Hij deed ze «pen. Ze bevatte het étui. (Maar het étui was ledig. — Sapperloot, zeide hij bij zichzelf, je hebt een beetje te vroeg op je geluk gestoft, vriend Arsène Lupin. :De gravin vermoord... de zwarte parel verdwenen... de toestand is niet schitterend! Laten wij er vandoor gaan, anders loop je grooten kans je groote onaangenaamheden op den hals te halen. Toch verroerde hij zich niet. — Er vandoor gaan ? «Ta, een ander zou er vandoor gaan. Maar Arsène Lupin? Is er niets beters te doen! Laat eens zien... Per slot van rekening is mijn geweten gerust... Stel je voor, dat je commissaris van politie bent en dat je een onderzoek moet instellen... Ja, maar dan moest je denkvermogen helder zijn. En het mijne iB geheel in de war! Hij viel in een a-rmstoel mot zijn gebalde vuisten tegen zijn brandend voorhoofd.. * * * De zaak van de avenue Hoche is een diergene, die ons het meest hebben geboeid en ik zou ze niet verhaald hebben' als het aandeel van Arsène Lupin ze niet in een bijzonder licht had gezet. "Weinigen vermoeden dat aandeel.Niemand w«et in ieder geval de juiste, merkwaardige toedracht der zaak. Wie te Parijs kende niet Leontine Zalti, de gewezen zangeres, ecbtgenoote en weduwe van graaf d'Andillot; Leontine Zalti, wier weeldevertooa Parijs verblindde, ongeveer twintig jaar geleden; Leontine Zalti, gravin d AndSllot, wier diamanten sieraden en paarlen haar een Europeesche vermaardheid bezorgden ? Men zeide van haar, d!at zij op haar schouders de brandkast van vereeheidene bankiersfirma's en de goudmijnen van verscheidene Australisch© maatso-appijen droeg. De groote juweliers werkten voor Leontine Zalti, zooals men vroeger voor koningen en koninginnen werkte. En wie herinnert zich niet de catastrofe, waarin al deze rijkdommen werden verzwolgen? Bankiersfirma's en goudmijnen, dte afgrond verslond1 alles. Van de prachtige verzameling," onder den hamer van den vendumeester gevallen, bleef haar niets over dan de beroemde zwarte parel. De zwarte parel! Dat wil zeggen een vermogen, als zij er zich van had willen ontdoen. Zij wilde het niet. Zrj gaf er de voorkeur aan, zich te be~krimpen, een enkele verdieping te bewonen» met haar gezelschapsjuffrouw, Haar keukenmeid en een bediende, lievei- dan dit onschatbaar kleinood- te verkooien. Zij; had daarvoor een reden, die zij niet schroomde te bekennen: de zwarte parel was het geschenk van een keizar ! En bijna geruïneerd, gedoemd tot een vrij sober bestaan bleef zij getrouw: aan da gezellin harer goede dagen. — Zoolang ik leef, placht zij te zeggen, zal ik ze niet verlaten. Van den morgen tot den avond droeg rij _e aan haar nats. 'e Nachts legde zij ze op een alleen haar bekende plek Al deze, door de kranten openbaar gemaakte feiten voerden de nieuwsgierigheid ten top, en, zonderling maar gemakkelijk te begrijpen voor hen, die de oplossing van het raadsel kennel, het was juist de arrestatie van den vermocdelijken moordenaar, die het geheim saamgeetelder maakte en'de ontroering deed voortduren. Twee dagen na den moord bevatten de.bjaden hetyoWnH bericht: ™_» „Men deeJt ons de aanhouding mede van Victor Danègre, den bediende van gravin d'And-Hot. De tegen hem aangevoerde bijzonderheden zijn verpletterend. Op den mouw van zijn livreivest, dat da beer Dudouis, de chef der veiligheidspolitie, heeft gevonden op zijn kamertjo tus- Bchon zijn hoofdkussen en zijn matras,heef_ men bloedsporen gevonden. Bovendien ontbrak er aan dat vest een met stof overtrokken knoop. En die knoop is al bij het begin van het onderzoek opgeraapt onder het bed van het slachtoffer. Waarschijnlijk is, dat na het diner Datiègre, in plaats van naar zijn slaapkamertje te gaan, in een hangkast met japonnen geslopen is en dat hij.door de glar.en deur de gravin de zwarte parel heeft zien wegbergen. Wij moeten zeggen, dat tot dusver geen enkel bewijs deze onderstelling is komen bevestigen. In ieder geval blijft een ander ■punt duister. Om zeven uur in den morgen heeft Danègre zich naar een tabakswinkel op den boulevard die. Courcelles begeven: de conciërge en de houdster va.n den winkel hebben dat getuigd. Anderzijds verklaren de keukenmeid van de gravin en haar gezelschapsjuffrouw, die beiden aan het eind' van den gang slapen, dat om acht uur, toen zij zijn opgestaan, de deur van do voorkamer en de deur van de keuken op slot waren. Daar zij sedert twin. tig jaar in dienst van de gravin waren, staan deze beide personen boven iedere verdenking. Men vraagt zich af, hoe Danègre de woning heeft kunnen verlaten 1 Had hij een anderen sleutel laten maken t Het onderzoek zal deze verschillende pur.-ten ophelderen." Het onderzoek helderde in het reWI mets op^ integendeel. Men verna_n. Victor Danègre een gevaarlijke re:-: was, een drinker en een misdadiger voor een messteek niet terugdeed?. Maar de zaak zelf scheen, naarmate men ze bestudeerde, zich in al dikker nevelen te hullen en al onverklaarbaarder tegenstrijdigheden op te leveren. Eerst kwam een freu]e De Sinclèves.een nicht en de eenige erfgename van het slachtoffer, verklaren, dat de gravin, een maand voor haar dood, haar in een van haar brieven had toevertrouwd, op welke wijze zij gewoon was, de zwarte parel op te bergen. >en dag na dien, waarop zij dezen brief had ontvangen, constateerde zij er de verdwijning van. Wie had hem gestolen? Toen vertelden de conciërges, dat zij de deur geopend hadden voor een persoon,die naar dokter Harel was gegaan. Men ondervroeg den dokter. Niemand was dien nacht bij hem geweest. Wie was die per- Boon 1 Een medeplichtige? Deze onderstelling van een medeplichtige werd aanvaard door de pers en door het publiek. Ganimard, da oude hoofdinspecteur, verdedigde ze. niet zonder reden. — Er zit iets vam Lupin achter, zeide hij tot den rechter van instructie. — Bah! antwoordde deze, gij ziet hem overal, dien Lupin. — Ik zie hem overal, omdat hij overal is. ~- Zeg liever, dat pij hem telkens riet, als iets u niet heel duidelijk schijnt. Trouwens, in deze aangelegenheid moet KÜ pit bedenken: dia misdaad is gepleegd om tien minuten voor halftwaalf 's avonds, zooals de pendule uitwijst, en het nachtelijk bezoek, waarvan de conciërges aangifte hebben gedaan, is pas tegen drie uur in dn nacht gebracht. De justitie gehoorzaamt menigmaal aan di n drang vin overtuiging, die maakt, dat men da geb^urten'ssen dwingt, iate plooien naar de eerste verklaring,welke men er van gegeven heeft. De ongunstige levensbijzonderheden van Victor Danègre, die recidivist en dronkaard was, beïnvloedden den rechter van instructie en hoewel geen enkele nieuwe omstandigheid de twee of drie aanvankelijk ontd „te aanwijzingen kwam versterken, kon niemand zijn overtuig ng aan het wankelen brengen Hij sloot de instructie. Eenige weken later begon de openlba-re behandeling va_ het proces. Zij was slap en sveepend. De président leidde ze zonder warmte. Het openbaar ministerie beschuldigde zwakjes.. Onder die omstandigheden had de advocaat van Danègre schoon spel. Bij wees op de leemten en de ongerijmdheden in de beschuldiging. Geen enkel overtuigend bewijs bestond. Wie had den sleutel gemaakt, den onmisbaren sleutel, zonder welken Danègre na zijn heengaan uit de woning onmogelijk de deur der wonig had kunnen sluiten ? Wie had dien sleutel gezien en waar was hij gebleven 1 In ieder geval, eindigde de advocaat zijn pleidooi, bewijs, dat het de beklaagde is, die den moord heeft gepleegd. Bewijs, dat de dader van den diefstal en van den moord «iet is die geheimzinnige persoon, die om drie uur in den nacht het huis binnengedrongen is. De pendule wees op tien minuten voor haitwaalf, zult ge zeggen ? Wat fceteekent dat ? Kan men de wijzers van een pendule niet zetten op den tijd. die men verlangt? Victor Danègre werd vrijgesproken. * # * Hij verliet de gevangenis op een Vrijdag bij het vallen van den avond, vermagerd en verslapt door zes maanden preventieve hechtenis. De instructie, de afzondering, de behandeling van het proces — dat alles had' hem vervuld met een ziekelijke vreesachtigheid, 's Nachts martelden hem afschuwelijke droomen, schavotvizioenen. Hij beefde van koorts en angst. Onderden naam Anatole Dufour huurde hij een kamertje op de hoogte van Montmartre en (hij leefde er van de hand in den tand, van wat bij te doen vond. Een jammerlijk leven! Driemaal was hij door drie verscüil'lende patroons in dienst, genomen; men kwam er achter, wie hij was, en telkens werd hij dan op stel eu sprong ontslagen. Dikwijls merkte, bij op, of meende hij op te merken, dat mannen hem bespiedden, mannen van de politie, naar hij zeker meende te weten, die den moed niet opgaven, hem in den een of anderen valstrik te doen duikelen. En al te vorea meende hij den ruwen greep te voelen van de hand, die hem bij den kraag pakte. Op een avond, dat hij zijn middagmaal zat te gebruiken in een kroegje in db buurt, ging iemand tegenover hem zitten. Het was een man van ongeveer veertig jaar, gekleed in een zwarte jas van twijfelachtige zindelijkheid. Hij bestelde een bord soep, groenten en een liter wijn. En toen hij de soep had opgegeten.richtte hij zijn blikken op Danègre en keek hem geruimen tijd aan. Danègre werd bleek. Ongetwijfeld behoorde deze man tot degenen, die hem sedert weken bespiedden. Wat wilde hij van hem? Danègre wilde opstaan. Hij kon niet. Zijn beenon waggelden onder hem. De man schonk zich een glas wijn in en vulde ook het glas van Danègre. — Willen we eens klinken, kameraad? stelde hij voor. Victor stamelde: — Ja... ja... op uw gezondheid, kameraad. — Op uw gezondheid, Victor Danègre. De ander schrikte : — 1k... ik!... weineen... ik verzeker u — Wat verzekert ge mij? Dat gij het niet zijt? De bediende van de gravin? — Welke bediende? Ik heet Dufour! Vraag het maar aan den kastelein. — Anatole Dufour, jawel, de patroon v/eet niet beter, maar voor de justitie zijt ge Victor Danègre. — Neen! 't Is niet waar! Men heeft u wat wijs gemaakt! IDe vreemde' haalde een kaartje uit zijn zak en reikte het over. Victor las: „Grimaudan, gewezen inspecteur van den Veiligheidsdienst. Vertrouwelijke informaties." Hij sidderde. — Is u van de politie? — Neen, niet meer, maar ik had schik in het beroep en ik zet het voort 0p... winstgevender manier. Van tijd tot tijd krijgt men zaakjes van goud na te pluizen... als 't uwe bijvoorbeeld. — Het mijne 1 — Ja, het uwc ; het is een buitengewone zaak als gij althans een beetje toeschietelijk wilt zijn. — En als ik niet wil ? — Zult gij moeten.Gij zijt in een toestand waarin ge mij niets kunt weigeren. Een dof voorgevoel kwam over Victor Danègre. Hij vroeg: — Wat is er? 'Spreek op. — Ja, antwoordde de ander, laten we er een eind aan maken. De zaak zit in het kort aldus: ik word gezonden door freule De Sinclèves. — Sinclèves? — De erfgename van gravin d'Andillot. — En? — En freule De Sinclèves heeft mij opgedragen, de zwarte parel van u op te eischen. — De zwarte parel ? — Die gij gestolen hebt. — Maar ik heb ze. niet. — U hebt ze wol. — Als ik ze had, zou ik de moordenaar rijn. — Gij zijt ook de moordenaar- ._, Danègre probeerde te lachen- r x. — Gelukkig, waarde heer, » ge* jja bank niet van hetzelfde ge*ool*? go Men heeft mijn onschuld erken»- geweten is zuiver... kejD W De gewezen inspecteur greep arm en zeide: . ee°s„ jij* — Geen onzin, amice. Luis»^. ie^et naar me en overweeg mijn woor . tf die moeite waard. Danègre, jje^f vóór den moord hebt gij n_c ó^h c& meid den sleutel ontstolen, die a -j beP rd. het dienstpersoneel afsloot, cD <^_j OÜO^. dcrgelijken sleutel laten maken _„. slotenmaker in de rue OberkamPdo — Niet waar, niet waar, OT° -eD..-••' niemand heef. dien sleutel ge bestaat niet. .■__ s - Hier is hij! - _ 0^ Na een oogenblik stilte _"1D» / dan voort: „^1 0^r 0P - Gij hebt de srravin '^%__ r-^f mes, dat gij gekocht hebt m <>&■&__&_ de place de la République »Phebt *? dag, waarop gij den sleutel o_ Het lemmet is driehoekig &n . holte over. „*, gij . f - Dat is allemaal kletept»»^ &** * in do ruimte. Niemand ■heelt' aien. — Hier ia het «_***, «^ Victor Danègre maakte een "g-t^'1 sohe beweging. De gewezen W*r ' „<# voort: - IstfLefil - Er zitten roestvlekken ©P- ffp k^V dig, dat ik u uitleg hoe die °Lxltdf^ - Nu... en?... Gif hebteer- «j I*^ omes... Wie kan bewijzen, dat J toebehoord? ,\ ---