Ingezouden stukken. Zal de vrijheid van de drukpers door het nieuwe Strafwetboek aan banden gelegd worden ? De man der Faria, ongetwijfeld een der lastigste boudgenooteu vau de kwade pers , en wiens langago furibond zeker den armen redacteur van het opregte Journal de la Baye met afgrijzen eu ergenis vervult , en zulks te meer, daar er doorgaans niet vee. in te brengen valt, legen hetgeen hij zegt, die man der Faria meende onlangs de weinige belangstelling, die tot dusverre door de vrijzinnige pers was aau den dag gelogd , bij de, tegen haar iv het ontwerp der strafwet gesmede bepalingen daaraan te moeten toeschrijven, «dat sctiier niemand aan de aaniie«ming dier wetsbepalingen gelooft ," en, hoezeer ook »liij niet kun gelooven, dat de meerderheid der «Kamer diep genoeg zou gezonken zyn, om d« vry«lieid doodeude beginselen, welke het wetsontwerp «ademt, te deelen," zoo acht hij toch eene waarschuwing, om op zijne hoede Ie zijn, en niet in tesluimereu legen over de pogingen eu inblazingen dus bckouds , uiet ongepast. Gelyk wel eens meer gebenrt, konden wij geheel met den schrijver der Faria instemmen. Ja, er is geene andere reden denkbaar voor de betrekkelijk weinige woorden , die de pers aan een zoo aangelegen onderwerp wijdde, dan de boven op gegevene , het is ongeloofclijk , dat die wet zal worden aangenomen,— en toch, niettegenstaande dat, is er nog reden genoeg om op zijne hoede te zyn. Wat het eerste betreft, men behoeft slechts bet wetsontwerp in te zien , of, is dit niet genoeg , slechts een oog te werpen in het adres, dat door den heer tbiijib en eenige andere ondertekenaren aan onze vertegenwoordiging werd gerigt, en waarbij in waardige taal en met gepaste vrijmoedigheid de gebreken van het aanhangig wetsontwerp werden aau gewezen, om overtuigd te zyn , dat aile beginselen van regt en billijkheid , op verregaande wijze daarin worden verkracht en met voeten getreden. Gesteld eens, iemand wordt van diefstal verdacht gehouden , en als zoodanig voor den regier gebragt , doch hij bewijst zijne onschuld niet alleen , maar wijst ook den waren dader aan , en de schuld van dezen is volledig bewezen; wal zou men van eene wet zeggen, die nu aan deu regier de bevoegdheid gaf Ie zeggen: »Ja, gij tyt onschuldig, maar de ware dief is (hetzij door den dood , hetzij door dien hij zich in tijds weggemaakt heefl) voor het oogenblik niet onder het bereik der strafwet. Gestraft moet er intusschen worden , dus moet gij maar voor zijne misdaad boeten. Het zou al heel vreemd klinken , doch niet te vreemd voor onzen minister van justitie, want zoo omtrent zal het zijn met drukkers en uitgevers van geschriften , die wat al te veel onlandskinderlijkheid ademen. Er wordt , bij voorbeeld , een geschrift door don druk verspeid , waarin gezegd wordt , dat Men dit of dat gedaan heeft , terwijl Men liever gezien had , dat daarover niet gesproken was , en het, om de oubeuschheid en onlandskinderlijklieid eens wat te keer te gaan, niet kwaad vindt, eens eene regtsvcrvolging iv te stellen. De uitgever wordt in regten betrokken , maar deze wijst den schrijver aan , wiens doel het nooit geweest is den uitgever in inoeijelykbcdeu Ie wikkelen, en zich dus geheel verantwoordelijk heeft gesteld. Wat zon natuurlijker zijn dan de uilgover alsnu van alle verantwoordelijkheid werd ontslagen ? Niet alzoo echter bij de voorgedraoene wet. De regter beeft slechts te verklaren met de aanwijzing des schrijvers geen genoegen te nemen, om den uilgever voor dat misdrijf van een ander te doen boeteu. Eu kan , ongelukkiger wijze, de schrijver, om welke redenen dan ook, niet iv regten betrokken worden , dan is er voor den uilgever niels aan te doen; hij wordt gestraft, al brengt hij ook de duchtigste bewijzen bij , dat hij onschuldig is, en de schrijver zich in alle opzigten aansprakelijk heefl willen stellen. Of wel, Men verbeeldt zich, dat Men gehoond of gelasterd is Niels is gemakkelijker dan eeße regtsvervolgiug wegens hoon en laster in te stellen , want de omschrijving van boonen laster is zoo om bestemd , dal alles daaronder kan gerangschikt worden. Niettegenstaande nu de schrijver zich noemt, zich verantwoordelijk stelt, en gestraft wordt, zal ook nog de uilgever worden vervolgd en gestraft, omdat hy zich met druk en uitgave heeft belast. Men zou ongeveer met hetzelde regt A. , als mede piigtige aan moord kunnen straffen, omdat hij aan B teu pistool verkocht heeft, waarmede deze iemand heeft dood ge. schoten. Zoo nn , en niet anders, is het met de voorgedragen strafwet. Zou do natie niet met eenigou grond de vree» kunnen voeden, dat hare vertegenwoordiging zich beleedigd zou achten , als haar zoo weinig gezond verslaud werd toegeschreven , dat men veronderstellen kon , dat zoodanig wetsontwerp zon worden aangenomeu , zoo niet in dagbladen en adressen , het oi,gerijmde vau dergelijke bepalingen werd aangetoond ? inderdaad , het kon overbodig geacht worden vele woorden Ie verspillen aan iets zoo in het oog loopende; want de jammerlijke gebreken des ontwerps moesten zelfs wel eenen vah akbblakeh , eenen bbücb , eenen bleiswijck enz, opvallen , zoo al niet uit zich-zelven , dan toch door een enkel woord van eenen DB kbmpehaeb , eenen iczac of vah dam. — Toen ook het voorstel des heeren schoobkveid , om het adres van den heer thieme aan den ministervan justitie te verzenden , bij elf leden tegenstand vond , dachten wij iv het eerst nog niet anders , of die elf heeicn (waarom juist elf, 'lis zulk een gek getal!) gevoelden zich werkelijk beleedigd, dat meu door het aanbieden van een adres de vrees Ie kennen gaf, dat er onder de vertegenwoordigers zouden kunnen zijn , die aan zulke bepalingen eene goedkeurende stem zouden hechten, _ . Doch wij ziju later van dat vermoeden eenigzins terupgekomen , waartoe de aanneming van dien éénen toetsteen, waaraan de leden der Kamer zijn beproeft, de aanneming van de begrootiugswetlen , en het veel te groot getal van leden , die bij do verwerping der kieswetten , de minderheid uitmaakten, hebben b'yoedragen , en daarom komt ons de waarschuwing van den schrijver der Faria, om op zijne hoede te zijn , bok bn voortduring uiterst gepast voor. Niet dat wij gelooven , dat het ontwerp, zoo als het daar ligt, zal wordeu aangenomen; — dat blijven wij als eene onmogelijkheid beschouwen —- maar de man met zijne van den Hemel geschonkene talenten , schijnt ons toe, in dezen de rol te willen spelen van «enen koopman, die er op verdacht is, dat men hem «al afdingen, en daarom op onbeschaamde wy «o overvraagt. Hg trekt, en dit is zeker een der menigvuldige talenten , die hij ontvangen heeft, hij trekt party van den transactiegeest van sommigen , van de begeerte om zich eens een glimp van populariteit te geven . van andere leden der Kamer. Hij stelt alle Jeden in de gelegenheid duchtig uit te varen tegen de aanranding der vrijheid vau drukpers , hij lokt redevoeringen uit , die de nalie zullen doen zeggen : «Kijk , er is nog leven in de Kamer! Onze vertegenwoordiging verdient meer vertrouwen dan wij dachten!" — Doch wel overtuigd ,dat zijne onbeschaamdheid in bet overvragen in het geheel niet geovenaard wordt door die van de meerderheid der Kamerleden iv het afdingen, zal de minister een weinig van hetgeen hij heeft gevraagd laten vallen , en dan niet veel ophef komen vertellen, «dat de regering met vreugde heeft gezien, hoeveel zorg de Kamer aan 's lands belangen wijdt; hoe zij thans bet bewys wil leveren , dat zij gaarne vau haren kant wit medewerken , tot 's lands welzijn , tot welk einde zij zich eenige aanmerkingen van de vertegenwoordigers heeft ten nutte gemaakt , en de eer heeft het voorstel op nieuw, doch eenigzins gewijzigd aan te bieden." De minister is gaan handjeplakken met de mannen van Iransaclie ; de overigen , wier gewoonte het is tegen te spreken en voor te stemmen , doen dat ook nu, en met den besten wil der wereld , zullen de weinige ware voorstanders van 's volks welzijn, de aanneming vaneen slechts weinig veranderde strafoutwerp niet kunnen keeren. 't Is wel een ongelukkig land , waar de minister zoodanige kunstgrepen durft bezigen, om zijn doel te bereiken , waar de vertegenwoordiging ze deelt , en zich op zulk eene wijze voor het lapje laat houden. Daar wij in waarheid vreezen , dat de zaak zoo omtrent zal loopen, zouden wij het allezius wenschelijk achten , dat de natie van hareu kant len minsten zoo veel mogelijk to kenuen gaf, hoe zij over de ontworpene strafwet deukt, opdat zij zich naderband niet behoeve te verwijten stil gezeten te hebben. Der regering willen wij herinneren wat sApbib verhaalt, dat eens in eenen kleinen staat gebeurde, waar de minister tegen den zin des volks een voorstel had doorgedreven , dat iubreuk maakte op de vrijheid: «Terwijl de vorst in gezelschap van hoogstdeszelfs beminde tooneelspeelster zich in zoelheid en overvloed baadde , vielen eenige aleenen door het venster iv de Kamer. Het waren de eerste teedere verwijtingen des volks aau Zijne Hoogheid. Bet volk van het kleine landje begon de oogjens eens op te slaan , en zij begeleidden hunne voorstellen aan Zijne B'oogheid met eenen welsprekenden steenregen. Zulke petittën plegen steeds, goeden indruk te ma ken. Zijne Hoogheid had de goedheid zich op hoogstdeszelfs voeten te maken , eu door hoogstdeszelfs eigene achler-slraatdeur uit de siad te ontvlieden. Zijne Excellentie (de minister) werd door de liefde des publieks tot eenige ellen honger bevoruerd , en zijn luchtig paleis kreeg het bovenschrift: «De wereldgeschiedenis is het wereldgerigt! A-N. ---