KLACHTEN OVER BEZORGING. Wij verzoeken onzen abonne's dringend KLACHTEN over bezorging van ons blad onm.ddelHfk ter kennis te brengen van de Directie. --- Splegel-Beeld. ..Wie zich aam een a__d_r spiegelt, spiegelt zich zacht". Ik heib in den laatsten tijd dikwijls aan dat spreekwoord moeten denken, of-, schoon het in mijn eigen levenservaringen anders is uitgekomen altijd. Als iik in andermans tekortikonoiingen en fouten de niijne., berken, doe. die waarneming altijd zeer pi.jn.lij_ aan, .n bet aanschouwen van dat hatelijk beeld en zijn beschamende gelijlkenis is dan een harde veeleer dan een zachte gewaarwc -.ling. Maar ik heb in den laatsten tijd kunnen waarnemen, hoe ge_n__kkeli.i.k het is, zich teleurgesteld te voelen in een ander. De wijsgeer die achter een sl-ier heit wereldraadsel vinden 'zou, on dien doek wegslaande zichzelf ontdekte was inderdaad een grondig denker. Anderen' een tekortkoming verwijten ' dat recht komt alléén toe aan hem, die zichzelf onderzocht, met zi_-__lf afgerekend hebbende, in zichzelf geen reden vond tot verwijt - en jui, die heeft gemeenKu geen behoefte aa„ het beschuldigen l^J^l C°Mtet zi' z«n« verwachtingen bobben beschaamd. Niemand verwacht minder lwt,eCn.a,nnen. Laat ons maar eerlijlk zeggen: di e zit altijd voor negenennegientig procent bij de buitenstaanders, die gereed staan 001 het beloofde land trinne. te gaan ate een ander, en gauw asjeblieft, het voor ze veroverd heeft. !k sprak eens in een stad, waar de broodvrees nog vele arbeiders van ons verre hield. De meemg was in een tuin, en toen ik boven op de ™P stond van de muaiektent en mijn rede aanging, zag ik achter het tuinhek een dichte Mhare daarbuiten staan, die luisteren wou zonder binnen te durven gaan. Is sprak zoo luid ais uk kon. om ze allen te bereiken." Toen de spreker na mij aan het woord kwam, sloop ik tusschen de menschen daarbuiten en hoorde de opmerking, dat ze 't zich veel opstandiger en kwaadaardiger hadden gedacht wat er verkonaigd zou worden Dé&raan denk ik altijd, als ik van de m.n--11 te'eU^eSteld no*ra- ten het hek met dóór durven, die buiten Wachter. %L7SmU,di?e kritk*< * *"•«• ™1 Hu^ntmand^f3* *fV**9* te tao*«"-*--genoeg. St 1S £Tï aam' doortaste"d gelermaaThard tn ? "^ te BP'evon__i_ van denluSL b°Vendten het eind" b«i hek, wèl te v^ST" Waar« Bulten Maar wat z ij n dat pï„_!J.i-, _,• -_u eigenlnk voor menschen d_e zidh voorstellen dit -. _. . „Msnscnei1' t . ' aat men buiten het n»k van den turn wachten kan, tot de werkers bi nen er een paradijs van gemaakt hZenlal--2 ZmeTrTïr «•> de boomen te plukken — h,_,i„ _ •wnalve dan nog van den boom der kennis «__.,_.,,„ T v., , a' waaraan de app-xs hoog hangen en een harden bast hebben boyend-en, welke alléén met lange wilskracht te splij«en valt? Waarom verwijten zij den kapitalist zijn arbead_looze inkomen waar zij zélf op e-n gansche wereld vol goeds loeren, uit .nderman, arbeid verkregen? Zij wenken niet, een an ler slaaft, en volgt de uitkomst niet sne,l g.nc-'g, zoo morren zij tegen den werker, die hen .teleurstelde"? Ziedaar juist wat men den ka'pi taiist verwijt. Ja, ja, die zich aan een ander spiegelt Er is één voorbehoedmiddel tegen tel<"irstelling van die kinderachtige en naargeestige soort. leder heeft het binnen _tjn bereik naar gelang van zijn aanleg, kracht er. b.kwaamhciü, want de gevraagde arbeid is 'Veel tn veleiiei Eén nooit-falend middel, da., eens-cn-voorgoed vrijwaart tegen küe „t.leurste-Kng' .„ „de Fartij": Zè 1 f do en! A. B K. --- HVGBZGNI.E] SEN Voor ptij'in?, vla's en algemeen braik in de freules nc__e eu ■ ; ____..__ DS MAI Z"ST, WA'KU_T HET BER~ID IS --- Buitenland. Weekoverzicht. 't Moet wel een bijzonder effect hebben gemaakt, toen Donderdag een versierde auto door de straten van Londen reed in de richting van het groo.tsche parlementsgebouw, dat me_~_ijn slanke lijnen als uit de Theems schijnt op te rijzen. Het hart van menige „bobbie' (zooals men den Londenschen politieagent noemt) zal van „fierheid" getrild hebben, want hij, dïe daar zijn eigenaardige triomftocht hield, was hun oud-collega en de algemeene secretaris van den politie-bond, de in hel district Edgehill tot afgevaardigde in het Lagerhuis gekozen Hayes. Bij het uitstappen aan de groote deur van 't Lagerhuis drukte deze den posteerenden agent met bijzondere warmte de hand en bij zijn intrede in de vergaderzaal werd du nieuw gekozene met groote en luide geestdrift, door zijn partijgenooten begroet Het nieuwe lid, een man van uitgesproken socialistische beginselen, dezelfde die eens de grootste staking van politie-agenten organiseerde, die Engeland ooit zag, werd echter niet alleen vanwege zijn principe en zijn daden met zooveel warmte ontvangen, maar hij kwam in het. Lagerhuis als het symbool, dat een kentering der algemeene opinie ten opzichte van de conservatieve politiek, van de houding van Bonar Law, van de zwakte der Britsche regeering op het internationale volkerentournooi beteekent. De derde nederlaag- der regeering in vier dagen tijd! Wij hebben reeds in den loop der week aangeduid, hoe niet alleen de! binnenlandsche woningpolitiek de eenige reden was dier nederlagen, maar dat de tactiek der onzijdigheid, der politiek „laat heel de wereld in haar voegen kraken, ons deert hef. niet" wel degelijk daartoe had bijgedragen. Toen voor eenige maanden de algemeene verkiezingen een consei .fttieve meerderheid aan het roer brachten, was het Bonar Law, die met zijn parool: „Tranquillity", d.i. „Rust" een fascineerende werking op het meer dan wij zouden denken zoo voor groote leuzen ontvankelijke kiezerscorps gemaakt had. Zooals Lloyd George eens met zijn galg voor Wilhelm de nog onder oorlogs psychose lijdende bevolking van Brittanië betooverd had, zoo zag die bevolking, in zooverre zij niet in het georganiseerde arbeidersleger ingedeeld was, door den grooten nood der tijden ontnuchterd, haar heil in de rust, die haar beloofd werd. Maar de groote menigte, arbeider of niet, ziet het voor de zooveelste maal gebeuren, dat de woorden, die haar lokten, woorden blijven, dat de ontwrichting der maatschappij, de zelf-vernietiging der volkeren zijn weg gaat zonder dat de Engelsche regeering, de vroeger zoo machtige in het Europeesche samenstel, een voet verzet om het Fransche imperialisme, dat toch de grondoorzaak van alles is, den voet dwars te zetten. Zij hoort, hoe Bonar Law zelf in een aceoord met den Franschen-vriend lord Derby, met Grey en anderen de vriendschap met Poincaré's regeering blijft verkondigen, inplaats van open spel te spelen en het tot hiertoe en niet verder uit te schreeuwen. Want men vreest niet_ ten onrechte, dat de stortvloed der malaise zich nog overvloediger over Engeland zal uitstorten, als er geen dam tegen wordt opgeworpen door een energieke daad der regeering, juist nu de economische omstandigheden eenige lichtpunten begonnen te vertoonen. , „ . . . Dat in de drie laatste gevallen deze slappe houding van de regeering wel degelijk bij haar nederlaag heeft medegesproken, blijkt uit eenige feiten. Te Willesden, waar de arbeiderspartij geen candidaat gesteld bod, en de liberaal Johnstone het conservatieve regeeringslid Stanley versloeg, had deze laatste in een heftig artikel der Morningpost zijn tegenstander er een verwijt van gemankt, dat deze het had durven bestaan, den raad te geven, het conflict tusschen Frankrijk en Duitschland voor den Volkenbond te brengen. Stanley, de beschermer van Poincaré, werd verslagen. In het district Mitcham moest de minister van gezondheidswezen. Griffith Boscawen, voor den eenvoudigen pacifistischen schoolmeester •Ede, wijken. De conservatieve oorlogseandidaat Caterall, die zich ten gunste van het Fransche avontuur had uiteesoroken, verkreeg slechts .000 van de 20000 stemmen. Te Edtohill. waar voor drie maanden dc con- Onoe ■Juf.g ÜBA ptetijapjaam susa Sóu jantJAJ-S stemmen op zich vereenigde. verkreeg dc socialistische noliticman. waarvan wij ,hover| snra. ken, een flinke meerderheid, en dat wel in een district, waar zelfs i" dc mn»n**r-ste tiiden voor dc behoudende partij in 1006. zelfs geen wolkie aan den conservatieven hemel te besöeuren was geweest. Juist in deze dagen, nu d eeenis-e stem die in het parlement voor daadwerkelijk verzet tegen dc Fransche gruweldaden uit dc boezem kwam der oartii, waartoe Haves met hart en ziel behoort en wier beginselen van internationalisme en recht hij in zijn district openlijk verkondigd had. * * „ Van Fransch-nationalistische zijde wil men natuurlijk niet erkennen, dat het Engelsche volk bezig is dc bintenlandsche politiek zijner regeering te verloochenen. Men zegt te Parijs: '1 is dc ongelukkige erfenis van Lloyd George, „die dc publieke fondsen met ruime hand verspilde, op een wijze dat ;en voldoende middelen overbleven om in de sociale nooden van het Engelsen, volk te voorzien, dat de werkloosheid niet verholpen, dat den woningnood niet tegemoel kon worden. Lloyd George, zoo zegt men ginds, heelt in de kaart van Duitschland gespeeld, heen zijn eigen land verarmd en de gevolgen daarvan kan ac conservatieve erfgenaam niet zoo maar in eens te niet doen. Vandaar de ontevredenheid, die zich togen. Bonar Law uit! Dit Fransche verwijt moeten wij natuurlijk „naar zijn waarde" beoordeelen en het herinnert ons aan een klein incident van reeenten datum in .het Lagerhuis. In zijn antwoord op cic bekende rede, waffrin de vroegere eerste minister Bonar Law's neutrale polit'ek als verderfelijk brandmerkte, antwoordde deze, dat Lloyd George voor twee jaar zelf in een ultimatum aan Du:tschland met de bezetting van het Roergebied gedreigd had. En het eenige, wat dcc daarop wist te zeg gen, was het woordje „bluf" dat hij zijn opvul ger nijdig toebeet. Daarmede wilde hij zeggen, dat zijn optrt.-den voc-r twee jaar piet ernstig gemeend, maar slechts als een lo^ize bedreiging bedoeld was. Maar Bonar Law riposteerde aanstonds dat dit dan toch 'n zeer gevaartijk spelletje geweest was. Het zal de vroegeren „oppermachtige" niet gemakkelijk vallen zich uit het warnet, waarin hij eenmaal de Engelsche politiek verstrikt heeft, los te praten Daarom blijft de oppositie, die de Arbeiderspartij tegen de noodlottige politiek der r ring voert, de zuiverste, de krachtigste, afgezien nog van de beginselen, waarop zij steunt. Ramsay Macdouald zal men zijn reeds tot 147 aangegroeide staf van-afgevaardigden in het Lagerhuis, aan de spits blijven staan van den strijd voor het recht der volken, die onderdrukt worden, van de arbeiders, die tot speelbal worden van 't militair dwangsysteem van welke mogendheid ook. De hulp, die de Arbeiderspartij van liberale zijde geboden zal worden zal slechts van tactisch nut kunnen worden beschouwd, want een groot gedeelte der verwarring die er o. Erropeesche continent blijft heerschen, komt voor rekening der liberalen van Lloyd G< toen zij dezen in zijn gevaarlijke bïi gesteund hebben. * * . Indien dus de politiek der rust, die Bonar Law op internationaal terrein zeide na te streven voorloopig als mislukt mag worden beschouwd, zoo zal de oppositie er wel voor zorgen, dat hii weinig rustige oogenblikkeh zal hebben, zoolang hij nog poogt de thans gevolgde tactiek van non-interventie te handhaven. Voorloopig zal het Engelsche volk zich nog wel in het uiten zijner meening moeten beperken tot die gelegenheden, welke de tusschentijdsche verkiezingen bieden. Het zijn, zooals de laatste resultaten het bewezen, gunstige gelegenheden om nu en dan het volk aan de.pols te voelen, hoe het hart slaat. Voor eenige vaceerende districten is de „arbeid" reed: druk aan 't mobiliseeren om de neerdalende lijn voor de conservatieven verder in dezelfde richting door te trekken en de profetie is reeds geuit dat voor 'n vierde Iml der regeering, den staatssecretaris voor justitie Will'am Watsr.n te Ludlow het politieke graf gedolven wordt. i>e verslagenheid,, die er deze week in het kabinet heerschte, zou bij verdere slagen wel eens tot 'n soort radeloosheid kunnen groeien, die, zooals thans reeds hier en daar de geruchten gingen, tot 'n debacle voor de regeering konaen woraen. --- In het bezette gebied. VI (Slot). ;JVan onzen biizond.ren oorrespondent.) Dortmund. 7 Maart 1920. (SCh.) Ik ben nu gedurende ruim 14 dagen in ze& ver-schillende steden van het Roergebied rondgegaan en heb daar met menschen van allerlei soort en richting gesproken: met socialisten, christelijken, katbo.ieken, communisten, met burgerlijke en socialistische leiders, me' mijnwerkers, kantoorbedienden en politiebeambten en zelfs met vele Fransche soldaten Tenslotte heb 'k mijn meening kunnen toetsen aan die van ©enige boiitenlandsche journalisten en sta dan thans voor de taak mijn indrukken in dezen brief samen te vatten. Maar dan moet 'k eerst nog even neei-schrijven, wat p.g. W u r b s in Bochum mij dicteerde (en wat een dezer dagen wel in „Das Volksblatt" zal zijn afgedrukt): „Zonder twijfel beteekent de scheiding van het Roergebied van het niet-bezette Duitschland een dagelijks toenemend gevaar voor het geheele Duitsche economische leven. Het bezette gebied eischt een invoer alleen van broodkoren van meer dan .0 % zijner behoeften. Daarentegen levert het rond 85 % van de Gezamenlijke Duitsche steankoolproducü., terwijl het aan de bruinkoolproductie met 27.3 % deelneemt. Herleidt men de geïamenlijke Duitsche kolenproducti. tot den „kracht-inhoud" (Energte-inhalt) der steenkool, dan levert het bezette gebied alleen 58 % van het totaal in het Rijk. Behalve de kolenproductie heeft ook de voortbrenging van ru w-ijzer, ru w-staal en walswerkprodueten in het bezette gebied een buitengewone beteekenis voor het Duitsche economische leven. Zonder het Saarge.ied levert het bezette gebied rond 74 % van de ruw-ijaer en 81 % van de ruw-staal productie en 77.7 % van alle Duitsche walswerk.aibriika-.cn." \ Hit deze cijfers blijkt ten duidelijkste de Vitzeglij.ke beteekenis van dit industrieele centrum, maar er blijkt tevens uit dat door de actie van Frankrijk hoofdzakelijk de arbeidersklasse woxdt getroffen. Want de steden van het Roergebied zijn, begrijpelijkerwijze, arbeiders steden. Essen, met een bevolking van ruim 500.000. heeft ruku CQ % arbeiders. Gelsonkirchen, met een . king van ruim 18Q.Q0O, heeft £5—55 % arbeiders, waarvan 40 % mijnwerkers. Bochum, met een _i-g van 400.000, heeft 05% anbe waarvan 60% mijnwerkers, enz. En b volgt weer dat de houding van de arbeiders, ote massa, het b_ wil 'k d;ui neg iets 'k in m' dsn brief over de stem.ni . in midder heb opgemerkt, is ruim voldoe* Ik moet dan allereerst bekennen, éérste indruk niet zoo bijzonder goed was. Dat was hoofdzakelijk door de gesprekken, die "k de eerste dagen in Essen, met eenige leidende partijgenooten had. De lezer zi merkt, dat uit mijn interviews in Bochum en Gels-tikirchen een eenigszins andere -preekt, dan uit het eerste onderhoud had met den redacteur onze Arbeiter-Zeitung". Wat de oorzaken precies zijn, weet 'k niet en hoef 'k niet te weten, maar een feit is het, dat ik bij de partijleiding in Esen eenigszins' „burgerlijk"-nationalistische stemming vond, die 'k noch in Boeham, noch in Gel&enk'irchen, noch in Mülheim, Wanne, enz. en ook niet onder de Essener arbeiders beh aangetroffen. Ik sprak een partijgenoot, beambte aan een- onzer partijjnstellingen in Essen, die inderdaad op zeer Duitsch-nai wijze : zeuren over „df militaire I van Duitschland", ovei maar wapens hadden". . . enfin, in het thuis behoor ..l\l".t-andaden van het Fransche militairisme hooren verklaren op deze wijze: ..och, wij weten allen, hoe wij warm toen we. de uniforn aan hadden. Een mensch in een opgehouden mensch te zijn. We kunnen, we mogen de Fransche-soldaten niet individueel veroordeekn". Zóó is de «.rede-lievende, verinde, ik zou ha lijdende stemming van de Duitsche ar] in het algemeen. Van een óénheidsfront is alleen in zo. sprake, dat vanaf den grootsten reactionair tot en met den meest principieel-en commuboptreden der Fransch .n in het Roet. wordt veroordeeld. Da; front oogenhlikkolijk op en treden de verschil len in sociaal, cult. deli'k in het licht. Wat de communisten