Vereeniging van Sociaal-Democratische gemeenteraadsleden Algemeene vergadering Wibaut over loonpolitiek (Slot.) JOOSTEN (Haarlem) vraagt waarom de "heidersklasse, in een tijd, dat zij bezig is 'laar positie op te bouwen, zich onder de thans geldende oipstandigheden moet laten teruggingen door het kapitalisme? Dat heeft Wibaut niet nader toegelicht en JPr. meent, dat in een tijd als deze, de arbei- zich aan wat bereikt is, met hand en tand Roeten vastklemmen. Die dat echter doen, ooemt Wibaut menschen die wachten op den grooten dag en dat acht spr. onjuist. , yran een bevoorrechte positie van het overheidspersoneel acht spr. thans nog geen sprake. Jachten wij ons daarom tegen hen, dan dienen JT1] dat ook te doen tegen hen, die in het par- J'euliere bedrijf een uitzonderingspositie innemen en allen naar een minimum-positie terugbuigen. Wibaut zei hjer de financiën uitgeschakeld ¦* hebben. Dat acht spr. onjuist, waar Wibaut ?e Positie van de overige arbeiders ter sprake vracht, die de hoogere loonen mee hebben te Jjetalen. Daaruit blijkt, dat Wibaut wel degelijk 09 financiën in aanmerking neemt. Wibaut wees er op, dat niet alleen het loon V positie van arbeiders bepaalt doch dat ?aarbij de prijzen een groote rol spelen. Bij de 'aatste loonsverhoóging^n bleven de arbeiders ®rhter nog beneden den vroegeren toestand. De erlaging der prijzen moet dus feitelijk de «¦"ootste loonsverhooging brengen. De vragen, die Wibaut stelde, zijn te eenvourï'g gesteld. Vanzelfsprekend zijn daardoor ook j\e antwoorden te eenvoudig. Er is niet de *teile tegenstelling tusschen de verstandigen, j*le met de particuliere loonen rekening willen houden en dezulken, die van geen loonsverla-B'ng ooit weten willen. Ook de vakorganisatie *an overheidspersoneel is tot verstandige tegemoetkoming bereid. Men bepale zich tot een B°epel georganiseerd overleg. , KLEIN (Schoten) meent, dat wij ons in de *aPitalistische maatschappij niet kunnen bakeren op de stellingen van het socialisatiet aPport, dat, andere toestanden vooropstelt. , Pr, wijst er daarom op, dat bet niet juist is, 10onbepalingen op het socialisatie-rapport te Kfonden. Evenmin kan het loon op de index*j'ifers. waarin de kapitalistische winst ver-I'sconteerd is, worden gebouwd. Ook niet op ü? machtsverhoudingen, door de vakvereeni- veroverd. Spr.'s ervaring met de vak- v°reenigingen is, dat zij wel eens wat al te veel 'andacht wijden aan mogelijk ledenverlies. Ten slotte sluit spr. zich aan bij de meening van De Bruin. PAAP (Zutfen) vraagt, hoe op het platte- Jand, waar geen georganiseerd overleg bestaat, hioet worden gehandeld. Te Zutfen en elders ?0n de loonen sterk gedaald. De loonen, daar 'h het particuliere bedrijf betaald, zijn tot bedden ƒ 20.—, soms beneden ƒ 18.—, zelfs tot i 10.— of ƒ 12.— gedaald. Daaraan kunnen de Kemeenteloonen zich niet aansluiten. Moet Qaarom hier niet een andere taktiek worden Sovolgd? Bovendien meent spr., dat er ten plattelande ™el degelijk gerekend moet worden met den 'Eiancieelen toestand der gemeenten. Behoorujke financiën zijn op het platteland een middel om den aandrang van reactionaire zijde tot 'oonsverlaging tegen te gaan. DREES (den Haag) gelooft, dat de hoofd]. aa8 deze is, of men meent, dat de gemeente- Jlike politiek zoo gevoerd moet worden, dat er voor uitbreiding van gemeentelijke bedrijven Jhogelijkheid blijft. Het is gemakkelijk elke loonsverhooging te steunen en elke verlaging te weren. Maar als daardoor dan de gemeentelijke bedrijven onmogelijk worden, wat dan? De uitbpyw van gemeentelijke voorziening acht spr. van veel meer en van veel algemeener belang dan het volgen van een politiek, die de loonen niet aantast Het belang van het algemeen moet altijd voorgaan en spr. veronder-6telt, dat de meeste soc.-dem. raadsleden het da&Tmee eens zijn. De maatstaf kan zijn de •alarieering van het particuliere bedrijf. Met loonen van ƒ 30.— of ƒ 40.— kan niet in alle behoeften worden voorzien. Doch daar gaat oet niet om. Ook van ƒ 60 kan een gezin geen kokkesprongen maken. De zaak is of de gebeente sterk boven die loonen uit' mag gaan. Hier sprak men veel over de machtsverhoudingen. Men rekende echter veel te weinig met de economische mogelijkheden en daarbij moet °ok de buitenlandsche concurrentie in aanmerking wprden genomen. Alles kan niet terug *Jaar de laagste loonen b.v. van de landarbeiders. Maar aansluiting bij de particuliere bedrijven moet er zijn, al kan de gemeente boven in de gunstigste vakken betaald wordt, iets uitgaan. Er zijn moeilijkheden. Het gemakkelijkste *ou zijn, betaling naar de collectieve contracten in particuliere bedrijven afgesloten. Dat 6aat evenwel niet, daaraan zijn te groote moeilijkheden verbonden. Voorloopig zullen wij nog we] een gemeentelijke loonsysteem houden. En ftls wij daarbij rekening houden met het boven Bescbetste, komen wij het verst. Groote voorzichtigheid is echter geboden, Vooral in deze tijden van loondaling. De vakbeweging remt die daling zooveel als mogelijk is. De partij steunt haar daarbij. Doch dat fteemt niet weg, dat wij bij het verleenen van dezen sjeun zeer voorzichtig moeten zijn. Men beroept zich zoo gemakkelijk op wat wij in de *en of andere gemeente doen. . Spr. is het eens met wat Wibaut over de financiën opmerkte, doch meent dat er wel rekening moet worden gohouden met den finaneieelen toestand. Wij vragen in het particuliere bedrijf toch ook,, als er loonsverlaging aan de orde is, de boeken open! (Instemming.) In Den Haag is de financieele toestand der gemeente beter dan in Amsterdam of Rotterdam. Daardoor is het daar gemakkelijker dan elders. Stemmen: Petroleumaandeelen, (vreugde). «DREES: Zeker, wij profiteeren van deze en andere speculaties. Als spr. zich dan ook principieel op het standpunt van Wibaut stelt, meent hij toch, dat het goed is onder deze omstandigheden met de financiën rekening te houden. Verder dient er overleg te zijn tusschen de groote gemeenten en de vakbonden. Naar dit overleg is getracht. Wethouder de Waal Malefijt te Utrecht was er tegen, omdat hij bang was, dat dit hem te veel zou kosten. Ook Heijkoop wilde het niet, omdat bij deze zaak binnen de grenzen van de plaatselijke politiek houden. Dat is oen standpunt. Doch spr. ceelt het niet en meent dat overleg van de groote gemeenten en de vakbonden vooraf, ons tot betere verhoudingen zal doen komen. (Ap- Plau s.) NIERMEIJEIR (Huizen) sluit zich aan bij de opmerking, dat deze vergadering twee jaren eerder gehouden had moeten worden, ook met bet oog op het ambtenarenoverleg, dat in Amsterdam plotseling wcir opduikt — WIBAUT: Zoo plotseling is dat niet: sedert 1911 is deze zaak aan de orde. NIERiMEIJER zegt dat te weten, doch acht ¦iettegenstaande vaststelling van een algemeen 'andpunt noodig. Anders wordt men elders t wat te Amsterdam gebeurt, lastig geval¦n. iri de inleiding woidt nu gezegd, dat wij tot >nsverlaging moeten m^ewflrten. WIBAUT: Ja, in overleg met de vak vereeniging. Zooals er bijstaat. NIERMEIJER: Zoo zonder meer, krijgen wij daar las.t mee, waar men ons voorhoudt, dat met de omstandigheden in het particuliere bedrijf rekening moet worden gehouden WIBAUT: Waar staat dat? NIERMEIJER leest voor. wat op blz. 14 daaromtrent gezegd wordt. Het is zeer onge'wenscht zich in dezen tijd op het socialisatierapport te beroepen voor de sociaal-democratische principieele loonpolitiek. Dat rapport veronderstelt medezeggenschap en daarom kan men dat bij een dalende loonpolitiek niet. Als in 't algemeen de productiviteit der maatschappij niet in staat is. den arbeider een behoorlijken levenstandaard te geven, zal de arbeider dat in 't algemeen toegeven. Doch als men den arbeiders afzonderlijk vraagt, of hij meent, dat hij in ruil voor zijn arbeid geen behoorlijk bestaan moet hebben, zal hij dat tof zijn laasten snik ontkennen. Het loon mag dan ook niet dalen beneden een bestaansminimum en is als zoodanig onaantastbaar. Daarom gaat het beroep op het Socialisatie rapport niet op. Na de pauze is het woord allereerst aan HERMANS (Arnhem), die zegt, dat altijd verkondigd is, dat de gemeente als werkgeefster een voorgangster moest zijn. De loonen der gemeente hadden een verheffende kracht, meende men toen. De loonen waren bij de gemeenten toen lager dan bij particulieren en de bourgeoisie wilde van gelijkstelling niet weten. Nu door onze machtsvorming de toestanden verbeterd zijn, wil men dat wel en nu zeggen wij ook, da1, het gemeentepersoneel niet op een eiland mag wonen. Zijn de gemeentelijke loonnormen zoo hoog? Wij hebben hier vanmorgen voorbeelden gehoord, die anders leeren. En als men hen van de loonen, die ze hebben, afneemt, troost men hen met de voorlezing van artikelen uit het socialisatierapport. (V roolij k h e i d). Maar alles komt ten slotte neer op verslechtering. Spr. geeft toe, dat de financiën wel eens een rol spelen en dat op dien grond wels eens tot loonsverlaging moet worden besloten. Maar als dat dan noodig is, kan men de verslechtering dan niet progressief maken en de hooger bezoldigden het meest treffen. De 45-urige werkweek is door 'n 48-urenweek vervangen. Men zegt nu 6 X 8 = 48. Maar men werkt geen 8 doch 8% uur per dag en beproeft, althans in Arnhem, een gemiddelden werkduur in te voeren, waardoor de werkweek in den zomer op 53 uren komt. Spr. meent dat wij daaraan niet moeten doen, omdat de 8-urendag er door verloren gaat. Als wij den weg opgaan, die de inleider wil, dan moet, om telkens terugkeerende verwikkelingen te voorkomen, een andere weg worden ingeslagen. Dan moet de organisatie worden hervormd en de timmerlieden zich bij de timmerlieden enz. aansluiten. Een besluit is hier niet te nemen, 'ook niet in de partij en ook de vakorganisaties moeten er in worden gekend. VAN MEURS (Amsterdam) ziet hier niet allereerst een kwestie tusschen partij en vakbeweging, doch meer een kwestie van de partij zelf. Het is ook geen kwestie van groepsbelangen. De vertegenwoordigers 'van deze groepsbelangen zijn juist de partijvertegenwoordigers en in het land bleek ons herhaaldelijk dat men daar in het belang van de partij, in 't belang dus van onze politiek, niet met verslechteringen meeging. In kleine plaatsen trof spr. het, dat. het menschen zijn, die het verschil tusschen de loonen van de arbeiders in het particulier bedrijf en de gemeentewerklieden willen wegwerken. In de inleiding is geen positieve loonpolitiek neergelegd. Het gaat feitelijk alleen om andere loenen te volgen. Daarom kan er weinig tegen de inleiding worden ingebracht. Wij hebben geen behoorlijke basis. Wibaut beroept zich op het socialisatie-rapport, doch spr. meent, dat wij ons daarop in deze kwesiie niet kunnen beroepen. Spr. herinnert in dit verband aan een prae-advies van Wibaut uit 1913, waarin ontwikkeld wordt, dat de soc.-dem. salarispolitiek negatief is ten opzichte van het kapitalisme en- dat wij alleen kunnen ijveren voor een wettelijk minimumloon. Ook hier wordt het loon begrensd door de economische mogelijkheid. In ons land is een groot verschil in loon tusschen landarbeiders en geschoolde vakarbeiders. Dat verschil vergeet Wibaut, die de zaak alleen bekijkt vanuit Amsterdamsch standpunt. Daaruit komen de moeilijkheden in de partij voort De stelling in het socialisatie-rapport is niet in staat zonder moeilijkheden, in de praktijk te worden betrokken. Misschien voor Amsterdam, 'maar zeker niet voor het overgroote deel van het platteland. De loonen vastgesteld op den top der duurtegolf zijn na'tuurli.ik niot onaantastbaar. Wibaut zegt dat de loonen op hot topp-um der duurte zijn vastgesteld. Dat is juist. Maar het overheidspersoneel heeft nergens op grond vnn verminderde prijzen, 'verslechteringen aanvaard. -Doei, dat deden de arbeiders in het vrije bedrijf ook niet. Overheidsbndrtiver. moeten zich uit kunnen breiden, dat geeft spr. natuurlijk toe. Maar als ze ingekrompen worden, waar blijven dan de werkloos wordende gem-eentew^eTikiieiien".' Hier is opgemerkt, dat de vakbondsvorm niet deugt. Als men even nadenkt, zal men de onmogelijkheid van verandering inzien. £, gemeente zou dan eerstens met een zeer veel grooter aantal organisaties te maken krijgen en bovendien — Drees wees daar vroeger al eens op — 20U men dan eerst recht met stakingen te doen krijgen, zooals in Engeland, waar men dien organisatievorm heeft, kan zien. . Het georganiseerd overleg is van groote beteekenis. Maar het moet niet zoo gaan, dat de fracties zich daarachter verschuilen en zeggen, wat daar overeen gekomen is; daarbij moeten wij ons neerleggen, hoewel wij wel meer en verder wilden gaan. Lührs (Rotterdam) vindt de door den inleider gestelde vragen onvolledig en niet erg steekhoudend. Dat is hier gebleken: hier is niemand, die zegt: de gemeenteloonen moeten onaantastbaar blijven. Er zijn enkelen in de partij, die dat zeggen, maar daarvoor was deze vergadering niet noodig. Zij is noodig gewor!en door wat in Amsterttam is voorgevallen. Dat heeft n tegenspraak. Het «egenwoordige Amsterdamsehe standpunt had tijdens de verkiezingen moeten word sn li> wij thans de ous. Bo\ ¦ , meenten d ¦•¦ . ..-4 vun Visé (Scholen' sluit zich in hoofdzaak aar; bij Van Meurs en Lührs. In Schoten heeft men zich. m debat met tegenstanders van het Amsterdamsehe standpunt losgemaakt. (Instemming). Dat. moest en buiten Amsterdam vindt de houding der Amsterdamsehe fractie gern instemming. Dat moet naar spr. meent hier worden uitgesproken. (Applaus). Van Dam (Winterswijk) acht dit laatste onjuist. In het land is men opgeschrikt door de houding der Amsterdamsehe fractie, omdat men de motieven, die i__ de plattelandsplaatsen ook niet konden gelden, niet kende. Hoewel Van Meurs hier sprak van moeilijk tot verlaging te bewegen raadsfracties, spr. is een circulaire bekend, waarin het hoofdbestuur de gemeente werklieden opwekt, verslechteringen tegen te gaan. De voorzitter meent, dat deze vergadering geen uitspraak kan doen. De i'_ acties zijn verantwoording schuldig aan de afdeelingen en als er een fractie tot de orde moet worden geroepen, dient dat te geschieden door de partij. Deze vergadering is 'n inlichtende vergadering, die geen uitspraak kan doen. Rade ma ker (Arnhem) is het eens, dat in dezen voorzichtigheid moe* worden betracht, doch dat verhindert niet. dat wij in 't oog moeten houden, dat wij bouwen aan den so¦cialistischen staat. En daarmee is Wibaufs betoog niet in strijd. In 1914 is 'reeds gezegd, dat de loonen in het overheidsbedrijf verband moeten houden met die in het particuliere bedrijf. De moeilijkheid is alleen, dat wij deze kwest'e moeten behandelen in een tijd van depressie. Jammer genoeg is de kwestie een politieke zaak geworden, t Is gelukkig dat er in den laatsten tijd een partij is ontstaan, die meer biedt dan wij. Wij kuunnen daaraan niet mee doen, doch de sociale politiek in 't algemeen in 't oog houden. De gemeenten die daaraan het meeste doen, komen schijnbaar in zwakker positie dan de fracties, die meer letten op hoogere loonen. In Amsterdam wordt veel meer aan socialistische' politiek gedaan dan waar elders ook. In Arnhem b.v. kan, door gebrek aan geld, niet veel aan sociale politiek worden gedaan. De loonen zijn er laag en de arbeiders met die lage loonen moeten wonen m dure woningen, terwijl de raad niet in staat is, deze arbeiders te helpen. Spr. vreest geen vermindering van onze politieke macht door de Amsterdamsehe loonpolitiek. Wat wij aan de stemmen der gemeentearbeiders verliezen, winnen wij m het vrije bedrijf dubbel en dwars terug. v. d. Plo e g (Heerlen) zegt, dat uit wat door den inleider verdedigd is, door de tegenstanders wordt gedistilleerd, dat de soc.-em. de gangmakers voor loonsverlaging zijn. Spr. is het daar absoluut oneens mee, doch keurt af, dat men te veel van den nood een deugd heeft gemaakt. De Boer (Leeuwarden) herinnert er aan, dat de politieke omstandigheden van veel invloed zijn. Wij zijn in de periode der constructieve verwezenlijking onzer beginselen aangeland en in Amsterdam moest men daaraan het eerst beginnen. Dat bracht de fractie in een moeilijke situatie, die evenwel voor de kleme plaatsen geen aanleiding moet zijn, voor afkeuring, omdat men daar nog niet in dezelfde positie van verwezenlijking onzer beginselen is gekomen. Lebbe (Assen) zegt, dat in zij>en was de toestand anders; de loonen waren toen ƒ H.— en toen er 60 cents voor de gehuwk-n bijkwam, zei burgemeester Van Leeuwen: dat 1» een preanie op hot trouwen. Daartegen zijn wij oWakomen. Maar is er sedort niet veel verattderd? Ia de vakbeweging sedert niet sterker geworden? Moeiten thans nog g'L>ed wil lende bourgeousie als Helene Mereier en Heriijk bepalen wat redelijk loonen zijn. Dat is sedert 1907 geheel veranderd en als wij ons daarin verheugen, moeten wij daarna ook de con_s*.(fuentie trekken en aanvaarden dat de vakbeweging er de vaststelling der loonen mee beslist. Spr. zal niet schromen, dat in de verkiezing te erkennen. Eu al|S wij daardoor kieiers verliezen, zijn dat niet de goede kiezers lte'ons willen helpen in onze constructieve politiek. (Applaus./ H«_t iutstumenit diat wij de moeiliikhoden van het platieiard underscl ¦ juist. Daar ;s geen geocganiisderd o\ at men zwak ker tegenover de U Maar... dat moest men ra r niet te ems- Van M ¦:!' s-\oyageu. 1 _ Wat natuur!: ironie. (Vreugde.) Maar als Paap van ZiA.tin eens met de vakbondibestuurders had evtrlegd — ze weten veel op die vakbondburf-aux tegenwoordig (vr oolijk h e i d) — dan was daardoor nog wel het een en ander voor de Zut'enscLe fractie te bereiken geweest. Al kunnen ze op het platteland geen georganiseerd overleg of loonscommissies hebben, als ze hun licht opsiteken bij ue vakbonden kan ze een eind op streek komen. Drees wil een algemeen overleg tusschen meerdere gemeenten. Of de Ned. Ver. van gemeenten het orgaan daarvoor is, laat spr. in het midden. Maar als er een orgaan voor overleg tusschen gemeenten en vakbeweging kan komen, zal spr. dat van harte toejuichen en steunen. De nu gedane poging is afgestuit, omdat men de plaatselijke loonpolitiek wilde behouden. Spr. betreurt dat, want hoe meer algemeenheid er komt, hoe meer perspectief er is, en hoe meer deze politiek voor onze Socialisatiepolitiek geschikt wordt. De inleiding, gelezen als geheel, bewijst dat spr. de loonen niet wil drukken tot het laagste peil in het particulier bedrijf. Als ergens, de Bruin wees er op, de loonen met 50 pCt. zijn gedaald, wil spr. de loonen van het overheids personeel niet op dit peil brengen. Spr. wil enkel een vergelijkbare positie in het particuliere bdrijf. In het preadvies van 1913, door van Meurs aangehaald, betoogt spr. de theorie, dat de machtsverhoudingen het loon bepalen. Daarnaast staan de economische mogelijkheden, die in 't oog gehouden moeten worden en dan ook in 't oog gehouden worden door verstandige vakbonden. Spr. sluit zich dus aan bij hen, die niet de laagste loonen en de slechtste bedrijven als voorbeeld willen nemen. REINALDA raadt groote voorzichtigheid en velen sloten zich daarbij aan. Spr. is dat roerend eens maar voorzichtiger als in Amsterdam kon het toch al niet. De werkelijkheid was zoo, dat voor de wethouders zich met de voorstellen vereenigden, in de fractie omtrent die •voorstellen volledige eenstemmigheid was verkregen. En in die fractie zitten ook vakvereenigingsmenschen. Wij wilden met de vakbeweging op goeden voet blijven en het geooganiseord overleg niet stuk slaan. Als er dus van voorzichtigheid sprake is, dan doe ik mee zegt spr. (v r o o 1 ij kh e i d). Er is gesproken over den grooten dag, over den overgang. De socialisatie is een beweging die langs lijnen van geleidelijkheid gaat. Dat zal langzaam gaan, langzamer dan ook .spr. wil, maar zij moet langzaam gaan en die dat niet zien, wachten op den grooten dag. Alles heeft spr. niet kunnen beantwoorden, maar spr. meent dat het de allerslechtste loonpolitiek zou zijn, als thans nog de partij was het looncomité voor het overheidspersoneel zooals zij 25 jaar geleden was. Die tijd is lang voorbij. Wij voeren actie voor de geheeie arbeidersklasse met een vaste lijn van perspectief voor den opbouw van een nieuwe maatschappij (applaus). De voorzitter deelt nog mee dat getracht zal worden in klein comité met partij en vakbeweging over deze kwestie tot volkomen eenheid en overeenstemming te komen. --- Vragenbus J- K., Rotterdam. — Het is het best dat gij eens om inlichtingen vraagt bij den directeur van het Bureau voor beroepskeuze, den heer L. M. Kool, Oostzeedijk 144. , 760 A. C, Rottordam. — Als uw hond dood is behoeft ge geen belasting daarvoor te betalen. Van beslag op nw loon leggen of de belasting verdubbelen is geen sprake. 751 J. K., Har dinx veld. — Art. 33 der Invaliditeitswet luidt als volgt: „Niet verzekeringsplichtig is de arbeider, die den leeftijd van 35 jaar bereikt heeft en niet reeds verplieht-verzekerd is". De doop u bedoelde persoon is dus niet verzekeringsplichtig. Wellicht kan hij een vrijwillige verzekering aangaan. 762 Abonne 40654, Eotterdam. — Wfl hebben van die loterij geen trekkingslyst in ons beizit en kunnen u dus niet meededen of op uw nummer een prijs is gevallen. 763 D. S., Rotterdam. — De huurcommissie hier ter stede is nog niet opgeheven, zoodat de huurprys van 1 Januari 1916 verhoogd met méér dan 5070, de goedkeuring van die commissie behoeft. Wèmneer de huurprys op 1 Januari 1916 bedroeg ƒ 2.85, mag die zonder goedkeuring der huurcommissie verhogd worden tot ƒ 4.27%. 764 A. van L., Rotterdam. — Naar het ons"wil voorkomen, kunt u met het behaalde succes tevreden zijn. Is u dit niet mot ons eens, dan binnen oen maand, nadat'u de uitspraak op de reclame hebt ontvangen, in beroep komen bij den Raad van beroep voor de directe belastingen, alhier. 765 I. 8., Ooltgensplaat. — De secretaris doet zoer verstandig als datum van toetreding aan te nemen het tijdstip, waarop de handteekening in het register wordt geplaatst. 766 C. J. B. van 't S., Rotterdam. — Er wordt op verschillende manieren gekaart, maar op 97 oogen mag men niet dekken. Er mag maar oen schrapje gezet worden. Wanneer er oogen staan en er wordt er onderdoor gespeeld, dan handelt men zooals vnn te voren is afgesproken, hoewel feitelijk de oogen die staan weggevlakt moeten worden. 767 J. H., Door drecht. — Gij zijt hoogst waarschijnlijk — en in uw geval dan terecht — aangeslagen naar het inkomen over 1924. Waar deze inkomsten, blijkens eigen opgave, over 1924 ƒ 1539 bedroegen, is de aanslag dus juist. Indien gij na 13 Dec. 1924 drie maanden zonder inkomsten zoudt blijven, dan kunt u gedeeltelijk ontheffing -vragen by den inspecteur die den aanslag heeft opgelegd. 769 J. N. v. V., Rotterdam. — De aanslag is berekend naar ƒ 1900 en komt ons wel iets te hoog voor, voorzoover dit tenminste uit de verstrekt» globale gegevens is op te maken. Indien er nog geen twee maanden na de dagteekening van het aanslagbiljet verstreken zyn, kunt u reclameereu bij don inspecteur der directe belastingen, Boompjes 49, alhier. 770 Weetgraag, Rotterdam. —De vrouw ontvangt de geheeie nalatenschap en behoeft daarvan niets aan de oudefs, broers of zusters af te staan. Formaliteiten zijn in geen geval noodig. 771 H. F., Moordrecht. — De administratie van „T>3 Morgen" is gevestigd Zuid Koninginnewal tö Htimond. 772 C. V., Rotterdam. — Uw vraag is niet org duidelijk. Wanneer ge in het buitenland van e^u schip wilt deserteeren behoeft ge daarvoor toch geen beseheiden te hebben. 1 A. G. G. K., Dordrecht. — Wy begrijpen nw lange verhaal niet al te beat, doch als gij bedoelt, dat ge in staat zyt inlichtingen te geven omtrent de door n bedoelde zaak, dan doet ge het best deze aan de advocaat te verschaffen, die de belangen van de weduwen behartigt. __ --- Uit de Partij „HET SPELEN DER KINDEREN." Onze rartijigenoote Mien Lansen stelt, zich besebiiikbaar te spreken over „Het spelen der krjnd&ren" Spreekster heeft een serie van 20 prachtige plaatjes Er behoeft dus slechts gezorgd te worden vt/or een lantaarn en voor het bedienen daarvan. Aangezien de gewesten ovor een lantaarn beschikken, zal daar wel wat op te vinden zijn. Correspondentie aan Mej. Lansen. Saffierstraat 70 IL Amsterdam. "* WERKHOVEN. Secr. --- Kunst en Letteren EEN RIJKSTGELASS VAN VOOR BOUWMEESTER. Louis Bouwmeester heeft van den ministei van Onderwijs, K. en \V. een officieel schrijveD ontvangen, meldende, dat hem door het rijdeen toelage van ƒ 1000.— per jaar is toegekend te betalen in vier dniemaande.ijksehe termijnen. Groote Schouwburg: „don Pasquale. — Een ant gezelschap, of liever een gezelschap aspirant opera-artisten heeft ten bate vau een goed doel, tot steun van een meisjes-organisatie onder voorzitterschap van mevr. dr. Louise Wenniger--Hulsebos een opvoering gegeven van Doiyzetti's „don Pasquale", als conaisch opera de tweelinge van den meer bekenden „barbier van Sevilla." Het orchesi was gevormd uitverschillende liefhebbers en het stond onder leiding van den heer Willem Gehrels, oud dirigent der vroegere nationale opera's. Er was een volle schouwburg om naar de uitvoering te luisteren en dankbaar in hooge mate was het publiek voor het gebodene. Wij hebben slechts de twee eerste scènes kunnen bijwonen, en al is het geen gewoonte, om bij weldadigheidsvoorstelüngen muziekcritiek te leveren, zoo kunnen we ons niet onthouden een compliment te maken voor het vele, dat de heer Gehreh mocht hereiken. Het kon wel niet anders of alles ging nog een beetje zwaar en stroef in de ouverture, maar langzamerhand wist ook het orchest zich aan te passen aan de natuurlijke levendigheid op het tooneel. De heer Arend Jonckers, die de hoofdrol speelde, deed dit alsof hij zijn geheeie leven op de planken had gestaan,'een geboren bas buffo, zeker van zijn zaak, terwijl de heer Van der Bilt met zijn prachtig geluid, mevr. Bertha Jonckers—Tiggers met haar eveneens natuurlijk los spel haar aangename stem woekerend, den tenor Carstens, den jeugdigen liefhebber nog wel, nog al in den schaduw stelden. De aankleeding was zeer te loven. In zoover we dus de opera zagen mogen we getuigen, dat we nog niet zoo heel ver in 't, verleden '-vel eens „heusche" operauitvoeringen bijwoonden, die werkelijk in menig opzicht in kunstwaarde zeker niet hooger stonden dan deze. O. Groote Nutszaal: Eberle-Kaltwasser-Rijnberaon — 't Was wees eens een bijzonder genot de concerten, die zich in onze stad ais de Eberle-Kaltwasser-concerten burgerrecht verworven hebben, bij te wonen, 't Was immer alles gedistingueerd, gezonde muzikaliteit, aan den heerlijken cellotoon van Eberle wist het vlotte zekere spel van Kaltwasser zich als een tweeeenheid aan te passen. Gisteren avond trad voor de tweede maal in dit seizoen het met den violist Rijnbergen verrijkte kunstzinnig paar wederom voor het publiek, dat als altijd in geruimen getale was aangetrokken. Zooverre we het hoorden kunnen we getuigen, dat de hier boven geprezen homogeniteit niets verloren, dat het spel ook nu hetzelfde karakter heeft behouden We konden slechts het aangenaam klinkend zij ook niet in origineele diepte uitmuntend' trio van Wolff Ferrari hooren, maar 't was weer de mooie ronde cellotoon, die uitermate charmeerde, de zich daaraan merkwaardiger wijze zeer verwant toonende klank der viool, alles door een muzikalen band van 't klavier verbonden, die het werk door al zijn zwakheid heen hielpen niet alleen, maar 't op het gehoor fescineerend deed werken. Medewerking werd verleend door de Amsterdamsehe concertzangeres mevr. Ebens—Koppel, die nog onlangs op het concert van het philharmonisch orchest optrad en wier goede zangkunst we bij die gelegenheid zeer mochten waardeeren. Thans bewees zij ook een liederenzangeres van distinctie te zijn. De Fransche compositle's van Fauré, Aubert en Debusfsy, die we van haar hoorden, wist ze met intelligentie, met haar van gezonde muzikaliteit doortrokken zangerig geluid voor te dragen. Voor de concerteerende heeren zoowel als voor de soliste was er uiteraard en vanzelfsprekend veel en geestdriftige bijval. 0. Don-Kozakken Koor. — Het Don-Kozakken Koor, onder leiding van den knappen dirigent Serge Jaroff, dat onder de auspiciën van het Concertbureau de Haan