Stadsnieuws. Het drama bij de Oostbrug. Bet tragisch ongeluk, dat gistermiddag om 2 uut hij 'het 'boothuis der roei- en zedvereeniging „Nautilus" in de Nievrwehaven p'Laate had en twee men schen bet leven kostte, heeft bij een breeden kring van onze lezers groote deelneming gewekt. Van verschillende zijden is ons gevraagd ons hesehikbaar te stellen tot hot in ontvangst nemen van bijdragen voor het gezin van den man, die, een moedige daad ¦verrichtend, zelf daarvan het slachtoffer werd. Het is ihet gezin van öosneTis De- Gast, onderbaas bij de Hollandsen© Spoor en werkzaam .aan het Maasstation. In "t kort zij zijn kloeke daad, gisteren uitvoerig meegedeeldl, hier nog eens in 't licht gesteld. Van huis komend, ien zich .naar zijn weriï begevend, zag Die Gaat den 18-j.arigen knecht van „Nautilus", Dau'ber Dirk Roozenboom van héb vlot dezer roei- -on zeUvereeniging te water vallen en voor zijn ocgen wegzinken. Dat was voldoende voor De Gast om van den gaszinker af, d^ bij de brug uitsteekt, den drenkeling na te springen. Hij aarzelde niet, er was een mensche-nleven in gevaar. Helaas, zijn pogingen waren ijdel. Wel bracht hij tien drenkeling 'boven, maar om onmidaellijk met dezen, die hem in zijn bewegingen be ie.mmerde, weg te zinken. Na tien minuten werden beiden hij de hrugo pening Levenloos opgehaald ; wat men ook deed o n het leven weder op te wekken, het was alles tevergeefs. Een tragiech cmgeiuk uncierdaad Tragisch voor den. vader, die zijn 16-jarigen zoon, zijn booip en steun, door een noodlottige gebeurtenis nnssen moet Maar tragisch vooral voor het gezm, dat den man en vader, den . vader van 8 kinderen, bij welke welhaast een negende wereldburger verwacht wordt, 's middags van tafel ziet opistaan om zich welgemoed aan den arbeid te begeven en eenige uren lator de verpletterende tijding verneemt,dat ide trouwe verzorger door den dood uitdit leven is weggerukt, op liet nu a hij dezen een jong leven betwisten wilde. Dit vooral maakt deze ramp tot een vreeselijkan slag voor de weduwe en haar kroost. E:n wie haar en haar kinderen dc^droeve tijding heeft moeten meedeclan, heeft zeker geen benijdenswaardige taak gehad. Met diepe verslagenheid, van wanhoop versuft hebben zij hem aangehoord, niet beseffend eerst de waarheid, de naakte, kille waarheid, die hen op eens wreed beroofde van een liefhebbend echtgenoot en trouwen vader. Maar dan is over hen gekomen het besef van hun groot verlies, het diep-smartelijk gevoel van het onherstelbare, de hevige smart van de niet te heelen wonde, geslagen toen het geheele gezinsüehaam een lid werd afgerukt, dat zijn bescherming was in de zorgen van dit leven, — geslagen toen bet hoofd des gezins eigen leven ia de waagschaal stelde, om dat van een ander te behouden. Is er edele:- zelfopoffering denkbaar ?Een daad van grooter zedelijken moed'? Geenszins. Maar dan vust ook op ons allen de Êlicht de diep gedagen wonde te helpen celen, door tastbare bewijzen te doen blijken van onze dadelijk gevoelde deelneming. Het gezin van De Gast moet voor ondergang worden behoed. Er zal niet gezegd worden, dat Rotterdam een mooie daad van naastenliefde bewondert, maar niet in de beurs weet te tasten als dat van haar bewonderingsvermogen wordt geëischt. De Gast kan niet meer voor zijn gezin zorgen ; aan ons allen daarom deze taak, aan ons, omdat wij tegenover dezen man eenduren plicht hebben, den plicht der erkenning en waardeering van een daad die eiken mensch tot eere strekt,zoclang er menschen zullen wordea gevonden. Reeds mochten wij met deze opvatting de treffendste blijken van instemming ontvangen. Zoo hield de heer Ad. L., tabaksmakelaar, een der ooggetuigen van het treurig ongeluk, een inzameling, onder zijn collega's, die tot heden reeds ƒ362.50 opbracht. Zoo ontvingen wij van den heer A. V. toezegging van een gift van ƒ 5 en zond „Een gepeinsionneerde" onis een muntbiljet van f 10. „Het is duidelijk" — schrijft de laatste ons — „dat er een plicht op de gemeenschap rust om te zorgen, dat de familie van De Gast niet van gebrek omkomt, en ik twijfel niet of uwe redactie zal bereid zijn hiertoe mede te werken." _ Welnu, wij verklaren ons gaarne bereid mede te werken, het geain van De Gast voor ondergang te behoeden, door ons bureau open te stellen tot het in ontvangst nemen van bijdragen, die in onze kolommen zullen worden verantwoord. Dat niemand van verre blijve, niemand, die het hart op de rechte plaats heeft en gevoelt dat hier iets moet gedaan worden, spoedig en goed. Dat velen het voorbeeld vanden heer Ad. L. c.s., A. V. en „Eten gepensionneerde" volgen mogen. Ea* is zoo ontzettend veel noodig! Aan ons bureau ontvangen, ten behoeve van het gezin van C. 'Die Gast, Koenestraat 13: Van „Een gepensionneerde" ƒlO ; op de Beurs ingezameld ƒlO3, van dan hser Ad. L. c.s. ƒ362.50, te zamen ƒ477.50. Ter navolging! Een treurig geval. Vannacht omstreeks halftwee vonden de buren in haar woning aan de St. Laurensstraat no. 75/1 onder aan de trap in het portaal liggen de 85-jarige Christina Van Meerssen, iveduwe van J. Van Nietighem. De oude vrouw had een gapende wond aan het achterhoofd, vermoedelijk doordien zij van de trap gevallen was. Haar toestand was van dien aard, dat men haar per brancard moest overbrengen naar het Ziekenhuis. Doch bij aankomst aldaar bleek zij reeds te zijn overleden. Ooggetuigen beweren, dat do zoon der ongelukkige, de 41-jarige stoker J. E. Van Nietighem, die men later bij zijn moeder onder in het portaal aantrof, te voren met haar boven aan de trap stond. Meermalen hebben de buren gemerkt, dat de zoon en dé ¦ moeder heftige oneenigheden hadden. Een en ander gaf der politie aanleiding den zoon mede te nemen naar het bureau Pauwensteeg. Het lijk der oude vrouw zal gerechtelijk worden geschouwd. Tijdens een huis6l ij ke n twist sloeg gisteravond omstreeks BV2 uur de 25-jarige meubelmaker Willem Jacobus Van S., wonende Mauritsstraat, bij zijn zwager in de 2e Diergaardestraat 54, eenige ruiten stuk, waarbij zijn rechterpols zeer ernstig gekwetst werd. Naar het Ziekenhuis gebracht, bleek zijn opname in die inrichting hoogst noodig. Ds. Van Me 11 e te Krali n g e n staat op het 6-tal voor predikant bij de Ned. Herv. Gem. te Brieile. De OD' ominicaansche telegraaflandlijne-n zijn hersteld. Telegrammen voer San Domingo, Curaeao en Venezuela zijn ¦neit meer aan vertraging onderhevig. Bij het examen tot het ve rk r ijgen van een diploma als huishoudkundige, afgenomen aan de Huishoudschool, Laan van Mteerdervoort te 's Gravenhage, verwierven het diploma de dames J. M. Enuma, S. A. Sinks en J. W. Van Zrvvet, allen alhier. Een getuigschrift als „hulp in de huishouding" kon worden uitgereikt aan de dames C. M. Van Beek en B. Van der Veen alhier. _H e t p r ogr amrn a van de muziekuitvoering, te geven in de Officieren-Sociëteit in het Park, op Woensdag 13 Juli, des avonds te 8 uren, luidt als volgt: 1. Monte Carlo-Marsch. . . . K. Kaps. 2. Ouverture „Fra Diavolo" E. Auber. 3. Sympathie-Wals E.Mezzacapo. 4. „Ernst en Scherts", Potpourri A. Seidel. 5. Ouverture „Oberon" . . . C.M.v.Weber. 6. „Hiawatha", A summer Idyl NeitMoret 7. Fantaisie uit ?La muette de Portici" (arr, F. Dunkier) E. Auber. 8. „Unter dem Siegesbanner", Marsch F.v. Blon. Het programma van de derde muziek-uitvoering, te geven door de muziekvereniging „Wagner", op Woensdag 13 Juli, des avonds 8 uur, op het Van Alkemadeplem, luidt ah volgt: 1. „In die Ferne", Marsch J. G.Herlinger. 2. „Sousl'Ombrage", Ouverture A. Torelli. 3. „Midsummer", Valse . . Marguérite Marigold. 4. „Le Mouliu de la Forêt noire", Idylle Eilenberg. 5. „LaSperanza",Fantaisie Caprice A. Boscolli. a. „Herinneringen^ )C.K.LL.Burg„ (b-Louise-Walzer? J dor£fer-7. Polka Mazurka Ivanovici. 8. „Bienenhaus", Marsch . H.J.Schneider. Misdadige jeugd in het havenbedrijf. riet verslag, uitgebracht door de commissie uit Bro Juventute: de heeren mr. G. T. J. De Jongh, B. De.Regt Jzn., P. Ben Hollander en jhr. mr. G. W. Van Vierssen Trip, van haar enquête te Katendrecht aan de algemeene vergadering, hebben wij indertijd besproken. Het is ,nu afzonderlijk in brochurevorm verschenen bij onzen stadgenoot den uitgever "VV. L. Bru&se, verlucht met enkele auto's. En zoo heeft het een blijvende waarde. Men kent den uitspraak der oommissie dat Katendrecht een nest van jonge boeven is, uitspraak waarvan zij de juistheid vrijwel afdoende bewijst. Deze seherp-gefoimuleerde brochure :s een waaw£ev«lië bijdrag, b kennis van het kinderleven in een omgeving van al verleiding en gebrekkig toezicht. De conclusie waartoe de commissie komt, blijft altoos het herhalen waard: De maatschappijen, die .aan de havens haar bedrijf uitoefenen, behooren er op te letten, dat de kinderen verre blijven, van de koopwaren. De beambten der maatschappijen moeten er op toezien, dat er niet slordig worde omgegaan met voorwerpen, die voor kinderen van waarde zijn. Den arbeiders moet op het hart gedrukt worden, dat zij de kin-deren niets mogen toestoppen van het goed, dat door hun handen gaat; dat zij het kwaad niet moeten toelaten en als zij een joneen betrappen, die zich vergrijpt, zonder medelijden éen deugniet moeten vasthouden .en aan de politie overgeven. Er behoeven maar enkelen te zijn, die aan onze waarschuwingen gehoor geven,om een groots uitkomst ta verkrijgen. Juist de onveisch'lligheid, die zn overal ontmoeten, maakt de kinderen brutaal. Mocht men soms medelijden voor een jeugdigen dief willen laten gelden om een misdrijf te verheimelijken, dan bedenke men, dat zulk medelijdein hier uiterst misplaatst is. Het gevolg zal zijn, dat de dader een volgende waal wèl door de politie wordt betrapt.als hij ouder en meer verhard is geworden.Bemoeiingen van de politie behoeven nog niet uit te loopen op gevangenisstraf. Integendeel, Pro Juventute kan in zulke gevallen dikwijls door haar zorgen voorkomen, dat de jonge boosdoener opgroeit voor de gevangenis. Conclusie: Dloe altijd aangifte van diefstallen, verminder voor jonge en oude misdadigers de kans om vrij te loopen en menig zwakke broeder zal worden geschraagd. De Staatscourant no. 161 bevat de statuten der naamlooze vennootschap ? Maatschappij van onroerend goed" Hondiusstraat alhier. Zij heeft ten doel het in eigendom verkrijgen, vervreemden, bezwaren en verhuren van onroerende goederen te Rotterdam, en al wat daarmede in verband staat. Kapitaal ƒ300.000, verdeeld in 300 aandeelen van ƒlOOO elk. Hedenmorgen 7 uur sloeg op den Oostzeedrjk een stier op hol. Het dier liep in wilde vaart voort, totdat het eindelijk de spoorwegviaduct der gasfabriek oprende. Daar werd de stier door een heer, die den moed had, hem den weg af te snijden tot staan gebracht, zonder ongelukken te hebben veroorzaakt. Do or een hoofdagent van politie is, wegens overtreding der Arbeidswet, proces-verbaal opgemaakt tegen een broodbakker in de Schoonoordstraat. Doordien kinderen met lucifers speelden ontstond gistermiddag brand in een wieg, ten huize van J. v. A., Rubensstraat 78. Nadat de wieg naar buiten was gebracht kon het vuur worden gedoofd. Spuit 6, die ter plaatse was, behoefde geen hulp te verleenen. De 7-jarige W. v. d. 8., wonende Helmerstraat 31, geraakte gisteravond aan de Luthersche Vest te water. De kleine drenkeling werd door een onbekend burger gered. De prijzen, gie teren aan d»e Rotterdamsche groentenveiling, Strooveer, 'besteed, zijn'a's volgt: Eng.komkommers ƒ5.80—5.80, Eng. komkomm. 2e soort (ƒ 2.30-^2.60, bloemkool ƒ3.60—6, bloemkool 2e soort ƒ2—3, peen, enkele ba.nd ƒ 1.90—2.10, peen 2e sooilt^ 1.30 —1.50, «la ƒ0.60—0.70, alles per honderd; groote boonen 34—36 et. per groote ben, groote boonen 10—12 et. p. kl. ben. Die prijzen aan de veiling van hedenmorgen .zes uur "besteed, zijn als volgt: Aardbeien 21—22 et. pier 1/4, frambozen 11—lö et. per potje, frambozen 2e soort 4 —5 et. per potje, kruisbessen (paarse) 36—¦ 38 et. per 1/4, kruisbessen (roode) 35—37 et. p. 1/4, aalbessen' (roode) 85—90 ot. p. 1/4, druiven 33—42 et. per pond, perziken s—<6 et., imeloenein 60—70 et., meloenen middelsoort 30—45 et., meloenen kleine 20—27ct. per sbu'k; prinses&eboonen 16-^l7 et. per 100, tomaten 18—19ct., tomaten kleine 6— 7ct. per pond, aardappelen 1.25—1.30 per kin. --- en Roman-Bijvoegsel, hij al rijk geworden was. Niemand liep er naast. Aan de voorzijde bestuurde een onzichtbare hand het paard. Waren zijn ouders daar? Was Maïna daar ? Er was geen twijfel mogelijk. Op een kist kon Jacques deze woorden lezen: Circus Roffel. . . . Arme circus! Arme menschen! Arme va- In voor de tweede maal barstte Jacques in tranen uit. IV. Men hoorde Roffel met zware hamerslagen de palen, waarover het zeil van den circus gespannen zou worden, m den grond drijven. Caoutchouc maakte de benoodigdheden voor de voorstelling gereed. Maïna herstelde zoo goed mogelijk de oude costumes. Om 8 uür begon de voorstelling. Er was een groote menigte op de been. — Is het wel waar, Maïna, dat gij vanavond zonder gevaar weer kunt meewerken 1 — Ja. Gij hebt mij beiden zoo goed verzorgd, dat ik weer ben als vroeger. — Dus gij zijt niet bang om weer op het koord te klimmen? Gevoelt gij u volkomen meester? Zult gij geen last van duizelingen hebben 1 — Neen, mijnheer,, Roffel. Het wordt tijd dat ik ga werken en mijn aandeel in de lakten help dragen. — Ö, wij hebben elkander aiets te verwijten. — Ik heb u toch heel wat last bezorgd. — Zwijg toch met die praatjes. Maar waar voor den drommel is Cendrina heen gestoven ? Al in een uur heb ik ze niet gezien. . — Ik weet het niet. Zij is de stad ingegaan, zeker om inkoopen te doen. Kijk, daar. is za i smis en Moerdijk. De prijzen waren voor kleine tarbot 28 tot 46 et., griet 30 tot 90 et., knorhanen 34 tot 50 et., middelsoort! schol 58 tot 80 et., klein 28 tot 30 et., finten 12 tot 16 et. per stuk; spiering ƒ3.20 tot ƒ4.80, handschol ƒ8.50 tot ƒ9.20, kleine tarbot-griet ƒ10.40, pieterman ƒ1.90 tófi ƒ2.10, kleine knorhanen ƒ1.70 tot ƒ2.3o,gedroogde schar ƒ2.80 tot ƒ3.90 per mand gerookte pieterman ƒ1.50 tot ƒ2.20 per tal, groote gedroogde schar 18 tot 38 et. per bos. — Heden werden aan het Kralingscheveer ter markt aangevoerd : 8 winterzalmen, prijs ƒ1.30 a ƒ1.65, 84 zomerzalmen, prijs ) 1.10 a 1.50, 31 St. Jacobzalmen, prijs 1.10 ' a 1.40 per Vs Ko. --- prijs tot 30 September ƒ1. Inderdaad kwam Cendrina, vuurrood in het gezicht en blijkbaar zeer opgewonden, bijna lachend, aanloooen. '— Wat is er aan de hand? vroeg Roffel. — Niets, niets! zei zij, buiten adem. Ik kom. gij ziet Maïna hief haar groote droeve oogen naar haar op. Sedert eenigen tijd lachte men niet meer. Zelfs Caoutchouc, die bovendien ziek was en voortdurend pijn leed, was zijn kwinkslagen vergeten. Cendrina ging, opgewonden, voortdurend heen en weer. . Maïna kwam op haar toe en vroeg haar zachtjes: , — Gij hebt bericht van Jacques? De goede vrouw aarzelde een oogenblik. Daarna schudde zij het hoofd en zeide: Waarom spreekt gij telkens weer over hem. Maïna? Hij heeft al genoeg kwaad gedaan Ja, antwoordde zij op treurigen toon, maar wat zal ik u zeggen? Ondank^ het kwaad dat hij heeft aangericht, blijft er ieta in mij naar hem haken — Gij hebt gelijk, Maïna Misschien gaat uw hartewensch nog wel eens in vervulling. , , , . ?_ Caoutchouc, die dit gehoord had, haalde de schouders op en mompelde tusschen zijn aü€En dat wordt gezegd voor iemand die niet anders dan den strop heeft verdiend... Roffel had zich verwijderd om enkele dingen in te slaan welke men dien avond noodig had. ... r, -, . Het jonge meisje kwam op Cendrina toe, greep haar bij de hand en vroeg, haar plotseling strak in de oogen ziend: — Hij is teruggekomen? — Maar Maïna, neen zei Cendrina onthutst. Daarover heb ik niet gesproken. Alleen weet ik...... men. beeft mij gezegd... — Wat heeft men u gezegd 1 Een oogenblik liet Cendrina, die bevreesd was haar geheim mede te deelen, op haar antwoord wachten.. - — Ik weet, dat hij berouw gekregen heeft, zeide zij eindelijk. — Het werd tijd ! merkte Caoutchouc op. — Zwijg toch. Er wordt u hier nieta gevraagd ! — Wat heeft men aan moeder verteld? zei plotseling een zware stem. '"Roffel had het gesprek gehoord en zag Cendrina boos aan. — Hebt gij het over Jacques bijgeval? Gij weet dat ik u verboden heb zijn naam in mijn biizi.jn uit te spreken ! — 0, gij zijt hardvochtig. Het is toch uw zoon. .— Het is mijn zoon, niet meer. ' — Maak het hem niet onmogelijk terug te komen. — Als hij terugkwam zou ik met hem wel afrekenen. Ik geloof dat ik hem vermoorden zou. — Dat zult gij niet doen. — Ja, dat zou ik wel doen. — Welnu, probeer het dan!• riep de arme moeder. Zij deed eenige passen achterwaarts en nco: — Jacques! De onirelnkkige.die achter den ouden wagen verborgen was geweeist, kwam, bleek als een doode, te voorschijn. Allen zagen hem stom van verbazing aan. Wat! Was hij dat. de baron, met lompen gekleed en het hoofd op de borst? Wat wa/s hij vermagerd! Zijn wangen waren hol. Zyn geheele voorkomen sprak van ontbering en ellende. — Vader! smeekte hij. — Gij! txarstte Roffel bevend los. Gij I — Ja> ja-I riep Cendrina. Kijk die oogen. lat ge-laat! Hoe is het mogelijk uw kind in zulk een toestand aan zijn lot over te laten!... Welnu... vermoord nem... zooals gij gezegd hebt... indien gij er den moed toe bezit! Roffels keel werd door aandoening bijna toegeklemd. Hij ging op zijn zoon toe met dreigend gebaar; -maar plotseling liet hij de gebalde vuist weer zinken en vroeg op doffen toon : — Wat wilt gij yan mij ? — Wel, zei Cendrina, u omhelzen en vergeving vragen. .— Wacht even... gij hebt die zaak zoo met u beiden geregeld, om mij te verrassen op een oogenblik, dat ik er het minst verdacht op was. Gij heb-t bij uzelf gezegd : Die oude Roffel is nog zoo kwaad niet. Hij houdt wel; van zijn zoon in den grond der zaak... Het is wel niet waar, maar gij hebt het gezegd...... Wij zullen hem overrompelen en'foem tot alles dwingen wat wij hebben willen. Maar, wij zullen eerst eens zien. Kom hier, ongelukkige. Ik sta u een onderhoud toe. Ik ben nieuwsgierig mi te weten welke nieuwe leugens gij verzonnen hebt... Maar ik waarschuw u, dat ik er' niet zal nnloopen. Jacques deed bedremmeld eenige schreden naar voren. . T,9l\ teht zeker e^ noodig! zei Roffel. Welnu, ge treft het slecht. — Neen, vader, ik kom u vergeving vragen v-oor. de woorden, die ik u heb toegevoegd... de .misslagen, die ik heb begaan. Roffel wees met de'hand naar Maïna, die onbeweeglijk ter zijde stond. — En deze? Hebt gij haar niets te zeggen ? 'De schuldige boog het hoofd. . — Vergeviag! ijfcaroeide hij. Wilt gij het verledené vergeten en mijn vrouw morden? — Neen ! antwooidde Maïna, — Gij weigert? — Ja. , — Gij bemint me dns niet' meer? Op ernsfcigen toon zeide zij : — Gij hebt mij te veel doen lijden. En bovendien, wat een jaar geleden waar was, is ook nu nog..waar..; Wij zijn'niet van eenen bloede. Gijzelf' hebt het gezegd. Wij zullen tomen niet gelukkig zijn. — Neen, Maïna, wat vroeger waar was, is nu niet meer waar, want ik ben niet meer dezelfde van vroeger. In de laatste ¦maanden heb ik meer van het leven geleerd dan in drie-en-twintig jaren... want ik heb de lijdensschool bezocht. Die heeft mij de oogen geopend cm mij het afzichtelijke doen kennen van de wereld, waarin ik opgenomen wilde worden. Zij is als een mooi verlichte gevel, maar daar achter is niets. Heteenige ware is de liefde. De liefde, die gij mij hebt bewezen, gij mijn vader, mijn moeder en ook gij, Maïna... Vergeef mij... en stem er in toe, dat ik mijn verdere leven aan u wijd... — Hebt gij op den 'bodem van uw hant wel nagedacht over 'hetgeen gij zegt? vroeg Maïna wantrouwend. — Gij ziet, Jacques, zei Roffel, dat zelfs zij het vertrouwen in u heeft verloren. Hoe walt gij dan, dat ik u vergeef? — Maïna, vader, toont u niet onvermurwbaar, ik smeek het u... Zeg mij wat ik_ doen moet om u den ernst van mijn berouw te toonen en ik zal het doen, dat zweer ik u. Denkt toch aan wat gebeurd' is met mij, hoeveel het mij heeft gekost om mijn omgevinig op haar juiste waarde te sdhatiten. en te beseffen.dat ik op den verkeerden weg was... Ja, ik heb schuld, veel schuld... maar voor dat Hevea was ilk toch niet geschapen. Bh gij, mijn arme vader, vergeef mij ook om 's hemels wil, ook voor de 'laatste opoffering, die gij u getroost hebt: het teruggeven van het geld, nadat $ii alles verkocht hadt, wat met moeite was bijeengebracht.Daarstraks zag ik uw ouden circus met een anderen, een vervloekten naam en dat sneed mij door het hart. — Laten wij daar niet over spreken, zei Roffel haastig. Dat ie mijn zaak. —Ik zweer u die som eens door mijn arbeid terug te zullen geven. — Welke arbeid ? Uw famesize paardenfokkerijen ? Neen,gij hebt het goed gezegd gij zijt niet voor dat leven geßOhapen. Luister, Jacques. Gij verzekert ons, dat gij berouw hebt, dat gij Maïna wilt trouwen, dat gij een eerlijlk mensch wilt worden.Goed ! Maar vóór aile» moet gij uw ernstige bedoeling bewijzen u te willen verbeteren. — Verschaf er mij de middelen toe en gij zult zien. — Gij wilt het? — Ik smeek uërom. Buiten hoorde men bet lawaai van het feest dat begon. De bewoners van Sceaux verdrongen zich voor de pas opgerichte tenten. De circus Gicleux schattende met zijn verlichten voorgevel boven alles uit. Daartegenover stond de bescheiden tent van Roffel. Caoutchouc was bezig de lichten_aan te steken. Jacques was Maïna genaderd. — Gij moet mij vergeven, Maïna 1 zei hij — Hebt gij dan dio andere vtouw niet bemind ? — Bemind 1 Neen, dat zweer ik u 1 Roffel had' uit den wagen een rosse clownepruik gehaald en een rood met wit costuum. — Jacques, zei hij. Gij hebt mij gevraagd u de middelen te verschaffen om weer een eerlijk man te worden. — Ja... — Welnu, neem deze pruik en dezekléeT deren... Jacques zag zijn vader verbaasd aan. Maar de oude Roffel herhaalde: —¦ Neem déze pruik en deze kleederen. — Om wat te doen? Roffel wees naar de verhooging vöór de tent. — Klim daarop en houd een toespraak tot,het publiek. Jacques stamelde: — Gij wilt dus, dat ik... — Dat gij kunstenmaker en clown van beroep wordt... evenals ik. Dat is het eenige, dat gij doen kunt, want op geen al.ld.ore wijze kunt gij v, ondanks mijn opofferingen, een positie verschaffen. — Maar... — Vooruit 1 Neem deze pruik... en verdien uw brood zooals wij ! Was dat het loon voor zijn misdadig leven ? En om dat te bereiken hadden zijn ouders .zich zooveel kosten en opofferingen getroost? In Jacques' herinnering kwamen de woorden Weer op, die Bazou hem in een café van de Laitijnsche wijk had gezegd: —- Men moet het beroep van zijn vader volgen en trachten een eerlijk man te zijn. Maar dit beroep! Dat was belachelijk, vernederend en in ieder geval 'hem onwaardig ! dacht hij in zijn hoogmoed als gestudeerd mensch. Er 'kwam eem, gevoel van wrevel in hem op: — Nooit! riep hij uit. — Welnu, ga dan been! — Heb medelijden met mij! — Ga heen 1 gromde Roffel. De jongeman stond bleek op. Hij .zag beurtelings naar zijn vader en naar den ingang van den circus. (Slot volgt.) 1 t . . ''**, --- Abonneert U op het Feuilleton. DE KERMISREIZIGER. 28) (Vervolg.) Dat was waar, evengoed als dat hij Mama in het verderf had gestort. Aan alle zijden schurkenstreken! Hij liep met het hoofd gebogen ; de voeten deden pijn op het slechte plaveisel van den weg,die naar de door Bazou aangeduide stad voerde. Hij wilde daar voor den nacht nog aankomen. 111. Sceaux was niet meer dan twee kilometeiis van hem verwijderd. Maar hoe meer hij'naderde, hoe meer Jacques zich voelde aangegrepen door een onmetelijken angst. Het was of zijn beenen vaneen gereten waren, of hij nooit zou kunnen komen op de place de la Marie,waar de tenten moesten staan. Roeren, die izich netjes hadden aangekleed, passeerden ham op den weg. Vermoeid zette hij zich in het gras langs den weg nieer. Rond hean in het groene rvêld, dat zich onder de vroolijke belichting der zon uitstrekte, stonden rijp graan, boonen en erwten in dichte menigte. Alles veifcondigde levensvreugd. In een nestje van groen lag ginds Sceaux met zijn blanke huizen. Daar was bet dat Roffel vanavond de estrade voor lijn circus zou 'beklimmen om de menschen naar binnen te lokken. Maar zeker zou het Biet heel weinig vuur gebeuren mei een bedroefd hart en lachend gelaat - ter wille ffajo. bem. --- Rotterdamsch Nieuwsblad. Plotseling bemerkte Jacques, dat achter hem aankwamen,, met iangzamen pas, eenige paarden, die groote groene wagens trokken. Hij herkende het eigendom van zijn vader. Ja, zij waren het zooals hij ze te Neuilly had1 gezien, met grijze appelschimmels, prachtige wagens naar het laatste model, die in sltaat waren een geheele tenterastad mee te voeren^ Er waren er drie ; de eerste bevatte de dieren, de ander den afgebroken circus, de derde dreinde tot woning. Wat zou er gebeuren, als men hem plotseling herkende? Op zulk een wijze wilde hij niet bij zijn ouders onder _de oiogen komen. Hij v/as bang, dat hij' zich eensklaps bevinden zou voor Roffel, voor Maïna. Instinctmatig gevoelde hij, dat hij het eerst ibij zijn moeder hulp en vergiffenis zou vinden. M'aiar zou hij hen niet kunnen laten passeeren zonder opgemerkt te worden wanneer hij zich achter een boom of een struik verborg ? De wagens naderden. Ter zijde van den weg achter eenig struikgewas stond Jacques. Zijn hart klopte. Ja, zij waren het, hij herkende ze in alle onderdeden : het groote grijze paard, dat aan den kop een witte vlek had, trok den eersten wagen. Er liep een kleine, blonde man bij, dien Jacques niet kende. Een bediende van zijn vader zeker. De tweede wagen volgde zonder begeleider ; de paarden waren er aan gewoon den eersten achterna te loopen. Daarvoor stond het andere grijze paard, een prachtig dier, sterk genoeg om den geheelen uit elkander genomen ekous te trekken. Ten laatste kwam de woonwagen, odsb- --- met Letterkundig Bijvoegsel sierd met bloempotten. Naast het paard liep een man. Maar Jacques herkende er Ro;fel niet in. Wie zou dat zijn ? Toch kwam hem dat gezicht niet geheel en al onbekend voor. Hij had het dikwijls gezien, in zijn kinderjaren. Hij herinnerde zich die dikke zwarte werlkbrauwen, dien woesten blik, dien grooten snor en die breede borst. De wagen ging voorbij. Jacques kwam dichterbij om beter te kunnen zien: achterop zag hij een bord met de woorden: „Groot circus Gicleux." Gicleux! Die naam bracht in zijn brein een onaangename herinnering teweeg; hij was als een vervloeking, Roffel kon hem niet,zonder woedend te worden, uitspreken. Gicleux! Maar was dat niet zijns vaders doodsvijand! Een ellendeling, die alles gedaan had om hem zijn eer te ontnemen en zijn leven te breken ? Maar hoe was hij nu in het bezit gekomen van alles, dat vroeger Roffels trots uitmaakte : zijn circus, zijn materiaal, tot zelfs zijn paarden? Wat was er van den ouden kennisreiziger en van Cendrina geworden? Waar bevonden beiden zich? Bazou had toch gezegd, dat zij zich naar Sceaux zouden begeven ? Een half uur later zag Jacques op denzelfden weg een anderen wagen passeeren, een oud, versleten, sjofel voertuig. Een oud paard trok het. Het was beladen met kisten, zeilen en planken,alles even armoedig dooreen geworpen. Jacques herkende ook dezen wagen. Het was de oude wagen, dien zijn vader gedurende dertig jaar had bezeten,dien hij nog in Belfort had, toen het ongeluk met den beer voorviel, en waarvan hij zich, om de herinneringen, die er aan verbonden warjcx. maar niet wilde ontdoen, zelfs toen --- De prijzen op de Groote Markt. waren heden als volgt: prij per bos 3 et., selderij per bos 3 et., zuring per mandje 25 et., kropsalade per krop 3 et., radijs per bos 3ife et., raapstelen per bos — et., spinazie per mandje 60 et., postelein per mandje 70 et., peentjes per bos 6 et., gele komkommers per stuk B—ls8—15 et., groene komkommers per stuk 6—12 et, bloemkool per stuk 10—20 et., snijboonen per 100 75 et., prinsesseboonen p. 100 27Vs et., andijvie per stronk — et., aardbeien per pond 12 et., nieuwe aardappelen (ronde) per Vs mud ƒ2.50, peulen per pond 18 et., doperwten per pond 15 et., tuinboonen per 103 12ct., capucijners per pond 15 et., meloenen per stuk 50—130 et., kroten per bos 31/2 et., tomaten per pond 30 et., druiven per pond f \.—, rabarber per bos 12Vs et., ajuin per kilo 12 et., chalotten per kilo 20 et., augurken per mandje — et., kruisbessen p. mandje 60 et., aalbessen per mandje ƒ1.30, perziken per stuk 10—15 et., krombekken per mand 90 et. Aangevoerd op heden aan de vischmarkt alhier 103 manden 7 kisten van IJmuiden, Nieuwediep, Amsterdam, Maas- --- AGENDA TAST GEBOORTEDAGEN. 13 Juli. 1S55 W. v. Grunsven, hoofd eener school. 1866 Mr. W. Suermondt Lzn., directeur van Cultuurmaatschappijen. --- CORRESPONTDENTIE. — A. B. C., te Vlissingen. Daar gij bij den gemeenteraad geen steun gevonden' hebt, kunt gij u wenden tot de Provinciale Staten met verzoek die zaak te onderzoeken en daarna staat u nog beroep op Hare Majesteit de Koningin open. Gij kunt u met uw klacht ook direct tot Hare Majesteit wenden, dan wordt de zaak zeker andermaal onderzocht. Het zal wel eenigen tijd diiren.yoordat gij bericht ontvangt. — L., alhier, zal .zich eenvoudig naar een notaris moeten begeven en dezen vragen wat het kan kosten om een testament op te stellen, waarbij de echtgenooten onderling aan den laatstlevende alles vermaken. — 'N. V., alhier. Wat er vereischt wordt om het examen voor commies te doen en wat aan die betrekking is verbonden, kunt gij komen overschrijven aan het bureau van het Nieuwsblad. — N.Bi., Feijenoord. Daar gij blijkbaar veel te lijden gehad hebt van uw echtgenoot, zo o is het niet anders denkbaar dan dat gij, nu gij gescheiden leeft, uw gedachten dikwerf naar uw vroeger leven afdwalen laat en dat het u voorkomt als ware hij nog bij u ; dat is echter geen magnetisme, maar zal spoedig verdwijnen, indien gij u er tegen in zet en uzelf moeite geeft om aan iets anders te denken. Vleesch zal op de tafel van diegenen die het kunnen betalen, een. smakelijke overbodigheid blijven en zoo behoeft gij uniet bezorgd te maken, dat de veeteelt er te zeer onder zal lijden, oei al wint het denkbeeld, dat vleesch een scherp krachtvoedsel is, meer en meer veld. Reken zelf maar eens na hoevele duizenden er te dezer stede zijn, die gedwongen zijn om ala vegetariërs te leven, alleen omdat vleesch te duur is, zoo zult gij begrijpen, dat het voor ytele anderen heilzaam is, dat men hen doet inzien, dat groenten, goed toebereid, een, eeer goed voedsel zijn, dat de maag niet bezwaart. Hiet is treurig hoeveel men door het afgieten van de goede voedingsstoffen van de groenten teloor laat gaan en menigeen, die den raad van het Nieuwsblad volgde, en een betere groentenbereiding volgde, kreeg zijn abonnement tienvoudig betaald door de besparing, die deze nieuwe voedingswijze kan geven in het huishouden. Wanneer nu nog de moeders haar kinderen konden leeren: langzaam eten en zeer goed kauwen,dan deden zij. haar daarmede een groote weldaad, want eten dat goed gekauwd is en daarna eerst in de maag 'komt, heeft meer dan de dubbele voedingswaarde voor het lichaam dan hetgeen haastig genuttigd is. —M. W., alhier. Een kind dat lijdend is aan vallende ziekte wordt slechts gratis opgenomen in het Stedelijk Ziekenhuis. — G. J. P. S.,alhier. Waaneer gij meen* dat een officieel schrijven aan den kantonrechter niet voldoende is, zoo kunt gij. een procureur eerst vragen wat het kost om den brief te schrijven waarmede gij u: terugtrekt als voogd. ---