AGESTDA VAN GEBOORTEDAGEN. 12 November. 1867 Mr. J. Hanegraaff, ambtenaar O. M. Kantongerecht. 1845 J. C. Theyssen- commissaris van politie. --- Abenneert U op het Rotterdamsch Nieuwsblad met Letterknndig Bijvoegsel en Roman-Bijvoegsel, prijs tot 31 December ƒ0.625. Feailletoa. ONDER HET SCHRIKBEWIND. 20) (Vervolg.) Zoodra Edmund mij zag kon hij een kreet Tan verbazing en ontsteltenis niet onderdrukken ; hij was zich echter aanstonds weer meester ©n zeide: —• Burger het toeval stelt u in de gelegenheid wraak te nemen. Een enkel woord van u en ik ben verloren. Deze raadselachtige uitdrukking baarde aan de gasten verwondering en aller oogen waren op mij gericht. — Burger, antwoordde ik verwonderd, ik begrijp niet, wat ge daarmee wilt zeggen. Ik vermoed, dat ge u op een dwaalspoor laat brengen door een gelijkenis van uiterlijk, want tot heden toe had ik niet het genoegen u te ontmoeten! De gasten deden weliswaar nog hun best, om zich vroolijk en onbevreesd te toonen, doch het gelukte hun niet; hun gedrag was zóó verlegen en in lijnrechte tegenspraak met alle vroolijkheid, dat de afloop van den maaltijd geheel ongelijk was aan het begin en het gezelschap spoedig van tafel opstond. — V/aarde vriend, zei Verdier zacht tot mij, wees zoo goed een oogenblik met Edmund en mij in een zijkamertje te gaan. Ik .noet u om .een dienst van beteekenis verzoeken. Ik volgde Verdier, zonder iets te zeggen: "'rij gingen een klein vertrek binnen op de •"•enedenverciieping, dat uitzicht gaf naar buiten.Edmund zat bij een groot haardvuur fiat vroolijk brandde. Verdier deed de deur echter ons dicht, wendde zich vervolgens tot en zeide : — Waarde vriend', ik zal het maar achterwege laten u voor uw zwijgen te bedanken, want wat gij tegenover mijn neef hebt ge( ' '. zou ik in elk geval ook gedaan heb: f. novcr u. , _-¦'•- begrijp inderdaad niet wat gij be'-*•* -o > V-' zekerde ik. I is volstrekt niet noodig, u verder van ..sn doirimj te houden, hervatte Verdier, wij sijn hier alleen en niemand kan ons beluisteren. Ik weet wel, dat, toen gij voor de eerste maal mijn neef Edmund ontmoette t, zijn gelaat gemaskerd was en gij hem dus niet kondt herkennen, doch de naam Edmund, dien gij onthouden hebt, zijn stem die gij gehoord hebt, mijn mededeeling, dat ie jongste van de twee mannen, die u overvielen, een vriend van mij was — dat alles waren teekenen, die u voldoende zekerheid moesten verschaffen. Daar gij ZOo openhartig met mij spreekt, zeide ik, wil ik u ook wel verklaren, waarde Verdier, dat ik aan dat alles reeds VlJ* minuten na de komst van uw neef heb gedacht. Ik wil u verder nog bekennen, dat a.< ken ik.ook de redenen zijner verbanning, niet, ik er toch van overtuigd ben, dat die redenen slechts achten waardig kunnen zijn. Edmund drukte mij de hand. ~T *¦*"* dtank u, mijnheer, dat gij van mij zulk een goede meening hebt. Wanneer gij echter mijn korte geschiedenis wilt kennen, ben ik gaarne bereid u die te verhalen. — JEén woordje, zei Verdier. Edmund heeft bij al zijn liefde tot de waarheid zulk een afschuw van complimenten, dat, wanneer hij over zichzelf moet spreken, hij zijn verdiensten_ steeds verkleint en zijn voortreffelijke eigenschappen verzwijgt.ik vraag daarom verlof, die geschiedenis te mogen vertellen in zijn plaats. — Aceoord! riep ik. Verdier schoof zijn stoel dichterbij en begon: — Toen Edmund geboren werd, was ik even twintig jaar en daar ik hem van dat oogenblik af niet uit het oog verloren heb, meen ik met meer recht dan iemand anders te kunnen beweren, dat ik hem ken. Van ziju prilste jeugd af toonde Edmund neiging voor den militairen stand, geheel in strijd met de bedoelingen van zijn vader, mijn oom, die hem bestemd had voor de rechtskundige carrière. . Edmund trok z:idh het lot aan der jongelieden uit den omtrek, leidde hen op met militaire discipline en sifcond weldra aan het hoofd van een leger .straatjongens, die zich door hun heldendaden in de omliggende gemeenten dermate onderscheidden, dat zijn vader, ofschoon nog steeds ontevreden over Ednïunds neigingen, toch het denkbeeld 'moest opgeven, dezen vroegrijpen legercommandant te doen opleiden voor advocaat. Naar Grasse gezonden, om daar te studeeren, weid dezelfde Edmund, die vroeger zoo rusteloos en bandeloos geweest was, een buitengewoon werkzaam jongmensch en maakte 'Zillke vorderingen, dat hij op zijn. zeventiende jaar, ofschoon de jongste, de beste student was aan de universiteit van Alx. Daar Edmund buitengewoon goedhartig en vrijgevig was, kreeg 'hjj gedurende zijn Verblijf aan de universiteit, zonder het er op toe te leggen, grooten invloed op zijn kameraden. Hij was evenmin spaarzaam met zijn degen als niet zijn beurs, vandaar dat, wie ongelukkig was, of te lijden had, er altijd op kon 'rekenen, bij hem hulp en steun te' vinden. Nu kwam de Revolutie. Gij kunt u tollen, met hoeveel geestdrift mijn neef die mooie ideeën en luchtkasteelen der hervormers .begroette. De afschaffing der privileges, de bevrijding van het volk, het aanlokkelijke beginsel der algemeene broederschap, dat alles vond dn 'hem een buitengewoon ijverig en moedig verdediger. Daar Edmund in den hoogsten graad populair was, viel 'het hem niet moeielijk, te Grasse de nationale garde te organiiiseeren en werd hij administrateur en distaicts-president. Ik herinner mij nog zeer goed, hoeveel geestdrift voor de -vrijheid hij na zijn benoeming aan den dag legde ; hij was vol vaderlandsliefde en 'goede bedoelingen en geloofde -oprecht aan de broederschap der geheele wereld. Maar deze duoom veiidween spoedig als een zeepbel. Zoodra de geheime, door zelfzucht en boosheid aangedreven leiders zagen, dat de Revolutie van dag tot dag meer succes had, drongen zij zich op den yoor: grond, duwden de onnoozele halzen, die zij in het uur van het gevaar in de eerste gelederen hadden laten vechten, van hun plaatsen en begonnen de vruchten te oogsten van den arbeid van dezen. Edmund was één der eersten, die in aanmerking kwamen, om. «it .bun ambt te worden ontzet, doch hij genoot destijds zooveel populariteit, dat het volk tegen deze onrechtvaardige behandeling in verzet kwam en de sluwe schelmen het geraden achtten, 'hem zijn post te laten behouden. .In stilte bleef echter de samenzwering tegen hem voortbestaan, want, daar zijn vijanden zijn eerlijke bedoelingen en zijn open karakter vreesden, begrepen zij zeer goed, 'dat zij zonder zijn val hun misdadige plannen nooit zouden kunnen volvoeren. Men begon, met tegen hem lastertongen •in beweging te brengen en Edmund aan te klagen als aristocraat. De elegante verschijninl van mijn neef deed de beschuldiging gemakkelijk ingang vinden en daar hy reeds openlijk had Inent .gegeven aan zijn verontwaardiging over de eerste buitensporigheden der Revolutie, werd het volk ook •meer en meer tegen ham ingenomen. Ten slotte kwam het zóó ver, dat Bteund's vrienden bezorgd werden voor zijn veiligheid en hem aanrieden te vluchten. Doch Ihij wees alle vertoogen en verzoeken steeds af met de eenvoudige opmerking: — Waarom zou ik mij uit de voeten maken of verbergen 1 Ik 'heb mij immers niets te verwijten! In het huis, dat Edmund bewoonde, woonde ook een arm gezin van handwerkslieden, aan wie hij dikwijls diensten had bewezen. Deze menschen hadden twee kinderen van 6 en 7 jaar, aardige kleuters. Op zekeren avond, toen Edmund thuis kwam, ging hij volgens gewoonte den kinderen in hun bed een kus geven. Ofschoon het reeds laat was, sliep geen van beiden no-g.doch lagen zij wakker.op hem te wacntC Goede Edmund, zeide het oudste meisje, zooeven zijn gendarmesep nog eenige andere menschen met gemeene gezichten hier geweest om ute moeken Zij hebben van vader en moeder geeiscnt, aat dezen untets zouden zeggen; zij komen vannacht terug om u gevangen te nemen. Red u, anders doen die mannen u kwaad. Edmund kuste de kinderen hartelijk en besloot ten laatste, daar men hem met zooveel verbittering achtervolgde, te vluchten. Nauwelijks bevond hij zioh op straat of hii hoorde den afgemeten voetstap eener n-iderende patrouille en wilde omkeeren en een anderen weg inslaan, maar hij had nog geen twintig pas gedaan, toen hij bemerkte. dat ook van den tegenovergostelden kant een detachement militairen aanrukte. Gij zult mij toegeven, dat bijna iedereen il. dergelijke omstandigheden radeloos zou zijn geweest, doch Edmund wist zijn tegenwoordigheid van geest en zijn kalmte te bewaren. JHij had onmiddellijk zijn besluit gevormd. Had hij zich verborgen in een hoek van het huis, dan zou hij den ge.»-* dannes in handen zijn gevallen; had hij door de hem omringende militairen met geweld willen heendringen, dan zou hij een wissen dood zijn tegemoet gegaan. Edmund deed iets anders. Hij raapte vlug eenige steenen op, die in zijn nabijheid lagen en wierp die in de hoogte, zoodat ze gedeeltelijk op het hoofd der gendarmes terechtkwamen, gedeeltelijk voor hun voeten. De gendarmes meenden, dat zij werden aangevallen ; zij maakten een zwenking naar rechts om den vermeenden vijand te vervolgen. Edmund wierp de steenen verder naargelang de gendarmes zich verder verwijderden, slaagde er in de patrouille te deen terugtrekken tot voorbij een zijsteegje en kon daardoor ontsnappen. Van dat oogenblik af was Edmund's leven een onafgebroken aaneenschakeling van ontberingen en gevaren. JEenige dagen geleden werd hij door een herbergier bij bet Revolutie-Comité aangeklaagd en reeds den volgenden dag zat een soldaat van de nationale garde hem op de hielen en loste eenige geweerschoten op hem. — Hoe ? riep ik uit. Is Edmund de man, die den logementhouder op den weg van Dragaignan naar Fayence met de kolf van aijn pistool zoo leelijk heeft toegetakeld ? Dan moet ik hem mijn compliment maken, want die schoft verdiende zulk een bestraffing ten volle. Heeft de laatste vervolging, waarvan gij spraakt, niet plaats gehad op denzelfden dag, dat mijn bataljon te Grass-3 kwam? — Ja, zei Edmund, op denzelfden dag. Hoe weet gij dat? — Omdat ik er getuige van ben geweest. Een nationaal-gardist, wien ik om inlichtingen verzocht, duidde mij den vervolgde aan als een aan het buitenland verkochten verrader en samenzweerder. —O! O! wat is toch de dankbaarheid van het volk! riep Edmund met een zucht. — Het volk is zoo ondankbaar niet, als gij meent, merkte ik op, al offert het ook dikwijls degenen op, die niets anders beoogen dan zijn welzijn. — Laten we de politiek er buiten, zei Verdier, het is nu maar alleen de quaestie, hoe mijn neef voorgoed buiten gevaar kan komen. Ik weet niet, of ik mij vergis,maar het feit, dat gij hem herhaalde malen ontmoet hebt.beschouw ik als een goed voorteeken ; ik zou bijna gelooven, dat gij geroepen zijt om hem te redden. — JDe hemel geve het, maar hopen en gelooven beteekenen niet veel, men moet ook weten te handelen. Hebt gij al een of ander plan gemaakt? — Ja, zei Verdier en ik geloof dat het met uw hulp zeker tofc zijn doel zal leiden. Verdier wilde verder spreken^ toen plotseling tot ons aller schrik op één der vensters werd geklopt; alleen JEdmund glimlachte droevig en haalde bedaard een paar pistolen met dubbelen loop uit zijn zak. Verdier en ik verkeerden eenige oogenblikken in grooten ang«t, doch Edmund bleef voortdurend hetzelfde akelig-deemoedige lachje om zijn lippen houden en dezelfde kalmte bewaren, ofschoon het gevaar en de schrik in de eerste plaats hem golden. Het duurdd niet lang,of er werd wederom geklopt, en nu harder. Verdier en ik begrepen, dat er iets gedaan moest worden; wij waren echter zóó zenuwachtig, dat wij niet tot een besluit konden komen. — Wat nu begonnen? zei Verdier zachtjes. Doen wij het venster open, dan geven wij den vijand vrijen toegang ; antwoorden wij;, dan verraden wij-, dat wij hier zijn; houden wij ons stil en wachten we werkloos af, wat er gebeuren zal, dan leveren we ons hulpeloos en weerloos over, en geven we het eenige middel prijs, dat ons nog overblijft, namelijk een krachtigen aanval. — Ik ga gaarne recht door zee, vrienden, zei Edmund. JMen klopt, laten we dus opendoen. En met deze woorden ging de jonge banneling snel naar hefc venster, schoof den grendel weg, stiet de ramen open en sloeg de blinden weg. Met bliksemend oog en vasten blik stond hij aan het venster,het pistool in de hand. Ik had zoo vast en zeker verwacht, een troep gendarmes voor ons te zullen zien, dat ik ten hoogste verbaasd was, toen een enkele persoon, haveloos gekleed en met een zwart masker voor ihet gelaat, naderbij kwam. — Ha, dat is Gerard, zei Edmund kalm. Je hebt zoo hard geklopt, dat ik meende, dat er minstens twintig soldaten waren. Hoe kom ik op dit uur aan de eer van je bezoek? Gerard sprong over het kozijn naar binnen, trok de luiken en het venster dicht en antwoordde op, Edmunds vraag : — Waarom ik hier kom ? Enkel en alleen, omdat uw redding mij ter harte gaat. Toen gij hierheen gingt, zijt gij aanstonds opgemerkt, en daar, zooals gij zeer goed weet, hij, die u levend of dood uitlevert, op een aanzienlijke belooning kan rekenen, is de aandacht der gendarmes op^ u gevestigd, en ik verwed honderd tegen eén, dat zij op dit oogenblik reeds op weg zijn hierheen. Kom mee, laten we maken, dat we wegkomen ! — Ik dank je hartelijk voor dit bewijs van opoffering en vriendschap, antwoordde Edmund, maar ik ben vast besloten, geen stap meer te doen, om aan mijn vervolgers te ontkomen. Ik ben weliswaar niet voornemens.mij aan de wolven,die naar mijn bloed dor_rten,vrijrwillig uit te leveren, doch het is evenmin mijn plan, dezen beesten, wier razend gehuil mijn leven verbittert, te ontvluchten. Ik ben nu reeds zóó lang opgejaagd, dat ik genoeg heb van het vluchten. Je kent nu mijn besluit, G'erard. JDoe vorder geen moeite, om mij te overtuigen, dat ik ongelijk heb.Dat zou vergeefsch zijn. Weet wel, dat, wanneer ik eenmaal tot iets besloten ben, niets mij er van kan afbrengen. Ik danJk je nogmaals en nu vaarwel! —¦ Denkt gij, dat ik u zóó laat gaan ! zei Gerard. Dan kent ge mij in het geheel niet. Het- is waar, ik ben aan het leven gehecht en zal alles in het werk stellen om het te behouden; maar de liefde tot het leven is niet zoo groot, dat ik mij daardoor zou laten verleiden tot een slechte daad of een lafheid. Wij hebben beloofd elkander te zullen beschermen, men loert op u, daarom laat ik u niet in den steek. ** — Dat is heel edel, mijnheer, zeide ik, te voorschijn komend van achter één der luiken, waar ik mij na hefc binnenkomen van den nieuwen bezoeker verborgen had gehouden, wanneer Edmund ziet dat zijn kop pigheid uw dood tengevolge heeft, zal hij, naar ik hoop, op zijn voornemen terugkomen. Gerard was zeer onffchntst, toen hij mij voor zich zag staan. Hij koesterde blijkbaar vrees, dat ik snij wegens zijn vroeger gedrag op hem zou wreken, doch liet zich spoedig door Edmund geruststellen. — Gij zijt zeker een edelman! zeide ik teit hem. — Ik een edelman ? Het lijkt er niet naar. Vóór de revolutie was ik slotbewaarder. — Slotbewaarder ? — Ja. Maar dat verhindert niet dat men mij vervolgt als aristocraat. — Zonderling — inderdiaad ! — Mijn gesdhéedenis As zeer kort. De eerste periode van mijn lerven heJb ik doorgebracht als soldaat dn een regiment, de tweede als slotbewaarder. Maar tooh, wanneer •ik u vertetlde wat gebeua-d is gedurende de laatste adkt dagen, dat a_K dit weénag eervolle -aan-bt bekleedde, zoudt gij zeker zonder mij te ondenbr_ken, en met groote aandacht naar mij luisteren, al ruikt gij over het atgemeen liever kruit. Maar thans is het daartoe de tijd niet. Wij moeiten nu onzen vriend Edmund redden. —De drommel hals mij als ik hier van-; daan ga,verklaardo Edmund... En toch, _ tej moeten denken,dat mijn eenig misdrijf hierin bestaat dat ik geijverd heb voor 't geluk des volks, dat ik geloof geschonken heb aandiegenen, welke vrijheid en broederschap: prediken, dat ik het heil des lan.ds hooge» gesteld heb dan mijn persoonlijk belang ï O, was ik even roof- en moordzuchtig ge-; weest als de ellendelingen, die •tegenwoor-'j dig regeeren, mijn lot zdu een geheel ander zijn! Dan zou ik mij kunnen verrijken door.' het uitplunderen van vogelvrij-verklaarden, en door 't schavot; ik zou volop kunnen) genieten en mijn leven zou niets andere zijn. dan een langdurige z-welgpartij !Het gemeen zou sidderend en folindeiingis knielen voor mijn macht, ik zou een afgod zijn, de ge-vierde held van den 'dag! Doch neen,, dat zou ik tot geen enkelen prijs willen ; ik heb steeds een eerlijk man wille» blijven en wil dat nog. Ik heb mijn plichten, van burger ernstig opgevat en nu ben ik verbannen en opgejaagd als een wild dier, O, hoe dwaas zijn toch de menschen, die gelooven aan de deugd der JRevolutiemannen en zich blindelings aan hen overgeven ! Kon ik mijn loopbaan eens opnieuw beginnen! — Wat zoudt gij dan doen? vroeg ik. — Dan zou ik voor de rechtmatige over-j heid en voor het gezag met even grooten* moed en volharding strijden, als ik er thans»' tegen gestreden heb. — Gij zoudt dus koningsgezind zijn? — Ik zou noch republikein noch konings-' gezind zijn, maar alleen Fran-xhman. --- Stadsnieuws. Bedriegerij. In het politiebureau aan de Lange Torenstraat is in bewaring gesteld de pakhuisknechfc J. S., wonende aan de Oudaenstraat, die in dienst van den winkelier JH. aan de Gedempte Botersloot was^ uitgestuurd met een volgbriefje om één zak suiker van 100 K.G. te ontvangen. Op het volgbriefje veranderde S. één in twee en Verkocht den tweeden zak voor ƒ25 bij den opkooper D. aan het Achterklooster. De heer L. K oetsy eid, alhi er, slaagde in Den Haag bij het examen boekhouden, K. XII (huisakte). Baas boven baas! Werd dezer dage n gemeld dat Uithuizen kon bogen op het gelukkig bezit van een loteling die de respectabele lengte bereikt bleek te hebben van M. 1.818, Rotterdam spant de kroon met den loteling J. H., die het totM. 1.92 brengt. Volgens F air piay heeft de stoomvaartmaatschappij „Neptun" te Breinen, een regelmatigen dienst geopend van hier op Huelva, Sevilla en/of Cadix. Een 10-jarige jongen vond gisteravond 6Vs uur in de Kogelvangerstraat een valsehen rijksdaalder met den beeldenaar van Willem 111 en het jaartal 1867. Men schijnt ze in die buurt op straat te strooien! De h«er C. H. W. Heusdens, thesaurier, ontving voor de Diaconiescholen der Ned. Hev. Gem. van 'JN. N. een gift van f5OO. De telegraaflijn Saigo n-B an gkok is op Siameesch gebied gestoord. De kabel Santa Cruz de Teneriffe'l'ejeta is gestoord. Telegrammen via Teneriffe, Noronha of Noronhu zijn onderhevig aan ongeveer 8 uur vertraging. Examen vrije- en orde-oefeningen der gymnastiek. Rotterdam, 10 November. Geëxamineerd 6 mannelijke en 5 vrouwelijke candidaten. Geslaagd de beeren: P. F. Lutjons, M. A. Vermeer, beiden te Rotterdam ; J. A. Evera, te Rozenburg; C. Dij kavel, te Dordrecht; J. P. Van Breukelen, te Rijp wetering ; P. A. Hesse, te Delft; en de dames J. A. Stortenbekei» te 'e Gravenhage ; O H. Van der Po., *<* Uorir*chem; C. Van Rijn, te 's Gravenuage. Honden. Heden werd in het Algemeen Verkooplokaal een verkoopingshonden-tentoonstelling «eopend, welke heden en twee volgende da- Ken geopend zal zijn. De tentoonstelling, georganiseerd door den heer A. Van Hattem Jrzn., alhier, is met het beste succes bekroond. Er zijn ruim 140 honden ingezonden, van alle rassen. Bij het binnenkomen der zaal vindt men aan de rechterhand een groote verzameling zeldzaam fraaie nesten. Langs de wanden aan de linkerzijde zijn de reuzen uit de hondenwereld als St. Berna_rds, Duitsche doggen, Barzois enz. geëxposeerd, waaronder menig prachtexemplaarde bijzondere aandacht der bezoekers waardig is. Langs het tooneel zijn verschillende etalages opgericht door handelaars in sport- en hondenartikelen,als jachtcostumes, hondenvoeder,ontsmettingsen geneesmiddelen, halsbanden, enz. De kleinere hondsnsoorten hebben in verschillende rijen in de zaal plaats gevonden, terwijl in het midden der zaal zich de afgeschoten ruimte voor de keurmeesters bevindt. In de commissie voor dë tentoonstelling ïiebben o.a. zitting de heeren: A. Van Hattem Jrzn., C. A. Schuld, N. Huyger, C. P. M. Dolk, C. H. v. d. Roemer, G. W. Van Limburg, Frans Stevei.s, A. B. C. Chabot, uit Rotterdam ; A. Couka, uit Schiedam; dr. A. J. J. JKloppert, uit Hilversum ; A. Steensma, uit Gouda; A. Woltman Elpers en JL. Seegers, üit Amsterdam; T. De Meester, uifc Vlaardingen; H. J. F. Fopma Bonnema, uifc Tzummarum; P. Paanakker, uit Den Haag en P. J. De Broekert, uit Middelburg. De heer H. T. Papavoine waarnemend opzichter bij de Staatsspoorwegen te Nijmegen wordt met ingang 15 November a.a. verplaatst naar hier. Gisternamiddag werd in het Ziekenhuis opgenomen de 7-jarige Jacöba Noordzij, wonende Catharinastraat 34. Door tegen de tafel te stooten, viel een pot kokende koffie om, enkreeg de kleine bijna den geheelen inhoud over haar rechterarm en hand, waardoor zij hoogst ernstige brandwonden bekwam. Najaarspaardenmarkt. Op de heden alhier gehouden Najaarspaardenmarkt waren aangevoerd 173 paarden en 1 ezel. De prijzen waren : voor werkpaarden le soort / 250—/ 350, 2e soort f 125 ƒ200; voor slaehtpaarden f 40—f 9b ; voor hitten le soort ƒl2o—ƒl9o, 2e soort ƒso—ƒloo. ¦ De handel was over 't algemeen weinig beteekenend; aanvoer tamelijk. Op het indertijd doordehandelsvereeniging „Rotterdam" bij de Kamer van Koophandel ingezonden adres betreffende het uitbetalen van postwiasels enz. aan het Postkantoor is door het be- Btuur der H. V. R. het volgend antwoord ontvangen : „In antwoord op uw schrijven van 4 October 1904 hebben wij de eer te berichten, dat eenigen tijd geleden de directeur-generaal van de posterijen zich gewend heeft tot de Kamers van Koophandel met verzoek hem voor te lichten omtrent gewenschte wijzigingen in den post- en telegraafdienst. „Deze zaak is in behandeling genomen door een vergadering van afgevaardigden dier verschillende Kamers, welke binnenkort wederom bijeen zuilen konien. De afgevaardigde onzer Kamer zal dan ook liet langer openstellen der kantoren voor postwissels ter sprake brengen." Dat de p roe-gen. bij den Hoogen iiaad, mr. Polis, omtrent een soort oneeiiijke concurrentie een ander?' meenieg dan hefc Hof is toegedaan, bleek UJS Z.E.H.A.'s conclusie in de zaak van do Singcrnaaimatfhine-Maafcschappij, togen den heer Ivens, te Rotterdam, dio alhier evenals de „Singer" óók op de Hoogstraat een v.'inlcclzaak dreef, waarv.üi door de Singermaatschappij w-erd beweerd dat zij gehad het uiterlijk had van 'haar winkel. Het Hof had deze soort van concurrentie geoordeeld te zijn een onrechtmatige daad in dan zin van art. 1402 B.W. Van dit ai rest was ds gedaagde heer S. in cassatie gekomen.en in zijn conclusie over dit cassatieberoep ontwikkelde de proc.-gen. de navolgende beschouwingen : Betreffende den zin van de artt. 1401 en 1402 verwees Z.E.H.A. naar de sinds 1883 vaststaande jurisprudentie van den Hoogen Raad, welke uitmaakt, dat die artikelen alleen dan toepasselijk zijn, wannd reeiht om een winkel te *; niet zoodanige inrichting en uitzicht als »den gedaagde gezegd wordt aan den zijnen gegeven te- hebben, blijkt niets en dus heeft deze ook niet de verplichting zoodanig uitsluitend recht van den eischer te eerbiedigen. IDaden van concurrentie als waarover hier geklaagd wordt, mogen afkeuringswaardig zijn, al wat laakbaar is, is daarom alleen nog niet. onrechtmatig en als onrechtmatig onder bereik van art. 1401 B.W. Toch moest het arrest van het Hof gehandhaafd blijven, omdat gedaagde zelf bij het Hof als onrechtmatige daad heeft beschouwd datgene wat ook door het Hof als zoodanig is aangemerkt, nl. het aandoen van concurrentie met de kennelijke bedoeling om ten eigen bate en tot schade van den medeconcurrent het publiek omtrent de herkomst van de ten verkoop aangeboden machines te misleiden. Daarop thans in cassatie terug te komen kan niet, dat zou zijn een novum en de H. R. is niet bevoegd rechtsquaesties te beslissen, die PaftlJ*en in de vorige instantie buiten debat nebben gehouden. Uitspraak 23 Dee. a.s. De St ad sreinigers-Vereeniging besloot op haar maandvergadering, het jaarfeest te vieren op 21 December en H. Spiekaöan als feestredenaar uit te noodigen en een openbare vergadering te beleggen •net den voorzitter, K. Kruithof, als spreker. Tot 2en voorzitter weTO J. v. d. Zanden gekozen. (Uitvoeriger verslag in Het Goedkoope Nieuwsblad.) Ter naturalisatie is o. a. aan de Tweede Kamer voorgedragen de heer H. E. Belde, broodbakker alhier. Aan JP. J. Scheepmaker is eon rijkspensioen verleend van ƒ 110 's jaars als fuselier 0.-I. leger. De vakafdeeiing „Timmerlieden" van den Bond van Gemeente-Werklieden besloot gegevens te verzamelen en daarvan een rappor; samen te stellen, ten einde de noodzakelijkheid aan te loonen der uitbreiding van werkea in eigen beheer. Dat rapport zal aan den Gemeenteraad worden verzonden. Bij de bestuursverkiezing werden de le secretaris, A. Pleune en de commissaris A. J. Bauman herkozen, terwijl als Üe-voorzitter A. L. Buitendijk werd gekozen. (Uitvoeriger verslag in Het Goedkoope Nieuwsblad.) Dewegover F ai? voor telegrammen is hersteld. Maasland. Do president van de rechtbank heeft in kort geding uitspraak gedaan inzake het conservatoir beslag, gelegd door mr. D. H. J. Van Mens, te Breda, als eigenaar der gronden der Maatschappij van Handels-en -Fabrieksterreinen in den Va-rkenoordschen Polder on de bezittingen der Maatschappij ..Gemeenschappelijk. Belang"' voorheen Maasland. Op drie gronden was het bestuur van „Gemeenschappelijk Belang" in verzet gekórpsh van de beslaglegging. Twee dier gronden werden door den president, als niet ter zake dienende, verworpen, terwijl ten opzichte van den Sden grond beslist werd, dat het nemsn van hypotheek op onroerende goederen een handeling is, waartoe G- B. krachtens de statuten gerechtigd is derhalve-, dat zulks geen grond kan oplevefen voor verduistering en dus geen termen bestaan het conservatoir beslag te handhaven. Mitsdien werd het oogeheven. liet muziekkorps van de Koninklijke Scherpschutters hield gisteravond zijn jaarvergadering in het gebouw Pro Patria aan de Scheepmakershaven. De vergadering, welke bijgewoond -werd door den kapitein-commandant, den ¦ heer H.L I. JBos, werd met een korte toespraak geopend door den voorzitter, den heer H. O J. De Groot, waarna dé secretaris, de heer Ed.'M. Ponjé, een met zorg saamgesiteld jaarverslag uitbracht waaruit wij aanstippen, dat in het afgeloopen jaar binnen en buiten de stad een 12-tal goedgeslaagde concerten werd gegeven, terwijl het ledental stationnair bleef. Wegens afwezigheid van den penningmeester, den heer Damman, die tevens schriftelijk zijn functie had neergelegd, werd het financieele jaarverslag uitgebracht door den kapelmeester, den heer O M. Steffelaar. Staande de vergadering werd door een commissie een gunstig rapport over de rekening en verantwoording uitgebracht. Tot bestuurders werden gekozen de heeren Wolf Ti Beukers. Na het afdoen van nog eenige strikt huishoudelijke zaken werd de vergadering met eem opwekkend woord, d«n dank iaan den kapitein-commandant voor zijn gewaardeerde belangstelling en aan den kapelmeester voor zijn goede en ijverige leiding, door den voorzitter gesloten. Dr. N. P. Tende 1 o o, sed e r t 19 0 1 prosector aan het Ziekenhui», wiens benoeming tot hoogleeraar te Leiden wij gisteren berichtten, .werd te Ajer-Madidi (Menado) geboren, bezocht hét gymnasium te Rotterdam, en ging in 1883 in de medicijnen studeeren, waar hij in '84 als extraneus het eindexamen gymnasium aflegde. Te Leiden was hij gedurende 3 jaar assistent van Siegenbeek Van Heukelom, waarna hij nog te Utrecht en Zürich studeerde. Hij vestigde zich als arts te Delfshaven, en promoveerde eenigen tijd daarna, in 1894, te Leiden op een proefschrift, getiteld .* ,*,de pathologie der pharynxdivertikels". Verscheidene geneeskundige werken zijn, meestal in Duitsche taal, van zijn hand verschenen, waarvan het voornaamste is een boek in twee deelen over de oorzaak van longziekten, dat vooral in Duitschland hoog gewaardeerd wordt. Een rede van dr. Tendeloo over den t.ouw,groei en het ontstaan van kanker, verleden jaar op het Natuur-en Geneeskundig Congres le Den Haag uitgesproken, had de benoeming eener commissie tengevolge, die tracht de oorzaak dezer ziekte op te sporen. Ter controleering van misbruik van water was vannacht ra 1 tot 4 uur een gedeelte van het bui*eunet der drinkwaterleiding, gelegen in het stadsgedeelte, begrensd door Oostplein, Oostvestplein, Goudschevest, Hofplein, Coolvest. Boymansstraat, Soetensieeg, Beursplein, Kolkkade, Mosseltrap, Sleepersvest en Nieuwehavan, afgesloten. De Nationaal C h r i s te n-G e h e e 1 - Onihouders-Ver-eniging, at'd. Rotterdam en üunstreken, hield a_-ui-_e_xla.ga.vond in het (jruhouders-ïehuis aan den Oppert 'haar 16e jaarvergadering, onder leiding yan ds. A. tl. Roose. In zijn, naar aanleiding van Galathen 5 :16—26 uitgesproken openingswoord, herdadht ds. Roose met weemoed den op 26 Nov. 1903 overleden secretaris, den heer S. Mets. Uit 't jaarverslag van den secretaris, den heer H. Starrenburg, blijkt, dat er 299 leden en 69 aangeslotenen zijn. De zusterkring bleef voortgaan met de vervaardiging van kledingstukken voor behoef tigen; de bezoekkring legde 194 bezoeken ai ; de jongeliedenafdeeling, die 35 leden telt, tracht onder bekwame leiding eenmaal steere strijders af te leveren; de tractaatcommissie en bet tractaatfoiids verspreidden in het afgeloopen jaar 1400 kerstnummers van den Onthouder s-B o d e en 439 onthouders-almanakken, 2400 maandblaadjes en 18000 tractaten; de Propaganda-Kring gaat voort allen, onverschillig wie, des Zaterdagsavonds tot een gezellige samenkomst uit te noodigen, terwijl eindelijk het zangkoor „Looft den Heer", onder leiding van den bekwamen en volijverigen directeur, den heer O. G. Sterkenburg, en met belangelooze medewerking van den heer JF. A. N. Dikkenberg, van nog grooter werkkracht zou kunnen getuigen, indien niet zoo groote wisseling in ledental plaats vond. Maar vooral mag „De Hoop der Toekomst niet worden vergeten, van krachto,' en opgewekt leven getuigend en van persoonlijke toewijding door het voorbeeld van haar onvermoeide voorgangster. 't Als gewoonlijk berijmde verslag van ('en heer J. J. Simmermans, den penningmcisi. r, vermeldt een saldo van /Q9. In 't afgeloopen jaar kwam in het Tehuis in van buffet, zaalhuur, logies enz. ƒ5000; ook hier geen verlies. De voorzitter bracht allen leiders en IcirUr.c.rs, medewerkenden broeders en zuster' dank. In 't bijzonder ook aan den 4heer Starrenburg, die op zoo waardige wijze de moeielijke functie van den overleden secretaris, den heer S. Mets, had vervuld, aan den heer Simmermans en eindelijk aan den heer R. JKoopruans et echtgenoote, onder wier actieve en vaardige hand het Tehuis zich mag verheugen in steeds rui mer debiet. De aftredende bestuursleden, de heeren ds Roose, D. v. Assendelft en P. J. v. Baasbmik, verden met groote meerderheid herkozen. Aangenomen werd het voorstel van den pc*. ningm. om van het batig saldo f5O t? i.e-temmen voor verschillende Christel, d >?l3inden, aan te wijzen door het bestuur. Doorde ouders werd gisternamiddag in het Ziekenhuis gebracht en aldaar verbonden de 2-jarige Dirk Van der Kooy, wonende Bloemstraat 5. De kleine was spelende in de ouderlijke woning gevallen en had daarbij den rechterarm ge broken. Bij de hedenmorgen plaats gehad hebbende groentenveiiing werden de volgende prijzen besteed: druiven, Aiicante, 38 k 39 cent, gros Colmar 34 a 36 cent, blauwe dru-msn «fl a. _>.i cent, Franrehe druiven 35 a 40 oent, a'les per pond; Beurrée peren , a 8 c«at ._.; stuk, tomaten 6 a 9 cent per K.G., spruiten 45 a 50 cent per zakje, weekseledrij 14 a 15 et. per bos, Brusselsch witlof 25 a 26 cent per kilogram. De prijzen op de Groote Markï waronJieden als volgt: prij per bos 4 et., *'' ïrij per bos 3 eu, zuring per mandje '-^ er., kropsalade per krop 3 er„ radijs pc-r bos 3i,'o et., spinazie per mandje 50 et., postelein per mandje 40 et., peentjes per bos 6 et., peen per kilo 8 et., bloemkool per'Btuk 10—15 et., roode-kool per stuk B—l 48—14 et., savoye-kool per stuk 10—16 et, wittekool per stuk 15—20 et, andijvie per stronk 11/»—2Va et, spruiten per kilo 20 et, knolselderij per bos 45 et, aardappelen (ronde) per V_t mud f 1.75, kroten per boa "_> et., groenekool per stuk 6 et, boerekool per mand 20 et, rammenas per bos 3 et, witioof per kilo 30 et, waterkers per bos 20 et, tomaten per pond 15 et, druiven per pond 30—50 et., Fransche selderij per bos f 2. —, Lissabooscbe ajuin per stuk 7 et, ajuin per kilo 10 et., chalotten per kilo 20 et, ronde knollen per bos 6 et, lange knollen per kilo 12 et, schorseneren per bos 18 et, knolrapen per stuk 8 et Aangevoerd op hedenaan de vischmarkt alhier 532 manden, 18 kisten van IJmuiden, Nieuwediep, Scheveningen, Huizen, Huil en hier. Afgekeurd 6 manden wijting, 2 ton haring van IJmuiden en Scheveningen. i . , De prijzen waren voor doode schelvisch 32—35 et., groote IJslandsche schol 28— 32 et. per stuk ; handschol f 7.20—f 9 ;stortschol ƒ3.80—ƒ5.20; kleine schelvisch ƒ7.30 —ƒ8.60; gullen ƒ5.70—ƒ7.80; spiering ƒ3.30—ƒ3.80 per mand. Aanvoer ruim. Heden werden aan 't Kralingsche Veer ter markt aangevoerd: 3 Zomerzalmen, prijs ƒO.BO a ƒ1.30; 3 St. Jakobzalmen, prijs ƒ0.70 a ƒ1.20, per half Kilo. ---