Stadsnieuws. B. Deßegtlzn. t Met leedwezen zal in breeden kring werden vernomen dat hedenmorgen te 7 uur in het Sanatorium alhier is ontslapen do heer ±5. De Ragt ïzn. In don heer De Regt gaat een man heen vaa, groote gaven en onvermoeide werkkracht, een man met een warm kloppend ihait voor de publieke zaak, een algemeen •geacht medeburger. Geboren den 7 Juni 1665, dus nog geen veertig jaar oud, nam tic overledene eem werkzaam aandeel invele vereeini-gingen, op verschillend gebied zich nuttig makend, doende wat zijn hand vond om to doen. Hij waa oud-brandimeester, bestuurslid van de vereeniging „Pro Juventute", lid van de Commissie van Toezicht op het Lager Onderwijs, penningmeester der vereeniging „Het Westen", voorzitter van de liberale kiesveneeniging „Vooruitgang IV" on in al die functies nam hij met hart en ziel deel aan de werkzaamheden. Wat hij op zich nam, was hean geen sinecure, maar een taak, aan de vervulling van welke hij zidh gehéél gaf. Begaafd met een helder verstand en een onwrikbare energie, viel -ai! spoedig op hem de aandacht en weid de candidaat-n-otaris Deßagt geroepen tot het directeurschap der iStandaaird Hypotlhieekbank, welke betreldking hij ruim een jaar geleden verwisselde met die van directeur van „Het Ondeiüng Crediet", als opvolger-van den heer J J. Francais. In beide botnefkkingen bleek ac keus van den beer Deßegt een zeer gelukkige. Da laatste mocht hij helaas niet lang venvulïen. Een ernstige ziekte, die een opanafüö -tengevolge haid, maakte een eind aan zijn welbesteed leven, dat zoo velen en zooveel nog tan nutte had kumnen zijn. Hij ruste in vrede. Inbraak en brandstichting. Den 9en Maart a.s. zullen voorde arrondissements-rechtbank alhier terechtstaan de gebroeders H. verdacht van inbraak en brandstichting in het kantoor der Kioskenmaatschappij aan de Korte Wijnbrugstraat. Als verdedigers zijn hun toegevoegd mrs. M. E. Havelaar en A. Slob. De metselaar svereen. „Door Eenheid Hooger" besloot op haar maandvergadering, wegens den slechten stand van haar financiën, steun te verzoeken aan den Metselaarsbond en den Kotterdamschen Bestuurdersbond. Vanmorgen 9 uur viel del 8-j ariga Engelsche matroos B. W., geboortig uit Glasgow, door 't kantelen van een luik, waarop hij bij het inladen van ballast had post gevat, in het 10 voet diepe ruim van het zeilschip „Bendiarg", liggende aan paal 19 in de Maashaven. Hij werd ernstig gekwetst aan de rechterzijde en het rechterdijbeen. Dr. Wolfson verleende hem heelkundige hulp. Voorloopig wordt de gekwetste aan' boord verpleegd. De w e r k s t a k i n g i n dediam» ntslijperij van de firma Jacq. M. Canes aan de Linker Eottekade 37 is door een minnelijke schikking geëindigd. Vanmorgen is er het Werk hervat. Den 27e n Februari zal het comité van de Vrijzinnig Nederl. Hervormden in Zuid-Holland alhier een algemeene yer-. gadering houden. Het O. M. bij het Gerechtshof te 's G'ravenbage eischte gisteren bevestiging van!'t vonnis dierrechtlbankta Botterdam, waarbij een los-werkman te Poortugaal tot drie .maanden gevangenisstraf wend veroordeeld wegens mishandeling van een echtpaar, dat volgens bekl. (die zijn schuld ontkende) hem zou mishandeld hebben. Volgens medjedeeling van het O. M. zijn .de bedoelde echtgenooten inmiddels op een later ingediende klacht van den tegenwoordigen bekl. wegens mishandeling, door de rechtbank te Eottendam veroordeeld tot 2 miaanden en 1 maand gevangenisstraf. Voor het gerechtshof in Den Haag is nog behandeld de zaak tegen de echtelieden J. K. en 0. v. 0., die den bekl. in de te voren vernielde zaak, H. v. O. zouden hebben mafjhainldieJjd en deswege veroordeeld waren tot 2 maanden en 1 maand gevangenisstraf. Eerst na zijn veroondeeling heeft getuige aangifte gedaan van de mishandeling, „omdat hij het toen niet .langer kon dulden". De beklaagden ontikenden en deze getuige, evenals de getuigen in de vorige Kaak, werden door den presrident met ernst gewezen op het gewicht van den eed, terwijl de veldwachter vaa P«annis omtrent de getuigen a charge een ongunstig getuigenis aflegde. De advocaat-generaal vroeg vernietiging van het vonnis en vrijspraak der bëHaagden, waarbij de vemdediger, mr. E. S. Hollander van 'hier, zich aansloot, op verschillende gronden uiteenzettend, waarom de beklaagden geloofwaardig zijn en de „mishandelde' niet, van welken laatste hij een .boekje open deed. Bevestiging wend voorts gerequireerd van het vonnis, waailbij L. 8., 24 jaar, biesrhuishouder te Rotterdam, door de rechtbank te Rotterdam was veroordeeld tot 3 maanden gevangenisstraf, omdat hij op 27 September 1904 vrouw d. R. moedwillig met een diegen uit een degenstok in den linkerbovenanm gejstoken had en bloedend verwond. Mr. E. S. Bottlandar van hier drong op een lichtere straf aan. Zonda ga. s. hoopt — gelijkreeda gemeld — ds. Chr. Plaat, predikant bij de Ev. Lu'tlhersche Gemeente, alhier, den dag te herdenken, waarop hij vóór 45 jaar als predikant werd aangesteld, waarvan 43 jaar als voorganger bij de hierboven genoemde gemeente. Dien morgen zal hij de predikbeurt vervullen. Aan blijken van belangstelling izal het den sympathieken ieeraar welniet ontbreken. Vanmorgen halfacht Jkroeg de 30-jarige kolen werker E. G., wonende Tolhuislaan 13, bij 't volscheppen van kolenbakken aan boord van het in de le Katendrechtschehaven liggend stoomschip „Paddington", een slingerenden bak tegen het linkerbeen, waardoor dit werd gekneusd. Per brancard werd de man naar zijn woning overgebracht. De meubelmakers-vereeniging „De Toekomst" en de Behangers- en Stoffeerdersvereeniging hielden gisteravond, gecombineerd, een vergadering, waardoor L. M. Hermans het Gentsche stelsel van werkloozenverzekering werd uiteengezet. De telegraafkabel Wieringen iv hersteld. Telegrammen voor Wieringen Hippolytushoef en Den Oever volgen den gewonen weg. De telegrafische gemeenschap met alle plaatsen op New-Foundland is hersteld. Te* legrammen zijn niet meer aan vertraging onderhevig. Do|po 1 i t i e heeft vanmorgen aangehouden den matroos der Kon. Ned Marine 3e kl. J. G. S., die gedeserteerd was van Hr. Ms. wachtschip te Willemsoord. Als griffier bij het 3 e kan t ongerécht werd hedenmiddag geïnstalleerd jhr. mr. C. G. A. Van Asch van Wijck. Te 'sGravenhage slaagden bij de examens fraaie handwerken de dames E. Bos en G. B. Boevé, beiden alhier. --- De Tram. De arbeid van den ombouw der rails en de andere werken voor de Electrische Iram vorderen vrij geregeld. Met kracht is men aangevangen en al wordt er niet voortdurend met kracht doorgewerkt, in verhouding tot den electrische-tram-aanleg in andere steden — b.v.b. in Keulen —is er ook door het systematische in den artoeid, weinig reden voor onze burgerij om door de massa straatwerk zich al te veel ontnefd to gevoelen. Niettemin, we leven in een overgangstoestand en daarin is 't lang niet altoos even aangenaam. Heele straten liggen opgebroken, en wanneer'niet, zooals bij de rans-legging in de Witte de Withstraat en op den bchiedamschensingel, de trams tijdelijk m een andere richting worden gedirigeerd, ondervindt het tramverkeer groote storing. Zoo heeft de aanleg der rails op de iNieuwehaven 't voor de passagiers onaangenaam inconveniënt gebracht, dat zij aan de Pakkenbrug moeten uitstappen en langs de onbegaanbare straat wandelen naar Plan C tot den wagen, die hen verder kan vervoeren. Zoolang de Tails niet , .in"-gereden zyn, komen ook herhaaldelijk deraülementen voor, die het verkeer soms zeer geducht ophouden. Zoo erg als vanmorgen 13 t echter nog niet geweest Toen derailleerde tegen halftwaalf een tram, komende van het Park, tegenover de "Vischmarkt, vrrj diep zakten de wielen in het onbestrate zandpad, zoodat de tramweg naar de Beurs versperd was. 't Heeft ongeveer een uur geduurd eer die weer vrif was. Inmiddels stond de dienst stil. Van 'tPaTk, van Delfshaven en van 't Centraalstation kwamen de tramwagens en konden niet verder. Daarom bleven zij maar staan. En de rij werd al langor. Voor de Vischmarkt, op de Leuvehaven, in de Twee Leeuwensteeg, voor de Karrensteee, op den Schiedamsehensjngel, op het Van Hogendorpsplein, op den Coolsingei tot voorbij het Ziekenhuis stonden geduldig de trams. En kwam er een tram van 't station of van 't Park of van Delfshaven dan bleef die rustig] es staan. Grappenmakers vertelden.dat de directie plotseling een inspectie had gelast en dat zij (de directie) dadelijk de parade zou komen beschouwen met de heeren uit Antwerpen, 't Leek sprekend op een tramshow! Niet onvermakelijk was 't geval te zien van zijn psychologischen kant. Daar kwam b.v.b. met vroolijk belgetingel een tram met de bekende felheid van vier mijlen per uur, de lü,»1, Oid^Bbarneveitjstraat uitvliegen. En dan, dadelijk op den hoek van den Coolsingei begon de tramparade. De koetsier remde, verbluft, en dacht dat hij droomde, oftewel dat zijn oogen hem bedrogen, oftewel dat hij de telkunst was kwijtgeraakt. Zoover zijn blik reikte zag hij trams, glimmende, eenzame, leege trams, die blijkbaar^ geen haast hadden! Hij remde rlukskens en wenkte den conducteur. Die kwam dan aanloopen, gewichtig of zijn autoriteit 't geval wel in het reine zou brengen. De conducteur ging dan naast den koetsier staan en keek verontwaardigd uit. Maar een verontwaardigde conducteur brengt geen gestremd tramverkeer in orde. Koetsier en conducteur keken samen en maakten veronderstellingen. Waar, de voorste tram wel staan zou. die de stagnatie veroorzaakte vroegen zü zich af. Wat de reden wel zou zijn. Een kapotte rail of een omgevallen kolenkar In ieder geval was er geen haast IDe .passagiers waren een oot wel verma-fcelijk sjtudie-object. Als de tram plotseling stilstond, bleven zij: staan en zitten: 't gebeurt wel meer! Na drie minuten gingen de lui wat verzitten en op de impériales gingen ze wat ver-staan. Na vijf minuten fingen die van de laatste categorie eens een' ijfkje nemen en die binnen zaten veegden de ruiten schoon en oogden eens naar buiten. Wteer twee minuten later liep de eerste ongeduldige naar den koetsier envroeg „wat er nbu weer an de hand was." De koetsier wees sprakeloos op de fille vóór hem. Volgden een paar minuten aarzeling. IDan thep ide ongeduldige weg, met een verwensching op de lippen. En tien volgende mannten liepen de voJgen'de passagiers weg, met laatsrt de traditaoneele burgerjuffrouw met 'r katibies en 'r-kind. En centsaam stond dan de tram op haar beurt in de rij. Toen heel ten ieste de wagen voor de Vischmarkt weer kon rijden, zette de fiila zioh an beweging en .toen stoven, welgeteld, in één ongebroken rij, vier-en-dertig tramwagens den Blaak af, naar 't -Beursplein. iDie van niets wisfo vroeg of we de tweeper-mimmtd'ienat hadden ingevoerd en die 't geval begrepen meenden, wljsneuzig.dat de organisatie wel iets te wenschen overlaat. Waarom den passagiers geen gelegenheid gegeven om Jangs dien Viscshtnarktwagen even over te stappen en den dienst niet aldus vervolgdl ï Dat de directie bezwaar heeft tegen overstappen is niet aan te nemen. Dat weten de PaUkpassagiers zeer wel Men weet mee te deelen, dat de electrische tram Park—Hoflaan eerst op 1 Augustus a.s. rijden zaL Naar wij vernemen is de aanvang van dezen dienst, die op 1 Mei zou plaats hebben eenigszins vertraagd aangezien van gemeentewege de oorspronkelijk voorgestelde wagens voor de electrische tram zijn afgekeurd. Doch de nieuwvoorgestelde zijn aceoord bevonden en zoodra de thans bestelde wagens zijn afgeleverd, kan de dienst Park—Hoflaan met electrische tractie beginnen. Vermoedelijk zal dit Juni, uiterlijk Juli worden. De opperliede n-v ereeniging „Nieuw Leven" hield gisteravond in het lokaal Dammers, Oppert, een openbare vergadering, waar door P. J. Hehdingen de heerschende werkloosheid in de bouwvakken werd besproken. Het Ziekenhuis heeft hersteld kunnen verlaten Jeeltje Abma, weduwe van Wiggele v. d. Wal, wonende Delistraat 50, die 16 Januari door haar man met een revolverschot vrij ernstig werd verwond. Na zijn euveldaad doodde de man zichzelf. Kostelooze spijs inrichtingvoor behoeftige schoolkinderen. Heden is aan 1717 kinderen een warm middagmaal verstrekt. --- De prijzen op de Groote Markt. waren heden als volgt: prij per bos 4—6 ot, selderij per bos 5-15 et., kropaalade par krop 10—12 ctw, dunsel per mandje 60 et., radijs per bos — et., spinazie per mandje —, peentjes p. mandje 100—120 et., peen per kilo 8-12 et., bloemkool p. stuk 25—30 ot., roodekool per stuk 16—18 et., savoye-kool per stuk 14—16 et., spruiten per mandje 100 et., knolselderij per bos 75 et-, aardappelen (ronde) per 1/3 mud f—, kroten per mand 50 et., groenekool per stuk 4*6 et, boerekocl per mand 70 et., rammenas per bos 5 et., witloof per kilo 35 et., waterkers per bos — et, krulandijvie per stuk 22 Vs et., tomaten per pond — et, druiven per pond f — f, Fransche selderij per struik 30 et, rabarber per bos 10 et, Lisaabonsche ajuin per stuk 8 et, ajuin per kilo 20 et, chalotten per kilo — et. lange knollen per kilo — et, schorseneren per bos 12—14 et, knolrapen per stuk B—lo et, Engelsche selderij per stronk 30 et Aangekomen op heden aan de Böttendamisdhe viadhanarkst de bom K.W. 47 en aangevoerd 337 manden, 102 kisten, van Urnuiden, Niemwediep, Vlaardiiigen, Maassluis, Elburg, Hiull en hier. De prijtzen waren voor groote tong 55— 76 cent, middelsoort 32—47 cent kabeljauw 90 cent—ƒl.4o, groote tanbot ƒ7.30, klom 55 cent-r-/'1.20 .per stink, ihandsohol ƒ8.20— ƒlO, sterrtsdhol ƒ3.80—/>7.50, Bdhelvisoh ƒ6.30—ƒ8.40, schar ƒ2.70—ƒ3.90, gullen ƒs.7o—f: 7.30, wijting f 2.80—ƒ3.60 per mand. Op het tmaiktplein aangevoerd 25 mandjes 'haring, prijs f 1.30 per 100. — Heden waren aan het Kralingsche Veer ter markt aangevoerd: 18 Winterzalmen, prijs f 1.40 a / 1.75 per i/2 kilo. --- Het grootste Hei. Zeilschip. Men schrijft ons uit Krimpen aan de Lek: i ste hand er aan geslagen en komen tal van personen het bezidhtigen. Het is dan ook wel der moeite waand er een reisje voor te maken, vooreerst het grootsche gelheel en «tan de keurige imridhting en afwerking Ook wiji hefhben o>onderdagmid.dag he* genoegen gehad om ihet zeekasteel van voor dot achter en van 'boven tot beneden, zonder iets over te slaan, te bezichtigen. 'De heer H. Van dter 'Borst ivan Lil, uit Dordrecht, saheepiateekenaar op heit kantoor der werf, leidde ons rond, zoodat we niets hebben overgeslagen. Het schip nu is 85 M. lang, 13.60 M. breed en 8.25 ifi, hoi en heeft eén laadVerrmogen van 3800 ton. Het laadruim bestaat uit onder- en tussdhendek, 'twelk twee waterdichte schotten heeft, zoodat het geheel uit zes appartementen bestaat. Op het dek bevind* zioh' een zeer ruime hut voor volkslogies, ingericht voor 18 personen, dan nog een hu* als werkplaats voor den zeilmaker en timmerman. Komt men achter op het sdhip, dan kan men zich mtoeielijk meer voorstellen op een schip te zijn. Hier loopt men van de eene kamer in de andere. De le, 2e en 3e stuurman hebben daar elk een appartement, keurig ingericht, van alle gemakken voorzien, terwijl er ook een kerk is. Dan de woning van den kapitein is eeo juweel, een prachtig mooie, ruime kamer, slaapkamer, badkamer, provisiekamar en nog verschillende kasten en kastjes, alles even gemakkelijk ingericht en keurig afgewerkt. Op het commandodek bevindt zich de kaarfcenkamer voor den kapitein en de stuurstelling. Het geheel is werkelijk een zeekasteel. De geheele bouw en de afwerking laat niets te wensdhen over. Alles is even solide en flink. Nu is het trouwens bekend genoeg dat de firma J. en K. Smit' met haar tijd meegaat en aan alle mogelijke eischen op het gebied van scheepsbouw voldoet en de reeder, de heer Van der Hoog, kan er gerust trotseh op zijn, zulk een schip de wijde wereld in te kunnen Sturen. Terwijl de velen die buiten de werf om er voor gewerkt of aan geleverd hebben er steeds in dankbare herinnering aan zullen, denken. Begin volgende week. vertrekt de „Geertruida Gerarda" naar de fabriek „Fijenoor w te Botterdam, waar de vier masten ingezet zullen worden en terwijl het dan te Eotterdam lading inneemt, wordt het ge*uigd. Bereids heeft men daarvoor alles al in gereedheid gebracht. We twijfelen niet of het schoone schip zal ook te Rotterdam veel bekijks hebben. Wanneer het eenmaal uitvaart, zoo vergezellen het schip onze beste wenschen. --- AGENDA VAN GEBORTEDAGEN. .18 Februari. 1862. L. Geuken, directeur der Botterdam— Londen Stoomvaartlijn. 1830. F. H. P. Van Alphen, gep. viee-admiraal, oud-lid der Eerste Kamer. 1844. R. C. Laan, hoofd eener school. 1337. J. Broeksmit, arts. --- Abonneert U het Rotterdamsch Nieuwsblad met Letterkundig Bijvoegsel en Roman-Bijveegsel, Prijs to 30 September f 0.40 Feuilleton. AASVOGELS. 84) (Vervolg.) Met de oogen op dit portret gericht ging hij voort: .— Gij zult geen hertogin worden, mijn schoone dame, en uw kind zal evenmin De Brévannes heeten. Zelfs het landgoed te Saint-Savinieu ontgaat u, evenals de tweehonderd duizend francs. Die kunnen mij juist dienen om dien schurk van een Bévillac te betalen die mij inderdaad op een goed denkbeeld heeft gebracht, hoewel ik geloof dat ik er reeds aan gedacht had voordat hij er mij over sprak. Ik heb bovendien nog heel wat meer hongerige raven te voeden, vooreerst Clopin en dan dat prachtexemplaar van een dokter, die wel de brutaalste van allen is. Als ik niet oppas dan zouden zij mij opnieuw uifckleeden, maar dat zal niet gebeuren, neen, voor den duivel niet. Hij nam de twee kostbare papieren op en ging gekscherend voort: - — Zulke papieren moet "men niet laten slingeren, zij mochten eens in verkeerde handen raken. .Hij streek een lucifer aan, stak de pa- Sieren in brand en wierp ze in den open aard, terwijl hij bleef toezien tot zij geheel verteerd waren. — Het is verbazend, izoo gemakkelijk als men rijk kan worden, dacht de graaf, Wanneer men slechts een weinig vermetel M en geen last van gewetensbezwaren heeft. Alle brieven en verdere papieren.die hij itfon.d.gingen denzelfden weg van letrouw*%9f "? het testament Toen hij de woning in de rue de Florence verliet, was daar niets overgebleven, waarmee een betrekking, laat staan een huwelijk tusschen André De Brévannes en Jeanne Vernier zou bewezen kunnen worden. Hij bracht den sleutel bij den portier terug, betaalde de rekening, die deze inmiddels gereed gemaakt had en stapte in zijn rijtuig. Den volgenden morgen zat hij: op zijn . kamer in zijn mooi hotel aan den poulevard Haussmann, toen zijn 'kamerdienaar aandiende: — Dokter Florentin. — Laat binnenkomen. Een oogenblik later trad de dokter bij hem binnen en kortaf vroeg de graaf hem: — Welnu. — Het is gebeurd. — Bravo! — Maar het heeft mij moeite genoeg gekost. De ziekte is verergerd en ik maak mij wezenlijk ongerust over mijn patiënte — Verkeert zij in gevaar. — In groot gevaar. — Denkt ge haar nog te kunnen redden 1 — Ik verzeker u dat ik daar mijn uiterste best voor doe. — Waarom? —• Omdat ik dokter ben en bovendien omdat ik die ongelukkige al kwaad genoeg heb gedaan. — Dus het is gelukt? — Haar vriendin waakt dag en nacht bij haar, het ds of zij een schat bewaken moet Cn achterdocht heeft... — Tegen u? — Tegen iedereen. Ik heb mijn toevlucht tot een list moeten riemen, door haar naar een apotheek te zenden om een medicijn te laten bereiden, waar ik zeide dat veel haast bij -wasV-zoodatzij, erop moest wach-: ten. J>e zieke had een vreeselijke koorts en was buitenstaat zich rekenschap te geven van hetgeen er om haar heen voorviel... — Verder? —• Ik 'heb alles doorzocht, alles gevonden... —■ En alles meegenomen? De dokter zeide op stroeven toon: — Alles gestolen, ingevolge uw opdracht. — Hebt gij de stukken bij u ? De dokter vroeg op zijn beurt: — Hebt gij het geld? —■ Ja. — Geef hier. —• Vertrouwt ge imij niet? — Menschen van onzen slag hebben geen reden om elkander te vertrouwen. De graaf glimlachte minachtend en merkte op: — Gy hebt een onhebbelijke manier om u uit te drukken. Daar doet ge verkeerd aan. Men moet zijn tijd begrijpen. — En er in meegaan? — Ongetwijfeld. Het leven is een strijd zonder, genade, wie teergevoelig is wordt daar zelf tact slachtoffer van.Men moet zich er door slaan, zoo goed als men maar kan. Tusschen den graaf, die als miilionnair en den dokter, die in armoede geboren was, bestond een groot onderscheid. De graaf De Bouvres bleef bij al de laagheden, die hij beging, even kalm alsof hij de onschuldigste zaken ter wereld afhandelde. Dokter Florenjkin daarentegen moest zich' ieder oogenblijffihet klamme zweet van het voorhoofd wisschen. Hij voelde het gewicht van de misdaad, die hij gepleegd had, toen hij de papieren 'bijëenzarnelde, die hij met den graaf tegen bankbiljetten ruilen zou. - Na. ee.n:kort stilzwijgen, vroeg Xavier: —* Zijt ge er zeker van, dat gij niets van belang hebt achtergelaten? —■ Niets, de arme vrouw is van alles beroofd : brieven, gedachtenissen, portretten, alles is er. Haar is geen regel schrift achtergebleven, waaruit blijkt dat zij wijlen den hertog André De Brévannes zelfs maar gekend neeft. — Mooi. De graaf opende een lade van zijn schrijfbureau en nam daar een pakje banknoten uit. — Ik heb ze zooeven van de bank ontvangen, zeide hij, zij zijn geteld. — Honderd duizend ? — Dat is immers onze afspraak. — Ja. De dokter strekte reeds de hand naar de biljetten uit, maar de graaf trok die terug. — Gelijk oversteken, zeide hij lachend. — Dat is waar. Zij wisiselden gelijktijdig de koopwaar en den prijs daarvoor. Een bittere, hatelijke glimlach plooide de lippen van den dokter. — Ik zal het mijzelf nóóit vergeven wat ik nu gedaan .heb, zeide hij met schelle, snijdende stem, maar u zal ik dat nog minder vergeven. —■ Zijt gij dan niet tevreden? Hij liet de bankbiljetten in den binnenzak van zijn jas glijden en knoopte die dicht. — Tevreden? herhaalde hij. Voorloopig: — Voorloopig? — Ik was de zoon van een eerlijk man, thans duTf ik het portret van mijn pverle-; den vader niet meer aanzien en ik heb het van den wand mijner kamer verwijderd. Ik veracht mijzelf en u haat ik, omdat gij' daar de oorzaak van zijt. Wanneer ik er in slaag mij: niet die zoo schandelijk verkregen honderd duizend, francs aan de ellende te ontworstelen dan ziet ge mij nimmer weer. Wanneer ik er niet in slaag — en daar vrees ik voor, want het is mij alsof dat geld mij geen geluk kan aanbrengen —dan zien we elkander weer. — Is dat een bedreiging ? — Neen, eenvoudig een kennisgeving. —■ Maar voor het oogenblik belooft ge mij toch uw stilzwijgen. — Gij hebt mijn woord. — Dat is alles wat ik van u vraag. En wanneer ik u weer eens noodig mocht hebben zoudt ge mij dan opnieuw van dienst willen zijn 1 — Dat hangt af van de omstandigheden waarin ik verkeeren zal en den prijs.dien gi] betalen wilt. — 't Is goed tot weerziens. —'■ Goedendag. De dokter verliet de kamer, tsrwijl de graaf, met de kin op de beide vuisten geleund, in gedachten verdiept bleef zitten. Hij was er nu zeker van, dat hij zijn doel volkomen had bereikt. Wat 'kwamen er nu eenige duizenden, francs meer of minder op aan. Thans bestond er tusschen hem en het vermogen der Brévannes niets meer dan de hertogin, een oude, afgeleefde vrouw, die door het gebeurd-e van de laatete dagen bijna even doodelijk was getroffen als de hertog in het park van Fontaine-aux-Bois getroffen werd. Wanneer Jeanne Vernier alleen nog maar de brieven van Kaar echtgenoot bezeten bad, .dan. zou- zij misschien de grootmoeder van André ook zonder formeele bewijzen van de echtheid harer rooreele aanspraken hebben kunnen overtuigen en de •oude .hertogin-zou-wellicht, uit liefde voor haar kleinzoon, een belangrijk legaat aan zijn nakomeling' vermaakt hebben, misschien wel haar geheele vermogen. Ook 'zonder testament of trouwacte had Jeanne Vernier veel troeven in haar hand gehad. En wat bleef daar nu van overl IV Niets. JgA Graaf Xavier zegevierde. *** Jeanne Vernier dacht *yr op dit oogenblik niet aan de plannen van den graaf De Rouvres ook maar iets in den weg te leggen. Op haar bed uitgestrekt, bewaakt door haar vriendin, die — zooals dr. Florentin reeds gezegd had — niet van haar sponde week, ten prooi aan ijlende koortsen, stamelde zij in de weinige oogenblikken «lat zij 'bij kennis was slechts den naam van hem, dien zij niet zou weerzien. Haar zuchten troffen als dolkstooten het hart van dr. Florentin die zijci patiënte verzorgde met een toewijding, waardoor Renée Larcher inderdaad geroerd werd. Hij deed dit echter niet alleen uit berouw over het gruwelijke misbruik van vertrouwen, dat hij had begaan, maar tevens ook nit berekening. Hij was in het bezit van een geheim,waarmee hij hoopte zijn fortuin te maken. Reeds ten deele had hij daar partij van getrokken. De honderd duizend francs van den graaf De Bouvres waren op hem neergevallen als een weldadige regen op een door de zon verschroeiden akker. Maar wat beteekende deze som voor een man, die had leeren inzien, dat de wereld slechts toebehoort aan hen, die haar weten te verblinden. Hij had den graaf De Bouvres, niet alles gegeven wat hrj aan zijn ongelukkige patiënte ontstolen had. De belangrijkste brieven van den hertog, vooral die waarin van zijin huwebjk gesproken werd, had de dokter achtergehouden om zich er van te bedienen wanneer het waar mocht blijken wat hij vreesde, namelijk dat het geld hem geen geluk aanbracht, in één woord wanneer de behoefte hem er toe nopen zou een nieuwen schnrkerjistreek te plegen, zeker niet aoo misdadig als de eerste in zijn oog was. Toen hij Jeanne Vernier beroofde, terwijl zij weerloos was, had hij de afschuwelijkste laagheid begaan die men zich denken kan en een onschuldige haar laatste hoop ontnomen. Wanneer hij den graaf aanviel, die hem voor zijn eerste misdaad had omgekocht, dan zou dat gelijk staan met een strijd tusschen roovers onderling om de verdeeling van den buit. Het gehikte hem zijn zieke van den dood te redden, hoewel 'haar ziekbed zeer lang duurde. Eerst in het begin van Februari was zij buiten gevaar. Benée Larcher keerde naar het magazijn terug, daar haar vriendin nu geen voortdurende verpleging meer noodig had en nu het gevaar eenmaal geweken was-,tleed het jeugdige en krachtige gestel van Jeanne zijn rechten weer gelden en nam zij van dag tot dag in beterschap toe. Op zekeren avond evenwel,_ toen Renée thuiskwam, vond zij Jeanne in een hevig opgewonden toestand, in een onbeschrijfelijke wanhoop. — Wat deert u 1 vroeg zij ontsteld. Haar vriendin toonde haar de laden van haar kast en riep : —■ Ik ben bestolen! — Bestolen? — Ja, alles is weg, al mijn dierbare gedachtenissen, alles wat ik van mijn André had, zelfs geen portret van hem is mij overgebleven. De Normamdische begreep onmiddellijk welk verraad hier was gepleegd. Wie kon dat gedaan hebben? Slechts één vreemde was op de kamer geweest. Dokter Florentin. Maar kon zij hem verdenken, na al de toewijding, die hij aan de zieke had betoond? Niettemin wa 3 de diefstal een onloochenbaar feit. Welke geheimzinnige vijand vervolgde haar ongelukkige vriendin, want al nam zij aan, dat dr. Florentin den diefstal had gepleegd, dan kon hij dat toch niet uit eigen beweging nebben gedaan, daar het gestolene voor hem niet de geringste waarde kon hebben. Benée bekende nu aan haar vriendin welke stappen zij van haar kant had gedaan. Tweemaal had zij geschreven aan de oude hertogin op het kasteel Fontaine-aux-Bois, maar haar brieven waren onbeantwoord gebleven. Haar vriendin, werd dus geheel aan haar lot overgelaten, verstooten, als een avonturierster behandeld, zelfs door de grootmoeder van haar echtgenoot. Nog denzelfden avond schreef de jonge vrouw aan haar vroegere min te La Creuse den volgenden brief: „Mijn goede moeder Marianne! Ik bevind mij in een wanhopigen toestand, er is mij een grobt ongeluk gebeurd, dat ik nooit te boven £k\ komen. Ik wil u liever alles mondeling vertellen, gij alleen kunt mij helpen mijn leed te dragen. Mag ik voor eenige weken bij u komen? Ik heb nog voldoende geld om u een klein pension te betalen, totdat ik geheel hersteld zal zijn, want ik ben ernstig ziek ge.weest, zoo zelfs, dat men twijfelde aan mijn behoud. Och, was ik maar liever gestorven, dan zou ik nu niet zooveel verdriet hebben. Ik heb iemand verloren, die mij boven alles ter wereld dierbaar was en nu zijn er nog slechts twee menschen, die mij liefhebben: dat zijt gij en mijn vriendin Renée Larcher met wie ik hier samenwoon. Schrijf mij spoedig en zeg mij of ik voor u nog ben, wat ik vroeger was, Uw dochter JEANNE." Het antwoord der boerin liet niet lang op zich wachten. Het luidde: „Mijn lief kind! Kom! Gij zult met open armen ontvangen worden. Vader Martin is overgelukkig in het vooruitzicht u spoedig te zullen weerzien, hij houdt zooveel van u en bovendien hebt gij ons geluk aangebracht. De hoeve La Bruyère is nu ons eigendom ; zij is voor een- matigen prijs verkocht en in de vorige maand hebben wij den laatsten termijn afbetaald. Kom spoedig. Gij zult wel vinden dat wij oud geworden zijn. Als altijd TT uw moeder MABIANNE BBIDOIS.» Drie dagen later vertrok Jeanne met den ochtendtrein van het station van Orleans, na een hartelijk afscheid genomen te hebben van haar vriendin Benée, die haar tot aan den waggon uitgeleide deed en bij de laatste omhelzing tot haar zeide: — Nu moed gehouden, mijn lieve, ge behoeft de toekomst niet zoo donker in te zien. Gij weet dat uw plaats op het magazijn voor u openblijft. Schrijf mij spoedig, ook ik zal u van alles wat hier voorvalt, trouw op de hoogte houden. Genees naar lichaam en ziel, mijn arme Jeanne. * Zij vertrok. Zij ging ver weg een vergetelheid zoeken, die zij toch niet vinden zou, want een liefde zooals die, welke zij haar André toedroeg, vergeet men zijn geheele leven niet. *** Terzelfder tijd lag op het kasteel Tour- Saint-Loup een man op het sterfbed. Het was de oud-advocaat, die eenmaal een sieraad van de Parijsche balie was, de meest geduchte tegenstander van den graaf Xavier De Rouvres en de meest vertrouwde vriend der hertogin De Brévannes: mr. Plessis. Een beroerte had hem getroffen en zijn gestel, dat door den moord op den hertog De Brévannes en door de smart zijner oude vriendin zulk een hevigen knak had gekregen, kon dien schok niet weerstaan. Jean Villedieu, die sedert den dood van zijn vriend André op Fontaine-aux-Bois en Tour-Saint-Loup gebleven was, zat aan het bed van zijn voogd en leermeester, wiens laatste bevelen hij aanhoorde. De geest van den ouden rechtsgeleerde was, op het punt zijn lichaam te verlaten, jübg even helder als weleer, maar de stem klonk zoo zwak, dat Jean zich over den stervende moest heenbuigen om hem te verstaan. — Ik heb bij testament al mijn bezittingen aan u vermaakt, maar tevens laat ik u een moeielijk werk na: gij moet André wreken... gij moet het werktuig der gerechtigheid zijn. Mijn raadgevingen daartoe heb ik op schrift gebracht, die zult gij daar vinden. ---