BISRICHT. 'kn werd den geabonneerden op do Hnziek-Uitgave ?W RotterdamsohNiauwabUd jonden een Chopin-Album. Dit "°» bevat de volgende muziekstukken: \' Mazurka op. 6 no. 1 (fis moll). r „ op. 7 no. 1 (bes-dur). $ n op. 7 no. 2 (a-moll). J ff „ L' op. 33 no. 1 (gis-moll). [S I op. 33 no. 3 (d-dur]L ? ij* „ * op. 33 no. 4 (b-moll). h 7, „ op. 68 no. 2 (a-moll). s'i.Musiek-Uitgave" is uitsluitend ,°otuitbetaling verkrijgbaar gesteld voor ;&bonnéi vaa het Rotterdamsch uu»• b 1 a d a 30 ets., franco per post *ts. per drie maanden. --- Stadsnieuws. ! jl he t afbreken van een muur Zalniflitraat, vielen ter hoogte der verdieping eenigo steemen op J^A waarvan er een terechtkwam op (J: wofd van den 13-jarigen Adrianus J. r^uchteren, wonende Tuindersstraat b-jfij bekwam daarbij een ernstige S^wond, die in het Ziekenhuis werd ! 'Hormiddag, toen de ?,-) ar i■J*z Pauwels, wonende Korte Tanne- 10 aan de Gedempte Botcrit te dicht langs een paard liep, bset j hem in het voorhoofd, tengevol,,"''aarvan hü bloedend werd verwond. t^et Ziekenhuis werd de kleine verbon- -.1. tiVhet Ziekenhuis werd gi sil^^daig verbonden de U2-jarigc HenlêS "raams, wonende Veemarkt 3. Spe- Cr in de Lange Warande werd hij on discussieerendie politici terechtkwam. — Wel wat een gedoe. Ze hebben m'n man en m'n zoon in een automobiel gehaalden m'n neef in een gesloten koets en m'n oom in een tantwagentje:-Ejjn hoor, deftig.En... Wel heb ik. van m'n leven, déér, kijk is, daar zit me warempel m'n buurman in een open rijtuig met twee paarden... I Wat een leventje, zulke kiezers! Waarom heb ik nou ook geen stemrecht, alle pretjes zijn maar voor de mannen. Kijk me zoon buurman daar ia deftig uit-zijn! Op den Noordsingel zagen een paar ijverige propagandisten een paar mannen, die werkzaam waren bij het aanbrengen van rosetten aan cic huizen ten behoeve van d. electrische tram, zich even verwijderen. In een oogwenk waren zij boven op de rijdende stellage geklommen en hadden zij een paar biljetten ter aanbeveling van de candidatuur-De Klerk tegen den gevel geplakt, zoo hoog, dat de ijverigste contrapropagandist ze heeft moeten laten zitten. Zelfs een politiek paard ia er vandaag gezien. Een sleeper had zijn paard zoodanig afgericht, dat wanneer hij riep „Kiest Van Kaalte" het dier dadelijk vooruitging. Riep hij daarentegen „Kiest Brummelkamp" dan bleef het onmiddellijk staan. Een ander paard, ook al politiek aangelegd, liep door de volksbuurten. Het was behangen met biljetten en strooken, waarop te lezen «bond: „ook mijn vleeschwoidt 2 cents duurder". Het beest heeft vermoedelijk niet geweten, dat het voor de ebaohtbank bestemd was, want het hep er mets triestig bij. In de Hugo de Grootsihraat werd een mand gevonden, een mand, die heeiemaal alleen midden op de straat stond. Dadelijk menschen er bij. En dadelijk angstwekkende veronderstellingen. Een vondeling misschien ï of een misdaad? misschien wel een in srtukjea gesneden moordslaohtoffer... Eindelijk was er een moedige,die het deksel van de mand durfde oplichten En wa* vond hij ? Verkiezingsbiljetten, stapels verkiezingsbiljetten. Een zucht van verlichting steeg op uit de omstanders en .te moedige öp-lichter was zoo met of hy deelde gaarne mee van den inhoud. Wat er overbleef van de biljetten kan de reohtma• tige eigenaar vermoedelijk wel terugbeko. men. Morgen. In het Noorden reden versierde wagentjes, met nationale vlaggen. ; aanbevelend de candidatuur-De Visser en dito wagentjes als reclame voot de candidatuur-De Klerk. Ook in I zagen wij een dergelijk' reclamemidicLel voor de candidatuur^Fock in toepassing gebracht. Het 'boekje in IV door „De Jonge Liberalen" uitgegeven, getiteld „Aan de Kiezers. Ter overdenking en bedoeld als propagandamiddel voor de candidatuur-Plate, is door „De Jonge Liberalen" ook in I en II verspreid, hier natuurlijk to* aanbeveling van de candidaturen der heeren Fock en De Klerk. Zoo ia van alle zijden hard gewerkt vandaag om tot 'het doel te geraken: de verkiezing van den meest gewenschftm candidaat. En daarbij is wel dit weer duidelijk gebleken dat óns volk, zelfs in de verkiezingsagitatie, bet hoofd koel weet te houden, al klopt het hart dan sneiïer.Men bestrijdt elkaar, heftig als 't moet, maar loyaal en zonder rancune, een enkele uitzondering, die den regel bevestigt, niet meegeteld. Naar het Huis van Bewaring ia overgebracht de timmerman W. G., verdacht van oplichting ten nadeele van een bewoonster van de Nassaukade. Gistermiddag ontstond, doordat de vlam in een pan met vet sloeg, brand ten huize van H. K., Passerelstraat 32. Het vuur werd door een politieagent met emmers water gebluscht. Gistermiddag ontstond in helt benedenachtervertrek van pand 147 aan de de Van Speijkstraat, bewoond door den smid J. H. Helders, brand door het bijvullen van een brandend petroleumtoestel. Het vuur werd door buren met emmers water gebluscht onder leiding van den brandspuitmeester den heer J. L. Ebling. Wederom is met 30 dagenverlengd de preventieve hechtenis waarin zich bevinden de 4 beruchte inbrekers W., G., S. en v. D., verdacht van inbraak bij den groentenhandelaar Kuijpers aan de Zomerhofatraat. Gisteravond om 6 uur werd in de Vinkendwarsstraat een 4-jarige jongen, L. R. genaamd, door een handwagen aangereden, met het gevolg, dat hij viel en een hoofdwond bekwam, die op het politiebureau in de Vinkenstraat werd verbonden. De Rotterdamsche postduiven-vsreen iging .Willems Vrienden" hield Zondag 1.1. een onderlinge wedvlucht van uit Osnabrück (africhting Berlijn). De duiven werden des morgens te 9 uur door een liefhebber in vrijheid gesteld. De prijzen werden behaald als volgt: 1e prijs C. Pül en Co., 3-7-49: 2e G. Herfst, 4_45_& 3a L. Schoonmade & Co, 4-56-40; 4e H. Heijmans & L. Tol, 4-57-43; 5e 0. Pijl & Co., 6-9-39; 6e J. J. v. Meenen, 6-21-39; 7» Schoonmade & Co, 6-45 —24; 8e Q. Heröt, Maandag vjn. 6—35—9. De postdulven-vereenlging „Wilhelmina gevestigd bij C. W. Mattheü, Meidoornstraat 79, hield Maandag 26 Juni oen kas- en onderling concours van Hildeshoim, afstand 365 K.M. De duiven werden des morgens 5 uur 30 in vrijheid gesteld en bereikten haar hokken ala volgt: te pr. kas, Te onderling K. v. Yperen (0-34-44; 2e idemjC. "W. Mattheij, 10-36-27; 3e lidem L. Bouman, 10-37-11; 4e idem F. Strooband, 10-38-22; 5e en 6e idem B. Koeken, 10—43-8; 7e kas D. Theunissen 10-45—13; Be kas 7e onderl. J. De Heer, 10-48— 43| 9e kas 8e onderl. J. Verhoeven, 10-50-41; 10 kas 9e onderL B. Koeken, 10-53-55; 11e en 12e kas en onderl. D. v. As, 10-54-8; 13e kas D. Jongengel en Ploon, 10-56-32: 14e kas J. D» Heer 10-57-3; 15e kas J. De Jong, 11-0-38. De Christelijke candidaat in district I. De anti-revolutionnaire kiesvereeniging „Nederland en Oranje I" hield gisteravond een openbare vergadering in de groote zaal van het Algemeen Verkooplokaal, voorzitter mr. A. Slob, waar de candidaat, ds. J. W. Eudolph, en ds. C.Van der Voort van Zijp spraken over de komendo herstemming. De eerste spreker hield een boet-predioatie tegen het socialisme, de tweede spreker nam het liberalisme onder handen en poogde voorts een pleitrede tf houden voor het ministerie-Kuyper, terwijl beide eprekers besloten met een aanbeveling van den candidaat der Christelijks partijen- In het debat werd het socialisme verdedigd door L. M. Hermans, het liberalisme door den heer Hans, terwijl , beiden de candidatuur-Fock aanbevalen* De zaal was stampvol. Doodgevallen. Gisteravond om 9 uur was de 29-jarige opperman Gerrit Dammers, wonende Fre- . denksriad no. 10, werkzaam aan de in aan- j bouw zijnde Koningirmekerk on den Boezemsingel en reed daar eea kruiwagen met beton over een plank, toen hij het evenwicht verloor en met éem wagen op een 4 meffcer lager gelegeo steenen. cewulf van do kerk teredhitkwagi, waar hii bewusteloos bleef liggen. Andere werkliedeci namen hem op en riepen geneeskundige hulp ia, waarna drs. De Lam ge en Helderman terstond kwamen en constateerden dat de man eea sch-edelbreuk en inwendige kneuzingen had bekomen. Om halfelf werd hij per brancard naar het Ziekenhuis vervoerd,waar hij vanmorgen om 8 uur overleed, zonder tot bewustzijn te zijn gekomen. De ongelukkige laat een weduwe roert 4 kinderen na. Vannacht om halféén werd door een hoofdagent van politie brand ontdekt in de waseninrichting van T. Roovers aan de Nieuwe Kerkstraat 59. Bij onderzoek bleek de brand ontstaan, doordat een waschmand, die in de droogkamer bij do kachel stond, was omgevallen. Met emmers jyater werd het vuur gebluscht. De prijzen, gisteren aan da Rotterdamsche groentenveiling, Strooveer, besteed, zijn als volgt: Eng. komkomm. f 4.70—f 6.60, 2o soort ƒ2.9o—f 3.60 ;bloemkool ƒ2.50—ƒ3.20, 2e soort ƒ1.20—ƒ1.30; peen ƒ2.10—ƒ2.50; ela (weeuwen) f 0.05— ƒ.0.16. Alles per 100. De prijzen op de Groote Markt waren heden als volgt: uitjes per bos 3 et, prij per bos 8 et, selderij psr bos 4 ou, zuring per mandje 20 et., Kronj-üaae per krop 2—4 et., radijs per bo» ty% cc. raapstelen per bos lVs et, spinarie par mandje 35 et, postelein per mandje . • or., peentjes per bos 6—la et., geie k 0... nummers per stuk 10—15 et., gro«De komsoramen per stuk B—l 2 et., oloemïool per stuk 10—15 blauwe asperges per bos 20 et, witte asperges per bos 40 et., snijboonen per 100 60 et., prinsesseboonen per 100 25 et, aardbeien per pond 10 et., aardappelen (ronde) per _ mud ƒ3.—, aardappelen (muizen) per 1/3 mud /—.peulen per pond 10 et, doperwten per pond 15 et, tuinboonen per 100 15 et, capucijners per pond 20 et, meloenen per stuk ƒ1—1.50, tomaten per pond 40 et, druiven per pond 80 et, rabarber per bos 12 Vs et, ajuin per kilo 10 ot, chalotten per kilo — et, kruisbessen per mandje — et., perziken per stuk 15 et, krombekken per mand 80 et. Aangevoerd op heden aan de Rotterdamsche vischmarkt: 114 manden van IJmuiden en Nieuwediep. De prijzen waren voor kleine tarbot 30— 80 et., knorhanen 75 et., groote tong 50—66 et., middelsoort 23—35 et., klem 14—17 et. per stuk; handschol f 7.50-/" 9.20, stortschol f 2.80—/" 5, kleine knorhanen f 3.50— f 6.60, wijting ƒ 1.40—ƒ 1.80, marsbankere f 1.40—ƒ 2.lo,gedroogde schar f 2.80—V 3.80 per mand,gerookte pieterman f 1.45—f 1.60, gerookte knorhanen 75—05 et. per stuk. Aanvoer klein. — Heden werden aan het Krahngscneveer ter markt aangevoerd: 3 Winterzalmen, prijs ƒ1.35 a ƒ1.70; 127 Zomerzalmea prijs ƒO.BO k f l.SO; 2 St. Jacobsalmea, prijs f 1.80 & f 1.35 p. */t Ko. 1 Steur, prija f .3 p. stuk --- Abonneeri U op het Rotterdamsch Nieuwsblad met Letterkuudig Bijvoegsel en Roman-Bijvoegset prijs tot 30 Juni Gratis. Feuilleton. DE PLATINA-KONING. fVervolg). CTT°t op zekere hoogte, antwoordde bfrn, die met aandacht het strenge,, fc-ii^o galaat van zijn cliënt opnam. Ik be- WT U voldoende om uw instructies te We°<^ zonder echter de motieven te ken- J. -di« u Kiertoe brengen. Ö»T Ik hoon. dat gij spoedig zult slagen. iöT. yerslag over het onderzoek krijg ik tanden,, zoodra het klaar is, nietwaar f maakte aanstalten, om te vertrekken. Üt donder een oogenblik te verhezen zal W van de opgedragen taak kwy*Oo,maar ik heb gehoord, dat Tangye tia,-*, tijd naar het buitenland gaat, lijtr Egypte, en het is daarom best moge\i dat er aan de Beurs niet veel gebeurt. «en °^ton fronste de wenkbrauwen en beet ~- Xr^ Van z'Jn sigaar a^ Ute Alaar hij'kan toch instructies achter*ijrT Qdien hij ze al achterlaat, zal dit «cc aan Mathieu Bartle, zijn vertrouwden ' leöa kls en rechterhand — een raar soort -, t? overigens. 'Hip,, i?rtle... zei Morton nadenkend... Ma-6ej 6eji8 "I vertrok, zeggende, dat hij nog wel fy aan zou komen, alleen achtergebleven, stak zijn 0' die hij had laten uitgaan voor het .-, e£ en dacht: , ? stryd tusschen reuzen. Aan welke ï*eft jr- de overwinning zijn... Wat mij ber*V p KUn ze gaarne aan mijn cliënt, zoo t*0?*1 zoo vreeselijk met zijn witte in ieder geval, wie van beiden ook vernietigd wordt, ik vaar er wel bij en dat is de hoofdzaak. Morton had zich in dien tijd naar t westelijk gedeelte van de stad begeven en liet zijn cab stilhouden in Cokspur Street voor het bureau van een stoomvaart-maatschappij. Hij informeerde naar de eerstvolgend vertrekkende paketbooten. — De „Mandchuria", de „Ganges" en de „Bombay", antwoordde de bediende. —Ik geloof, zeide de grijsaard, dat mijn vriend Robert Tangye ingeschreven is voor vertrek. Kunt ge mij een hut reserveeren op dezelfde boot — Inderdaad, mijnheer Tangye scheept zich overmorgen in. Maar de lijst is vol. Tot hedenmorgen was de hut naast den heer Tangye nog vrij, maar_ de plaats is zooeven besproken en de reiziger betaalt op het oogenblik zijn passage. — Wie is het? vroeg Morton dringend. Men wees hem een kleurling aan uit Engelsch-Indië, in het wit gekleed. De voormalige goudzoeker ging regelrecht op hem af. — Pardon, mijnheer, men heeft mij gezegd, dat gij de laatste vrije plaats besproken hebt aan boord van de „Mandchuria". — Inderdaad, mijnheer, antwordde de vreemdeling en alsof hij het doel van de vraag voorzag, ik ben van plan de plaats ook voor mij te behouden. Morton glimlachte. — Het is niet mijn bedoeling, mijnheer, n zonder eenige vergoeding de hut te vragen, maar u voor te stellen haar mij met winst over te doen.Kan ik uw plaats krijgen voor honderd pond sterling boven de waarde? —- Mijnheer, riep de man uit, gij beleedigt mij. — Sta mij dan toe, zei Morton hatelijk, de beleediging te. verdubbelen. — Ik denk er uiet aan. — Driehonderd pondl De Indiër keek den andere eenige oogenblikken onderzoekend aan, terwijl de hebzucht uit zijn trekken sprak. — Gij schijnt er van te houden, mijnheer, uw wil door te zetten. ... — Zoo is inderdaad mijn karakter. Ik kan mijn reis niet uitstellen zonder aanmerkelijke schade te beloopen. — En ik kan haar in het geheel niet uitstellen. — Welnu, mijnheer, ik stem er in toe u mijn plaats af te staan, maar niet tegen het surplus, dat ge mij aanbiedt. — Hoeveel verlangt ge dan ? — Duizend pond. Morton toonde zich niet verwonderd. Hrj nam het gevraagde bedrag uit zijn portefeuille en stelde het den Indiër ter hand, die de bankbiljetten terdege nakeek. Daarna begaven de Deide mannen zich naar het passagebureau,waar de overdracht plaats had in allen vorm. Toen stapte de zonderlinge Morton, even kalm alsof er niets gebeurd was in zijn cab en het zich naar Quetta Street rijden. De Indiër, voor wien dit onverwachte fortuintje als uit den hemel was komen vallen, keek den vertrekkende met de grootste verbazing na. --- XXXVI. Het het van den kaper. De „Mandchuria" stoomde door het Kanaal; de stralen van de opgaande zon speelden met het witte schuim van het kielzog ; de onbewolkte hemel strekte zich uit tot in het oneindige. Tal van passagiers bewogen zich reeds op het dek als bijen in hun korf. De zee was zoo glad als een spiegel en. niemand had neg te klagen over de zoo gevreesde deinende beweging van de zeekasteelen met haar onvermijdelijke metgezellin: de zeeziekte. Robert Tangye was met behulp van zijn bediende iin zy» hut bezig sich te kleeden. — Judd, zei hij, haal mij de lijst van de passagiers eens. EÜe jongen vertrok om aan de opdracht te voldoen. De millionnair verzonk in gepeins. Hij gevoelde zich niet ongelukkig; integendeel hij was behaaglijk gestemd. Er was verlichting over hem gekomen, nu hij de vervloekte stad achter den rug had, waar zijn verleden gedurende den laatsten tijd bij elken stap, dien hij deed, als 't ware voor hem opdook, waar een dreigende schaduw hem zonder ophouden vervolgde, waar onafgebroken een donkere wolk boven zijn hoofd hing. Sedert voor hem op heb groote Jeest in Park Lane, te midden van alle gasten.verschenen was de sombere gestalte van den beul van den Tower, scheen het geluk.dat hem bij al zijn ondernemingen trouw was gebleven, hem te hebben verlaten. Zijn dochter, zijn Gladys, het eenige wezen, dat hij ooit oprecht had bemind.was gedood door de hand van een geheimzinnigen moordenaar. Geheimzinnig?... Had men wel ernstig naar hem gezocht? Had men hem wel durven zoeken?... Want.had hy van zijn aanwezigheid geen duidelijke sporen achtergelaten? Die schoenen, zoo klein dat Tangye maar één man kende, die ze kon dragen... Cal vert! Zijn zoon Mark had met hem gebroken ter wille van een meisje, dat hij wilde huwen En wie was dat jonge meisje? De zuster van Calvert's vrouw, van verdriet ge- sterven. , . , , . Hij had zich naar het Berkshire sche begeven.waar hij een prachtig landgoed bezat, dat hem benijd werd door al zijn vrienden. Hij had niets meer irevonden dan een ruïne. En wie had hem bij dc nog rookende puinhoopen het eerst begroet met een helschen, onheilspeilenden glimlacht Morton 1 Morton, een onbekende, die nwts uitliet, die een levend raadsel was, maar die-, vóór alles, de doordringende blauwe, ootren bezat van... den ande-re, van hem,die sedert lang de eeuwige rust was ingegaan, daarginds in de onherbergzame wouden van den Oeral. En waarom had dez eonbekende, deze redder van de paarden, terwijl hij een stuit van het platina-mineraal in den zalf. stas, gezegd: — Ter herinnering! Waarom bad die Morton met opoffering van een geldbedrag, dat aan het krankzinnige grensde, hem vam het directeurschap van de Oeral-maatachappij, zyn trots, beroofd? Waarom had Morton zijn zoon Bernard gezocht, om met hem te spelen, om hem groote sommen te doe» verhezen - waarin hij maar al te goed geslaagd VEindelijk was de nachtmerrie van hem geweken en drukte hem met loodzwaar meer op de borst. Tusacheri hem en het spook var, Oalvert lagen kilometers diep water Hij kon nu ademhalen zonder iets te vreezen, zonder, zooals vroeger, iederen dag een catastrophe tegemoet te zien. Hij zou rust nemen en zijn verloren wilskracht herwinnen, om terug t*> keerer» m Engeland, ge-nezen vaia den angst, waaraan hij sedert eenige maanden ten prooi was en dan moedig de gevaren onder de oogen zien. De bediende keerde terug. — Wel, Judd, hebt ge de lijst, vroeg Tangyo op vroolijken toon. — Ja mijnheer, hier is zij. Zijn meester trram het papier in ban»» en liep de namen vluchtig door Maar eensklaps verbleekte hij en voelde zijn hart stilstaan. Onder de passagiers was vermeld de naam Morton- De platiniarkooing waa onrustig gewor- Iden en gaf ondier het voltooien van zun toilet herhaaldelijk teekenen van he* grootste ongeduld. Judd verwonderde zich over dezen plotselingen ommekeer en zijn verbazing nam nog meer toe over hetgeen volgdie. Terwijl zijn meester, in iedere hand een borstel met zilveren beslag, het mooie grijze haar bewerkte, hief een zware, klankvolle stem in de aangrenzende hut het volgende lied aan: De kaper, belust op rijken buit, Trekt voor dag en voor dauw met zijn [schip er op uit. De argelooze koopvaarder valt hem ten _ [prooi. Kooven en moorden is zyn allooi. I Een der borstels viel op grond. De stem vervolgde: Maar eindelijk werd onze kaper verrast, En bengelde weldra aan den mast. Jfudd raapte den op den grond gevallen borstel op. — Zijn lied, stamelde Tangye. Daarna, zich tegenover zijn bediende ▼oor zim houding schamend, zeide hy tot — Ga eens zien wie de hut «hiernaast Dewoont. üta. «Js dat lawaai voortduurt Wil ik een andere hut hebben. Ga! Judd vertrok en kwam na verloop van eenige oogenblikken terug. i — Welnu ? vroeg zijn meester, die de lippen op elkander klemde om niet- te «ten zien hoe ontsteld hy was. -~ D& m«n, die hiernaast woont,, heet iüdward Morton. Ïangye viel op een stoel, lies was dus tevergeefs. Deze vlucht — VT^8 W 6 degelijk een vlucht, veroorzaakt door vrees' voor zijn vervolger — i-n--vrydde hem niet van den man, hem net noodlot 0p zijn weg geplaatst. afstand, noch de zee verloste hem van dit levende soook, dat hem zonder ophouden vervolgde. Morton was daar, niet bij toeval, maar uit berekening, in zijn onmiddellijke nabijheid, gescheiden door een schot, zoo dim, dat het aan een druk van den schouder geen weerstand zou kunnen bieden. Wat had hij voor roet een dergelijke handelwijze 1 Was het een wreed snel om den gemoedstoestand van den vervolgde in voortdurende onrust te houden, of was het noe iets vreeselijker. Tangye herstelde zich. Zijn bediende bespiedde hem gluiperig en genoot van zijn angst met de wreedheid van een ondergeschikte, die zijn meerdere gaarne ziet lijden. — Wie zou dat zijn? zeide hij op een toon, waarin hy onverschilligheid trachtte te leggen; wie zou die Morton zijn? Ik ken er een in de City, tenminste ik heb wel eens van hem hooren spreken. Zou hij dezelfde zijn 1 Onderzoek dat eens, Judd. Zijn bediende vertrok weder en Tangye sloot de deur van zijn hut. Daarna opende hy een valies en nam er een flacon cognac int, die hij in één teug ledigde. Zijn bleeke tint maakte nu plaats voor een blos, dank zij de uitwerking van het sterke vocht; hy ademde minder moeielijk. Toen nam hij uit een toffer den ons reeds bekenden zak van kameelhuid en haalde er den maliënkolder uit, dien hij denzelfden ochtend had afgelegd, zich in veiligheid wa,nend, en waarvan hij de noodzakelijkheid, zich er weder mede te beschermen, inzag. Hij bevestigde het beschuttende pantser met bevende hand en voltooide nu zijn toilet. Weder deed hij een greep in zijn koffer en nam er een klein kaliber revolver uit, een van die vreeselijke wapens, waarvan zich de mijnwerkers bedienen. Nu zette hij zich in hoogst zenuwachtigen toestand neer om nog eenmaal tegen wil en dank het refrein te hooren van het vrecselijke lied van den kaper: Maar eindelijk werd onze kaper verrast En bengelde weldra aan den mast. Robert Tangye zette zich bij de deur van zijn hut om haar te openen, zoodra hij Judd hoorde aankomen. Toen zijn bediende binnen was bedwong hij zich kalm te blijven en scheen zich bezig te houden met zijn toilet. — De Morton, die zich aan boord bevindt, mijnheer, is een man van kleine gestalte met wit haar; hij heeft een glad gelaat en zijn oogen zijn van een helder blauw. Hij is... — Dank u, Judd, dank u. Ik geloof, dat ik dien Morton al eens ontmoet heb. Hier, laat dit fleschje vullen met cognac. De bediende maakte nog geen aanstalten te vertrekken. — Waar wacht gij op? — Ik wilde u nog zeggen, mijnheer, dat terwijl ik onderzoek deed naar uw buurman, ik een wonderlijke geschiedenis van hem heb hooren vertellen. — Welke 1 — Toen Morton zijn plaats voor deze boot besprak was alles vol. En toen moet hij zijn hut van den eersten bezitter overgenomen hebben voor duizend pond winst. Ik dacht, dat dit u wel zou interesseeren, mijnheer, en... Het gelaat van Tangye was vaalbleek geworden. — Zoo, dank ü. Ga. De knecht vertrok. Zijn meester trok nu een overjas van donkere kleur aan en verliet de hut om zich op het dak te begeven. Toen hij zich in dé gang bevond, die toegang geeft tot heb passagiensverblijf, werd de deur naast de zijne geopend en verscheen het witte hoofd van Morton, Instinctmatig veranelde. Taipgye zijn stap. Weldra bevond de bleeke grijsaard', gekleed in zijn gewoon coetuum, met een panama-hoed op het hoofd, zich eveneens op hèt dek. Twee uur daarna ademden de beide vijanden nog de frissche zeelucht in; Morton was gezeten op een gemakstoel, in de schaduw va,n de hut van den kapitein ;Tangye stond tegen de verschansing, onbeweeglijk als een standbeeld, het hoofd gesteund door de beide handen en zonder ze te zien, zijn blik gericht houdend op de duizenden schuimvlokken, die door den boeg van het schip omhoog geworpen werden. r Op een gegeven oogenblik bleven de beide mannen alleen op het dek achter; de andere passagiers hadden zich naar de'eetzaal begeven. Nu stond de voormalige goudzoeker, CalvertMorton, de man met het witte haar en de blauwe oogen, op en begaf zich langzaam in de richting van Robert Tangye. Er lag een trek van onverbiddelijke wreedheid op zijn gelaat en werktuiglijk floot hy de melodie van den Kaper. By den millionnair gekomen, legde hy zyn hand op diens schouder. Taneve keerde zich om en keek hem vlak in zijn gelaat. Gedurende de eerste oogenblikken uitten geen van beiden een woord. De „Mandchuria" vervolgde zijn vaart over de kalme zee; de machine dreunde met zware, gelijkmatige slagen; de zonnestralen speelden nog altijd met het spattende schuim, waarboven eenige zeemeeuwen vlogen. ■Morton stampte met een van zijn kleine voeten op het dek. — Weet gij wie ik ben? vroeg hij. Tangye opende zijn droge lippen. —Ik weet niets, antwoordde hij; laat my met rust. i? i^fcl^ bestudeerde met welgevallen tiet hieeke en vermoeide gelaat voor hem. Hij glimlachte. f»^i| — Laat mij met rust, herhaalde jj.p*ll?! Martel mij niet langer; ik ben wan!Loé'j — Wanhopend of niet, nog eens n u mijn verachting en mijn haat j gezicht slingeren. ie ' — Wees voorzichtig! waarsch*^^H platina-koning. Uw leven is op di * IJ blik in mijn hand. Ik heb een w.aPti F mij en de loop is op uw borst gerlC" \f I vinger heb ik aan den trekker. WeeS . j zichtig! j, r\ Als eenig antwoord greep Mon^^H vrijen pols van Tangye in een van * <* I len knuisten en drukte het vuur * .^v I sigaar op de hand van den rniU' „id I hem een diepe brandwond toebreil^„d1"^ — Schiet'! siste hij tusschen de \^ De platina-koning bracht zijn reV voorschijn. — Satan! riep hij uit, ik zal _u Hij zou op het punt geweest ziJO jjJJj senpan van Calvert te verbrijzeleOi deze niet met een plotselinge h« icïf zijn arm omhoog geslagen had- &■ J$ viel en de kogel trof den groote» steen van het schip. Voordat Morton he* had fcun»>el^ binderen had de millionnair zïJx>^^,-ri^./i weggeworpen en was over de versc^ jj. gesprongen. Zijn vijand riep uit: $ over boord! En hij sprong Tang7e na. De gewone pogingen tot Te^"\%^y I den in het werk gesteld.De „Mand (r. I stopte op eenige honderden BJ? \)o° stand, werkte achteruit, waarna de werden uitgezet. . je si , Een uur later zette het schip. ter^ voort; de booten waren onverric^ teruggekeeird; men had niets geVÜ' Te Marseille werd bericht dat & dooden te betreuren bad. „\i'd --- AGENA VAN GEBOORTEDAGEN. 29 Juni. 1846 J. Timmermans, arts. --- Faillissementen in het Arrondissement Rotterdam. Woensdag 28 Juni. Geëindigd is het faillissement van: B. B. Wilton Min., bouwondernemer, Wolphaertsbocht 55 alhier. ---