BERICHT. Zij, tlie iich inlet 1 MAART, vaar min- I stens 3 maanden, op ons bla*! abonncc\)reii. ontvangen de tot dien -datum' moti / verschijwende oomnuNrs gratis. --- Brieven uit Brussel. ; .Uit de Kamer. fi Dinsdag is de dag der interpellaties, en / 'dus werd de interpellatie van Brunet (den !C,ongo-man, verdediger vau v. d, Velde's lasterpraat]es) voortgezet. . Het lood, dat die lui in de maag ligt is de brief van den vrijmetselaar Wangennee gericht tot den vrijmetselaar v. d. Velde. -Die brief is, hoc dan ook, iv handen gekomen van het katholieke Kamerlid Briffaut, uilgever-redacteur van het „Anu-vrijmetselaars bulletijn". Briffaut is uitgescholden, uitgejouwd voor al wat leelijk is, zoo zelfs dat, indien '-, het geene Kamerredenaars waren, de •Rechtbanken al lang daarin zouden betrokken zijn. ïien keeren hebben v. d. Velde, Destrée, Brunet gezegd „ik zal u bewijzen", „ik zal u nantoonen , etc. etc. maar wanneer Briffaut dan kalmpjes zei onder het geloei en gehuil der linkerzijde „bewijs me dan", „toon me dan aan" enz. enz. dan kwame.n de lawaainiakers met „lengtonten" voor den dag. Kurieus was het toen Briffaut 2ei„, ..maar ge maakt een vei*wijt van gebruik gemaakt le hebben van dien brief: zie eens hier uit Bara, de anti-katholieke mi• nisier hier in de kamer zei, in een iden¦ tiek geval" en hij las een kamerverslag \ vooi*/'Niemand bewoog zich.... ' „En nu omgekeerd met Beernaert," ging hij voort, spreek me tegen — en niemand ¦ bewoog zich. :! In dezelfde zitting — maar voor een /ander geval — deed de socialist Anseele een beroep op zijne medeleden, eindigende met de woorden: „die met nu} is ütekc den arm omhoog." En ocherm! ocherm!.,., niemand stak den arm omhoog, 't Is wat moois hel parlementair stelsel onzer dagen — vooral brei kies- en stemrecht uit, dan be leeft menig mijner lezers nog dat hel eenig heil, het eenig heul van den Staal i 5..., de dictator. 't Is wel de moeite waard nog eens erop te wijzen, dat van de katholieke ka- Imerleden er slechts 3 afwezig waren bij Ide stemming over de onderwijswet, en die drie waren bedlegerig. De heillooste |wet van 1879 werd aangenomen met 1 Istem meerderheid, links tegen rechts en Ide liberaal die den doorslag gaf betreurde zulks nog op zijn doodsbed. Kurieus genoeg werd die liberaal ook met slechts 1 stem meerderheid Kamerlid gekozen. to geeselen dan zicli de belangen dër arbeiders aan te trekken. En wie was het die daarop wees, wie was het die de afwezigheid van alle socialistische Kamerleden brandmerkte? Niemand andere da» de „radikale" Devèzer dus hun stiefbroeder van vaders en moeders kant Gaat nu nw gang, socialistische arbeiders. Nog eeno andere .verfcooriiug in de Kamer — gedurende den loop dezer week. De Kamer moest — in tweede lezing — de Wet op het lager ónderwij» goedkeuren vóór ze naar den Senaat kon worden verzonden en liberalen zoowel als socialisten hoopten, dat de Kamer voor stemming onvoltallig zou zijn. Op liet oogenblik dan dat men moest stemmen verlieten allo liberalen en alle socialisten de vergaderzaal, maar alle katholieken (op drie na, die ziek zijn) waren op hun post en de Wet werd gestemd: de Kamer was „stemkrachtig" wat. kort en goed wil zeggen „de Katholieken hebben de meerderheid in de Kamer en ook iv het Land". ' Het spijt me hartgrondig dat deze Brief zoo kort is, maar ik heb een groot gedeelte mijner copie verlegd dus tot de volgende week, dan haal ik mijnjsohade gewis .in (adres aan den zetter!) Nog een woordje, want ik kom op ziekenverpleegsters terug, ofschoon ik voor zeven achtste met het ingezonden stuk der verpleegster (haar naam ontschiet me) mee ga. In Antwerpen in de volkrijke St. Andrieswijk, is een verdedigingskomiteit gesticht van de Gasthuiszusters. Maandag zal eene groote meeting gehouden worden tegen de verwereldlijking der gasthuizen. Een manifest is uitgegeven waarin herin- nerd wordt, dat de werkliedenbevolking van Antwerpen reeds van over 700 jaar door do Zusters verzorgd wordt, en dat met de diepste verkleefdheid en belangloosheid. Tevens wordt er ook nog in aangehaald hoe de heldhaftige zuste s len tijde van besmettelijke ziekten, zooals pest cholera, pokken, typhus, zonder verpoozen aau het lijdensbed der arme werklieden standen, en hun eigen leven opofferden om dit van de nederigen te redden. En als belooning stemt de gemeenteraad een dagorde om haar te verjagen. Tegen dit weerzinwekkend gedrag der karteliisten .protesteert de bevolking der St-Andrieswijk uit alle krachten. Men ziet dat Terwagne en Cic het te Antwerpen niet onder de markt zouden hebben, moesten ze hunnen wensch verwezenlijken, 't Ware genoeg om heel de verontwaardigde bevolking in opstand te brengen. Maar zoo, kan men vragen, waarom sturen de Antwerpsche kiezers niét 20 van de 39 Gemeenteraadsleden naar huis? De liberale-sociale meerderheid is ééne stem. i A. M. S. --- Socialisten Er is geene kwestie van »de sociaal .demokraten, of demokratische-socialen of demos-socios of socio-demos (hoe geleerder de benaming is, hoe meer vertrouwen zejeinboezemt),maar in elk geval niet de [Werkmanspartij", want dat is een famooze leugen een spekuleerem op de onwe.tendheicTvvan degenen, die met de spade, of den troffeL of den zak op den rug hun dagelij kscii brood moeten verdienen *— enfin, wat men algemeen „de socialisteu" noemt zijn de vrienden, de beschermers des voiks (s.v.p. zonder hoofdlettel*, want een hoofdletter zou de heeren ¦—. burgers wil ik zeggen — socialisten misschien kwetsen. En of ze — de socialisten >-? voor de belangen van den „kleinen" man op de bres zijn. Of ze dan bereid ziin pal te (staan tegen de „boerzwazie." • Wilt ge het bewijs? Vóór een paar dagen moest de „Onderwijswet" worden gestemd — in eerste lezing — en er was bepaald, dat na de stemming onmiddellijk zou worden overgegaan tot de bespreking der Wet op de werkmanswoningen. De werkmansliefde der socialistische volksvertegenwoordigers kent geen palen, ffoen de Kamer Woensdag de bespreking begon over het wetsontwerp op de werk, imanswoningen een maatschappelijk .{vraagstuk van overwegend belang, was er geen enkele socialist meer aanwezig, In bet begin der zitting hadden eenigen der [werkliedenvertegenwoordigers (I?) eens even den tip van hunnen rooden neus binnen gestoken, doch kort daarop speelden m schampayie, Ze bobben andere kallen --- „ONS BRABANT." (Ingezonden.) Voor eenige maanden brachten de Couranten de mededeeling, dat er te Tilburg onder den naam „Ons Brabant" en onder de schutse van „St. Odulphus van Oirschot" een nieuw genootschap 'was opgericht. Aanvankelijk zag niemand daarin iets ongewoons, want het oprichten van vereenigingen is aan de orde van den dag. Intusschen vroeg een artikel van dr. P. C. de BrouWer in sommige bladen en vooral zijn rede bij de oprichtingsvergadering op 13 Juli 1913 gehouden allengs meer de aandacht; en gaandeweg werd het duidelijk, dat dit jonge genootschap een groot doel nastreeft, dat in art 2 der statuten wordt omschreven als: „De organiseering en verheffing van het katholiek intellectueel leven in Noord brabant" Onmiddellijk volgt hieruit, dat alleen zij lid van het genootschap kunnen zijn, die door hun wetenschappelijke vorming, of door hun invloed op kunst en industrie het peil der roomsche cultuur in Brabant kunnen verhoogen. Daarom moet het op de eerste plaats blijven een vereeniging. van Katholieken, wier leden volgens art 11 der statuten: a) een examen hebben gedaan, tot het afleggen waarvan het eindexamen Gymnasium^ of H. B. S. met 5-jarigen cursus de bevoegdheid geeft; b) door het afdeelingsbestuur bijgestaan door een gelijk aantal buitengewone leden, geacht worden een ontwikkeling te bezitten gelijk aan die van de sub a genoemden. Bijgevolg vallen onder de eerste groep alJen, die een eerste universiteits of hoogeschool examen, of b.v. het eerste examen candidaat-notaris hebben afgelegd terwijl de iw^e graeR ac p& 't gebied t van anderen geestesarbeid meer ontwikkelden omvat. Maar nog andere levenskicmen zijn het genootschap ingelegd, waardoor vooral een blijvende jeugd in het organisme moet gewaarborgd zijn. Terloops werd reeds van buitengewone leden gesproken, wat (natuurlijk op een scheiding duidt. Inderdaad bestaat er een scheiding, doch niet in genere, maar slechts in specie. Er is gezorgd, dat het het genootschap zich voortdurend kan verjongen, opdat liet levenskrachtig en werkzaam blijve door het nieuwe bloed van een altijd jong en onvermoeid bestuur. Daarom is bepaald, dat er zullen zijn gewone leden en buitengewone leden, waarin door den leeltijd slechts onderscheid wordt gemaakt, zoodat zij, die 35 jaar oud zijn niet meestemmen bij statuten-wijziging en voor bestuurskeuze het passief stemrecht missen. Als een groote organisatie met een uitgebreid werkprogram is dit genootschap gedacht. ' Het koos zijn hoofdzetel te Tilburg en richt iv de provincie zelfstandige afdeelingen op onder een eigen bestuur. lieeds kwamen tot stand de afdeelingen Tilburg met 35 leden; West-Noord- Brabant met 25 leden en „De Baronie" met 21 teilen, terwijl in andere plaatsen nog onderhandelingen worden gevoerd. Waar nog geen afdeeling is gesticht, kan daartoe worden overgegaan, wanneer ten minste zeven personen, die voor het lidmaatschap van „Ons Brabant"' in aanmerking komen, daartoe hun wensch aan het hoofdbestuur kenbaar maken. Terwijl al de leden onderling zijn vereenigd in christelijk en zin, een leven leidend volgeus de katholieke praktijken, hooghoudend en bevorderend de goede tfaditieu van ons roomsche gewest, kunnen de afdeelingen zich meer in het bizonder wijden aan de hoogere belangen hunner eigen omgeving, doch zij zullen zich niet mengen in het politieke gewiukel, vermijdend alles wat de eenheid en samenwerking in gevaar brengt. Geeft de splitsing in afdeelingen een waarborg voor de gewenschte decentralisatie, van den anderen kant is er gezorgd voor een onontbeerlijke centrale macht In leiddraden zijn de groote banen omschreven en door beproefde formulieren is naai* eenheid gestreefd; alleen het strikt algemeen noodige werd bepaald, opdat geen daodende letter den groei eener afdeeling belemmere. In de Universiteitssteden worden, niet gescheiden van het geheel, dooi* de Brabantsche Katholieke studenten afzonderlijke kringen gesticht. Tot deze studentenkringen behooren zij, die als leden eener afdeeiing gedurende hun verblijf in de Universiteitsstad het doel van het genootschap „Ons Brabant mede helpen verwezenlijken. In Amsterdam en Utrecht is reeds de oprichting dezer studentenkringen in voorbereiding en kan men zich wenden tot den Heer H. Koenen cand. Arts, 3de lielmerstraat 59 te Amsterdam en den Heer J. Brüniug mcd. cand. Neude 32bis te Utrecht Zoowel aan hoofdbesturen als afdeelingsbesturen wordt uit een niet bindende voordracht door den Bisschop een moderator toegevoegd, die het geestelijk toezicht uitoefent Een Baad van Bijstand, een door den Bisschop op voordracht benoemd college van eminente mannen, zoowel priesters als leeken, staat het 'hap ter zijde. Zijn leden steun i