Inschrijving voor het Stand beeld voor het H. Hart. Vorige opgaaf f 19.453.11 ,Uit dankbaarheid. N. N. I.— [Volgens belofte. N. N, '2.— --- Een Canisius-universiteit? De Canisius-herdenking te Nijmegen heeft ïets verrassends gebracht. De voorzitter van het feestcomité, mr. J. iWierdels, zeide volgens 't krantenverslag „dat het zoo goed als zeker is, dat de Nederlandsche Katholieke Universiteit zal worden opgericht in ons dierbaar Nijmegen." En, als was daarmee tevens de patroon aangewezen, voegde hij er aan toe: „Canisius' geest zal onze Katholieke Universiteit bezielen." De woorden van 'Dr. Gerard Brom daarna jdeden wel wat afbreuk aan den indruk, door de stelligheid van 's voorzitters bewering gewekt. Maar van 'n Canisius-universiteit repte ook Brom, was het dan ook meer bescheiden, m vraag-vorm. Lag e r dus wezenlijk 'n lijn in? Is nu verklaard het opvallende, dat in de bekende Universiteits-commissie zitting nam één ienkel vertegenwoordiger van 'n stad? Was vervolgens een verder-stippelen van die lijn het artikel van Dr. Van Ginneken in de 'Tijd, dat de voorkeur van Nijmegen als iets jiitgemaakts voorstelde? Welks argumenten intusschen door den tegenwoordigen rector van de R. K. Leergangen, Dr. Th. Goossens, met de hem eigen scherpzinnigheid en fijnheid stuk voor stuk werden te niet gedaan. En wordt op 't oogenblik alvast de Katholieke Universiteit een Canisius-universiteit, om ze te steviger aan Nijmegen vast te klinken? 't Zij er lijn in zit al dan niet, met die Canisius-Universitcit zijn we het zoo maar niet dadelijk eens. Men kan hooge vereering hebben, hoop ik, voor den Nijmcegschen burgemeesterszoou, den Zaligen Petrus Canisius en hem toch niet verlangen als patroon van de Nederlandsche Katholieke Universiteit. Al is die groote Jezuïet in Nijmegen geboren, zijn werkterrein was Duitschland, niet Nederland. Zoo "Nijmegen 'n stedelijke Universiteit stichtte en dan zijn Canisius daarvan patroon maak te, zou iedereen dat billijken. Doch nu die Universiteit een Nederlandsche worden moet heeft het patronage van Canisius, ik zou naast zeggen, geen zin. Neen, dan 'n heilige, die in Nederland heeft gewerkt, 'n H. Willebrordus, of 'n 11. Radbodus. Ja, waarom niet vastgehouden aan dezen laatste, daar toch in den beginne blijkbaar dien heilige het patronaat is toegedacht, toen men de St. Radooud-stichting in 't leven riep. t Mag onwaarschijnlijk hceten, dat het Doorluchtig Episcopaat, nadat eens Radboud de beschermheilige werd van de Universiteit stichting thans aan die Universiteit den naam "¦'an Canisius verbinden wil of erger nog aan ien naam van Canisius de Universiteit. Neen, ¦t gebeurde te Nijmegen is te weinig aannemc •ijk, om 'n officieuze mededeeling te kunnen schijnen. En daarom lijkt het menigeen, die door de positieve verklaring te Nijmegen aan vankehjk verrast was, bij nader beschouwen, dat bij den Voorzitter van het Canisius-comite de wensch de vader der gedachte moet *ün geweest. Of wel, dat daar in die van geestdrift gevulde sfe.er de methode is toegeoast, die uitlok-taktiek heet. Dr, P. C. DE BROUWER. --- R.K. DEMONSTRATIE. De reeds lang en zoo onophoudelijk aangekondigde groote Katholieke dag te s-Hertogenbosch is weer voorbij. Snel vloog hij heen, maar liet diepe, en zeer lang nawerkende gedachten en indrukken achter. d""f E^ïï'?" *>" «" tart D= = dag is dep gegriefd in de harten dor ar betders, die vroeg in den morgen perVts tram en spoor waren opgekomen, en staat niet gouden letters geschreven i„ de annalen •van den Bosschen Diocesanen Weklieder. bond. Reeds vroeg naderden duizenden en du' Zenden tot de Tafel des Heeren. De afdeeling Tilburg ging per fiets te 6 «ur en per trein 7.21 naar 's-Bosch v/aar de reizigers aan het statio door de wielrijders werden afgehaald. In processie trok men naar de kerk van St. Jan, waar het hoofdaltaar keurig was versierd, onder een macht bloemen en kaarscngloed, en waar de H. Mis ¦werd opgedragen door Rector v. Mackclenberg voor het welzijn der organisatieafdeehng Tilburg. Te ongeveer 1 uur werd de stoet opgesteld aan het station, zooals wij Zaterdag reeds vermeldden, Men schat den stoet op pl.m. 20.000 man. Bij h&t Bisschoppelijk Paleis werd het woord gevoerd namens den Bosschen Dioc. Werkliedenbond door den heer Ant. v. Rijen, welke Monseigneur met de volgende woorden toesprak: Monseigneur, De Bossche Dioc. Werkliedenbond in betooging en meeting herdenkend het heugelijk verschijnen van de Rerutrt Novarum, gisteren voor 30 jaar en door deze demonstratie In dankbaarheid huldigend de zegenrijke nagedachtenis van den grooten Leo XIII, komt tot U, Monseigneur, den herder en geestelijken vader van ons diocees, om voor U te getuigen, dat onze organisatie, omvattende 40.000 arbeiders van Uw diocees en opgebouwd op de beginselen neergelegd in de encycliek Rerum Novarum en de daaraan aansluitende omzendbrief Graves de Comrnuncre, aan die beginselen trouw zal blijven wat ook gebeure. — Wij komen op dezen Bondsdag tot U, Monseigneur, om U de verzekering te geven, dat.liet Bestuur en de leiders van den Bosschen Dioc. WerkÜoeienbond het steeds tot hun plicht en verantwoor delijke taak zullen rekenen, de Roomsche arbeiders, vereenigd in onze Roomsche standsorganisatie voor te houden eu te dordringen van de leer en den geest neergelegd dor Paus Leo XIII in zijn veel geroemde en hoogge prezen maar toch ng altijd te weinig werkelijk gekende en in toepassing gebrachte Rerum Novarum. Wij zijn er ons ten volle van bewust, dat juist in onzen woeügen en onrttstigen tijd, onzen tijd van onverschilligheid eu vernauwing voor het geestelijke en het hoogere, alleen de doorvoering en het in practijk brengen vau Paus Leo's leer rust eu vrede, ware welvaart en wezenlijk welzijn kan brengen in nze samenleving. Dat idee te propageeren en daarnaar te streven beschouwen we, met het aansporen van onze arbeiders tot meer godsdienstig voelen en leven, als een der voornaamste punten van het zooveel omvattende werkprogram onzer standsorganisatie, waarvoor wij ter gelegenheid van deze Encycliekbetooging de liooge belangstelling en gewaardeerde steun vau Uwe Doorl. Hoogw. nog eens eerbiedig verzoeken, U tevens vragende Uw bischoppclijke zegen voor onzen Bond en ns werk. Geroerd dankte zijne Doorluchügheid met de volgende woorden: Ik breng hartelijk dank aan den R. K. Bosschen Diocesanen Werkliedenbond voor de heerlijke ovatie den bisschop tegewijd. Ik aanvaard ze met erkentelijkheid. Ze bezegelt ecu voortdurenden trouw aan Paus en Bisschoppen. Met erkenelljkheid omdat ze een belofte bevat voor de toekomst. Dat gij moge blijven wat ge heden zijt, en blijft genieten den lof der H. Kerk en hare geestelijkheid, in 't bijzonder den lof van Uw bisschp van Den Bosch. 40.000 mannen en vrouwen, dat Uwe wenschen vervuld moge worden tot de groei en bloei van Uw streven.. Uit het toegesprokene verneem ik dat met liefde naar rust en orde wordt gestreeft Mijn groote blijdschap daarover. Ge hebt mijn zegen gevraagd, ca wii dien niet weigeren. Straks gaat ge op om den zegen af te smeeken vau onzen God, met uwe priesters, aan God en aan onze Moeder de H. Maria. Dat hij neerdale tot verheffing van den werkliedenbond, tot groei en bloei. Nogmaals mijn innigen dank en wees overtuigd van nze hoogachting dat wij U liefhebben en voor U werken. Groei en bloei zij Uw deel, R. K. Dioc. Werkl. Bond van 's-Bosch. De Bisschop gaf hierop den zegen en liet den heer v. Rijen tot den kus toe. Het mannenkoor der Bossche afdeeling zong: Lang zal hij Leven en het nu e „Vreedzaam." 'Vandaar trok men naar het huis van den Commissaris der Koningin, waar de heer v. Rijen den vertegenwoordiger der provincie namens allen als volgt toesprak: Mijnheer de Commissaris. Nu de Bossche Dioc. Werkliedenbond in Noordbrabants hoofdstad komt demon — streeren ter dankbare herdenking van de uitvaardiging gisteren voor 30 jaar, van Paus Leo's Encycliek „Rerum Novarum"; de encycliek die grondwet en richtsnoer is voor onxe Roomsche arbeidersbev/egirg. stelt het bestuur van den Bosschen Dioc. Werkliedenbond er hoogen prijs op, U, de vertegenwoordiger van H.M. de Koningin in dii gewest en als zoodanig de eerste vertegenwoordiger van het Burgelijk Gezag, deze korte aubade aan te bieden. Wij willen daarmee, zij het dan ook ol bescheiden wijze, uiting geven aan onze gevoelens ten opzichte van regeering en overheid. Menheer de Commissaris, de 40.000 leden der Plaatse!**. R. K. Wcrkli: denver eenigin gen ia ket Bisdom 's-Bosch, vormend te zanden onze Dioc. Weikliedeuboni en gcor--» ganiiseerd in dien bond om te dienen en voor te staan, te verdedigen en te beschermen hunne arbeklersbetangen op godsdieni tig zedelijk en maatschappelijk gebied, wijlen zijn goede zonen der Roomsche Kerk, volgend, ook in hun sociale Actie de leiding dier Kerk. Maar zij willen ook zijn trouwe Vaderlanders, goede Nederlanders. De beginselen onzer organisatie mogen voor u, Mijnheer de Commissaris, een waarborg zijn dat degenen die zich onder ons vaandel scharen, steeds zullen staan achter het weitig gezag; de draagster van dat Gezag H. M. de Koningin en hare wettige Regeering steeds zullen steunen en als 't moet beschermen. Waar wc zooeven bij Z. D. H. den Bisschop uiting gaven aan onze „Trouw aan Paus en Kerk" wenschen we, geheel in aansluiting daaraan, U mijnheer de Commissaris de verzekering te geven van onze aanhankelijkheid aau Koningin ei: vaderland enze gehechtheid aan de landsregeeriml*' en ; an de gewestelijke en plaatselijke Overheid Ook in deze zullen onze Roomsche .vereen!-:*-de arbeiders zich houden aan wat de Rerum Novarum ons leert. Mijnheer de Commissaris ik moge hieraan toevoegen onze goede wenschen voor u, die meer dan 25 jaren met zooveel zorg en toewijding het bewind voert over onze provincie. Moge dat zijn nog lang in goode gezondheid en frissche kracht. Hierop dankte de Commissaris met de volgende wooden: Het verwondert me eigenlijk niet dat de herdenking van Rerum Novarum zoo grootsch is Toch heb ik geenszins en met mij allen gedacht dat deze encycliek zulk een uitwerking zou hebben. We hadden het niet kunnen denken, wat deze ons heeft gebracht Ik zie hier de R. K. W V. met 40000 leden getschaard om kerkelijk en burgerlijk gezag hen trouw beleiden. Het Wilhelmus heeft weerklonken en ge staat gereed tot steun in wanordelijke tijden. Laat me sluiten met den wensch dat ge op moogt gaan in groei en bloei voorwaarts op denzelfden weg. Het zij zoo. Het muziekkorps Kunstkring uit Oisterwijk blies het Wilhelmus, en het Bossche koor repeteerde dezelfde zangnummers. Van daar uit ging het naar het Sportpark- Duizenden toeschouwers stenden langs ¦ecg geschaard. Bij aankomst aan het Sportpark werd dc soett in 3 deelen gesplitst, en toegesproken door dc heeren B. Th. de Woiff, Amsterdam; W. Mooijman, den Haag en J. Hëllemons uit Boxtel, met het onderwerp: „Na 30 jaar". Voor de afd. Tiiburg sprak dc heer 11. Mooijman de volgende rede: Ik breng U met uwe gedachten terug naar Rome, en dring door tot in de vertrekken waar Paus Leo XIII, onze Vader, zit te werken aan zijn schrijftafel, liet oude grijze eerbiedwaardige hoofd onder dc band gesteund. Denkend en peinzend. over die duizenden aanklachten welke hij ontving van het edelste deel des volks. Klachten waarin werden gezegd dat men ze had overgeleverd, had geketend aan de economische slavernij. Wat ging er niet om in het haft van onzen plaatsbekleedër van Christus, al de liefde van een liefhebbend vader bezittend Zijn gevoel kwam in opstand, Zijn Priesterhart. stroomde over diep gevoel, ?u hij hij schreef zijn zielentoestand niét hardnekkigen ijver neer in zijn zendingsbrief; de hulp der arbeiders: „Rerum Novarum". Ontzettend sloeg die in, Dr. Schacpman zeide: Hij kwam en 't was alsof de wereld door een electrischeu schok werd beroerd, en Dr. Ariêns zegt van Paus Leo 13: Met zijn arendsblikken is hij doorgedrongen tot in do uiterste spelonk, ja zelfs" tot in de 'ingewanden der aarde. Zou ging R. N. vóór 30 jaar dc wereld in. leder stond verbaasd. En nog meer nu ze werd ingevoerd bij Ie en 2e Kamer, Gemeentebesturen ui andere wetgevende lichamen. En wie herinnert den tijd niet, toen de fabrieksarbeider 80 a 80 unr zv de. Hij aan zijn kinderen vervreemdde? Nu worden geen oudere van dagen buitengestooten, omdat 'j* onbruikbaar zijn. Neen nog zijn we. niet waai* we wezen moeien, maar in R. N. staat neergeschreven op cïö ie blad zij: do aanklachten, op de 2e: Het ; : .steeds verdor aan de hand daarvan zal eenmaal bet gloriedoel worden- bereikt. Vau de vrouw sprekenel zegt dc Paus: Zij behoort, en' zeker niet ais gehuwde, thuis op de fabriek, maar in de huiskamer ais de koiiingln van het huisgezin. En van hei kind zegt Hij: stuur het in vroeger leeftijd naar ele fabriek, en de bloesem der jeugd is verloren. We welen allen wat er pp bet terrein van den arbeid is geleden, maar nu in do maand Mei davert het over geheel de wereld: dc glorie van R. N. Nog niet heb ik een demonstratie zoo rustig, en toch zoo grootsch bijgewoond als heden in het vreedzame 's-Boseh. Gij bobt openlijk bedde gebracht aan Kerkelijke en wereldlijke overheid, en ge hebt zegen en wenschen ontvangen. Gaat voort op dezen weg, Mgr. beeft gezegd: Ik zal voor Uwen bond blijven bidden. Welnu met bot gebed van onzen bisschop: moedig voorwaarts, trouw aan God, Kerk en.Koningin Trouuw aan bel Roomsche Grondwerk van Paus Leo 13. Soc. Hem. kuunen komen met brochures, courantenartikelen, en pogen het Roomsche org. leven in massa te doen verzwakken tweedracht zaaien in den klassenstrijd, "zij zullen ons niet overha len lot schar-ing achter dc Roode Bonier. Naar öen richting, die zeer correct is, wordt gegeven, daar wordt niet afgeweken . Ben S. D, zeide eens: Ik- kon slechts één volmaakb" organisatie ter wereld en dat is cïc R. K. Kerk. Welnu: onze organisatie is do Kerk, onze groote eenheid, eu onze tegenstanders moeten ons erkennen als: de organisatie bij uitnemendheid. Ik sluit met den uilroep: Trouw aan 't Kruis. Trouw aan de grondwet. Met eikaar door en voor 't leven, door en voor elkander overwonnen (clav. apl.) . , , .. De beer Poppele bedankt m kernachtige woorden voor de rede van den boadsmakkcr Mooijman. Na zijn rede werd gezongen „Roomsche Blijdschap", waarna een driewerf hoera op Lange Leve do Bossche Diocesanen Werkliedenbond. Lang Leve Paus Benedicties XV en lang leve 11. M. de Koningin. Sluiting met gebed. Men trok opwaarts naar de St, Jan rol bijwoning van het plechtig Lof. Feestelijk dreunde bet orgel de binnenkomend: n tegemoet. Het 11. Lol werd opgedragen door Mgr. Prinsen; onder het Lof sprak Pater Borromeus de Greve de arbeiders in feestrede toe. Na. het laf sprak Mgr. Mutsaers in bezielende woorden waarbij spr. mededeelde aau Z. 11. den Paus gevraagd te hebben oir» op de eerstkomende feest vergadering in Nederland den Pauselijken zegen uit Zijn naam te mogen geven. De menigte knielt neer en ontvangt bij monde van Monseigneur Mutea rs den Pauselijken Zegen. De zegen met het Allerheiligste werd daarna gegeven, de ü'Cinmen roffelden, de banieren veerden gepresentoard. en 't orgel dreunde. Vervolgens zong men met groote geestdrift, terwijl de gewelven van SL Jan dreunden, het Volkslied van O. li. Vrouw van 's Rasten en „Aan U o Koning der Euwen". waarmede de grootsche. katholieke dag was teneinde, 'en men zich gesterkt naar de ziek en vol ijver voor toekomstige brganisatieleveh Imisw begal. Katholieken wat gaart gij een schitterend voorbeeld, welk een indrukwekkendheid en macht ging er uit van Uwe grootsche Katholieke Diocesane Demonstratie in 's-Hericgenbosch. ¦ ; »wb——mnm ju-iii—ri irnwi fim n _,_,ii imwi fr—wwaHwi p ium» WBcgsggWfc --- Buitenlandsch Overzicht Protectionisme in Engeland. De naweeën van den ooriog doen zich ook in Engeland duchtig gevoelen. Niettegenstaande dit land na den oorlog in ongunstigste positie verkeerde om zijn éénmaal voor den oorlog verkregen plaats, als een der grootste industrielanden van Eu^' ropa te henvinnen, heeft het met steeds nieuwe opkomende gevaren te strijden gehad. Wat bleef de Engelsche Valu.a niet op peil, terwijl overal daling to censtateeren viel. Ongehinderd zou zijn industrie een geweldige vlucht hebben genomen, als niet de tegenwerking uit eigen boezem dien vlucht tegenhield of misschien wel terugstortte in de malaise zooals tijdens den oorlog*. Wij.herinneren slechts aan de op heden ten dago nog voortdurende mijnwerkersstaking, die de geheele Engelsche industrie aantastte. Was ook zijn. hooge valuta niet oorza^k^ dat uitvoer zoo goed als onmogelijk gesmaakt werd ? Uit ieder bericht van Engeland, dat ons bereikte den laatstcn tijd, economische aangelegenheden betreffende, was duidelijk te lezen, welk een hevi* gen strijd de Engelsche industrie had ta voeren. Niettegenstaande de zware invoerrechten in Engeland en Frankrijk op Duitsche goederen, blijft Duitschland in staat,! daarin gesterkt door de Jag-e valuta der marken, hare producten op Engelsche en Fransche markten te brengen. Zelfs bestond er gevaar dat voor zekere artikelen Duitschland op Entente-markten de eerste zou zijn. Tegen dit laatste steeds driester naar voren tredende gevaar voor de Engelsche industrie, zijn thans tegenmaatregelen getroffen. Engeland, dat steeds het eerste land v, dat vrijhandel propageerde, ziet slee redding in protectionisme. Hierover werd Donderdag in het Lagerhuis beslist Een desbetreffende regeering?; motie werd met zeer groote beid goedgekeurd, waardoor tarieven van niet minder dan 33% pet. ad valórem aui zullen worden geheve De motie bestond uit twee deden: 1 eerste handelt over de zoogenaamde, sleutelindustrieën en het tweede over da gevolgen van cic door buitenlandecho firma's ondernomen dumping der Engelsche marlet en van de lage valuta, waar de exporteurs van sommige landen door bevoordeeld worden. Volgens de plannen der regeering hebren in de eerste plaats de chemische nijverheid en de bedrijven welke wetenschap-. pelijke apparaten*' vervaardigen, tot de te beschermen sleutelindustrieën. Da lijst der artikelen welke aan het tarief onderworpen worden, lijkt wel een inventaris van een winkel voor scheepsbenoodigdhêden, zeide een lid van het Lagerhuis. En inderdaad, het doel van dit gedeelte deiregeling is dan ook die bedrijven te beschermen en door de eerste moeilijke jaren heen te helpen, welke bij den aanvang van den oorlog zijn opgericht om allerlei on; misbare apparaten voor leger en marine te fabriceeren. Engeland was op dit gebied vóór 1914 te zeer afhankelijk van Duitschland. Het wil voortaan al dit onmisbare zelf voortbrengen. Zoo ook voor zekere chemische producten, v/elke men noodig heeft bij 't vervaardigen van munitie, stikgassen en dergelijke dingen meer. Wat de kleurstofindustrie betreft, daarvoor heeft de voor eenige maanden aan genomen kleurstoffenwet reeds gezorgd. Het tweede gedeelte der motie is nog belangrijker. Het begrip dumping wordt gedefineerd als verkoop van waren onder den kostenden prijs uit het land van herkomst. Aanvankelijk waren er die den kostenden prijs in Engeland zelf als criterium, wilden aanvaard zien. Daarop is de regeering niet ingegegaan. . :> Ten slotte de bescherming tegenUeiagc valuta. De „Westminster Gazette meikzeer juist op, dat de exporteurs alleen dan een voordeel kunnen halen uit dei valuta wTnneef de binncnlandsche waarde van het gel- hooger is dan de buitenlandsehe. Zulk een toestand kan echcer met lang duren wanneer da wisselkoers maar een' maal gestabiliseerd is. Die stabilisatie is echter niet mo; de*- het hei van normale ham igen. Uitzonderil gestelde tarief van 33% pet., zul ïer tot gevolg b.cb'i.ca dat de kv. geneest, zoodat mon op den duur een blijvend protectionisme zal krijgen. Vee! beter ware de zaak haar beloop to laten hebban. Na korten tijd zou men daageen bescherming meer noodig hebben en' intusschen zouden de Engelsche consumenten althans nog eenig voordeel genieten. Wat toch ook van belang is. Cp een dergelijke wijze tracht men dus nog te redden wat nog mogelijk is. Zulks begrijpen wij niet, want ook aan protectionisme kleven tenminste even zoovee.' bezwaren als aan den vrijhandel. Een ver-; zwakking van de industrie zou evengoed hei; noodlottig gevolg kunnen zijn, en is het eenmaal zoover clan is herstel bijna niet denkbaar. I(e regeling zal een tijdelijk karakter dragon, en wel voor wat betreft de sleutelindustrieën gedurende vijf jaar lang, da maatregelen ter bescherming tegen de valuta gedurende 3 jaar en die tegen dumn ping voor een onbepaalden tijd. Ie hechten wij aan den tijdelijken ard van deze regelingen, want al heel spoedig zal de industrie zich aan dezen noodtoestand aanpassen, terwijl men later to bevreesd zal zijn, met dit protectionistisch stelsel te breken, ten kos industrie. --- Kunst en Letteren. Mengelberg te Madrid. Zaterdag is het eerste Mengelbsrgeoncerf gegevfn in het Theatro Heul. Het programma vermeldde de ouveriure Übsron vaa Weber. Psyche eu Eros van Fiaaek. de Marche Fuoé brê uit de Goticreüüiiiieruiia; de 7e Symphoni» ran beethoven Tod und VefklaruDg van Strauss en de Lsonora-onverluiö. De Koning, de Koningin, de Koningin-Mosder, de infan'e Isabella met de de hothoudinj woonden het concert bij. Verder wareu er de buiteulandsche geiaatea, ministers, ond mini* overigens was ds zaal matig betet. Subliem was, wat va drie korte repetitie» met dit vreemde orkest bewerkt is. Het succes wer enorm : na de 7e Pymphonie en aan het 'slot braken overweldigende ovaties loa. i --- Een Van der Venne als kastplank. Men schrijft aan het 11 bid.: Eenigren tijd geleden werd een oud huil in Oudewater, het mooie Zuid-Hollandsche stadje, ontruimd. Bij het uithalen van een kast kwam men tot de ontdek, king, dat een paar planken onder da zwarte verflaag- kleuren vertoonden. Alla planken werden nagezien, maar slechts drie bleken schilderingen to verbergen. De eigenaar liet de plankjes — holaas. door niet al t? bekwame hand — schoonmaken. Een ervan, dat een aanbidding yan hot kind Jezus voorstelt, en waarvan üe kleuren nog frisch waren, schijnt echter geen hooge kunstwaarde te hebben. Het tweede is door den heer W. J, Stecnhof herkend als een grauwtje van .Van der Venne. Het paneeltje is schandelijk vernield. Het is eenvoudig midden doe>r gezaagd eu de onderste helft is niet meer te vinden, Door het onhandige schoonmaken L de verf veel to lijden gehad. Nochtans is de voorstelling goed te he. In het midden staat e, ,n. keerd door twee paar , 't Eene paar is arm, het andere, naar de kleeding te cordeelen, rijk. Op het gelaat der armen toekent zich de levenskracht af, maar de rijke vrouw heeft een lijkkleur en achter haar staat, dreigend, de Dood. Het kind schijnt oen keuze uit do beide paren te moeten de Het derde plankje is niet veel minder gehavend. Het is 'n jong meisje, een kind van een jaar of twaalf, in de kleurige kleeding van het begin der 17e eeuw. Heb meisje zit hand aan hand met Ja,' niet wie!- Want een hand is er, maar het' lichaam, elat er bij behoort is ruw weggezaagd. Do heer Stc-enhoff oordeelt, dat . liet ecu stukje is vaa ongeveer 1620. Da kleuren zijn friscli en goed bewaard ca' des te meer jammer is het, dat dc linkerhelft niet meer is te vind. Tenzij — Oudewater heeft nog heel veel trade huizen. --- Kerknieuws. Bisschoppelijke woorden inzake Missie-actie. Z. D. 11. de Aartsbisschop van Utrecht Mgr. H. van de Wetering heeft op de prosynodale synode van 14 Dec. 10: b het volgende bepaald: „Het is g^wenaeht, dat het dioc Mißsieeoniité en de parochiale Geestelijkheid steeds in verbinding blijven met da particuliere missieactie, door de Missïoneerende Orden en Congregaties gevoerd; en ook, dat missietentoonstellingen enz... buiten de kerk niet worden gehonden, ten- Bij in overleg met de parochiale Geestelijkheid en met het bestuur van het diocesaan Missie-Comité,: dat door ons met de leiding van de missie-actie la het Aartsbisdom is belast. Fancy-fairs, bij gelegenheid van genoemde Misiedagen enz., zijn verbod --- OP DE PASTOORSVERGADERING. Den 12 April 1921 hebben de Hoog- Eerwaorde Dekens aan de pastoors van hun Dekenaten, namens Z. D. H. den Aartsbisschoppen het volgende moeten mededeelen : Hot gevaarlijk gebruik, om schoolgaande kinderen te belasten met het Inzamelen van gel ¦¦ busjes prikkaarten, 1.1 e,«, *e doelen* Ben, wo,-,: ten strengste door Ons af gel keurd en bij dezen verboden. ---