FRANKRIJK: De opsporing van George Papadam. Lid van een der beruchtste Europeesche oplichtersbeuden.
Betreffende de poging tot oplichting van eenige bankinstellingen te Rotterdam die door de waakzaamheid der betrokken banken kon verijdeld worden, verneemt de „Msb." nog, dat de Nederlandsche centrale inzake lalsticaten in voortdurend contact staat met de Fransche politie. Zoodoende ia thans ook in Frankrijk de leiding van het onderzoek in zeer goede handen van rten commissaire divisionnaire Berielet van de Sureté Génerale te Parijs. De Fransche politie heeft thans ontdekt dat de oplichter George Papadam zich in Frankrijk op een plaats die da politie bekend is schuil houdt. Wanneer er geen kink in den kaael komt, is er alle hoop dat de arrestatie spoedig zal volgen. Wanneer het pian van de politie slaagt dan legt zij hiermede de hand op een lid van ecu der belangrijkste oplichtersbenden, die Europa onveilig maken. Het is ook met onmogelijk, dat deze arrestatie er aanleiding toe zal worden om de voornaamste leden van deze bende, waaronder Eiestherjaidis eo Papadakis, te vinden ca ouschadelijk te maken. Genoemde heeren zijn beruchte echriftvervalsehers die door geheel Europa ziju gesignaleerd en reeds herhaaldelijk in de gevangenis hebben gezeten
De Equitable Trust Compauy te Parijs is er nog niet in geslaagd de herkomst van de vervaischte cheques vau 50UO aoilar op te sporen Een moeilijkheid is, dat deze maatschappij niet gemakkelijk kan vaststellen, wie deze ci.eque iieett afgegeven.
---

AUTO-ONGELUK.
Vrijdagavond reed een open Chevrolet, waarin vier varkenskooplleden uit Laren, (Geld.) zaten, van Deventer over den rijksweg naar Zutphen. Bij de Koerhuisbeek schijnt de bestuurder, Klein Nulend verblind te zijn door het licht van een anderen auto Hij raakte den weg bijster en de auto stortte in het door de beek gevormde, ravijn, circa 6 meter diep De menschen hebben daar geruimen tijd gelegen voordat zij werden opgemerkt. De bestuurder was onder den auto beklemd geraakt, doch werd door de passagiers met het hoofd boven water gehouden. Tenslotte zijn allen door te hulp gesnelden op den wal gebracht. Twee van hen waren er zonder noemenswaardige verwondingen af gekomen. De bestuurder werd door de dokters Bertels, Fischer en Leignes Bakhoven met kunstmatige ademhaling bijgebracht en daarna naar het St. Josephgesticht te Deventer vervoerd. Zijn toestand is redelijk. Zekere Stegeman was vrij ernstig aan het gelaat verwond. De auto is geheel vernield.
---

XXX BURGER BRUTUS.
De groote klok sloeg negen uur, tt>en een rijtuig, door een tweespan getrokken voor het stadhuis van Dinan stilhield. Er st drie mannen uit, die bruine earmagnoles en Phrygische mutsen droegen. De eerste die uit het rijtuig sprong was een reeds vrij br-p •-1 ~-n. Hij liep haastig naar de zwarte poort, waarop hij luidruchtig klopte. Een oude man deed open. Toen hjj de drie reizigers zag ontblootte hij eerbiedig het hoofd. i — Vergeef mij, burgers, stamelde hij. Ik had u niet verwacht en...— — Genoeg, bazel niet, viel de oudste hem b«rseh in de rede. Ga ons voor en wijs onze kamers aan. De portier maakte spoedig rechtsomkeer. — Hoe heet gü? vroeg de oudste reiziger, die, te oordeeleii naar het zwijgen van de anderea. over hou een zeker gezag sabeaa uit te oefenen, dat hen belette, zich ongevraagd in het gesprek te mengen. — lsidorus Blaireau, gaf de portier met een buiging ten antwoord. — Er zijn geen Isidorussen meer; geet toch die bügeloovigheden van de kerkelijke almanakken, man. Blaireau is genoeg. In een ruimen gang bleef do portier stilstaan, .opende een vleugeldeur en zei meesin uilend: — Ziedaar. Heb ik mijn host niet gedaan f De reiziger wierp een vluehtigen blik door de kamer en sprak vu .o.gvns op een toon ,die den armen man van schrik deed vrbleeken. — ZÜt gij misschien een aristocraat of een vriend der aristocraten? ¦— Ik een aristocraat? <J, burger ik m de dat mijn ijver....» — Uw ijver ia op zn minst zeer onvoorzichtig geweest ,kerel. Wat beteekenen die zijden gordijnen en die i Echte republikeinen honden van S:>a t lansche eenvoudigheid: een linne , e?n so¦ber maal en een bed van stroo — meer heeft een zoon der republiek niet noodig. Morgen dus, verstaat ge? Morgen zult ge — Ja, burger bracht de man sidiei uit. — Wij hebben honger. Zet een si avondmaal voor on en kaas Hebt ge ook nog appel wijn? — Jawel, burger. — Zorg dan voor wijn ook.
---


INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. BRONCHITIS ü overvalt, de prikkelende hoestbuien U zoo benauwd maken en het slapen beetten, grijp dan naar de slijmoplossende, hoeststUlende Akkers Abdijsiroop, welke Uwe ademhaling weer diep en vrij maakt. M(m^ABDUMfXm \ZS~~~ 'BONBONS^ ! nieUWS! Het u gelukt Abdijsiroop te jl ! .stollen" tot gemakkelijk mede te nemen -I j Anouswoop-Bomons^oid^mißjOfj]
---


INGEZONDEN MEDEDEELINGEN.
---


tNGEZONDEN MEDEDEELINGEN. jêW^. Caruso luidspreker ÊwkP °°k voor Radio-Centrales n^^3&^»ga en elk radio -toestel K§SS?!B Pubb.HAGSiEETSySTEEM/30--ggg|J| 4poJig JWKERSY^EH/40' S?JkTS%.\GUF\ NV Peters P"nse^racht 220/24 VAKtJ3v/ AMSTERDAM Tel. 48882.
---

Feuilleton Een Huwelijkstragedie tijdens de Fransche Revolutie.
64
De kinderen, hoe jong zg ook nog waren, begrepen toch wel dat er een gewicht'sre en beslissende gebeurtenis in hun leven plaats had, maar zij vroegen haar niet naar den aard van die jrebeurtenis. Hun moeder bleef hun immers over en dat was genoeg. Het denkbeeld dat zij het nonche geiaat van hun vader, die hen altijd zoo Ktuurs toesnrak en zoo grof behandelde, niet meer zouden zien. was voor hen veeleer een verlichting dan een oorzaak van neerslachtigheid. Claudia had bij de veelvuldige tochten en avonturen van dei: n'sreloopen nacht haar witlinncn muts verloren, zoodat de loshangende haren haar om de -"'•"•"Iers fladderden en haar een spookachtig voorkomen gaven, dat nog verhoogd werd door de hevige aandoeni naren, die zich op haar bleek gelaat afteekenden. Zoozeer was zij in haar smartelijke overpeinzingen verdiept, dat zij schrok toen zij plotseling door iemand bij den aim werd gegrepen Snel keek zy op. — Janneke, riep zij uit. Het was inderdaad de oude vrouw, d dé omgeving als Janneke de Waarzegster bekend was. — Ge behoeft mij niets te vertellen, zei de oude. De schurken hebben alles verbabbeid, nadat zij bij Krijn den Krommen e«n balven nacht hebben zitten drinken en brassen. De Neushoorn en Putter Eenoog roemden er op, het eerst van allen hun mes in de borst van pastoor Guéthenoo gestoken <e hebben Is het niet ontzettend ? En de pastorie van St. Hélène is door de ellendelingen geplunderd en ve volgens in brand' gestoken. Gelukkig heeft de pastoor, die bijtijds gewaarschuwd wa*, zich nog door de vlucht kunnen redden.
— Die misdaad heb ik ten minste nog kunnen voorkómen, zei Claudia met levende stem. God heeft uw schreden hierheen geleid, Janneke. Kom, ik heb uw diensten noodig.
De oude vrouw ondersteunde Claudia, die nauwelijks meer op haar beenen kon staan en zoo ging het langzaam voort, terwijl de twee jongens, vreemd aan alle smart vroolijk achter elkaar huppelden en nu en dan in het gras lustige buitelingen maakten.
— Ik zei het wel tot Patira en 't Blauwe Kind, fluisterde de oude voor zich heen. Ik zei: het bloed en het vuur zijn nabij, de hoeven der paarden zijn rood en de Ra nee zal vele paarden weg-spoelen. Zie, de tijd der vervolging is daar Men zal Cod uit Zijn kerken verjagen, de priesters uit het heiligdom, de edelen uit de kasteelen. Maar wee de heiligschenners. Wee de moordenaars. Eindelijk kwamen zij ter bestemder plaatse aan. De oude spinster maakte een kruis en bad, zooals men doet als men in een lijkkamer komt. De gekwetsten lagen nog altijd naast elkaar. Zij hadden zich een weinig opgericht en leunden met den rug tegen een boomstam. De lippen van den priester bewogen zich tot een stil gebed; de koorknaap lag roerloos, met de armen over de borst gekruist. De oude vrouw in haar knapzak en haalde er een doosje zalf uit, waarmje zij de wonden van den priester en het gedeeltelijk verbrijzelde voorhoofd van den knaap bestreek. Daarna zette zij zioh, volgens haar eigenaardige gewoonte, op haar hurken neder, terwijl de beide jongens en het meisje verder het bosch in liepen om beukennootjes te zoeken. Daar ontwaakte Maclou. Hu' sloeg do oogen om zich heen en sprak met een stem, die trilde door de overmatige PÜn: Mijnheer de abbé, ik hoor de engelen reeds zingen. Heer Jezus, ik sou U. aoo gaarne hier op aarde ontvangen hebben. Claudia sloeg de handen voor hot gelaat en Janneke schudde het hoofd. De priester deed een laatste heldhaftige poging om zich op te richten. — Janneke, vroeg h;j, hebt gij ook oen lap wit linnen en een stuk kaars bij u? De oude knikte, tastte in haar zak en vond h et gevraagde. — Steek de kaars aan, spreid het linnen uit op den steen en kniel noder, om te bidden voor een ziel, die weldra tot haar God zal opstijgen. Toen wendde hij zich tot Maelou. — Maak het tteken des kruizes mijn kind en biecht uwe zonden, opdat gij het kleed der onschuld voor uwen God moogt verschijnen. — Ife weet niet, of ik gezondigd heb, sprak de knaap met kinderlijken eenvoud. Ik heb alle dagen gebeden, de helft van mijn brood gaf ik gewoonlijk aan het zoontje van dronken Kees en ik deed niets liever dan de H. Mis dienen. Ik verstond het latijn niet, maar de Heer las in mijn hart. — Welnu, verwek dan in uw hart een acte van geloof, hoop, liefde en berouw. De Vriend der kinderen zal tot u komen. Uit de handen van een stervende gaat' gü het Brood des Levens ontvangen. Het aangezicht van den knaap straalde van vreugde. Hij bracht de hand aan zijn hals, om 't hostiedoosje los te maken. Daarna richtte hij zich, door aanwending van zijn uiterste kluchten, halverwege en in knielende houding op en vouwde de handjes samen. De priester nam het zilveren doosje en maakte het kruisteeken over den knaap, die met de innigst:» godsvrucht het Confiteor bad. Welk een hartroerend tooneel. Een priester, die met wondon overdekt aan een stervenden knaan de H. Teerspijze ging schenken. Boven het hoofd van den knaap straalde de H. Hostie, wier ainblik alleen reeds in staat is, hoop en moed in het hart van eiken geloovigen Christen te storten. Het oog yan den knaap straalde van «en bovennatuurlijke vreugde, toen de helft van de H. Hostie, dir- de pastoor doormidden had gebroken, op zün tong kwam te rusten. Zijn hart klopte van een mystischen jubel, hij sloot de oogen en "bleef verslonden in 'een gebed.
De pastoor nuttigde op zijn beurt de andere helft der H. Hostie, als zijn teerspijze op de reis naar de eeuwigheid — en thans heerschte de stilte der aanbidding op dezelfde plaats, die eenige uren geleden van heiligsehennende en godslasterendo kreten had weergalmd.
JVlaclou was de eerste die de stilte verbrak.
— Daar zijn ze, fluisterde hu, daar nijn za Ik hoor de vréugde-zangen; ik zie engelen, die met palmen wuiven; zij houden een kroon gereed voor den armen mis-dienaar van St llélène..
Hij strekte de armen uit, slaakte een zuehi en viel weer neder.
Er was een schoone, zuivere kinderziel ten hemel gevaren
Iv een nabijgelegen grot werd een graf gedolven en daarin werd het lijkje ter aapda besteld. Al en bedekte het met sti in den vorm van een kruis en niemand wist wat er van den kleinen koorknaap worden was.
Tegen den middag kwam er een boer met een wagen voorbij en daarmee werd pastoor Guéthenoc naai* een ver afgeVen hoeve vervoerd.
---

ZWITSERLAND: Ben doodeigk ongefuk In De bergen.
De N. R. C.-correspondent te Genève meldt: Een der bekendste berggidsen van Zermatt; Hermann Perren, heeft bij een bestijging van den Breithorn het leven verloren. 's-Avonds was bij met een alpiniste uit Lmaem op weg gegaan, om, voor bet grootste deel op ski's, den BrerfJhom te bestijgen. Den volgenden ochtend waren Perren en mej. Beker, een 33-jarig«» dame uit Lnaern, reeds tot 50 meter onder den top genaderd, toen plotseling een andere groep bergbestijgeirs, die achter hen aan ging, een gil hoorde en Perren en mej. Ecker In de diepte verdwenen waren. Een brug van sneeuw, dien zij gemeend hadden te kunnen overschrijden, was onder Hun last ingezakt en had beiden ia den afgrond gestort.
Hermann Perren was reeds 68 jaren. Hij was bij alle alpinisten bekend, als ééa der bekwaamste Zwiteersohe berggidsen. Reeds 140 maal had hij de moeilijke bestijging van den Matterhorn bij Zermatt met sncees volbracht. Hij had gehoopt nog do 150ste Matterhorn-bestijging te kunnen vieren. Daarna zou hij zich uit de wereld der gidsen terugtrekken. De Breithorn was echter zijn noodlot. Reeds een paar jaar geleden was Perren. die anders nimmer ongelukken had ondervonden, bij een bestijging van den Breithorn met den toerist wien hij zn diensten als gids had aangeboden, in een gietscherapleet gevallen. De buitenland'sehe toerist was terstond dood, doch Perren bleef in leven'en hield anderhalven dag bij het lijk van den toe rist de wacht, totdat een colonne de plaats des onheus bereikte om het lijk te bergen.
---

Binnenland DE RADIO-UITZENDING.
De verdeeling van den zendtijd. Het definitief advies van den Radio-Raad spoedig te verwachten.
In de Memorie van Antwoord op het V. V. der Eerste Kamer inzake de Postbegrooting wordt door den minister van Waterstaat met betrekking tot den radio-omroep en in het bijzonder met betrekking tot het vraagstuk van de verdeeling van den zendtijd het volgende medegedeeld:
Ofschoon omtrent laatstbedoelde aangelegenheid den minister het definitief advies v. d. Radio-raad nog niet mocht bereiken, heeft hij niet te min de resultaten van de tot dusverre gehouden beraadslagingen den stelligen indruk gekregen, dat zoodanig advies spoedig mag worden verwacht.
Met de meening van verschillende leden, dat de samenstelling van den Raad de reden zou zijn dat het tot dusver niet is gelukt tot een meerderheidsadvies te geraken, kan de Minister niet instemmen. Er is geen reden tot de onderstelling, dat de meeningsverschillen, die thans in den Raad tot uiting gekomen zijn, zouden ziju weggebleven, indien de Raad ware samengesteld uit de door deze leden bedoelde deskundigen. Voor een oplossing van het zendtijdvraagstuk acht hij de P. en T.-wet geenszins een belemmering, ook niet, indien voor deze oplossing samenwerking tuseaoban de omroeporganisaties is vereisobt. De Minister zal zijn gedragslijn inzake de verdeeling van den zendtijd — uit den aard der zaak ook ten aanzien van de V.A.R.A. — bepalen, nadat het meergenoemde advies van den Radio-raad hem zal hebben bereikt.
---

DE MOORD TE BENNEKOM. VERDACHTE's ALIBI GAAT MET OP.
EDE, 3 Maart. De verklaringen van den verdachte H. omtrent zijn alibi worden allen stuk voor stuk gelogenstraft.
Zoo verklaarde hij o.a. dat hij op den middag van den moord om half vier was thuisgekomen.
Een buurman deelde echter mede, dat hij om 5 uur nog niet thuis was. Voorts beweerde verdachte dat hij dien middag niexnani heeft ontvangen. Zijn vrouw verklaarde daarentegen bezoek van een buurvrouw te hebben gehad. Verscheidene personen hebben min of meer vage aanwijzingen gegeven. Een tweetal dames verklaarde dat zij op den dag van den moord een verdacht persoon in de nabijheid van de plaats van het misdrijf had gezien. Het was een half uur nadat de moord was gepleegd. Toen de man de dames zag aankomen heeft hij zich snel uit de voeten gemaakt. Hedenmiddag hebben de beide dames 'uom bij de confrontatie herkend. Bij deze confrontatie gaf de verdachte, die tot nu toe zeer cynisch was, blijken van zenuwachtigheid. Het onderzoek duurt voort. EDE 3 Maart. De inspecteur van poUtie te Ede deelt het volgende mede: zooals reeds bekend heeft get. Boerwinkel verdachte H. pertinent herkend als dengene die zich aan het misdrijf zou hebben schuldig gemaakt. Thans hebben ook meerdere personen H. herkend als den persoon, die zich omstreeks den tijd, dat het misdrijf is gepleegd in de onmiddellijke omgeving hebben gezien.
Zoodra mogelijk zal hij ter van de Justitie worden gesteld, beschikking
Een fietsband-ventil
Nader kan worden gemeld: Een belangrijke ..stille getuige" schijnt de Edensche poUtie te hebben gevonden in een fietsband ventil, toebehobrende aan den gearresteerden J. H. Men heeft hem n.l. gevraagd, waai hij op den tijd dat de moord plaats vond, zich bevond. Hij heelt hierop geantwoord, dat hij er met zijn fiets op uit was en met een lekken band te kampen had gehad. Dit zou veroorzaakt zijn door het slechte ventil, waaraan hij een nieuw slangetje had.
Dr. Hesseling heeft het ventil onderzocht en daarbij is komen vast te staan, dat het slangetje minstens drie maanden geleden over het ventil moet zijn geschoven.
Geen bloed op verdachte's kleeren,
Zooals men weet, heeft men op de jas en het vest van den verdachte J. H. die in verband met den moord te Bennekom Is gearresteerd, vlekken gevonden weïke men voor bloedvlekken hield. Een deskundig onderzoek, dat Maandagmorgen plaats vond, lieeTt echter uitgemaakt dat bedoelde vlek» ken niet door bloed zijn veroorzaakt.
---

AMERIKA: NEGEN MOORDEN OP ZIJN GEWETEN.
De moord van 27 Dec. 1928 op Henry Gaw, een wachter van de Guggenheim Laboratoria's, welken de politie den „meest maniakalen moord welke ooit in New Vork is gejd" noemde, is opgelost door de arrestatie in Detroit van James Baker, die vol bluf aan zijn gevangennemers vertelde, dat hij negen personen heeft gedood met vergif, enkel om het plezier van hun doodstrijd te zien. Op zijn arm had hij een leelijke slang getatoueerd met de namen van de steden, waar h ijzijn slachtoffers had gemaakt, er in. Ze omvatten Bombay, waar hij een Hindoe heeft vermoord, de Philippijnen, Hamburg, waar hij een Duitschen matroos van kant heeft eemaakt en Venezuela, waar hij drie matrozen van een Amerikaansche tankboot, welke naar Bayonne (Nieuw Yersey) be stemd was, vermoord heeft.
Een van zijn slachtoffers heeft hij met strychnine bewerkt, voor de andere heeft hij nog gevaarlijker, cyaankali gebruikt, dat hij in het geniep in hun eten had gedaan. Toen hij Gaw vermoordde heeft hij hem eerst op een stoel vastgebonden en toen cyaankali In zijn koffie gedaan; maar hij kon hem niet tot drinken dwingen. Baker heeft aan de politie gezegd: In dat geval wilde ik het cyaankali probeeren er, een man zien sterven, dien ik het goed had ingegeven. Ik stak den loop van mijn revolver in een hoopje cyaankali en wrong dien tusschen zijn tanden door in zijn keel. In een paar seconden viel hij op den vloer.
Na dezen moord, zijn negenden, vluchtte hij naar Detroit, waar hij in een loods aan het water woonde. Hij kwam onder verdenking, maar de politie had geen vat op hem. Toen een detective uit New Vork toevallig ui Detroit kwam, werd hij meegenomen naar de loods van Baker en vond er een portret dat de hospita van den voortvluchtige herkende als dat van den lang gezochten en uit het gezicht verloren moordennaar. Toen hij gearresteerd werd, had hij wel een revolver, maar verzette zich niet en bekende spoedig.
Zijn eerste slachtoffer moet zijn stiefvader zijn geweest, dien hij in 1924 moet hebben neergeschoten, toen de oude man hem met de zweep dreigde. Overigens, zei hij, heb ik nooit een revolver gebruikt, alleen vergif. De lust om te dooden kwam in me op, toen ik in een zeemansherberg zat in Houston. Naast me zat een man koffie te drinken. Plotseling voelde ik, dat ik hem wilde zien sterven. Toen hij zijn hoofd even omdraaide, gooide ik het vergif in zijn koffie en vrijwel onmiddellijk was hij dood ook.
Volgens de politie heeft Baker bekend, dat hij getracht heeft twaalf van zijn scheepsmakkers op een tankboot van Venezuela te vergiftigen. Ik heb me altijd voor vergiften geïnteresseerd, zei hij en had er altijd van bij me, Tk wilde geen mensch in het bijzonder doodmaken, maar alleen de uitwerking zien van het vergif dat ik toediende.
---

DE MOORD OP DE VERPLEEGSTER. Nieuwe lezing van de misdaad.
Wij lezen in de Gelderlander:
Mej. B. die bij haar moeder aan den Bennekomschen weg verbleef door wie een keurig pension gehouden wordt, was met haar vrien din Tine Koperberg gaan wandelen in de Bennekomsche bosschen. Op een eenzame plaals, op 'een blnnenbosehpad, nabij het sanatorium Hora trad een jongeman haar in den weg. Het was een als „heer" aangekleede 'werkman, die nu juist geen steedschen indruk maakte met zijn sluik, blond haar en eenigzins besmeurd pakje van grijze stof en lichte sokken. Hij deed beide jonge meisjes minder eerbare voor stellen, waartegen beiden zich energiek verzetten.
Ik ben een beetje gek, voegde hij haar toe. Zij gingen niet op zijn praatjes in. Hij hield aan, dreigde met geweld en zelfs met een mes.
De meisjes, angstig geworden, hoopten door eenige toegevendheid van den onguren gast af te komen. Maar daardoor liet hij zien niet van de wijs brengen — hij dwong de meisjes plaats te nemen. Zij voldeden noodgedwongen aan dezen wensch.
Als dan de meisjes hem vroegen haar te laten gaan, snauwde de misdadiger haar toe: — Waar ga je dan heen? — Dadelijk gaan wij dan naar huis. — Dat geloof ik ook niet .... dan loop ]e hard naar 'de politie.
Daarop werd de bruut steeds woester en stelde zich aan als een onmensch, die zich als gewapende tegenover twee weerlooze jonge vrouwen, de baas voelde.
Toen de lafaard een van haar, n.l. Tine Koperberg, gewelddadig wilde aanranden, kon haar vriendin zich niet langer beheerschen en wilde den onverlaat beduiden, dat zij daarvan niet gediend waren. Nu zwaaide de kerel met zijn dolkmes en wilde daarmede mej. B. te lijf, maar trof er mee diep in den pols van mej. K., die machteloos op den grond lag.
Het bloed spoot uit den pols, Mej. 8., die haar vriendin wilde verdedigen, greep nu naar het dolkmes, waarvanzij het scherp in haar handen kreeg. De wreedaard draaide het toen om, en trok het terug, zoodat de handen van mej. B. zeer ernstige fel-bloedende wonden kregen.
Het moedige meisje gaf de verdediging nog niet op, Maar de aanrander bleek de sterkere en hij wierp mej. T. K., die nog altijd op den grond lag om, greep haar hoofd tusschen zijn knieën en plofte als een hartelooze moordenaar het scherpe dolkmes in den onderrug van zijn weerloos slachtoffer, dat er kreunend in haar bloed lag en haar vriendin nog kon toevoegen: „Ik ga dood!"
Toen mej. B. de overtuiging had hier alleen machteloos te staan en het ook om haar leven zou gaan wanneer er niet spoec'/: hulp kwam, vluchtte zij ijlings heen en werd nog een eind achtervolgd door den moordenaar van haar vriendin. Gelukkig kon hij haar niet meer bereiken. Bovendien moest hij nu «'-en aan eigen veiligheid en zelf d? wijk nemen. Geheel ontdaan ontmoette toen mej. B. den boschwachter R. in het bosch. Men weet het verdere verloop van het drama.
---

Verdachte van doodslag, gepleegd in Des aangehouden.
Op Dinsdag 10 Februari 1925, waren d.'i avonds laat in een café aan den Schiedamschen dijk te Rotterdam twee Spanjaarden aan het biljarten. Zü kregen ruzie en een hunner haalde een revolver, voor den ('ag. loste 3 schoten op den an-' der, den 34-jarigen F. D., tijdelijk verblijf houdende in do Sohildersteeg en liep de deur uit De getroffene bleek twee schotwonden in den buik en een kogel in dei* rechterarm te hebben gekregen. Hij is naar het ziekenhuis aan den Ooolsingefe vervoerd, waar hij des nachts aan de gevolgen is overleden. De dader, die tijden* de verwarring was ontkomen, bleek al spoedig naar het buitenland te zijn ge* gaan en de politie had niet veel meer gegevens dan een naam, een bijnaam en eet* vrij vaag signalement.
Na dien tijd wjn geregeld hier komend» Spanjaarden in het oog gehouden en zo» nu en dan lekte er wel iets over den dader, die G. B. zou heeten door. Zoo hoonla men, dat het hem gelukt was met valse!;» papieren te monsteren op een schip, dat van Noord op Zuid-Amerika voer. Geruimen tijd later hoorde men, dat hij weer onder een anderen naam, in Antwerpea zou zitten. De vorige week kreeg men ecu aanwijzing, waaruit men kon opmaken* dat B. zich iv Rotterdam zou hebben grwaagd en dat hij óf in een logement aan den Schiedamschendijk, óf in een aan de Hudsvonstraat verblijf zon houden. Op beide adressen zijn toen des nachts Spanjaarden van hun bed gelicht en een lu voorloopig aangehouden. De volgende dog" is bij met een aantal getuigen geconfroateerd, die hem herkenden. De aangehoudene ontkent evenwel de gezochte G. B. te zün, of ooit in een café alhier te hebben geschoten. Bij is ter beschikking van den officier van justitie gesteld en in het huis van bewaring opgesloten.
---