Buitenland. WANHOOPSDAAD van een geldmagnaat. TRAGISCH EINDE VAN IVAR KREUGER. Zwedens lucifers-magnaat. Dood in zijn woning te Parijs gevonden. — Buitengewone kabinetszitting te Stockholm De Zweedsche luciferskoning Ivar Kreuger heeft, naar uit Parijs wordt gemeld, met een revolver een eind aan zijn leven gemaakt Uit de omgeving van Kreuger wordt medegedeeld, dat de daad moet worden toegeschreven aan den bovenmenschelijken arbeid, dien Kreuger in de laatste maanden heeft verricht. Reeds gedurende zijn verblijf te New Vork bleken de zenuwen van Kreeger niet tegen de vermoeienissen bestand en zijn toestand gaf zijn medewerkers daar al reden tot groote bezorgdheid. Zaterdagmorgen vond men den luciferskoning dood in zijn Parijsche woning; een revolver, waarmede hij zich in het hart heeft geschoten, lag naast hem op het bod.. In een afscheidsbrief heeft Kreuger medegedeeld, dat hij zich niet tegen de crisiszorgen opgewassen voelde. De Zweedsche regeering beschouwt den lood van Ivar Kreuger als een nationale ramp Zaterdagavond is een speciale kabinetszitting gehouden, om te beslissen, welke maatregelen moeten worden genomen. Toen Ferrander, een lid van de directie der Zweedsche lucifersmaatschappij, het bericht van den dood vernam, stortte hij ineen to was op slag dood. Thorsten Kreuger, de broeder van den over lédcne, heeft persoonlijk de noodige maatregelen genomen, in verband met de begrafenis van ivar Kreuger. Het kabinet heeft besloten het parlement in speciale zitting bijeen te roepen, leu einde een besluit te nemen, inzake het aangaan van een staatsleening en het verleenen van een moratorium aan verschillende Zweedsche maatschappijen. Het bericht van het overlijden van Ivar Kreuger te Stockholm, maakte diepen indruk AanvanKelijk wilde niemand het gelooven, doch inlichtingen die men bij de familie inwon bevestigden de juistheid van de mededeeling. Spoedig was het bericht in de geheele «tad verbreid door de extra edities welke de Rroote bladen uitgaven. Uit den aard der zaak liet het niet na consternatie teweeg te brengen. Kreuger's naam was zoo nauw met de snelle expansie van Zweden na den oorlog verbonden, dat deze naam — terecht of ten onrechte — als symbool van deze ontwikkeling werd beschouwd. Veel heeft Kreuger ook inderdaad bijgedragen tot de ontwikkeling van Zweden, aangezien het door hem opgebouwde wereldconcern een zeer grooten stimulans heeft gevormd voor de uitbreiding van Zwedens economische belangen gedurende het laatste decennium. Hèt overlijden van Kreuger zal dan ook niét nalaten een ingrtjpenden invloed uit te oefenen op het economische leven van Zweden. --- Gevolgen voor het bankwezen. In goedingelichte kringen koestert men de hoop, dat de nadeelige gevolgen van zijn dood door te nemen maatregelen, zullen kunnen worden verzacht, al gelooft men in financieele kringen ,dat een met het Kreugerconcern in nauwe relatie slaande bank met ernstige moeilijkheden te kampen zal krijgen --- EFFECTENBEURS VAN STOCKHOLM GESLOTEN. STOCKHOLM 14 Maart. — Zooals verdacht werd heeft hel bestuur van de Stonklotmsöhe beurs in den afgelhopcn nacht besloten de Stookholmsohe Effectenbeurs tol nadere aankondiging gesloten te houden. Deze maatregel is waarschijnlijk genomen "i verband met de verwachting, dat in hel buitenland Kreuger-papieren op groote schaal venkocht rullen worden, waardoor op de Slock.holmsebe beurs moeilijkheden zouden kunnen ontstaan. De Zweedsche rijksdag heeft laat in den nacht de voorstellen goedgekeurd lot uitvaardiging van een bizonder moratorium "oor het Kreuger-concern de dochlerimijen eenige leidende persoonlijkheden, die ten aanzien van het concern bepaalde verplichtingen op zioh hadden genomen. Tenslotte vond op het Koninklijk slot onder voorzitterschap van den regent-kroonprins, aangezien Koning Gustav zich in het buitenland bevÏDdt, een zitting van den Kroonraad plaats, waarin het moratorium-wetsvoorstel van kracht werd verklaard. --- DE OORZAAK? LONDEN 14 Maart. — De Times irneent te veten, dat de onmiddellijke oorzaak van de moeilijkheden, waarin het Kreuger-concern kwam te verkeeren, is geweest het feit, dal op l April ongeveer 6£ millioen p.st. banlkcredieten zouden vervallen. Kreuger heef! vergeefs geprobeerd dit bedrag, alsmede de noodige bedragen voor het uilkeeren van eenige dividenden bijeen te krijgen. Er zou den r*»er]s overeenkomsten zijn getroffen om l'*t Kreu-ger-concern zoover tegemoet te komen, ;iU noodig zou zijn geweest. --- BRIAND's UITVAART. ONTROERENDE HULDE DOOR EEN VOLK. Plechtigheden van een grootsch en indrukwekkend karakter. Alle wijken van Parijs waren Zaterdag leeggeloopen voor de laatsio buide, ecu huiue van het heeie volk, aie aau ünand s nageüacni/enis georacht zou woraen. Kteds vroeg was de beweging langs de Seineooorden ontzaglijk. 'j_ienduizeiiue«i zochten reeds in het ochtenduur een plaats to veroveren langs den weg dien de stoet zou nemen: een ruime, majestueuze baan, over de wijde Place de la Concorde, langs de breede (Jhamps Elyssées. Breede niensehenrijen waren hefc aldus lezen we in de Msbde. op sommige plaatsen zelfs onafzienbare vakken van dicht opeengepakte toeschouwers, die zich zelf in rust hielden. Ook de enorme Place de I'Etoile droeg om den Are ac Triomphe een imposante mensehengordel. Hier waren het uitsluitend oud-stryders, die den minsterpresident van de moeilijkste oorlogsjaren, onder wiens bestuur het Saloniki-leger werd uitgezonden en die later de groote strever naar de organisatie van den vrede zou worden, een laatsten groet wilden brengen. Elders, op de groote pleinen en de breede kade-boulevards langs de Seine, had de opstelling plaats der oud-strjjderive.-eenigingen, van de vredesbonden, van de groote nationale organisaties en vereenigingen van velerlei kleur, die zich opmaakten, den stoet te volgen. In het kwartier van de „Invalides", dat van de Ecole Militaire en de aangrenzende lanen, heerschte een troepenbedrijvigheid, die een militair escorte voorbereidde van den omvang als we dat bü de nationale uitvaart van een Fooli en een Joffre hebben gezien. Niet alleen de geheele Republiki-insche garde en het garnizoen van Parijs en de omliggende garnizoensplaatsen waren reeds aanwezig, maar ook verwijderde regimenten hadden escadrons of bataljons gezonden, om ook het leger uit de overzeesche gewesten breed te doen vertegenwoordigen. Do Quai d'Orsay was tnsschen de Esplanade des Invalides tot voorbij het Paleis Bourbon onbereikbaar. Aan weerszijden van den breeden weg waren talrijke tribunes opgeslagen, geheel door rouwdraperieën bedekt. By den uitgang tegenover de statietrap van het Paleis van Buitenlandsehe zaken was de tribune opgericht voor de regeering, de familie en de buitenlandsehe staatslieden en daar was een spreekgestoelte opgesteld, van waaraf de ministerpresident, de heer Tardieu, de lijkrede zou uitspreken. Alle tribunes waren van luidsprekers voorzien en geheel den weg langs, dion den stoet zou nemen en waar de menigte zich ophield, waren eveneens die instrumenten aangebracht. Vlak vóór het ministerie van buitenlandsehe zaken ' was de catafalk opgesteld in den vorm van een hoogopgerichten eenotaaf door de Fransche driekleur geheel overdekt. Aan weerszijden van den catafalk bevonden zich de tribunes met de buitenlandsehe vertegenwoordigers. Om kwart voor twee klinkt het schot, datden aanvang der nationale plechtigheid aankondigt. De aartsbisschop van Parijs, kardinaal Verdier, komt aangeschreden, wit-gemijterd, om het stoffelijk overschot te zegenen. Even later heeft het uitdragen van het lijk plaats. De kist worjlt in den catafalk geplaatst. De familie en de regeering namen dan op de tribune plaats. Als de president der republiek zijn nlaats heeft ingenomen, betreedt de heer Tardieu het spreekgestoelte tot het uitsproken der lijkrede. --- LIJKREDE VAN TARDIEU. Met vaste stem, doch nauwelijks zijn ont*roering bedwingend, wees de minister-president op de universeele deelneming, die dit einde gewekt heeft, deelneming welke de uiting is van oen collectieve geestesgesteldheid, die beter dan welke hulde ook, het volle relief geeft aan de groote figuur, die in de vredesgedaehte de verlangens van onzen tijd naar een nieuw tijdperk heeft weten to concentreeren. Briand's leven schetsend, herinnerde Tardieu er aan, hoe zijn carrière aanving met het ontsteken van het vuur der gerechtigheid in het hart des volks, tegenover het schouwspel der sociale ongelijkheden. In de volksvertegenwoordiging gekomen koos hü zijn taak, n.l. de pacificatie, door de bevordering van den vrede der geesten, opdat er geen geldige reden meer zoude zijn voor burgertwist en broederkrijg. Na een kwarteeuw kan gezegd worden, dat zyn aanhoudende en onverzettelijke arbeid ertoe heeft *bijgedragen, dat het strijdgewoel verstomd is en de religieuze vrede hersteld is, waaruit mede in 1921 het herstel der Fransche ambassade ten Vaticane gevolgd is. De politieke rol van Briand en zijn rol tijdens den oorlog werden vervolgens in treffende woorden in herinnering gebracht, waarna Tardieu concludeerde,, dat Briand van uiterst links tot bet»linksohe centrum gekomen is, hetgeen altijd in de lijn van de Fransche democratie heeft gelegen. Initiatiefnemer van een politiek van sancties in 1921, weldra voorstander van een verzoenings-politiek, volgde hij gedurende 8 jaren door de stroomingen en tegen de stroomingen van nationale en internationale opinies in, door hoop en door teleurstellingen, recht vooruit, zonder een oogenblik zich af te wenden, zijn grootsche doel: den vrede den duurzamen vrede van Europa en de wereld. Vandaar zijn streven, de voorwaarden te scheppen voor die toenadering der volken, noodzakelijk, opdat niet op een of anderen dag de verwoestende krüg weer losbarst. Frankrijk beijvert zich reeds gedurende 13 jaren die voorwaarden te schennen en het dankt aan Aristide Briand, dat deze voor de geheele wereld Frankrijk's wensch naar vrede heeft vertolkt. Zich tot de vertegenwoordigers van den volkenbond richtend besloot de ministerpresident met de volgende woorden: Uw tegenwoordigheid legt mij de verplichting op, den voornaamsten trek van Briands leven hier in herinnering te brengen. De groote doode, dien wü betreuren, is de vertolker geweest van de machtigste verlangens van een smartvol tijdperk. Daarom wordt zijn heengaan door ons en door alle volken betreurd, ik ben er zeker van, dat gij de verw ach tingen, die hü koesterde, niet zult beschamen. liet vreedzame Frankrijk, dat in de organisatie van den vrede den waarborg wil vinden, dien het in de huidige wereldorde nog van de wapenmacht moet verhopen, betuigt u zijn dankbaarheid. Mogen de volkeren, die gij vertegenwoordigt, in het aangezicht van voze baar, begrijpen, dat het voortaan noodig is aen vrede gezamenlijk te be.eiden door hem eerst te realiseeren in de geesten en in de harten. Zoodra de minister-president zijn rede had beëindigd klonk het uit de richting van de Esplanade des Invalides het trompetgeschal, dat de nadering van de troepen aankondigde. Eerst een ruiterstoet, aan welks hoofd generaal Gouraud reed, de gouverneur van Parijs, vergezeld van generaal Voidot, voorts de generaal-steilingcommandant van Parijs, en aen aantal hoóge bevelvoerders. Zij brachten het saluut voor de baar en stelden zich daartegenover op. De muziek van de Garde republicaine en eenige escadrons openden de militaire parade, waarbij echtereenvolgens de groote militaire scholen, de Polytechniek, St. Cyr, de republikeinsche garde te voet, de mobiele garde, de sapeurs., het sde genieregiment, het ;i4sto vliegdienst-regiment en een bataljon jagers te voet voorbijtrekken. Terwijl dit voorbijtrekken reeds zeer geruimen tijd vorderde, kwam dan de beurt aan de 10e devisie met een drietal regimenten infanterie, twee regimenten koloniale infanterie, twee regimenten Algerijnsche, een regiment Tunische en een regiment Marokkaansche tirailleurs, alle met muziek aan het hoofd en vertegenwoordigd door een geheel bataljon. Langdurig dreunde daarna de artillerie voorbij, niet talrijke batterijen van licht en zwaar kaliber en daarna de cavalerie, iii de eerste plaats de -bereden garde, de bereden mobiele garde, de huzaren en de Marokkaansehfc spahis. De'bataljons voetvolk en bereden garde, die niet aan het défilé deelnamen, werden gebruikt om langs den aanzienlijken weg de afzetting te vormen. De troepen volgden echter niet den weg van den stoet, daar men om den omvang dien ook de stoeten van oud-strijders en andere delegaties hadden, den rouw-optocht had moeten inkorten. Zij defileerden slechts en sloegen voorbij het gebouw der kamer den Boulevard St. Germain in, of volgende Qnai dOrsay om hun kwartieren te gaan betrekken. Het was drie uur geworden eer de stoet den Quai d'Orsay kon verlaten. Omgeven doof de republikeinsehe garde te' voet werd de lijkbaar voorafgegaan door 300 oud-strijders met hun vaandels en een infanterie-niuziekcorps dat rouwmarsehen deed hooren. Voor enorme rouwwagens, zwaar beladen met bloemen en kransen gingen vooraf. Onder de kransen was er eon van de Nederlandsche resreering, geheel uit witte tulpen samengesteld. De lijkwagen, werd door zes paarden getrokken, acht oud-strijders fungeerden als slippendragers. Op de kist lag de Fransche vlag, terwijl op de vier hoeken van den lijkwagen bundels vlaggen, met rouwfloers omwonden, waren aangebracht. De familie volgde onmiddellijk met de vrienden en medewerkers van Briand, daarna de vertegenwoordiger van den president van de republiek, daar president Dounier zich evenals de kardinaal-aartsbisschop van Parijs na het voltrekken der plechtigheid op de Quai d*Orsay had teruggetrokken. Na den vertegenwoordiger van den president der republiek volgden de vertegenwoordigers der vreemde staatshoofden en regeeringen, de buitenlandsehe ministers, het diplomatiek corps mot Mgr. Maglione, den pauselyken nuntius, aan het hoofd, de minister-president en de leden van den ministerraad, de voorzitters van kamer en senaat, vervolgens een aanzienlijke groep senatoren en kamerleden, daarna een belangrijke groep delegaties uit Geneve en uit de oommissies van kamer en senaat, van de pers-vereenigingen. Een nieuw deel van den stoet werd gevormd door tal van oud-strüdersvereenigingen, hun vaandelen meevoerend, terwijl het slot werd gevormd door een onafzienbare rij van besturen en leden van verschillende vredesbonden en andere vereenigingen, die den ontslapene de laatste eer wilden bewijzen. Eerst tegen vier uur haddon de laatste groepen den Quai d'Orsay verlaten. Het voorbij trekken van den stoet werd langs den gehcelén weg met den grootsten eerbied gadegeslagen en bijzonder indrukwekkend was de stoet op de Champs Elyrées vooral in de nabijheid van de Etoile, waaide weg een buitengewoon inipressionneerend overzicht toelaat. Tegenover het sterfhuis werd even halt gehouden, waarna de stoet zioh naar het Troeadero omboog. Daar reed de lijkwagen uit den stoet, omgeven door de familie en de regeering, benevens de buitenlandsehe vertegenwoordigers. Juist voor den ingang van het kerkhof te Passy defileerde het overige deel van den stoet een laatste maal voor het stoffelijk overschot. Alleen de familie, de leden van de regeering en de buitenlandsehe vertegenwoordigers, werden op het kerkhof toegelaten wegens de geringe ruimte. De bijzetting in den grafkelder, waar het stoffelijk overschot blijft tot het naar Cocherel wordt had in allen eenvoud plaats. Het was toen vijf unr. Ordelijk verspreidde zich in de s'rnten van Parijs de ontzagwekkende mensehenmenigte. --- Kind ten onrechte aangezien voor zijn zoontje. EEN BENDELEIDER VLIEGT MET LOSGELD NAAR DETROIT. De sheriff van Crossville (Tennessee) heeft naar Heuler meldt medegedeeld, dat hy aldaar Zaterdagavond vier personen heeft gearresteerd, die een baby bij zich hadden, welke volkomen beantwoordde aan de beschrijving van het zoontje van Lindbergh. Hu' schelde onmiddellijk Lindbergh op., die hem dringend verzocht dezo vier personen in hechtenis te houden tot er iemand zou zijn aangekomen om de identiteit van het kind vast te stellen. Lindbergh zeide, dat de beschrijving, welke de sheriff hem van het kind gaf, op elk punt beantwoordde aan die van zijn zoontje, en artsen, die het kind hebben onderzocht, verklaarden, dat het stellig de kleine Lindbergh is. Naar United Press meldt is het kind, dat te Crossville gevonden is, daar in een auto aangetroffen. Een van de beide echtparen, die zich eveneens in de auto bevonden, houdt staande, dat de baby hun eigen kind is en het andere echtpaar verzekert hetzelfde. Naar later is gebleken, is inderdaad liet gevonden kind niet het zoontje van Lindbergh. Bij vergelijking van kentoekens, die telefonisch werden opgegeven, bleek, dat bepaalde bijzonderheden, die kenmerkend zoudon zijn geweest voor Lindbergh's baby, bij het gevonden jongetje ontbraken. Volgens de „Brooklyn Eagle" zou do bendeleider Spitale, die zooals men weet door Lindbergh was uitgenoodigd onderhandelingen te voeren over de teruggave van het kind, gisteren met een advocaat naar een niet genoemde plaats zijn gevlogen, met een losgeld van 250.000 dollar. Men vermoedde, dat zij zich naar Detroit hadden begeven. Ook een vergissing te Hamburg. Uit Hamburg wordt gemeld, dat toen Zaterdagmiddag het s.s. „President Roosevelt" van de United States Line de haven van Hamhurg binnenliep, zich zeer snel het gerucht verspreidde, dat het zoontje van Lindbergh zich aan boord van het schip zou bevinden. Direct nadat het stoomschip gemeerd was, begaf zich een twaalftal teambten der Hamburgsche recherche aan boord, evenals talrijke Amerikaansche persvertegenwoordigers en fotografen. De Amerikaansche consul Kehl was eveneens aar wezig. In een der salons van het schip nam spoedig daarna een uit de officieren, o*9 politie en den consul-generaal bestaande commissie aan een rondo tafel plaats, waar de z.g. „baby van Lindbergh" zat te huilen. Het bleek, dat het niet de gezochte baby was, doch een kind vau 22 maanden van een repatriecrenden Deen, zekeren ge Jiirgensen. De vader kon een foto toonen, waarop de kleine Aage met zijn moeder voorkomt. De vermeende ontvoerder kon vervolgens met zijn zoon aan land gaan. Do commissaris van politie te Trenton (New Jersey) heeft eveneens verklaard, dat de baby, die te Crossville is aangetroffen, niets te maken heeft met de Lindberghaffaire. --- 77 MENSCHEN IN EEN SNEEUWSTORM OMGEKOMEN. Volgens een bericht uit Tiflis zijn in de omgeving van ATaschenda 77 personen, o.w. 2 onderwijzers en 25 lerlingen tijdens een sneeuwstorm om het leven gekomen. --- Binnenland. PERSONALIA. Op 20 April a.s. herdenkt Jllir. Mr. A. F. O. van Sas.se van IJsselt, lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, president van hel gereCht-ihof te 's-Hertogeniboisöh zij 80sten v erja&rdag. --- MOORDAANSLAG. Gisterenavond te zeven uur kreeg een bewoonster van perceel HeerensSngel 99 te Haarlem bezoe/k van haar vroegeren -man S. van wien zij gescheiden leefde. De man wns in het bezit van een revolver. Er ontstond een twist, waarna de man zijn revolver troft en eenige schoten loste op de vrouw en haar zoon. De vrouw werd geraakt aan het voorhooifd en een der armen, terwijl de zoon iidht gewond werd. De vrouw werd naar (het St. Elisafoetfhgasfchiiis overgebracht. Haar toestand is bevredigend. Inmiddels hadden de buren de politie gewaarschuwd. De dader is kort daarop op straat door de politie gearresteerd. Hij heeft volledig bekend. --- IN DE VERKEERDE RICHTING. HET TANDRADBAANONGELUK BIJ MONTE CARLO. - - Op de Tandradbaan Monte Carlo-La Turbie had een ernstig ongeluk plaats, dat drie dooden en twee zwaar gewonden eischte. Op het hoogst: punt van de baan weigerden de remmen en met een razende vaart vloog het treintje weer terug naar beneden tot 't eindelijk zich tegen de huizen te pletter reed. --- LINDBERGH's BABY NOG NIET GEVONDEN Een nieuwe teleurstelling voor het beproefde echtpaar. LINDBERGH'S BABY NOG NIET TERECHT. « Enkele foto's uit Amerika van de ontvoering van de kleine Charles August Lindtergh. Boven: afdruk van de eerste briefkaart, die het echtpaar van de geheimzinnige bandieten ontving. Het adres begint met twee fouten, die er op wezen, dat het weinig ontwikkelde personen moeten zijn, die de hand in deze affaire hebben. De tekst (rechts) luidt: Baby veilig. Mededcelingen later. Handslt daarnaar. Onder links: De door de ontvoerders gebruikte ladder wordt door detectives onderzocht. Rechts: de laatste kiek van de kleine boy. ---