Buitenland. --- S. A. EN RIJKSWEER. Uiteenzetting door minister von Blomberg. De taak der Duitsche weermacht. De correspondent van de Associated Press te Berlijn,, Lochner, heeft een onderhoud gehad met rfjksweerminister generaal von Blomberg, aan welk onderhoud het volgende zij ontleend: De correspondent vroeg: hoe staat het met de S.A. en de S.S. In het buitenland heerscht de meening, dat deze wel tot de weermacht moet worden gerekend. Sedert de gebeurtenissen van den 30en sol-B daatjesspelerij del opgehouden, I antwoordde de mi-H de vas-H te uitdruk-B keiijk bevel van denH dat de rijks-B en alleen deBBBBBBBBBBBBBJ de wapen-B draagster van de BBBBBBBBBBBBBJ De nieuwe BBBBBBBBBBBBBJ van den A"B de-B de-B zelfde toe-B BBBBBBBBBBBBBJ Hoe met | de de en den arbeidsdienst, was de volgende vraag. Moeten deze geen scholen zijn voor de vorming van het karakter. Dat zijn ze zonder eenigen twijfel, antwoordde von Blomberg levendig. Deze drie organisaties van de N.S.D.A.P. zullen natuurlijk de hoofdreserves vormen, waaruit de weermacht zich kan aanvullen. leder van deze organisaties heeft haar eigen functie, welke geen militaire is. Zij zullen onzen arbeid in zooverre verlichten, als haar leden reeds gewoon zijn gehoorzaamheid, discipline, orde en kameraadschap aan te kweeken. Soldaten zijn de leden echter eerst dan, wanneer zij in het leger als zoodanig zijn gevormd. De dienst in de weermacht van het volk zal alle onderscheid uitwisschen, welke thans tusschen de organisaties bestaat. min. Blomberg. --- Tegenspraak van geruchten. Tenslotte wenschte de correspondent den minister geluk met zijn genezing. Von Blomberg antwoordde: ik dank u zeer. Zooals u ziet ben ik weer geheel hersteld. Toen echter tijdens mijn ziekte onze leider mij tweemaal bezocht, werd natuurlijk gezegd door die heeren, die steeds een zesde zintuig schijnen te hebben, dat ik reeds dood was. Velen dachten, dat mijn dood voor de deur stond, hetgeen reeds daardoor was bewezen, dat Hitler mij een soort afscheidsbezoek had gebracht. Vele anderen wisten precies, dat ik binnenkort zou aftreden en dat de bezoeken van den rijkskanselier ten doel hadden met mij de modaliteiten overeen te komen. Zooals u echter ziet, ben ik weer als gewoon aan het werk. --- NIEUWE SOVJET-GEZANT TE PARIJS. Door Lebrun ontvangen. Schoone woorden over en weer. Met het gebruikelijke ceremonieel heeft Petemkin, de nieuwe Sovjet-ambassadeur te Parijs zijn geloofsbrieven aan president Lebrun overhandigd. Laval woonde de ontvangst bij. --- POTEMKIN. Potemkin bracht dè hartelijke wenschen van het «centraal executief comité voor het welzijn van Frankrijk en zijn president over en betoogde, dat de Sovjet-Unie de ontwikkeling der vrienrschappelijke en vertrouwelijke betrekkingen met Frankrijk een der zekerste onderpanden achtte voor de handhaving en bevestiging des vredes. De president sprak er zijn voldoening over uit, dat de werkzaamheid van den nieuwen ambassadeur begon op een oogenblik. waarin de twee regeeringen door het onlangs onderteekende aceoord den wensch hadden uitgesproken tot uitbreiding van den ouderlingen handel en tot samenwerking in het belang van alle volken en tot handhaving van den vrede. --- GLORIA VANDKRBILT. Het meisje Gloria Vaiiderbilt, om wie een proces was gevoerd, dat moest uitmaken, of haar moeder, dan wel een ander voorlaan met de opvoeding van hel kind, thans 10 jaar zou worden belast, heeft bij haar moeder mogen logeeren met de Kerstdagen. hr was voor het geval een zeer ongezonde belangstelling van den kant van publiek, pers en fotografen, en er stonden vpor het huis van mevr. Vanderbilt — de moeder — tal van wagens, beladen met toestellen om films te nemen. Men herinnert zich, dat de kleine Gloria een zeer rijke erfdochter is, en dal haar moeder bij het proces om het recht hel kind te mogen opvoeden, van een onvoorzichtig en frivool levensgedrag beschuldigd werd. --- BEROEMDE MANNEN DIE IN 1934 HEENGINGEN. Zelden zijn in één jaar tijds zooveel internationale grootheden verscheiden. Het waren o.a. boven v.l.n.r. Rijkspresident von Hindenburg, koning Alexander van Joego-Slavië, Bondskanselier Dollfuss en koning Albert van België. Onder vJ.n.r.: min. Barthou, prins-gemaal Hendrik, generaal v. Kluck en Poincaré. --- BELGISCH KONINGSPAAR NAAR LUZERN. Het Belgisch koningspaar is gisteren naar Luzern vertrokken, waar het gedurende enkele dagen denkt te verblijven. --- EEN CHINEESCHE KENAU, Zestienjarig meisje leidster van bandieten Volgens alhier uit Hsinking ontvangen berichten is de Japansch-Mandsjoerijsche politie er in geslaagd een gevreesden bandiet te arresteeren, die bekend stond onder den nom de guerre „het monster aller monsters" Het bleek een 16-jarig buitengewoon mooi meisje te zijn, dat de leiding had over een communistische bende, die het Pansjidistrict langs den spoorweg Moekden—Hailoeng onveilig maakte. Het meisje was gekleed in een rood rijcostuum. Zij leidde haar volgelingen altijd, gezeten op een wit paard. Tegelijk met haar werd haar 28-jarige minnaar, Kin Hsien Kin geheeten, gearresteerd. --- Matsjek vrij. Verzoenende geste van prins-regent Paul. De gewezen Kroatenleider begenadigd. Dr. Matsjek, de gewezen leider der Kroaten, is op voorstel van den minister van Justitie Kojitsj door prins-regent Paul van Joegoslavië begenadigd. Op 1933 H gear-B on-B van I een waar-B de voorwaar-B den neergelegd,B welke eenß tusschenß en Kroatenß meende moetenß m.B her-B van den staats-H toestandß van hetgeenß op-B nieuw onder hande-BI lingen gevoerd zouden moeten worden over de vraag, of en zoo ja op welke voorwaarden Kroatië deel zou uitmaken van Joegoslavië. Matsjek werd door de rechtbank tot bescherming van den staat tot drie jaar zware kerkerstraf veroordeeld en naar de gevangenis te Sromska-Mitrowitza overgebracht. Nadat ongeveer de helft van zijn straftijd was verstreken, werd hij ziek, waarop koning Alexander zijn toestemming gaf tot Matsjek's overbrenging naar een sanatorium te Zagreb. MATSJEK. --- PAUSELIJKE KERSTBOODSCHAP BIDDEN EN WERKEN VOOR DEN VREDE Rassen en nationaliteit" De stroomingen van het nieuwe heidendom. De H. Vader heeft Maandagmiddag den centralen raad van den Vaticaanschen staat en den geestelijken zoowel als wereldlijken hofstaat in audiëntie ontvangen, om hun Kerstwenschen in ontvangst te nemen, aldus meldt de Romeinsche corr. van de Maasb. In de Kerstboodschap welke de H. Vader tot het H. College van Kardinalen richtte, verklaarde Zijne Heiligheid, dat hem de wenschen en alle kinderlijke gevoelens van eerbied en toewijding, welke de kardinaaldeken in zijn toespraak had vertolkt, zeer aangenaam waren. In zijn toespraak heeft kardinaal Granito di Belmonte blijde, dochß droeve gebeurtenis-B aangeroerd. De uit-B van het H. Jaar B de geheele wereld isß providenteel 88888888888 omdat daarvan zoovele 88888888888 de vruchten pluk-B ken een waarin B de stroo-B mingen ontwikkelen te-B gen het Verlossingswerk, 88888888888 welke, na negentienhon- 88888888888 van christe- 88888888888 een nieuw 88888888888 heidendom proclamee-1 ren op moreele, sociale 88888888888 en zelfs staatkundige bases, verschrikkelijke dingen welke doen vreezen, dat God een zware bezoeking over ons zenden zal, indien men niet op het laatste oogenblik tot bezinning komt. Vele zielen zijn, aldus schijnt het, als het ware door een doodsslaap bevangen. De H. Vader moet daarom juist die zielen aanbevelen aan alle goede zielen. Voor haar moet gebeden worden en moeten offers worden gebracht. De H. Vader besprak hierop het Internationaal Eucharistisch Congres te Buenos Aires waarbij het koning.-cihap van Christus zoo heerlijk is tot uiting gekomen bij de grandioze plechtigheden. Niet alleen in Buenos Aires, doch ook in Melbourne is dit geschied. Deze bewijzen van eerherstel zijn des te noodzakelijker, omdat de Heiland elders, men zou kunnen zeggen, door duivelsehc ingevingen, allerzwaarst wordt belesdigd, ook in het Allerheiligst Sacrament. De H. Vader sprak zijn groote vreugde en voldoening vervolgens uit over het welslagen van het Internationaal Juristencongres te Eome, waarbij het verband tusschen het kerkelijk en burgerlijk recht in twee belangrijke feiten werd gevierd. De onsterfelijke verdienste van de Kerk is het geweest, de wereld een christelijk recht te hebbeu ge- j geven, wat allen erkennen, die zich met j rechtskundige kwesties bezig houden. In i onzen storm achtigen tijd, waarin van recilit; der rassen en nationaliteit gesproken wordt alsof men de gerechtigheid op bijzondere rechten kan baseeren. In verband met de nieuwe kerkelijke regeling betreffende het heiligdom va,n Loretoj sprak de 11. Vader ook woorden van dank-1 baarheid en blijdschap, omdat daar het ge-! nadeoord is van de 11. Moeder Gods, Wier, bescherming en voorbede de wereld in haar crisis noodiger heeft dan ooit. Deze crisis ontwikkelt zich steeds ernstiger j en daaruit vloeien oók voort alle moeilijkheden in het openbare en particuliere leven. Men spreekt op het oogenblik ook van oorlogsgevaar, of minstens van gevaarlijke bewapeningen en toch is het thans juist de dag, waarvan geschreven staat, dat hü voor allen is, die van goeden wil zijn. Deze vjede is de wensch van den 11. Vader, al geldt in de wereld ook het andere gezegde: „Si vis p-acem, para bellum" (indien gij den vrede wilt, bereidt v ten oorlog). ! i ' De H. Vader besloot zijn toespraak met de verklaring, dat hij voor den vrede bidt en werkt en waar anderen voor den oorlog werken, daar bidt hü" God: „Dissipe gentee, quae bella volunt." („Verstrooi de volken, die oorlogen willen"). Op onze lippen, aldus eindigde de 11. Vader, ligt echter steeds het woord: vrede. Na zijn toespraak daalde Zijne Heiligheid van den troon af, om de aanwezige kardinalen persoonlijk geluk te wenschen. Toen de H. Vader weder op Zijn teoom was teruggekeerd, werden de prelaten in de gelegenheid gesteld, Zijne Heiligheid hun gelukwenschen aan te bieden. Toen mgr. Eras voor Zijne Heiligheid neerknielde, zeide do 11. Vader, een töespelig makend op zijn naam (Eras — gij waart): Gü zijt er niettemin gelukkig nog." Zijne Heilighe'd ie iio'i inlichten over hoi nederlandsch Coi.ege fee Rome en toon hij vernam, dat juist de:er dagen één der studenten summa cum lande gedooto¦reerd was, sprak hü den wensch uit, nadere bijzonderheden te vernemen betreffende het door den student geschreven proefschrift. --- De doop van Maria Pia. Geweldige belangstelling van de Napolitaansche bevolking. Duizenden Napolitanen hadden zich opgesteld op het geweldig groote plein voor het koninklijk paleis, waar de plechtige ceremoniën van den doop van prinses Maria Pia plaats hadden. De doopplechtigheden werden gevolgd door een schitterende receptie, na afloop waarvan de koning en de koningin van Italië, alsmede de ouders der prinses, de prins en de prinses van Piemont, op het balcon verschenen. Het volk barstte in telkens weer herhaalde toejuichingen los. De doopplechtigheid werd verricht door Z. H. Em. kardinaal Ascalesi, geassisteerd door twee hof geestelij ken en de kanunniken van de kathedraal van Napels. Gedurende de plechtigheid zong het zangkoor klassieke gezangen. INa de doopplechtigheid vond een diner plaats in de g'roote zaal, waaraan tweehonderd personen deelnamen, o.a. Z. H. Em. kardinaal Ascalesi en de hooge geestelijkheid. De kapel, waarin de doopplechtigheid plaats vond, werd eerst na den bouw van het koninklijk paleis voltooid en in 1646 werd er de eerste H. Mis gecelebreerd. De zeer vrome Maria Christina van Savoye bad dikwijls in deze kapel en het kroonprinselij k paar heeft de kapel her- haaldelijk door waardevolle geschen ken laten verfraaien. De Koninklijke „Capella Palatina", waar het prinsesje gedoopt is. --- HET TRAGISCH EINDE VAN DE UIVER. De deelneming in liet buitenland Sympathieke ivoorden, De Uiver-ramp heeft in Engeland een zeer diepen indruk gemaakt. Ofschoon het verlies aan menschenlevens gelukkig veel geringer is dan eenige jaren geleden bü het vergaan van het luehtsohip R 101, voelt men daar dat Nederland getroffen is door e?u nationale ramp van dezelfde soort als die waardoor Engeland in 1930 in zwaren ouw gedompeld werd. „Blow to Dutch ambition" zü'n de woorden welke een der bladen bezigt, het gebeurde aanvoelend op deze'f de wijze als waaiop heel het volk destijds getroffen werd door het vergaan der R 101., die, naar men vermoedt, eveneens door den bliksem getroffen werd. Van Londen uit bezien wordt de ramp nog tragischer, daar zij zioh moet hebben afgespeeld op hetzelfde oogenblik, waarop de mannen, die den „Uiver'' twee maanden geleden ter overwinning gevoerd hebben, Parmentier en Moll, te Londen deelnamen aan een grootsche huldiging van hun mededingers Sooti en Black, een huldiging die op dn Nederlanders zei f terugkaatste, en waarbü de beteekenis van hetgeen do „Uiver" volbracht had, in het licht gesteld werd. Ben „wreede ironie", zegt de „Morning Post" iv een hoofdartikel vol ridderlijk medegevoel. „Behalve dat Nederland rouwt over het verlies van zeven menschenlevens", schrijft het blad. „zal het zich geschokt voelen doexr het verlies van een bewonderende machine, zoo snel veranderd van een overwinningsembleem in een beklagenswaardig wrak. In dit uur biedt Engeland het zijn hartgrondige sympathie aan." Welke de oorzaak van het onheil ook geweest moge zü'n, het blad kan niet aannemen, dat het bij een zoo om zijn betrouwbaarheid befaamd passagiersvliegtuig gelegen kan hebben aan een fout in de man chine. Er is dan ook in de ramp niets, dat Engeland ervan zou kunnen weerhouden naar steeds grootere snelheid te streven, want er bestaat geen enkel verband -bosschen veiligheid en langzaamheid. De „Daily Telegraph" sohrüft: „Wij gelooven dat de ramp in Enge*land een algemeener en dieper sympathie zal gaande maken dan tot uiting komt in het medegevoel met een bevriende natie, dat door zulk een ongeluk steeds zal worden opgewekt. De diepte der ontroering wordt niet noodzakelük bepaald door het aantal verloren menschenlevens. Evenmin is dn sympathie evenredig aan het materieele verlies dat ontstaat door vernieling van een luchtschip, dat terecht een „vliegend hotel" genoemd werd. Wat .bü zon der medegevoel gaande maakt, is het onverwachte van een ongeluk, overkomen aan een groot luchtschip, welks geslaagde tocht naar Australië enkele weken geleden een staaltje vau merkwaardigen sportleven moed was, en een geheel nieuw hoofdstuk opende in de geschiedenis der luchtvaart (airmanship). Het volk der Nederlanden was terecht trotsch op de stabiliteit van dit majestueuse vliegtuig en op de bekwaamheid en volharding aan den dag gelegd door zyn bemanning onder race-condities, waaraan nog ffooit een passagiers-vliegtuig zich onderworpen had." De „Berliner Zeitung" wüdt aan de te pletter geslagen „Uiver" de volgende sympathieke woorden: „Stralend van trots stonden de Hollandsche vrienden na de landing op het Tempelhoferveld en vertelden van de taak, die hun in de toekomst wachtte. Hoe diep tragisch is het, dat het ongeluk op 15 km. afstand van de reddende haven, Rutbah, plaats had, 15 km., die de „Uiver" in drie minuten vloog, drie minuten voor de „Uiver", een gansche dagreis voor een karavaan. De woestijn is in opstand gekomen tegen de staag voortschrijdende techniek. De harten van allen ,die zioh met de aviatiok verbonden voeJen, kloppen vd medelijden en medegevoel voor de Nederlanders, die hier hun piomiersMoed hebben moeten vergieten, doch er zal oen nieuwe „Uiver" komen, die met ee;n 600 km.-uursnelheid over de woestijn zal vliegen, z:>*> hoog dat haar geen bliksemstraal mer belagen kan." De K. L. M. heeft afschriften ontvangen van de weerberichten, waarover de gezagl-voerder Beekman bü het vertrek van de „Uiver" op den avond van 19 December uit Caïro beschikte. Deze weerberichten bevatten uitvoerige gegevens van de volgende stations langs de route: Gaza, Ramleh. Amman en Rutbah, terwijl daaraan tevens oen weersverwachting over het traject Rutbah—Bagdad was toegevoegd, samengesteld door den meteorologischen dienst van Irak te HÏnaïdï. Uit deze weerberichten blijkt, dat er weliswaar plaatselijk onweer werd gemeld op eenige waarnemingsstations. doch dat do algemeene weerstoestand qp hot oogenWik, dat waarnemingen we-den uitgevonden, gunstig was. Ook de reeds genoemde verwachting die goïdig- was van 21 uur (G.M.T.) op 19 December af, vermeldde niets verontrustend? Zoowel het zicht (meer dan 16 kmï als de wolkenhoogte (600 meter in de buurt van Rutbah, vorder op do route 12200 meter) was gunstig |e noemen. De kans op onweer werd in deze verwachting niet uitgesproken. Deze weerberichten gaven den gezagvoerder dus geen enkele aanleiding tot veronderstelling, dat hij bü Rutbah in uitzonderlijk zwaar onweer zou loopen. --- Uiver door bliksem getroffen. Eerste vermoeden bevestigd. Bemanning heeft niets meer kunnen doen. Naar wij van deskundige zijde vernemen, heeft het medisch onderzoek uitgewezen, dat de inzittenden van de „Uiver" door den bliksem getroffen zijn Dit bevestigt dus de resultaten van het gemelde eerste onderzoek van de piloten van de „Leeuwerik", Geyssendorffer, Sillevis, den adj.-chef van den Technischen Dienst van de K. L. M., den heer Behage en den inspecteur der Indië-route den heer Moes, dat de bliksem in het toestel is geslagen. De „Uiver" zou dus daarop stuurloos naar beneden zijn gevallen. De geheele situatie aan boord van de „Uiver", zooals deze bij het onderzoek gevonden is, wijst er op dat de bemanning geen enkelen maatregel meer heeft kunnen treffen toen de bliksem insloeg. --- Het onderzoek wordt voortgezet De K. L. M. verneemt uit Rutbah Ir. v. d. Maas van den rijksstudiedienst voor de luchtvaart is Woensdag daar aangekomen en zet het onderzoek naar de ramp van de „Uiver" voort, bijgestaan door den heer Behage, waarnemend chef van den technischen dienst van de K. L. M. en gezagvoerder Sillevis. De „Leeuwerik" vertrekt met gezagvoerder Geijsendorffer, inspecteur der Indië-route de heer Moes en traject-inspecteur Peters naar Bagdad voor het vervullen van formaliteiten. --- SLACHTOFFERS VAN BLOEDIGE GEBEURTENISSEN. Bijna 900 dooden en gewonden in Oostenrijk. Volgens een officieele mededeeling heeft de uitvoerende macht bij de bloedige gebeur tenissen in 1934 de volgende verliezen a leden: Het vrijwillige „Schut-korn-r '0 rooden en 222 gewonden; het • ;p 52 en 207; de politie 37 en 196; & iUiUarmerie 24 en 38 en de douanen 2 .en: ii: totaal 219 dooden en 663 gewon: ---