rieSlOte11 üg, ban-\ W to\°?vcef speling -jj^l Wiet v®~______-, darsb tock zeku <^> w#£ öft uw auto?! --- ALGEMEENE DIENSTPLICHT IN DUITSCHLAND Toelichting van Von Neurath en Von Blomberg. Von Neurath verklaart zich overtuigd dat een nieuwe oorlog het einde-. van Europa zou zijn. D. N. B. meldt uit Londen: Minister von Neurath heeft den correspondent van Reuter te Berlijn een interview toegestaan over den internationalen toestand. De eerste vraag luidde: het besluit van Duitschland om den algemeenen dienstplicht in te voeren is als eene groote verrassing voor Engeland gekomen. Kunt u mij zeggen hoe men in Duitschland tot dat besluit gekomen is? De minister antwoordde: Duitschland's houding is steeds openhartig en eerlijk geweest. Wij hebben het verdrag van Versailles met inbegrip van artikel 5 over de bewapeningen onderteekend. Dat begint met de woorden: Duitschland is verplicht ten einde de algemeene ontwapening te bevorderen, zijn leger, vloot en luchtmacht te beperken tot een minimum dat dan nader uitgewerkt wordt en waaronder zelfs nagels voor de hoeven der cavaleriepaarden vielen! Duitschland nam aan de beraadslagingen te Genève deel maar ondervond dat voortdurend een discriminatie tegenover Duitschland heerschte. ledereen sprak van veiligheid, maar niemand vertelde Duitschland wat daarmee bedoeld werd. Het antwoord veranderde voortdurend. Later kwamen de plannen van MacDonald en Herriot voor beperking der bewapeningen, maar beide plannen mislukten. Toen Eden naar Berlijn kwam, was Duitschland nogmaals bereid de Britsch- Italiaansche voorstellen tenminste in beginsel te aanvaarden, maar Barthou draaide ze weer den nek om. Wrj hebben de ontwapeningsconferentie verlaten omdat wij overtuigd waren dat zij toch geen resultaten kon geven, en nadat wij vastgesteld hadden dat al onze pogingen voor een algemeene beperking der Europeesche bewapeningen eveneens mislukt waren, hebben wij ons recht genomen tot herbewapening omdat de anderen hun plicht tot ontwapening niet zijn nagekomen. Het is noodig dat eindelijk klaarheid geschapen wordt. Baldwin heeft onlangs over de Duitsche „geheime" bewapeningen gesproken. Dit hoeft nu niet meer te gebeuren. Maar waarom dan „algemeene" dienstplicht? vroeg de journalist. Nog in 1932 heeft Herriot geëischt, dat Duitschland een korten tijd dienend leger in plaats van een lang-dienend leger moest hebben, omdat zulk een leger minder geschikt is voor een aanvalsoorlog. De Franschen eischten dus, dat wij ons militair stelsel zouden veranderen. Wij zijn nu besloten dat te doen. Maar ook het plan-MacDonald voorzag in een leger met korten diensttijd. — Het getal van 36 divisies "heef t vooral verrassing gebaard, merkte de vertegenwoordiger van Reuter op. Von Neurath antwoordde: Alles wat wij hebben vastgesteld is, dat iedere gezonde Duitsche man zijn plicht jegens zrjn vaderland heeft te volbrengen als hij opgeroepen wordt. Het getal van 36 divisies is slechts het wettig vastgestelde kader, waarbinnen het toekomstige Duitsche leger zal worden jehouden. — Ik veronderstel dat Duitschland nu de .oo lang geweigerde rechtsgelijkheid op besvapeningsgebied bezit? — Zoo is het! — Bent u van meening dat de Engelsche nota de omstandigheden van het bezoek van Sir John Simon in een of ander opzicht heeft veranderd? — Neen, die meening deel ik niet. — Beschouwt u dus de vooruitzichten van het bezoek als hoopopgevend? — Het bezoek begin in 'n goede, duidelijke atmosfeer. Ik stel vast, dat het plan van Sir John's reis in het Lagerhuis met instemming begroet is. De onderhandelingen zullen misschien niet zeer gemakkelijk zijn, maar dat waren zij voordien ook niet en thans is althans de basis veel duidelijker. Wij zullen nu over feiten kunnen praten en ons niet met frasen hoeven op te houden. — Mag ik nog vragen: de Leider heeft herhaaldelijk Duitschland's bereidwilligheid betuigd om aan de pacificatie van Europa mee te werken. Hoe kan thans een vermindering der heerschende spanning gebracht worden? — Het psychologische oogenblik is zeer belangrijk. Nadat Duitschland thans genomen heeft wat het voor zijn gelijkheid noodig achtte en nadat de Leider verzekerd heeft dat dat leger nooit voor aanvalsdoeleinden gebruikt zal worden, moet een algemeen gevoel van veiligheid gemakkelijker dan vroeger post kunnen vastten. De staten moeten nu tot een betere basis van overeenstemming kunnen komen. Ik ben zeker, dat 'n nieuwe oorlog 't einde van Europa en niet alleen van Duitschland zou beteekenen. --- FRANKRIJK'S ANTWOORD OP DE DUITSCHE PROCLAMATIE VERKLARING VAN FLANDIN IN DEN SENAAT. „Frankrijk kan de Duitsche thesis niet aanvaarden". Hoe Frankrijk ontwapende. In den Franschen senaat heeft ministerpresident Flandin gisteren een rede gehouden, waarin hij o.a. constateerde, dat de Duitsche herbewapening reeds vóór 16 Maart bestond. Duitschland beschikte toen volgens hem reeds over 12 legercorpsen en 36 divisies. Wij staan derhalve, aldus Flandin, tegenover het resultaat van een weloverwogen politiek. De Duitsche proclamatie getuigt van 'n opvatting der dingen, die, werd zij algemeen in de wereld aanvaard, de vernietiging zou beteekenen van het vredeswerk, dat gebaseerd is op den Volkenbond. Frankrijk voelt zich nog sterk genoeg, om zich zelf te verdedigen en, indien de noodzakelijkheid zich voordoet, zich door allianties tegen den aanvaller te beschermen, maar er zijn in Europa ook tal van zwakke mogendheden, wier bestaan bedreigd zou worden, indien men toeliet, dat een politiek van het geweld de plaats innam van de rechtspolitiek. Frankrijk kan de thesis van het Reich niet aanvaarden. Het is niet waar, dat het Duitsche volk de wapens heeft gestrekt na een oorlog van vier en een half jaar, welken 't niet zou hebben gewild. Ten aanzien van de verantwoordelijkheid voor het ontketenen van den oorlog heeft de wereld reeds lang vonnis geveld en dat vonnis zal ik niet laten verjaren. Het is werkelijk niet door een vergeten der opgeloopen verantwoordelijkheden, dat men de vertrouwvolle samenwerking der twee volken tot stand zal kunnen brengen; samenwerking, welke wij allen wenschen. En even onjuist is het te beweren, dat wij geweigerd hebben beloften na te komen inzake ontwapening. Of vergeet men zoo gemakkelijk de reductie met 50 percent van onze effectieven? Heeft men vergeten, dat wij den 3-jarjgen diensttijd tot een 1-jarige militaire oefening terugbrachten? Wat onze marii?__ i?etl"eft> verminderden wij de tonnage van 768.000 tot 550.000 tons. Even zoo handelden wrj ten aanzien van onze luchtmacht. Sinds den wapenstilstand kenden wij trouwens geen ander verlangen dan te ontwapenen, en indien wij niet verder gegaan zijn met ons militair apparaat prijs te geven, dan vond zulks uitsluitend zijn oorzaak in de aldoor verder gaande herbewapening aan gene zijde van den Rijn. Het was dan ook, omdat de regeering niet wenschte, dat men zou kunnen zeggen, dat Frankrijk tot een definitieve uitbreiding van den militairen diensttijd overging, dat onze verklaring van 15 Maart slechts de verlenging van den militairen diensttijd wenschte in 't kader der wet van 1928 nopens den een-jaardienstplicht, welke voor de z.g. „holle jaren" van 1935 tot 1940 een voorloopige verlenging van den actieven dienst voorziet. Na de te Rome en Londen gevoerde besprekingen mocht men eindelijk een consolideering van den Europeeschen vrede verwachten. Helaas, het is da t oogenblik, hetwelk Duitschland heeft uitgekozen, om te verklaren, dat het zich bedreigd gevoelde. De kwestie dient te Genève besproken te worden. In het kader der wettelijkheid is elke wijziging of amendeering van verdragen mogelijk. Frankrijk haat den oorlog! Het zal alle maatregelen nemen, welke het in zijn macht heeft, om den vrede te handhaven. Het zal niet nalaten, om zich heen een machtig bloc van staten te groepeeren, die een zelfde ideaal nastreven. Alle Franschen moeten zich thans vereenigen in een heilige liefde voor het vaderland. Flandin deelde in dit verband mede, dat maat regelen getroffen zouden worden, om de antinationale en anti-koloniale propaganda te bestrijden en besloot zijn rede met een oproep tot eenheid en absolute .samenwerking van alle Franschen. --- EEN PYRAMIDE IN HET HARTJE VAN NEW-YORK ? Fantastisch werkverschaffingsplan van Amerikaansch multi-millionnair. < John Pierpont Morgan, de bekende millionnair en beursmagnaat, heeft het denkbeeld geopperd een natuurgetrouwe copy te laten vervaardigen van de beroemde pyramide van Cheops, die in het hartje van New Vork, in Manhattan, zal verrijzen. Plet is nog niet bekend, welke bestemming Morgan aan het bouwwerk wil geven. Sommigen beweren, dat hij* reeds tijdens zijn leven een reusachtig gedenkteeken voor zichzelf W-l oprichten, .doch de millionnair ontkent dit ten stelligste. Het zou in zijn bedoeling liggen, een gros. aantal menschen gedurende geruimen tijd werk te verschaffen. Ais men nagaat dat indertijd 100.000 arbeiders dertig jaar lang leder jaar drie maan den aan de pyramide hebben gewerkt, hetgeen in totaal 240 millioen werkdagen beteekent, zou het plan van Morgan inderdaad dmzenden arbeiders gedurende tal van jaren werk verschaffen. . Tn ieder geval zou de New Yorksche wijk Manhattan, waar zooals bekend de meeste wolkenkrabbers zijn, weer een nieuwe bezienswaardigheid rijker worden. Toch zal 'n pyramide van Cheops bijna in het niet verzinken bij het bekende Empire State Building, dat met een hoogte van 381 meter en 102 verdiepingen het record slaat. De pyramide van Cheops is' „slechts" 138 meter hoog. Indien men het bouwwerk volgens dezelfde methoden als vroesrer zou vervaardigen, zou hiervoor een bedrag van naar schatting 200 millioen gulden noodig zijn, doch met de moderne machines en hulpmiddelen gelooft men wel, dat Morgan voor een bedrag van 25 millioen gulden klaar komt. Boosaardige critici, die van een reclametri'c spreken, zeggen, dat als Morgan toch een fantastisch bouwwerk uit het grijze verleden wil laten maken, hij beter Oen tweeden Chineeschen muur kan laten vervaardigen. Voor dezen muur, die. zooals bekend, 3000 km. lang ïs, zijn 300 millioen M 3 granietsteen noodig geweest, of wel ongeveer 120 maal de hoeveelheid, die voor de pyramide van Cheops werd gebruikt. --- DE VLIEGRAMP IN DEN CONGO. Tragische bijzonderheden Slechts met moeite had hij zijn tegenzin tegen luchtreizen overwonnen. In den drassigen oerwoud-bodem van den Belgischen Congo, daar, waar de Yoembi in den machtigen Congostroom uitmondt, heeft, zooals reeds gemeld, een machine der Sar bena het geheel versplinterde driemotorige vliegtuig aangetroffen, waarmede gouverneur-generaal Edouard Benard, zijn echtgenoote, de chef van zijn staf majoor Bonningue, zijn luchtvaartchef kapitein Gaulard, die het toestel bestuurde, de tweede piloot adjudant Ditte, een mécanicien en een marconist den dood hebben gevonden. Op deze plaats is de Congo bezaaid met honderden minuscule eilandjes, die zoo dicht bedekt zijn met hoog gras en geboomte dat het voor een vliegtuig onmogelijk is, er op te landen. De plek, waar de ramp voorviel, bevindt zich ongeveer 80 km. ten N.O. van Bolobo en precies ïn de route van Léopoldville naar Coquilhatville zoodat 't vlieg tuig van Benard in weerwil van de tornado geen oogenblik uit den koers is geraakt. Het staat thans vast, dat de noodlottige gebeurtenis zich op Vrijdag jl. ongeveer elf uur voormiddag heeft afgespeeld. De bestuurder van het Sabena-vliegtuig, Gillard, verklaarde ïn zijn rapport aan den gouverneur-f eneraal Eijckmans, dat hij ïn de nabijheid van het wrak ïs gedaald. Hij kwam tot de conclusie dat de zeven inzittenden onmiddellijk gedood móeten zijn. Het is wel een tragische bijzonderheid, dat de heer Benard aanvankelijk slechts met den grootsten tegenzin ertoe te bewegen was, van een vliegtuig gebruik te maken. Nog- slechts enkele jaren geleden verklaarde hij, nooit te zullen vliegen. Deze tegenzin was verklaarbaar: zijn 20-jarige zoon had op een vliegtocht in Frankrijk den dood gevonden. Doch toen Benard, die zooals men weet in verband met het aftreden van den politieprefect Chiappe zijn functie van prefect van het Seine-departement had neergelegd, benoemd was tot gouverneur-generaal van Fransch Equatoriaal Afrika, ging hij onverwijld een grooten ïnspectietocht per vliegtuig maliën en verklaarde hij: „Mijn vijand, het vliegtuig en ik zijn thans verzoend". Weinig- kon hij toen vermoeden, dat zijn eerstvolgende inspectiereis zijn dood zou worden. --- Alleen reeds in 1934 het formidabele aantal van 62.000. TREINRAMPEN IN RUSLAND. De volkscommissaris voor verkeerswezen, Kaganowitsj, wijst er in een decreet aan de spoorwegambtenaren op, dat het aantal spoorwegongelukken nog steeds toeneemt. Hij vermaant de ambtenaren groóter discipline in acht te nemen en* dreigt met strenge straffen voor overtredingen en nalatigheid. In 1934 zijn volgens officiëele mededeelin gen in het geheel 62.000 spoorwegongelukken gebeurd. In Januari j.l. waren het er 7000, in Februari 5100. In 1934 werden bij de ongelukken 7000 loco motieven en 4500 wagons beschadigd, 6U.000 wagens werden geheel vernield. Honderden menschenlevens zijn te betreuren Duizenden personen zijn gewond. In 1934 beeft de sovjet-Russische industrie in het geheel 19.000 nieuwe spoorwegwagons afgeleverd. --- ERNSTIGE VERKIEZINGSRELLETJES IN HONGAARSCH DORPJE. Zes personen gedood, één ernsfisr gewond. In de Hongaarsche gemeente Endroed in bet kiesdistrict Belces is het tot een bloedig incident gekomen. De autoriteiten wilden een verkiezingsvergadering, waarop de candidaat der onafhankelijke partij r 1 er kleine boeren, Andahazi-Kamoya, niet verschenen was, ontbinden, waarop de menigte de gendarmes aanviel, zoodat de.en van hun vuurwapenen gebruik moesten maken. Vijf personen, onder wie een vrouw, waren op slag dood, een zesde stierf oo weg naar het ziekenhuis, terwijl een zevende ernstig werd gewond. Er werd terstond een streng onderzoek naar het incident ingesteld. De mimVer van binnenlandsche zaken, Kozma, zal zich persoonlijk van het gebeurde op de hoogte stellen. --- Binnenland. NACHTELIJKE OVERVAL BIJ BEJAARDE MENSCHEN. De roovers zonder buit verdwenen. Dinsdagnacht zijn twee tot nu toe onbekende mannen binnengedrongen in een peroeel aan de Tunnelstraat te Lutterade bewoond door den heer O. M. en zijn zuster, beiden bejaarde lieden. Nadat de indringers zich door een raam aan de voorzijde toegang tot de woning hadden verschaft, doorzochten zü het geheele huis. Doordat een tafellade wat stroef open ging werd de zuster van M. wakker. Op hetzelfde moment trad een der mannen haar slaapkamer binnen en belichtte haar met een zaklantaarn, terwijl hij geld opeischte. De vrouw riep om hulp, doch haar hardhoorende broer Werd niet wakker. Even daarna echter ontwaakte hij toen de andere indringer zijn kamer binnenkwam. Toen M. naar zijn zaklantaarn wilde grijpen, kreeg hij een tik met een hard voorwerp, zoodat hjj weer op het bed viel. De onverlaten gingen er toen vandoor langs denzelfden weg als zij gekomen waren. Zij werden een eind achtervolgd door de beide ontstelde bewoners. Een van de mannen loste daarbij een schot, dat eohter geen doel trof. Het bleek, dat de mannen, die spoorloos zijn verdwenen, niets hebben ontvreemd. Gouden sieraden, die voor het grijpen lagen, bleven onaangeroerd. Blijkbaar was het hun alleen om geld te doen en dit hebben zij niet kunnen vinden. PUINHOOPEN IN DE STRATEN VAN BERLIJN. — Op verschillende plaatsen in de Duitsche hoofdstad lagen groote pulnhoopen, welke tijdens de luchtbeschermingsoefeningen aangezien moesten worden voor ingestorte huizen. --- Het aanwijzen van vertrouwensmannen, NAAR EEN PRACTISCHE ORDENING De voorzitter van de Algemeene R.K. Werk geversvereeniging, de heer Guljé, schrijft in de „R.K. Werkgever" een artikel: „Naar de practische ordening". Aan dit artikel ontleenen wij het volgende: „We kunnen ons voorstellen dat in veel bedrijfstakken groepen ondernemers zich vereenigen, plechtig hun wil uitspreken om tot een overeenkomst te geraken en dat men dan een heelen tijd lang niets meer hoort. Want de groote moeilijkheid ligt in het ontwerp van een regeling. Al zijn ook alle partijen goedwillend, toch zullen zij vaak elkander niet genoeg vertrouwen om open kaart te spelen; en toch is het noodig, wil men tot een verantwoorde regeling komen, dat ieder ondernemer eerlijk voor den dag komt met de positie, do capaciteit, de mogelijkheden en de behoeften van zijn bedrijf. Er bestaat echter gegronde vrees, dat een vergadering, waarin louter ondernemers zich vereenigen om tot een regeling te komen, spoedig de klassieke allures zal gaan aannemen van een ontwapenings- of een vrijhandelsconferentie in het klein. Dat moet tot ieder en prijs voorkomen worden. Een dergelijke mislukking van de wet- Colijn—Steenberghe zou het ideaal der ordening onherstelbaar kwaad doen. Het wederzij dsch wantrouwen zou o.i. te overbruggen zijn door een instituut van vertrouwenslieden. Indien te midden van de goedwillende doch argwanende ondernemers in een bedrijfstak een man stond, die wel met het bedrijf bekend, doch op geeneiiei wijze daarbij geïnteresseerd was, dan zou deze de delicate rol van biechtvader op zich kunnen nemen, zich onder strikte geheimhouding een inzicht kunnen vormen in de positie der onderscheiden bedrijven en dan tenslotte met een ontwerpregeling kunnen komen. Indien hij dan bovendien nog een goede diplomaat is, zal hij dat waarschijnlijk nog wel aangenomen kunnen krijgen ook. Op dit punt zijn wij niet zoo pessimistisch. De dwarsdrijvers van professie, de menschen met belangen a part, de on-organiseerbaren, kan men a priori er bulten laten in afwachting van de algemeen-verbindendverklaring. Dat is een geweldig voordeel en maakt een overeenkomst veel gemakkelijker. Wij kunnen toch niet aannemen, dat de groote meerderheid van ondernemers zoo zeer onderling-tegenstrijdige belangen zou hebben, dat zij niet tot een compromis te brengen zou zijn. Dergelijke bemiddelaars, zijn, naar wij meenen, ook nog wel te krijgen. De secretariaten der verschillende ondernemersvereenigingen kunnen mogelijk een geschikten man leveren; misschien is een juridisch adviseur, een oud-ondernemer, een technicus, die veel bemoeienis met den bedrijfstak heeft gehad, de aangewezen persoon om de taet-vereischende rol van organisator te vervullen. „Gelukkig bestaan op de meeste industriëele gebieden nog wel onpartijdige deskundigen, die de zaak in ruimer kader kunnen zien dan de naast betrokkenen zelf" — aldus lazen we in een artikel van mr. ir. A. W. Quint in „Econ.-Sta.-Ber." van 30 Jan. j.1.. Hebben de vertrouwensmannen met succes hun werk gedaan en bestaat er geen vrees dat zij ai te zeer met hun eigen werk zullen zijn ingenomen, dan zijn zij tevens de aangewezen personen om na algemeen-verbindendverklaring van de door hen ontworpen overeenkomst als regeerings-contact-commissarissen de adviseurs van den minister te worden ten aanzien van de ontwikkeling der aldus georganiseerde bedrijven. Dr. Kortenhorst heeft in zijn Kamerrede, gehouden bij de discussies over dit onderwerp, reeds de wensehelijkheid van een dergelijk instituut betoogd. Het aanwijzen van een vertrouwensman is geheel en al een zaak van de betrokken ondernemers zelf. Met belangstelling wachten wij af, of na totstandkoming van de wet- Colijn—Steenberghe het industriëele Nederland den juisten organisatievorm zal weten te kiezen om tot bedrij f sordening te komen". --- GROOTE LUCHTAANVAL OP BERLIJN. Geheele stad in 't donker Geslaagde oefeningen in het afiveren van aanvallen uit de lucht. Voor de eerste maal sedert het bestaan van de civiele luchtbescherming werd Maan dag in de rijkshoofdstad met haar 4 millioen inwoners een „verduisteringsoefening" doorgevoerd. Precies op den vastgestelden tijd nam <'e aangekondigde groote actie tot maskeering van de hoofdstad tegen vijandelijke luchtaanvallen een aanvang. Klokslag 10 uur was de tevoren in een zee van licht badende millioenenstad in diepe duisternis gehuld, hetgeen een phantastischen aanblik bood. Waar nc«_ kort tevoren fonkelende lichtreclames van bioscopen, restauraants en warenhuizen de straten hel verlichtten, tra-d plotseling een pikzwarte duisternis in. In de straten, waar veel publiek op de been was, reden de auto's met gedempte lichten. Electrische trams, autobussen en fietsen reden met sterk gesluierde lichten en ook de vensters der woonhuizen waren gemaskeerd. Om klokslag elf uur werd ook de noodver lichting gedoofd, zoodat in de geheele stad va