SLACHTOFFERS VAN BOMMEN OP PARIJS. Dit is geen luguber plaatje uit de Amerikaansche gangsterwereld, doch het zijn „slachtoffers" van een luchtaanval op Parijs, welke als oefening werd gehouden. --- BRIEVEN UIT DUITSCHLAND Rond het geboortevraagstuk. Staatshulp voor de Kerken. door P. A. BLOMJOUS, O.S. Aug. Reeds vroeger schreven wij in dit blad uitvoerig over het probleem van den achteruitgang der geboorten, waarbij wij ook over Duitschland handelden. Voor heden beperken wij ons tot enkele bijzonderheden omtrent deze kwestie in genoemd land. De lezer weet, dat de regeering van 't Derde Rijk op een der eerste plaatsen van haar programma had staan: de bevordering der geboorten. Natuurlijk wordt zulk een probleem niet hi I—2 jaren opgelost, en al zijn dan de geboorten in 't derde en vierde kwartaal van 't vorig jaar iets toegenomen, dan kan men nog heelemaal niet besluiten, dat deze kleine en tijdelijke verbetering zal aanhouden. Als een zeer nadeelige factor kwam, althans in Pruisen, hier nog bij, dat de sterfte der zuigelingen grooter was dan jaren te voren. — Hoewel de laatste alg. volkstelling reeds bijna 2 volle jaren geleden heeft plaats gehad, is ook nu nog het zoo overvloedig statistisch materiaal niet geheel geordend en komen er nu en dan nog zeer belangrijke gegevens uit, die door 't Rijksbureau voor Statistiek in zijn tijdschrift „Wirtschaft und Statistik" gepubliceerd worden. Hoofdzakelijk aan een artikel in dit tijdschrift „Ouderdom en familiestand der Duitsche bevolking" is het volgende ontleend: De geheele bevolking bedroeg 16—VI—'33: 65.218,461 inw. waarv. 31.685.562 mannen en 33.532,899 vrouwen waren. Van de mannen waren er 16.212,881 ongehuwd, 14.311,150 gehuwd, 978,541 weduwn. en 183.000,685 gescheiden. Van de vrouwen waren er 15.878.191 ongetrouwd, 14.316.709 getrouwd, 3.026,477 weduwen en 311,522 gescheiden. Opvallend hier is 't aantal weduwen, 't Zijn veelal vrouwen, die haar man in den oorlog verloren hebben. 't Sterkst zijn, zoowel bij de vrouwen als bij de mannen, de ouderdomsklassen tusschen 6—14 jaar en tusschen 25 en 30 jaar. De klein ste groepen, die tusschen 14 en 16 jaar en tusschen 16 en 18 jaar zijn de „oorlogsjaargangen". In "33 waren er in Duitschland 12 personen boven de 100 jaren, 5 m. en 7 vr. 't Geheele „vrouwenoverschot" bedroeg ruim 1,8 millioen, dus minder dan 't aantal weduwen. Nu doet zich 't merkwaardige geval voor dat op het platteland een gebrek heerscht aan huwbare vrouwen, n.l. aan die van 16,5 tot 33,5 jaar. Volgens de jongste berichten (begin Mei) bedraagt dit tekort in de landelijke gemeenten niet minder dan 333.000, en als oorzaak wordt aangegeven de woningnood op 't land. Daarom (alleen??) gaan dé meisjes naar de stad, met het gevolg, dat in de steden een overschot van ruim 324.000 vrouwen van huwbaren leeftijd bestaat. Uit bovengenoemd artikel blijkt o.a. nog, dat van rond 14.1 millioen gehuwde paren er bijna 1-5, n.l. 18,9 pCt. kinderloos zijn. Verder: 23,2 pCt. hadden slechts één kind en 19,8 pCt. maajp twee kinderen. Alles te zamen dus waren er meer dan 3-5, juist 61.9 pCt., der echtparen óf kinderloos, óf kinderarm. 't Talrijkst zijn de kinderen in de familiën der boeren, 't geringst in die der „Angestellten", in de industrie, handel en openbaren dienst, terwijl ook bij de ambtenaren „de verhouding ongunstig" was. Hier waren 1-5 der familiën kinderloos en méér dan de helft had slechts een of twee kinderen. In 't algemeen hadden de familiën met eenig grondbezit méér kinderen dan de andere, — waarom de regeering nog meer dan tot nu voor „volkstuintjes" zal zorgen, want deze worden beschouwd als „een gewichtig middel voor onze bevolkingspolitiek". — Wij zouden veel te veel cijfers brengen en daarom laten wij een zeer interessante opstelling achterwege, die aantoont, in welke beroepen de percentages der kinderlooze kinderarme en kinderrijke familiën stammen. (Over 't onderwerp „Geestelijk beroep en kinderrijkdom" werd voor een paar jaren ook in de Hollandsche bladen geschreven). De Duitsche gegevens zijn over de verschillende bisdommen; we geven ze slechts van twee. In 't „Deutsche Volksblatt" (Nr. 281 van 6-XII-'34) doet de domcapitulaar Mgr. Dr. Stauber uit Rottenburg eenige mededeelingen over de theologanten van Wurttemberg. Op elk ouderpaar van deze studenten komen gemiddeld niet minder dan 6,1 kinderen. Elk vierde ouderpaar van een theologant heeft 9 of meer kinderen, terwijl op 't geheele Duitsche studentencorps slechts elk 60ste ouderpaar dit hooge aantal bereikt. De ouders van een theologant hadden 18 kinderen. Ook hier hebben de ouders, die landbouwer zijn, de meeste kinderen, gem. 8,5 dus nog boven het gemiddelde. — Mgr. Max Kaller, biss. van Ermland, deelt mede, dat in zijn seminarie 112 studenten zijn. Deze komen uit 110 familiën, die te zamen 743 kinderen hebben. Op elke familie komen dus 6,73 kinderen, maar er zijn er ook bij met 10—16 kinderen. Meer dan de helft dezer studenten stammen uit familiën met 6 of meer kinderen en slechts 8 uit familiën met 2 of 3 kinderen. Ook werden den laatsten tijd meer gegevens verstrekt over den stand der ouders der theologanten. Ook hier een enkel cijfertje. Volgens prof. dr. Vers (Siegbu'-q:) studeerden er in 1931 aan de theologische faculteiten der Duitsche hoogescholen 1252 Katholieke studenten. Daarvan stamden 36.6 pCt. uit wat hij noemt de „Oberschicht", dus de hoogere standen, 56.7 pCt. uit den middenstand en 5,9 pCt. uit den arbeidersstand. Hieruit blijkt, dat de toegang tot den geestelijken stand voor alle klassen der maatschappij openstaat. Uit Hollandsche cijfers zou dit wellicht meer blijken en ook voor Duitschland, wanneer men de gegevens raadpleegde van de orden en congregaties. Terecht werd door meerdere katholieke bladen opgemerkt. „Een bijzonder eereblad voor onze theologanten is niet zoozeer het beroep des vaders als wel de kinderrijkdom der familiën, waaruit zij stammen. Deze feiten zijn eene kostbare apologie voor onze priesters en theologanten en tevens voor de familiën, waaruit zij voortgekomen zijn." Het geboortenvraagstuk met al wat er aan vastzit is en blijft in Duitschland, ook wel elders, een zeer actueel thema, waarover nog veel geschreven wordt en zal worden. Voor vandaag willen we daarover niet verder uitweiden, maar geven liever enkele notities over een ander onderwerp. Ook in Holland hoort men wel eens, dat de staat toch nog al véél voor de kerken doet- En: ook vroeger reeds, maar vooral toch de laatste jaren en ook nu nog werd en wordt er door een hoop Duitschers geklaagd over de uitgaven van den staat voor de Kerken; die voor de Israëlitische kerk zijn natuurlijk al heelemaal van de baan! Deze klagers vergeten de voordcelen der kerken voor den staat, die beter gediend wordt door een godsdienstig dan door een ongodsdienstig volk. Zij vergeten nog veel meer, o.a. óók dit gewichtig punt, dat de staat — we spreken alleen van Duitschland — talrijke bezittingen der kerken ge„annexeerd" heeft, waar door hij de kerken, vooral de Katholieke, van hun voornaamste bronnen van inkomsten beroofd heeft. Dit geschiedde voor 't grootste gedeelte door de groote „saecularisatie" v. 25 Februari 1803. (Misschien komen we hierop nog wel eens terug). Wat de staten (landen) nu aan de kerken geven, vindt dus zijn oorsprong in het feit, dat de staten eenigszins goed moeten maken, wat door de saecularisatie misdreven werd. In meerdere verdragen werd deze plicht erkend en ook de Grondwet van Weimar (art. 138) erkent de vroegere verplichting der Landen tegenover de kerken. Nu zijn de „Staatsleistungen" der landen aan de kerken de laatste jaren overal verminderd, laatstelijk nog Mn Wurttemberg. Van Baden echter werd bericht, dat vanaf 31 Maart j.l. alle subsidies aan de kath., de evangelische en oud-katholieke kerk worden stopgezet. In '24, nadat de subsidies reeds verminderd waren, kregen deze kerken toch nog: de kath. 1,050.000, de prot. 900 000 en de oud-kath. 25.000 Mk. 3 April '30 besloot dan de Badensche Landdag, dat de subsidies voor bezoldiging der gestelijken „langzamerhand" afgebouwd zouden worden, zoodat deze toeslagen 31 Maart '37 geheel zouden ophouden. Waarom dit nu reeds geschiedt, is m.i. niet erg duidelijk, 't Vorig jaar bedroegen de totale toeslagen nog: voor de kath. kerk 670.000, voor de protest. 404,300 en voor de oud-kath. 14.600 Mk. Wat er nu in Badep zal komen valt af te wachten. In Wurttemberg werden in April j.l. de statelijke subsidies voor de katholieke en de protest, kerk gelijkelijk verminderd. En deze vermindering strekt zich uit op alle subsidies, die volgens den staat „vrijwillig" zijn, dus niet in eigene wetten of overeenkomsten vastgelegd. De Wurttembergsche toeslagen voor de geestelijkheid worden tegenover 't vorig jaar voor de katholieken met 238.000 en voor de protestanten met 494.000 Mk. verminderd, — nadat ook in '34 tegenover '33 al een vermindering was ingegaan. Alles te zamen geeft Wurttemberg aan de katholieken nog een toeslag van 3,290.000 en aan de protestanten een van 6.650.000 Mk. Omgerekend op 't hoofd der bevolking geeft Wurttemberg nog jaarlijks 3,6 Mk. voor de protestantsche en 3.9 Mk. voor de kath. kerk uit, gerekend naar 't aandeel der katholieken en der protestanten op het totaal der bevolking. Zóó omgerekend, geeft Wurtt. het meest van alle Duitsche landen. De andere landen geven per hoofd der bevolking: voor de voor de Evangelische Kath. Kerk Pruisen: 1,44 Mk. 1,35 Mk. Beieren: 2,35 Mk. 3,68 Mk. Saksen: 0,44 Mk. 0,25 Mk. Baden (tot nu): ong. 1,03 Mk. 1,27 Mk. Thuringen: ong. 2,44 Mk. 1,20 Mk. Hessen: ong. 0,40 Mk. 0,48 Mk. Men ziet hieruit dat tot nu de kerken in de verschillende landen tamelijk groote subsidies van den staat betrokken — althans in vergelijking met andere „óók" christelijke landen. Verwacht wordt, datf deze toelagen in alle Duitsche landen spoedig sterk verlaagd zullen worden. Het Concordaat met den H. Stoel voorziet echter ook in dit vraagstuk en het Rijk heeft de verplichting op zich genomen èn oude erkende verplichtingen na te komen èn ook voor een voldoende bezoldiging van de vast aangestelde parochiale geestelijken te zorgen. — Wat een staat voor de bevordering en ondersteuning van den christelijken godsdienst uitgeeft, is altijd goed besteed geld, dat rijke renten afwerpt. En ook de katholieke Kerk heeft niet zelden de hulp van den Staat noodig, om de haar opgelegde taak te kunnen vervullen. Mogen ook de machthebbers in het Derde Rijk dit niet vergeten. 11 Mei '35. --- WARSCHAU TREURT OM POLEN'S BEVRIJDER. Voor het Belvédèrepaleis, aan welks ingang de vlaggen halfstok zijn geheschen, ziet den geheelen dag een dichte menigte in bedrukt stilzwijgen op naar het gebouw, waarin de doode volksheld rust. --- Buitenland. DINSDAGAVOND SPREEKT HITLER OVER DE BUITENLANDSCHE POLITIEK. In een speciale Rijksdagzitting. Uitzending door de radio. Naar wij vernemen, zal de Fiihrer en rijkskanselier in de zitting van den rijksdag, welke Dinsdag 21 Mei a.s. gehouden wordt, de verklaring van de rijksregeering zelf afleggen. Om alle volksgenooten in staat te stellen de rede door de radio te is de rijksdagzitting belegd op 8 uur 'savonds. Er zijn organisatorische maatregelen in voorbereiding, om er zeker van te zijn, dat inderdaad alle volksgenooten deel kunnen nemen aan deze gewichtige gebeurtenis. Op de agenda staat als eanig punt: Aflegging van een verklaring door de rijksregeering. t)e aanvankelijk Voor Vrijdag a.s. aangekondigde groote rede van Hitler over Duitschlands houding inzake de internationale problemen is tot Dinsdag uitgesteld., met de motiveering, dat eenige vooraanstaande leden der regiering — w.o. Goering — Lhiitschland bij de begrafenis van maarschalk Pilsoedski moeten vertegenwoordigen. --- DE EERSTE AMERIKAANSCHE ROOFOVERVAL TE SHANGHAI. Een juwelierszaak geplunderd- Drie roovers maken voor 50.000 dollar buit. Drie blanke bandieten zijn te Shanghai met revolver een juwelierszaak in de Nankingstraat, de hoofdstraat der stad, binnengedrongen, en hebben voor een bedrag van 50.000 dollar aan waurdevporwerpen buitgemaakt. De aanvoerder der bende zou te oordcelen naar de spraak, een Amerikaan kunnen zijn. Het gebeurde heeft in de stad zeer veel opzien gebaard, daar dit de eerste roofoverval is van dien aard die hier door blanke roovers gepleegd is. --- MOSKOUS EERSTE ONDERGRONDSCHE SPOORBAAN. Jonge bouwers onderscheiden. Geweldige belangstelling. Ter gelegenheid van het normaal in exploitatie brengen van den Ondergrondsche gisteren te Moskou had een plechtige vergadering plaats van de constructeurs van den Ondergrondsche en de arbeiders van de fabrieken der hoofdstad. Stalin en Kaganovitsj hielden toespraken. Een besluit van het centraal executief comité en den raad van volkscommissarissen sprak erkentelijkheid uit aan al degene^ die hebben deelgenomen aan den bouw van den Onderrr.ndsche. De organisatie Moskou van den bond van jonge communisten kreeg van het Centraal executief comité de orde van Lenin,, wegens haar buitengewone verdiensten bij den bouw van den Ondergrondsche. De toevloed van het publiek was den eersten dag zoo groot dat de „metro" niet het geheele verkeer kon verzwelgen. In het gedrang werden enkele personen licht gewond. --- PARIJSCHE AGENTEN MET GASMASKERS Parijs oefende zich in de bescherming tegen luchtaanvallen. Agen« ten eener rijwielbrigade, die „slachtoffers" moeten opsporen, voorzien zich van gasmaskers. --- HACHELIJK VLIEG-AVONTUUR VAN KINGSFORD SMITH MACHINE-DEFECT BOVEN EEN HAAIEN-ZEE Wanhopige radio-seinen Dalen op zee scheen hem onvermijdelijk, maar toch behouden op de kust geland. Ettelijke uren heeft de wereld in spanning verkeerd over het lot van Kingsford Smith, toen de beroemde oceaanviieger tijdens zijn vlucht van Nieuw Zuid-Waies naar Nieuw-Zeeland tengevolge van een defect aan zh'n machine in y.uik een moeilijke positie geraakte, dat hij gedwongen was 5.0.5.-seinen uit te zenden. Kingsford Smith was eergisteren met 199 kg. mail, te Eichmond in Z.-W. Wales gestart voor 'n jubileumpostvlucht naar Nieuw Zeeland. Na omstreeks 1000 km. boven zee te hebben gevlogen, zag hij zich wegens ornstige defecten aan zijn toestel genoodzaakt terug te keeren en het mag inderdaad een wonder heeteii, dat hij er in deze wan hoopsvlucht nog in is geslaagd, het vasteland van Australië weer te bereiken. Gisterenmiddag om half vier is hn'; aan de kust van Nieuw Zuid-W ales gedaald. --- Defect boven de zee. Eeeda enkele uren nadat de vlieger de kust achter zich had gelaten, traden aan de „Southern Cross" ernstige defecten aan den dag. Om kwart over 12 zag Kingsford Smith zich dan ook genoodzaakt, het volgende radiogram te zenden: „Kunnen niet meer op voldoende hoogte blijven. Zullen waarschijnlijk post in zoe moeten werpen". Korten, tijd later werd opnieuw een bericht ontvangen, waarin Kingsford Smith mededeelde, dat de schroef defect was geraakt en dat een der drie motoren niet meer wilde loopen. Op dat oogenblik bevond de vlieger zich op ruim 900 km. ten Oosten van de kust van Nieuw Zuid-Wales boven do Tasman Zee. Daar nfj begreep, dat zijn machine het niet lang genoeg meer zou uitnonden, om de resteerende 3000 km. af te leggen, die hem nog van Nieuw Zeeland scheidden, besloot hij om te keeren en te trachten het Bustralisohe vasteland weer te bereiken. --- Situatie steeds hachelijker. In Australië hadden de ongunstige tijdingen uit den aard der zaak groote ontsteltenis gewekt en toen uit latere radiogrammen bleek, dat de situatie voortdurend ongunstiger werd, vreesde ieder, dat de 3 inzittenden van het vliegtuig hun stoutmoedige poging met den dood zouden moeten bekoopen. In allerijl koos de loodsboot „Captain Cook" zee, teneinde zich naar de plaats te begeven, die Kingsford Smith als zijn positie had geseind, terwijl ook de kruisers „Oamberra" en „Sussex" zich onver» wijld voor vertrek gereed maakten. Inderdaad worstelden de mannen van de „Southern Cross" urenlang met den dood en de achtereenvolgende radiogrammen spra ken een maar al te wel sprekende taal. „Als gevolg van overbelasting ook tweede motor onklaar geraakt", seinde Kingsford Smith. Zoodoende vloog het toestel nog slechts op een motor en het was voor ieder duidelijk, dat ook deze al spoedig overbelast zou moeten raken. „Bevinden ons nog maar 30 meter boven zeespiegel", meldde dan ook een volgend radiogram. Enkele oogenbliJkken later volgde draadloos een wanhoopskreet: ...Maken ons gereed op zee te dalen. Hopen dat de „Sussex" ons zal vinden". Dat zou het einde hebben beteokend, want de Tassman Zee wemelt van haaien, die zich zeker hun prooi niet zouden hebbeu laten ontgaan. Op het vaste land stond het dan ook reedss voor ieder vast, dat men de vliegers niet levend terug zou zien. --- DUITSCHE POLITD3MANNEN OP NEDERLANDSCH GEBIED. Vragen van den heer Vliegen. Het Tweede Kamerlid de heer Vliegen heelt aan de ministers van Justitie en van Buiten landsche Zaken de volgende vragen gesteld: 1. Hebben de heeren ministers kennis genomen van het feit dat op 6 Mei jl. in den vroegen morgen bij de gemeente Vlagtwedde, door Duitsche politie op ontvluchte gevangenen is geschoten, derwijze dat veie kogels op Nederlandsch gebied terecht kwa men en dat verder Duitsche politiemannen eenige dier vluchtelingen over de grens zijn, gevolgd en een van hen op Nederlandsen gebied hebben gepakt en vastgehouden? 2. Zoo ja, hebben de ministers naar aanleiding van deze feiten de noodige stappen gedaan die er toe kunnen leiden dat van Duitsche zijde in het vervolg de Nederland sche grens strikt wordt geëerbiedigd en vooral dat in de nabijheid van die grens met vuurwapens zóó wordt omgegaan dat dt uitwerking beperkt bh. ft tot het eigen grondgebied en dat politioneele handelingen van niet-Nederlandsch politiepersoneel Ou Nederlandsen gebied achterwege blijven? 3. Indien dit nog niet geschied, zajn de heeren ministers dan bereid alsnog zuil» stappen te doen?- --- Zij blijven in de lucht: Tot aller verbazing werd echter eenigen tijd later een radiogram ontvangen, waaruit bleek, dat Kingsford Smith zijn toestel in de lucht had weten te houden en langzaam, bn'na over den waterspiegel scherend, de Australische kuts naderde. Op dat oogenblik was dè afstand, die de „Soutthern Cross" nog van het reddende vasteland scheidde, tot ruim 300 km -geslonken. Van toen af luidden de berichten geleidelijk steeds gunstiger. „Bevinden ons nog altijd in de lucht. Motor houdt zich goed. Nog maar 150 km. van de kust verwijderd", seinde de vlieger. En tenslotte als laatste mededeeling: „Nog slechts 100 km. uit de. kust. Mecanieien bevindt zich op vleugel, bezig bakboordmotor te herstellen". Een uur later volgde dan de behouden landing aan de kust van Nieuw Zuid-Wales Gedurende al die uren had de „Southern Cross" slechts op één motor gevlogen, waarbij de machine slechts iets meer kon ontwikkelen dan de minimuinsnelhcid, die noodig is om een vliegtuig in de lucht te houden. Voortdurend vreesden de mannen dan ook dat de laatste motor zou gaan haperen en het toestel in zee zou storten. --- Kingsford Smith en zijn vliegtuig „Southern Cross", waarmede hij een hachelijk avontuur beleefde. ---