Denkt bü 't oversteken van de straat Dat U steeds in rechte linie gaat. --- BRIEVEN UIT DUITSCHLAND HET SLAGVELD DER TECHNIEK. DUITSCHE TEXTIELINDUSTRIE. door P. A. BLOMJOUS, O.S. Aug. 't Eerste deeltje van dit schrijven gaat niet over Duitschland alléén, maar ook over andere landen en 't handelt over een zéér actueel kapitteltje, waarover de laatste jaren zeker alle couranten reeds geschreven hebben, n.l. de verkeersongelukken en wel vooral die van het auto-verkeer. In Nr. 30 van het bekende tijdschrift „Schoenere Zukunft" — (wanneer komt die?) — schrijft over dit onderwerp pater Prof. F. Boehm, die zijn artikel met de veelzeggende woorden begint: „Een verkeer, dat schijnbaar de v/erken des vredes dient, staat op het punt den massamoordenaar oorlog den rang af te loopen." Uit de cijfers, welke deze pater v. d. Congregatie van Steyl in zijn artikel geeft, nemen v/e er enkele over. Volgens de „Handelskamer van de Autobranche" in de Ver. Staten zijn daar in den tijd van 1 Januari '19 tot 31 December '26, niet minder dan 130.000 menschen door auto's om het leven gekomen. Hiertegenover stelle men het feit, dat de Ver. Staten in den wereldoorlog „slechts" 120.000 man aan gevallenen hadden. Maar na genoemd jaar gaat het aantal doodelijke offers v. auto-ongelukken in Amerika nog steeds in de hoogte. In 1924 telde men daar 450.000 gewonden bij auto-ongevallen, twee jaar later reeds 700.000 en in '33 had men 30.000 dooden en 850.000 gewonden, w.o. 180.000 kinderen. In de eerste 10 maanden van '34 meldde men uit 't zelfde land al 28.400 dooden en 740.000 gewonden, wat tegenover dezelfde tijdsruimte van '33 een vermeerdering van 16 pCt. uitmaakt. In de laatste 15 jaren telde men in de Ver.. Staten 325.000 doodelijk verongelukten door het auto-verkeer, terwijl in alle oorlogen, die de Ver. Staten in hun langer dan 150-jarig bestaan gevoerd hebben, zij slechts 300.000 menschenlevens verloren. „Dwingen", zoo meent P. Boehm, „zulke vergelijkingen niet tot vermindering van het tempo, waarin wij gewoon zijn kennis te nemen van de verschillende verkeersongevallen, en dwingen zij niet tot nadenken over de offers, die de Moloch verkeer verslindt en die de werkingen der grootste catastrophen der natuur overtreffen?" Dit laatste is m.i. met grano salis te lezen, want bij de laatste groete natuurcatastrophen in Japan en elders gingen met één slag duizenden menschenlevens verloren. En alleen op Ceylon stierven in één jaar bijna 150.000 menschen aan malaria. — Ook in Engeland is 't aantal offers van het auto-verkeer zéér groot. Alleen in 1930 telde dit land 7000 dooden en 180.000 gewonden door autocngevallen. In de laatste 8 jaar bedroeg daar 't totaal aantal 54.000 dooden en 1.522,000 gewonden. Dit is, volgens Boehm, bijna driemaal meer offers dan de Engelsche verliezen in de Somme-slagen van '16. Alléén in Parijs en alléén op de Paaschdagen van dit jaar v/aren er 30 dooden en 50, ten deele zwaar, gewondene offers van het verkeer te beklagen en volgens de Koeln. Volksztg., was het aantal voor die dagen in Duitschland waarschijnlijk niet geringer. — Volgens de nieuwste gegevens — Mei j.l. — zijn de cijfers voor Engeland nog ongunstiger en alles te zamen zouden daar in de laatste 12 jaar niet minder dan 100.000 menschenlevens als offer v. h. auto-verkeer gevallen zijn. Geen wonder, cat de Engelsche minister van verkeer Hoare Eelisha den „scherpsten kamp tegen de verkeerszondaars" heeft aangekondigd, maar reeds voor twee jaar werd op een vergadering' te Londen, van de National Safety-First-As- Eociation de vraag opgeworpen of men ook de voetgangers, die tegen de verkeersregels zondigen, niet behoorde te straffen. Ook in . verslag van dezen bond werd er op gewezen, dat het moderne verkeer meer slachtoffers gemaakt had dan de oorlog met de Boeren en de Engelsche oorlogen met Napoleon. Dat ook in ons eigen vaderland de „offers v. h. verkeer" treurig talrijk zijn, kan de lezer bijna eiken dag in zijn courant bewezen vinden. Middelen tegen dit moderne euvel worden er genoeg aangeraden, als éénrichtingsverkeer, maximum snelheid, verboden inrij, enz. Een zonder twijfel zéér goed middel, — maar ook een duur en kostbaar middel, dat onmogelijk overal toegepast kan worden, is het bouwen en aanleggen van wegen straten, alléén voor autoverkeer bestemd. Duitschland — maar dit is nu ook een rijk land! — gaf er een schitterend voorbeeld van door den bouw van ver-verkeersstraten. alléén voor auto's of auto-banen, elders imponeerende verkeerswegen genoemd. En passant zij vermeld, dat tot einde Mei het Rijk in totaal voor deze wegen uitgegeven heeft 't sommetje van 350,1 millioen Mk. en nog reeds aanbesteed voor 237,4 mill. Mk. Maar op die prachtige banen zelf zijn ook al ongelukken voorgekomen en offers gevallen! 't Beste middel blijft de strengste doorvoering der verkeersdiscipline en bestraffing van snelheidmaniakken en kilometervreters, verbonden met hoogere eischen voor 't verkrijgen van een rijbewijs. — Of de techniek, die een zegen voor de menschheid moest zijn, niet in meer dan één opzicht haar ten onzegen, tot vloek geworden is? Aan wien de schuld?.... --- Duitsche textielindustrie. Voor de Tilburgsche lezers zullen wellicht enkele gegevens over genoemde industrie in Duitschland van belang zijn. In de Duitsche textielindustrie, de takken der bekleedingsindustrie, welke de textielproducten verwerken en in den handel met deze producten bestonden in Juni '33 in 't geheel rond 560.000 bedrijven of zaken, waarin een totaal van ca. twee millioen personen werkzaam waren. In de eigenlijke textielindustrie waren pl.m. 68 duizend zaken met 857.000 personen. In het getal der daarin werkende personen wordt op het gebied der goederenproductle de textielindustrie alleen overtroffen door de industrie der levensmiddelen, waarin 1,4 millioen personen werkzaam zijn, door de bekleedingindustrie en nog door de bouwindustrie, waarvan elk rond 1 millioen personen werk geeft. Van de 68.000 textielbedrijven vallen er niet minder dan 41.000 in de categorie „huisbedrijf" en „thuiswerkers" en 27 duizend zijn „industrieele" of „handwerkliche" bedrijven. De beteekenis van deze „huisindustrie" in de textiel blijkt ook nog hieruit, dat onder alle 155.000 „huisbedrijven" in geheel 't Duitsche rijk elk vierde bedrijf tot de textielindustrie behoort, — alleen in de bekleedingsindustrie heeft het huiswerk nog een groteren omvang. Deze huisarbeid springt nog meer in het oog, zoo men 4de textiel-bedrijven naar hun grootte rangschikt. Bijna J van al deze zaken zijn z.g. „Alleinbetriebe" met één werknemer, behalve dan de bezittende familieleden. De 954 groot-bedrijven met meer dan 200 werknemers geven alleen aan mcci dan de helft aller hier verdienende personen werk en bezitten ook te zamen meer dan 2-3 aller machines, die in deze industrie gebruikt worden. In talrijke bedrijven, of beter bedrijfjes, die slechts één bepaald product dezer industrie vervaardigen, zijn I—s personen werkzaam en ook hier is tegenover '25 't aantal kleine bedrijven achteruitgegaan ten voordeele der grootere. — De hoofdplaats der D. textielindustrie is het land van Saksen, waar er 278.000 personen in werken, — zoowat 1-3 van het totaal. In Saksen zelf is het centrum dezer industrie de stad Chemnitz met 123,000 textielwerkers. De tweede plaats in de D. textielindustrie neemt de Rrjnprovincie in met pl.m. 122.000 personen, waarvan niet minder dan 4-5 alleen in het regeeringsbezirk Dusseldorp. Grooter.n omvang heeft deze industrie nog in de ïanden Wurttemberg en Beieren en in de provincie Westphalen. In eerstgenoemd land is zij verdeeld over verschillende streken, in Beieren bloeit zij vooral in 't regeeringsbezirk Schwaben en in 't vroegere bezirk Oberfranken. In Westphalen vallen bijna 3-_ aller in deze industrie werkzame personen op 't regeeringsbezirk Munster. In de Rijnprovincie is vooral de zijdeindustrie sterk 'Crefeld). Alles te zamen zijn in deze industrie in D'land rond 40.000 personen werkzaam, waarvan de helft in het Rijnland. De katoen-industrie staat in Beieren en in Westphalen op de eerste plaats en is ook sterk in Wurtteniberg. — Alles te zamen in juiste cijfers uitgedrukt waren 16 Juni '33 in Westphalen in de totale textielindustrie, onderverdeeld in 12 takken, 67.596 bedrijven met 856.547 werkende personen, 't sterkst is de katoenindustrie met 2829 bedrijven en 215.000 personen. — Over den toestand den gang van zaken in de textielindustrie, hoort men in 't algemeen dat de afzet grooter is dan de vorige jaren, doch de winst geringer, wat men ook wel elders hoort. --- Sport. WEGWEDSTRIJD PARIJS—BRASSCHAET. Bogaert, Valentijn en Van der Ruit van de partij. Voor 3 September a.s. is voor het eerst vastgesteld een wegwedstrijd van Parijs naar Brasschaet, over een afstand van 500 k.m. Van Parijs tot de Belgische grens wordt de wedstrijd normaal verreden, terwijl van de grens tot Brasschaet achter kleine motoren wordt gereden. De belangstelling voor deze wedstrijd was overweldigend, zoodat organisatoren besloten tot selectie. Er bleven een 25-tal renners over: allen Belgen, met uitzondering van de drie Hollanders Cesar Bogaert, Valentijn en Van der Ruit. --- 1ets over het rooken. De Duitschers zijn er — de lezer zal het ook wel weten — nogal op uit, den toestand in hun land, althans voor wat de binnenlandsche economische toestanden betreft, tegenover de vorige jaren zoo gunstig mogelijk voor te stellen, en om te bewijzen, hoe goed het er tegenwoordig gaat, halen zij er van alles bij, zelfs het vermeerderde bezoek aan de kino's. Zeker, nu is het, dat deze toestand op menig gebied beter is dan voor 2j jaar, maar ook op binnenlandsch-economisch terrein is ook nu niet alles rozengeur en maneschijn! „Er is nog véél te doen", gaf Goebbels onlangs zelf toe. Als óók een barometer der verbeterde toestanden wordt o.a. aangehaald, dat er weer meer gerookt wordt, v/at serva.is servandis een bewijs daarvoor kan zijn. In 't rekeningsjaar 1934—Apri1—1935 werd in Duitschland per hoofd der bevolking gerookt 555 sigaretten en 114 sigaren, wat nogal veel is. Vóór den oorlog werden er per jaar 13 milliarden sigaretten gerookt en in laatstgenoemd jaar ruim 36,1 milliard, wat meer is dan de vorige jaren en, zooals gezegd en de „National-sozialistische Wirtschaftsdienst" („Oeconomische Dienst") uitgerekend heeft, per hoofd 555 stuks uitmaakt, terwijl voor den oorlog dit cijfer 193 bedroeg. Bij de sigaretten is deze stijging vooral ook toe te schrijven aan den goedkoopen prijs, d.i. wat men goedkoop noemt. Want, voorzoover ik weet, kost de goedkoopste sigarette in Duitschland nog altijd 3 1-3 pfenning — in Holland hebben ze er zeker al voor 1 cent, misschien nog wel goedkooper. En overal is na den oorlog het sigarettenrooken toegenomen. Maar ook nam in Duitschland 't laatste jaar het verbruik van sigaren toe, hoewel dit nog niet 't vooroorlogsche cijfer bereikt heeft. In 1913 werden er 8,3 milliarden sigaren gerookt, wat gelijk staat met 119 per hoofd der bevolking, 't laatste jaar 7,4 milliarden of 144 p. hoofd, dus men nadert weer 't vroeger kwantum. Van de tabaksindustrie leven vele personen; de fabrikanten zijn over 't laatste jaar tevreden, niet de handelaars, die, zooals ook elders, sterk klagen over concurrentie door café's, enz. — Dat de Duitschers van hun eigen inheemschen tabak sigaretten willen fabriceeren, werd al voor 'n paar jaar verteld. Ze hebben intusschen niet stil gezeten! Na allerlei onderzoekingen en proeven heeft dr. Koenig van het „Tabaksforschungs-Institut" te Forchheim (bij Karlsruhe) het bewijs geleverd, dat de aanbouw van allerbesten sigarettentabak in Duitschland zeer goed mogelijk is en op de tentoonstelling in Berlijn waren ook verschillende soorten Duitsche sigaretten te zien. — Nog 'n enkel gewichtig cijfer. In 1881 produceerde Duitschland zelf rond 613.000 dubbele centenaars tabak en voerde er nog 185.000 dito's in. En bijna 50 jaar later, 1929, was de eigen productie verminderd tot 230.000 dubb. centenaars, de invoer echter gestegen tot 1.012.000 dubb. cent., dus de productie zonk met 1-3 en de invoer steeg zoowat om het vijfvoudige, vooral door sigarettentabak. Maar sedert '29 is deze invoer alweer verminderd. — Het reisseizoen is weer begonnen en tot nu toe zijn de Duitschers er nogal tevreden mee. In 't Rijnland komen de buitenlanders de Hollanders op de tweede plaats. Het overal verkondigde „Reis in eigen land" schijnt in ons vaderland niet veel succes te hebben — in Duitschland véél meer! --- Handboog. ALG. NED. BOND VAN HANDBOOGSCHUTTERIJEN. LANDENWEDSTRIJD BELGIE—NEDERLAND. De beslissende strijd te Brussel. — Zullen onze landgenooten zich weten te handhaven? De Wereldkampioenschappen. De return-match België—Nederland staat dit jaar wel bizon der in het teeken der belangstelling, nu de beide vertegenwoordigende teams in het Heysel-stadion, dus op de Wereldtentoonstelling, in actie komen. Traditiegetrouw zal de ontvangst hartelijk zijn, welke zal plaats hebben om 12 uur in het gebouw van de schutterij „Grand Serment Royal" aan de Laekenstraat te Brussel. Om half twee zal de beslissende kamp gestreden worden. Onze landgenooten wisten op 28 Juli een voorsprong van 21 punten te behalen en morgen zullen ze trachten die meerderheid te bevestigen. Zullen onze landgenooten zich weten te handhaven? Dat is de groote vraag die elk handboogschutter stelt. Wij weten het niet! Wij hopen slechts dat Oranje eindelijk weer eens —na drie achtereenvolgende nederlagen — zegevierend uit het strijdperk komt. De schutters van ons nationale team zijn vol goeden moed en dat is geen slecht teeken. Het succesvolle verloop der eerste manche heeft het noodige zelfvertrouwen gebracht. Bovendien is bij onze schutters een sportieve naijver ontstaan om zich zoo hoog mogelijk te klasseeren, wat slechts kan bijdragen tot verhooging van het totaal puntental. Morgen wordt op Belgisch blazoen ge_-hoten. Een andere telling dus: Nederlandsch blazoen: s—4—3—2—l; Belgisch blazoen: 6—s—4—3—2—l; In Beek-Elsloo werd voor 't eerst na langen tijd op Hollandsch blazoen geschoten en de Belgen waren er enthousiast om: Het was, — volgens de Belgen — „een plazant papier"; er werd nogal eens „roos" geschoten, wat vooral de supporters gelegenheid geeft uitingte geven aan hun enthousiasme. Morgen wordt te Brussel wederom op Belgisch blazoen geschoten. Onze landgenooten zijn daar niet enthousiast over en bovendien zullen enkele onzer schutters er geheel vreemd tegenover staan. Meermalen hebben we ons afgevraagd en er ook met Belgische en Nederlandsche officials over gesproken, of het mogelijk zou zijn een internationaal blazoen in te voeren, dat dan bij alle schietingen kan worden gebruikt en meer eenheid brengt, die slechts bevorderlijk voor de handboogsport kan zijn. Enfin, onze landgenooten hebben zich er reeds zoo dikwijls doorheen geslagen en zullen dat ook morgen doen. Onmiddellijk nadat de strijd tusschen de beide teams is geëindigd, treden de beide landskampioenen aan de meet, n.l. G. de Roi .s voor België en A. Theeuwes voor Neder land. Bij het eerste treffen bleef de Belg de baas met een meerderheid van 5 punten. We gelooven vast dat onze kampioen zich morgen van een betere zijde zal laten zien. De stand is momenteel: Nederland 2293 België 2272 De vertegenwoordigende teams zullen er als volgt uitzien: NEDERLAND: Th. Hendricks, Swalmen; A. Antonis, Hooge Mierde; M. Schaffeleers, Geverik; G. Meulendijks, Helmond; A. Theeuwes, Rijen; H. van de Stonden, Eindhoven; P. Maassen, Beek-Elsloo; (L). A. van der Heijden, Helmond. P. van Zundert, Roosendaal; J. Martens, Rijen; M. Bartelen, Nispen; J. Packbiers, Maastricht. J. Maassen, Beek-Elsloo (L.) A. van Zitteren, Roosendaal. BELGIË: G. de- Bons, L. Putzeys, A. van Kooien; H. Kerremans, K. Somers, E. Bruynincks; L. Smetz; A. Medaer; Colemont: E v. Looy; J. Pardon; P. Veriinden, L. Smeijers en L. v. d. Bergh. Er bestaat voor dezen landenkamp een buitengewone belangstelling en nu de strijd op de wereldtentoonstelling plaats heeft, is het een propaganda tevens. Landgenooten, op naar Brussel, en succes! De Wereldkampioenschappen Nederlandsche schutters zullen voor de eerste maal deelnemen. Van 26 tot en met 31 Augustus a.s. worden de wereldkampioenschappen gehouden in het Heysel-Stadion te Brussel, uitgaande van de Federation Internationale de Tir a L'Arc. en georganiseerd door de Belgische Nationale Federatie van den Edelen Handboog. De Algemeene Nederlandsche Bond van Handboogschutterijen zal voor het eerst een afvaardiging zenden naar de wereldkampioenschappen, en vol belangstelling wordt uitgezien naar de prestaties van hen die zullen deelnemen. De strijd om het wereldkampioenschap is persoonlijk en elk land, aangesloten bij de FITA, mag twintig schutters inschrijven. Nederland heeft voorloopig vier schutters ingeschreven, n.l. de kampioens van Nederland A. Theeuwis, J. Mariens, H. van de Stonden en J. Maassen. De mogelijkheid bestaat echter dat na afloop van den wedstrijd op morgen het aantal wordt uitgebreid en we hebben dan op het oog de schutters, Th. Hendricks uit Swalmen die bij de eerste manche als no. 1 eindigde, A. Antonis, den 16-jarigen knaap uit Hooge Mierde die tweede werd e.a. De Belgische schutter G. de Rons heeft reeds driemaal het wereldkampioenschap behaald en volgens heni maken onze landgenooten een goede kans een dragelijk figuur te slaan bij hun debuut. Dat bij dit eerste optreden onze nationale driekleur reeds aan den hoogsten mast wordt geheschen durven we niet gelooven. Hopen doen we het echter. --- Financieele Kroniek. Rust en vertrouwen noodig Indië kan weer concurreeren. De moeilijkheden in de rubber- en suikercultuur. Het zaken-optimisme in de V. S. Een weinig reserve niet overbodig. De rust, waarop de Minister-President in zijn radio-rede met .zooveel klem heeft aangedrongen, is op de Amsterdamsehe effectenbeurs wel teruggekeerd, maar zij is helaas niet vergezeld gegaan van een zoo groot vertrpuwen als men in het belang van het Nederlandsche kapitaal zou wenschen. Na de aderlating van ca. fl5O millioen goud, heeft de Nedeniandsche Bank ca. f 25 millioen terug ontvangen en wel zijn de beleeningen met een bedrag van bijna f5O millioen gedaald, uit den koersloop der staatsfondsen, zoowel als uit den stand der wisselkoersen is wed te zien. dat alle onrust nog niet is weggenomen. Zij zal vermoedelijk eerst terugkeeren, als in het najaar de nieuwe regeering met een sluitende begrooting voor de Kamer kan komen en hier een grootere geneigdheid aan den dag wordt gelegd om met vereende krachten het schip van staat door de branding heen te helpen. Galet op den nog altijd belangrijken weerstand, die er in ons volk en in ons volksvermogen schuilt, moet dit mogelijk zijn. Maar als tweedracht de volkskracht ondermijnt en men met volle handen het wantrouwen tegen den Gulden blijft zaaien, is het voor de meest krachtige regeering onmogelijk die maatregelen —- harde maatregelen vermoedelijk — te treffen, welke noodig zijn om ons financieel en economisch evenwicht te bewaren. Het is daarom niet overbodig er nog eens aan te herinneren, dat ook een vlucht uit don Gulden gevaren niet zich brengt. Als een deel van het Nederlandsche kapitaal, om liet nu eens wat kras te zeggen, tegen de eigen valuta .„verraad" pleegt en naar het vijandig kamp der speculanten overloopt, kan men niet van de regeering verwachten, dat zij bij eventuee'e maatregelen tot herstel der staatsfinaiiciën zulk een categorie ongemoeid zal laten; er zijn dan tal van middelen om ook dat deel vau het kapitaal te achterhalen en het te doen bijdragen in de dekking van het begrootingstekort. Als een volk in dezen tijd in eigen regeering, in eigen valuta en in eigen toekomst geen vertrouwen meer stelt, is het verloren. En omgekeerd, als dit vertrouwen wd blijft bestaan, dan gebeurt er, gelijk de Minister-President opmerkte, niets. Dat wil zeggen, dan kan het buitenland ons den gaven gulden niet rooven en geen nieuwe bres slaan in het weliswaar gehavende, maar dan toch altijd nog krachtige bolwerk van ons nationaal' kapitaal. Dan zullen er wel zware offers moeten -worden gebracht,maar ze zullen klein zijn in vergelijking met wat we verliezen, wanneer de speculatie over onzen gulden laten j-egoeren. De moeilijkheden, waarin wij verkeeren, zijn niet in de eerste plaats van morietairen, zij zijn van economischen aard, hetgeen trouwens ook door vele devaluisten erkend wordt. Dit blijkt wel zeer duidelijk uit de ontwikkeling van den toestand in Nederlandsch-Indië, waarvan dezer dagen iv de „Java-bode" nog geschreven werd, dat men daar thans weer in staat is in de meeste gevallen met het Jbuiteiiland te kunnen concurreeren. Zelfs de Java-China-Japanlijn heeft onlangs als lachende derde, het cementvei. oer naar zich toegetrokken, toen de Japansche reed ei. het onder elkaar niet eens konden worden. Overigens voltrekt de herleving van Indië's bedrijfsleven zich in een uiterst langzaam tempo, dat nu weer vertraagd wordt doordien de prijzen yan rubber en suiker w-eer neiging t«men tot afbrokkelen. Wat de rubber betreft, de inlands-die producent heeft zün kostprijs tot een ongelooflijk minimum teruggebracht, zcodat hij ook bij hooge uitvoerrechten nog met winst producceeren kan. De export van inlandsche rubber is den laatsten tijd dan ook gestegen en de wereldvoorraad van rubber daalt niet., zcodat een prijsstijging uitblijft. Nieuwe plannen tot het vormen van ecu z.g. bufferpool, dio een hoeveelheid rubber uit de markt neemt, Vinden nog niet ve:. bijval, omdat de ervaringen met dergelijke pools niet erg bemoedigend zijn. Het restrictieplan zal vooi' een evenwicht tusschen export en verbruik moeten morgen en al isi het voor de houders van ru bberaaiideelen een teleurstelling, dat vooreerst geen hooge dividenden te wachten zijn, men bedenke dat het de -reg eeri ngen daarom in de eerste plaats niet te doen was. Het ging er voornamelijk om de rubbereultuur als zoodanig weer loonend te maken, ,hen, die daarin arbeiden,, zoowel op de inlandsche plantages, als op de Nederlandsche en JSngelsohe ondernemingen, weer een beëtaan te waarborgen. JËIn dit is geschied. De loonen en salarissen in de rubbereultuur zijn verhoogd en nieuwo arbeidskrachten hebben daarin emplooi ge>vonden. In zooverre voldoet het restrictieplan dus wel aan zyn doel. ¦ Met de suiker staat het er nog niet erg gunstig voor. Er is ten deaen eon gemis aan voldoende samenwerking. Uit de besprekingen te Brussel over 't Ohadbourneplan, dat gedurende e_nige jaren aan de aangesloten producenten beperking oplei, is wel gebleken, dat deze overeenkomst niet zal worden verlengd. .Ben nieuwe wereldsuikertonferentie is noodig, waarbij vooral de medewerking van Engeland noodig zal zijn. In afwachting van de beslissingen, welke op die conferentie moeten worden genomen, blijft de suikerprijs aan den flauwen kant. Op de Lokale afdeelingen tar beurze gaat dan ook uiterst weinig om; een volslagen vacantiestemming is ingetreden en de beurs zou om zoo te zeggen, gesloten kunnen worden, ware het niet, dat New Vork nog Toor eenige affaire aorgde. Een golf van optimisme laait over de New-Yorkscha beurs en door het Amerikaansohe bedrijfsleven, zoodat we piet kunnen laten tot eenige voorzichtigheid te manen. Een paar dividendverlioogingen, n.l. van de Genera! Motors en de International Niokel Co., worden thans als bewijs aangevoerd, dat de Amerikaansohe bedrijfsleiders groote verwachtingen van de toekomst koesteren. Want, nuchter bekeken, zijn de uitkomsten van het tweede kwartaal nog lang niet onverdeeld gunstig. Dat wil zeggen, wel bijvoorbeeld voor de General Motors, dia haar netto-winst van 31 millioen dollar in het eerste tot 52 millioen in het tweede kwartaal zag stijgen, maar niet van d. International Niekel, die 0.30 d. per share verdiende tegen 0.31 in het eerste kwartaal.-. Als bekend hebben