DE WERKELIJKE LEIDER der opstandige beweging is kolonel Franco, een vermaard commandant uit den Paraguayaansch—Bolivaanschen oorlog om den Gran Chaco. Onlangs ontdekten de autoriteiten reeds, een tegen de regeering gerichte samenzwering, waarbij een aantal hoofd-officieren betrokken bleek te zrjn. De voornaamste aanstichter van het complot was kolonel Franco, doch toen de politie een inval deed in het gebouw, waarin de samenweerders juist bijeen waren, bleek de kolonel zich intijds uit de voeten hebben gemaakt. Sindsdien heeft Franco in Argentinië vertoefd. Men verwacht thans elk oogenblik zijn terugkeer. Vast staat dat de laatste stoot is uitgegaan van het leger, waarbij de leiders steunden op de ontevredenheid van 40.000 manschappen, die na het eindigen van den Chaco-oorlog waren gedemobiliseerd en reeds herhaaldelijk hadden verklaard, dat zrj de regeering van politici omver wilden werpen, ten einde er een militair bewind voor in de plaats te stellen. --- MOELOEGETA'S VLUCHT De Italianen bezetten nieuive stellingen Bevolking vlucht uit overwonnen gebied. Bij een bezoek aan de linies ten Zuiden van Amba Aradam constateerde de pers, dat de Italiaansche troepen hier nieuwe posities innemen. De Italianen hebben een groote hoeveelheid lijken van gesneuvelde Abessijnen begraven. De „Cachi", het geestelij k-hoofd van Anttalo, heeft de geheele bevolking onder bedreiging met den dood verplicht, voor de Italianen te vluchten; slechts vier oude vrouwen zijn gebleven. Zij verklaarden, dat ras Moeloegeta was gevlucht. Van den ras werd ook de maarschalkstaf gevonden, welke versierd is met goud en rood fluweel, alsmede een kroon, een driepuntige ster, ceremonieele gewaden en zwarte serge met goud geborduurd, de decoraties van de groot-orde van Ethiopië en de Britsche Victoria-orde. Bij Amba Aradam heeft 't Abessijnsche leger een aantal tenten achtergelaten, waarin cognac, champagne en parfums liggen. De luchtvaart bombardeert nog steeds de vluchtende Abessijnen. --- EEN DWERGENDORP IN MANDSJOEKWO Geen der bewoners is langer dan 90 c.M. Tusschen Liteh en Woetsjang in Mandsjoekwo ligt een dorp, dat uitsluitend door dwergen, 800 in getal, wordt bewoond. Geen der inwoners is grooter dan 90 c.M.; de vrouwen zijn iets langer dan de mannen. Deze dwergen zijn zeer schuchter en weigeren met de bewoners uit de omgevin in contact te komen. Zij voelen weinig voor alles, wat modern is. Een geleerde uit Charbin heeft dertig dezer dwergen voor een nadere studie uitgekozen. Het is niet onmogelijk, dat het drinkwater, dat zij gebruiken en dat sterk ijzerhoudend is, de oorzaak is van de belemmering in hun groei. --- AUSTRALISCHE VLIEGERS VREEZEN EXAMEN IN BLINDVLIEGEN. De meeste piloten van de Australische luchtvaartmaatschappijen vreezen hun brevet te verliezen, indien het departement voor de Burgerlijke Luchtvaart, er toe overgaat hun dit jaar een zwaar examen in het blindvliegen af te nemen. Dit is slechts een onderdeel der campagne van dit departement om er van verzekerd te zijn, dat iedere piloot van een verkeersmachine het hoofd kan bic den aan alle onvoorziene gebeurtenissen e. weerstoestanden op zijn route. De aankondiging van deze proef heeft in vliegerskringen verontrusting veroorzaakt. Vele piloten' verzekeren dat deze proef zoo moeilijk is, dat de meesten niet zullen slagen «n zoodoende hun brevet zullen verliezen. --- KOLONEL FRANCO PRESIDENT VAN PARAGUAY? Kolonel Franco zou tot president gekozen zijn. Hij wordt binnenkort te Asuncion verwacht, komende van Buenos Aires, waar hij eenigen tijd heeft gewoond. De regeering werd volkomen verrast. De gevechten in de hoofdstad begonnen om 7 uur des morgens en snel hadden de rebellen zich meester gemaakt van de gebouwen, die als strategische punten kunnen worden beschouwd. De luchtmacht schaarde zich aan de zijde der opstandelingen en alleen de politie bleef de regeering trouw. --- OPSTANDELINGEN WACHTEN OP HUN LEIDER. De opstandelingen wachten op de komst van den kolonel, die de leiding van de nieuwe regeering op zich zal nemen. Intusschen is Franco nog slechts president van de junta der revolutionnaire regeering en nog niet gekozen tot president der republiek. Nadat de politie-mannen en mariniers, die het arsenaal, waar president Ayala een toevlucht had gezocht, verdedigden, zich aan de opstandelingen hadden overgegeven, is de afgezette president Ayala aan boord van een kanonneerboot gevlucht; daar heeft hij zijn ontslag als president van de Paraguaansche republiek ingediend bij den bevelhebber van den oorlogsbodem. Vervolgens is hij rustig naar zijn woning teruggekeerd, zonder dat hem overlast werd aangedaan. De orde te Asunclon is thans hersteld; de opstandelingen hebben het bestuur in handen genomen. Het schijnt, dat de jongste gebeurtenissen te Asuncion geen wijziging zullen brengen in de vredesverdragen, welke tusschen Bolivia en Paraguay zijn afgesloten. --- DE REVOLUTIE IN PARAGUAY REBELLEN HEBBEN HET PLEIT GEWONNEN President is gevlucht Een militaire omwenteling, die het gevêlg is van den Chaco-oorlog Bevestigd wordt thans, dat in Paraguay een revolutie is uitgebroken, die een ongunstig verloop heeft gehad voor de regeering. President Ayala is gevlucht en de minister van buitenlandsche zaken, Luis Ariart, is door de opstandelingen gevangen genomen. De opstand, die gericht is tegen het liberale regime van Ayala, is in het leger begonnen. Drie regimenten sloten er zich bij aan, onder leiding van kolonel Smith. Zij geraakten slaags met de plaatselijke troepen delijk aan de rebelle onder bevel van den bekenden generaal Estigarribia, den commandant van de troepen, die in den Chacooorlog met zooveel succes hebben gestreden. De plaatselijke troepen moesten zich echter overgeven. Volgens een door de Associated Press uit Asuncion ontvangen bericht, zijn de opstandelingen te Asuncion volkomen meester van den toestand. De troepen waarop de regeering steunde hebben zich onvoorwaarn overgegeven. ESTIGARRIBIA AYALA, de door de rebellen verdreven staatspresident van Paraguay. --- HET DREIGENDE ARBEIDSCONFLICT IN DENEMARKEN. Uitsluiting van ruim 100.000 arbeiders. De correspondent van de N". E.. Ct. te Stockholm meldt: De laatste jaren is er telkens, wanneer de onderhandelingen o.er vernieuwing van de in het begin van 't jaar eindigende oolLectievei arbeidsovereenkomsten op een open conflict dreigden uit te loopen, op 't laatste oogenblik nog een oplossing- gevonden, waardoor een omvangrijke staking of uitsluiting voorkomen werd. Ditmaal is de toestand echter plotseling aanmerkelijk ernstiger geworden en het ziet er naar uit, dat zonder ingrijpen der icgro ring ecu uitsluiting, die ongeveer ecu derdo deal der georganiseerde Deensche arbeiders omvatten zou, niot te vermijden is. De tegen den loden dezer aangekondigde uitsluiting is door den rijks bern id delaar voor oen week uitgesteld, nadat de vertegenwoordigers der werkgevers geweigerd hadden vrijwillig uitstel te ¦ verleenen. liet ia de eerate maal dat de rijksbemiddelaar tegenover de werkgevers van zijn bevoegdheid gebruik moot maken en dit reeds beschouwt mon als -een slecht voortoeken. Tegelijkertijd hoeft do werkgeversbond evenwel besloten de aangekondigde uitsluiting uit te breiden tot verschillende vakken, waarvan de collectieve arbeidsovereenkomsten niet opgezegd en dus ongewijzigd verlengd waren of waarvoor een nieuwe overeenkomst inmiddels reeds was gesloten. Men vat dit besluit vrij algemeen op als eon laatste poging om de .werknemersorganisaties te dwingen, van hun eischen tot verhooging van de laagste loonen af te zien. Aangezien de rijksbemiddelaar slechts eenmaal beide partijen eon week uitstel van strijd maatregel en kan opleggen, zal do uitsluiting aanstaanden Zaterdag beginnen tenzij men het nog eens mocht wordon — wat niet erg waarschijnlijk is — of do regeering in mooht grijpen, wat in dat geval niet uitgesloten geacht moot worden. De uitsluiting zou de geheele metaalinlu-trie, de textielindustrie, do kleedinginlurstrie en oen groot deel van het bouwbedrijf en aanverwante vakken omvatten. Hoeveel arbeidersl er precies bij betrokken zouden zijn i.s thans niet te zoggen, maar hun aantal kan zeker op ruim 100.000 geschat wordon, terwijl ook het getal 130.000 genoemd wordt --- VLAAMSCHE KRONIEK (Part. correspondentie). DE HEER VAN ZEELAND DINEERT TE PARIJS. door TIJL Voor degenen, die nog illuzie's hadden over een zelfstandige buitenlandsche politiek in België, brengt de reis van minisier Van Zeeland naar Parijs eene nogal prikkelende teleurstelling. Reeds is er in dit blad op gewezen dat de Belgische premier z'ch daar in verdacht gezelschap bevond. Maar ne beteekenis van dat verbroederingsbanKet gaat nog heel wat aan on verkwikken] t-heid winnen, als men de redevoeringen leest die er werden uitgesproken en als men net onbevangen kommentaar naziet, dat de Fransche pers er aan wijdt. Wij weten het en apprecieeren het: de uitstekende Fransche champagne-wijn en de bekende hartelijkheid onzer zuiderburen zijn wel - van aard om een sympathieke sfeer te scheppen, die gunstig is voor allerlei ontboezemingen en sentimenteeie 10l spraak. Voegt daarbij de herinnering aan 1914-18, die nog vrij levendig is — den geza menlijk behaalden zegepraal, waarvan de vruchten echter veel minder duidelijk zijn geworden. Het gaat onze verhouding met Frankrijk zoo dat wij heel goed weten wat wij te geven hebben, maar minder klaar ver nemen wat wij krijgen. Met geestdrift is er bijvoorbeeld gesproken van eene „frontiére commune", terwijl men ons anderzijds op economisch gebied waarachtig niet met toegevingen overstelpt. De heer Van Zeeland heeft daar wel terloops van gewaagd, maar met een hoffelijke bescheidenhera die wel wat contrasteerde met de onbevangen Fransche verklaringen van dezen aard": „Nous sommes frères de gout de moeurs et de langue " De Vlamingen worden dus blijkbaar geignoreerd; zij waren- ten andere niet eens vertegenwoordigd, en als we dan hooren dat president Lebrun zei dat dien avond de beste kmderen van Frankrijk en België daar vereenigd waren, dan moeten wij wel gelooven dat wij nog steeds niet tot ,die beste" behooren. en; nog altijd beschouwd zijn als onwilligen, die de Fransche vriendschap niet genoeg op prijs stellen. Het is allicht ook best zoo. Maar hier kregen we andermaal een getuigenis dat er van de Vlaamsche waerdigheid toch . nog maar steeds weinig is terecht gekomen — ondanKs de taalwetten en de zoogenaamde oplossing van onzen taalstrijd! Maar, zooals gezeid, deze oralonische banketreden zijn allicht niet zoo woordelijk' op te nemen. De heer Van Zeeland heeft echter te Parijs nog wat anders gedaan dan gegeten en gedronken. Hij heeft o.m. een lang onderhoud gehad met den heer Flandin. En hierover geeft Havas ons volgend berichtje: ..De groote vraagstukken van de ttüropeesche politiek werden dus onderzocht. Zij hebben daarna ook het Rijnvraagstuk onder zocht dat voor beide landen van reentstreeksch belang is en in verband hiermede ook het Locarnopakt. De verklaringen door den heer Eden in het Lagerhuis afgelegd namelijk dat Engeland de verplichtingen die voortvloeien uit het door den heer Flandin in de commissie van buitenlandsche zaken m de Fransche Kamer afgelegd, nameüjK dat het vraagstuk van de herbewapening van het Rijngebied zich niet stelt, doen uitkomen in welke richting die besprekingen tusschen de heeren Flandin en Van Zeeland werden gevoerd vooral als men nagaat weike de blijvende tendenz is van de Belgische politiek die aanleunt bij Parijs en Londen. „De Belgische regeering heeft in het parlement een wetsontwerp ingediend op cfe ver lenging van den diensttijd. Zij deed dit in het volle besef van hare soevereiniteit maar zij heeft zich ook laten leiden door dezelfde bezorgdheid als die van de Fransche regeering toen zij bij de Kamer hoogere uitgaven voor legerdoeleinden aangevraagd heeft. ,Die ongerustheid in België en in FranKrijk heeft denzelfden oorsprong, namelijk de herbewapening van Duitschland. „Het Fransch-Belgiseh militair akkoord van 1920 is zooals de heer Hymans net vroe ger verklaard heeft een eenvoudig akkoord van uitvoering dat geen enkele verbintenis van politieken aard voor België meebrengt. Politiek en juridisch is België enkel aan Frankrijk gebonden door het pakt van Locarno. Op dezelfde manier als België door dezelfde akkoorden met Engeland verbonden is dat eveneens zijn legeruitgaven vernoogt. „Wat er ook van zij de besprekingen tusschen de heeren Van Zeeland en Flandin Hebben een gunstigen indruk gelaten." Dit „wat er ook van zij" is tamelijk veelzeggend. Blijkbaar is men in FrankrïjK op de hoogte van de hier groeiende 'beweging voor de opzegging van het Fransch—Belgisch militair aceoord; en na de eerder onvoorzichtige uitlatingen van Devèze en Bovesse, die ik hier aanstipte, komt men terug tot de vroegere tactiek en tracht men gemeld akkoord zoo onschuldig voor te stellen alsof het niet meer bestond. Zoo zal men de Vlamingen aldra wijsmaken: gij vecht tegen windmolens! Dat zoo gesmaad akkoord heeft reeds lang opgehouden fe bestaan. Het is totaal opgeslorpt in Locarno. Doch naast Havas ligt de „Temps" voor ons. en — al even officieus — schrijft deze dat de oplossing van alle moeilijkheden te vinden is in 'n „nauwere" militaire samenwerking tusschen Frankrijk en België Het komt er natuurlijk steeds zoogezegd op aan België te helpen en te steunen. Zij die meenen dat zulke overeenkomsten wellicht een vijandelijken inval eerder zullen uitdagen dan vermijden — zij behooren tot de ..slechte kinderen" van het Belgisch-Fransche huwelijk, die belastingen betalen en forten laten bouwen. --- HOE Z. H. DE PAUS DEN DAG DOORBRENGT. Onvermoeid werker ondanks hoogen leeftijd In verband met de lichte ongesteldheid waarvan de H. Vader thans gelukkig weer geheel hersteld is, laten we hieronder 's Pausen gewone dagorde volgen, die voorzeker bij iedereen 'n groote bewondering moet afdwingen. Ondanks zijn hoogen leeftijd (op 31 Mei a.s. treedt de Paus zijn tachtigste jaar in) staat de H. Vader iederen morgen om vijf uur op, ofschoon het vaak reeds laat in den nacht is als de Paus zijn werkkamer verlaat om zich te ruste te begeven. Nadat de H. Vader zich gekleed heeft, brengt de Paus de eerste uren van den dag door in overweging en gebed. Om half acht celebreert de H. Vader de H. Mis in de kleine huiskapel in de nabijheid van zn slaapkamer Na de dankzegging na de H. Mis volgt een klein ontbijt. Alvorens de Paus zijn particuliere vertrekken verlaat om zijn dagtaak aan te vangen in de statie-departementen brengt de H. Vader steeds een bezoek aan de kapel van het H Sacrament waar de Paus geruimen tijd voor het Allerheiligste blijft neergeknield. Vanaf half tien zit de Paus aan zijn werktafel ter bestudeering en bespreking van al de groote problemen die in de Katholieke Kerk dringend om oplossing vragen. Dan komt de Pauselijke staatssecretaris om rapport uit te brengen en vervolgens de curiekardinalen die aan den H. Vader de resoluties der verschillende Congregaties ter goedkeurig voorleggen, Na de kardinalen komen de Aartsbisschoppen en bisschoppen en andere vooraanstaande personen, zooals b.v. de diplomaten tot het voeren van belangrijke besprekingen. Na deze speciale audiënties volgen de particuliere audiënties, die weliswaar niet zoo belangrijk zijn, maar die toch geruimen tijd in beslag nemen. Bij de algemeene audiënties, die de H Vader aan groote groepen pelgrims verleent, houdt de Paus gewoonlijk een toespraak, en vaak worden de aanwezigen tot den handkus toegelaten. Soms moet de H. Vader vijf of zes verschillende toespraken houden in het Fransch, Duitsch en Engelsch en deze toespraken vorderen steeds een degelijke voorbereiding, omdat de Paus daarbij voor bepaalde organisaties en voor de Katholieke Actie de groote richtlijnen aangeeft. leder woord is weloverwogen en juist gekozen. Deze audiënties nemen heel den voormiddag in beslag en het is vaak half drie of zelfs drie uur alvorens de H. Vader terugkeert naar zijn particuliere vertrekken om het mid dagmaal te gebruiken. De H. Vader eet altijd alleen, ofschoon twee prelaten mede aanzitten, waarvan één de ochtendbladen voorleest. De maaltijden van den H. Vader zijn altijd uiterst sober: de Italiaansche volksdrank wijn, komt reeds lang niet meer op tafel. Ook het rooken heeft de H. Vader afgeschaft. Na het middageten neemt de Paus enkele oogenblikken rust. Enkele jaren geleden nog ging de H. Vader iederen middag een rijtoer maken door de Vaticaansche tuinen, doch thans doet de Paus dit nog slechts enkele malen per week. In de avonduren vindt men den H. Vader weer in Zijn particuliere bibliotheek om audiënties te verleenen of om te werken. Bijna lederen avond komt een of andere kardinaal op audiëntie om de meest zwaarwichtige problemen te bespreken betreffende het bestuur der Kerk of de administratie der ker kelijke goederen. De H. Vader is niet alleen tevreden met de rapporten aan te hooren, maar de Paus stelt zich zelf van iedere gewichtige zaak tot de kleinste bijzonderheden op de hoogte. Des Zondags ontvangt de H. Vader gewoon hjk den Nuntius bij de Italiaansche regeenng en den gouverneur van den Vaticaanschen Staat, en van deze gelegenheid maakt de Paus vaak gebruik om nieuwe bouwwerken of restauratiewerken te bezichtigen. Na 9 uur 's avonds worden geen audianties meer verleend. Als de avond over het Vatieaan is neergedaald en de rustige stilte slechts verbroken wordt door het onafgebroken ruischen van de klaterende fonteinen op het Sint Pietersplein, brengt de H. Vader weer een bezoek aan het H. Sacrament en keert dan terug naar zijn particuliere vertrekken, waar het avondmaal wordt gebruikt: een paarsneeties tarwebrood en enkele vruchten. De rest van den dag brengt de H. Vader door met lezen en studeeren. De Paus is 'n harde werker, die onvermoeid en methodisch, kalm en punctueel zijn dagtaak volbrengt en het is gewoonlijk reeds diep in den nacht als de H Vader zich naar zijn slaapvertrek begeeft om enkele uren wel verdiende rust te genieten --- DE KERKELIJKE BLADEN IN DUITSCHLAND. Een nieuwe verordening van Goebbels. In verband met hot publieeerren van berichten en artikelen over politieke aangelegenheden en het maken van opmerkingen orf uitoefenen van critiek op maatregelen der regeering, heeft üe rijteminister voor volksvoorlichting en propaganda de rijksporskamer en den rijksbond van de Duitsch:-pers er op gewezen, dat de vrijstelling van de voowh rillen van de z.g. redacteurawet, in de toek-omst nog slechts van kracht zal zijn voor zoodanige kerkelijke tijdschriften, die zioh streng houden «nn de bepaling', dat zij alleen officieel kerkelijke verordeningen en verdere kerkelijke de geestelijke leiding der geloovigen aangaande beschikkingen mogen publiceeren. Tijdschriften, die zich hiertoe niet bi ken, moeten beschouwd worden als politieke tijdschriften. Zij zullen onderworpen worden aan de bepalingen van de redacteurswet. Zij mogen derhalve nog slechte verschijnen onder de verantwoordelijkheid van een op de beroepslijst ingeschreven redacteur. --- DUITSCH JOURNALIST MOET PARIJS VERLATEN. De Duitsche journalist Richard is in zijn woning te Parijs door de politie gearresteerd. Na drie uur is Richard door tusschenkomst van de Duitsche ambassade weer op vrije voeten gesteld, doch hem Werd aangezegd Frankrijk te verlaten. De verblij f tvergunning van Richard was Zaterdag j.l. afgeloopen. en verlenging was geweigerd De voorzitter van den bond van Duitsche journalisten te Parijs zoekt verband met de uitwijzing van Richard uit Rome en protesteerde tegen de houding der Fransche autoriteiten. --- TWENTSCHE KATOENTJES IN INDIE. De bevolking en het Japansche goed. Wat kan het moederland doen? H. N. schrijft in de Msbd.r Op basis van de thans bekende cijfers is nu al een vrij juiste indruk te vestigen van den import der voornaamste lijnwaden in Indië in 1935. Gelijk hieronder zal blijken, speelt Japan daarbij nog de allereerste viool en slechts de aanvoeren van Cambrics uit Twente beginnen nu langzamerhand wat meer beteekenis te krijgen. Dit blijkt uit de volgende gegevens betreffende Java (mcl. Madoera) over het tijdvak Januari—October 1935: waarvan uit: Import: Totaal Ned. Japan Eng. (X 1000 yards). Gebl. stoffen 88.117 39.125 45.098 2.585 Ongebl. stoffen 51.211 82 50.300 204 Gev. en gedr. st. 107.620 437 104.069 1.477 Bontgewev. st. 38.332 402 36.494 85 Neteld. e.d. st. 28.435 116 24.536 2.057 (X 1000 corges). Sarongs e.d. 235 8,5 220 *5.5 *) 8.-I. en Singapore. Naar de waarde bedroeg de invoer (Java en Madoera) van alle textielfabrikaten in totaal f 39,4 millioen en hiervan leverd° Japan f 23,8 millioen of 73 pCt., Engeland Dijna f 2 millioen of pl.m. 5 pCt. en Nederland 5'!5 ™lllioen of 14* pCt. En het laatste wordt dan nog wel grootendeels ingenomen door den post gebleekte stoffen ad f -i 7 millioen, vertegenwoordigend pl.m. 12 «Ct van ons aandeel. Daarentegen is het genoemde percentage voor Japan t.o.v. geheel Indië weer aan den lagen kant, wijl met name de gewesten buiten Java vrijwel geen Cambrics verwerken. Zod beliep Japans invoer op de Buiteneewesten tot en met October 1935 dan nog eens rond f 9 millioen en die vanuit Nederland daarheen was slechts van luttele beteekenis. De strijd tusschen Japan en Nederland gaat ï.c. dus in hoofdzaak om Cambrics voor de batik-industrie en indien Indië niet nu juist twee jaar geleden contingen.°ering=maatregelen had getroffen — waartegenover gelijk bekend, Nederland zich verbond om den Indischen mais-export te steunen — vermoedelijk zouden de Twentsche tjaps dan' nu reeds in Indië geen voet meer aan den grond hebben. Terwijl toch die merken straks brj den opbouw der ontworpen Indische katoen-grootindustrie allicht dienst zullen hebben te doen. Reeds enkel met het oog daarop verdient het derhalve instemming, dat de bedoelde contingenteering onlangs weer tot ultimo '36 is verlengd. Welk gebeuren echter door sommigen in Indië is aangevat om bij het moederland weer eens aan te dringen op ruimere afname, resp. bevoorrechting van Indische voortbrengselen. Wij hopen inderdaad, dat niet alleen de Nederlandsche industrie voor zoover die grondstoffen van tropische herkomst verwerkt, aan die roepstem gehoor zal geven, maar ook vertrouwen we op 'n spoedig-afkomende overheids-regeling tot steun aan enkele Indische cultures als bijv. koffie en thee en ook — als het kan - voor suiker Verder wenschen we toch nog even stil te staan bij de uit Indië vaak gehoorde klacht over de „dure Hollandsche katoentjes", waarbij dan voornamelijk gedoeld wordt op het prijsverschil tusschen de Twentsche en Japansche cambrics. Voorzeker is het juist dat de eerste prijziger zijn dan de laatste, maar de Twentsche kwaliteiten zijn hun betere opbrengst in verhouding ook volkomen waard. De overzeesche handelaren en'of batikkersvan-ouds, waren met die kwalitatief-betrouwbare doeksoorten immer voldaan en zij zaten „in zak en asch", wanneer somwijlen het een of andere gewilde tjap al eens niet direct of m onvoldoende hoeveelheid bij den groot-importeur ter plaatse voorhanden was Begrijpelijk kan men zich echter op vroegere verschijnselen of omstandigheden thans niet beroepen. „De inlander" — zoo heet het ongeveer — „beschikt nu eenmaal niet over de contanten om zich een betere sarong aan te schaffen, hij is op het moment slechts gebaat bij het goedkoopste van het goedkoopste.... en dus kan Holland niet mee'" Blijkbaar ziet men dan over het hoofd, dat er voor 't vervaardigen van een batik méér noodig is, behalve enkele meters witgoed. Onmisbaar zijn o.a. diverse (vnl. Duitsche) verfstoffen en de vereischte hoeveelheid daar van is minder naar gelang de kwalietit van het doek beter is. Hars (uit Amerika) en was Cn Indisch product) kunnen evenmin gemist worden en het arbeidsloon telt ook mee. enz. Welnu, al deze uitgaven tezamen di ukken op des batikkers' kostprijs voor sarong of slendang en hij is bovendien pienter genoeg om, in het algemeen, meer winst te leggen op zijn wat duurdere product. Maar ook met een andere factor valt nog rekening te houden, n.l. waar en hoe worden de meeste „kains" aan den inlander verkocht? Niet in de toko's en ook minder op den passar, maar veelal wel in de kampongs door den Chineeschen of Arabischen ,klontong" (marskramer), op betaling van een dubbeltje (of iets meer of minder) per week. En wijl nu de „klontong" een ruime winstmarge neemt en ook heel goed rekenen kan, moet men zich toch afvragen, of het nu eigenlijk in de practijk voor de inlandsche bevolking wel eenig verschil uitmaakt, wanneer bijv. de Japansche cambrics in overvloed en de Twentsche dito niet of slechts mondjesmaat zouden worden ingevoerd. Wij vermoeden dan ook wel, dat de tegenstanders van de quaestieuze textiel-contingenten, eerder te vinden zijn onder de grooten klein-importeur en -handelaren van het Japansche textiel-fabrikaat, dan bij de inlandsche gemeenschap. Eén ding staat inmiddels vast: Toen de inlander jaren geleden belangrijk meer voor zijn uitrusting had neer te tellen, toen ging het hem ook beter en het ware te wenschen dat die tijd ten naastenbij weer eens terugkwam; alsdan zal ginds de „noodzakelijkheid van het Japansche product" ook wel eens anders bekeken worden! --- HAUPTMANN'S EXECUTIE WEER UITGESTELD. De gouverneur van New-Jersey heeft besloten, de executie van Hauptmann nog eenigen tijd uit te stellen, daar hij hoop heeft dat de beklaagde zal bekennen. Voorts wil hij den hoofdgetuige a charge, dr. Condon. zoodra deze van zijn reis zal zijn teruggekeerd, opnieuw aan een verhoor onderwerpen. ---