INGEZONDEN MEDEDEEIJTTO. helpt snel en zeker ASPIRIN mmVÊmWmmmWSSS-f Let op oranje band en Bayerkruls buisjes van 20 tabl. - 70 cent zakjes van 2 tabl. - 10 cent i ———————————-————————— --- Godsdienst of politiek? Een belangrijk brandend probleem. door Prof. Fr. MUCKERMANN te Rome. ledereen, die onbevooroordeeld de dingen ziet, is er van overtuigd, dat ook in den Spaanschen burgeroorlog vele belangen elkaar kruisen, en dat de partij-politiek, zooals in iederen burgeroorlog, ook zijn rol speelt. Niemand zal dan ook beweren, dat de Katholieken en de Katholieke Kerk in Spanje een hemel op aarde zulien vinden wanneer Franco's troepen zegevierend uit den strijd naar voren zullen treden. Doch den Katholieken mag het niet onverschillig zijn, dat door de z.g. Spaansche „wettige" regeering de meest rechtmatige eischen der soc'.ale rechtvaardigheid volkomen op den achtergrond geschoven worden, alleen tengevolge van den satanischen haat tegen kerk en godsdienst. In iederen oorlog worden gruwelen gepleegd, aan ieder front, maar, wat de voorbeelden, die hieronder worden aangehaald, met een politieken strijd als zoodanig hebben uit te staan, zal voor iedereen een raadsel blijven. --- Een nieuw lijdensdrama. „Het Revolutionnair Comité" zoo vertelde ons een ooggetuige uit Talavera, „kwam op zekeren dag naar het dorp Torrijos, tusschen Toledo en Markcda, op den weg naar Madrid gelegen. Op aanstoken van dit comité trok het gepeupel naar de Pastorie, waar zich de pastoor bevond, die er niet toe had kunnen besluiten om zijn parochianen te verlaten. Men sleurde hem uit het huis en door de straten van 't dorp en eiseht van hem, dat hij God zou lasteren. De priester antwoordde, dat hij liever wilde sterven. Daarop besloot de woeste bende om hem het lijden van Christus te doen ondergaan, zoover het hun bekend was: met beestachtige gruwzaamheid scheurde men hem de kleeren van het lijf, en belaadde hem met een zwaren balk. Tevoren had men hem een rooden kiel aangetrokken en een doornenkroon op het hoofd gedrukt. Zoo moest hij door de straten van het dorp rondtrekken, terwijl hij door het gepeupel geslagen en gehoond werd. Drie dagen achtereen werd deze schrikkelijke kwelling herhaald, terwijl men voortdurend van hem eischte, dat hij God zou vervloeken en verloochenen. Maar de eenvoudige pastoor bleef standvastig in zijn geloof. Na langdurige beraadslagingen of men hem kruisigen dan wel doodschieten zou, besloot men tenslotte om hem te fusilleeren en op een veld even bulten het dorp vond deze misdaad plaats." De Capucijnen in Catalonië, die algemeen gezien en geacht waren en waarvan iedereen wist, dat zij in armoede leefden, verging het niet beter. ledere Capucijn, die men kon arresteeren, werd geboeid naar het Revolutionnair Comité gevoerd, dat priesters en rcligieusen zonder onderscheid ter dood veroordeelde. De meesten werden echter terechtgesteld zonder dat er over hen een vonnis was geveld. --- Barbaarsche martelingen...... De eerste martelaar der Capucijnen was Pater Jozef Oriol uit Barcelona. Men trok hem zijn baard uit en sneed zijn huid in reepen van het gezicht, teneinde hem te dwingen een Godslastering uit te spreken. De moedige martelaar begon echter luidop het „Te Deum" te bidden. Daarop bond men hem aan een boom en geeselde hem met riemen. Toen bad hij het „Credo," waarna men hem met revolverschoten vermoordde. Terwijl de stervende daar reutelend in doodstrijd neerlag, verbrijzelde men zijn hoofd door groote Bteenen op zijn hoofd te laten regenen. Wat hebben deze gruwelen nu met politiek uit te staan? De Marxisten in Spanje maken gaarne propaganda met te wijzen op de vrouwen en kinderen, die tijdens het bombardement van de stad Madrid gedood werden. Wij willen de?e dingen niet goedpraten, maar wij kunnen toch de vraag stellen: „Welke militaire doeleinden eischen, dat men ver achter het front, een vrouw met haar vijf kinderen in een kamer opsluit die men dan met dynamiet in de lucht laat springen, omdat zij niet kan of niet wil mededeelen, waar zich haar echtgenoot bevindt die door de Rooden gezocht wordt? Dit officieel ooggetuige-bericht uit Antequerra ligt hier in een ambtelijk rapport Voor ons. Verder, waarom schiet men een veroordeelde niet onmiddellijk neer, maar geeft men hem oogenschijnlijk nog gelegenheid om te vluchten, om hem dan na een wilde achtervolging, toch nog neer te knallen, zooals uit Catalonië herhaaldelijk bericht wordt? Waarom verwoest men kerken, die nooit als vesting dienst konden doen en die ver achter het front lagen? Het aantal kerken, dat verwoest werd, bedraagt reeds meer dan .2000 Waarom worden de graven van nonnen en priesters geschonden en stelt men de eerbiedwaardige geraamten langs de straat ten toon? Waarom overgoot men een lid van de Spaansche Phalanx, die men in het dorp Somosierra gevangen had genomen, met benzine en stak men hem in brand, terwijl hij hog leefde? Waarom sleurde men den 87-jarigen Bisschop van Siguenza in een soort carnavalsoptocht omringd door publieke vrouwen door de straten der stad? Wat heeft dat alles nu te maken met de Verdediging der sociale rechtvaardigheid, waarvoor de Marxisten zoogenaamd in het Strijdperk zijn getreden? Wanneer er ooit in Spanje reden bestond om een hervorming teweeg te brengen in de maatschappelijke ordening, en wij zullen de laatsten zijn om daaraan te twijfelen, dan zijn de Marxisten die voor de gruwelen die thans in Spanje bedreven worden, aansprakelijk geacht moeten worden, toch wel dè laatsten die als pleitbezorgers voor deze sociale hernieuwing kunnen optreden. Want heel het optreden der roode machthebbers in Spanje wordt slechts gekenmerkt door haat tegen de Kerk, ontembare haat tegen godsdienst en beschaving, en dat zegt alles. Slechts in het brein, dat systematisch in een geest van ongeloof werd opgevoed, kunnen dergelijke paradoxaal klinkende gruweldaden uitgedacht worden. Laat het nog eens ten overvloede gezegd worden: Wij mengen ons niet in de politiek en wij willen niemand verdedigen. Er bunnen goede katholieken z^ijn, dj/* in politiek opzicht de meest felle tegenstanders zijn van de beginselen, die Franco of de Phalanxisten voorstaan, en die zijn er ook werkelijk, doch wat openlijk voor heel de wereld dient aangeklaagd te worden is de strijd der Godloozen, die aan dezen burgeroorlog dat onzalig karakter geeft. Een gevoel van medelijden met de onschuldige slachtoffers van het bombardement van Madrid moet iedereen met ontroering vervullen. Maar men zabgoed doen er acht op te geven, dat men zich niet eenzijdig met behulp van een rood-getinte pers, waarin dit medelijden wordt uitgebuit, laat misleiden, doch men moet de oogen wijd open houden voor de beide kanten van het vraagstuk, rusttg het voor en tegen overwegen en dan eerst een beslissing nemen. We gelooven dat deze beslissing dan niet twijfelachtig kan zijn. --- GEDENKWAARDIGE DAG VOOR VIER GENERATIES DER ROOSEVELTS Heden eedsaflegging door den President. Moeder en kleinkind aanwezig. Radio-uitzending over de geheele wereld. Vier generaties der Roosevelts zullen heden getuige zijn van de plechtige beëediging van den grooten vertegenwoordiger van haar geslacht, Franklin D., voor de tweede periode van zijn presidentschap. Zijn 82-jarige moeder zal vol liefde en trots opzien naar haar machtigen zoon; zijn vijfjarig kleinkind Sara zal met ontzag vervuld zijn voor haar tobusten grootvader. Niettegenstaande Roosevelt's uitdrukkelijk verzoek de plechtigheid een zoo eenvoudig mogelijk karakter te geven, stroomen de bezoekers naar Washington en naar schatting zullen ruim 50.000 menschen, het groote oogenblik op het plein voor het Kapitool bijwonen. In totaal verwacht men niet minder dan 30.000 bezoekers. Het paradeveld hangt vol kleurige vlaggen. Werklieden leggen de laatste hand aan reusachtige tribunes langs den weg, dien de" stoet zal nemen. Roosevelt zal voor deze gelegenheid beschermd worden door drie duizend politiemannen en mariniers. Ook voor de toeschouwers wordt gezorgd, want een keur van de beste detectives zal heden op het pad zijn om te waken tegen de zakenrollers, die voor deze gelegenheid eveneens in grooten getale naar Washington moeten zijn gekomen. Bij deze gelegenheid zal de president ook een rede uitspreken, waarin hij vermoedelijk zijn plannen voor de volgende vier jaren uiteen zal zetten. Deze wordt door de radio over de geheele wereld uitgezonden. De geheele plechtigheid wordt hedenmiddag om 5.10 uur (Nederlandschen tijd) door de Engelsche radio doorgezonden. ROOSEVELT genoot de laatste dagen voor het begin zijner nieuwe ambtsperiode nog van een korte vacantie en ging met zijn staf van medewerkers uit kampeeren. --- Reorganisatie Nederlandsceh Veehouderijcentrale. AAN BELANGHEBBENDEN IS ONTSLAG AANGEZEGD. Naar de N. R. Crt. van bevoegde zijde verneemt, heeft de Minister van Landbouw en Visscherij besloten tot een üïgeheela reorganisatie van het dagelijksch bestuur van de Nederlandsche Veehouderij-centrale. Tengevolge hiervan is aan allen, die als belanghebbenden kunnen worden beschouwd* ontslag aangezegd De heer Oonk, thans waarnemend directeur van de veehouderijcentrale, vroeger procuratiehouder bij Zwanenberg's fabrieken te Oss, heeft gemeend uit deze maatregelen de coneequentie te trekken dat continuatie van zijn functie bij de veehouderijcentrale niet langer gewenscht is. Dienovereenkomstig heeft de heer Oonk tegen 1 Febr. a.s. ontslag gevraagd en verkregen als waarnemend directeur van de Nederlandsche veehouderijcentrale. Het blad verneemt dat het dagelijksch' bestuur thans zal worden samengesteld uit vertegenwoordigers van de drie centrale landbouworganisaties, alsmede een vertegenwoordiger van den handel. Ir. W. de Jong zal als voorzitter optreden en daarmede zijn bemoeiingen met de teeltrcgeling weder hervatten. Voor den R.-K. Boeren- en Tuindersbond zal zitting hebben in het bestuur de heer P. J. van Haaren, tevens vice-voorzitter, voor den Christelijken Boeren- en Tuindersbond, de heer van Berkei en voor het Kon. Ned Landbouw Comité, de heer N. Kingma. De handel za.l vertegenwoordigd worden door mr. Bertels. --- De toestand van den H. Vader. MEER BEDRUST VOORGESCHREVEN Na de beterschap der laatste dagen inzinking van ernstigen aard ? Men seint uit Rome d.d. gisteren aan de Maasb.: Daar de pijnen, welke de H. Vader gedurig lijdt, momenteel weer heviger zijn dan de laatste dagen het geval is geweest, heeft de geneesheer van Zijne Heiligheid, professor Milani, zijn hoogen patiënt geraden korter in Zijn ziekenstoel plaats te nemen en langer het bed te houden. In verband hiermede heeft Zijne Heiligheid gisteren slechts korten tijd in Zijn werkkamer doorgebracht, waar Hij, zooals reeds gemeld, Zijn staatssecretaris, Z. H. Em. kardinaal Pacelli en kardinaal Mariana, lid van de commissie voor het beheer van de goederen van H. Stoel in audiëntie ontving. De Duitsche kardinalen, die op het oogenblik te Rome vertoeven, zijn door Z. H. Em. kardinaal Pacelli aan een maaltijd ger.oodigd. De lijfarts van den H. Vader professor Milani, heeft zich gedwongen gezien te oepalen, lat de massages en de behandeling met warme compressen, welke tot leniging van de pijnen in de beenen van den hoogen patiënt tot nog toe werden toegepast, terstond moesten worden gestaakt, daar Zijne Heiligheid hierdoor te zeer leed. De smarten, welke de H. Vader lijdt, zijn zoo hevig, dat Hij den geheelen middag met gesloten oogen te bed heeft gelegen, intusschen zacht voor Zich heen den Rozenkrans biddend. De hoop op een nieuwe verbetering in den gezondheidstoestand van Zijne Heiligheid behoeft evenwel geenszins te worden opgegeven, daar het hart van den verheven patiënt buitengewoon krachtig is. --- Politieke eenheid Rome-Beriijn. Hussolini's besprekingen met Goering over de Spaansche kwestie. Drie hoofdbeginselen. Virginio Gayda is de eerste, die, in de „Giornale d'ltalia", bijzonderheden mededeelt van de besprekingen tusschen Mussolini en Goering en speciaal over het nu spoedig te verwachten Italiaansch-Duitsche antwoord op de Britsche nota. De reis van Goering heeft volgens hem de kracht van het Duitsch-Italiaansche front ten aanzien van alle Furopeesche vraagstukken bevestigd. Te Rome en te Berlijn blijft de buitenlandsche politiek, zooals Italië die voert, hel richtsnoer. Andere overeenkomsten, waar aan door Italië wordt deelgenomen, bijvoorbeeld het aceoord met Engeland, zijn daarmede niet in strijd, integendeel: zij vormen met die politiek een eenheid. liet belangrijkste der tusschen Mussolini en Goering besproken vraagstukken is het Spaansche .Te dien aanzien kunnen de drie volgende hoofdbeginselen der Duitsch- Italiaansche politiek worden aangegeven: 1. Een communistische regeering kan in Spanje niet geduld wordon. 2. De burgeroorlog moet beperkt blijven tot iedere poging van goeden wil tot het behoud der neutraliteit. Italië biedt Engeland zijn medewerking aan. Als voorwaarde ;vordl slechts gesteld, dat de niet-inmenging algemeen wordt aanvaard en streng wordt toegepast. Italië aanvaardt het toezicht op de vrijwilligers, maar eiseht, Jat het toezicht óok geldt voor het voeren van propaganda voor geldelijken steun aan ;en der strijdende partijen. Binnen twee dagen zal 't Duitsch-Italiaansche antwoord gepubliceerd worden. --- Eden over de Spaansche kwestie. „De gevaren, dal Europa in een oorlog verwikkeld zou worden, beslist beperkt". TWEE BRITSCHE BELANGEN. Niemand heeft het recht zich in Spanje's zaken te mengen, wèlke regeering er ook aan het bewind is. De Engelsche minister van buitenlandsche zaken, Eden, heeft gisterenavond in het Lagerhuis een groote redevoering gehouden over de buitenlandsche politiek, waarin hif met voldoening constateerde, hoezeer het volk in Groot-Brittannië en in talrijke andere landen voor dein vrede is. Eden betreurde echter het ontbreken van een volledige vrijheid, om ui! ing te geven aan dit vredesvcrlangen en de vrijheidsbeperking op het gebied der internationale betrekkingen tuseohen alle landen. Deze beperking belet de wereldqpinie haar invloed volledig uit te oefenen. „Wat den internationalen toestand betreft, verduistert de Spaansohe kwestie alle overige vraagstukken. . Ofschoon het conflict met onverminderde felheid voortwoedt z'un toch de gevaren, dat Europa in een oorlog verwikkeld zou raken, zonder volkomen te zijn, toch beslist beperkt". Eden herhaalde, dat de Britsche politiek zich verzet tegen interventie in Spanje, dat, wanneer iemand, wie dan ook, gelooft, dat uitsluitend tengevolge van dezen burgeroorlog do een of andere buitenlandsche mogendheid Spanje gedurende een generatie zal gaan beheerschen ©n zjjn buitenlandsche politiek leidon, hij', Eden, ervan overtuigd is, dat men zioh vergist. (Applaus). Dit is het minst waarschijnlijke van alle mogelijke gevolgen van dezen burgeroorlog en wel omdat wü, aldus spr., ons energiek zouden verzetten tegen iedere gebeurtenis van dir-n aard. En wij zouden niet de eenigen zijn. Tenzij er iets gebeurt, dat in tegenspraak is mot de geheele geschiedenis van Spanje zal de massa van 't trotsehe Spaansche volk de minste rancunegevoeïen hebben jegens die volkeren^ die zich ook het minst in den burgeroorlog hebben gemengd. De inmenging in Spanje is slecht, niet aïjeen uit mensche- Ujk oogpunt, maar ook van po'itiek standpunt. Het ïs geen Britsch belang, dat Spanje een "bijzonderen regeeringsvorm. hetzij een rechtsche, hetzij een linksohe krijgt. Toestaan, dat wij gaan deelnemen aan een „kampioenschap" van dezen aard,, beVekent deelnemen aan een oorlog van met elkaar strijdende ideologieën, welke wij veroordee'd hebben. Het is aan het Spaansche volk en aan niemand anders, een beslissing te nemen omtrent den regeeringsvorm in Spanje en 3aarom zullen wif voortgaan, de inmenging van bniton af te ontmoedigen. Vervolgens sprekende over de Engelseh- Italiaaneehe verklaring, zeide Eden: „Er is "i»n woi-'l n"*-en kn"*ma in de Ife,l;'*.a:n°ê"he verklaring, die aan welke buitenlandsche mogendheid ook hoe haar regeeiing ook gekleurd moge zijn, het recht zou kunnen geven te interveniëren in Spanje. Betreffende --- de Engelsch-Italiaansche verklaring over de Middellandsche Zee merkte Eden nog op, dat zij noch een pact noch een verdrag is, maar dat de Briteohe regeering hoopt, dat zij een einde maakt aan het hoofdstuk der gespannen betrekkingen. Zjj vormt geen bewijs voor een afwijking van de BrLaohe politiek en vraagt ook geen enkele ooneeïsie van Engelschen kant. Ook brengt zij geenerlei wijziging met zioh mede van welke der Britsche vriendschappen ook. Het staat echter buiten twijfel vast, dat de7e verklaring gediend heeft tot een verhindering: van de spanning in de Middellandsche Zeeu „Wij zijn bereid,, aldus Eden. mede te werken aan de politieke pacificatie van Europa en aan de eoonomisohe samenwerking, doch dr-ze taak eisaht den steun van allen, wil zij tot een goed einde worden gebracht. Indien deze steun geschonken wordt, kunnen wy ongetwijfeld een beter, gezonder en voorspoediger Europa scheppen. Maar wil men dit bereiken, dan moet de wereld niet s'echts haar bewapeningsuitgaven verminderen, zij moet ook haar toevlucht nemen" tot economische samenwerking. Bjj! het vervullen van deze taak weigeren wij zekere zaken te aanvaarde'i. Wij gelooven niet dat Europa moet kiezen tusseben de dictatuur van rechts of I'nks. Wij gelooven niet, dat de democratieën gunslge haarden zijn voor de propaganda van het communisme. (Applaus). Wij beschouwen haar veeleer als een tegengif teg"en het communisme. Eden besloot zijn rede met --- enkele opmerkingen over Duitschland: „Europa vraagt zich momenteel af, waarheen de Duüsohe leerstellingen Duitschland en ons zullen voeren. Europa zoekt ernstig een antwoord op deze vraag, daar het nief steeds een steeds meer onzekere toekomst tegemoet kan gaan. Indien Duitschland volkomen gelijke samenwerking kie-t met Europa, is er niemand in (T:*oot-Brittannië di« bet niet van ganseher harte heVen zak Wij kunnen de wereld niet genezen mét pacten of verdragen, noch met redevoeringen of verheven woorden van vred^. Men moet den wil hebben tot samenwerking. Wij zelf kennen geen groofer verlangen dan volkomen samenwerln'n