DE JAxMBOREE GESLOTEN ONTROERENDE TOESPRAAK VAN DEN CHIEF HET LAATSTE DEFILE De Katholieke verkenners hielden een nachtelijke aanbidding. (Van onzen correspondent) Nacht in het kamp! Een van die wondervolle sterrennachten, waarbij de hemel diep en licht is en vrede en rust daalt over de tenten. Het is of de wind nog navertelt van al de vreugden, die de jongens door den dag beleefden, tot ze vermoeid hun strooizak opzochten onder het wapperend tentdoek. Nog hangt de geur van het rookend houtvuur in je tent en je kleeren zijn er diep van doordrongen. Nu en dan blaast de wind in de smeulende keukengroeven en neemt flarden rook mee over het kamp. Maar daar ginds heel ver boven ons is de hemel helder en twinkelen de sterren in 'n oneindig aantal, alsof ze de eindelooze zorg en goedheid van den Meester willen uitstal len over de duizenden slapende jongens. Nacht in het kamp. Maar een heel bijzondere nacht voor de katholieke verkenners. Stil, zwijgend gaan we groep na groep uit ons kamp over den weg, dien we nu heel goed in den donkeren kunnen Vinden: den weg naar het hoofd l'.taar. Daar immers wacht ons Christus in zijn R. Sacrament: God met ons in de nacht! In den nacht vol sterrerl riep Hij ons zijn verkenners naar Zich toe. En zoo gingen we op weg naar Hem. O, waarlijk gelukkige nacht! In de breede ruimte van het kampaltaar gaven de kaarsen een spaarzaam licht, maar onze oogen zochten en vonden Hem, daar voor ons uitgesteld: God met ons in den nacht. En zoo knielden gedurende deze nachtelijke aanbidding in de open lucht de groepen verkenners bijeen, gehuld in hun kampvuurmantels of capes, en baden om beurten tot den morgen toe voor den vrede van de wereld. Onze katholieke jongens eischen God niet alleen voor zich op, zooals sommigen van hen veronderstellen. Ze willen zich healmaaal aan Hem wijden met al het enthousiasme van hun frissche en krachtige jeugd. En ze weten het, hun goede Meester is geheel aan hen! Maar tegelijk weten ze zich leden van de groote Christen familie over heel de wereld en daarom kwamen ze bidden voor den vrede. De woorden boven het altaar: Pax C\-isti waren als een zaad geweest, als een leuze, die was gevallen in de harten en die nu schuchter boven den grond kwam, maar tegelijk met rijke beloften voor de toekomst. In hun harten daalt Hij iederen morgen neer, want Zijn tent stond tusschen de onzen alle dagen: in hun harten heerscht Hij en langs dien weg zal Hij heersenen in de maatschappij. Als een leuae staat het daar boven het altaar: Pax Ohristi. Dat zal een simpel aan tal letters blijven op zich. Maar werkelijkheid wordt het als duizenden tezamen bidden tot God in den nacht. Christus, Gij zult triomifeeren, Gij zult heerschen en regeeren, Eeuwig in Uw koningsmacht. Laat de vrede op aarde dalen, Laat Uw liefdezon bestralen Heel het menschelijk geslacht. We gingen terug naar on_e tenlten en passeerden nu en dan andere groepen, die op hun beurt gingen bidden. Hun verßennershoeden teekenüen zich af tegen den Hemel, terwijl we elkander passeerden. Ook de terugweg werd in haast volkomen stilzwijgen afgelegd door de verkenners en als een van de houten bruggen wat al te zeer kraakten, spoorlden ze elkander zelfs aan tot stilte. Rondom ons rustte het kamp. Nu en dan veegden de vuurtorens, die langs de kusit staan ,heel in de verte hun lichtbundels langs den hemel. „Kijk eens, wat die een goede zaklantaarn heeft" zei er een verkenner tegen onze vaandrig, wiens lantaarn haast was uitgebrand. „Ja, die is een dekenspeld aan het zoeken," zei de vaandrig en ging verder. --- IN ALLE OPZICHTEN GESLAAGD. De laatste dag van de jamboree was gisteren aangebroken, met een stralend zonnetje. Dat beloofde wat, Ook gisteren waren er reeds vroeg tal van bezoekers, die rustig voor de hekken het officieele openingsuur afwachtten. Gelukkig- voor hen werden zij door het dichte bladerdak van de fraaie boomen beschermd voor de verzengende zonnestralen. Zoo druk als Zondag is het echter niet geworden. Want Zondag was het de recorddag van de jamboree. Niet minder dan 125.000 personen bezochten het terrein. Het was dan ook een drukte van belang. Aan belangstelling heeft het de jamboree dm niet ontbroken en het aantal bezoekers heeft ver en ver het aantal overschreden, waarop bij de begrooting was gerekend, Meer nog, de Nederlandsche jamboree heeft daarmede alle voorgaande geslagen. Welk een succes voor de organisatoren van dit wereldgebeuren en voor allen, die op een of andere wijze aan de totstandkoming van deze tijdelijke tentenstad hebben medegewerkt! De padvinderij heeft hiermede een groote stap in de goede richting gedaan, en allen, zoowel de bezoekers als de duizenden deelnemende jongens zullen aan deze jamboree prettige herinneringen bewaren. Gisterochtend hielden de zeeverkenners een goed geslaagd waterballet, terwijl des middags alle padvinders, evenals op den openingsdag aan het defi'é deelnamen, hetwelk ook thans werd gevolgd door een rally. Nog eenmaal waren de jongens daarmede in de gelegenheid van hun enthousiasme te getuigen en zij namen die gelegenheid dan cok met graagte te baat. Voor het laatst barstten in de groote arena de toejuichingen los, en het was een indrukwekkend schouwspel, de internationale jeugd na al die vermoeien de dagen nog zoo fier en met zooveel opgewektheid en geestdrift langs de tribu nes te zien marcheeren. Des avonds werd de jamboree besloten met een groot kampvuur voor alle deelnemers. Zondag hebben de spoorwegen 40 a 50.000 bezoekers voor de jamboree aangevoerd, terwijl zij 78 extra treinen hebben laten rijden. --- De Chief neemt afscheid van zijn jongens. De deelnemers van de Jamboree zijn er zoo langzamerhand wel aan gewoon geworden in keurige formatie en fiksche pas voorbij de tribune te defileeren op de arena. Maar dezen namiddag was het weer een defile in grooten stijl. Het was weer even grootsch als op den dag van de officieele opening, toen de duizenden langs Haar Majesteit de Koningin voorbijtrokken. Nu trokken ze voor het laatst langs hem, „dien ze vereeren als een ongekroonde koning". De volgorde van de landen was dezen keer tegenovergesteld, zoodat we eerst Zweden voorbij zien trekken. Het kleurige en frissche van den massalen stoet werkt zelfs aanstekelijk op de perstribune, zoodat ze vergeten te noteeren en elkander hun bewondering meedcelen. Het is allerwege te merken, hoe de verkennersbeweging door deze demonstraties een machtigen indruk heeft gemaakt en het prestige er sterk door is gestegen. Groep na groep marcheert voorbij in kejurige orde. Het is een grootsch gezicht in de stralende zon, die heel het veld in licht 'zet, de kleurige vlaggen te zien wapperen in den wind. Heele rijen vlaggen, een bosch van vlaggen zegt de hopman naast me, trekt daar over het veld voorbij. Vooral de vlaggen van onze Nederl. katholieke verkenners hebben de bewondering getrokken gedurende de Jamboree. En dan ook Frankrijk; het deed denken aan een optrekken van een grooten kruistocht of aan een processie van de jeugd: hun vaandels waren als van een schilderij uit Bretagne, waarbij men een oude kathedraal op den achtergrond dacht. Verschillende contingenten wuifden B. P. toe wanneer ze voor bij de tribune trokken en ook hierbij openbaarde zich vaak de eigen landsaard. Het gejuich van de Nooren en Zweden b.v. klonk enthousiast, maar toch meer beheerscht als ik het zoo mag uitdrukken. De Franschen gaven ook hier weer iets aparts aan. Toen ze de tribune naderden werden daar opeens kleurige doeken uit de broekzakken te voorschijn gezocht en aaarmea juichten ze boven hun hoofden hun blijdschap uit, dat ze den Chief mochten begroeten. Zoo trokken de rijen voorbij, volk na volk, zooals het hier op deze wereld Jamboree was vertegenwoordigd, de meer dan dertig landen. Daarna marcheerden ze nogmaals het terrein rond en nogmaals, zoodat het tenslotte een défilé we/d van drie rijen diep, hetgeen aan het geheel een nog massaler indruk gaf. --- In de eerste uren van een neveligen Zondagmorgen botste de Britsche vrachtboot „Clan Macneil" in het Kanaal op de „Princesse Marie José"; laatstgenoemd schip werd bijna in tweeen gekliefd, doch aan de koelbloedigheid van* kapitein, passagiers en bemanning was het te danken, dat een catastrofe werd voorkomen. Op het laatste moment wist de kapitein zijn schip op de kust bij Duinkerker te zetten. Hoe zwaar het schip geramd werd. --- Toen kwam het groote oogenblik: de Chief zou gaan spreken tot zijn verkenners Hij zou de Jamboree gaan sluiten. De wijde arena stond daar als een immens bloemenveld, dat den Chief bewijzen wilde, hoe zn werk aan de jeugd gegroeid is. Duizenden jonge menschen stonden daar met stralend enthousiasme, terwijl hun Chief door hun midden ging naar de raadsrots om de verkenners toe te spreken. Wat staat hij daar in al zijn eenvoud ! Kijkend naar alle zijden, met dat goedige gezicht, dat altijd door een glimlach wordt verhelderd. Wanneer hij wat moet wachten tot de snorrende vliegtuigen van boven het veld zijn verdwenen, zal hem dit ongetwijfeld aangenaam geweest zijn, nu kon hij met de handen in de zakken eens op zijn gemak midden tusschen hen in staan. Dan vraagt hij met de handen even een teeken gevend, dat alle verkenners zullen gaan zitten, hetgeen een gemoedelijker sfeer schept en tegelijk een practische maatregel is, daar het opdringen voorkomt. Onvergetelijk zal allen wel blijven, hoe toen de Chief tot zijn scouts heeft gesproken. „Scouts", zoo klinkt het, „ge hebt een verre reis gemaakt wellicht om hier te komen en toch, nu is het einde weer gekomen van deze Jamboree. Al schijnt het sommigen wel toe, alsof ze gisteren pas is begonnen". De Chief zet dan uiteen, hoe toch hun kort verblijf op de Jamboree van veel nut geweest is, daar ze veel vrienden hebben gemaakt uit andere landen, waardoor de vrede zal worden verbreid over de wereld. De Chief maakt dan een vergelijking met den kinderkruistocht in de Middeleeuwen, toen de jeugd zelf wilde uittrekken om de heilige stad te veroveren. Het was wel een slecht einde, dat deze kruistocht had, maar er werd toch een schoone zaak door gediend. De oorzaken van dit slechte einde waren gebrek aan wapenen en aan voeding, omdat ze te weinig leiding hadden. De Chief ontwikkelt dan in het kort, hoe onze beweging met dien kruistocht is te vergelijken, en hoe de leiders onze jongens zullen voorgaan op den weg naar vrede en goodwill. Midden in dit kamp staat het teeken opgericht van deze jamboree: de Jacobsstaf. En als ge het bekijkt ziet ge er heel duidelijk het kruis in, dat allen wil omarmen. Met de tien punten van uw wet zult ge ertoe bijdragen den vrede machtig te bevorderen. Als een herinnering, om de idee te bewaren zal ik aan iederen contingent-leider thans een Jacobsstaf overhandigen, dien ze mee zullen nemen naar hun land en die hen zai inspireeren den vrede en de vriendschap onder de menschen te bevorderen. Toen kwamen de contingentsleiders een voor een bij den Chief, drukten hem de hand en ontvingen van hem den Jaccbsstaf. Telkens ging er een gejuich op, sterker naargelang het betreffende contingent sterker was vertegenwoordigd, of de betreffende leider meer bekend was geworden tijdens de Jamboree. Zoo hebben prins Gustaaf Adolf van Zweden en prins Emanuel van Liechtenstein, die hun contingenten vergezellen om hun eenvoud de sympathie van allen. Wanneer de Jacobsstaf aan iederen betref fenden leider is uitgedeeld, gaat de Chief verder en wenscht alle scouts een vaarwel en behouden thuiskomst. Velen van U zullen elkander nooit meer Eien en velen zullen ook mij wel nooit meer zien. Gij zijt nog aan het begin van uw leven, maar ik ben m'n Siste jaar ingetreden en dus gaat het naar het einde toe." Ontroerend klonken deze woorden over de arena. Ze wekten emotie in ieder hart en vele leiders konden hun tranen niet weerhouden. De Chief eindigde met een eenvoudige, maar zoo vol vaderlijke goedheid: God bless you all: God zegene U allen! Onder geweldige toejuichingen ging de Chief terug naar de tribune, de hoeden gingen ep de stokken, het enthousiasme was onbeschrijfelijk. We gingen uiteen met een diepen eerbied voor onzen grooten Chief en met het bewust zijn, dat we een heerlijke beweging dienen. --- Telegram van den H. Vader. Na de plechtige H. Mis van Zondagochtend werd door den luidspreker medegedeeld, dat het volgende telegram naar den H. Vader was verzonden: „Tienduizend Katholieke Verkenners en driehonderd aalmoezeniers, verzameld op de Wereldjamboree in Holland, zenden den H. Vader hun verkenner lijke groeten en vragen den Apostolischen Zegen." In antwoord daarop werd het volgende, door Z. Em. Kardinaal Pacelli namens den H. Vader onderteekende telegram ontvangen „Zeer gevoelig voor de eerbetuigingen van de duizenden katholieke verkenners en hun talrijj_e aalmoezeniers, vereenigd op de jamboree, bedankt de Heilige Vader vcor hun geestdriftige betuiging' van aanhankelijkheid hen en hun families van ganscher harte zegenend en afsmeekend de uitstorting van vele [goddelijke genaden." --- Boodschap van den Koning van Engeland. Het bestuur van de wereldjamboree en de Internationale Conferentie ontvingen van Z. M. Koning George van Engeland een bood schap, waarin Zijne Majesteit de deelnemers aan de Jambcree gelukwenschte en de beweging een belangrijken factor noemde tot bevordering van den wereldvrede. --- De jamboree heeft veel geld opgeleverd ! De Tele.gr. kreeg een schatting van bevoegde zijde over het totaal aantal bezoekers. Een aantal, dat kortweg verbijsterend mag heeten, want men verwacht, dat als de officieele cijfers bekend zijn geworden, deze zullen vertellen, dat ruim een half millioen men ?chen een bezoek aan de jamboree hebben gebracht. Waren er op den eersten Zondag 110.000 bezoekers, op den tweeden Zondag werd dit record verre overtroffen. Men schatte het aantal aan de hand van de opgave van alle controles en cok volgens mede deelingen van de zijde der Spoorwegen op 125.000 toeschouwers. Op de acht werkdagen kan men rekenen, dat er dagelijk 35.a 40.000 bezoekers de hekken zijn binnengevallen, zoo dat men op een totaal komt van ruim 500.000 Het is dan ook thans zeker, dat de Jambcree begröoting gedekt is en dat men op een surplus mag rekenen. Hoe groot dit is, kan uiteraard nog niet en zelfs niet bij benadering worden opgegeven. Is het zoo groot als men hoopt, dan zal er zeer waarschijnlijk voor het geldelijke surplus van deze Jambcree een terrein voor de Nederlandsche padvinders aangekocht worden, waarop zij in de toekomst kampen en demonstraties kunnen houden. Althans, zoo luidt de wensch van den Nederlandschen hoofdverkenner staatsraad J. J. Rambonnet. --- NOG EENMAAL BRAND HET KAMPVUUR Prinselijk paar aanwezig. Dolle vreugde op het terrein. Het Prinselijk Paar heeft den Jamboreebewoners op den laatsten avond een verrassing bereid, zoo groot, dat de scouts hun vreugde hierover bijna niet konden verwerken, vertelt de corr. v. d. Telegr. Plotseling, geheel onverwacht, toen het kampvuur al eenigen tijd aan den gang was, verschenen Prinses Juliana en Prins Bernhard tusschen de jongens, die in een compacte massa de heuvels rond het kampvuur bedekten. Zij baanden zich onder onbeschrijfelijk gejuich, een weg tusschen de padvinders door naar den vuurcirkel. Bij de leiders was de verrassing al even groot. „Pom" had juist de Cechische band aangezet om de jongens te helpen het Jamboreelied in het Fransch, Duitsch en Engelsch mee te zingen, maar dit viel natuurlijk in hét water. Van schrik zweeg de muziek, maar niemand bemerkte het. Alles juichte en wuifde met hoeden en zakdoeken. Vooral de vreugde van de Amerikaansche scouts, die vlak achter de leiderszetel zaten, was onbeschrijfelijk. Zij wierpen* hun hoeden van louter plezier in de lucht en wuifden het Prinselijk Paar langdurig toe. Zoowel Prinses Juliana als Prins Bernhard weigerde plaats te nemen in de snel voor hen vrijgemaakte houten zetels. Zij gingen n.l. ongedwongen op den grond voor de leiderszetels zitten. De Prinses, die in een lange grijze jas gekleed was met een grappige, donkergroene Alpino-pet op het blonde haar, was gezeten tusschen lady Baden Powell en mevrouw Rambonnet, terwijl Prins Bernhard aan de voeten zat van lord Baden Powell, die tot aller vreugde ook aan het kampvuur was verschenen, evenals de Nederlandsche hoofdverkenner, staatsraad J. J. Rambonnet. Naast Prins Bernhard had eveneens op den grond plaats genomen prins Gustaaf Adoif van Zweden. Met groote interesse volgden de Prinses en de Prins alles wat zich afspeelde op het podium, waar ,Pom" weer als vanouds den scepter zwaaide en als er liedjes gezongen werden, dan werd er dadelijk meegezongen. Ja zelfs bij het overbekende „Varia", toen de heuvels een deinende zee werden op de maat van de muziek, zaten de Vorstelijke gasten heel ongedwongen en gemoedelijk „mee te deinen" en amuseerden Zij zich kostelijk. Het programma zelf was weer bijzonder aardig. De yells gelukten uitstekend, vooral de Hallo-yell, die ook goed van pas kwam, daar alle scouts luidkeels den Voratelijken gasten konden toejuichen: „We are glad to meet you". De Vogelenzang-yell sloeg ook geweldig in. --- Te Waereghem is Zondag een gedenkteeken onthuld voor de tijdens den wereldoorlog in België gesneuvelde Amerikaansche soldaten. --- VERLAGING TOESLAG OP MELK Van 2.16 tot 1.88 cent per k.g. Het bedrag, dat de melkveehouders voor de melk ontvangen, bestaat uit den prijs op de wereldmarkt en het daarop gegeven steun bedrag. Naarmate de prijs op de wereldmarkt stijgt, kan het steunbedrag worden verlaagd zonder dat de inkomsten der veehouders geringer worden. Het steunbedrag werd het laatst vastgesteld op den grondslag van een Leeuwarder boternoteering van ongeveer 65 ces. per k.g. Sedert is deze noteering gestegen. Vandaar, dat de minister van Economische Zaken aanleiding heeft gevonden, het steunbedrag met ingang van Maandag 16 Augustus te verlaten en wel .ot 1.33 cent per k.g. melk van 3.2 pet. vetgehalte. Hierbij is nog overwogen, dat de stijging der Leeuwarder noteering met een daling van de heffing is gepaard gegaan, daar anders de boterprijs voor den consument zou zijn gestegen. De inkomsten van het Landbouwcrisisfonds loopen dientengevolge terug, hetgeen een vermindering van het steunbedrag wettigt. Voorts is in aanmerking genomen, dat de veehouders op het oogenblik voor het rundvee betere prijzen maken dan eenigen tijd geleden; dat de hoeveelheid melk, welke de veehouders produceeren, toeneemt, hetgeen eveneens gepaard gaat met een vermeerdering van inkomsten en ten slotte, dat het gewenscht is, iedere aanleiding tot verhooging der pachtprijzen te vermijden. In de verlaging van het steunbedrag van 2.16 tot 1.88 is de verhooging van den wereldprijs van boter slechts gedeeltelijk verdisconteerd. De minister heeft op verschillende gronden gemeend, het steunbedrag thans niet met het volle bedrag van de stijging der Leeuwarder noteering te moeten verlagen. Op deze wijze worden te groote schokken vermeden en wordt voorkomen, dat het steunbedrag direct weer zou moeten worden verhoogd, indien de Leeuwarder noteering een dalende richting zou volgen. Bovendien kon op deze wijze rekening worden gehouden met de ook na de vor ge vaststelling van den melktoeslag vermoedelijk nog iets gestegen productiekosten, voor zoover althans deze stijging niet door rationalisatie werd geneutraliseerd. Ten slotte is hierbij ook overwogen het feit, dat het peil van de inkomsten der melkveehouders gedurende de crisis herhaaldelijk relatief laag was. Wanneer een nieuwe verlaging of verhocging van het steunbedrag ter sprake mocht komen, _:il rekening w..rl_r_ gehouden, met het feit, dat de door de slijginj der Leeuwarder noVvring mogelijk sev oraen venaglr.g op de aangegeven g'onden dilmaal ni_i g_heel werd uitgeput. --- EEN ONTPLOFFING AAN HET ALBERTKANAAL TE HASSELT Twee arbeiders gedood en drie gewond. Er heeft zich te Hasselt een ontploffing voorgedaan in een duiker, welke d enen moet om onder het Albertkanaal bij Diepenbeek het water door te laten van een beek, welke Hasselt van drinkwater voorzie.t Hierbij werden twee werklieden gedood en drie gewond. --- Symbolische daad. Dit was ook het laatste nummer. verrichtte daarna nog een symbolische daad en haalde een stuk hout van het vuur, dat bewaard zal worden tot de volgende Jamboree. Het eerste groote kampvuur daar zal met dit stuk hout worden aangestoken. Na het zingen van het Wilhelmus werd de bijeenkomst gesloten, en dit slot mag beschouwd worden al de finale van de Vijfde Jamboree. Tijdens het zingen van het volkslied verlieten het Prinselijk Paar en de leiding door een haag, welke door de jongens werd gemaakt, en die met zaklantaarns was verlicht, de kampvuurplaats, om zoo hun auto's te bereiken. ---