I ' Het Katholiek Comité van Actie j „Voor God" schrijft ons: Adel verplicht! Eerste eisch moet zijn: zelfheiliging aan de bronnen van geloof en sacramenten: vol worden, verzadigd door een ascetisch Katho- .[ licisme. Het ascïtisch Katholicisme der ""f zelfheiliging moet een aanvulling vinden in het „athletisch", actief Katholicisme. Men moet de eigen volheid van . Christus over de ontkerstende wereld uitstorten: optreden als ridder Gods. Luid'klinkt de roep tot ons om zielen die de ridderslag ontvangef willen. Zielenadel verleent alleen het Christendom, want echte adelijke heerschappij beteekent de heerschappij der besten, der aristoi. Christus is de beste van van allen. ¦ Langbehn. * --- INGEZONDEN MEDEDEELINO. . /CJÉiL^I e" •' en 'ie*' Pu,kie van Ce nieuwe Sumatral^^^l Oogst is weer voor de Ritmeester-Rookers --- Uit de Pers. belangrijke artikelen uit andere bladen plaatsen wij onder deze rubriek om er den lezer kennis van te doen nemen en onverschillig of wij er mede instemmen of niet. --- HET ARBEIDSVERBOD VOOR DE GEHUWDE VROUW. Het kath. standpunt. De Juni-aflevering van het tijdschrift .Économie van de Kath. Econ. hoogeschool te Tilburg opent met een artikel van prof. mag. dr. F. A. Weve O.P. over „Het arbeidsverbod voor de gehuwde vrouw." Schr. bestrijdt inzonderheid een artikel van De Nederlander, waarin het beroep van de voorstanders van genoemd verbod op het „natuurlijke bestel" onjuist wordt geacht. Schr. acht het betoog van De Nederlander niet juist en meent, dat dit blad zich ondanks alles toch praktisch op het „natuurlijk bestel" ten aanzien van het gezinsbelang beroept, door n.l. te spreken van de eischen, die dit belang en dat der samenleving aan den wetgever kunnen stellen en die wel zoover gaan, dat daarom een ingrijpen van de overheid noodig is te achten. Schr. besluit zijn betoog als volgt: „Het zij herhaald, dat de katholieke maatschappijleer niets anders bedoelt dan deze eischen van een bloeiend gezinsleven, al meent zij, dat die met den natuurlijken aanleg van vrouw en man samenhangen. Daarom en om geen andere reden vergt naar onze zienswijze het huwelijk van nature dat de vrouw in het algemeen thuis blijft terwijl de man voor het onderhoud werkt, uitzonderingen daargelaten. Wat primaire of secundaire doelstelling van het huwelijk is, valt hier geheel bulten. Wil men voor elk arbeidsterrein de zaak anders gaan regelen, omdat een algemeene natuurlijke tendenz zou ontbreken, dan beteekent dit niets anders dan dat men van meening is, door zuiver redelijk inzicht tot geenerlei directieve voor onze handelingen en die der overheid te kunnen komen, noch op het punt van huwelijk en gezinsleven noch elders." --- ARBEIDSKAMPEN. Onder bovenstaanden titel schrijft de o,erelderlander": Begin dezer maand hebben we enkele opmerkingen gemaakt over Centrale arbeids'kampen voor jeugdige werkloozen. We wezen er toen op, dat het onderbrengen van die jonge menschen heel bijzondere eischen stelt aan de geestelijke en zedelijk:: leiding. Primair is dan ook «le zorg voor de godsdienstigzedelijke leiding. Bij het jongste werkloosheidsdebat wees oud-minister mr. Oud er op, dat dergelijke kampen behooren ingericht te zijn naar Nederlandschen aard, zoodat zooveel mogelijk iedere groep naar eigen levensbeginselen als Eigen onderdeel in dat algemeene kamp wordt samengebracht. Dat de heer Oud recht wil doen wedervaren aan het rekening houden met de levensbeschouwing der belrokken groepen. Stemt lot erkentelijkheid; de woorden echter „zooveel mogelijk" nopen lot een ernstige gereserveerdheid. Want dan is het gevaar zeker niet denkbeeldig, dat de opvoedende Ikracht, die van zulk kampwerk moet uitgaan. in enkele algemeene voorschriften wordt vastgelegd, zonder dat het kampleven doordrongen is van een zoodanige sfeer als katholieken en in het algemeen christelijke ouders voor hun kinderpn verlangen. Nu zullen tegenstanders van die opvatting met de opmerking komen: maar als die jongelui in het normale bedrijfsleven werkzaam ziju, zijn ze daarin toch ook niet ingedeeld naar deze of gene levensbeschouwing. Zoon vergelijking gaal mank. Hel is een zeer groot verschil, of een groot aantal jonge menschen een zeker aanlal uren in een fabriek of werkplaats doorbrengt en ingeschakeld blijft in hef gewone gezinsleven of dat zulke personen voor eenige weken ot' 'maanden worden ondergebracht in een groot centraal kamp. En laten we ook dit niet vergeten: in zoon kamp zijn jongelieden bij elkander, die nagenoeg allen geheel vreemd slaan tegenover regelmatigén arbeid; jongelieden, waaronder er Verscheidenen zijn, die onder deu invloed van een dikwijls maandenlang gedwongen lediggang in een (ingezonden psychischen toestand zijn geraakt; ze hebben geestelijke opbeuring noodig en moeten door zorgvuldige gpdsdienstig-zedelijke leiding weer de kracht in zich voelen, die ten deele in doffe moedeloosheid, onverschilligheid of anderszins is verslapt. Daarom nog eens: een kamp voor jonge werkloozen stelt eigen eischen en geheel andere; de leiding van zulke jonge menschen moet veel meer individueel en in het algemeen anders zijn ingesteld dan bij hel or* ganisatie-werk, zoover we dat kennen voor de rijpere jeugd, die weinig ot' geen bedreiging heeft gekend en in het gewone arbeidsleven i.s ingeschakeld. Om al die redenen stelt de godsdienstigzedelijke vorming van de jonge deelnemers aan een werkkamp eischen van bijzonderen aard. Mei algemeene overheidsvoorschriften hoe goed ook bedoeld, komen we er niet: Bij de jonge menschen in het werkkamp vertrouwen in zich zelf en in de samenleving ie versterken, hen individueel loc te rusten met godsdienslig en zedelijk houvast, hun moreel weerstandsvermogen le versterken is oen aangelegenheid, die wij niet mogen onderschatten. --- HET BEDRIJFSLEVEN SPREEKT ACHTERUITGANG OVER ALLE LINIES KLACHTEN OVER GEBREK AAN KOOPKRACHT EN GESCHOOLDE KRACHTEN Slechtere toestand in de textiel-industrie Interessante analyse van het Centraal Bureau op grond van vele ontvangen rapporten over het eerste kwartaal. TOESTAND IN DE KLEEDINGINDUSTRIE UITEENLOOPEND. in de kleedingindustrie bracht het seizoen uiteraard opleving, doch overigens was de toestand er tamelijk uiteenloopend, waarbij ïn sommige branches onvoldoende werkgelegenheid de overhand had. Dit laatste was o.a. het geval bij de heerenkleeding (maatwerk). Hoewel het mooie weer in Maart de vraag naar voorjaars- en zomerkleeding bevorderde, bleef de werkgelegenheid in dezen bedrijfstak volgens de meeste berichten ten achter bij die van het vorige jaar, zoodat bij het eind van het kwartaal in betrekkelijk weinig verslagen van een bevredigende seizoenbedrij vigheid, in vele daarentegen van een tekort aan werk werd gesproken. Een en ander werd ten deele toegeschreven aan de nog steeds werkende reactie op de groote inkoopen, die na de depreciatie van den gulden waren gedaan. Voorts was o.a. de economische terugslag een ongunstige factor en tevens de nog niet herstelde koopkracht van velen. In dit verband werd ook gewezen op de hooge bedrij f slasten, waardoor het maatwerk niet onder het bereik van een groot deel der bevolking kan worden gebracht. De moeilijk te controleeren werkloosheid onder de vele thuiswerkers nam met de vordering van het seizoen als gewoonlijk af. Aan goed geschoolden bleef een enkele berichtgever een tekort constateeren. Sterk uiteenloopend luidden de berichten uit de confectiefabrieken. Sommige meldden bij het eind van het kwartaal flink of druk werk (aanneming van werkkrachten en deels overwerk), andere voldoende of vrij voldoende werk, weer andere een tekort aan werk met ingekrompen werktijden, dit laatste o.a. toegeschreven aan de nog voortdurende reactie op vroegere groote inkoopen De noodzakelijkheid om de binnenlandsche koopkracht te verhoogen om zoodoende meer arbeid en meer kapitaal te „activeeren" blijkt onverdacht in de analyse van den toestand van ons bedrijfsleven in het eerste kwartaal van dit jaar zooals die door het Centraal Bureau voor de Statistiek in haar jongste maandschrift gepubliceerd, wordt op grond van een groot aantal rapporten en mededeelingen uit allerlei deelen van het Nederlandsche bedrijfsleven. Wij doen hier en daar een willekeurige greep uit het omvangrijke materiaal. Beschamend is het voor het enorme kapitaal-reservoir, dat Nederland is, in de rapporten herhaaldelijk te hooren constateeren dat vele Industrieën kwijnen en vgel arbeiders werkloos blijven wegens gebrek aan koopkracht. en aan onzekerheid omtrent het prijsverloop. Vergeleken bij verleden jaar werd de toestand eensdeels ongeveer gelijk of gunstiger (invloed van het mooie weer in Maart) anderdeels ongunstiger genoemd. In sommige rapporten ontbrak het weder niet aan klachten over onvoldoende prijzen, mede als gevolg van scherpe concurrentie. Wat dit laatste betreft bleef men uit de dameskleedingbranche wijzen op den hinder, die ondervonden wordt van de vele nieuwe kleine huisbedrijfjes. De (gecontingenteerde) invoer van dameskleeding, vnl. uit Duitschïand, nam tegenover verleden jaar aanzienlijk af. Enkele verslagen uit de confectieindustrie klaagden over een tekort aan geschoolde werkkrachten, vooral vrouwelijke. In dit velband werd o.a. opgemerkt, dat de vraag naar goed bruikbaar personeel grooter werd, doordat sommige ondernemingen opdrachten kregen voor het vervaardigen van militair werk. --- Schoenindustrie klaagt over gebrek aan koopkracht. De flauwe stemming op de huidenmarkt (dalende prijzen) drukte de vraag naar leer en daardoor ook de werkzaamheden in de leerlooierijen. Sommige van deze gingen in verband hiermede tot ontslag van enkele werkkrachten en (of) tot eenige inkorting van den werktijd over. Anderzijds kwam echter ook aanneming van werkkrachten voor. De uitvoer van leer was naar het gewicht genomen grooter dan in het le kwartaal van 1937 (586 tegen 478 t.), doch naar de waarde gerekend kleiner (f 2,2 tegen f 2,5 millioen). De invoer liep terug van 545 tot 366 t. en van f 2,1 tot f 1,2 millioen. De gedeeltelijke contingenteering van den invoer (o.a. voor overleer) werd per 1 Januari voor een jaar ongewijzigd verlengd. De vereeniging ter behartiging van de belangen van Nederlandsche Zoolleerfabrikanten en leerhandelaars, die was gesticht om den handel tusschen beide categoriën te regelen, werd voorloopig buiten werking gesteld. Uit de gegevens over personeelssterkte en werktijd ln een groot aantal schoenfabrieken blijkt, dat het gezamenlijke aantal man uren in duizendtallen (van de arbeiders direct bij het productieproces betrokken) in de eerste week van de maanden Januari— April resp. 271, 348, 369 en 381 bedroeg, tegen resp. 388, 413, 425 en 411 in de overeenkomstige weken van 1937. De werkgelegenheid bleef dus, hoewel in verband met het voorjaar toegenomen, belangrijk ten achter bij verleden jaar, al moet hierbij in aanmerking worden genomen, dat toen de oploopende prijsbeweging op de vraag naar schoenen zeer stimuleerend werkte. Van de ingekomen verslagen rapporteerde, in overeenstemming met het bovenstaande maar een klein deel een voor het seizoen bevredigende bedrijvigheid, verschillende andere daarentegen een tekort aan werk. De ongunstige toestand werd behalve aan de te groote productiecapaciteit voor de binnenlandsche behoefte, vnl. toegeschreven aan gebrek aan koopkracht bij velen en craaruit voortvloeiende onvoldoenden verkoop bij de winkeliers. Daarbij oefende de scherpe onderlinge concurrentie (o.a. veel aanbod van minder kwaliteit schoeisel) 'n nadeeligen invloed op de financiëele resultaten. Weder werden eenige fabrieken stopgezet. Ter bevordering van meer gezonde bedrij f sverhoudingen werd begin Februari door den minister van economische zaken een tijdelijk vestigingsverbod afgekondigd. De uitvoer van schoenen, hoewel onbeteekenend tegenover voorheen, was weder grooter dan in 1937 (37.500 tegen 29.700 paren). De (gecontingenteerde) invoer liep terug van 258.000 tot 242.000 paren, Uit de drijfriemenfabricage kwamen gedeeltelijke berichten in van vermindering van werkzaamheden (echter geen ontslag). Een der ondernemingen (leder- en drijfriemenfabricage) klaagde over concurrentie door den invoer van goedkoope Belgische riemen-coupons. --- Ingezonden Stukken. (Buiten verantwoordelijkheid der Redactie), Geachte Redactie, Mag ik voor het onderstaande in Uw nummer van a.s. Zaterdag beleefd om een plaats in uw geëeerd blad verzoeken? Bij voorbaat mijn dank. --- DE WERKLOOSHEID. Het is niet te verwonderen dat de honderdduizenden werkloozen in den lande plus de duizenden die practiseh om het werkloos zijn, het land zijn uitgejaagd — en nog wel naar een land waar zij weinig heil naar de ziel hebben te verwachten — niet lang bevredigd zijn over het verloop van het werkloosheidsdebat in de Tweede Kamer. Want dit debat heeft wel aan het licht gebracht, dat er ook thans nog geen doortastende, afdoende maatregelen van de zijde der regeering worden beraamd. Het zal blijven bij een beetje meer lapwerk. Tegen een paar lappen meer of minder zullen geen overwegende bezwaren bestaan. De regeering verwacht thans vooral heil uit opleving van het bedrijfsleven zelf. Maar juist op dit aambeeld hebben de katholieken de laatste jaren tevergeefs gehamerd. Had de vorige regeering meer zorg aan dit bedrijfsleven besteed, had men tijdig, tegelijk met Engeland bijv. gedevalueerd, had men eerder den vrijhandel den rug toegekeerd, had men bovenal eigen industrie gesteund en opgevoerd, jaren eerder dan thans, wij zouden met de werkloosheid niet aan de spits van Europa staan. Het is nog niet zoo heel lang geleden, dat een overheidsbedrijf als de spoorwegen haar machines uit het buitenland betrok terwille van . eenig geldelijk voordeel; men heeft een' ander gesteund overheidsbedrijf, de K.L.M, haar vlieg tuigen uit het buitenland laten betrekken, welken bij wat goeden wil ook hier gemaakt hadden kunnen worden en trouwens voorheen ook hier gemaakt zijn. Vrijhandel moest er zijn terwille ook van de Nederl. zeescheepvaart. Maar de Nederl. handelsvloot is met honderdduizenden tonnen teruggeloopen. Men heeft den passagiersdienst van Amsterdam op Zuid-Amerika laten opheffen, terwijl het maar weinig had gescheeld of ook dien van Rotterdam op Noord-Amerika had men rustig laten opheffen. Het is wel droevig voor de honderdduizenden slachtoffers der werkloosheid, te bedenken, dat de man, die bij dit regeerbeleid jarenlang de leiding had, thans nog de leiding heeft. Dat er uit vrijzinnig kapitalistische vrijhandelskringen druk op dezen in 1937 gestemd is had natuurlijk wel een gewichtige reden. Alleen bij flinke winst der antirevolutionnairen kon men hopen hem als leider te houden. En de katholieken die, heusch niet om Colijn,aan het hoofd te houden, op de Staatspartij hebben gestemd, maar het dezen keer bijzonder trouw deden om de noodzaak van hun eenheid, ook met het oog op de gebeurtenissen in Duitschïand en Spanje, zagen door de schijn-overwinning van Colijn zich de hun toekomende leiding ontgaan. De katholieken zijn met hun 31 zetels in de Kamer wel bijzonder bescheiden. Men zou eens wat beleven als de N.S.B. 31 zetels in de Tweede Kamer bezat! Natuurlijk heeft ook de regeering Colijn in de achter ons ligende jaren gemeend het beste voor ons land te doen. Echter: regeeren is vooruitzien. Natuurlijk is dit niet zoo eenvoudig. Maar ieder zal aan de hand van de feiten moeten toegeven, dat de regeering Colijn met de allervoornaamste belangen van het land wel bijzonder bijziende is geweest. Met den vrijhandel de devaluatie de defensie zag zij niet! Wat de landsverdediging aangaat: vijf jaren voor de inlijving van Oostenrijk stelde zij nog een bezuinigingscommissie voor onze toch al zoo zwakkelandsverdediging in !! Het heeft haar in de afgeloopen jaren aan waarschuwingen en raadgevingen niet ontbroken. Voor de defensie heeft zij althans een anderen weg ingeslagen. Ten aanzien van de bestrijding der crisis ging zij met een zekere stijfhoofdigheid haar gang, tot een stroom van maatregelen onafwendbaar werd, waarop zij zich thans als blijk van haar activiteit beroemt. Intusschen geldt niet zoozeer de vraag hoeveel er is gedaan als wel de vraag wat heeft men bereikt. Waren de maatregelen doeltreffend ? Had men door tijdig ingrijpen niet veel meer kunnen bereiken? De honderdduizend werkloozen kunnen hier op antwoorden. Het kan zijn nut hebben op het falen van vorige regeeringen te wijzen, omdat deze regeering ook weer een zwak oog voor de teekenen des tijds schijnt te hebben. Wij grenzen aan een zeer actief rijk van 70 millioen zielen, een land waar één wil wet is en er op velerlei gebied doortastende maatregelen worden genomen. Willen wij niet hopeloos ten achter raken dan zal er ook hier veel moeten veranderen. Laten wij zoo verstandig zijn de kwade dingen te weren, maar het goede over te nemen. En het goede is: de enorme activiteit daar tegen de werkloosheid. Het gemeenschapsgevoel in ons volk zal nog heel wat ontwikkeld moeten worden. De vacarrtie is in aantocht. Duizenden landgenooten gaan straks met millioenen guldens buitenlandsche hotels aan het werk helpen. Hooge en allerhoogste ambtenaren geven het voorbeeld ! ! Die millioenen guldens zijn voor de Nederlandsche gemeenschap verloren. Minister Colijn heeft in de Tweede Kamer gezegd, dat de werkloosheidsbestrijding ook een financiëele kant heeft. Inderdaad ! Wat zou er nu billijker zijn dan dat een deel van dit, aan het buitenland verloren geld aan den fiscus geofferd wordt ? Zal het de vacantiemenschen, die later graag pochen in het buitenland geweest te zijn, niet een voldoening zijn tevens financieel meegeholpen te hebben aan leniging van de werkloosheidellende ? Lui die hier hun geldt verdiend hebben, of nog verdienen, hier van noodlijdende gemeenten of dito maatschappijen hun pensioen betaald krijgen, wonen in het buitenland waar men aldus profiteert van de hier met moeite opgebrachte gelden. Wat zou er billijker zijn dan een wet om in eigen land te blijven ? Hoeveel gelden van de pachtboeren gaan via de landheeren naar het buitenland? Hoeveel van het aan de werklieden onthouden loon ! 1937 Was voor vele groote maatschappijen een goed jaar. Millioenen guldens winst. Gelukkig. Wij weten: niet alles wordt aan de aandeelhouders uitgekeerd. Velen zijn wel zoo verstandig een deel voor afschrijving en een deel voor reserve te bestemmen. Niettemin wordt er een aardig sommetje in vele gevalen uitgekeerd. Waat blijven deze centen? Dat wil zeggen: worden zij aangewend tot versterking van het bedrijfsleven in Nederland ? Of vindt men het economisch alleen maar verantwoord dezen te beleggen in Rusland of Duitschïand, zooals voor en na den oorlog ? Nederlandsche industrie kwam maar weinig in aanmerking. Nederlandsche arbeiders moesten ook voor den oorlog van 1914, ondanks de lage loonen, naar het buitenland om werk te vinden. Nederland heeft voor industrialisatie altijd een „onvoldoende" gehad tot groot nadeel van de arbeiders in de eerste plaats. Hoeveel sterker zou ons bedrijfsleven staan indien er van overheidswege voldoende aandacht aan deze materie en er een sterke rijkscontrole op uitgifte van financiën naar het buitenland, bestond. Hoevele ontzettend groote financiëele stroppen in Rusland en Duitschïand gehaald waren voorkomen. Stroppen die tot groote schade van het heele Nederlandsche volk zijn geweest. Nederland zal zich in de toekomst meer als, een gezin moeten gaan gevoelen, een gezin waar de centen van den grooten broer worden aangewend tot aanschaffing van versterkende middelen voor het zwakke zusje. Samenwerking en eensgezinde samenwerking van partijen en standen zal broodnoodig blijken wil men het hoofd in de toekomst boven water houden. Men zal de consekwenties van een practiseh christendom hebben te aanvaarden wil men met succes de opkomst van het nationaal socialisme tegengaan. Tilburg, Juni 1938. Hoogachtend, Uw dn. W. A. K. --- Slechtere toestand in de textielindustrie, De toestand in de textielindustrie was in het eerste kwartaal van 1938, behoudens en kele uitzonderingen, belangrijk slechter dan in het overeenkomstige tijdvak van 1937, — terwijl ook ten opzichte van het voorafgaande kwartaal een verdere achteruitgang optrad. Het gemiddeld aantal ingeschrevenen werkloozen nam van 8300 in het vierde kwartaal van 1937 toe tot 9209, het grootste aantal sinds de depreciatie van den gulden. Gedeeltelijk moet deze ongunstige toestand ongetwijfeld worden toegeschreven aan de zeer scherpe reactie in de vraag naar textielgoederen na de groote verkoopen in de laatste maanden van 1936 en het begin van 1937. De groote voorraden, welke toen bij den handel gevormd werden, vinden door de nog steeds geringe koopkracht op de binnenlandsche. markt een tragen afzet, terwijl ook de gedrukte stemming op de grondstoffenmarkten een ongunstigen invloed uitoefent op de verkoopmogelijkheden. Naast de vermindering van de bedrijvigheid, waarvan 't meerendeel der berichtgevers gewaagt, is door de toenemende verkoopmoeilijkheden de concurrentoestrijd verscherpte Verschillende berichtgevers maken dan ook melding van een voortgezette afbrokkeling der prijzen, welke soms nauwelijks winstgevend genoemd worden. --- Verdere achteruitgang in de katoenindustrie In de katoenindustrie heeft de achteruitgang welke in de 2e helft van het vorige jaar is ingetreden, zich in 1938 verder voortgezet, al daalde het gemiddelde peil vari de bedrijvigheid nog niet beneden dat van het le kwartaal 1937. De teruggang was relatief het sterkst bij de katoenspinnerijen. Naast de verminderde vraag van de weverijen wordt dit door verschillende berichtgevers toegeschreven aan de scherpe concurrentie (vnl. uit België en Tsjecho— Slowakije), waarbij gewezen wordt op het ontbreken van invoerrechten op garens. Hierbij moet wordfti opgemerkt dat blijkens de uitkomsten van de Statistiek van In- Uit en Doorvoer de import dit jaar aanzienlijk kleiner was dan in het le kwartaal 1937, terwijl ook ten opzichte van het voorafgaande kwartaal een vermindering optrad. Verder trad bij de katoenweverijen 'n verdere vermindering van bedrijvigheid op. Had de vermindering van de bedrijfsdrukte zich tot nu toe beperkt tot de vrijwel ondernemingen, die in hoofdzaak voor de binnenlandsche markt werken, in het afgeloopen kwartaal trad ook bij de groote exportbedrijven eenige slapte in. Reeds eenige maanden geleden werd melding gemaakt van een vermindering van de loopende orders en een toeneming van de consignattievoorraden. Hoewel een aantal ondernemingen nog eenigen tijd werkte in anticipatie )p eventueele toekomstige vraag, moest toch op het einde van het kwartaal tot een inkrimping van de productie worden overgegaan, hetgeen leidde tot ontslag van personeel en (of) inkrimping van den werktijd. Ook het prijsverloop van de katoenen manufacturen was nog ongunstig voor de weverijen. Terwijl de prijzen van deze laatsten nog eenigszins afbrokkelden, werden de katoenen garens op het laatste van het kwartaal iets hooger genoteerd, in overeenstemming met den prijs van de ruwe katoen. De export van katoenen manufacturen, hoewel naar hoeveelheid on waarde nog veel grooter dan in de eerste 3 maanden van 1937, bleef aanzienlijk ten achter bij het voorafgaande kwartaal (rond 28 pet. van de waarde). In de katoentwijnerijen en naaigarenfabrieken kwam de teruggang, welke in het laatste van 1937 inzette, tegen het einde van Maart tot stilstand, al was de gemiddelde bezetting in de eerste week van de maand nog veel ongunstiger dan in het laatste kwartaal van 1937 (— 20 pCt.) De totale waarde van de productie verminderde met rond 15 pCt. In de afdeeling breigarens van een der fabrieken heerschte een ongekende slapte De bezetting was slechts een vierde van de overeenkomstig periode in 1937. De gang' van zaken in de wolindustrie was in het eerste kwartaal van dit jaar nog weinig bevredigend. Weliswaar deelden eenige berichtgevers mede, dat de toestand onveranderd was, doch in verschillende groote bedrijven had een verdere inkrimping van den werktijd plaats tot 4 dagen j>cr week, terwijl in sommige gevallen ontslag volgde. Ook in dezen tijdvan de textielnijverheid vermeldden meerdere berichtgevers een stagnatie van den verkoop en een geringe reserve aan loopende orders. Ten opzichte van de vrij goede bezetting in het le kwartaal van 1937 is dan ook een zeer belangrijke teruggang te constateeren. De prijzen van de verschillende soorten manufacturen liepen nog iets terug in vergelijking met voorafgaande perioden, al kwam de voortdurende daling van de wolprijzen tegen 't einde van het kwartaal tot stilstand. De prijzen worden onbevredigend genoemd door de zeer scherpe binnenlandsche concurrentie. In het belangrijke centrum Tilburg trad na een zeer slecht begin van het jaar tegen Februari eenige verbetering' in, waardoor gedurende eenigen tijd zelfs gemiddeld meer dan 48 uur per week gewerkt werd. Naarmate het tijdvak verstreek, verminderde de bedrijvigheid weer. Het verloop van het aantal gewerkte uren (in duizendtallen) der arbeiders direct bij het productieproces betrokken was in de eerste week der maanden October 1937 t.m. Maart 1938 als volgt: 238, 219, 213, 230, 226. De (met uitzondering van wollen dekens) gecontingenteerde invoer was geringer dan in 1937, al bewoog hij zich op hetzelfde peil als in het 4e kwartaal. De export, hoewel in absolute grootte nog van weinig beteekenis, was zoowel voor dekens als voor manufacturen belangrijk grooter dan verleden jaar. --- ZUID-AFRIKAANSCHE WOL. Het gezantschap van de Unie van Zuid- Afrika heeft de volgende inlichtingen ontvangen omtrent den wolverkoop aan de verschillende havens voor de week eindigende 18 Juni 1938: *Aangeb. balen: *verk. balen: Port Elisabeth 2.245 1.648 Oost Londen 500 205 Durban 246 - 111 Kaapstad 548 219 *De cijfers toonen slechts aan de hoeveelheid wol, die aangeboden en verkocht wordt op de veiling en sluiten geen particuliere of onderhandsche verkoopen in. Prijzen voor gewasschen wol af lager, week eindigende 16 Juni 1938: 70's gemiddeld 1/7 _ d., 64's gemiddeld 1/7 d. In alle klassen overgebleven stukken en gemiddelde tot goede keuze in de middensoort en korte wol. Markt tamelijk prijshoudend, maar sloot met neiging tot verslapping. ---