AHA...! STOKVISCH ï Opgeruimde gezich- raj ten, een smullend ge- 5§ zin en een buitenge- EE woon voedzaam en |E licht verteerbaar ge- |i recht, dat is wat U BE met stokvisch bereikt. RX Onthoudt. Uw gezin M niet langer dit verruk- m kelijke en goedkoope il wïntergerecht.; §Ë GRATIS. YenSi ge* W frankeerde brief- M kaart met Uw naam fts en adres aan: Pr opa- \$L gandabureau voor Eg Stokvisch, Heeren' f§, gracht 226, Adam 11 en U ontvangt het |J handige recepten- a boekje geheel gratis, jm EET H STOKVISCH 1 V VOEDZAAM fff \ EN ¦0' \goedkoop^^ SPECIAAL ADRES VOOR: MOOIE, BLANKE, GEWEEKTE Stckvlstk KAAS- EN VISCHHANDEL „de ómm* HUB. v. d. HOUT J. P. Coensiraat 42 Tel. 2596 Ook bij ons ontvangt TJ GRATIS het STOKVISCH.RECEPTEN BOEKJE. --- PROCURATIEHOUDER EN REIZIGER ONDER EEN HOEDJE Ondanks afspraak van consignatie kreeg cliënt kwitantie Wie niet betaalde werd veroordeeld I De recherche te Maassluis is overgegaan lot aanhouding en opsluiting van den procuratiehouder J. A. D. uit Amsterdam en den reiziger .1. D., uit Leiden, die zich aan het plegen van meineed, oplichting en valschheid in geschrifte zouden hebben schuldig gemaakt toen zij in dienst waren van het Technisch Handelsbureau H. en Co. te Amsterdam. Zij zijn inmiddels uit hun functie bij die firma ontslagen. Een der aangehoudenen heeft bekend. Beide mannen zuilen ter beschikkingvan den officier van Justitie worden gesteld ien naar hel Huis van Bewaring te Botterdam Worden overgebracht. ! De reiziger bezocht voor genoemd technisch bureau firma's in den lande. Meestal kwam hij daarmede overeen, goederen in consignatie te zullen zenden. De goederen werden daarna prompt toegezonden. Na korten tijd volgde echter de aanbieding van een kwitantie voor geleverde goederen. De betrokken firma's zonden dan de kwitanties doorgaans terug met de opmerking dat de goeteren volgens afspraak in consignatie waren ontvangen. Hierop kwam dan een schrijven, waarin de Amsterdamsche firma 11. en Co., mededeelde, van geen overeenkomst tot het zenden van goederen in consignatie te weten en vat van een koop der goederen sprake Was. . Wanneer na aanmaningen geen betaling volgde, werd de firma middels gerechtelij ken weg tot betaling verplicht. Zoo ook een firma te Maassluis. Zij hoorde zich door het kantongerecht te Schiedam vcroordeelen tot betaling der vordering en de gemaakte proceskosten. Bij dit geding trad de procuratiehouder als getuige op. De firma te Maassluis berustte ïiict in dit vonnis. Er van overtuigd zijnde, dat beide mannen, die natuurlijk verklaringen onder eede hadden afgelegd, hadden gelogen, diende zij bij de politie te Maassluis een aanklacht in tegen J. A. D. en J. D. wegens meineed. De recherche stelde een uitgebreid onderzoek in en deed verrassende ontdekkingen. Het bleek, dat beide mannen elkander hielpen buiten hun werkgever om. De reiziger gaf voor, goederen in consignatie le zullen . zenden en de procuratiehouder zorgde voor aanbieding van de kwitantie, de aanmaning tot betaling en de beslissing middels gerechlelijken weg. 'Er kwam aan het licht, dat het tweetal in verschillende plaatsen in ons land op deze bedriegelijke wijze slachtoffers hadden gemaakt. Door het onderzoek van de politie Iging de zaak aan het rollen en de directie van H. en Co., kreeg ook klachten over de leveringsvoorwaarden der goederen te behandelen. Er waren inmiddels zakenfieden geweest, idie na de aanbieding der kwitantie de goederen teruggezonden hadden. De directie wist echter niets van de ontoelaatbare praktijk en het gevolg was, dat beide mannen ontslagen werden. Er werden tijdens het onderzoek Steeds meer oplichtingen ontdekt en thans zijn reeds meer dan veertig gedupeerden bekend. Te Schoonhoven werd o.m. een zakenman op dezelfde wijze als de firma te Maassluis tot betaling der goederen en proceskosten .veroordeeld. Ten slolte kreeg de politie te Maassluis zooveel bewijsmateriaal in handen, dat het plegen van meineed, oplichting en valschheid in geschrifte kwam vast te staan en lot aanhouding van beide mannen kon worden overgegaan. --- HET HARTELIJK ONTHAAL DER VRIJWILLIGERS UIT SPANJE. Wat de minister daarvan verklaart. Op de vragen van Ridder van Rappard betreffende het van regeeringswege verstrekken van een warmen maaltijd aan de uit Spanje terugkomende Nederlandsche vrijwilligers, welke luidden: 1. Is het juist, dat blijkens een bericht, voorkomende in de Nieuwe Rotterdamsehe Courant van 6 December j.1., ochtendblad, aan de uit Spanje terugkomende Nelerlandsehe vrijwilligers, na hunne visitatie te Roosendaal, in de eerste klasje restaurants aldaar van regeeringswege een warme maaltijd is verstrekt, nadat zulks eveneens was geschied te Cerbère, terwijl de regeering hun proviand tot Parijs had doen medegeven? 2. Zoo ja, welke redenen brachten de regeering daartoe? 3. Was de regeering bij bedoelde officieel vertegenwoordigd? Heeft de heer Colijn, minister van staat, minister van algemeene zaken, voorzitter van den raad van ministers als volgt geantwoord: 1. Het antwoord op deze vraag luidt bevestigend, met dien verstande, dat den vrijwilligers van Nederlandsche herkomst bij hun transport van de Spaansch-Fransche grens tot aan Nederland van regeeringswege eenig proviand is verschaft te Oer.bère en te Parijs, terwijl hun aan warm maal is verstrikt te Roosendaal. 2. Bij de repatriatie van individueele re-sonen is de regel, dat van regeeringswege den betrokkenen een weinig geld wordt ter hand gesteld, ten einde zich in hun noodzakelijke behoeften op de reis naar Nederland te kunnen voorzien. Aangez'en echter de Fransche en Belgische regeeringen de voorwaarde hadden gesteld, dat op het transport van de 117 vrijwilligers uit Spanje nauwkeurig toezicht zou worden uitgeoefend, is hun van regeeringswege geen geld gegeven, doch zijn levensmiddelen verstrekt, onder toezicht van den leider van het transport, gedurende de reis, en van den dienst der grensbewaking te Roosendaal. 3. Gelijk naar het oordeel van den minister vanzelf spreekt, was de re~e2ring niet officieel vertegenwoordigd bij de maaltijden, als hierboven bedoeld. --- Handelsspionnage en meineed? Buitenlandsch industrieel te Amsterdam gearresteerd Vrijdagmiddag meldde zich de Justitie aan de villa van den heer M. H., wonende aan het Albert Hahnplanisoen, te Amsterdam. De heer H. bevond zich thuis en had niet het minste vermoeden van bet bezoek der Justitie. De huszoeking duurde ongeveer drie uren en strekte zich uit, niet alleen tot de privé-kantoren van den beer H., doch tot de geheele villa. De heer H. had reeds lang de aandacht van de Justitie, naar aanleiding van klachten, die over zijn doen en laten (hij staat bekend en ingeschreven als industrieel) waren ingekomen. Ook van uit het buitenland'waren meermalen op- het Departement van Buitenlandsche Zaken, te Den Haag, inlichtingen omtrent H. ingewonnen. Reeds langen tijd was de Rijksrecherche bezig, gegevens omtrent hem te verzamelen, mede naar aanleiding van een klacht, dat H. zich zou hebben schuldig gemaakt aan het omkoopen van ambtenaren van een bevrienden buitenlandschen Staaf. H. staat bekend als zeer rijk, en 'beeft zitting in talrijke groote ondernemingen. Vooral met Rusland doet hij veel zaken en schijnt ook betrokken te zijn bij een Russische Handelsonderneming, die te Amsterdam in een groote villa in Zuid gevest-gd is. H. is iemand, die In a'les doet, tot zelfs in vliegtuigen toe, die hij aan buitenlandsche mogendheden, naar men beweert Spanje en Rusland, zou verhandelen. Het is iemand, die gaarne in relatie treedt met de h-oogst geplaatste personen in ons land en wanneer het hem ge'ukt is, met dezen briefwisseling te onderhouden, gaat hij h;er prat op en laat deze correspondentie dikwijls in kringen, waar deze cor^esoondente indruk maakt, zien. Indertijd heeft de Amsterdarnsche poiiüe reeds met hem te maken gehad, toen hij ongenoegen kreeg met iemand van zijn personeel. Deze, een buitenlander, scheen van het doen en laten van H. goed op de hoogte te zijn en stak dit niet onder stoelen of banken. H. beeft toen getracht dezen man uit ons land uitgewezen te krijgen en maakte gebruik van het afschrift van een vonnis, tegen zijn employé, dat indertijd in Straatsburg was uitgesproken. Bij' een bekende firma in cliehé's en lichtafdrukken, liet hij een aan- tal afdrukken van dit vonnis maken. De ontslagen employé kwam echter achter dit plan en haalde bij de lichtdrukkenfirma op den naam van H. de bestelde exemplaren af. Toen H. een dag later aan de drukkerij verscheen, hoorde hij, dat de afdrukken reeds waren afgegeven. De onts'agen employé had van een en ander ds Amsterdamsche politie in kennis gesteld, en toen men met het onderzoek bezig was, verscheen ook H. aan het politiebureau om aangifte te doen van het onrechtmatige afhalen van de lichtafdrukken. Toen hij echter hoorde, dat het geval reeds bij de politie bekend was, daar zijn ontslagen employé reeds zelf mededeeling aan de politie had verstrekt, trok hij zijn klacht in. Ondertusschen bleek, dat de employé ook de Rijks-poütie op de hoogte had gesteld, zoodat deze toen verder het onderzoek ter hand heeft genomen. De huiszoeking van Vrijdagmiddag, zou ook gaan over een meineed-zaak en enkele gevallen van handels-sp'onnage. De Justitie heeft verscheidene boeken en bescheiden in beslag genomen, terwijl H. gearresteerd is. De reche-che heeft hem in den loop van den avond ter beschikking gesteld van den Officier van Justitie te Den Haag en alda*ar is hij voorloopig ingesloten. Nog valt te melden, dat de hu:szoek;ngen zijn gesch'ed in verband met een verklaring, die H. in een belangrijke civiele zaak in Den Haag, betreffende ©en kwestie over levering van vliegtuigen, heeft af^e'egd. Het betreft hier een vermoeden van meineed. Bij de huiszoekingen is naar contracten gezocht. In beide perecelen zijn vele paperassen en boeken in beslag genomen. --- HET NATUURLIJKE RECLAMEMIDDEL. Daar reclame voor levensmiddelen voor de huisvrouwen ook nieuws is, ligt het voor de hand, dat deze reclame in couranten, daar waar men gewend is al het nieuws te vinden, het best od haar plaats is. Courantenreclatne is het „natuurlijke" reclamemtddel. Bovendien bewijst zorgvuldige controle der resultaten van onze reclame de juistheid van deze stelling. Vandaar dat wij verreweg het grootste deel van ons reclame-budget in courantenreclame beleggen. Zoo liet de reclamechef van een kruideniersbedrijf zich onlangs uit. --- DOOR SPOORBOOM TEGEN TREIN GEREDEN. Wonderlijk goede afloop van ongeluk in den mist. Vrijdagavond om ongeveer kwart over zes reed de Spakenburger vischkoopman v.d. G. met zijn motorcarrier op den Hooglandscheweg te Amersfoort. Door den mist bemerkte hij niet, dat de spooroverweg gesloten was. Hij reed door den boom heen en werd door trein 126 uit Zwolle gegrepen. De carrier werd een tiental meters meegesleurd en totaal vernield. De bestuurder echter kreeg wonderlijk genoeg in het geheel geen letsel. Met eenige minuten vertraging kon de trein doorrijden. --- DIEFSTAL VAN WINKELGOEDEREN. Twee meisjes uit Alkmaar aangehouden. In een confectiemagazijn aan het Damrak te Amsterdam zijn twee dienstboden, resp. 20 en 21 jaar oud en wonende te Alkmaar, aangehouden. Zij worden verdacht van dief stal van winkelgoederen. --- ORDENING IN SCHOENINDUSTRIE EN SCHOENHANDEL Men verzoekt ons opname van het volgende uit het Vakblad voor de Schoenmakerij en den Schoenhandel: Het tempo, waarin diverse opvolgende ordeningsmaalregelen voor onze branche werden getroffen, hebben wij reeds in verschillende artikelen onder bovenstaand hoofd geprezen, terwijl meermalen naar voren is gebracht, dat men niet elke maatregel op zich zelf, doch in het raam van het totaal der getroffen en nog te treffen maatregelen moet beschouwen. Het schrijven over dit onderwerp heeft zich in de laatste maanden beperkt tot een korte waarschuwing in het vakblad 25 Augustus en een nog kortere in het vakblad van 29 September, welke beide waarschuwingen vooral ten doel hadden, tijdig maatregelen te zien treffen, waardoor het onmogelijk wordt gemaakt, dat 't grootfiliaalbedrijf tot practisch ongelimiteerde vestiging van filialen overgaat, zoodra het bestaande vestigingsverbod voor schoenwinkels en schoenmakorijen wordt opgeheven, welke opheffing volgens de wet uiterlijk 8 Februari '39 moet geschieden. Intusschen hebben vele anderen zich geroepen gevoeld, om in artikelen of ingezonden stukken van hun misnoegen te doen blijken. Sommigen gaan daarbij echter tever en ageeren tegen de meest voor de hand liggende en ook gewenschte gevolgen van bepaalde maatregelen. Vast staat evenwel, dat een ieder, die bij het vak betrokken is, op 't oogenblik sterk de indruk moet krijgen, dat er thans weinig gedaan wordt door de verantwoordelijke besturen om verbetering in reeds getroffen maatregelen, of om nieuwe, nog noodzakelijker maatregelen, ter completeering van de reeds getroffene, te verkrijgen. Of is men binnenskamers wel actief en en in staat ons in dit opzicht een verrassing te bezorgen? Hoe dat ook zij, het lijkt ons nuttig eens even een terugblik te werpen, om ons de genomen maatregelen en hun gevolgen duidelijk voor oogen te stollen. De allereerste ordeningsmaatregel was de verbindendverklarinig van het collectief arbeidscontract. Het is voldoende bekend, dat vóór deze maatregel, vooral de nieuwe, groo- ¦ te fabrikanten het minst zich stoorden aan l arbeidsverhoudingen en loonen, zeer ten na- ! deele van oude gevQ.sligde firma's, die zich \ hiertoe niet wilden leencn en daardoor het meest aan den lijve de irreëele concurrentie, het gevolg van deze verkeerde methodes, hebben ondervonden, evenzeer ten nadeele van het kleinere bedrijf, dat de onderverdeeling van de arbeid niet zoover kon doorvoeren en dus evenmin in staat was mede te profitecren van deze methodes. Met de verbindendverklaring van het colleclief arbeidscontract — later aangevuld met de richtige verdeeling van de beschikbare arbeid — is voor goed een einde gemaakt aan de ongewenschte loonconcurrenlie, hetgeen van zeer groote beteekenis is, omdat de loonfactor in de kostprijsberekening van de schoen zoo belangrijk is. Als volgende maatregel kwam het vestigingsverbod voor schoenwinkels en schoenmakerijen, in afwachting van de vaststelling van de in de toekomst te stellen eischen voor het openen van dergelijke zaken. Op zich zelf is deze maatregel prachtig. Reeds vele jaren is het algemeen bekend, dat het distributie-apparaat zoodanig was uitgegroeid, dat van een behoorlijke winstmogelijkheid niet meer kon worden gesproken. De onderlinge concurrentie werd zoo groot, dat de soliditeit der afnemers van de schoenindustrie meer en meer afnam. Tteeds werden weer nieuwe schoenwinkels geopend en de leek moest daaruit wel de indruk krijgen, dat er geen beter vak bestond dan dat van schoenwinkelier. Bij de totstandkoming der Vestigingswet heeft men een oogenblik de hoop gekoesterd, dat in de eerste plaats in 't vervolg alleen vakkundigen het recht zouden hebben een winkel te beginnen en dat voorts alleen nieuwe zaken geopend zouden kunnen worden, voor zoover hieraan door toeneming der bevolking of wel door verdwijning van oude gevesfigde zaken behoefte zou bestaan. Dit z.g. behoefte-element is helaas echter niet in de wet opgenomen. Binnenkort zal de spertijd zijn afgeloopen en zullen de vastgestelde eischen voor opening van schoenwinkels en schoenmakerijen in werking treden. Tor te juichen is, dat in 't vervolg deskundigheid wordt vereischt, toe de juichen is eveneens, dat de nieuwe winkelier over voldoende .middelen moet beschikken. Heel erg, zelfs funest is het echter, dal < het behoefte-element niet is ingeschakeld, zoodat een ieder, die aan de gestolde i eischen voldoet, vrijelijk kan voortgaan i winkels te openen. i Hierdoor wordt het gestelde doel, een einde te maken aan de ongezonde uitgroei van het distributie-apparaat, voorbij gestreefd. Het gevolg zal namelijk zijn, dat het grootfiliaalbedrijf zich enorm zal uitbreiden ten koste van het middenstandsbedrijf. Deze uitbreidingsmogelijkheid van het grootfiliaalbedrijf ten koste van het middenstandsbedrijf is niet het logisch gevolg van een betere service, van lagere prijzen of van betere artikelen door het grootfiliaalbedrijf geleverd, maar een gevolg van de weinige warenkennis op schoenengebied van den Nederlandschen consument. De Nederlandsche consument wordt in zijn onnoozelheid aangetrokken door de groote reclamecampagnes van 't grootfiliaalbedrijf, die hem suggereeren, dat alleen het grootfiliaalbedrijf hem goede schoenen levert voor weinig geld. Met een enkele loffelijke uitzondering is het echter treurig, wat in dergelijke grootbedrijven den consument geboden W^rdt. Reclame in deze vorm is een machtsmiddel dat door den zelfstandigen middenstandswinkelier niet kan worden toegepast. Het belang van den consument en ook het algemeen belang brengt echter mede, het voortbestaan van den middenstandswinkelier en niet de verdringing van dezen door het grootbedrijf. Indien het behoefte-element ware ingeschakeld, dan zou met één slag paal en perk gesteld zijn aan de ongewenschte uitbreiding van deze zaken, evenals in het geval van de verbindendverklaring van bet collectief arbeidscontract met één slag paal en perk werd gesteld aan ongewenschte loonmethodes. Nu dit echter niet is geschied, zal onmiddellijk na opheffing van het vestigingsverbod een geweldige uitbreiding van het filiaalbedrijf ten koste van het middenstandsbedrijf het gevolg zijn, een uitbreiding, die in den beginne mogelijk nog eeaïgszins geremd kan worden, doordat nog slechts een betrekkelijk gering aantal nieuwe filiaalhouders, die aan de gestelde eischen voldoen, beschikbaar zal zijn, hetgeen echter niet zoo blijft. Deze te verwachten uitbreiding ontneemt dan in de toekomst de gewone Nederlandsche schoenfabrikanten weer een groot aantal klanten en zal een verdere verschuiving van de productie van midden- en kleine fabrieken naar de groote fabrieken en vooral naar die, welke met eigen winkelzaken werken, ten gevolge hebben. Wij meenden er goed aan te doen de verantwoordelijke besturen van schoenfabrikanten en schoenwinkeliersorganisaties nogmaals op het voorgaande te wijzen, opdat zij alsnog alles in het werk stellen en bij de regeonng ten sterkste aandringen op maatregelen, die bovengenoemd gevaar kunnen bezweren. Als derde maatregel kwam de verbindendverklaring der leverings- en betalingsvoorwaarden. Vooral deze maatregel heeft het moeten ontgelden. En toch kan juist deze nraatregel in de toekomst het best en het meest, medewerken tot gezondmaking van schoeninduslrie en schoenhandcl. De disorde die in deze branche bestond op het gebied van levering en betaling was in één woord verschrikkelijk. Koopen a contant en betalen na één, zelfs na twee maanden onder aftrek vani 3 pet. werd heel gewoon gevonden. Ongemotiveerde retourzendingen waren aan de orde van den dag. Zelfs retourzendingen, maanden na ontvangst der goederen, behoorden niét lot de uitzonderingen. Dat de verbindingsverklaring der leveringsen betalingscondities hieraan een einde maakt, is toe te juichen. Verkeerd is, hetgeen door sommigen naar voren wordt gebracht, dat men het met die betaling toch niet zoo precies, b.v. op één of twee dagen moet nemen. Immers 8 d. is 8 en geen .9 of 10 dagen, 30 dagen is 30 dagen en geen 32 of 34 dagen. Degenen, die vinden, dat men hiermede de hand moet lichten, ondergraven den geheelen opzet, omdat de mensch nu eenmaal geneigd is, wanneer men hem één vinger geeft, de geheele hand te nemen, hetgeen binnen zeer korten tijd weer gemakkelijk zou kunnen leiden tof denzelfden ongewenschten toestand die men voor de inwerkingtreding der leveringsen betalingsvoorwaarden heeft gekend. Er is niets op tegen, dat in 't vervolg van een ieder verlangd wordt, zich bij het geven van orders, maar ook bij het beheer van zijn zaken in 't algemeen meer en beter reken» schap te geven van hetgeen wel en van hetgeen niet kan. Hierdoor zullen de zaken beter en gezonder worden. Buitengewoon jammer is, dat de opgelegde geheimhouding inzake de lijsten van debiteuren zoo zeer is geschonden. Men berame maatregelen om dit in de toekomst te voorkomen, opdat niet een op zich zelf zeer nuttige maatregel als het verbindend verklaren dor leverings- en betalingscondities in discrediel wordt gebracht. Dé kleinere winkelier zal echter niet ten onder gaan aan de betalings- en levcringscondiiies, zooals sommigen vreezen, integendeel. Voor hem bestaat het groote gevaar in de uitbreiding van het aantal filiaalbedrijvcn, wanneer hiertegen niet nog te rechter tijd maatregelen worden genomen, maatregelen, waarbij ook de schoenfabrikanten, — bet Zij hier no'^'aaïs beklemtoond — het grootste belang hébben. L. --- DE WENTEE KLOPT AAN DE DEUR Strenge koude in liet Oosten KANS OP AANHOUDENDE VORST Van onzen weerkundigen medewerker De groote verandering in den algemeenen weer toestand in Europa heeft zich thans zoo ver voltrokken, dat in Oost-Europa de vorst met gestrengdheid is ingevallen. Terwijl in Oost-Pruisen en in de Oostzeestaten eergisteren nog slechts lichte vorst voorkwamen, meldden verscheidene waarnemings stations gisteren reeds temperaturen van 12—16 graden C onder nul. De oorzaak hiervan is de krachtige tcfc stormachtige Oostelijke wind, die buitengewoon koude luchtmassa's uit Rusland aanvoert. Boven Noord- Rusland heeft zich n.l. een ongewoon sterk gebied van hoogen luchtdruk gevormd, waarin de barometerstanden boven 800 m.m. en temperaturen van 35—40 graden C onder het vriespunt voorkomen. Onder den invloed van de stormachtig Oostelijke lucht- Dirooming, welke hoofdzakelijk over en rondom de Oostzee heerscht, breidt dit gebied van hoogen druk met de vorst zich langzaam in Zuidwestelijke richting en dus juist naar ons land toe uit. Wij komen dus gaandeweg onder den invloed van dezen vrij plotseling opgekomen winterweertoestand, waardoor het Noordoostelijk gedeelte van ons land de kans krijgt op vriezend weer van eenigen duur. Het is zelfs mogelijk, dat de vorst daar vrij sterk wordt en op het oogenblik gaat daar de afkoeling gepaard met stormachtige winden uit het Zuidoosten. West-Europa heeft nog iets te warm weer, omdat de koude luchtstroom niet daarheen kan komen, maar daar zal de afkoeling toch ook optreden. In ons land heeft het Westelijk gedeelte nog weinig kans op vorst, doen ook hier neemt de kans toe. In elk geval is de periode van ongewoon zacht weer, die zoo lang geduurd heeft, thans ten einde. De winter klopt aan de deur! Waartoe deze groote verandering nog kan leiden, is thans nog niet met zekerheid te neggen. Strenge vorst in ons land zou te verwachten zijn als de wind overal naar het Noord oosten draaide, maar dit kan nog niet zoolang de depressie in het Westen is opgelost. Wel is dit oplossingsproces aan den gang maar het verloopt zeer langzaam. Nadruk verboden. --- DE VERBODEN WEDSTRIJD NEDERLAND—DUITSCHLAND Vragen van den heer Van Vessem. Het Eerste-Kamerlid de heer Van Vessem heeft aan de minister van Algemeene Zaken en aan de ministers van Buitenlandsche Zaken en van Binnenlandsche Zaken de volgende vragen gesteld: 1. Hebben de ministers kennis genomen van het bericht in „The Times" van 9 December Jl., volgens hetwelk de minister van Algemeene Zaken, voorzitter van den Raad van Ministers, in een persconferentie met vertegenwoordigers van Nederlandsche bladen, zulks in verband met protesten door de Duitsche regeering bij de Nederlandsche geuit naar aanleiding van de door een groot deel der Nederl. pers aangenomen onvriendelijke houding („unfriendly attitude) tegenover Duitschland ter zake van de Duitsche maatregelen in verband met de Joden, zou hebben geadviseerd deze camnagne („campaign") te staken, zulks omdat anders ernstige gevolgen in den vorm van door Zijne Excellentie nader aangegeven Duitsche represaille-maatregelen te verwachten waren? 2. Is het juist, dat deze persconferentie heeft plaats gevonden op Zaterdag 3 Dec. derhalve na de uitvaardiging door den burgemeester van Rotterdam van het op 29' November JJ. bekend geworden verbod van den voetbalwedstrijd Nederland—Duitschland ? 3. Is het juist, dat de Duitsche regeering zich over uitlatingen in de Nederlandsche pers heeft uitgesproken en zoo ja, in welken zin? 4. Zijn de ministers niet van meening, dat het meer in overeenstemming met 's lands belang en waardigheid zou zijn geweest, indien door de regeering een aanmaning tot matiging tot de pers zou zijn gericht vóór het verbod van den voetbalwedstrijd? 5. Indien een Duitsche opmerking gemaakt is, is deze dan gemaakt vóór de uitvaardiging van het verbod van den voetbalwedstrijd? 6. Indien een opmerking is gemaakt na dit verbod, is dan bij die gelegenheid de verbreking van de sportbetrekkingen reeds definitief aangekondigd? En zoo dit laatste niet het geval is, wat is dan aanleiding geweest, dat de verbreking der sportrelaties niet voorkomen is kunnen worden? 7. Welke repressaille-maatregelen heeft de minister van Algemeene Zaken, voorzitter van den Raad van Ministers, in de bedoelde É persconferentie genoemd als eventueel door Duitschland te nemen? 8. Zijn de ministers voorts niet van meening, dat 's lands belang een ooenlijke afkeuring door de regeering eischt van de geste van den burgemeester van Rotterdam? ---