KONING WILLEM II., TE BREDA. : (oen aller boezem overstroomde van gewaarwordingen , rein en zuiver dat Gods Engelen er in deelen konden, en de eenstemmige vreugdekreet als een gebed der liefde ten bemel klom: Oranje en hei Vaderland ! J. H. van der Palm. De triomftogt des Konings in ons gewest, aan deze zijde des Moerdijks begonnen, heeft zich, met toenemenden luister, tot in onze muren voortgezet. Breda mogt Hem thans als Koning begroeten, dien het, voor ongeveer een tiental jaren, van hier zag vertrekken aan het hoofd van een geheel door vaderlandsliefde voortgebragt leger, om de regten des troons, dien Hij eenmaal bestijgen zoude, te doen eerbiedigen, en zijne dynastie voor altijd te grondvesten in de harten zijner trouwe Nederlanders. Het zaad , toen reeds door den Kroonprins gestrooid , is welig in dit gewest ontloken, is krachtvol opgeschoten, — en rijk was de oogst, dien de vorstelijke veldheer, dezer dagen , in de door Hoogstdenzelvcn bezochte gedeelten van Noord-Braband , maar in het bijzonder binnen Breda, als tweeden Koning mogt inzamelen. Breda jubelde, prachtig uitgedoscht in het groen der lente, getooid met de levendige kleuren eener roemrijk gehandhaafde vlag, gesierd door kunst-penseel en heerlijk geschakeerd door al de lieftalligheden der blijken van ongekunstelde vreugde eener menigte, die tot de hoogste geestdrift opgewonden was. Breda is gelukkig, omdat het, in de altijd-warm gebleven herinneringen van vroegere en latere tijden, zich op nieuw zag vermaagschappen aan de bijzondere gehechtheid , welke de leden van 's Konings Vorstelijk geslacht voor deze stad getoond hebben, en die het in het bijzonder nu inriep van Hem, — van wien geheel Nederland een nieuw tijdvak van geluk en voorspoed verwacht. Breda heeft zijne bruidschat — liefde en onkreukbare trouw — den tweeden Willeh aangeboden, op eene wijze, die wel te verbeelden , doch niet te beschrijven , noch te teekenen is. Neen! de Koning had niet te vragen: «Wat wil dit zoo juichende volk, dat Ik voor hen wezen zal? Hoe zal ik die vreugde, die geestdrift, tot zedelijke dronkenschap opgevoerd, uitleggen? «Moet-Ik vergelijkingen maken, tusschen datgeen wat ik aan anderen zag opdragen, met de vruchten die de volgende tijden hebben opgeleverd , en datgeen wat ik thans ontwaar worde?" O neenl de Koning behoefde niet met Zijn gevoel en de werking Zijner verbeelding in tweestrijd te zijn. —Alles wat Hij zag, was slechts een flaauw nagebootst toonbeeld van gegronde hoop en opregte liefde, welke de harten van allen die Hem toestroomden, vervulde. De opregtheid heeft ook slechts eene eenige uitdrukking , en zij v/as kenbaar geteekend op de duizende gelaatstrekken, en in de duizende oogen die op den Koning gerigt waren. — Dat losbarsten der van vreugde en aandoening overkropte borsten van het Hem omringende volk, had een' toon, die uit zijn hart het denkbeeld moest doen ojirijzen : «Mijne getrouwe Bredanaars meenen het wèl met mijl" Zoo is het Sire 1 Uwe trouwe stad Breda , het lustoord van Uw voorgeslacht, meent het wèl met Uwe Majesteit! Zij huichelde geene \ trouw ; zij toonde geen schijnbeelden van liefde; zij had geene vreugde gekunsteld; zij heeft zich door geene Wriegelijke vleijerij bezwalkt; — want zij had geene boete te doen : hare trouwe gehechtheid aan Uw Vorstelijk Persoon heeft zij nimmer verzaakt! Wat Uwe Majesteit voor Nederland in het algemeen ,en voor Breda in het bijzonder wezen zal, dat, Sire , staat in Uw hart te lezen, dat beloven Uwe woorden, dat toonen Uwe daden, en daarop steunt onze hoop, onze liefde en onze ontkiemende dankbaarheid. Zoolang" waarheidsliefde Uwe Vorstelijke borst bewoont, zoolang ridderzin het hoofdkenmerk van Uw Koninklijk karakter zal uitmaken, zoolang het volk alles , en de taal eener bedriegeliijke vleijerij en die eener kruipende eigenbaatzuchtigheid niets voor Uwe Majesteit wezen zal, —ook zoolang, Sire, zullen die juichtoonen, welke thans van huis tot huis, van dorp tot dorp, van stad tot stad , voor Uwe Majesteit opgaan, steeds even opregt, even warm uit de harten van Uw Volk oprijzen. Sire! Het is niet om der kroon wille, die het Nederlandsche Volk, door de hand der Voorzienigheid geleid, op Uw hoofd drukte, dat dat volk zoo jubelt, — dat deszelfs geestdrift tot eene zedelijke dronkenschap is opgevoerd'! Het is niet die factische vreugde, die het bijzijn van een gekroond hoofd gewoonlijk en slechts tijdelijk opwektl Neen', Sire! het is iets geheel anders, dat Uwe Majesteit thans bejegent: Het is de uitdrukking van het vertrouwen op Uw hart, op Uwe woorden: »ik wh/mijn volk gelukkig maken ;" het is de uitdrukking der dankbaarheid , voor het bewustzijri , dat alleen de waarheid U lief, en echte grondwettige zin U een welbehagen is; — het is de uitdrukking der hoop , dat de wenschen van het Nederlandsche volk zullen verwezenlijkt worden onder Uwe regering. O ja, Sire l Maak vergelijkingen tusschen hetgeen Uwe scherpziende oogen vroeger bij dergelijke feesten ontwaar werden ,en dat wat zij thans lazen, — niet in dien opgesmukten tooi eener uitwendige feestviering, maar in de oogen die de Uwe ontmoeten: Zij bedelen aan Uw hart het: » Maak ons tegenwoordig geluk der hoop, tot eene krachtige sprank voor toekomstige erkentelijkheid I — Laat dat hart altijd zoo kloppen voor Uw Nederland , voor Uw trouw Breda!" Dan, Sire ! ja dan zal alles wat in Nederland ademt, en 'die het opregt met het geluk van Uw Koninklijk Huis, en met de ;#|rvaart. van het lieve Vaderland meenen, met innig zielsgenoegen, terugdenken aan de gedenkwaardige jaren van 1840—1841,/, waarin de zon van het Grondwettig Nederlandsch Koningschap eenige weldoende en veelbelovende stralen, door de verdikte nevelen vah^yroég