INGEZONDEN MEDEDEELING. | OP ELKE BUS EEN BON VOOR GESCHENKEN] V.103-WH* --- RADIOPROGRAMMA DONDERDAG 9 FEBRUARL HILVERSUM I, 1875 M. en 301.5 M. - AVRO uitzending 8.00 Gramofoonmuziek (Om 8.16 Berichten) 10.00 Morgenwijding — 10.15 Gram.muziek 10.30 Voor de vrouw — 1035 Omroeporkest en soliste (11.30—11.55 Dsclamatie — Ca. 12.15 Berichten) — 12.30 Gramofoonmuziek 1.00 AVRO Amusementsorkest — 2.00 Voor de vrouw — 2.30 Zang met pianobegeleiding 3.00 Cursussen voor de vrouw — 3.45 Gramofeonmuziek — 4.00 Voor zieken en thuiszittendyi — 4.30 Fianovoordraoht — 5.00 AVRO Week Kaleidoscoop — 5.25 Gelukwenschen 5.30 AVRO Salonorkest — 6.30 Soortpraatje 7.00 Voor de kinderen — 7.05 AVRO Dansorkest — 7.30 Enge'.sche les — 8.00 Berichten ANP, Radiojournaal, mededeelingen — 8.20 Concertgebouworkest. In de pauze: Literaire causerie — 10 30 Disco-nieuws 11.00 Berichten ANP, hierna het Orchestoe Chevalier — 11.40—12.00 Orgelspel HILVERSUM TI, 415 M. — 8.00—9 15 KRO, 10.00 NCRV, 11.00 KRO, 2.00—12.00 NCRV. 8.00 -9.15 Gramofoonmuziek. (Om 8.15 Berichten) — 10.00 Gramofoonmuz'ek — 10.15 Morgendienst 10.45 Gramcfoonmuziek 11.30 Godsdienstige causerie — 12.00 Berichten — 12.15 Gramofoonmuziek — 12.30 KRO orkest (1.00—1.15 Gramofconmuiziek) 2.00 Handwerkuurtje — 2.55 Gramofoonmuziek — 3.00 Voor de vrouw — 3.30 Gramofoonmuziek — 3.45 Bijbellezing — 4.45 Gramofoonmuziek 5.00 Cursus handenarbeid voor de jeugd — 5.30 Trioconcert met gramofoonmuziek 6.45 CNV kwartiertje — 7.00 Berichten — 7.1 b Journalistiek weekoverzicht — 7.45 Gramofoonmuziek — 8.00 Berichten ANP, herhaling SOS-berichten — 8.15 Het Christ. Mannenkoor Sursum Ccrda en gramofoonmuziek — 8.45 Exegetische causerie — 9.15 Vervolg con eert — 9.30 Het All Round Sextet — 10.00 Berichten ANP, actueel halfuur — 10.30 Vervolg concert — 10.45 Gymnastiekles — 11.00 11.30 Gramofoonmuziek 11.50—12.00 Schriftlezing. DROrrWICH, 1500 M. — 11.40—11.45 Gra- Aofoonmuziek — 12.05 Pianovoordracht — 12 35 Al Collins en zijn dansorkest — 1.05 Alfred van Dam en zijn State orkest 1.50— 2.20 Orgelspel — 3.15 Declamatie — 3.35 Het Stedelijk Orkest van Bournemouth en solist 5.05 Causerie „Dog shcws" '— 5.20 Gramofoonmuziek — 5.40 Fred Hartley en zijn sextet en solist — 6.20 Berichten — 6.40 Voor de boeren — 7.00 BBC orkest — 7.50 Gevarieerd programma 8.35 Actueel nieuws — 8.50 Causerie „The Pacific: U.S.A. and Canada" — 9.20 Berichten — 9.45 Causerie „The Merchant Service Today" — 9.50 Piano voordracht — 10.20 Korte Kerkdienst — 10.40 Uit Amerika: Causerie „Mainly about Manbattan" — 10.55 BBC Harmonie orkest 11.35 Billy Bissett and his Canadians 11.50— 12.20 Dansmuziek. AADIO PARIS, 1648 M. — 9.00, 10.00 10.25 en 11.20 Gramofoonmuziek — 12.35 Zang 1.05 Zie Droitwich — 1.50 Gramofoonmuziek 2.35 Zang — 1.50 Gramcfoonmuziek — 3.35 Zang — 3.50 Vioolvoordracht — 7 20 Cantrelle orkest — 8.35 Harpvoordracht — 8.50 Het Nationaal orkest en solist — 10.50 en U.20—11.35 Gramofoonmuziek. KEULEN, 456 M. — 5,50 Gramofoonmuziek 0.30 Het Dresdensch orkest — 7.50 Omroepkleinorkest — 11.20 Gramofoonmuziek — 12 35 Omroepkleinorkest — 1.30 Populair con eert — 3.20 Omroepkleinorkest en soliste — 4.W Omroepkoor en solist — 5.55 Trioconerrt — 6.30 Winterhulp programma — 7.30 Barnabas von Géczy en zijn erkest — 7.50 Piadiotooneel met muziek — 9.35 Gramofoon muziek — 9.50—11.20 Kurt Rehfe'di's orkest te Stuttgarter Volksmuziek en solisten. BRUSSEL, 322 en 484 M. — 322 M.: 12.20 en 1.30—2.20 Gevarieerd programma — 5.20 Omroeporkest en gramcfoonmuziek — 6.50 en 7.23 Gramofoonmuziek — 8.20 Omroepsymphonie orkest en gramofoonmuziek — 9.20 De Wiener Sangerknaben — 10.30— Gramofoonmuziek. 484 M.: 12.20 Gramofoonmuziek — 12.50 en 1ï» Radio orkest 1.50—2.20, 5.20 6.35 en 7.35 Gramofoonmuziek — 8.20 Radio orkest 8.50 Zie Radio Paris — 11.00—11.20 Gramofconmuziek. DEUTSCHLANDSENDER, 1571 M. — 7.30 Literaire uitzending — 8.00 Otto Dobrindt's orkest — 8.50 Zie Radio Paris (9.35—9.50 Berichten) — 10.50 Berichten — 11.05—11.20 Gramofoonmuziek. --- FEUILLETON. HET GEHEIM VAN DEN DOODE 2) — Ik hoopte, dat hij zou komen, zeide de moeder, bijna onhoorbaar. Maar ik zie, dat mijn hoop ijdel was laat ons dus gaan slapen! _ De knaap stond gewillig op en liep naar zijne moeder. — Luister eens, moederke, ik ben reeds groot, tien jaren, denk eens aan. En nog slechts tien of twaalf jaren, dan word ik kassier evenals vader, bij een groote, rijke fabrieksfirma. En dan wordt Magda de vrouw van een rijken man. Bij deze woorden barstte de arme vrouw in snikken uit en verborg het gelaat in beide handen. — Kassier, evenals zijn vader! weergalmde het in haar binnenste. En misschien ook misdadig, zooals deze, wanneer er thuis armoede en ellende heerscht, wanneer hij zich door God en de menschen verlaten waant, wanneer hij ziet dat de j zijnen vol vertwijfeling redding en hulp, atsmeefien van nem, dïe toch hun.broodwinner behoorde te zijn. De vrouw zendt hare kinderen naar bed, en nu zij daar alleen aan tafel zit, is het haar alsof zij onder de ellende en rampspoed haars levens zal bezwijken. Geheel haar verleden werd voor-haren geest getooverd. Welk een gelukkige toekomst had zij Zich gedroomd aan rie zijde van den zoo beminden man, en hoe bitter was de ontgoocheling geweest! En al zeer spoedig waren de eerste beproevingen gekomen, maar hunne wederzijdsche liefde had stand gehouden, en toen de hemel hun de beide kinderen had geschonken, gevoelde zij zich volmaakt gelukkig. Zoo gingen eenige jaren voorbij, zonder dat zij vermoedden dat daar buiten op den dorpel een sombere gedaante had post gevat, die loerend hen bespiedde. Die gedaante was het ongeluk. Eerst verloor Arnold zijne betrekking als boekhouder, plotseling, zonder daar eenigszins op voorbereid te zijn. Zijn patroon stierf onverwacht, er kwamen vreemde deelgenooten in de firma die Arnold eenvoudig wegzonden. De vrouw kon niets verdienen; grof werk kon zij niet doen en het fijne werd niet betaald. Bovendien had zij ook hare kinderen, en "kon dus niet geheele dagen buitenshuis zijn. Wat nog overgebleven was van hunne sïeraden en wat zij van hun kleergoed nog konden missen, verdween in den berg van barmhartigheid. Zij moesten toch eten. Na veel moeite kreeg Arnold een betrekking als kassier bij de fa. Helldorf. Het salaris was echter niet toereikend om het gezin te kunnen onderhouden. De armoede bleef in het huisgezin en toen, in een oogenblik van verleiding, had hif de daad begaan. Daags na de terechtstelling meldde de vrouw van Arnold zich bij den portier van de gevangen's. Advocaat Brauning de verdediger van Arnold had van den directeur der gevangenis toestemming gekregen dat man en vrouw van elkaar afscheid konden nemen, In drie jaren zou zij haar lieve man niet meer terugzien. Tegen haar kinderen had zij gezegd, dat zij boodschappen was gaan doen in de stad. Na eenig wachten werd Arnold, die uit zijn cel was gehaald bij haar toegelaten. Een cipier bleef in het vertrek. Na een hartelijke bespreking keken man en vrouw elkaar diep in de oogen. — Houdt moed, Lieve Frans, ik zal er mij in die drie jaar wel door heen slaan, treurt niet om mij, ik zal je immers terugzien! Hij schudde het hoofd en zei: — Maar gij weet toch welk een harden strijd een man heeft te strijden, des te meer nog een zwakke vrouw. "Beiden zwegen. "Diepe stilte heerschte rondom de beide echtgenooten en een zachte schemering vervulde het groote, kale vertrek met haar grijze schaduwen. Toen moesten zfj aan scheiden denken. En op dit oogenblik dreigde de vrouw onder hare smart te zullen bezwijken, zij omhelsde hem met zooveel hartstochte'ijke droefheid, dat hij er diep door getroffen werd. — Wij zullen elkander niet zoo spoedig wederzien; dat dient slechts om de smart onzer ziel telkens met nieuwe kracht te doen herleven. Maar wij zul'en van elkander hooren, Anna. En onze arme kinderen.... Hij klemde de tanden op elkaar. Neen, niet zwak worden, weg met die tranen, die hij in zijn oogen voelt opwellen. En nu nog een hartelijke omhelzing, een kus, een stevigen handdruk, een droeven glimlach. Arnold werd naar zijm eenzame cel teruggebracht, overgelaten aan zijn gedachten, die hem het verstand dreigden te verbijsteren, en Anni keerde wankelend huiswaarts. Welk een thuis — zonder den echtgenoot, zonder den vader.... Een thuis dat misschien spoedig niet meer het hare zou zijn. 111. ! | De gezelschapsjuffrouw. Tot de rijkste grondbezitters van Neder-Oostenrijk behoorde ontegenzeggelijk Berthold von Raming. Zijne voorouders waren rechtgeaarde edellieden geweest. Zij waakten steeds zorgvuldig voor de vlekkeloosheid van hunnen stamboom. En mannen van eer waren zijl ook —. Eens echter kwam er een Raming, die afweek van het pad der voorvaderen en zijn eigen weg bewandelde. Hij wilde de wijde wereld in. Maar om aan zijn sterk verlangen voldoening te kunnen geven, ontbrak hem, helaas, een kleinigheid: het geld. Uren kon hij zitten nadenken, rekenen en nogmaals rekenen. Maar tusschen zijne plannen en de uitvoering daarvan, lag een wijde klove Doch op zekeren dag was Kurt von Raming verdwenen uit het vaderlijke huis. Hij had slechts de volgende weinige reCTelr* achtergelaten: „Vergeef mij, vader en moeder, maar in uwen engen kring kan ik niet blijven voortleven. Ik wil de wereld z''en en hare wonderwerken. Ik wil de menschen 'eeren kennen. En ik wil ook rijk worden. Maak u niet bezorgd over mij. Ik ben geen bakerkind meer en heb oogen en ooren open. En als ik rijk ben, kom ik terug. Uw Kurt." Toen hij deze woorden schreef, was hij een schoon, krachtig en bloeiend jongeling v~! -nauwelijks twintig jaren. Zoo ging | hij de wereld in, vol hoop, vol vertrouwen. En jaren waren vervlogen. Eerst ontvingen de zijnen slechts spaarzame, dooh volstrekt geen moedelooze berichten van Kurt, en eindelijk werd er niets meer van hem vernomen. Toen stierven zijn ouders. Zoo waren ruim twintig jaren voorbijgegaan, sedert Kurt von Raming de wijde wereld was ingegaan. En toen werd op zekeren pracht'gen zomerdag den bewoners van W het lieve Neder-Oostenrijksche stadje, een groote verrassing bereid: het gerucht liep dat een vreemdeling, door tussehenkomst van een agent, het groote rijke landgoed van graaf H.... had aangekocht, en zich er binnenkort kwam vestigen. Kort daarop arriveerde er een heirleger van dienaars, men reinigde, poetste, rangschikte, en toen alles blijkbaar goed was geregeld, reed er op zekeren dag een gesloten koets in snellen draf door het stadje naar het slot. Bijna acht dagen gingen voorbij, en men zag geen der bewoners van het kasteel. Maar in de donkere dreven van het heerlijke park, dat zich achter het slot uitstrekte, wandelde arm in arm een eenzaam menschenpaar. Hij, een prachtige, trotsehe verschijning met een zeer gebruind voornaam gelaatstreng en bijna somber in zijn trekkenj met gebiedend oog, een man van ruim veertig jaren: deze man was Kurt von Raming, die als jongeling de wereld was ingegaan en die in zijne jeugdigen overmoed, in zijn opbruischende levenslust gezegd had: — Als ik rijk ben, kom ik terug. En hij was teruggekomen en moest zeer rijk zijn, -Wordt vervolgd^ --- Liturgische Kalender. DONDERDAG, • PeDr. H. Cyrillus van Alexandrië. 2e Geb. v. d. H. Apollonia. Cyrillus van hooge geboorte, neef van Bisschop Theophilus van Alexandrië studeerde aldaar en onder Bisschop Joannes van Jeruzalem. Hij had schitterende talenten en hooge deugd en werd opvolger van den Bisschop zijner vaderstad. Hij trad met kracht op tegen ketters en tegen Joden, die een massamoord op christenen voorbereidden. Hij klaagde Nestorius, Bisschop van Constantinopel als ketter aan en werd legaat van den Paus op het Concillie van Ephese, dat Nestorius veroordeelde. Hij had veel van de ketters te verduren, maar hij bleef onverpoosd door strijden. Hij liet tal van geschriften na, die hem tot Kerkleeraar stempelden. Na 32-jarig bestuur stierf hij in 444. Ook Apollonia was een Alexandrijnsche. Deze Maagd was reeds in jaren gevorderd toen zij als christin werd aangehouden. Zij beleed Christus met zulken gloed dat men haar de tanden verbrijzelde en tot den laatsten uitrukte, Dan werd zij veroordeeld lebend verbrand te worden. Op Ingeving wierp zij zich zelf in het vuur t 365. --- BUITENLANDSCH PROGRAMMA DER TILBURGSCHE RADIO-CENTRALE VAN BOXTEL (Wijziging voorbehouden). WOENSDAG 5.20 Droitwich — 6.20 London Regional — 7.00—8.00 Gramofoonplatenconcert uit de studio der Radio Centrale — 8.00 Sottens — 10.10 Brussel Vlaamsch. — pl.m. 10.30 Droitwich. --- DONDERDAG. 8.00 Keulen — 8.45 Brussel Vlaamsch en Diversen - 11.20 Radio Paris — 12.10 Droitwich — 1.20 Brussel Vlaamsch. — 2.20 London Regional — 3 05 Diversen — 3.20 Keulen — 4.20 Diversen — 4.40 Keulen. 5.20 Droitwich — 6.20 Diversen — 7.00—8.00 Gramofoon patenconcert uit de studio der Radio Centrale — 8.00 Stuttgart 9.20 Brussel Vlaasmch. — 11.20 Droitwich. --- Uit de Pers. Belangrijke artikelen uit andere bladea plaatsen wrj onder deze rubriek om er den lezer kennis van te doen nemen en onverschillig of wij er mede instemmen of niet. --- ROOMSCH KATHOLIEKE VERDRAAGZAAMHEID. In de Msb. verscheen eenigen tijd geleden een reeks artikelen over de verdraagzaamheid der Katholieken in Brabant, zulks in antwoord op een artikel in de N. Rott. Ct., die van deze verdraagzaamheid niet overtuigd bleek. In verband hiermede geeft de Msb. h^t volgende citaat uit een artikel van den predikant der Ned. Herv. Kerk te Someren (N.-Br.) ds. R. J. van der Meulen, voorkomende in de N. Utr. Crt.! Het moest onnoodig zijn, maar met het oog op anti-Papisten moet ik mijn betoog even onderbreken met de opmerking: dit is geen verwijt tegen Rome. Persoonlijk heb ik van mijn Roomsche medeburgers uitsluitend vriendelijkheden ondervonden en onder mijn gemeenteleden zijn er, die op allerlei wijze door Roomschen (geestelijken, kloosterlingen, leeken)' geholpen zijn, zonder eenige merkbare bijbedoeling en zeker niet om hen tot hun Kerk over te halen (het volk zegt hier zelfs: die over loopers worden nooit goede Roomschen). De abonné, die de Msb. op deze uitlating opmerkzaam maakte, schrijft daarbij: „Dien zelfden dominee heb ik hier in Utrecht in openbare vergadering in Marnixzaal een rede hooren houden over het onderwerp „Katholicisme en Protestantisme", maar de dominee sprak meer uitsluitend over „Roomschen" en Protestanten. Het was één loflied op de „Roomschen" in dominees omgeving. De vergadering begon 't wel te vervelen, zoodat de voorzitter den dominee in de rede viel, met de opmerking: „dat 't nu wel mooi genoeg was". Doch dominee Van der Meulen weer: „Ja, mijnheer de voorzitter, maar dit moet ik toch nog even zeggen en dan begon hij weer: „als er wat te doen is bij ons word ik overal in gekend en ik zit tusschen den pastoor en den burgemeester", enz. enz. Enfin, ik heb een genoeglijken avond gehad." Dit zal vele Brabanders ook wel een „genoeglijk moment" bezorgen. --- GEMENGD HUWELIJK. In de „Neerlandia-Pers" schrijft pater Rongen O.CR. over het gemengde huwelijk: „In hel huwelijk moeten man en vrouw tot één persoon samensmelten. Ze behooren niet alleen twee te zijn in één vleesch, maar ze moeten ook samen door het leven gaan, schouder aan schouder, hand in hand, hart aan hart. Hoe langer ze gehuwd zijn, des te inniger moet de harmonie worden tusschen beider lichaam en ziel. Beiden moeten dezelfde gedachten denken, dezelfde woorden spreken, dezelfde daden stellen. Op geen enkel gebied mag er disharmonie of oneenigheid ontstaan. Het gemengde huwelijk is de meest radicale inbreuk op deze eenheid. Als het leed in zoon gespleten leven binnen komt, is de zedelijke kracht van deze gehuwden ontoereikend om het kruis te begrijpen, laat staan om het te dragen. Wat God overgezonden heeft om beiden dichter bij elkaar te brengen,; om hen te leeren steun te gaan zoeken bij elkaar, verandert in het tegendeel en wordt een bron van verkoeling en scheiding.' In de moeilijkste uren van het leven worden man en vrouw van elkaar vervreemd. leder gemengd huwelijk levert een groot gevaar op voor het geloof van de katholieke partij. Het gaat de menschelijke krachten te boven in zoon huwelijk den strengen en engen weg van ons Katholiek geloof te bewandelen. Langzaam maar zeker verflauwt het geloof; de godsdienstoefeningen worden eerst nog met sleur bijgewoond, later heelemaal verwaarloosd; wat de vrouw lot in haar diepste binnenste beweegt en ontroert, moet zij voor haar man verborgen houden; op de hoogste feestdagen van het kerkelijk jaar wordt deze afstand, deze klove het pijnlijkst gevoeld. In de beleving van het huwelijk zullen de gewei ensconf lieten niet uitblijven. Bij de familie van haar man vindt ze geen contactj Ze staat alleen met haar ziel en met haar last, die te zwaar voor haar schouders is; ze staat alleen, tot ze strijdensmocde de vlag strijkt en een godsdienst ig-onverschillige wordt. De opvoeding van de kinderen in een gemengd huwelijk mislukt bij voorbaat, ook wanneer de niet-kathoüeke partij haar plichten nakomt, de kinderen katholiek laat doopen, naar katholieke scholen stuurt en hun bij de beleving van het katholieke geloof geen moeilijkheden in den weg legt. Er is geen eenheid in de opvoeding bij de ouders en bij de kinderen is er geen eerbied voor het geloof, noch voor dat van de moeder, noch voor dat van den vader. Zoo begrijpen we eenigszins de groote bezorgdheid van de Kerk en haar nooit-rustenden strijd tegen het gemengde huwelijk." --- KROTTEN EN WERKLOOZEN. „De strijd tegen de werkloosheid kan en dient sterker en doelmatiger te worden gevoerd", aldus het Handelsblad: Wij hebben nog altijd krotten in Nederland, en wij hebben werkloozen. De vergadering van den Nationalen Woningraad van verleden Zaterdag heeft nog eens de aandacht op het opruimen van krotten, ook als werkverruimingsmiddel gevestigd en, naar wij meenen, met recht. Ons land heeft weliswaar een zoo gunstigen volks huisvestingstoestand als nauwelijk eenig ander, maar dat neemt niet weg, dat er nog eenige tienduizenden niet-menschwaardige woningen bestaan. Het getal van zestig- a honderdduizend is genoemd en de marge zit in den maatstaf dien men aanlegt, want een objectief en absoluut criterium voor het begrip „krotwoning" bestaat er niet. Met evenveel recht zou dus iemand kunnen volhouden, dat er bijv. niet meer dan veertig- of vijftigduizend krotten in ons land bestaan — maar dat zij hier voorkomen blij ft in elk geval buiten tw fel. Aan hun opruiming en vervanging door betere woningen zou meer kunnen worden gedaan. Vooral ten plattelande is de toestand vaak moeilijk. De Woningwet wordt niet overal gelijk toegepast. Men weet dikwijls niet goed raad met de armen, die in een eigen huisje wonen, want onbewoonbaarverklaring daarvan zou hen nog zwaarder dupeeren. Nog geen jaar geleden hebben wij eens voor eigen woningen ten behoeve van kleine luiden gepleit, voor overheidssteun die ten doel zou hebben in dit opzicht „gezeten" menschen te helpen vormen. Dit geschiedt, maar op veel te kleine schaal, volgens de Landarbeiderswet, maar volgens de Woningwet in het geheel niet, al is dit dan ook theoretisch niet uitgesloten. Een eigen dak heeft veel voor, de bewoners kunnen er spaarzaamheid en ordelijkheid uit leeren en in het algemeen verdient deze hulp ten plattelande dan ook zeker aanbeveling. Nu het plan Westhoff met zijn cultuurtechnische ontginningen straks — voor zoover het bruikbaar is — aan de orde komt, zou de regeering dit saneeringswerk, dat weer andere arbeiders en vakbekwaamheid eischt, als aanvulling kunnen gebruiken. Wij hebben ons steeds er tegen gekant, dat de Woningwet gebruikt wordt om behoorlijk verdienende arbeiders en zelfs middenstanders aan woningen te helpen; laat men haar toepassen voor het doel dat zij zich gesteld heeft: het helpen van de minstdraagkrachtigen. In de steden verdient tevens het verbeteren van z.g. ongewilde woningen sterk aanbeveling, dat wil zeggen, het uitvoeren van de rijks-premie-regeling, die er nu eindelijk is, maar waarvan de toepassing weer traag in haar werk gaat. De gemeenteraad van Amsterdam bijv. heeft in September verklaard daaraan te Willen medewerken, maar in Den Haag zijn op détailpunten weer' bezwaren tegen het gemeenteraadsbesluit gerezen, en sindsdien is er nog steeds niets gebeurd. En zoo wordt er weinig opgeschoten. De strijd op „het tweede front" — de oorlog tegen de werkloosheid — kan en dient sterker en doelbewuster te worden gevoerd. --- DE LIBERALEN EN DE KINDERTOESLAG. De Nieuwe Koerier heeft zich gestooten aan het standpunt, door de lib. N.R.Ct. aangenomen t.a.v. de gezinnen, en de taak der overheid. Het Roermondsche blad schrijft daarover het volgende: „Dat dit standpunt plat materialistisch is schijnt voor het blad geen bezwaar. Dat men een vraagstuk als het gezin en de gezinsvorming niet kan losmaken van moreel zedelijke eischen, dat derhalve de bestaansmogelijkheid van het gezin méér is dan een toevallig financieele factor, waarmede de werkgever al of niet behoeft rekening te houden, schijnt eveneens buiten het gezichtsveld der liberale moraal te liggen. Als de liberale werkgever persoonlijk van meening is, dat de tijden er niet naar zijn, wel, dan moet de werknemer maar zorgen, dat er geen of zoo weinig mogelijk kinderen komen. 't Zou immers volgens de liberale moraal al te dwaas zijn, nietwaar, dat de werkgever ook nog een stukje verantwoordelijkheid kreeg te dragen voor het gezin van zijn ondergeschikte. Als mijnheer A doortrokken van deze moraal te lage loonen uitbetaald, dan hebben trouwlustigen eenvoudig niet te trouwen. Het is de moraal van dienzelfden mijnheer, waarnaar zich ook het aantal geboorten zal hebben te regelen. Maar dat diezelfde moraal onze samenleving naar den afgrond voert, dat de zedelijke en maatschappelijke verhoudingen er door ontwricht worden, dat schijnt in den kring der liberalen geen overweging waard te zijn. Het Rotterdamsche blad vraagt in zijn artikel „of de katholieke gezinsleer in ons land langzamerhand niet reeds een zoodanige invloed heeft doen gelden, dat het tijd wordt de politiek van de Roomsch Katholieke Staatspartij ook op dit punt een halt toe te roepen". Oók op dit punt. Wij vragen ons af, of er nog menschen zijn, met verantwoordelijkheid, met zedelijke begrippen en met moraal, die na de geestelijke en maatschappelijke verwoesting door het liberalisme aangericht, nog ia naam der „liberale moraal" in het openbaa* durven optreden." Aldus de N. Koerier. --- HOE SCHORS LEERDE TOOVEREN 58 QNMIDDELLIJK sprong deze overeind, maar toen hij zag dat het Schors was, en ook hoe verschrikt deze naar kern keek, begreep hij, dat de pop — al was het dan een vriend van Roosmarijntje — toch iets wilde doen dat niet heelemaal in orde was. Nu had Pluimstaart toevallig gehoord dat Roosmarijntje eer ze ging slapen, nog tegen Schors gezegd had: „Denk jij er ook om, nieuws gierige Schors, niet naar den hollen boom vóór morgenochtend, hoor!" Hij had toen al begrepen dat Schors erg nieuwsgierig was, en nu vond hij hem midden in den nacht, vlak bij den hollen boom! Wat moest hij daar nu van denken! „Zoek je iets?" vroeg hij vriendelijk, toen Schors hem zwijgend bleef aankijken. De pop voelde zich dood' ongelukkig, en Pluimstaart besloot, hem te helpen. --- VERKALKING DER OOGEN. Te Pasadena (Ver. St.) nemen de geneesheeren een sensatoneel geva waar: Een 32--jarige man.wiens naan niet genoemd wordt, lijdt aan een zeer ogewone ziekte. Aan zijn beenderen wordt de kalk onttrokken en deze zet zich af in andere lichaamsdeelen. Bij dezen man heeft men vastgesteld, dat er een sterke kalkafzetting in de oogen plaats heeft Zulke verkalkingsprocessen zijn in de genees kunde meer voorgekomen. In totaal kent men meer dan 70 gevallen. Maar nog nooit had men een verkalking van de oogen waargenomen. Het is reeds te laat om operatief in te grijpen Men tracht echter door een beoaald dieet de verkalking nog zooveel mogelijk tegen te gaan. ---