Beraadslaging over het wetsontwerp tot wijziging der Gemeentewet. „donderdag jl. beeft de Tweede Kamer der Staten- ,eil«-aal de beraadslaeing aangevangen over het ,'atlgrijk wetsontwerp totwijziging der gemeentewet 00ï zooveel de plaatselijke belastingen betreft. Van de zes afgevaardigden, die in deze zitting het , 00f(i voerden, spraken 5 tegen en slechts 1 voor P wetsontwerp. De heer Hoekwater verklaarde zich 'ertegen en voor het behoud van het bestaande; "0e wenschslijk ook de afschaffing der plaatselijke etwuikshelastingen zijn mogt, zijns inziens was de '^zakelijkheid daarvan niet bewezen, en waren m ?'*n gevalle de daartoe voorgestelde middelen van aard. . heer van Asch van Wijck vereenigde zich met "?' '"oofddenkbeeld der voordragt, afschaffing der jj'aatselijke verbruiksbelastingen, en met sommige T* daartoe voorgestelde middelen, met name den '"•«nd van een gedeelte der rijksbelasting op het jj^oneel en der opcenten op de grondbeslasting aan e gemeenten; doch tegen de andere voorgedragen j^atregelen had hij bezwaren. Naar hij meende, zou 1(!t nu door de schatkist te brengen offer geene bezigende uitkomsten opleveren, zou er aan som""¦Se gemeenten te veel en aan andere te weinig uitgekeerd, en zoo doende ook een nadeelige l^-oed op" den census uitgeoefend worden. Indien l^e bezwaren niet werden weggenomen, zou hij tegen * voordragt stemmen. . t»e heer Begram zeide dat het voorstel der reger!n& de strekking had om het stelsel der rijksbelas,,ngen ie veranderen en in de gemeente-belastingen e?.ne geheele omwenteling te brengen, en zou, indien *'.•>* bezwaren niet werden opgelost, tegen stemmen, j heer Viruly Verbrugge was voor afschaffing er plaatselijke verbruiksbelastingen, en bestreed de Ve'dedigers van het tegenwoordige systema ; maar hij *°u üe voorgestelde ekwivalenten, bepaaldelijk voor *°over zij bij het geslagt, en waarschijnlijk ook voor «x>ver 2ij bii de thee gezocht werden, moeten afaren. . üe heer Wvntgens bestreed het wetsontwerp, daar ?Y. heo voorkwam ongrondwettig te zijn, bres te !*hle>en in de rijksfinanciën, de autonomie der ge*eenten op het stuk der belastingen op te heffen, *n door zijne eenvormigheid van middelen tot on-Bel'jkmatigheid in de toepassing te leiden. Pc heer van Zuyten van Nyevelt bestreed de voorhagen bepalingen, beweerende dat daardoor het £'a-teland, dat reeds te weinig betaalde, nog meer i u worden ontheven, de steden, die reeds te veel e**aard werden, nog meer zou worden belast, een s*«eelte der personeele belasting ten behoeve vau jJ1 «le bevoorregten zou worden opgeofferd, de tols.n .ni*n bij de voorname gemeenten zouden worden bejoend'gd, o en vele kiesgeregtigden van bet kiesregt tt".en worden verstoken. „ïo de zitting van Vrijdag hebben acbt leden het o,0(0rd gevoerd en wel 7 tegeu en 1 voor het wets''•Werp. fi, üe heer van Nierop wenschte de afschaffing der P'aataelijke verbruiksbelastingen; doch de daartoe maatregelen zouden zijns inziens teu ge.°'ge hebben, dat meervermogenden in vele gemeen- Cn minder belast wierden; terwijl het ook niet te viel dat die maatregelen opgedrongen «^"k"». en vele gemeenten te zeer zouden drukken. .V» verlangde dienaangaande inlichtingen en zou stem voornamelijk hiervan laten afhangen, of \l betere overgangsbepalingen zou voorstelv n> en ten opzigte van den termijn voor het herzien het belastingstelsel in de gemeenten, èn ten opg e der wetten van uitzondering. Üe heer de Raadt, de afschaffing der plaatselijke - rbruiksbelastingen wensohelijk en noodzakelijk ach tende, juichte het hoofddenkbeeld der voordragt toe, als ook het beginsel om aan de gemeenten een deel der rijksinkomsten af te staan, maar zeide dat da voorgestelde maatregelen voor eenige gemeenten nog al bezwarend 2ouden wezen, weshalve hij meerdere waarborgen voor de gevallen van uitzondering verlangde. Ook was hij van oordeel dat vele gemeenten door de nieuwe bepalingen onvoldoende zouden worden geholpen, en dat de nu door de Regering ingeslagen weg invloed op den census moest uitoefenen ; ten slotte verklaarde hij omtrent het denkbeeld van verhooging van den accijns op het geslagt in de bezwaren van anderen te deelen. De beer van Bosse zeide zich niet te zullen verzetten tegen het denkbeeld om de gemeentebelastingen te verbeteren, ofschoon hij liever zon gezien hebben dat men met verbetering van het Rijksbelastingstelsel ware voortgegaan. Doch in het aanhangig voorstel der Regering zag hij de strekking om de belastingen ongelijkmatig te doen drukken, en die op het personeel te veel uit te breiden, de vrijheid cier gemeentebesturen te beperken en het kiesstelsel in verwarring te brengen j het had, zijns inziens, ook vollediger kunnen zijn ten aanzien van voorschriften ten behoeve van die gemeenten, welke door deze wet te zeer gedrukt zouden worden. Hij verklaarde gezind te zijn om mede te werken ten einde het beoogde doel te bereiken, doch onder geene voorwaarde zich met de bepaling omtrent den census te kunnen vereenigen. De heer Blom bestreed de gevoelens van hen, die zich tegen de afschaffing der plaatselijke verbruiksbelasting, gen hadden verklaard, alsmede van hen die in politieke beschouwingen zoo over dit Ministerie, als over de vrijzinnige rigting waren gttreden. Over de ekwivalenten zou hij nu niet spreken ; daarin hoopte hij dat verandering zou gebragt worden, te meer daar ook hij zich niet zou kunnen vereenigen met eene verhooging van den accijns op het geslagt. De heer van Lynden verklaarde zich niet te kunnen 1 vereenigen met hen, die de plaatselijke accijnsen be- j streden badden. Hij zou zijne stem moeten onthouden aan wetsbepalingen die, zijns inziens, aan de gemeentebesturen dwang zouden aandoen, als eene gevaarlijke proefneming te beschouwen waren, aanzienlijke gemeenten in hare welvaart zouden aantasten, en waarbij de grondwettige kwestie van den census gemoeid was, een bezwaar hetwelk bij hem het meest woog. De beer Storm van 's Gravesande beweerde dat de zaak der alschaffing van de plaatselijke verbruiksbelastingen nog niet voor eene voldoende regeling vatbaar was, en zag een bewijs daarvoor in het onderhavige ontwerp, daar nu een stelsel van subsidien werd voorgedragen. d»t tot groote onbillijkheden moest leiden, waarbij de lasten niet op voldoende wijze verplaatst, noch behoorlijke hulp aan alle gemeenten verzekerd werd. Bij gebreke van de noodige zekerheid .daaromtrent zou hij moeijelijk het wetsontwerp kunnen aannemen, terwijl hij zich buitendien vereenigde met de bedenkingen van anderen tegen den invloed dezer wet op den census en tegen ver» hooging van den accijns op het geslagt. De heer Dumbar verklaarde waarschijnlijk tegen I het wets-ontwerp te zullen moeten stemmen om de daarbij voorgestelde ekwivalenten en de kwestie van den census. Ook de heer van •#** de Jeude was ongunstig voor de voordragt gestemd, omdat zij onbillijke bepalingen inhield eene ongroudwettige inmenging in de werking der gemeentebesturen beoogde, en invloed op de kiesbevoegdheid zou uitoefenen. Tot zoo ver de algemeene beraadslagingen gedurende de twee eerste zittingen. Gelijk men zal opgemerkt hebben, verklaren zelfs ijverige voorstanders van het tegenwoordig ministerie, als de heeren de Raadt, Dumbar, Storm enz. de een om deze de andere om die reden, zich tegen het wetsontwerp en loopt dit laa»»»e dus welligt gevaar even ,als al de vorige voorstellen omtrent dit onderwerp, schipb euk te lijden. In de zitting van Zaturdag hebben 7 sprekers het woord gevoerd, de heeren Dirks en Schimmelpenninck verklaarden zich tegen, de heeren de Bieberstein en Dullerl voor het ontwerp, terwijl de heeren Godefroi, Tokker en Hollingerns Pijpers ook het ontwerp genegen zijn, maar de oplossing van door hen geopperde bezwaren zullen afwachten om hunne stem aan betzelve te kunnen geven. De Amerikaansche dagbladen deelen den tekst mede van de proklamatie, welke de president dei" Vereenigde Staten, de heer Johnson, uitgevaardigd heeft om het hoofd van Jefferson Davis en van de voornaamste leiders der Zuidelijke Staten op prijs ta stellen. Ziethier de woorden van die proklamatie: «Daar uit bewijzen, in bet bureau van het ministerie van Oorlog voorhanden, blijkt dat de verwoording van den heer Lincoln en de moordaanslag op den heer Seward hebben plaats gehad op aansporing van, in overleg met en door toedoen van Jefferson Davis» Jakob Thompson, Clemens O. Clay, Beverley Tucker, George N. Sander, W. C. Cleary en andere oproeriga landverraders, in opstand tegen het gouvernement der Vereenigde Staten zijnde en in Canada eene wijkplaats vindende, zoo worden de volgende belooningen uitgeloofd voor het vatten dier personen op het grondgebied der Vereenigde Staten, te weten 100,000 dollars voor Davis; 60,000 dollars voor Cleary, en 25,000 dollars voor ieder van de andere bovengenoemde oproerlingen. De maarschalk-generaal-prevöt der Vereenigde Staten heeft last om hun signalementen Ihet bedrag der beloofde belooningen openbaar U Imaken." I Nimmer is door het hoofd Tan een gouvernement leene zoo zware beschuldiging geslingerd geworden Itegen een overwonnen tegenstander. Al was deze [beschuldiging door onbetwistbare feiten geregtvaar- Idigd, al was zij door onwederlegbare bewijzen ge- Istaafd, dan nog zou men het regt hebben zich af te Ivragen of de vreemde middelen, welke de opvolger lvan° den president Lincoln bezigt om tot de kastij- Iding der aanspoorders van eene ijzingwekkende mis- Idaad te komen, zijn gouvernement niet doen afdalen Itot den rang van die wilde stammen, alwaar de lopenbare vervolging, vreemd aan elk verheven gevoel Ivan regtvaardigheid en menschelijkheid, geen andere Idrijfreeren heeft dan de wraak en den haat in hunne Ibrutaalste uitdrukking. Dat zijn, wij zeggen het lluide, gedragingen een beschaafden en christen Staat lonwaardig. Van welke smartelijke verrassing moet Imen niet getroffen worden, als men Andrew Johnson Ihet hoofd van Jefferson Davis, als inblazer van den Ihatelijken aanslag, op prijs ziet stellen, zonder het Iroinste bewijs bij te brengen tot ondersteuning van Ide verschrikkelijke beschuldiging, welke hij op het loverwormen hoofd der Staten van het Zuiden doet |drukken. . _.„ I De houding van al de Zuidelijke generaal», Tai Iwie Ewell en verscheidene andere schriftelijk aau Bcrant betuigd hebben dat de moord van Lineola flhen met afschuw en verontwaardiging heeft vervuld len dat zij eiken moordenaar verfoeijenj die houding, Bze^gen wij, protesteert, overigens, tegen elke ver- Bdenking van regtstreeksche of zijdelingsche medeplig- Btigheid van de leden van het gouvernement vaa BRichmond aan de afgrijsselijke mif8™ van d,ell B moordenaar van Abraham Lincoln. 't Was de pligt Ivan Andrew Johnson geweest den heer Jefferson ¦ Davis niet te beschuldigen zonder te gelijkertijd bet ¦ materieele bewijs te leveren vau hetgeea hij beweert. ¦ De laai van een deel der drukpers van de Ver¦eenigde Staten is eensluidend met die van den pre¦sident Johnson. Zij geeft blijken van dezelfde harts¦togtelijke, haatdragende opgewondenheid, van dénzelfden ¦dorst naar wraak, van hetzelfde gemis aan elk gevoel ¦van gematigdheid en regtvaardigheid. Verscheidens Hdier dagbladen gaan zells zoover dat zij eene lijst ¦opmaken van de beweerde mcdepligtigen vail Booth, tegen wie zij uitdrukkelijk de doodstraf eischen. Bij die feiten gedenkt men" onwillekeurig die bloedige verbanningen welke'de laatste tijden der Romeinsche republiek onteerd hebben. Men weet niet juist waar de president Davis en zijne medegezelleh zicli bevinden ; maar men denkt te Londen niet dat zij er in zullen slagen den Mississipi over te stappen en in Texas door te dringen, van waar zij naar buitenslands zouden kunnen vlugten ; de Engelsche drukpers schijnt de droevige overtuiging te hebben dat, zoo zij gevat worden, het Noorden zijne overwinning door hunne ter dood brenging zal bezoedelen ; men schrijlt zelfs aan Johnson het besluit toe om de uillevering te vragen, of liever te eischen van hen wien het zou gelukken aan alle vervolgingen te ontsnappen. De dagbladen zijner partij, welke de partij der opgewondenen is, verkondigen het luide. Dit alles doet ons vreezen dat de regering van Johnson die vnn Lincoln zeer zal doen betreuren. ---