ENGELAND. De minister lord John. Russell heeft den 23sten Maart in het Lagerhuis zeer breedvoerig zijne denkbeelden ontwikkeld omtrent verzachtingen , die trog in Engeland in de lijfstraffelijke wetgeving te maken waren , en vooral ook omtrent het afschaffen der doodstraf in bepaalde gevallen. Dien ten gevolge heeft hij verlof gevraagd en verkregen tot het indienen eener wet, waarbij de doodstraf voor het geval van het vervalschen van wisselbrieven en dergelijke afgeschaft, en in eette uitbanning voor een zeker aantal jaren veranderd zou worden. Het aantal der in Engeland en Wales ter dood veroordeelden heeft, volgens den minister in 1835 , 523 en in 1836, 4-94 bedragen. Van dezen waren in het eerste jaar slechts 34 en in het tweede' slechts 17 ter dood gebragt ; zoodat, ten gevolge der te groote gestrengheid der Engelsche wetgeving , nog altijd een groot aantal doodvonnissen onuitgevoerd bleef. Over het algemeen werd door den Koning thans de doodstraf meestal kwijtgescholden , als de misdadiger zich niet aan opzettelrjken moord had schuldig gemaakt. De minister heeft verder door cijfers aangewezen dat sedert het afschaffen der doodstraf voor den diefstal van schapen en paarden, die beide misdaden uiet noemenswaardig vermeerderd, ja zelfs hier en daar verminderd waren. Hij wilde dus ook , indien de ihans voorgestelde bepalingen wierden bekrachtigd , soortgelijke ten aanzien van diefstal met huisbraak en andere met den dood bedreigde misdrgven invoeren. Intusschen heeft de minister niet ontkend, dat hij geen onvoorwaardelijk voorstander van do verbanning naar Nieuw-Holland en van Diemensland was; meenende hij, dat, indien Engeland voortging met naar die afgelegene gewesten, zoo als thans het geval was, jaarlijks 3,4 of zelfs 5,000 veroordeelden te verzenden , aldaar een zoo bedorven en zedelooze maatschappelijke toestand zou ontstaan , als nergens anders in geheel de wereld werd aangetroffen , terwijf men in dat geval aldaar tevens steeds eene grootere en kostbaarder krijgsmagt zou moeten ondeihoudeD. Naar het schijnt, helt de minister tot het gevoelen over, om bij de verzachting der lijfstraffelijke wetgeving in Engeland de tuchthuisstraf binnen 's lands veel vuldiger, dat tot nu toe, toe te passen. —De nederlaag der Christinos blijft steeds het onderwerp der beschouwingen van onze dagbladen. Die der Tories zijn niet karig in beschuldigingen tegen Lord Palmerston , ter zake dat hij , door eene onbehoorlijke tusschenkomst in de Spaansche zaken , niet slechts den burgeroorlog nog meer ontvlamd heeft , maar dat hij het bloed zijner landgenooten bij stroomen, nutteloos doet vlieten. Deze dagbladen merken hel rapport van den generaal Evans aan den generaal Espartero als een stuk aan , waarin met kunstige wendingen de waarheid nog grootelijks verbloemt wordt, en men zich meteene ijdele hoop op de verëeniging met Saarsfield vleit. De ministeriële bladen zoeken, zoo goed 'mogelijk , lord Palmerston en den generaal Evans vrij te pleiten van zorgeloosheid of kortzigtigheid in dezen; zij beweren, dat de Carïislen de nederlaag te erg voorstellen ; dat hunne ze^e hun op 1000 man te staan komt ; dat louter de panische schrik , welke een enkel Spaansch bataillon bevangen hooft, de oorzaak van het oogenblikkelgk onheil is geweest; dat zulks niet voor het vervolg moet doen schroomen , mits slechts de Britsche magt in Spanje, die zich weder zoo kloek moedig gedragen heeft, op eene ontzagwekkende wijs versterkt worde, en op zich.' zelve legen de Carlisten zal mogen handelen. Hierop dringt het ministeriële Avondblad ten sterkste aan, «want» zegt het- "t^ioe eerder wy aan den burgerkrijg een einde maken,"en dit vordert ons belang, hoe beter zulks voor Spanje, «lioe veiliger liet voor ons zal zijn.» De hier ontvangene bgzondere berigten van hel krr^gstooneel erkennen genoegzaam alle, dat de troepen onder Evans vooreerst niet meer in het veld kunnen trekken. De bijzonderheden omtrent het gevecht, in die berigten vervat , komen hoofdzakelijk neder op hetgeen men over Frankrijk deswege vernomen heeft. Daaruit blijkt ook , dat de Carlistische generaals met veel beleid zijn te werk gegaan. — Volgens eenen staat, die door een geloofwaardig man is opgemaakt , welke met de kerkelijke aangelegenheden in Engeland zeer goed bekend is, bevinden zich in Londen en de daar* toe behoorende gemeenten 26 Roomsch-Katholijke kerken of kapellen. En in de vier kerkelijke distrikteu in het geheel , als in dat : van Londen 68 kerken. van het binnenland ...... 117 » van het noorder distrikt .... 189 » van het wester distrikt ..... 53 s te zamen . . . ifl"] kerken. En in Schotland in de distrikten van: het oosten of Edimberg 9 kerken. het westen' of Glasgou ..... 20 » het noorden of Aberdeen .... 25 ¦ ~54 » En alzoo te zamen . . . ...... . . 4°l kerken of kapellen , behalve de bijzondere kapellen, welke eenige vermogende ingezetenen op hunne bezittingen zgu toegestaan. Deze kerken en kapellen , welke meest alle geen ander aanzien hebben dan huizen van partikulieren of schuren (nog een overblijfsel van de vorige verbodswetten) , moeten dienen voor ruim anderhalf millioen Roomsch-Katholijkeu , welke zich thans in Engeland en Schotland bevinden, en welk aantal jaarlyks toeneemt. --- BELGIË. BRUSSEL, den 27 Maart. Het bulletin dat den 25 dezer te Laeken is afgekondigd ca dat het tweede is na de bevalling der Koningin, luidt vrij gunstig. De tgding dezer bevalling , welke door twee koeriers naar Parijs is övergebragt, heeft bij het koninklijk gezin aldaar groote vreugde verwekt. De Koningin der Franschen had het voornemeu om zich naar hare dochter te begeven. Gisteren is de jonge Prins gedoopt, en heeft alsloen de namen vau Philippe, Ferdinand , Eugene, Leopold, Georges ontvangen. — Over het luiden der klokken en het losbranden van helt geschut te Brussel , op goeden vrijdag , ter oorzake van de bevalling der Koningin , hebben de onderscheidene belgische bladen zich dadelijk en bevig uitgelaten; vooral ook het Journal dAnvers, dat de regering van Antwerpen, die den Volgenden dag deze vreugdebltjken pas heeft doen geven, over hare gematigdheid in dezen ptijst. — De courier , die jl. vrijdag van Brussel naar Parjjs is vertrokken, brengt, zegt men, derwaarts de uitnoodiging over, aan onderscheiden leden der Koninklijke familie van Frankrijk om eenige maanden pp het kasteel van Laeken bij de Koningin te komen doorbrengen. Ook zal , zegt men al verder , de met den Hertog van Orkans verloofde Friuses van Mcckleubiirg zich op Laeken bevinden. '-f Het maken van den nieuwen weg van Hasselt naar Beringen is aan een ondernemer te Luik aanbesteed , voor 455,000 franken. — Het onderstaande , zegt het Journal du Commerce dAnvers , is een extrakt uit eenen brief, geschreven uit Madrid aan eenen ingezeten dezer stad. Deze brief is van den 19den Maart gedagteekend, op welk tijdstip de nederlaag van Evans nog niet in de Spaansche hoofdstad was bekend. De schrijver, die , luidens eenige uitdrukkingen , geen aanhanger van Don Carlos schijnt te wezen , voorspelt de zegepraal van den Pretendent , bijaldien Evans mogt geslagen worden. Nu is het bekend, dat die Generaal zeer gevoelige verliezen heeft ondervonden. Madrid, 19 Maart. In mijnen laatstvorigen heb ik n een treurig tafereel opgehangen vau onze gesteldheid ; indien zich de helft bevestigd van hetgeen ik toenmanls schreef, en indien de zaken in het noorden slecht gaan , alsdan zal dat tafereel u op verre na niet onzen waren toestand doeu kennen. Ten gevolge der laatste rapporten is de algemeene verwachting, ondanks de eerste voordcelen van Generaal Evans, in geenendeele voldaan met de verrigtingen der Generaals Saarsfield en Espartero. De uitslag der onderneming van éerstge» noemden moet u reeds bekend zgn ; ik kan slechts in eene onderstelling redeneren. Wanneer Evans niet ,slaagt_in zijnen aan-.-al, zal de factie daardoor alleen eene zedelijke kracht verkrijgen , die door niets kan worden opgewogen. Ons Gouvernement bezit geen geld hoegenaamd; het is geheel èn al uitgeput, en noch geweld 'noch overreding kunnen iets opleveren. Da Carlisten znllen de zege behalen , en in den boezem der hoofdstad zelve zijn zij alreeds zoo stoutmoedig ,: dat onmogelijk al de buitensporigheden kunnen worden voorzien, welke men van hen heeft te duchten. Mendizabal zal hun eerste slagtoffer 2*jn j en men ïal zich hoogst gelukkig mogen rekenen , indien niet bijzondere wraakoefeningen eu staalkundige hartstogten onza gansche stad in vuur en vlam zetten. ---