Telegrammen. MADRID, 14 Maart. In de Cortes heeft de ministerprezident Prim, in antwoord op eene tot hem gerichte vraag, eenige ophelderingen gegeven, betreffende eene gisteren plaats gehad hebbende volksdemonstratie, tegen de konskriptie. Het volk riep : »weg met de konskriptie !" Het omsingelde hem (Prim) bij de poort Alcala, en wierp hem met steenen. De ministerprezident verklaarde, dat tegen de herhaling van dergelijke tooneelen zou worden gewaakt. De republikeinsche leden der Cortes, Soler en Sornï, keurden het voorgevallene af. Morgen zal het stoffelijk overschot van don Enrique ter aarde worden besteld. LONDEN, 14 Maart. In het Lagerhuis heeft de heer Gladstone, op eene interpellatie van lord Marmers, verklaard, dat de regering aanstaanden Donderdag eene bill zal indienen om het leven en de partikuliere bezittingen in lerland te beschermen. Die bill zal de wetteh van 1833,1847 en 1856 wijzigen. De persoonhjke vrijheid zal, als vroeger, gewaarborgd zijn, maar de gewone regtbank, en niet de jury, zal uitspraak doen over het vergrijp van onwettig bezit van wapenen en buskruid. Voorts zal in zekere gevallen aan de slagtoffers agrarische misdaden of aan de bloedverwanten van hen schadevergoeding verleend worden. Deze nieuwe bill zal enkel voor de distrikten van kracht zijn, welke in staat van beleg zijn verklaard. De drukpers, welke zich schuldig maakt aan opruijing tot ongeregeldheden, zal vervolgd worden. KONSTANTINOPEL, 14 Maart. De Sultan heeft aan Daoud-pacha opgedragen, namens hem in een schrijven voor 3000 obligatiën in de turksche spoorwegleening en het bedrag daarvan in eens te storten. FLORENCE, 14 Maart. De tolregten hebben in Januarij en Februarij 1870 ongeveer 1,400,000 fr. meer opgebragt dan in die beide maanden ten vorigen jare. De Opinione verwacht binnen kort eene verplaatsing hij het personeel der perfekten. --- BUITENLANDSCHE BERIGTEN. FRANKRIJK. PARIJS, 14 Maart. L'Echo de Fourvière deelt, als een staaltje van de onuitputtelijke liefdadigheid van den onlangs overleden kardinaal de Bonald, het volgende feit mede, dat hem door iemand, die het zelf uit den mond van den kardinaal heeft vernomen, is verhaald. Die persoon maakte den kardinaal eens opmerkzaam op de vele bedriegerijen, waaraan hij bloot stond, door te luisteren naar de ontelbare sprookjes, welke hem werden op den mouw gespeld. »Ja", zeide de kardinaal, »ik weet dat ik dikwijls gefopt word, maar wanneer ik te achterdochtig begin te worden, krijg ik weer waarschuwingen, welke mij in mijn/i oude en ongeneeslijke gewoonte doen hervallen. Ziehier een brief, dien ik zoo even uit Amerika ontving. Hij houdt 500 franken in, welke mij door een mijner bedriegers worden gerestitueerd." De brief was nagenoeg van dezen inhoud: »Een officier van het garnizoen te Lyon kwam eenige jaren geleden Uwe Em. opzoeken en zeide U, eene hevige droefheid veinzende: »Ik heb eene fout begaan, die mij voor den krijgsraad zal brengen, mijne familie zal onteeren en mij tot wanhoop voeren. Met fr. 500 zou ik dit vreeselij k gevaar kunnen bezweren. »Getroffen door dien toestand en geloovende aan de opreglheid van hem, die uwe hulp inriep, gaaft gij hem terstond de gevraagde som. »Die ongelukkige, uit de dienst ontslagen , is naar Amerika gegaan, waar hij ernstig ziek werd. Een oogenblik voor zijn sterven deelde hij mij , zijn broeder , het bedrog mede, waaraan hij zich ten uwen opzigte heeft schuldig gemaakt. »»Ik had,"" zeide hij mij, »»in die dagen geen enkel godsdienstig beginsel. Ik was getroffen door het volle en toch zoo slecht verdiende vertrouwen; sinds heb ik geen kwaad van de priesters meer gesproken; ik onderzocht de waarheden onzer godsdienst, ik werd overtuigd, en thans, gezuiverd door de Sakramenten der H. Kerk, hoop ik dat de kardinaal de Bonald, na mijne oogen geopend te hebben, eveneens voor mij de poorten des Hemels zal openen. Haast u dan om den aartsbisschop van Lyon dit bankbiljet van 500 fr. te zenden, te gelijker tgd zijne vergiffenis en gebeden voor de rust mijner ziel afsmeekende."" Gij ziet, voegde de kardinaal er lagchende bij, dat die onvoorzigtige aalmoes zoo slecht niet geplaatst werd. --- SPANJE. MADRID, 13 Maart. Omtrent de inhechtenisneming van den bisschop van Osma, wordt door een der bladen, die als tolken van de algemeene verontwaardiging optreden, aangemerkt, dat het tegenwoordig geslacht iets dergelijks nog niet had zien gebeuren. De kerkvoogd, voor de regtbanken gedaagd, had bepaaldelijk geweigerd en geprotesteerd , dat zij niet bevoegd waren om hem te oordcelen. Het goevernement, alsnu in zijne plannen teleurgesteld, nam de behendigheid van den gceverneur van Soria te baat. De goeverneur begaf zich naar Burgo de Osma, de rezidentie van den bisschop, en liet den prelaat aankondigen, dat hij bij hem wenschte toegelaten te worden. De bisschop ontving hem. Het gesprek liep gedurende een kwartuurs over onverschillige onderwerpen. Eindelijk neemt de goeverneur een toon en manieren van gezag aan en zegt den bisschop, dat hij is gekomen om hem formeel het besluit van het hoog geregtshof mede te deelen, dat hem beveelt voor genoemd hof te verschijnen. De bisschop verlaat de zaal, om niet de dupe van zulk eene hinderlaag te worden; maar hij kan zich niet meer onttrekken aan het geweld. Eenige soldaten en burgerlijke wachten staan onder de wapenen. Het vertrek is onherroepelijk vastgesteld op drie ure in den achtermiddag. De menigte verdrong zich in de straten, weenende en roepende: Vaarwel, vader! Gelukkiglijk is de orde niet gestoord geworden. Te Madrid gekomen, gingen de troepen, die den prelaat vervoerden, vooruit met een belagchelijk vertoon van voorzorgsmaatregelen. De bisschop begaf zich naar een der huizen van de Broeders der Christelijke scholen. Maar er was, zoo vervolgt het aange- haalde blad, nog een schandaal noodig, opdat het miskrediet der revolutie kompleet werde. De afgavaardigde Manterola het goevernement geïnterpelleerd hebbende, over de arrestatie, hoorde men in de Cortes door sommigen roepen, dat men den bisschop te voet had moeten laten komen, en de maar al te bekende Martos, die, als ministervan Staat, cirkulaires aan de gezanten rigtte over de houding tegenover het Koncilie aan te nemen, beklaagde zich dat men voor den kerkvoogd de aan zijne waardigheid verschuldigde achting had getoond, want burgers, zeide hij, zijn gelijk voor de wet. Deze uitvallen kwamen in het uittreksel van het zittingsverslag niet voor, doch zijn daarom niet minder openbaar geworden. De bisschop is voor het geregtshof gebragt om er zijne verklaringen af te leggen. »Wij denken," zooieest men in het artikel, waaraan het bovenstaande ontleend is, »wij denken, dat hij zich gelukkig gevoelt die beproevingen te lijden, welke een 3 een parel te meer aan zijne eeuwige kroon zullen hechten." Hetzelfde blad merkt op, dat de revolutie in de weer is met het vernielen van kerken. Onlangs nog werd het ministerie geïnterpelleerd door een revolutionair afgevaardigde, die nog niet voldaan is en een weinig meer voortgang in die soort van werkzaamheden eischt. De minister heeft geantwoord, dat hij niet stil zit, maar dat alles niet in een dag kan gebeuren. Het gevolg van deze interpellatie is geweest een dadelijk verzonden bevel om de afbraak van de kerk en het klooster der religieuzen van Calatrava te bespoedigen. Eene petitie gaat thans ter onderteekening rond, waarin geprotesteerd wordt tegen deze nieuwe schennis van godsdienst en kunst tevens. Nutteloos welligt. De schoone kerk, het prachtige kunstgewrocht zal vernield worden en de ridders van de orde van Calatrava, die door zoo vele heldenfeiten tegen de Mooren hunne orde beroemd gemaakt hebben, zullen niet kunnen weerstaan aan de aanvallen van de Mooren der 19e eeuw. --- ENGELAND. LONDEN, 13 Maart. De minister Gladstone heeft in de eergisteren door het Lagerhuis gehouden zitting gezegd, dat hij 's Maandags, dus morgen, de plannen der regering zou blootleggen ten opzigte van den toestand in lerland. In zitting heeft de heer Disraëli over de iersche pachtbill het woord gevoerd. Hij begon met toe te geven, dat de omstandigheden in lerland niet alleen het goevernement regtvaardigden, maar het verpligtten zich met de betrekkingen tusschen landheer en pachter te bemoeijen. Zonder over de oorzaken te willen uitweiden, welke tot deze noodzakelijkheid hadden geleid, wenschte hij den ierschen landeigenaars geluk, dat hunne stelling door het streng onderzoek naar de iersche toestanden was versterkt. Tot de tweede lezing toestemmende, keurden hij en de partij der tory's slechts het beginsel goed, waaronder hij verstond: verbetering der wet met betrekking tot het bezit en de pacht van grond in lerland. Verscheidene onderdeelen der wet, o. a. de wijze van schadevergoeding, het Ulster gewoonteregt, verdienden zijne afkeuring. De minister Gladstone nam vervolgens het woord en bedankte het Huis voor den gematigden toon, waarmede het debat over de bill was gevoerd. Hij heeft verder verklaard, dat een aantal opmerkingen indruk op de regering heeft gemaakt en aanleiding tot het voorstellen van wijzigingen zou geven.' De minister besloot met een krachtig beroep op hen, die het amendement hebben voorgesteld , om toch de eenstemmigheid niet te verbreken of de zaak van lerland in gevaar te stellen door de verwerping van een bill, welke aan iersche pachters regten zou geven waarvan noch Engelschman, noch Schot ooit gedroomd had. — Kardinaal Cullen, primaat van lerland, heeft den vikarissen-generaal Meagher en M'Cabel gelast, aan de geestelijkheid van het diocees Dublin de volgende bedenkingen mede te deelen : »de bewakers der jeugd zijn gehouden haar te beschermen tegen de verspreiding der afzigtelijke melaatschheid, ingeënt door de hedendaagsche onzedelijke litteratuur. De befaamde aktrice Schneider zal weldra op het koninklijk theater te Dublin verschijnen; onze katholieke stad wordt bedreigd het tooneel te worden van openbare en schandelijke kwetsingen der zeden. «Theatrale voorstellingen, welke niet moesten worden aangemoedigd,1 zelfs niet te Parijs, en die door de protestantsche pers van Londen als een schandaal zijn uitgekreten, worden overgebragt naar het katholieke Dublin, en dit nog wel gedurende den H. Vastentijd. Zonder twijfel keurt onze bevolking dit niet alleen ten strengste af, maar zij zal dergelijke krenkingen niet dulden, die èn eene beleediging èn een schandaal inhouden. »De vader, die zijn kind dergelijke zedelooze schouwspelen laat bijwonen, zal voor God eene vreeselijke rekening hebben af te leggen; de broeder, die zijne zuster naar eenen schouwburg voert, waar het kuischheidsgevoel, steeds het schoonste sieraad der iersche vrouwen, wordt gekwetst, zou elk gevoel van genegenheid en achting voor eene dierbare zuster hebben verloren. Onthoudt u allen er heen te gaan: de rust van uw geweten, uw zieleheil staat op het spel." --- DUITSCHLAND. WEENEN, 12 Maart. De kwestievan de inlijving der zoogenaamde militaire grenzen dreigt eene ernstige wending te nemen , en den Keizer-Koning in eene zeer zonderlinge pozitie te zullen plaatsen, waarvan de dualistische organizatie des rijks de oorzaak is. Het cisleithaansche ministerie wil de militaire grensdistrikten aan Hongarije afstaan, doch eischt dat dit rijk eene geëvenredigde verhooging van zijn aandeel in de openbare schuld aanneemt en zijne aanspraken op Dalmatië opgeven zal. Hongarije is geneigd om op het eerste punt wel, doch in het laatste niet toe te geven. Men verwacht nu dat dit geschil aan den Keizer ter beslechting zal voorgelegd worden. — Volgens de Augsb. Zeitung, is de Fortschritt-n&rtï] in de beijersche Kamer voornemens den nieuwen minister van Buitenlandsche Zaken, den heer Bray, te interpelleeren, of hij tegenover het Koncilie hetzelfde standpunt heeft ingenomen als zijn voorganger, de prins von Hohenlohe, en welke besluiten de regering nemen zal, indien de pauselijke onfeilbaarheid tot dogma verheven wordt. BERLIJN, 13 Maart. De afgevaardigde Kryger uit Noord-Sleeswijk bragt in de zitting van den Rijksdag van gisteren de uitvoering van het Prager-vredesverdrag, betreffende de volksstemming in de Elbe-hertogdommen, ter sprake, doch met geen gunstiger gevolg dan alle pogingen, die vroeger zijn aangewend om Pruissen ter uitvoering dier bepaling te bewegen. Het voorstel van Kryger, waarin de ondersteuning van den Rijksdag verzocht werd, kon niet eens het aantal stemmen verkrijgen, 'twelk vereischt wordt voor de behandeling in den Rijksdag. Men verneemt dat de heer Kryger voornemens is den Rijksdag te verlaten, om bij zijne kiezers er op aan te dringen, dat zij nu aan hun voornemen gevolg geven en aan de buitenlandsche mogendheden het verzoek zullen rigten, dat Pruissen tot uitvoering van het Pragerverdrag zal genoopt worden. Bij de behandeling der begrooting voor 1871 hief de nationaalliberale fraktie, aangevoerd door den heer Miquel, hartroerende jeremiaden aan over de onverzadelijke maag van het departement van Oorlog en de hardnekkige weigering van het Bondsprezidium, om ter gunste der volksvertegenwoordiging van enkele zijner prerogatieven afstand te doen en o. a. een verantwoordelijk ministerie te vormen. De Bondsraad bleef echter doof voor al de klaagtoonen, en de voorzitter, von Delbruck, liet de klagers ongestoord en ongetroost voortpraten. Toen de heer von Kardorff, van de konservatieve partij, uitriep, dat de minister, die in de tegenwoordige omstandigheden den Koning zou aanraden de sterkte des legers aanmerkelijk te verminderen, zich aan 't zwaar vergrijp van landverraad schuldig maakte, ontstond in de zaal een hevig tumult, en de heer Hennig, dezelfde, die een paar jaar geleden voor de uitbreiding der militaire magt zoo ijverig in de bres sprong, protesteerde nu in naam der nationaal-liberalen tegen deze uitdrukking. De heer Kardorff poogde later, toen de storm wat bedaard was, zijne uitdrukking door nadere verklaringen een weinig te verzachten. De oneenigheid tusschen den bondskanselier en de nationaal liberale partij wordt intusschen al grooter en grooter; bij de soiree van graaf von Bismarck, gisteren avond gehouden, waren bijna alle leden dier fraktie afwezend. — De halfofficiëele pers geeft zijdelings te verstaan, dat de regering over den Koning van Saksen alles behalve tevreden is. Men vermoedde, dat de overleden Saksische gezant bij het Weener hof, baron Könneritz, door geen ander zou opgevolgd en de vertegenwoordiging van Saksen aan den gezant van den Noord- Duitschen Bond zou opgedragen worden. In deze verwachting is men nu niet weinig teleurgesteld, daar Saksen niet alleen weder een eigen vertegenwoordiger gezonden heeft, maar een man, den baron von Bosse, gekozen heeft, die bekend staat voor zijn haat tegen Pruissen. --- ITALIE. ROME, 7 Maart. Men verneemt dat het postulatum, waarin de afkondiging van het dogma der onfeilbaarheid verzocht wordt, met ruim 550 onderteekeningen voorzien is. De kardinalen en alle prelaten, die tot de eene of andere kommissie behooren, hebben, zooals reeds vroeger gemeld is, niet onderteekend. Wat de zoogenaamde oppozitie aangaat, die zich tegen de afkondiging van het dogma op gronden van ontijdigheid zou verzetten, hierover is met zekerheid niets bekend. Sommigen beweren, dat hoogstens twintig prelaten het voorstel zullen bestnjden, anderen beweren dat er in het geheel geen •bestrijding zal plaats hebben, daar de oppozitie geheel en al geweken is voor het licht, dat zich over de kwestie langzamerhand verspreid heeft. — Graaf Trauttmansdorf, Oostenrijkse» gezant bij den H. Stoel, heeft van kardinaal Antonelli op de mededeeling, welke hij in naam zijner regering aan den kardinaal heeft gedaan, betreffende de besluiten van het Koncilie, een antwoord ontvangen. De inhoud hiervan is nog onbekend. Verder verneemt men, dat de kardinaal sekretaris van Staat aan de gezanten, die hem op 't bevel hunnerregeringen over de kwestie der onfeilbaarheid hunne bedenkingen te kennen gaven, ten antwoord gaf, dat de H. Vader zich om deze kwestie niet bekommeren kon. De heeren diplomaten, zoo zou Antonelh met een geestig glimlachje opgemerkt hebben, kenden genoeg bisschoppen en moesten bij deze maar aandringen op intrekking van het postulatum over de onfeilbaarheid. De H. Vader kon dit met doen, want dan zou men alle reden hebben om Z. H. te verwijten, dat hij t Koncilie de vrijheid roofde, om kwestiën te behandelen, welke het in het belang der H. Kerk noodig oordeelde. — Naar men verneemt heeft de grootaalmoezenier van den H. Vader, Mgr. de Merode, aartsbisschop van Mitylene i. p. i., het been gebroken, en vreest men, dat dit ongeval ernstige gevolgen zal hebben. FLORENCE, 12 Maart. Gisteren werdmedegedeeld, dat de Nazione, voor het eerst sprekende over het ontwerp van wet aangaande de verbeurdverklaring der nog niet geroofde kerkelijke goederen, hevig uitvaart tegen den minister van financiën, Sella. In het tegen den minister gengte artikel van de Nazione, komen voorts opmerkelijke bekentenissen voor omtrent de wijze, waarop de wet ter opheffing van de kloosterorden toegepast is geworden. Men heeft zich, in naam van den Maat, meester gemaakt van alle eigendommen en renten, welke die orden bezaten, aldus de religieuzen aan het gebrek prijs gevende. Vervolgens heeft men uitgedacht om de karige toelagen aoor de wet aan de kloosterlingen toe- TWw- te- likwideeren; maar deze hkwniatie glng zoo gebrekkig, dat zij pen is. na Vl6r Jaren' no§ ni* afgeloo- Het lot van zoo vele ongelukkigen, ftonger lijdende en van honger stervende ten gevolge eener wet, had zelfs den vorigen minister Cambray-Digny bewogen, om in zijne bureaux het bevel te geven tot het doen van eenige uitbetalingen aan de arme religieuzen. Deze maatregel ter bespoediging van eene likwidatie, welke door de onverschilligheid of kwaden wil der ambtenaren tegengehouden werd, vond echter bij Sella geene goedkeuring, hij schafte de voorloopige subsidiën af. Zoo legt de Nazione den stand van zaken bloot, en heeft niet veel moeite om, met een verwijzing op de financiën, aan te toonen, dat de verbeurd verklaarde goederen verkwist zijn en door den een of anderen woekeraar of oneerlijken administrateur zijn buit gemaakt. En nu zou het nog niet geroofde op dezelfde r^ertTlff rrZ^6l?deld worden? Zulks ergeit zelfs de Nazione. ---