TER VIERING VAN HET GOUDEN BISSCHOPSFEEST van PIUS IX. Bedrag der vorige opgaaf. . / 12474854 Zwolle. Collecte P.P. IX Postw. 5 — vS-Bosch V. H. G 20.— J. T. v. V. De verdiensten van één dag 250 .Woerden. Ter eere van O. L. Vr. van Marpingen. . . . -JO. Loon op Zand. Op een gezelligen avond bijeen vergaard. Ter eere van J. M. J. Geluk bekroon' mijn hooge dagen * Daarvoor kom ik Gods zegen ' vragen, f 3.— ; Op U, o Maagd, bouw ik mijn hoop • Bescherm mij op mijn levensloop. f 3.—; O zegen, Heer! ons beider leven; De toekomst kroon ons vurig str _ - . vent ƒ2.50; Maria, Maagd, bescherm uw kind, Dat -rij door Uhaar staat eens vind'! ƒl.—; Ook ik wil eens aan Pius denken, Opdat hy mij zijn zegen schenke.' ƒ0.50. Te zamen. 10 — Langer- en Korter-Aar. H. Vader, zegen ons I. . . . . . 88 50 Middelburg. M. B. Om zegen over ons huisgezin. . . . 3.96 F. G. vraagt zegen voor zijne kinderen . 2,50 _ Totaal. . . ; ƒ 12617.31 i --- Amsterdam, 9 April. Nippold, een geïmporteerd Kultuurkamper. VI. £ »Het zou overbodig zijn in het algemeen aan te toonen, dat al de verschillende operatie-middelen der roomsche politiek moeten dienen, om de Kerk met de attributen van den Staat te bekleeden". Blz. 391. Een zoodanig algemeen axioom voorop stellende, kan men zonder veel moeite de verschillende feiten en omstandigheden zoodanig verdraaien en verminken, dat zij met het algemeen beginsel in overeenstemming zijn. Het gaat hiermede als niet het Darwinisme* eenmaal aangenomen dat, de menschen van apen afstammen, kan men spoedig de benoodigde aapachtige menschen vinden, die zich voor het moderne beginsel gewonnen geven. Liever echter zouden wij bij de behandeling van dergelijke practische quaestiën de synthetische in plaats van de analytische methode gebezigd zien. Bij een man echter als Nippold, die eene wetenschappelijke vorming mist, mag men omtrent.den betoogtrant niet al te keurig dan L 1 aX7m' hetwefk ™™«d dan hi als zoodanig erkent, tot punt vtLrf nfmt en er d™ uit den rijken voorraad van schotschriften en ¦an.-katholieke geluiB'en, eenige aanhalingen op volgen laat. Met het eigenlijke vraagstuk, de afbakening der grenzen tusschen Kerk en Staat, laat hij zich natuurlijk niet in, maar gaat dadelijk over tot de verschillende factoren, die ieder op zich zelf ten bewijze moeten strekken, dat- de katholieke Kerk een Staat in den Staat uitmaakt. Vooreerst noemt hij »de heerschap» der verschrikking", door de geestelijkheid in Noord-Brabant en Limburg uitgeoefend. Verschillende aanhalingen uit anti-kathoheke geschriften zijn het eenige, wat hy tot staving van zijn beweren heeft aan te voeren. Zelfs dr Merz mag hier gewicht inde schaal leggen . Ook de bestaande katholieke Vereenigmge bewijzen, volgens Nippold, dat de Kerk streeft naar staatsalmacht; •maar wij mogen ons hier van alle wederlegging onthouden, omdat de man ons niets te wederleggen geeft. Het aartsbroederschap der H Familie poogt ook al het staatssezao* t. vermeesteren, evenals de Gez&-Gez&ereeniging De zorg der ouders die er -voor waken, dat hunne zonen zooveel mogelyk tegen de besmetting der boosaardige academische lucht gevrijwaard worden en naar het voorbeeld der katholieke Studenten-Vereenigingen in Duitschland, zich nauw aaneensluiten — telt mede onder de tyrannieke middelen om aan den Slaat zijn gezag te ontrooven. Dan volgen processies enbeêvaarten, waarbij weder de Nieuwe Rott. Courant en het schotschrift van Josett te pas komen. De vele nieuwe kerkgebouwen, in den laatsten tijd door de Katholieken opgetrokken, zijn even zoovele bedreigingen tegen den macht des Staats. Under de nieuwe kerken, die om haar grootsehen aanleg in het oog vallen en waarvan hij er slechts twee noemt, ontmoeten wij ook de dorpskerk van Voorhout. Dit kleine kerkgebouwtje dagteekent echter uit de 12e of 13' eeuw, bevat m zijn middelvak een scheidsmuur, zoodat de protestantsche gemeente aan de ééne zijde en de katholieke aan de andere zijde hare godsdienstoefeningen verrichten. Deze omstandigheden in aanmerking genomen, bestaat er wellicht in ons gansche land geen onaanzienlijker en nederiger katholiek tempeltje dan dat van Voorhout. En dat eeuwenoud gebouwtje nu wordt NPinnnlHeQrrSChlllCnde »** door Nippold als een gewrocht van onzen tijd en als een model van grossartiqe moderne architectuur onder de Katholieken aangemerkt. Zoo wij hier niet aan opzettelijke leugentaal te denken hebben, zullen wij .voor 't minst wel mogen beweren, dat Nippold hier weder over zaken schrijft, waaromtrent hij niets weet. Buiten de pas opgetrokken prachige kerken, bespeurt men: »Van oord tot oord nieuwe pastorieën , nieuwe kerkhoven, nieuwe orgels, nieuwe beelden, nieuwe hekken om de graven Lwaar kan de nijd al niet over knarse'tanden!] —de kloosters niet eens medegerekend. En men vindt daaronder vele rijke en smaakvolle scheppingen. Kerken als die m bassenheim en Voorhout zijn wel m staat, ook het oog der voorname en beschaafde klassen tot zich te trekken " blz. 420. Wie had ooit vermoed, dat een gemeenschappelijk kerkje, halfin gebruik van de Roomschen en half van de Frotestanten, dat een nieuw kerkorgel ja zelfs een onnoozel hekje om de grafzerk eens overledenen als even zoovele aanslagen tegen den Staat zouden worden aangemerkt? Hoe akelig dom en kleingeestig is toch de blinde godsdiensthaat! Maar Nippold bepaalt zich niet enkel bij het kleine, hij vermeldt ook het groote: »deburgerlijke gemeenten en armenverzorging, handel en industrie, de rechtbank, het leger en de politiek" — alles staat in dienst van en is omgekocht voor de katholieke Kerk »in eene inderdaad ontzettingwekkende mate." Blz. 421. Om aan deze valsche voorstelling een schijn van waarheid te geven, neemt de schrijver zijn toevlucht tot een reeks van ellendige verdachtmakingen. La Vie Parisienne mocht op bevel van een kath. burgemeester niet worden opgevoerd ; blz. 422; in het dorp S. nabij A. hadden drie buitengewone paters biecht gehoord; blz. 427; omgekeerd werden in het dorp O. bij L. zoowel de pastoor als de weesmoeder plotseling verplaatst, omdat-zij met een protestantschen geneesheer bevriend waren blz. 422; zelfs de amsterdamsche »__..-meskrawall in . September 1&76, waarbij de soldaten nog schandelijker huishielden dan het gepeupel," staat op rekening der Katholieken; wijl zij tegenstanders zijn van den algeméenen dienstplicht en zonder dezen maatregel »het beestachtig zuipen van jenever niet zal verbeteren", blz. 512; de rechtspleging werd door den minister van Justitie mede dienstbaar gemaakt voor clencale doeleinden en zoodoende ook al gebezigd tot ondermijning van net Staatsgezag. Blz. 433. Onder de aanslagefi tegen den Staat rangschikt Nippold ook het biechtgeheim »In Noord-Brabant — zegt hij — schijnt het allengs regel te worden (?), dat diefstallen aan den wereldlijken rechter worden onttrokken"; blz. 434. Hij zag natuurlijk veel liever, dat een eervergeten priester het hem toevertrouwd geheim den rechter ging openbaren. Van een Nippold mocht men niets anders verwachten. Hij ziet het mirakel van het biechtgeheim niet, evenmin als hij de woorden des Zaligmakers begrijpt; wier zonden gij zult vergeven, enz. De belijdenis was inderdaad een groot offer, dat God vorderdevandenhoogmoedigen mensch, die van aard geneigd is zijne fouten te verbergen. Maar daarom heeft Hij dat biechtgeheim met een ontzaglijk wonder omgeven. Hoeveel Judassen er ook na den Iscarioter leefden, daar zijn. wel martelaars maar geen verraders van het biechtgeheim opgestaan. Alle menschelijke verborgenheden treden eenmaal aan het licht, de onthullingen brengen eindelijk de geheime afspraken der menschen te voorschijn, maar daar is één geheim, dat verborgen blijft en dat is het biechtgeheim. Nippold ziet, of erkent althans dat wonder niet. Het moet hem zelfs tot een der lage middelen dienen, om de onderwerping van den Staat door de katholieke Kerk te bewijzen. Wij meenen het hoofdstuk, waarmede wij ons in dit artikel bezighielden, niet te mogen sluiten, zonder op een opmerkenswaardig verschijnsel te wijzen. Nippold namelijk ziet overal creaturen werkzaam aan de onderwerping van den Staat onder de heer-, schappij van Rome: aan het Hof, in het leger, in den handel, aan de rechtbank, ja zelfs binnen de hekjes der grafzerken. Maar van het Kabinet, waarin toch ook een Katholiek geteld wordt, bewaart hij een diep stilzwijgen. Wij veroorloven ons hieruit te besluiten, dat de man ten minste omtrent dit ééne punt vrij goed op de hoogte blijkt te zijn. --- BUITENLAND. Algemeen Overzicht. De Bismarck-quaestie heeft, voor zoo ver op dit oogenblik bekend, nog geen 1 definitieve oplossing gekregen. Wel wordt , m dato 6 dezer uit Berlijn aan den Ti>nes geseind, dat wijl de Keizer zijn Kanse- ' lier niet voorgoed loslaten,maar hem slechts een langdurig verlof toestaan wil — een wetsontwerp bij den Rijksdag zal worden ingediend, houdende machtiging tot het aanstellen van een tijde lijken, verantwoordelijken vicè-kanselier. Maar dit heeft zich sedert nog niet officieel bevestigd, niettegenstaande er in den Times werd bijgevoegd, dat de Kanselier er genoegen meè genomen had, onder voorwaarde dat de vice-kanselier door zijn absoluut verzekerde meerderheid boven de andere ministers, de volledige verantwoordelijkheid zou kunnen op zich nemen. Een later bericht van denzelfden datum meldde, dat de Prins had toegestemd in functie te blijven en zich tevreden wilde stellen met een langdurig verlof in den zomer en den herfst. Intussehen twisten de duitsche bladen druk over de vraag, of niet ook de verlofverleening door den Rijksdag zou moeten worden goedgekeurd. Wel zegt de Kóto. Ztg., dat in 1875 de Kanselier ook zes maanden van Berlijn afwezig is geweest, en dat toen dit verlof bij eenvoudige Kabinetsorder geregeld werd; maar de National-Zeitung doet opmerken, dat volgens de tegenwoordige Constitutie elke ministerieel besluit, 'twelkniet door den Kanseli. gecontrasigneerd is, onwettig zou wezen. In de Oostersche Quaestie kan elk oogenblik weder een nieuwe phase verwacht worden. De turksche ministerraad hield* Zaterdag en gisteren in strenge geheimhouding zittingen, waarvan het resultaat heden aan de zaakgelastigden zal worden meegedeeld [Vergelijk verder de telegrammen]. De Indépendance meldt uit Parijs, dat de heer Thiers uit Petersburg vernomen heeft, dat de Grootvorst-Troonopvolger zich bepaald voor den vrede verklaard heeft. De berichten uit Constantinopel zouden doen gelooven, dat de Porte een ambassadeur naar Petersburg zal zenden. Rusland zou Montenegro hebben aangespoord om concessiën te doen. — Van andere zijde wordt bericht, dat de Keizer in den loop van dit jaar de baden te Ems niet zal gebruiken. Dit besluit, zoo heet het, staat ingeenerlei verband met de politiek; de gezondheidstoestand des Keizers zou van dien aard zijn, dat hij de baden niet behoeft, 't Is niettemin opmerkelijk, dat de Czaar juist dit jaar van zijn oude gewoonte afwijkt! Bij de gisteren te Bordeaux gehouden herstemming tot voorziening in een vacature der fransche Kamer van Afgevaardigden is de ultra-radicale of intransigente candidaat Mie gekozen, die ook bij de eerste verkiezing de meeste stemmen had verworven. Hij heeft echter niet een zoo schitterende meerderheid, als hij na het intrekken van een paar tegen-candidaturen had mogen verwachten; wantten laatste kwam nog het oud-lid Caduc, die zich niet meer verkiesbaar had gesteld, de partij tegen hem opnemen om door zijn eigen populariteit de verkiezing van een al te rooden candidaat te verhoeden, 't Heeft echter niet mogen baten. Velen republikeinen zal dit spjjten, want het parool is nog altijd »gematigdheid om de anti-republikeinen niet te verschrikken." Dat parool heeft ook de minister-president Jules Simon verleden Vrijdag te Marseille weder verkondigd, toen hij daar een deputatie van den gemeenteraad ontving. Jules was namelijk op zijn terugreis uit Italië, waar hij op vrij geheimzinnige wijze een deel zijner paaschvacantie is gaan doorbrengen. Naar men zegt, heeft hij te Florence met verschillende italiaansche ministers en te Pisa zelfs met koning Victor Emanuel geheime conferenties gehad, en volgens het telegraaf-agentschap Maclean zou zijn geheele reis in betrekking staan met de tegenover het toekomstige Conclave te nemen maatregelen, welke reeds vóór eenige maanden door het italiaansche Kabinet zijn voorgesteld, 't Valt moeilijk te zeggen, of dit waar is; maar een Rooverkoning en een n°. 606 van de Internationale passen niet slecht bij elkaar. Dezer dagen signaleerde de Osservatore Romano een gerucht, volgens 'twelk de pruisische Regeering de uitleyering geëischt had van den kardinaal-aartsbisschop Ledöchowski. De Agence Havas noemde dit bericht ongegrond; maar de Osservatore Cattolico van Milaan zegt, dat het bericht, in spijt van alle liberale dementi's bevestigd wordt, en dat de kardinaal op het Vaticaan een schuilplaats heeft gezocht. De liberale Italië erkent thans, dat er inderdaad wel iets van waar is of althans geweest is. De zaak zou zich namelijk aldus hebben toegedragen: Toen de duitsche rechtbanken Mgr. Ledochowski bij verstek hadden veroordeeld, zonden zij het vonnis naar den compitenten minister te Berlijn ter uitvoering. De Regeering nam maatregelen om den prelaat het vonnis te doen beteekenen; de noodige formaliteiten waren reeds genomen , toen een hooggeplaatst persoon tusschen beide trad en de geheele procedure werd geschorst. De kardinaal, die van de zaak kennis had gekregen, schreef aan zijn ordinariaat te Posen en wees het den weg aan, dien het in de gegeven omstandigheden te volgen had. uitgeraakte daardoor in conflict met de wet; het werd vervolgd en veroordeeld, terwijl uit zijn vonnis bleek, dat bet had gehandeld overeenkomstig de instructiën van den kardinaal. Vandaar de aanvraag van pruisische zyde om de uitlevering van den kardinaal. Hieraan werd echter geen gevolg gegeven, »omdat —volgens de Italië— eenige aan de zaak des kardinaals ver knochte personen de opmerking hadden gemaakt, dat de Waarborgenwet er mede in strijd was." Verdere stappen, zegt het blad, zijn niet gedaan. De portugeesche commissie voor de algemeene tentoonstelling van 1878 heeft zich geconstitueerd. De koning don Fernando, vader van den regeerenden Koning, heeft het voorzitterschap aanvaard. De minister van openbare werken is, tot tweeden voorzitter gekozen. - Te New-Orleans, in Lousiana, isVrij: dag een groote democratische meeting gehouden, welke door ongeveer 10.000 per; | sonen werd bijgewoond, en waarop ver-11 schillende motiën zijn aangenomen, hou¦idende betuiging van een oprecht verlao-. gen naar verzoening, terwijl een beroep op den President wordt gedaan tot terugroeping der federale troepen, onder verklaring, dat alleen de gouverneur Nicholls bij machte is, den vrede te herstellen. De laatste berichten uit Mexico luiden voor Porfirio Diaz verre van gunstig. Verscheidene generaals, die hem eerst hebben geholpen, laten hem nu in den steek; zijn partij verliest veel terrein en de oppositie breidt hare gelederen uit; men spreekt zelfs van Lerdo de Tejada's terugkeer en tot overmaa.t van ramp heeft een groot aantal Congresleden geweigerd zitting te nemen, zoodat het wetgevend lichaam buiten staat is te vergaderen. Het huwelijk van den president van' Haïti met mejuffrouw Wilhelmina Wilson Phipps is den ÏO" Februari jl. plechtig ingezegend door Mgr. Ribault, eerekamerheer van Z. H. den Paus, bij afwezigheid van Mgr. Guilloux, aartsbisschop van Port au Prince. De élite der burgerij van Haïti en de leden van het corps diplomatique woonden de plechtigheid bij, die door het Bulletin religieus als een gelukkig voorteeken voor de republiek wordt beschouwd. --- Bijdragen voor „liberale" Bladen. (Uit het Schwarze Blatt.) Ofschoon de geestelijken reeds zwart genoeg zijn, houden de .liberale" bladen toch niet op, hen zwart te maken. Zoo colporteerden zij onlangs een akelig ver- " haal uitCapua, luidens hetwelk een geestelijke een zijner leerlingen, die schuld droeg aan het ontsnappen van een kanarie, ogel, op zijn tafel met kruisgewijs uit-' gestrekte armen vastgenageld en hem beide voeten, zoo ver zij over de tafel uitstaken, met een bijl zou afgehouwen hebben. Wijl deze natuurlijk totaal verdichte geschiedenis door de kleine en de groote »liberale" pers de ronde deed; mag men aannemen, dat zulke Blauwbaardsprookjes over clericale wreedheden den gedachteloozen courantenlezers zeer I welkom zijn. Wij willen aan deze fijngèvoënge behoefte gaarne te hulp komen met de volgende, door ons zelven verzonnen, gruwelen aan de -.liberale" pers , tot verdere opluistering en gebruikmaking lé geheel belangloos af te staan; men zal I opmerken, dat de gebeurtenissen voor- I zichtigheidshalve in plaatsen spelen, waar-; I uit geen logenstraffingen te wachten zijn: Op het meest oostelijke der Vriend- I schaps-Eilanden had de keukenmeid van E een geestelijke het ongeluk de soep van f haar meester te zout te maken. De op I dit punt zeer kitteloorige man viel f met razende woede op de keukenmeid ! aan en sneed haar met het juist voor de I hand liggende trancheermes beide handen | af. Toen de vrouw zich van haar schoone I roode handen beroofd zag, .werd zij als I een hyena. Zij rukte zich los en krabde I met haar goed onderhouden nagels den ™ geestelijke beide oogen uit. — Zoo zijn | de papen! 11. " Een geestelijke in het dorp Blauwneus? op het eiland Nova-Zembla, zat op een i morgen bij de koffie en rookte uit zijn 1 4-voet lange pijp, toeneen kleine jongen I binnenkwam om een doos te brengen.' I De kleine zette ze op de tafel en stiet ¦ daarbij ongelukkig het kopje van den-B geestelijke om. De bedienaar der Kerkl werd daarover zoo woedend, dat hij allen voorschriften van echte godsdienst enH naastenliefde vergat en den knaap met I zijn lang pijpenroer spietste. Toert I na verloop van een uur de vader van 1 den kleine, zijn vermist kind zoekende;M in de kamer trad, vond hij den geeste- 1 lijke rookende in den leuningstoel zitten; ¦ aan het dampende pijpenroer echter stak 1 nog altijd het lichaam van het geliefde^ êé_rig kind. De vader zwoer wraak evmM vergiftigde den geestelijke op het eigen uurH met den sterk van nicotine bezWangerdenM inhoud van den reusachtigen waterzakj dezer moordpijp. — Zoo zijn de papen ¦ Een geestelijke in de beroemde zeebad-B plaats Nergenshuizen, op het schiereilan*» Kamschatka, vroeg bij het onderricht ijJH de natuurkunde aan een jongen naai„!^B vijfde kleur van den regenboog. »®e ®ISJB marck-kleur" antwoordde de eJM knaap. De geestelijke verbleekte *£^| antwoord, voerde den schob-»'"£?£M venvertrek, sloeg hem d«w, z**",aei -¦ woord te spreken, de hersenpan in. en schilderde den juisten regenboog op de fclootliggende hersenen. De vader van het zoo wreedaardig vermoorde kind, een dappere jood, heeft, bij zijn vele bezigheden tot dusver nog geen tijd gevonden om op den moordenaar zijns zoons wraak ,te nemen. — Zoo zijn de papen 1 Wij hopen, dat deze kleine, maar krachtige vertellingen, welker absolute onwaarheid wij waarborgen, zullen beantwoorden aan den smaak der .liberale" dagbladlezers. ---