Amsterdam, 16 Augustus. Op het Beggijnhof werd gisteren $ plechtige wijze het zilveren feest ge,erdvanden rector, den Zeer-Eerw. eer B. H. Klönne. Zoowel in de kerk, , aai' door den jubilaris, geassisteerd j,°0r Zijne eerwaarde kapelaans, de • Offerande van dankzegging werd als daarbuiten op het Hof, at geheel in vlaggen getooid was, *pven de bewoonsters blijk van haar eelneming in de feestvreugde van aren herder. Den gansenen dag beogen zich over de anders zoo stille .^den van het Hof, talrijke bezoekers, genden en vereerders, die de feeste% zich tijdens zijn verblijf hier ter »tede mocht verwerven of eenvoudig f^angstellenden, die de versiering van »Hof' in oogenschouw kwamen Tot laat in den avond bleef door 6en keurige en eigenaardige illumi- £atie, waarbij geen huis achterwege door het ontsteken van ben'Msch licht en vuurwerk, de feeste'jke stemming levendig, die aan den e,erwaarden Jubilaris het vernieuwd •S&tuigenb zal gegeven hebben hoezeer ;*tin arbeid door de zijnen gewaarwerd wordt. Bij gelegenheid van dit zilveren Priesterfeest, werd de kerk van het Hol toet vele geschenken verrijkt, waarvan jolige strekken, om het ontzaglijk Mirakel van Amsterdam, dat jaarlijks drie eeuwen onafgebroken °P het Beggijnhof werd gevierd, met eeuwen luister te omgeven. In de Communie-dwaal met haar Velkleurig stikwerk staat de vlammende Hostie met biddende engelen of»geven. De beide nieuwe lichtdragers, aan 'ei>en en onderscheidingsteekenen, aan de processie deelnamen; dat de af^elingen der schutterij in blanke ha/oassen hare plaats in den stoet in^men; dat behalve de vier burgem esters, die den troonhemel droegcH, ook de leden der Regeering in h/ deftige tabbaarden aan den luistefrijken optocht deelnamen; datjong/'ngen en in het wit gekleede maagden, of instrumenten spelende en loflieden zingende, het Allerheiligste om- Éfven; dat een groote menigte volks, V°ral uit Waterland, naar de stad stroomde, om van het verheven schouwspel getuigen te zijn en zich bij de processie aan te sluiten — dan » kan men zich een denkbeeld vormen van den omvangrijken arbeid, aan den vervaardiger der schilderij opgedragen, en dan zal het niemand verwonderen, dat er meer dan een jaar moet verloopen, eer het kunstwerk de plaats zijner bestemming zal innemen. De heer Derkinderen, die zich onlangs een welverdienden roem verwierf, toen hij de aquarellen tentoonstelde,welkezoo wijhopen.tot modellen zullen strekken voor de schilderstukken, welke eenmaal de wanden van het Raadhuis te 's Hertogenbosch zullen sieren - deze jeugdige kunstenaar is met de even vereerende als moeilijke taak belast het historie-stuk voor de kerk van het Beggijnhof te vervaardigen. . ..,,■. Als tolk van Amstels Katholieken aan wie de kerk van het Beggijnhof om haar merkwaardig historisch verleden bijzonder dierbaar is, brengen wij de betuiging onzer meeste hulde aan hem, die op het denkbeeld kwam een monument te stichten, dat ons herinnert aan het geloof onzer vaderen en tevens strekken zal, om dat geloof in het thans levend en toekomend geslacht te onderhouden en te vermeerderen. --- DE MISDAAD VAN MAAMSTRASNA. Twee jaar geleden, toen in lerland de genootschappen der Fenians en der Onverwinbaren de bovenhand hadden, werd te Maamstrasna een verschrikkelijke misdaad gepleegd, welke wij toen in bijzonderheden hebben verhaald. Verscheiden boosdoeners braken 's nachts in de woning van een pachter en vermoordden de geheele familie. De vermoedens der politie vielen weldra op verscheiden bekende fenians, en eenige weken later werden zeven personen aangehouden: Myles Joyce, Pat Joyce, Martin Joyce, Thomas Joyce, John Casey, Anthony Philbin en Thomas Casey. Toen de zaak van Maamstrasna voor het Hof van Assises van Dublin in behandeling kwam, begaf de rechter van instructie, de heer Bolton, zich naar de cel van Thomas Casey en zeide hem: >Casey, wilt gij als getuige optreden? Gij kunt misschien uw leven redden." Daar Casey aarzelde, voegde Bolton er bij: sik geef u twintig minuten, om ja of neen te zeggen. Zoo gij weigert, zult gij de vierde zijn, die op de bank der beschuldigden plaats neemt, en gij kunt er zeker van zijn, dat gij gehangen wordt." De rechter deed hetzelfde voorstel aan Anthony Philbin. Beide beschuldigden stemden erin toe, als aanklagers op te treden. Zij verschenen voor het hof van Assises en legden verpletterende getuigenissen tegen de beschuldigden af, onder eede bevestigende, dat de betichten schuldig waren. De beschuldigden mochten zooveel ontkennen als zij wilden, het baatte niet. Myles Joyce werd ter dood veroordeeld, en de vier andere jenians tot levenslangen dwangarbeid. Reeds meer dan een jaar geleden werd Myles Joyce terechtgesteld, terwijl de andere veroordeelden nog altijd in de gevangenis zijn, doch om die weldra te verlaten, daar dezer dagen hun onschuld gebleken is. Thomas Casey toch heeft zich tot den aartsbisschop van Tuam begeven, om hem te bekennen, dat hij een valschen eed had gedaan en onschuldigen heeft doen veroordeelen. Hij heeft in het openbaar zijn misdaad beleden in de kerk vanPartry; in tegenwoordigheid eener talrijke menigte geloovigen verklaarde hij, dat Myles Joyce onschuldig gestorven was. Deze mare bracht, zeer begrijpelijk, groote opschudding in lerland teweeg, en door de justitie is een nieuw onderzoek bevolen. Een reporter van het katholieke Free . marfs Journal, de eerw. heer Corbet, is de twee aanklagers in hun woning gaan bezoeken. Casey bevestigt dat de vijf personen, te Dublin veroordeeld, onschuldig waren. »Ik heb," zei hij, »dezelfde getuigenis afgelegd als Philbin, om mijzelven te redden. Het is niet waar, dat Philbin in de misdaad is betrokken geweest. Hij is er zoo onschuldig aan als een pasgeboren kind. Hij heeft voor de rechters verklaard, dat ik deelgenomen had aan de misdaad van Maamstrasna. Ik ben op mijne beurt verplicht geweest, hem aan te klagen. Zoo ik het niet gedaan had, zou men mij niet genomen hebben als getuige." Op de vraag van den eerw. heer Corbet, of Myles Joyce onschuldig was, antwoordde Casey: sik ben zeker dat Myles Joyce geen deel genomen heeft aan de misdaad; Philbin ook niet, en geen der vier personen, die thans in de gevangenis zijn." Bij de verbittering, die in lerland toch reeds tegen Engeland heerscht, zijn zulke gebeurtenissen zeer zeker olie in het vuur. --- BINNENLAND. Amsterdam, 16 Augustus. Het apostolisch vicariaat van Ken-si in China, door den H. Vader onlangs gesplitst, werd, wat het noordelijk o-e---deelte aangaat, toevertrouwd aan^de geestelijkheid van het romeinsche seminarie der HH. Apostelan Petrus en Paulus. De hoogeerw. heer Franciscus biuhanelli, tot .vó(>r korten tijd administrator der ' missie van Centraal- Afnka, werd door Z. H. met de zorg voor het nieuw opgerichte vicariaat belast en zal zich, van meerdere geestelijken vergezeld, weldra naar de plaats zijner bestemming begeven. Zijn Hoogeerw. bevindt zich op dit oogenblik te Amsterdam, ten einde, met verlof van Z. D. Hoogw. den bisschop van Haarlem, de milddadigheid in te roepen der geloovigen. De missiën van China vragen om den ontzettenden afstand, om de groote moeilijkheden onder een in zekeren zin beschaafd volk, met de toewijding en ontbering der missionarissen, vaak aanzienlijke geldelijke offers. De fondsen, door stichtingen van vroeger eeuwen voor de missiën bestemd, werden, gelijk onze lezers weten, voor een deel op gewelddadige wijze aan hun bestemming onttrokken — wat anders blijft den missionarissen nu over dan de hand uit te strekken voor een aalmoes, die op de eerste plaats hun ten goede komt, tot wien zij door het ïgaat en onderwijst" van Godswege werden gezonden? — De aanbeveling van onderscheiden kardinalen en bisschoppen, door den hoogeerw heer Giulianelli ons getoond, zal dan ook wel niet noodig zijn om vooral onze vermogende geloofsgenooten tot een ruime gift voor de chineesche missie aan te sporen. Slechts een paar dagen kan de hoogeerw. missionaris met zijn reisgezel hier doorbrengen; met dankbaarheid zullen liefdegaven voor Z. Hoogeerw. ook worden aangenomen aan het klooster der EE. paters. Redemptoristen, aan de Keizersgracht. Het lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, de minister van Staat, L. G. A. graaf van Limburg Stirum, te Arnhem, is sedert eenige dagen ernstig ongesteld. Het Dagblad becijfert uit de te Rotterdam gehouden koffieveiling, dat de gemiddelde opbrengst der koffie slechts 29-L/4 Ct per half kilo was, terwijl bij de herziene Indische Begrooting door den minister van Koloniën een raming van 32 Ct was aangenomen. Zooals men zich herinnert, werd den heer Sprenger van Eijk reeds terstond verweten, dat hij door te hooge raming der koffieprijzen zijn begrooting flatteerde. Wij vernemen dat er tusschen het departement van Koloniën en den gouv.-gen. van Ned.-Indië overleg bestaat omtrent de invoering in Indië, voor zooveel noodig gewijzigd, van het nieuwe Wetboek van Strafrecht. Diensvolgens zal althans het VV. v. Str. voor Europa niet, zooals het geval was het met thans nog vigeerende, in Nederland worden bewerkt. (D. v. Zh.) De ontworpen reorganisatie der Staatsloterij is bij den Raad van Ministers aanhangig gemaakt. Door de heeren A.. G. Wertheim, J. M. Van der Made en Jacob Duyvis worden, namens de Vereeniging voor de belangen van nederlandsche inzenders op tentoonstellingen, alle vaderiandsche nijvereu opgeroepen ter vergadering op 20 dezer, des namiddags te 2 uur, in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Utrecht. 0. a. zal de antwerpsche tentoonstelling van '85 er een onderwerp van bespreking uitmaken. Brielle, 15 Aug. Bg de verkiezing van een lid voor de Provinciale Staten, in plaats van wijlen den heer Lette, zgn gisteren 433 kiezers opgekomen. Van dezen brachten er 260 hunne stem uit op den heer J. S. Korteweg, burgemeester van Heen vliet en Ab benbroek en 169 op den heer C. M. Loeff, notaris te Zuidland. De heer Korteweg is alzoo gekozen. Zaandam, 15 Aug. Mot zekerheid kunnen wij mededeelen dat den 16- Sept. e. k. het kanaal ter verbinding van de Voorzaan met het Noordzeekanaal alhier feestelijk geopend zal worden. Het zal dan in zoo verre gereed, zgn, dat schepen van verschillenden diepgang alhier binnen kunnen vallen. Tessel, 15 Aug. Ondanks alle pogmgen om het zweedsche brikschip Swift, hetwelk 12 Dec. 11. in het Eijerland strandde, af te brengen, is dat werk niet gelukt. Ongeveer een week achtereen is men nu weer bezig geweest met te trachten het water uit het schip te pompen. Onverrichterzake heeft men echter het werk moeten staken en zal men nu zooveel sloopen als maar van het wrak geborgen kan worden. ■— Heden arriveerde een vaartuigje in het E\jerland, waarin de nieuwe telegraafkabel ter verbinding Tessel—Vlie- was geladen. Als het weer gunstig blijft, zal de kabel nog in deze week door het Eijerlandsche Gat worden gelegd. Breda, 15 Aug. Woensdag-avond ontsnapten de reizigers uit de richting Rotterdam, nabij de spoorwegbrug alhier, aan een groot gevaar. Ten gevolge van verkeerden wisselstand greep, nabij den wissel, de naar Rosendaal vertrekkende goederentrein den achtersten wagen van den passagierstrein uit Rotterdam, waardoor deze waggon geheel verbrijzeld werd, gelukkig zonder dat persoonlijke ongelukken voorvielen. De passage werd ongeveer een uur gestremd, zoodat de aansluiting met de Hollandsche treinen een geruimen tijd verbroken was. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. Dat de independenten, conservatieven en katholieken van Brussel vastberaden zijn in hun voornemen om elke liberale muiterij oogenblikkelijk door een flinke contra-manifestatie den kop in te drukken, is opnieuw voldoende gebleken. Nauw had; zich in de belgische hoofdstad het gerucht verspreid, dat de Assoeiation liberale tegen morgen (Zondag) een nieuwe straatmanifestatie voorbereidde, of aanstonds besloot het »Comité van Wettelijken Bijstand" zich voor een eventueele contra-demonstratie gereed te houden. Vooraf echter zou men inlichtingen vragen betreffende de juistheid van het gerucht. Baron Jolly, vice-voorzitler der »Grondwettelijke conservatieve Vereeniging", begaf zich met drie gedelegeerden van het s Bond der Independenten" (Van Oye, Silvercruvs en Van Roy) naar den burgemeester en vroeg, wat deze van plan was, ia geval het gerucht zich bevestio-de Buis zei, dat hij dan aan de independenten en katholieken de kpus wilde laten tusschen drie maatdelen nl : 1° het verbieden van alle manifes'tatién, 2» het toelaten van beide manifestaties langs verschillende stra- S evenals verleden Zondag, en 3» het'verschuiven der katholieke mamr titie naar een anderen dag dan irin Her liberale manifestatie. Baron Jo w verklaarde met elk der beide eerste maatregelen genoegen te zullen nemen, maar eventueel den derden Sielalseen willekeur en eenge- Sisbruiking te zullen aanz^n, waarmede hij en zijn politieke vrienden ? J,Alaeen rekening zouden houden, ir SP^len en katholieken onwrikbaar vast besloten, zei TUn nm in geen geval de liberalen al&n op den openbaren weg te laaueen "f, en Zoodra zij verschi - teD PSlen de independenten zich jen' Iwi laten weerhouden om do°r „e te verschijnen Buis was eWff« kranige houding van denbametd^t 2g voeger-- Hij liet hem Sannd chzond hem later een briefje, IH de dat blijkens ingewonnen hberS »SS willen manifesteeren noeraien vast besloten is om tiidens de nationale feesten aan geen tijdens de '.., tman_festeeren te vere^ te^y Bavo! De liberalen bhj°° T; Thuis nu zij weten dat de M moede zullen worden, katholieken met n om me jen Pet f f ff Ti Her independente enka- Wlof2fde, in stede van hun thoheke teideas, erale mv"era tb*m reeds volvoerd en verkregen hadden! Nu echter is het niet waarschijnlijk meer, dat zij zich nog wagen in de straat. Ook op het plein vóór het Parlementsgebouw is van het eigenlijke manifesteeren de aardigheid af, sinds Jacobs slechts even de militairen heeft laten zien. Wat er nu dagelijks nog bij het uitgaan der Kamer vertoond wordt, is niet veel meer dan wat dronkenmansdrukte. Enkele onverbeterlijke rumoermakers komen er den ministers en katholieken afgevaardigden nog aangapen ; maar Buis zorgt wel degelijk, dat de politie haar plicht doet, overtuigd dat anders Jacobs onmiddellijk de militairen laat uitrukken! De gapers mogen dan ook geenszins samenscholen en zelfs niet stilstaan. Onophoudelijk weerklinkt het circulez messieurs! der politie. En zijn er soms nog opgeblazen dwaashoofden, die bij het voorbijgaan van ministers of afgevaardigden zich een politieken kreet (è bas le ministère! d bas les indépendants! of iets dergelijks) veroorloven, dan worden zij op hetzelfde oogenblik gearresteerd en opgebracht. Zóó ging het Woensdag o. a. ook zekeren restaurateur Goldsmith, een woelwater eerste klas, die indertijd ook te Antwerpen zich berucht maakte, toen er tegen Chambord gemanifesteerd werd. Tegenover een flinke Regeering echter zijn zulke luidjes volstrekt onschadelijk. — Over het algemeen kan men nu reeds zeggen, dat onder het bewind van Jacobs de Loge het muiten niet meer zal beproeven. Die Jacobs is haar dan ook een ware ergernis, en Woeste bijna evenzeer als hij. Reeds laten de liberale organen doorschemeren, dat zij met het ministerie-Malou wel vrede zouden hebben, wanneer slechts Jacobs en Woeste door andere, natuurlijk meer gematigde personen vervangen wierden. Zij koesteren blijkbaar een flauwe hoop, dat het mogelijk zou kunnen wezen om met de hulp der independenten, bij de behandeling der schoolwetwijziging, ten minste Jacobs al vast door overstelpende amendementen tot aftreding te nopen. Inderdaad begint het amendementen te regenen ; doch Jacobs staat tot nog toe pal. In de Kamerzitting van Woensdag — om van de onbeduidende redevoeringen der liberale napraters Houzeau, Bouvier en Cahier niet te gewagen — trad de gematigde doctrinair-liberale oud-minister Pirmez op met een zóó volledig stel amendementen, dat deze eigenlijk bijna een contra-ontwerp vormen. Pirmez geeft nog altijd de voorkeur aan de schoolwet van 1842 en heeft dan ook indertijd tegen de ongelukswet van 1879 gestemd; maar nu deze er eenmaal is, heeft hij een tusschending bedacht, in de ijdele hoop aldus alle partijen te kunnen bevredigen. Feitelijk bevredigt hij echter niemand, en zal het hem ook geenszins gelukken den heer Jacobs met zijn knutselwerk omver te stooten. De wet vanlB79,zegt hij, is veel aannemelijker geworden, sedert Humbeeck zelfin de practische toepassing eenige verbetering bracht, door op de scholen het kruisbeeld en den catechismus te herstellen. Pirmez meent dus nog altijd, dat de Katholieken zich door die manoeuvre om den tuin laten leiden!! Zijn voorstellen werden gesteund door Desmedt, De Rorchgrave, Dupont, Delebecque, bomzée, Tesch en Parmentier. Zijnerzijds heeft ook de independent Simons een reeks amendementen gedeponeerd, waarover de minister Jacobs zijn laatste woord nog niet gesproken heeft, doch waarmede hij allicht tot op zekere hoogte rekening zal houden. In de fransche Kamer werd Donderdag beraadslaagd en gestemd over het nieuwe krediet voor Tongkin. Nadat de rapporteur der begrootingscommissie tot het verleenen der krediet-aanvrage had geconcludeerd, verklaarde de minister Jules Ferry zich aan het oordeel der Kamer te zullen onderwerpen. Hij aanvaardde de verantwoordelijkheid van het Tientsinverdrao en zeide, dat de overval te Lang-Son een verraad, een schending van aangegane verbintenissen was. De minister trad vervolgens in een geschiedkundig overzicht van de gebeurtenissen in Tongkin, en eindigde zijn rede aldus: sMen verwijt mij groote overhaasting, maar ik heb reeds te lang gewacht (Toejuiching in het Centrum, rumoer Rechts). Ke-Lung is gebombardeerd en bezet, ten einde een onderpand te hebben. Frankrijk is echter niet in oorlog met China (Gelach), en ik wensch dien ook niet te verklaren; alleen vraag ik goedkeuring op de eerste krachtdadige handeling der Regeering en machtiging om nieuwe onderpanden tegenover China te verkrijgen. Ik wacht op het besluit der Kamer, om verder te handelen." De Kamer bepaalde de verdere discussie op gisteren (Vrijdag). Na verschillende redevoeringen, o. a. van de heeren Passy en Périn, die het stelsel van bemiddeling verdedigen, en van den heer Goblet, die verklaart dat hij het krediet goedkeuren maar de motie van vertrouwen verwerpen zou, werd nu gisteren, op verzoek van een lid der Rechterzijde, overgegaan tot de openbare stemming op de tribune. De uitslag was, dat het krediet met 219 tegen 44 stemmen werd aangenomen. Vervolgens werd overgegaan tot de openbare stemming op de tribune over de motie van vertrouwen, waarmede de Regeering zich had vereenigd. De Rechterzijde en de Uiterste Linkerzijde verklaarden zich te onthouden. Het aantal leden, vereischt om een wettig besluit te nemen, bleek daardoor niet meer aanwezig te zijn, zoodat deze eerste stemming van geen waarde was en de zitting tot 7 uur geschorst werd. Na de heropening der zitting werd de motie van vertrouwen met 173 tegen 50 van de 226 uitgebrachte stemmen aangenomen. — Een mager resultaat! --- Particuliere Correspondentie. De discussie over de Schoolwet; het petitionneeren van Katholieken on liberalen; de manifestaties van 10 Augustus; candidatnurdo Brouckere. Brussel, 15 Aug. De kalmte is bijna hersteld en de Kamer zet ongestoord hare discussie over de Schoolwet voort. Gij volgt de verschillende phasen met te groote nauwkeurigheid dan dat ik u over onze Parlementszittingen nog veel zou hebben meê te deelen. De Rechterzijde, het Centrum en de Linkerzijde hebben reeds de posities ingenomen, welke zij tot de eirdstemmino; zullen behouden, en men voorziet, dat het regeeringsontwerp, zonder groote wijzingingen, zal worden aangenomen met een meerderheid van ongeveer 25 stemmen. De Katholieken zullen het aannemen zonder geestdrift, als een pis aller (een kleiner kwaad). Het zou evenwel gemakkelijk zij-i geweest hen te voldoen,door aan de gemeenten alle vrijheid te laten om vrije scholen aan te nemen. Terzelfder tijd gaf men hun het middel, om aanzienlijke besparingen te doen. Ongelukkig echter heeft men de liberalen, die er op staan zooveel mogelijk de gemeentescholen, in het belang der onder het vorige ministerie benoemde onderwijzers, te handhaven, willen ontzien. Maar de concessie, welke men aan den tegenstander doet, is eenvoudig voor ons een duperie. De liberalen zullen er niet te minder om uitvaren tegen de wet, en men kan zich overtuigd houden, dat zij als één man haar zullen bestrijden. Buiten de Kamer heeft de woeling een ander karakter aangenomen. Men petitionneert met ijver en -— wat opmerkelijk is — er komen veel meer katholieke petities in dan liberale. Onze vrienden verlangen over het algemeen het ontwerp zóó gewijzigd te zien, dat de katholieke scholen en haar onderwijzers op even gunstigen voet worden behandeld als de neutrale scholen. Zij stellen voor, het getal leerlingen als basis van de verdeeling der subsidiën te nemen; op die wijze zou iedere school worden gesubsidieerd in verhouding tot het vertrouwen, dat zij aan de huisgezinnen inboezemt, en van de diensten, welke zij aan de bevolking bewijst. De liberale petities daarentegen vragen het behoud der tegenwoordige wetgeving en beschuldigen het ministerie van het openbaar onderwijs te willen desorganiseeren en het te willen overleveren aan de geestelijkheid. Dat is het door de vrijmetselarij uitgegeven wachtwoord, en de ijverigste voorstanders dier petities, degenen, die van deur tot deur onderteekeningen verzamelen, zijn natuurlijk de tegen hun pastoors in opstand verkeerende onderwijzers. Zij poseeren als slachtoffers en trachten lichtgeloovigen lieden onderteekeningenafte persen, door te zeggen, dat men hen op straat wil zetten.dat men hen broodeloos maakt enz enz. — evenzoovele leugens, daar het wetsontwerp ten behoeve der onderwijzers en onderwijzeressen, welke hun betrekking mochten verhezen, een wachtgeld bepaalt. Dienaangaande toont het tegenwoordige ministerie ™h veel humaner dan het liberale, dat de onderwijzers, die om gewetensredenen, in 1879 '0d hielden in de geseculariseerde femeentescholen onderwijs te gevln ?? held en zelfs met wreedheid behandeld heeft. Niet alleen gaf het hun hoegenaamd geen vergoeding maar het weigerde zelfs pensioen aan diegenen, welke vele dienstjaren telden Nog erger: het vorderde van de jeugdige onderwijzers de teruggave der beurzen, welke zij eenmaal aan de normaalschool genoten, en vervolgde hen, die daartoe niet in staat waren voor de gerechtshoven. Onze tegenstanders hebben dus niet te klagen: men past „de wet deiwedervergelding" op hen niet toe. En toch denken zij er niet aan, het ministerie voor zijn gematigdheid dank te wijten. Zij zouden zelfs niet tegen straatoproer opzien, wanneer zij wisten de regeering daardoor te kunnen omverwerpen. Gij weet, hoe hun manifestatie van j.l. Zondag is mislukt. De Katholieken hebben een tegen-manifestatie op touw gezet, die prachtig is geslaagd, in dien zin, dat zij de andere heeft geneutraliseerd. De latsoenlijke lieden hebben tegenover een oproerige agitatie hun vaderlandlievende beweging gesteld, en zij mogen trotsch gaan op hun welslagen. Voortaan zullen zij hetzelfde middel aangrijpen telkenmale als de liberalen zich op straat willen wagen. Zij hebben er den burgemeester Ruls kennis van gegeven; doch het staat te bezien, of deze altijd zijn plicht zal doen, gelijk hij het op 10 Augustus gedaan heeft. Reeds heelt hij den Katholieken gezegd, dat hij hun niet meer zal toestaan, op denzelfden dag als de liberalen hun manifestatiën te houden. In zijn hart is hij het eens met de raddraaiers van het oproer, en hij verlangt niets liever dan het ministerie te zien vallen voor de manifestati ën, die de liberale pers bestempeld heeft met de naam van Spontanèités foudroganles. Men kan dus geen vertrouwen in den burgemeester stellen; vóór alles is hij een werktuig van de Loge, hoewel hij ook niet mag vergeten, dat de Koning hem, bij een al te klaarblijkelijk tekortkomen aan zijn plicht, zou kunnen afzetten. Men beweert, dat de vrees, zijn fr. 25,000 als burgemeester te verliezen, den vorigen Zondag geen geringen invloed gehad heeft op het gedrag van den heer Ruls. In den omtrek der Kamer vinden bijna geen volksoploopen meer plaats. Hier en daar geeft deze of gene rumoermaker er bewijs van, dat hij de Rechterzijde, de independenten of ministers juist niet alle goeds wenscht. Zoo heeft men o. a. eergisteren den kroeghouder Goldschmit gearresteerd, terwijl hij bij het voorbijgaan der brusselsche afgevaardigden uitriep »weg met de independenten!" De politie evenwel arresteert in dergelijke gevallen maar voor de leus; want de arrestanten worden, zoodra ze op 't politiebureau zijn, dadelijk weer losgelaten. Alle politieke beroeringen die wij hebben doorleefd, hebben Rrussel ook materieel geen goed gedaan. Onze hotels zijn om dezen tijd nooit zoo weinig bezet met vreemdelingen als thans. De handel klaagt steen en been, en onze volksfeesten, die a. s. Zondag beginnen, hebben niet genoeg om 't lijf, dat zij ons veel bezoekers zouden bezorgen. Men weet zelfs niet, of de Koning bij deze gelegenheid het de moeite waard zal achten uit Ostende terug te keeren. De meeste groote familiën zijn reeds lang naar buiten en — hield de buitengewone zitting onze wetgevers niet op hun post, al wat eenigzins voornaam is, liep de stad uit; men zou een volkomen stilstand waarnemen in alle politieke zaken. Trouwens dergelijke windstilte volgt meer op een hevig onweder! Den 23tt hebben wij te Brussel verkiezing voor den Senaat. Slechts één candidaat wordt genoemd, Alfred De Brouckere, de zoon van den gewezen burgemeester van Brussel. Hij is gematigd liberaal, evenals zijn overleden vader en als zijn oom, die nog leeft en vroeger de leider was van het Linkercentrum in de Kamer. De familie De Brouckere is afkomstig uit Maastricht. Haarleden treden op als vertegenwoordigers van een liberalisme,'twelk hier een zeldzaamheid wordt, en dat,eenmaal yan zijn vooroordeelen tegen den godsdienst ontdaan, de groep der independenten komt versterken. Meer dan één bekeering in: dien geest vindt dezer dagen plaats. ---