Verkoopingen en aanbestedingen. Woensdag zijn in de gemeente Koudekerke verkocht de navolgende perceelen : 1. eene hofstede bestaande in woonhuis, schuur, bal-keet en verdere gebouwen, met 5 bunders, 33 roeden, 60 ellen bouw- en weilanden. — 2. 86 roeden, 90 ellen weiland. — 3. 96 roeden weiland. — 4. 83 roeden, 90 ellen weiland. — 5. 50 loeden, 10 ellen weiland. —6. 93 roeden, 30 ellen weiland. - 7. 71 roeden, 20 ellen bouwland en sprink, verkocht voor ƒ13.757,76.— 8. 1 bunder, 2 roeden, 70 ellen bouwland, verkocht voor ƒ1,658.95. — 9. 62 roeden, 80 ellen weiland, verkocht voor ƒ977.75. — 10. 86 roeden, 60 ellen weiland en sprink, verkocht voor ƒ1,213. — 11. 55 roeden, 20 ellen bouwland, verkocht voor ƒ 915.51. — 12. 55 roeden, 25 ellen bouwland, verkocht voor ƒ805.20. — 13. 55 roeden, 25 ellen bouwland, verkocht voor ƒ777. —14. 31 roeden bouwland en sprink, verkocht voor ƒ 500. — 15. 70 roeden, 40 ellen weiland en sprink, verkocht voor ƒ1,047.20. — 16. 74 roeden, 10 ellen weiland en sprink, verkocht voor ƒ 1,066. — 17. 96 roeden, 80 ellen weiland, verkocht voor ƒ 1,451.50. — 18. 1 bunder, 59 roeden weiland, verkocht voor ƒ1,577. --- Gemengde berichten. * Op 27 Februari is van Brest vertrokken het Fransch transportschip Le Rhöne met de manschappen van het Belgisch-Mexicaansch legioen aan boord. Dit transportschip werd heden te Vlissingen verwacht, alwaar reeds een der twee overzetbooten is aangekomen, welke bestemd zijn om de Belgische vrijwilligers op te nemen en naar Antwerpen te brengen, indien Le Rhöne den last had om niet verder de Schelde op te varen. — Aan het centraal comité van den Nederlandschen weerbaarheidsbond, te Utrecht, heeft de heer J. B. van Limburg Stirmn dringend in overweging gegeven „zich zoo spoedig mogelijk te constitueeren tot maatschappij van zelfwapening voor Nederland eu een beroep om kapitaal aan zijne mede landgenooten te richten, gevende aan renten achterlaad geweren en een volk, dat zich bij voorbaat tempert en hardt op het fonkelende aanbeeld der rede, en voor Gods zegen arbeiden en kampen wil, om dien waardig te blijven en aan zijne kinderen te verzekeren." De heer van Limburg Stirnm verklaart, voor ƒ3OOO te zullen inteekenen, wanneer de Bond tot deze daad mocht overgaan en de natie aan zijne bede gehoor geeft. — Te Berlijn bij den uitgever Wegener is thans eene vertaling in dichtmaat verschenen van van Lennep's „Jacoba van Beijeren". De vertaling is van dr. Eduard Wegener. Bij de vermelding van die uitgave wordt tevens gewezen op de overeenstemming van het gedicht met het Engelscho „the Lay of the last Minstrel". — Dr. Mary Walker, de Amerikaansche vrouwelijke officier van gezondheid, heeft verleden week eon lezing gehouden te Londen met een weldadig doel. Zij heeft een verhaal gedaan van haar lotgevallen int leger en van haar krijgsgevangenschap. De Londensche studenten in de medicijnen op de galerij hebbeu even als de vorige maal gedurende een uur met trappen en schreeuwen de spreekster gestoord. Eenigen zijn door de politie weggevoerd. Zij zijn echter vrijgekomen met 100 p. st. als waarborg te stellen, dat zij zich gedurende drie maanden rustig zullen houden. — Dezer dagen werd te Londen aan het bureau van den trans atlantischen telegraaf een telegram uit New-York ontvangen, van den volgenden zonderlingen inhoud: „Den heer A. L. te Londen.... — 3e zendbr. van Joh.: 13 en 14." Wanneer men in het nieuwe testament in de brieven van Johannes de opgegeven verzen opzoekt, vindt men de verklaring van deze zonderlinge dépêche. Vers 13 van genoemden brief luidt aldus: „Ik zou u veel zaken te schrijven hebben, maar ik wil dit niet met pen en inkt doen." Vers 14. „Ik hoop n weldra to bezoeken en ik zal alsdan van aangezicht tot aangezicht met u spreken. Vrede zij met u. Onze vrienden groeten tt. Groet de vrienden elk in het bijzonder." De afzender van de dépêche bereikte op deze wijze zijn doel en bespaardo zich groote kosten. Zoo hij den geheelen inhoud der beide verzen had laten overseinen, had dit hem ongeveer vijftig pond sterling gekost, terwijl thans de geheele dépêche hem slechts op tien pond te staan kwam. — Bij het herstellen eener kerk op een dorpje in de nabijheid van Beersel, in België, is, naar men meldt, tusschen twee planken eene St. Cecilia van van Dijk gevonden. Volgens een der Belgische bladen, verklaren de kunstkenners die schilderij voor een der schoonste voortbrengselen van van Dijk, en is zij zoo goed geconserveerd, alsof zij in eene kunstgalerij bewaard was geworden. --- Thermometerstand. 27Febr.'sav. 11 n.36 gr. 28 „ 'smorg.7 u.33gr. 'smidd. lu.4lgr.'sav.llu.34gr 1 Maart.'smorg.7 u.35 „ 'smidd. lu,3Bgr. --- TWEEDE KAMER. Staten-generaal. Zitting van Dinsdag 26 Februari. — Eindverslag. — Voortzetting der algemeene begrootingsdiscussiën. (Vervolg.) De minister van binnenlandsche zaken behandelde nu ook van zijne zijde het constitutioneel vraagstuk, en trajpht uit do geschiedenis der grondwetsherziening aan ie toonen, dat het wel degelijk in de bedoeling lag de macht des konings niet ondergeschikt te maken aan de macht der vertegenwoordiging. Hierdoor is evenwel de vrije beoordeeling van regeeringsdaden niet uitgesloten. Dit kan door geene regeering worden beweerd. De minister beantwoordt uitvoerig de opmerkingen van den heer Jonckbloet en van andere leden die gesproken hebben over al hetgeen in den verkiezingsstrijd is voorgevallen, eu komt daarna nogmaals op de handelingen der regeering terug, die hij op de bekende gronden verdedigt, daarbij tevens de verspreiding der proclamatie en de circulaire aan de commissarissen des konings nader toelichtende. Hij ontkent voorts ten stelligste dat de regeering zich in de verkiezingen zou hebben gemengd en zegt dat zij integendeel burgemeesters, die in vijandige n zin tegen de regeering zich met de verkiezingen hebbet- ingelaten, niet hoeft willen ontslaan, omdat zij n>_e hle dat in die opgewonden dagen zulke inmenging v'urgee4Qk was. Ton slotte verklaart do minister dat de regeering geen rechten des volks heeft miskend; dat zij de grondwet getrouw zal uitvoeren en eindigt zijne rede, met te zeggen dat hij met levendig genoegen van alle zijden heeft hooien verklaren, dat het mouopolie vau gehechtheid aan Oranje niet alleen is aan de zijde der regeering. Hij verlangde nu van zijn kant op het monopol ie voor de ware vrijheid _lie.de niet aan eene zijde aanspraak gemaakt te zien. De heor Godefroi treedt in eene uitvoerige bestrijding vuil de verdediging der regeering en houdt vol, dat zij haai ïapport niet mocht steunen op de onderstelde bedoeling, maar wel op de woorden der motie. Verder komt hij op tegen de stelling dat wel do leden afzonderlijk, maar niet de kamer als zoodanig, een afkeurend oordeel over benoemingen zou mogen vellen en bestrijdt hij de bewering van den hoer Pijnappel, dat politieke Uiuüe.i van orde of van wantrouwen zouden zijn ongroudwottig. Komende tot de bestrijding, die zijne vroegen . ünclusie heeft uitgelokt, zegt hij dat dio verkeerd is opgevat. Zijne bedoeling was niet, dat men nit vrees een ministerie moest steunen, maar hij achtte het niet van belang het antecedent van 27 September tot uitgangspunt to nemen voor wantrouwen in de regeering. De gevolgen van een votum van wantrouwen, in de tegenwoordige tijdsomstandigheden, zonder ontbinding, zijn ioch voor hem zeer nevelachtig. En als de heer Jonckbloet nu zegt, dat een ander gematigd conservatief kabinet kan optreden, dan wil hij wel aannemen dat dit eerlijk gemeend is, doch hij kan niet gelooven, dat dit de raad kan zijn van den vertegenwoordiger cc,,., politieke partij van eene andere richting. Bij hem bljü dus vrees bestaan voor de gevolgen eener tweede ontbinding in den tegenwoordigen tijd. Wanneer hij in zijne eerste rede gesproken heeft van eene partij, die do grondwettige vrijheden wil beperken, dan tiad hij daarbij niet het oog op deu heer Pijnappel, noch op de regeering, maar dan wilde hij daarmede alleen zeggen niet gerust te zijn voor het di ij ven van die richting, die eenigen steun vindtin de antecedeuten van eeuige ministers. Ten slotte zegt hij, steeds, wanneer de rechten der kamer, dio de rechten der natie zijn, worden aangerand, te zullen zeggen: fait ce que dotl, advienne que pourra. De heer de Roo vau Aldewerelt zegt niet te houden van politieke geloofsbelijdenissen, maar verklaart dat, ook na de talentvolle verdediging der regeering, bij hem de meening is blijven bestaau dat de regeering met lichtvaardigheid van eene harer gewichtigste rechten heeft misluuik gemaakt en dat zij het persoonlijk belang harer leden heelt gesteld boven het algemeen belang. Deze uitdrukking lokt van de zijde des voorzitters eene terugroeping tot de orde uit, waarop de heer de Roo van Aldewerelt hervat, dat hij slechts de opvatting der regeering heeft willen bestrijden. Hij werpt de schuld der vertraging van de afdoening van belangrijke werken op de regeering, en zegt dat zijn plicht hem verbiedt samen te werken met dit kabinet. Hij zal daarom tegen al _ begrootingen stemmen, met uitzondering van die voor marine eu oorlog, ofschoon hij de ministers van die departementen voor de regeeringsdaden in het algemeen mede verantwoordelijk stelt. Hij steunt hen alleen, omdat hij wisseling van ministers, vooral bij de departementen van oorlog en marine, schadelijk acht. (liet vervolg van het verhandelde in deze zitting, alsmede het verhandelde in de zitting van Woensdag is opgenomen in het Bijvoegsel.) Zitting van Donderdag 28 Februari. — Ingekomen wetsont'¦¦.ïpeu en verslag; beraadslaging over de aanneming van boofdstuk II; algemeene beraadslagingen over hoofdst. 111. Zijn ingekomen twee wetsontwerpen: 1. tot onteigening van perceelen ten behoeve van een afwateringskanaal; en 2. houdende nadere bepalingen omtrent den accijns op de binnenlandsche bieren en azijnen. Een ingekomen verslag nopens het beheer der kroondomeinen over 1866 wordt in handen gesteld der heeren Wi rhoff, Moens, van Lijnden, van Lidth de Jeude en Verl ijen. B ; •<¦•• Ik.handeling van hoofdstuk Ii der staatsbegroting voor 1867 (hooge collegiën van staat en kabinet des konings), kwamen twee onderwerpen ter sprake: 1. de bezoldiging der stenografen; en 2. de wet op den raad van state. Ten aanzien der stenografen werd aangenomen een amendement van de commissie voor de stenographie, strekkende om den post voor bezoldiging der stenografen te verhoogen met ƒBOO. Bij die gelegenheid gaf de minister van financiën te kennen dat bij hem de vraag in overweging is, om ook de stenografen in het genot der leges te doen deelen. Aan de behandeling der quaestie, nopens den raad van state, namen deel de heeren Godefroi, Wintgens, Rochussen en de minister van justitie. Eerstgenoemde bracht daarbij ter sprake de onlangs benoemde staatscommissie tot herziening der wetgeving op de hypotheken, het notarisambt en het recht van successie. Hij oordeelde dat dit niet tot een spoedig practisch resultaat zou leiden en bracht daarmede in verband de bepaling van art. 26 der wet op den raad van state, waarbij bepaald is dat aan dien raad de voorbereiding van wetten kan worden opgedragen. Hij wenschte dat daarvan meer gebruik wierd gemaakt. Bij die gelegenheid besprak hij mede het bezwaar aan de verplichte periodieke afwisseling van de verschillende afdeelingen van den raad van state verbonden, waaromtrent hij op wijziging dier wet aandringt. In dit laatste gevoelen werd hij door den heer Wintgens ondersteund, die tevens wijziging der wet in dien zin verlangde, dat aan den raad de einduitspraak in administratieve rechtsgedingen wordt opgedragen. De heer Rochussen verlangde ookpartieele herziening der wet en wenschte dan dat er een koloniale raad worde ingesteld. De minister van justitie verdedigde de benoeming der staatscommissie eu verklaarde zich groot voorstander van de bepaling van art. 26 der wet. Er zijn evenwel bijzondere omstandigheden, die het niet altijd toelaten de bewerking van wetten aan den raad van state op te dragen. — Het beginsel van verplichte periodieke afwisseling wordt door den minister verdedigd, terwijl hij toezegde te zullen overwegen of herziening der wet noodig was, ten einde aan den raad de einduitspraak in administratieve rechtsgedingen op te dragen. Tevens wenscht hij hel denkbeeld van den heer Rochussen in nadere overweging te nemen. Het hoofdstuk wordt aangenomen met 64 tegen 2 stommen (van de heeren Fokker en van Eek). Vijftien leden namen hierop deel aan de algemeene beraadslagingen over hoofdstuk 111 (buitenlandsche zaken). Het debat werd geopend door den hoer Heydenrijck, die aandrong op eene betere regeling onzer handelsbetrekkingen met Noord-Duitschland, Zwitserland en Oostenrijk. De aankondiging van een nieuw sluiktractaat met Pruisen heeft hem teleurgesteld. Een woord van lof werd door spreker aan den minister gebracht over zijn beleid in de zaak der afdamming van de Ooster- Schelde, dat hij zeer wijs en prijzenswaardig acht. Hij acht het plicht der vertegenwoordiging de regeering in deze te ondersteunen, welke otiderstenning hij reeds toezegde, ook in het geval dat de regeering krachtig de Nederlandsehe rechten in de zaak der beurzenstichtingen handhaaft. Door de heeren Viruly, Pijnappel,, Blom, de Casembroot en Storm van 'sGravcnsande werden de Japansche aangelegenheden behandeld naar aanleiding van een adres van onderscheidene handelshuizen, waarbij schadevergoeding gevraagd werd wegens geleden nadeel bij de jongste verwikkelingen in Japan. De drie eerstgenoemde sprekers drongen aan op nader onderzoek dezer zaak, doch ontkenden dat men recht had op schadevergoeding. De twee laatstgenoemde sprekers behandelden meer speciaal de klacht over niet genoegzame bescherming der Nederlandsehe onderdanen in Japan. De heer van der Maesen de Sombrefï wilde thans niet spreken over de Schelde-quaestie, maar daarom wilde hij nog niet zeggen tevreden te zijn over alles wat door den minister in deze is gedaan. Hij behandelt meer de houding der ministers in de Duitsche aangelegenheden, voor zooveel de losmaking van Limburg van den Duitschen bond betrof, en meende daarin eene weifelende houding te bespeuren. Hij nam de gelegenheid waar om van den minister inlichting te vragen over hetgeen er is van het gerucht, dat Pruisen zich zou hebben verzet tegen de ontmanteling van vestingen in Limburg. De heeren Zijlker en Jonckbloet drongen aan op het tot stand komen der aansluiting van den noorderspoorweg aan de Pruisische spoorwegen. Laatstgenoemde behandelde tevens de houding des ministers indeonderwijsquaestie en trachtte te bewijzen dat de minister ten onrechte verklaard heeft van vroegere beginselen te zijn teruggekomen. Was dit echter waar, dan zou de minister in eene valsche positie verkeeren tegenover zijne medeleden in het kabinet. Die houding des ministers boezemde hem geen vertrouwen in. In gelijken zin liet de heer van Blom zich uit, die ook om de onderwijs-quaestie zijn wantrouwen in den minister te kennen gaf. Het nieuw te slniten sluiktractaat met Pruisen gaf den heer de Bieberstein aanleiding te verklaren, dat hij geen groot vertrouwen stelt in het beleid van dezen minister. Ook de heeren Dam, Geertsema, en van Beyma ontzeiden hem hun vertrouwen. Eerstgenoemde gaf daarvoor drie redenen op: 1. de interpellatie door den heer van Zuylen den 23 Mei tegen den minister Cremers gehouden; 2. het toegeven aan den aandrang van België tot het benoemen eener internationale commissie; en 3. 's ministers denkbeeld omtrent de internationale sanctie van de losmaking van Limburg. De heer Geertsema had voor zijn wantrouwen vier punten : 1, de inconsequentie des ministers om zitting te nemen in een kabinet, dat niet de uitdrukking was van de meerderheid der kamer; 2. de houding des ministers in de Schelde-quaestie; 3. zijne meening omtrent de losmaking van Limburg; 4. de aandrang des ministers, als lid der kamer, tot wijziging der schoolwet, terwijl hij zijne beginselen thans loslaat. De heer van Beyma grondde zijn wantrouwen eindelijk op gemis aan overtuiging in 's ministers bei.waamheid voor de behartiging der buitenlandsche aangeh genheden. In verband met de ongunstige finaneieele schets, door den minister van financiën gegeven, bad de heer Hollingerus Pypers bezwaar tegen de verhooging der traktementen van sommige gezanten. Vrijdag is het woord aan den minister van bnitenlandsche zaken. ---