Ten huize van haren Schoonbroeder, den Heer G. A. VAN DEN BERG, te Hillegersberg, overleed heden onverwacht Vrouwe^ PETRONELLA ELIZABETH MATHIJSSEN, hartëliftc geliefde Echtgenoot van den Weledel Gestrengen Her* R. J. BLAND. 29 Maart 1867. --- Luxemburg. De heer yon Benmgsen heeft in de eergisteren gehou 1° 0 elgad,e,nDS vaa Let Koord-Duitsch parlement de regeering aldus geïnterpelleerd : 6 „Volgens een gerucht loopt Duitschland gevaar Lnxemburg, waaruit Duitsche vorsten herkomstig zijn te ver U SertomlfBdag WenSCht te:erneme«> welke di houding Is biPr,geenDTgeametbetrekkinS tot deze quaestie «nier sprake van Luxemburg, een Duitsche bondsvesg, van een Duitsch grensland met eene wezenlijke ijnitsche bevolking, die er niet aan denkt, om bij de fransche natie te worden ingelijfd? (De spreker leest lerop een brief voor uit Luxemburg, waarin de schiijr, e^a bede om hulp tot den rijksdag richt, en zich eruett tegen de bewering, dat onder de 200,000 bewoners ziin a- groothertogdom ter nauwernood 200 personen jn die Duitsch spreken.) Met het oog op deze quaestie zwijgt alle partijbelang; alle partijen zullen ham-ih nauvvste vereenigen, wanneer het geldt de steun " Van Duitscbl«nd's integriteit en de onder"'ng van den minister-president tegen het buitenland. Wa"wa" \j" wenschen dat de vrede ongestoord blij ve, maar ziin UC den 00r'0£ niet zoodra het noodig blijkt te onzeOUJ ons te verzetten tegen Frankrijk, als het waagt kracht66' aaQ tC randen- Dat Pruisen onverwijld eene sen B__eritaal doe nooren °P de oorlogzuchtige poginstikt w *rankr-k en zij zullen in de kiem worden verden don!:t.i"OU,Zwakhoid zÜn bic".c zwijgen :De woor- Plekv»nf>"r Mln_ eeau)aal Geen enkele Inkh^,! f -Za' Vei'°rea Wolden> Z'J leven in uankba.e henunenngen des volks. heï *?. éendem_°no^,„ .„ V°nk T StriJde daQ zal bondsgronj J?t . opMa*w< De, beraadslagingen over de „¦_i *'unawet kunnen voor koi-tpn .üJ , .. btokeu, indien het buitenland o_B_Jil *orden/go- oorlog niet aitlokken; __r_t h_ ,f * „*** °DS Frankrijk de verantwoordelijkeid l ""'' da°, m°ge De Duusche en de Fransche natipl daarvan dragen. der in vrede leven en "llfnt^üam "T"8 "'"r ftsschen beide volken zou hudep^-onT', ? °°d°g Mocht echter Frankrijk pogingedoe ™V , m"86,?' gnstitueering te ve tragen, laa. ons "«__? E?"*^ ! duitschland werkelijk is vereenigd" aQ d°en zlen> dat 11 deD heer V°a BiSmarCk i 8 va° den viQaïn fe ve'gaderiQg «•» het zeer natuurlijk nis au' „. lk' ln een vraagstuk van zoodanige beteeke der '* d». ,miJ voor 't .ogenblik bij de beantwoording Van- den ƒ ¦ le alleeQ bePaal tot eene °Pen'egging dekoninlT-fI^'"11 Btaat van zaken' voor zoover deze bii !k moet i re&eeriDS en hare bondgenooten bekend is het etooth Ü terugkomen op de oorzaken, waardoor l)uitsche„(|Lrto»doin Luxemburg geen lid van den Noordgj vev hond is. 6CQen bon,!01 de ontbinding vanden vroegeren Dnitz JDe volle verkree_ ieder der daartoe behoorende staten Van den uBo'!vereiuiteit terug, die hij vóór de vestiging Segane vp, ,d bezeten en door de bij bondsverdrag aanclPUchtingen vrijwillig beperkt had. Na de ontbinding van den bond, genoten het groothertogdom Luxemburg en de groothertog dezelfde souvereiniteit van Europeesch karakter, als de koning en het koninkrijk der Nederlanden. Eene groote meerderheid der vroegere bondsstaten maakte, even als Pruisen, van hunne vrijheid gebruik, om terstond op den nationalen bodem een nieuwen bond te stichten, tot wederkeerige ondersteuning en bescherming der nationale belangen. De groothertog van Luxemburg achtte het niet overeenkomstig met zijn belang, denzelfden weg in te slaan. Door de middelen, die ons binnen het groothertogdom en op zijne grenzen ten dienste staan, werd ter onzer kennis gebracht, dat er bij alle standen der bevolking een bepaalde tegenzin bestond aangaande de toetreding tot den Noord-Duitschen bond. In de hoogere en vooral in de hoogste kringen werd die stemming gevoed door een duidelijk uitgedrukte ongunstige gezindheid jegens Pruisen en zijne verkregen resultaten; in de lagere kringen door de ongezindheid tot overneming van zoodanige lasten, als uit eene krachtige landsverdediging voortvloeien. De gezindheid der Luxemburgsche regeering werd uitgedrukt in eene depêche, die ons in Óctobtr werd toegezonden en waarin zij ons trachtte aan te toonen, dat wij geen recht meer hadden om in Luxemburg bezetting te leggen. De koninklijke staatsregeering en hare bondgenooten moesten zich dus tot vraag stellen: of het gepast ware onder deze omstandigheden eene inmenging of pressie uit te oefenen, opdat het groothertogdom Luxemburg, dat tot het tolverbond behoorde, toch tot deu Noord-Duitschen bond zou toetreden. Na rijpe overweging beeft zij die vraag ontkennend beantwoord. Zij moest het als een twijfelachtig voordeel beschouwen, bij een zoo innigen boud, iv den groothertog van Luxemburg een medelid to zien, die in zijne qnaliteit als koning der Nederlanden zijn zwaartepunt buiten den bond kon hebben en wiens belangen wellicht menigmaal in strijd met den bond konden komen. De ervaringen die wij in dat opzicht in vroegere jaren hebben opgedaan, waren leerzaam genoeg, om ons terug te houden van eene dergelijke inrichting in volle kracht op de nieuwe instelling over te brengen. De koninklijke regeering heeft voorts gemeend, dat juist wegens de geografische ligging en de eigenaardige betrekkingen van bet groothertogdom Luxemburg, de behandeling dezer quaestie vooral een hoogen graad van voorzichtigheid vereischt. Men liet aan de Pruisische politiek recht wedervaren, toen op eene hooge plaats gezegd werd, dat die politiek, zoover het met de eer des lands bestaanbaar was, de gevoeligheid der Fransche natie zocht te verschoouen. De Pruisische regeering vond en vindt steeds tot zulk eene politiek aanleiding in de rechtmatigewaardeering, dievoor de ontwikkeling der Duitsche quaestie kan voortvloeien uit vredelievende en vriendschappelijke betrekkingen met eene machtige naburige natie van gelijken rang. Uit hetzelfde oogpunt als ik hierhjj heb aangewezen, wil ik mij onthouden van een bepaald ja of neen op het tweede gedeelte der interpellatie. De bewoordingen vau dat gedeelte zijn van zoodanigen aard, als bij eene volksvertegenwoordiging op nationaal terrein moge passen, maar zij behooren niet te huis in de taal, die bij de diplomatie gebruikelijk is bij de behandeling van internationale belangen, zoolang deze langs vredelievenden weg kunnen gehandhaafd worden. Alleen voor zoover het eerste gedeelte der interpellatie betreft, wil ik den staat van zaken, gelijk deze ter kennis der regeering is gekomen, openlijk blootleggen. De regeering heeft geene reden om aan te nemen, dat er omtrent het toekomstig lot van het groothertogdom reeds een besluit is genomen. Het tegendeel kan zij natuurlijk niet bepaaldelijk verzekeren. Zij kan ook niet met zekerheid weten of, ingeval het nog niet is genomen, het wellicht onmiddellijk te wachten is. Het eenige, waardoor de regeering aanleiding vond om officieel van deze quaestie kermiste nemen,is hetvolgende: ,Eenige dagen geleden heeft Z. M. de koning der Nederlanden den te 'sGravenhage geaccrcditeerden Pruisische gezant mondeling in de gelegenheid gesteld, zich er over uit te laten, hoe de Pruisische regeering het zou opnemen, wanneer Z. M. de koning der Nederlanden afstand deed van de souvereiniteit over het groothertogdom Luxemburg. De Pruisische gezant, graaf Perponcher, heeft in last gekregen daarop te antwoorden dat de Pruisische regeering en hare bondgenooten zich voor 't oogenblik omtrent die vraag niet konden uitlaten, dat zij aan Z. M. de verantwoordelijkheid voor zijne eigene handelingen moest overlaten, en dat de Pruisische regeering, alvorens een gevoelen aangaande de zaak uit te spreken, wanneer zij namelijk daartoe werd uitgenoodigd, zich in allen geval vooraf zou verzekeren hoe de vraag zou worden opgenomen door hare Duitsche bondgenooten, zoowel als door de mede-onderteekenaars van het tractaat van 1839, alsook hoe zij zou worden opgenomen door de openbare opinie in Duitschland, die juist op dit oogenblik in deze hooge vergadering een gepast orgaan bezit. De tweede aanleiding lag hierin, dat de koninklijke Nederlandsche regeering, door den alhier aanwezigen gezant, ons hare goede diensten aanbood ten opzichte der door haar vooropgestelde onderhandelingen van Pruisen met Frankrijk aangaande het groothertogdom. Wij hebben besloten daarop te antwoorden, dat wij niet in de gelegenheid waren van die diensten gebruik te maken, omdat er geene onderhandelingen van dien aard bestonden. Zóo is, mijne heeren! voor zoover bij de koninklijke regeering bekend is, nog op dit oogenblik de staat der zaak; ik zeg: voor zoover mij bekend is, en beroep mij op hetgeen ik zoo even over de mogelijkheid van een besluit heb gezegd. Gij zult niet van mij verlangen, dat ik op dit oogenblik, al zou het een volksvertegenwoordiger of eene vertegenwoordiging voegen, openlijk opheldering zal geven omtrent de voornemens en besluiten der koninklijke regeering en hare bondgenooten in dit of eenig ander geval. De verbonden regeeringeu zijn van meening, dat geene vreemde mogendheid de ontwijfelbare rechten van Duitsche staten en Duitsche bevolkingen zal benadeelen. Zij hopen in staat te zijn die rechten te handhaven en te beschermen, langs deu weg van vredelievende onderhandelingen en zouder gevaar voor de vriendschappelijke betrekkingen, die tot nog toe, tot tevredenheid der verbonden regeeringeu, tusschen Duitschland en zijne naburen bestaan. Z|j zullen aan die hoop zooveel te zekerder kunnen toegeven, naarmate zich datgene voordoet, wat de interpellant vooraf tot mijne vreugde te kennen gaf, namelijk dat wij door onze beraadslagingen het onverwrikbaar vertrouwen op den onverbreekbaren samenhang van het Duitsche volk met en onder zijne regeeringen versterken." Zoowel de rede van den heer von Bennigsen als dit antwoord van den minister von Bismarck, werden met den meesten bijval begroet. De president van het parlement zeide hierop: „Er is voorstel gedaan tot behandeling der interpellatie. Ik meen nu het gevoelen der vergadering uit te drukken, met te zeggen : de wijze waarop het parlement de interpellatie en hare beantwoording aanneemt, spreekt duidelijker en ondubbelzinniger, dan ooit door een formeel voorstel kon geschieden." (Levendige toejuichingen). „Het antwoord van den minister von Bismarck — zegt een Belgisch dagblad — is, in zijn geheel genomen, eene ernstige waarschuwing aan den koning-groothertog en aan Napoleon 111. L.dien daaromtrent uog eeuige twijfel kon bestaan,, zou dit voldoende blijken uit de wijze waarop de president van het parlement deze incidenteele debatten heeft gesloten. De president heeft toch zeer bepaaldelijk te keuneu gegeven dat er overeenstemming bestond tusschen deu lieer von Bennigsen, die op zeer oorlogzuchtigeu toon tegenover Luxemburg en Frankrijk sprak, en het antwoord van den heer von Bismarck." — Wij nemen deze appreciatie van de interpellatie in het Noord-Duitsch parlement geheel en al als ons gevoelen over. --- Handelsberichten. Graanmarkten enz. Amsterdam 3 April. Raapolie op zes weken f 38$. Lijnolie op zes weken /'3Bi- --- Prijzen van effecten. Amsterdam 3 April 1867. Nederland. Certific. Werkelijke schuld . . 2_ pet. 53^dito dito dito .. 3 „ 63$ dito dito dito .. 4 „ 84fJ- Aand. Handelmaatschappij . .. __ „ 141 België. Certificaten bij Rothschild . . 2_ „ — Rusland. Obligatiën 17.8/1816 5 , 92J Certific. Hope &Co 4 „ — Oblig. dito 1855, 6e serie 5 „ 75 dito dito Leening 18(30 4J „ 81 dito / 1000 1864 5 „87 Certificaten 6 „ — Aand. spoorweg „ 180 i Oblig. f 1000 1866 5 „ 86 Loten 1866 5 „ 162 i Polen. Schatkistobligatiën 4 „ 58r Oostenrijk. Obligatiën metalliek 5 „ 44A dito 1847/1852 2£ n 22tV dito rente Amsterdam .... 5 „ 644 dito 1864 5 „ 55. dito fr. 500 1865 5 „ 58} dito nationale 5 „ 50i Bankactiën 3 „ — Italië. Leening 1861 5 „ 49, Spanje. Obligatiën 3 thans 2-j; „ 30ï Amortisable schuld „ — Portugal. Oblig. 1856—1862 3 „ 39Ï Griekenl. dito (blauwe) 5 „ 13# Turkije. dito (binnenl.) 5 „ 27rV Amerika. dito Vereenigde Staten (1882) 6 „ 77ïsar dito Illinois 7 „ — dito St. Paul &Pac. Spw. 2e sec. 7 „ 48i dito Atl.Gr.W.Spw.Ohio sec. (p) 7 38| dito dito geconsolideerde . 7 20 Hldito dito debentures .... 8 29i Brazilië. dito 1852/63 4, " _ dito 1865 5J £ 71£ Mexico. dito . 3 " 15| Grenada. dito afgestempeld .41 13 fa Venezuela, dito 24 " --- 2löt)ertmt.m. ---