PUBLICATIE. NATIONALE MILITIE. Burgemeester van Vlissingen; . maakt bekend: ij Q»t door den minister van oorlog, met Zr. Ms. goed- VaUringj is bepaald, dat de opkomst onder de wapenen j " de milicien-verlofgangers der lichting van 1863, die hehh 20ea dezer maand waB uitgesteld, ni et zal plaats jj,*11 dat mitsdien vervalt de oproeping gedaan bij dezer- Wsche publicatiën van den 15 en 30 Augustus 11. ' 382 en 385 (Gemeenteblad no. 59 en 61). En is hiervan atkondiging geschied waar het behoort, den 13 September 1867. De Burgemeester voornoemd, J. W. CALLENFELS --- AANBESTEDING. W? r9dag den 27 September 1867, des voormiddags w? 10 ure, zal, onder nadere goedkeuring, door den com- J^aris des konings in de provincie Zeeland, of bij zijne Sj*ezigheid, door oen der leden van de gedeputeerde »w• ' en 'n bijzijn van dea hoofdingenieur van den J*Jetstaat in het 11de district, aan het gebouw van het ""'inciaal bestuur te Middelburg, worden aanbesteed : Het uitvoeren van eenige buitengewone voorzieningen aan de oevers van de Calamiteuse polders Oostbeveland, Borsselen, Mar gare tha (watering Stavenisse), Schouwen, (district Flaauwers), Vliete, Oud en Jong Breskens, Hoofdplaat, Margaretha (voormalig s den waterstaat te Middelburg voor de werken iv het nameen, alsmede bij de dienstdoende ingenieurs te j oes. te Zierikzee, te Middelburg, te Breskens en te Neu- e*rV°0r e werlien to' e"es arrondissement behoorende. **• De gegadigden worden verzocht overeenkomstig de voorwaarden volledige billetten in te leveren, aanduidende de namen en voornamen (voluit), het beroep en de woonplaatsen van hen en van hunne borgen, het nommer vau het perceel en de som in cijfers en in schrijfletters. --- Binnenland. Middelburg 14 September. g ° de j]. Dinsdag gehouden zitting van den Groeschen K r^nteraad — waarvan wij het verslag wegens plaatsjj re't tot een volgend noranier moeten laten liggen — (je ' °et ontwerp-besluit van burgemeester en wethoug tsbetrekkelijk den kerktoren een punt van beraadsla- Uitmaakt. Dit ontwerp strekte in hoofdzaak, zooals 11 Weet, 1. om aan heeren kerkvoogden der hervormde 8_ eente voor te stellen, den kerktoren met het uur- en , elwerk te behouden, voor gemeene rekening ; 2. voor ge Seval dit. voorstel door hen niet mocht worden aan k 0aier-> af te zien van alle verder gebruik van den 'e dktoreni en 3. alsdan een uurwerk in den stadhuistoren Hn °en plaatsen, waarvan de planteekening en begroo- met den mee8ten spoed aan de goedkeuring van den «I, zpuden onderworpen worden. Na langdurige disj l° is dit voorstel met 7 tegen 2 stemmen aangenomen. toalrt IaaJ eeft burgemeester en wethouders een onbeve u Crediet verleend ter bestrijding van gemaakte en er te maken kosten in verband met de cholera. Tevens is besloten om de vroeger tot telegraafkantoor bij de 's Heer-Hendrikskinderen barrière gediend hebbende gebouwtjes tot bewaarplaatsen van lijken in te richten. De gemeenterekening over 1866 is vastgesteld in ontvang op ƒ123,401.111, in uitgaaf op f 119,063.921, goed slot ƒ4,337.19. De heer Verhagen heeft voorgesteld om de gemeentebegrooting jaarlijks in twee afdeelingen te onderzoeken, beide onder toelichting van een der wethouders, alsmede de begrooting publiek te maken door ze in druk uit te geven of in de courant te plaatsen. Dit voorstel is tot eene volgende vergadering aangehouden. Eergisteren is Z. M. de koning van het Loo in de residentie teruggekeerd. Volgens opgaven bij den burgerlijken stand te Rotterdam zijn Vrijdag 5 personen door de cholera aangetast en 6 overleden. * Uit Rotterdam schrijft men ons onder dagteekening van 9 dezer: „Wij hebben tegenwoordig een Rotterdamsche scboolquaestie. „Niet onverwacht, maar vrij onwelkom is aan onzen practischen positieven Rotterdamschen gemeenteraad eene vraag van hooge politieke kasuïstiek voorgelegd. „Deze vraag namelijk: gegeven : een gemeentebestuur, 't welk bedeelt, 't welk ruime armenscholen heeft ingericht, 't welk verplicht is te zorgen, dat zijne bedeelden goed onderwijs ontvangen, die drie gegeven; eischt dan de vrijheid en de liberaliteit, dat men de bedeelden, die zulks wegens zoogenaamd gemoedsbezwaar verkiezen, vrij laat om hunne kinderen te zenden op andere scholen, dan die, welke de gemeente voor de behoeftigen heeft ingericht, en om daardoor het gemeentebestuur te bemoeilijken in zijn zorg, dat het onderwijs der bedeelden goed zij ? „Die politieke gewetensvraag is aan ons gemeentebestuur gesteld door de Rotterdamsche Hulpvereeniging tot bevordering van christelijk nationaal onderwijs, welke verlangt, dat hier ter stede een einde worde gemaakt aan de verplichting voor bedeelden om hunne kinderen uitsluitend naar de openbare gemeenteschool te zenden. „Het burgerlijk armbestuur, aan wien het verzoek gezonden was, rapporteerde, dat dit verlangen niet kon ingewilligd worden. Burgemeester en wethouders schijnen het onderling niet eens te zijn geweest, althans de voorzitter heeft de petitie en het rapport van het armbestuur aan de orde gesteld, zonder eenig voorstel van burgemeester en wethouders. Daarop heeft terstond de catholieke wethouder de Bruijn, in een zeer juiste, doch wat noodeloos omslachtige rede, de onwettigheid van het advies van 't burgerlijk armbestuur aangetoond, en voorgesteld het verzoek der vereeniging toe te staan, doch onder zekere waarborgen voorde deugdelijkheid van het onderwijs der bedeelden op de bijzondere scholen. Dat voorstel tot voorwaardelijke toestemming werd nu een amendement genoemd en op voorstel van den wethouder Hoynck aangehouden tot het gedrukt en rondgedeeld zou zijn; terwijl het op voorstel van een derde raadslid weder naar 't armbestuur verzonden is. „Die terugzending is, dunkt mij, een teeken dat de Rotterdamsche raad met de zienswijze van den wethou der de Bruijn het in zoover eens was, dat hij eene poging wil wagen, om 't armbestuur, welks gevoelen reeds bekend was, tot andere gedachten te brengen. „Bij mij althans is het ontwijfelbaar, dat het Rotterdatnsch armbestuur zijn vroegere gewoonte zal moeten opgeven en zich eenige meerdere moeite bij het toezicht op het onderwijs der bedeelden zal moeten getroosten. „Een ander besluit zou, gelijk de heer de Bruijn aantoonde, niet in den geest der Nederlandsche onderwijswetgeving zijn. „Men moge nog twisten over de vraag, of onze wetgeving werkelijk onpartijdig i* tusschen de verschillende richtingen. Een ding is zeker, en wordt door de liberalen wel het minst ontkend, onze wetgeving belijdt onzijdigheid, zij wil onpartijdig wezen. Op de klachten over partijdigheid luidt het antwoord „wij kunnen niet anders. Met iedere verandering zouden wij ons verder van de onzijdigheid verwijderen en dat willen wjj niet." „Volgens den wensch der Rotterdamsche bladen, daarentegen, zal, zoo het voorstel van den wethouderdeßruijn verworpen wordt, te Rotterdam op dezelfde klacht het antwoord luiden: „wy zouden wel anders kunnen desnoods, maar wij willen niet anders, want het godsdienstloos onderwijs heeft onze voorliefde." „Is hier niet strijd met onze wetgeving? — De N. Rott. courant antwoordt neen, ook de wetgeving is niet strikt onzijdig. — Niet strikt onzijdig, maar zoo onzijdig mogelijk, daar ligt het onderscheid. Anderen echter beweren hier, dat zij die aan de christelijke bezwaren willen tegemoet komen, zich niet kunnen beroepen op de vrijheid der bedeelde ouders, omdat de wet toch reeds dwang op hen uitoefent, door hen te verplichten om hunne kinderen te doen schoolgaan. „Aangenomen echter, er ware dwang gelegen in die verplichting, zoo zou nog die éene noodzakelijke beperking der vrijheid niet alle verdere dwangbepalingen wettigen. „Doch het verplichte schoolgaan van de kinderen der bedeelden kan bezwaarlijk een dwang genoemd worden. Bedraagt toch de verdienste, die de kinderen, zoo zij niet schoolgaan, inbrengen, meer dan de bedeeling, zoo blijven de ouders vrij haar boven do bsdeeling te verkiezen. Bedraagt zij daarentegen minder, zoo hebben de ouders geenerlei belang om te weigeren haar in te ruilen tegen bedeeling tot hooger bedrag en hunne kinderen naar school te zenden. Diensvolgens zou men deze bepaling in onze wet vrij overbodig kunnen noemen. Toegegeven vooreen oogenblik; doch dan ook,omdat zij slechts een keuze voorschrijft, die toch gedaan wordt — geheel onschuldig aan allen dwang. „Intusschen, ook overbodig is de bepaling niet, want het is duidelijk, dat slechts door haar de maatstaf der behoeften, waarin de armenzorg voorzien moet, steeds blijft berekend worden buiten de verdiensten der jonge kinderen. „Bepaalde de wet niet, dat de kinderen der bedeelden schoolgaan, zoo zou allengs de armenzorg de verdiensten der jeugdige kiuderen onder de geoorloofde inkomsten der behoeitigen rekenen en van de bedeeling aftrekken. „Schreef de wet niet voor: de kinderen der bedeelden gaan school, en do armbesturen zijn dus verplicht de verdiensten der kinderen te vergoeden aan het huisgezin; zoo zou al spoedig in de praktijk bij de armbesturen het voorschrift gelden: de kinderen der bedeelden hebben het recht niet om school te gaan, want daardoor wordt hooger bedeeling noodig. „Het verplichte schoolgaan van de kinderen der bedeelden is dus, zoo het een dwang is, een dwang, uitgeoefend op de armverzorging en niet op de behoeftige ouders. „De vraag of de „geinoedsbezwareu" der behoeftige ouders, wien tijd, gelegenheid en kennis ontbreekt om in het, op de openbare school niet en op de catechisatie onvoldoend gegeven, godsdienstonderwijs zelf te voorzien, ongeldig moeten gerekend worden? De vraag, of het goed is op die wijs zijdelings propaganda der nieuwe denkbeelden te maken onder achterlijk ontwikkelde klassen? De vraag eindelijk, of de staat de hand moet leenen aan die propaganda? Die quaesties willen wij overlaten. „Doch dit heeft men te Rotterdam tot nogtoe vergeten dat ook, al moeten deze drie vragen alle bevestigend beantwoord worden, zij door onze wetgeving nog niet bevestigend beantwoord zij n> etl dus ook door den Rotterdamschen gemeenteraad niet in bevestigenden zin uitgemaakt mogen worden. En toch zou dat geschieden, wanneer te Rotterdam de verplichting der bedeelden tot iets wat zij toch wenschen en wat voor hen dus geen dwang kan zijn, hot schoolgaan namelijk hunner kinderen, veranderd blijft in de verplichting tot iets wat zij niet willen, en wat dns dwang is, onthouding namelijk aan hunne jonge kinderen van godsdienst-onderwijs op de school." ---