Buitenland. Algemeen overzicht. Een sluier hangt over de laatste zittiDg van het congres te Genève. Plotseling is deze vereeniging ontbonden, zonder dat men nog met zekerheid weet of onderlinge oneenigheid, dan wel een manifestatie van de zijde der Geneefsche bevolking — gelijk la Patrie en 1'Opinion nationale beweren __ de sluiting der bijeenkomst wenschelijk heeft gemaakt. Ook schijnt het nog geenszins zeker of het congres niet binnen eenige dagen in een andere stad, bijv. te Mannheim, weder zal geopend worden. In afwachting dat een volgende post ons omtrent de ware reden zal inlichten, verdagen wij ook een overzicht van enkele merkwaardige redevoeringen. De schaduwzijde mag de lichtzijde niet geheel ,doen voorbijzien. Waar bijv. de grijze Edgar Quinet een klaagtoon aanheft over hetgeen hij la mort de la conscience humaine noemt, verdient hij wel dat men een oogenblik naar hem luistert. Niet elke waardige uiting mag onder den stroom van soms zeker wat al te hartstochtelijke ontboezemingen verloren gaan. . Dit is ook het geval met enkele stemmen over ae redevoering, waarmede de koning van Pruisen de zitting van het Noord-Duitsche parlement geopend heeft. Mogen wij schier al de onbeduidende commentaren daarop met stilzwijgen voorbij gaan, het oordeel van sommige organen der Engelsche pers heeft daarentegen recht van eenige oogenblikken aandacht te vergen. „Men vindt — zegt the Sun — in de troonrede niet veel nieuws: 't is altijd dezelfde politiek, voorgedragen met eenige variatiën in overeenstemming met de behoeften van het oogenblik. Een vereenigd Duitschland met Pruisen aan het hoofd, dat was het eerste ontwerp. Maar Pruisen vergenoegt zich niet de voorganger en leidsman te zijn, het doel van zijn streven is de oppermachtige bestuurder der lotgevallen van al de kleine staten te zijn. Over het algemeen wordt de wijsheid en de vaderlandsliefde die in de troonrede doorstraalt, zeer geroemd, maar als wij tot het hart der zaak doordringen en den zin der uitdrukking nauwkeurig nagaan, dan zal het resultaat niet zeer geruststellend wezen. Waar komt het in hoofdzaak anders op neer dan op een herhaling van de beginselen van het absolutisme eu de samentrekking van macht, die sedert onheugelijke tijden den grondslag hebben uitgemaakt der Pruisische politiek, van die politiek die zich noch door nederlagen ontmoedigen, noch door het succes temperen laat, maar roet. een ij ver en kracht die door niets gebroken worden zgn plan doorzet, zonder zich ooit te laten afleiden." Merkwaardiger echter is deredeneering van the Times, en wel om de ontwikkeling zijner stelling dat Pruisen groot gevaar loopt door het groote Duitschland, als de Zuidelijke staten zich daarbij voegen, verzwolgen te worden. „De graaf von Bismarck — zegt the Times — heeft te veel of te weinig voor de nationale eenheid uitgericht. Vóór en achter hem liggen beginselen die met elkander in strijd zijn en die door al het overwicht van zijn machtig genie niet totovereenstemmingkunnen gebracht worden. Slechts éen kreet gaat in Europa op over zijn heerschzucht, en toch, indien men de waarheid kende, zou men bemerken dat de gebeurtenissen hem reeds veel verder hebben gedreven dan zijn meest vermetele plannen reikten. Het werk van Pruiaen's vermeestering is verder gevorderd dan hij wilde, en een man van zijn stempel kan er niet zonder huivering aan denken, dat Pruiseu zich in Duitschland zal oplossen. Het uationaliteitsgevoel is bij alle Duitschers, zoowel van het Zuiden als van het Noorden, te groot dan dat het niet alle overwegingen van lokaal belang ter zijde zetten en de ijverzucht der kleine regeeringen vernietigen zou. Maar de nationale neigingen in Baden, Wurtemberg en Beieren strekken zich uit tot het verkrijgen van een ander resultaat dan dat, hetwelk tot nu het doel van den heer von Bismarck en van Pruisen geweest is. Wanneer het Noorden en het Zuiden zich in éen parlement vereenigen, dan zal zeer waarschijnlijk het Pruisisch conservativisme zijn overwicht niet kunnen behouden. „Het gevaar dreigt thans in het Zuiden, in Baden, Wurtemberg en Beieren, dezelfde staten waar machtige partijen op dit oogenblik de aunexie vragen, met denzelfden aandrang dien hunne broeders in het Noorden bezigden om haar verleden jaar te ontgaan. Noch den heer von Bismarck, noch het parlement, noch den koning, zal het gemakkelijk vallen een voldoend antwoord te vinden voor den groothertog van Baden en do kamers van dat rijk, die verklaren bereid te zijn tot het brengen van elk offer dat noodig mocht zijn om in den bond te worden opgenomen. Dit antwoord zal te meer bezwaar opleveren, omdat, behalve in het Zollverein, do algevaardigden van het Zuiden het recht hebben in den Noorderbond zitting te nemen, telkens wanneer er zaken betreffende handelsbelangen aan de orde zijn. Indien het Zuiden zoo vast besloten is — en alle verschijnselen dragen daar blijk van — zullen noch de kracht der tractaten, noch overwegingen eener voorzichtige politiek, Pruisen in de mogelijkheid brengen aan deze neiging weerstand te bieden. Nogtans zal de dag waarop Beiereu, Baden en Wurtembergnaast Hannover, Saxen, Hessen en Frankfort, en naast al die strijdige elementen die den Noorderbond uitmaken, in het parlement zitting zullen nemen, voor Pruisen geen dag van onvermengde zelfvoldoening wezen. Zijn alvermogend opperbesthur zou in een beperkten voorrang overgaan, en het laatste bolwerk van zijn overgeleverd conservativisme zou veel moeite hebben om den stroom der democratische nieuwigheden tegen te houden." Weinige dagen geleden heeft men reeds uit de troonrede van den groothertog van Baden kunnen opmaken hoe sterk in dien staat de gezindheid is om de verwezenlijking der „nationale eenheid" in Duitschland te bevorderen. Het adres van antwoord der eerste kamer en de redevoering waarmede de nieuw gekozen president der tweede kamer zijne betrekking heeft aanvaard, ademen dezelfde gevoelens als de vorstelijke toespraak. De president der tweede kamer spreekt ongetwijfeld in den geest der afgevaardigden, wanneer hij deze op het hart /f.' \m*\ drukt om toch met al wat in hun vermogen is mede té werken tot de aller moeilijkste maar tevens ailer belangrijkste taak, het tot stand brengen der nationale eenheid van Duitschland, en de commissie tot het opstellen van Vèi adres der eerste kamer vond geen beduidende oppositie toen zij aan de kamer de verklaring voorstelde, dat de Duitsche natie geen vrede en rust zal vinden voordat men voor de Duitsche eenheid een vasten en duurzame n vorm zal hebben gevonden, en dat Europa zelve geen bestendigen vrede zal genieten voordat de wedergeboorte van Duitschland aan deze en gene zijden van den Mam zal hebben plaats gehad. „De Duitsche eenheid, zegt het adres, is de waarborg van het natuurlijk recht, de eerbied voorde vrijheid der natiën, de rustige voortgang der beschaving en de onmisbare teugel om de veroverings-politiek in bedwang te houden." — Wat in deze beweging ten gunste der Duitsche eenheid verblijdend kan genoemd worden, is, dat de geestdrift zeker niet ten bate van Pruisen komt. Wij gelooven dat thé Times volkomen gelijk heeft wanneer hij — zooals wij hierboven zagen — beweert, dat het geen dag van onvermengde zelfvoldoening voor Pruisen wezen zal, wanneer Beieren, Baden en Wurtemberg in het Duitsche parlement zullen litting nemen. Te gelijkertijd dat de telegraaf uit Konstantinopel het bericht overbrengt dat de Fransche regeering bepaald heeft afgezien van verdere betoogen betrekkelijk Kandia, wordt ook het bericht medegedeeld dat Omer-pacha bevel heeft ontvangen om gedurende vier weken de vijandelijkheden te schorsen en een nieuwe amnestie uit te vaardigen. Deze maatregel schijnt genomen te zijn op aandrang der Russische regeering. Lopez, wiens dood men ten onrechte voor zeker heeft gehouden, heeft thans aan „zijne medeburgers vaij de gansche wereld" een brief gericht, waarin hij zich van lijn schandelijk verraad zoekt te rechtvaardigen. Hij doet daarbij een beroep op de imperialisten zoowel als op de Juaristen, om als getuigen voor zijn onschuld op te treden. Het is nu de vraag tot welke ophelderingen de zeer uitvoerige memorie, waarin hij zijn onschuld traoht te bewijzen, zal aanleiding geven. ---