Gemengde berichten. Dinsdag is te Westkapelle uit zee aangespoeld het lijk van een onbekend manspersoon, lang ongeveer 1.6 meter, vermoedelijk van 30 a 40jarigen leeftijd, reeds in gevorderden staat van ontbinding verkeerende. Daaraan bevonden zich nog een oude gelapte grijslakensche broek en een gestreept boezeroen. — Aan het Algemeen dagblad van Nederland wordt van, Utrecht geschreven, dat de pogingen van den baron de Koehne, staatsraad te Petersburg, om het Russisch gouvernement over te halen tot de internationale munt-eenheid toe te treden, volkomen zijn geslaagd, zoodat de keizerlijke regeering thans in beginsel daartoe heeft besloten. Het tijdstip, waarop die hervorming in Rusland tot stand zal worden gebracht, hangt slechts af van omstandigheden, die daarvoor het geschiktste oogenblik zullen aanbieden. — Maandag avond is op de Amsterdamsche kermis op de Westermarkt het touw van een der schommels ge broken, tengevolge waarvan een 19jarig meisje van eene aanmerkelijke hoogte naar beneden stortte, het nekbeen brak en op de plaats dood bleef; een ander brak een been, een derde werd het aangezicht vreeselijk misvormd; slechts een persoon bleef ongedeerd. — Den avond te voren is eene dienstbode uit Leeuwarden, die met de kinderen van haar meester de Bergumer kermis bezocht, uit een in vollen gang zijnden draaimolen gevallen. Zij begaf zich vrij wel naar huis, doch toen haar meester haar Maandag wilde wekken vond hij haar dood. — Er is te Parijs sprake van een reis van den keizerlijken prins in de Rijnprovinciën. — In eene vergadering van mannen uit den arbeidenden stand te Arnhem is jl. Dinsdag de grondslag gelegd voor eene Winkelvereeniging, genaamd de Eendracht. — Er is thans te Parijs slechts sprake van den afgrijselijken moord, waarvan wij gisteren reeds gewag gemaakt hebben. Aan de vele bijzonderheden die de Parijsche bladen daaromtrent bevatten ontleenen wij het volgende: In den morgen van jl. Dinsdag vond een naar zijn werk gaande boer bloedige sporen, welke uitliepen op eene kleine ophooging van grond, waaruit hij weldra kleederen en een hand zag te voorschijn komen. Hij haalde onmiddellijk de politie, en 't geen men gevonden heeft gaat alle beschrijving te boven. Stuk voor stuk, tot ontzetting der toeschouwers, waarvan sommigen het akelig schouwspel niet tot het einde hebben kunnen aanzien, zyn uit dien pas opgeworpen grafheuvel de lijken Van zes vermoorde personen te voorschijn gekomen, waarvan alle sporen van warmte nog niet verdwenen waren. Eerst vond men een kind van 7 jaar op verscheidene plaatsen aan het hoofd en den hals gewond. Niemand dacht dat de aarde nog zooveel slachtoffers verborg, men onderzocht het lijkje, toen plotseling een tweede lijk werd te voorschijn gehaald, een jongentje van veertien jaar. Doch weldra groeide de ontzetting, toen een nieuwe spade-steek een klein meisje van vier jaar, in een blauw jurkje met een schoon wit schortje, te voorschijn bracht; het arme schepseltje had drie groote wonden in den buik. Nog was niet alles ontdekt. Een vierde lijk wordt gevonden, een vrouw van 45 jaar met zwartzijden japon, niet beroofd van de ringen aan haar hand en de oorbellen die zij droeg, of van het geld dat zij bij zich had. Zij was aan den hals en het onderlijf erg gewond. Reeds dacht men aan het einde van het vreeselijk werk te zijn, toen een jongens-petje met vergulden rand gevonden werd. Weder ging men aan het graven en vond een elfjarig knaapje, wiens gelaat vreeselijk gehakt en gestoken was, behalve zijn wonden aan den hals.Eindelijk wordt ten laatste het lichaam te voorschijn gehaald van een zestienjarigen jongen, die aan het achterhoofd en in den hek twee diepe wonden had en wien een doek van achteren om den hals was toegehaald. Niets bij dit alles, wat op den weg brengt naar de oplossing van het ontzettend raadsel. Al deze personen zijn op een ongehoorde wijze vermoord geworden. Meer dan 100 houwen en steken zijn toegebracht. Over de oorzaken en den dader van dien zesvoudigen moord worden natuurlijk vele gissingen geopperd; de algemeene opinie is echter deze, dat de echtgenoot en vader van de slachtoffers tot de moordenaars behoort. De gerechtelijke instructie is uiterst moeilijk door het gebrek aan voorwerpen als anderszins die eenig licht over deze zaak zouden kunnen verspreiden. Een inwoner uit den omtrek had in den nacht van het gebeurde kinderstemmen hooren roepen: Mama! mama! Ook een wachter van den spoorweg had kreten en gedruis gehoord, doch aan dronken personen gedacht. Verscheidene arrestatien zijn evenwel reeds gedaan. --- Staten-generaal. EERSTE KAMER. Zitting van Woensdag 22 September. Door den voorzitter wordt medegedeeld dat door de afdeelingen zijn benoemd tot voorzitters de heeren Duymaer van Twist, van Swinderen, Cost Jordens en van Eysinga; tot onder-voorzitters de heeren van Rhemen van Rhemenshnizen, Schimmelpenninck van der Oije, Blankenheym en van Beeck Vollenhoven, en tot leden der commissie voor het ontwerp adres van antwoord op de troonrede, de heeren van Bijlandt, Hein, Cremers en Schot. De vergadering wordt tot half vier uur geschorst. Bg de hervatting der zitting wordt overgegaan tot de verkiezing van twee leden voor de huishoudelijke commis. sic, waartoe benoemd worden met 26 van de 27 stemmen de aftredende leden, de heeren van Nispen van Pannerden en van Beeck Vollenhoven. Door den voorzitter wordt medegedeeld, dat de commissie voor het adres vari antwoord op de troonrede gereed is met haar gewijzigd ontwerp en stelt voor de openbare beraadslaging daarover te doen plaats hebben op Vrijdag 24 dezer tè 11 uren. De heer Cost Jordens stelt evenwel voor reeds Donderdag met die beraadslaging aan te vangen; dit voorstel wordt door verscheidene leden ondersteund terwijl de voorzitter daartegen geene bedenking hebbende, dienovereenkomstig wordt besloten. --- Buitenland. Algemeen overzicht. Terwijl sir Walter Raleigh, bij den Engelschen koning Jacobus I in ongenade gevallen, te Londen in den tower was opgesloten, hield hij zich bezig met het schrijven eeneralgemeene wereld-geschiedenis. Reeds was dit werk bijna voltooid toen hij op zekeren morgen, voor het venster zijner cel staande, twee hem zeer bekende edellieden ontwaarde, waarvan de een op den anderen toeliep, na eene korte woordenwisseling zyn degen trok en hem aan den arm verwondde. Deze laatste trok daarop insgelijks zijn degen en trof, terwijl hij zich verweerde, zijn aanvaller in de borst. Weldra kwam nu het openbaar gezag tusschenbeide en nam beide in hechtenis. Eenige dagen later vroeg sir Walter Raleigh aan zijn cipier welke gevolgen de zaak had gehad, waa. op hij vernam dat de in de borst verwonde persoon aan de gevolgen was overleden en de edelman, die deze wond had toegebracht, veroordeeld was om onthoofd te worden. Sir Walter Raleigh verklaarde nu hoe hij gezien had dat deze laatste verraderlijk was aangevallen en slechts gebruik had gemaakt van zijn recht tot zelfverdediging. Dit werd den sherif overgebracht, doch deze zeide dat die verklaring in strijd was met die van al de gehoorde getuigen. Sir Walter Raleigh was woedend en betuigde dat hij alles wat er gebeurd was goed had gezien. De cipier trachtte hem tot bedaren te brengen en te betoogen dat hij misschien zich had vergist en dattoeh een aantal getuigen hadden verklaard te hebbon gezien hoe de overledene door den ander aangevallen was en dat deze getuigen immers geen belang hadden om de zaak anders voor te stellen dan naar waarheid. Sir Walter Raleigh zag dat de ter dood veroordeelde niet te redden was en geheel ontmoedigd greep hij zijn manuscript der wereldgeschiedenis en wierp dit in het vuur, terwijl hij uitriep: „ik geloof aan geen geschiedenis meer!" t)ie ontboezeming was echter niet gerechtvaardigd. Do eerlijke historie, gewapend mét het Ontleedmes der critiek, teekent niet zoo spoedig éen feit als waar in haar heilig boek op, al wordt hét door eenige personen verzekerd. Een geschiedschrij ver is bovendien zelf verantwoordelijk bij de aaneming of verwerping van feiten, welke hij behandelt en waardoor hij medewerkt tot samenstelling van de historie; hij kan die verantwoordelijkheid niet van zich afwerpen op de personen wier verklaringen op eenig feit betrekking hebben. De geschiedenis van den dag — gelijk eenigszins ten onrechte hctdagelijksch nieuws genoemd wordt—leverde inden laatsten tijd echter wel eenige aanleiding voor dergelijke uiting van ontmoediging. Wat al feiten, met zoo- Vele bijzondere bijomstandigheden medegedeeld, werden een paar dagen later als geheel en al onjuist tegengesproken! Dit is echter zeer natuurlijk met hetoogop de wijze waarop het nieuws van den dag onder de oogen der dagblad lezerskomt. Onjuiste waarneming, ter goeder trouw of uit eigenbelang gedane onvolledige mededeeling, verminkte ot te zeer verkorte en daardoor onbegrijpelijke telegrafische overseining brengen daartoe veel bij en waar dit reeds ten opzichte van feiten gelden kan, is het vooral waar ten opzichte van minder gemakkelijk waarneembare gevoelens, beginselen of politieke tendenzen. En zoo beginnen wij dan ook heden weder met de tegenspraak te vermelden van het reeds door ons bij de mededeeling als twijfelachtig beschouwd gerucht omtrent onderhandelingen van Baden met de Pruisische regeering, omtrent zijne opneming inden bond. De regeering te Berlijn — zoo verzekert men — acht het oogenblik tot verdere vereeniging van Noord en Zuid nog niet geschikt en de nationaal liberale partij — de vroegere progressistische—zal dus, volgens haar eigen programma, nog lang naar vrijheid moeten wachten, waar zij eerst de eenheid wil voltooid zien, tenzij dit programmaweder wordt veranderd, hetgeen de eerste maal niet zou wezen. De candidatunr van den vijftienjarigen hertog van Genua, zou, volgens berichten uit Madrid, weder op den achtergrond getreden zijn. Er is thans weder meer sprake van koning Lodewijk van Portugal, die daarbij afstand zon doen van de Portugeesche kroon ten behoeve van zijn zesjarigen zoon, terwijl koning Ferdinand, die de Spaansche kroon geweigerd heeft, het reeds vroegere, tijdens koning Lodewijk's minderjarigheid, door hem bekleed regentschap weder zou aanvaarden. Men moet erkennen dat dit gerucht van den dag, thans in de Spaansche hoofdstad verspreid, al zeer wonderlijk klinkt, en ook misschien al spoedig onjuist zal blijken. Wat de volksbeweging te Tarragona betreft, wordt nader gemeld dat deze een aantal arrestatiën ten gevolge heeft gehad, terwijl de republikeinsche clubs gesloten en de zoogenaamde vrijwilligers der vrijheid ontwapend zijn. Aan het bevel uit Madrid om ook denrepublikeinsch gezinden generaal Pierrad te arresteeren is geen gevolg kunnen gegeven worden, daar deze de vlucht heeft genomen. Men weet dat ook tot alle niet-catholieken eene uit- noodiging is gericht om het aanstaand concilie te Rome te komen bijwonen. In verschillende landen is die uitnoodiging door fractiën der niet-catholieken beantwoord. In Engeland heeft de geestelijke Cumming, tot de Anglicaa..sche kerk behoorende, zich bereid verklaard om -het concilie te komen bywonen, indien hem daar vrijheid .van spreken werd gewaarborgd en dezelfde rechten werden toegekend als aan de overige leden der vergadering. Bg brief aan den kardinaal Manning, aartsbisschop der catholieke kerk te Westminster, heeft paus Pius IX hem te kennen gegeven dat dissidenten slechts dan tot het concilie kunnen worden toegelaten als zg de macht van den paus erkennen, als zij de bestaande leerstellingen aannemen en zich verbinden tot onderwerping aan die, welke later kunnen worden vastgesteld. — Dit spreekt trouwens wel van zelf en sommige Belgische dagbladen die dit afkeuren, maken zich aan overdrijving schuldig. Welke eene Babylonische verwarring zou toch niet het gevolg zijn van een ander systeem. Bovendien zou het catholiek karakter dan geheel en al verloren gaan en het concilie eene theologische meeling worden, hetgeen toch wel niet in de bedoeling kan liggen der ontwerpers van deze kerkvergadering. --- (Javasche courant van den 6rn Augustus.) Civiel departement. Benoemd: tot adsistent-rësident van Koedoes, de adsistent-resident van Galoe J. B. Westenberg; tot secretaris der residentie Palembang, de ambtenaar op nonactiviteit J. A Hofstede; tot _en commies op het residentie-kantoor te Samarang, de le klerk op genoemd bureau H. L. Klerks. mülitair departement. Vergunning verleend: op verzoek, tot terugkeer naar Nederland, aan den voor den tijd van vijf jaren bij het leger in Nederlandsch- Indië gedetacheerden kapitein der infanterie van de 3e klasse van het leger in Nederland W. H. Voorman. Goedgekeurd: dat door den kommandant van het leger en chef van het departement van oorlog in Nederlandsch-Indië zijn geplaatst: geneeskundige dienst, bij het groot militair-hospitaal te Weltevreden, de officier van gezondheid der L« klasse G. Luchtmans, thans ter beschikking te Batavia; bij het groot militair-hospitaal te Soerabaija, de officier van gezondheid le klasse Jf, F. Bosmans, onlangs van verlof uit Nederland teruggekeerd; bij het garnizoen te Djokdjokarta, de officier van gezondheid 2e klasse J. F. P. Ermerins; bij het garnizoen te Serang, de officier van gezondheid 3e klasse J. H. van der Leeuw; bij den geneeskundigen dienst van Sumatra's Westkust en onderhoorigheden, de officier van gezondheid 2» klasse P. C. van Goens; bij den geneeskundigen dienst der Moluksche eilanden, de officier van gezondheid 2e klasse J. A. Einthoven, allen ter beschikking te Batavia; infanterie, bij het 8e bataljon, de kapitein H. E. Driessen, onlangs van verlof uit Nederland teruggekeerd; bij het 12e bataljon, de le luitenant W. C. van Marion en de 2e luitenant H. M. Buyskes, eerstgenoemde onlangs van verlof uit Nederland teruggekeerd, de tweede van daar aangekomen en bestemd voor den dienst hier te lande; bij het 14e bataljon, de kapitein 11. E. L. Prins, onlangs vau verlof uit Nederland teruggekeerd. Gesteld: op nonactiviteit bij de cavalerie de 2e luitenant P. H F. Koning, en zulks gerekend van April 1869. Overgeplaatst: bij het 2e bataljon infanterie, de le luitenant A. A. A. E. Gewin, der militaire verkenningen (directie der genie); bg het 6e bataljon, de kapitein H. L. F. de Jacquier de Lompret en de le luitenants H. N. van Dijk en J. Rövekamp; de beide eersten van het garnizoens-bataljon Sumatra's Westkust en onderhoorigheden, en de laatste van dat der Moluksche eilanden; bij het 15e bataljon, de kapitein W. A. Albrecht van het garnizoens-bataljon van Banka; bij het 16e bataljon de le luitenant C. A. E. Neeb, van het 5e bataljon ; bij het 17e bataljon, de 2e 1 uitenant D. Brakel, van het 15e bataljon; bg het garnizoens-bataljon van Palembang, de kapitein A. F. Beeckman, en de 2e luitenants J. F. D. Bruinsma en C. E. te Mechelen, respectivelijk van de garnizoenskompagnie van Timor en onderhoorigheden en het 14" en 7e bataljon; bij het garnizoens-bataljon van Banka, de kapiteiu W. J. B. Spreutels, van het 15e bataljon; bij het garnizoens-bataljon van Celebes en onderhoori"-heden, de kapitein H. J. van Dobben, van het 15e bataljon; bij het garnizoens-bataljon der Moluksche eilanden, de le luitenant B. H. N. van Reyn en de 2e luitenant S. P. Oudkerk Pool, beiden van de garnizoens-compagnie van Timor en onderhoorigheden; bij het subsistentenkader te Samarang, de kapitein E P. van der BWaagh, van het le bataljon; bij het subsistenten kader te Soerabaija, de 2e luitenant G. G. Ouwerling, van het 14e bataljon; artillerie, bij het materieel, als vuurwerker bij de pyrotechnische werkplaats te Soerabaija, de lc luitenant J. H. Wagener, directeur van den buskruitmolen te Ngawi; als directeur van den buskruitmolen te Ngawi, de le luitenant A. J. G. Souman, van het materieel. marine departement. Verleend: een tweejarig verlof naar Nederland, wegens ziekte, aan den kommandeur voor het vak van scheepsbouw bij het marine-etablissement te Onrust S. van der Lee. --- Rechtzaken. In de gisteren voor den hoogen raad behandelde zaak van Jacob de Vletter, zal het openbaarministerie Maandag a. zijne conclusie nemen. --- Thermometerstand. 22 Sept. 's av. 11 u. 56 gr. 23 „ 'smorg.7u.s9gr.'smidd.l_.6sgr.'sav.7u.62gr. ---