Vogelvrij ? Gisteren publiceerden wij een relaas van de wijze, waarop de heer Khoe Woen Sioe, redacteur van de Keng Po te Batavia, die zich sedert eenigen tijd wegens een persdeliot in preventieve hechtenis bevindt, door het gevangenispersoneel werd behandeld. Het feit, dat een journalist, die een persdelict heeft begaan, waarvoor het bewijs nog niet eens geleverd werd, op deze onteerende wijze als een moordenaar of rarapokker langs den openbaren weg went geleid, in naur onze inzichten zóó ernstig, dat men onwillekeurig geneigd is ook de rest van de gesignaleerde, ongepaste behandeling van dezen man _ de gevangenismuren als juist te aanvaarden. Die boeien om de polsen van een journalist, die misschien iets geschreven heeft, dat binnen het gebied van de strafwet valt, bewijzen voor ons, dat er in algemeenen zin zeer veel aan te merken valt op de gangbare meeningen van onze gevangenisautoriteiten ten aanzien van de behandeling, welke aan preventief gevangenen van deze categorie toekomt. Men vra.agt zich af, hoe wel de behandeling van preventieven, die verdacht worden — en strak 3 wellicht worden vrijgesproken ! — van roof of moord, moet zijn, als een journalist, beschuldigd van pers-delict, naar de opvattingen van onze gevangenis-directeuren zwaar «eboeid over straat moet worden gevoerd !.... Volkomen terecht wijst de Keng Po er op, dat men een zoodanige behandeling ten aanzien van Europeesche journalisten niet zou aandurven. Heel de pers en met haar de geheele Europeesche gemeenschap zouden tegen zulk een behandeling op de meest krachtige wijze protesteeren en er voor zorg dragen, dat zoo iets nooit meer zou kunnen voorkomen. Welnu, het maakt voor ons géén verschil of de heer Khoe Woen Sioe een Chinees, een Javaan of een Europeaan is. •e ernstig zijn peisdüüct ook moge zijn, wij weten, dat hij geen oproerling is, wiens doel het is de regeering omver te werpen, en ook geen misdadiger, die zich aan het leven of de eigendommen van anderen vergreep! Hij is voor ons eenvoudig een collega, die zich op min of meer ernstige wijze heeft verse.hreven en daarvoor wellicht straf verdient. En wij weten bij ervaring, hoeveel voetangels en klemmen onze strafwet bevat ook voor hen, die volkomen te goeder trouw in het openbaar critiek op toestanden en verhoudingen in de Indische maatschappij hebben uit te oefenen. Die straf moet er nu eenmaal zijn. Wij journalisten hebben het recht niet om een woord te veel te schrijven en wij hebben er vrede mee, als de justitie ons achterhaalt, telkens wanneer wij bewust —maar veel meer nog onbewust —over de schreef gingen. En wij kunnen ons zelfs vereenigen in bepaalde gevallen met het preventief gevangen zetten van een journalist, wegens het begaan van een persdelict. Maar noch de rechtmatigheid van een vervolging wegens zulke „misdaden", noch de wenscbelijkheid van hetgevangenzetten van zulke „misdadigers" vóór hun schuld wettig en overtuigend bewezen is, impliceert het recht van gevangenisautoriteiten om zulk een journalist geboeid langs 's Heeren wegen te vervoeren en hem te behandelen als voor moordenaars en andere zware misdadigers te doen gebruikelijk is. Wij protesteeren dus met alle kracht tegen de ongehoorde behandeling, den Chineeschen collega Khoe Woen Sioe, aangedaan. Slechts een ernstig onderzoek en bestraffing van de schuldige ambtenaren kunnen het rechtsgevoel van het publiek in deze zaak bevredigen. --- iBURKE-'ó ffl-GUINMESS' iK-_fl* HM x «"OM Jïöfëfir «et Oudste f\AA«. TEVENS HET BE.3TE. 650 — 5 --- __________________________ — __________________________ GOUDSMEDEN - DIAMANTZETTERS * REPARATIE-ATELIER J» KAUAS.N 13 j*_ I WHISKY --- CAMPAGNE 1826 LAAT ONS BEQROOTING MAKEN VOOR HET ISOLEEREN UWER INSTALLATIE MET NEW ALL'S MAGNESIA LICHT - STERK - DUURZAAM - NETJES N V. HET TECHNISCH BUREAU 321 bdf VRAAG EN AANBOD --- HET BOLSJEWISME. (Van een bizonderen medewerker) Geen rampzaliger nasleep van den oorlog dan het bolsjewisme, schreef een Engelsche schrijver, en inderdaad, een zeer groot deel van de wereLd weet daarvan mede te spreken. Het is een nieuw evangelie, dat gepredikt wordt aan onwetenden en ontevredenen, aan hen, die dol geworden zijn door klassenhaat, aan hen, die zich v.rbaelden, dat een sociale revolutie hun lot verbeteren zal, waarbij zij vergeten, dat dezelfde handeling, welke in Rusland den rijkdom verwoestte, ellende en wanhoop heeft teweeggebracht. Toch had dit Russische treurspel het effect van een wonder op degedeséquilibreerde geesten en hoe grooter de mislukking van het bolsjewistisch régime wordt, hoe grooter de pogingen van de dictators in Moscou worden om andere landen in hf»t moer.as te sleepen. Drie jaar geleden werd de communistische agitatie in Duitschland, Frankrijk en Engeland belachelijk gemaakt, zij zou nimmer iets van beteekenis kunnen bereiken, 'was de gedachte, waarmede men zich gerust stelde, maar thans moet worden toegegeven, dat die voorspelling valsch was. De Derde Internationale heeft de bevelen gegeven wat ten aanzien der industrieën moet worden gedaan. De bolsjewistische kanker vreet door in de organisaties der vakvereenigingen. Het „kernsysteem" van Zinowieff, dat ten doel heeft om het gezag van de vakvereeniging in bezit te krijgen, werkt tot voldoening van Moscou. De sikkel en de hamer, de emblemen van de Russische revolutie — welke verondersteld werd een paradijs voor werklieden te hebben geschapen, maar in werkelijkheid nationale verlamming met zich medebracht — worden in zegepraal door de straten van Berlijn, Parijs en Londen rondgedragen. In de Fortnighlly Review wijst John Bell er op, hoe de communisten nog steeds een rumoerige minderheid, die niet in staat is om schade te berokkenen, genoemd worden door menschen, die de juiste beteekenis en den groei van de revolutionnaire propaganda niet begrijpen. Het is waar dat zij to.tnuloe nog een rumoerige minderheid zijn, maar het is een minderheid, die groeit en in haar agitatie week aan week stoutmoediger wordt. En laat men niet vergeten, dat het een minderheid was, die in Rusland de revolutie verhaastte. Het argument werd te berde gebracht, dat de communisten in de Westersche landen van Europa met geen mogelijkheid het voorbeeld van de Russische bolsjewisten zouden kunnen volgen, die in staat waren te profiteeren van den chaos, welke door den oorlog werd veroorzaakt. Maar de communisten in Duitschland, Frankrijk en Brittannië doen pogingen om een oorlog te veroorzaken, een klassenoorlog, door middel van het stakingawapen. In Engeland hadden veleneen pijnlijke ondervinding van de stakingsbedreiging. Het succes, dat aan Coók, den secretaris van de Miners's Federation, werd toegeschreven, gaf reusachtige voldoening aan de Moscoudictators, die inzien, dat het beste middel om de burgerlijke revolutie te bevorderen, het aanmoedigen van een staking was, van zulk een omvang, dat de geheele gemeenschap daardoor lam geslagen werd. Onder het mom van nationalisatie der mijnen te willen verkrijgen, maar in werkelijkheid om het kapitalistisch systeem tegen den grond te slaan, willen de Cooks, de Torn Manns, en andere bolsjewistische heethoofden, die op roof en plundering uit zijn, van een gunstige gelegenheid gebruik maken wanneer die zich voordoet. _ Een revolutionnaire staking van nationale uitgebreidheid is geen nieuw denkbeeld. Vijf jaar geleden werd in Frankrijk gepoogd om dat tot werkelijkheid te maken. In 1920 besloot het bolsjewistisch element in de Conféderation Générale du Travail een staking uit te roepen, waarvan een der oogmerken was den staat te dwingen om de spoorwegen te nationaliseeren. Léon Jouhaux, de voornaamste leider van de Conféderation, is geen communist en er is reden te gelooven, dat, toen hij zich tot deze staking leende, hij onkundig was van de ware bedoelingen van hen, die tot de staking ophitsten. Hoe het ook zij, Frankrijk was het eerste land, waarin directe actie op nationale schaal beproefd werd. Dd spoorwegmannen werden opgeroepen, toen de dokwerkers en toen de mannen, die in andere industrieën werkzaam waren. De bedoeling der stakers was om den handel des lands te verlammen, de gemeenschap neer te drukke, en op te hitsen tot wat zij een sociale revolutie noemden. De staking was een armzalige mislukking. Tegen de gemeenschap begonneo, was het de gemeenschap, die haar brak. De regeering arresteerde de bolsjewistische leiders. Millerand, die toen premier was, toonde grooten moed. Zelf een promotor van wetten, ter bescherming der belangen van Se vakvereenigingen, toonde hij geen medelijden met de Fransche bolsjewisten, die een poging deden om de georganiseerde werklieden te gebruiken om een revolutie teweeg te brengeu. Zij werden inde gevangenis gehouden, totdat de werkelijke leiders van de Conféderation, allen anti-bolsjewisten, hun dwaling inzagen. Millerand deed meer. Hij deed stappen om de Conféderation Générale du Travail te ontbinden op grond er van, dat zij een beweging tegen de belangen en de veiligheid van den staat had bevorderd. Hij slaagde hierin niet, doch ofschoon de Conféderation niet werd ontbonden, leed haar gezag in niet geringe mate en ook haar numerike sterkte. Duizenden Fransche werklieden rekenden af metde Conféderation en hadden er genoeg van. Zij werden in een staking gesleept niet ter verkrijging van hoogere loonen, maar om reyolut ionnaire bedoelingen te bevorderen, en daarom besloten zij om niets meer te doen te hebben met de vakvereenigingen. De armzalige mislukking van de stakinghad twee belangrijke resultaten.Het effect van de staking was, dat de arbeidskrachten in Frankrijk verdeeld geraakten. De Conféderation Générale du Travail sloot de communisten uit, die een eigen organisatie vormden. De bolsjewisten deden krachtige pogingen- om de orthodoxe arbeidsorganisatie te bemachtigen, evenals het hun gelukt wa_ om zich meester te maken van de werktuigen van de Socialistische Partij, met inbegrip van het dagblad de Humanité. Maar hun pogingen waren vergeefs. Het was slechts onlangs, dat zij, op instigatie van Moscou, onderhandelingen openden om de strijdbijl te begraven en samen te werken met de organisatie van Jouhaux, maar zij kwamen opnieuw voor een weigering te staan. Voor zoover Frankrijk dus betreft, staat een Conféderation Soeialiste du Travail tegenover een „roode" organisatie, en daarom kan worden voorspeld, dat een omwenteling volgens de regelen, door de Derde Internationale vastgesteld, een onmogelijkheid zal zijn. Toch wordt de anti-bolsjewistische arbeidsconfederatie, met haar socialistische neigingen, verdacht. Zij heeft ook revolutionnaire oogmerken, al weigert zij de methoden van Moscou te aanvaarden om die na te streven. Na het stakingsfiasco in 1920, zag het Fransche publiek in, dat het zich aan geen enkel risico mocht wagen en dat het maatregelen moest nemen om zich te beschermen. Deze maatregelen waren het tweede resultaat van de mislukking der staking. De Engelsche schrijver wijst op Frankrijk om aan te toonen, dat er wel degelijk maatregelen genomen kunnen worden tegen het bolsjewisme en zegt, dat met het oog daarop herhaaldelijk in Engeland de vraag gesteld wordt wat gedaan wordt of behoort gedaan te worden om de gemeenschap daartegen te beschermen. De hoop van de Derde Internationale, welke beurtelings geconcentreerd was op Frankrijk en op Duitschland, is thans gevestigd op Engeland, na de onderwerping van de regeering aan den bolsjewistischen secretaris van de Mijnfederatie, terwille van den industriëelen vrede. De handelwijze van den Britschen premier Baldwin werd in Moscou uitgelegd niet alleen als een teeken van zwakheid, maar ook als een aanwijzing van de kracht van de communistische beweging in Brittannië. Het vraagstuk is thans: hoe de bolsjewisten te bestrijden. De schrijver vraagt of er eenige maatregelen zijn genomen om dien strijd te voeren en of er een wetgeving in voorbereiding is in het belang der gemeenschap, welke aan de genade van elke combinatie van vakvereenigingen zou zijn overgeleverd, welke een nationale staking zou kunnen bevorderen. Uit telegrammen is ons reeds gebleken, dat er in Brittannië inderdaad zulke maatregelen in voorbereiding zijn, ofschoon wij nog niet op de hoogte van den omvang daarvan zijn. Intusschen is eveneens gebleken, dat men in Brittannië is begonnen met de communistische leiders ferm aan te pakken. In dit blad heeft men uitvoerige mededeelingen kunnen lezen over het proces tegen de twaalf communistische leiders, die te Londen terecht stonden, welk proces eindigde met de veroordeeling der schuldig bevondenen tot straffen van een jaar en minder. Waar de strijd tegen het bolsjewisme in Frankrijk met succes werd aangebonden, zal dat ook elders kunnen, en John Bell heeft gelijk waar hij zegt, dat wanneer men de bolsjewisten niet met rust laat, maar krachtige maatregelen tegen hen neemt, de resultaten van het heilloos drijven van de Derde Internationale tot proporties zullen worden teruggebracht, waarvoor geen vrees behoeft te worden gekoesterd. --- BINNENLAND. Modjokerto. Onze correspondent aldaar meldt dd. 28 dezer: T. E. V. Zaterdag j.l. organiseerde de afdeeling Modjokerto van het .I.E.V. een Kerstfeest in de bioscoop alhier. Niettegenstaande de zware regens was de opkomst groot te noemen en toen wij het bioscoopgebouw binnentraden, klonk ons het lachende gejoel van een groote kinderschaar tegen. Midden in de alleraardigst versierde zaal prijkte een keurig opgemaakte Kerstboom. Omstreeks kwart voor zeven begon de pret met het afdraaien van een paar aardige kinderfilms, die de stemming bij de jeugd nog deden toenemen. Daarna werden onder leiding van den heer Van Beugen, het hoofd der le Europeesche school, alhier, een paar liederen gezongen, die echter door onvoldoende voorbereiding eenigszins in 't water vielen. Vervolgens onderhield genoemd schoolhoofd de kinderen gedurende drie kwartier met een kerstvertelling, die door hen met zeer veel aandacht werd aangehoord. Toen het verhaal teneinde was, werden de banken opzij geschoven en kon de jeugd naar hartelust stoeien en pret maken en werd zij op allerlei versnaperingen getracteerd, die er grif ingingen. Omstreeks half negen zagen we de meeste ouders met hun kroost, naar we mogen aannemen, zeer voldaan, huiswaarts gaan. Daarna bleven de ouderen nog wat gezellig bijeen, terwijl een strijkje er voor zorgde, dat in minder dan geen tijd de beenen van den vloer gingen. Het I. E. V. mag met voldoening neerzien op den gezelligen avond dien het oad en jong heeft bereid. Naar we vernemen, bestaan er plannen om de afdeeling te reorganiseeren. Tot nu toe was er nog al eens door oneenigheid wisseling in het bestuur, en het intellectueele gedeelte der Indo-Europeesche bevolking hield zich van de afdeeling afzijdig. Thans hebben enkelen echter ingezien, dat het noodzakelijk is, de zaak weer eens flink op pooten te zetten. Ook aan de tot nu toe vrij lauwe houding, aangenomen ten opzichte van den gemeenteraad, zal een einde komen. Voor de volgende candidaatstelling, ter voorziening in de vacature-Arends, zal, naar we vernemen, zeer waarschijnlijk van I. E. V.-zijde de heer Von Oven, tuinemployé der s. f. Seatanen Lor, candidaat gesteld worden, terwijl voor de voorziening in de vacature-Wicherts, het niet onwaarschijnlijk wordt geacht, dat het I. E V. daarvoor den heer Vermeulen, netaris alhier, zal candidaat stellen. We mogen wel aannemen, dat, wanneer de personen, die wij daarover hoorden noemen een bestuursfunctie van het I E.V. aannemen, de afdeeling daarmee ten zeerste gebaat zal zijn en zich zeer waarschijnlijk in grooten bloei zal mogen verheugen, daar de leiding dan komt in daartoe alleszins bekwame handen. --- Publicaties voor Volksraadsleden. Naar de Loc. verneemt, werd aan de hoofden der departementen van algemeen bestuur door de regeering het volgende rondschrijven verzonden: Bij dezerzijdsch rondschrijven van 27 Augustus 1924 werd o.m. aan de departementshoofden verz. cht de chefs der onder hun departement ressorteerende diensten van de noodige instructies te willen voorzien inzake het jaarlijks verstrekken aan den Volksraad van opgaven van de door die diensten voor het publiek verkrijgbaar gestelde verslagen, mededeelingen en andere uitgaven, opdat de Volksraadsleden hun verlangen om bepaalde publicaties te ontvangen, voortaan tijdig zouden kunnen te kennen geven. Door een der Volksraadsleden is inmiddels aan de regeering het verzoek gedaan, de verschillende departementshoofden nog eens in kennis te willen stellen met het verlangen van vele leden om behalve de periodieke, ook de nietperiodieke uitgaven te ontvangen. Naar aanleiding van de terzake door de regeering gedane toezegging, heb ik de eer, op last van den gouverneurgeneraal, u te verzoeken zorg te willen dragen, voor de opneming van alle nietperiodieke verslagen, mededeelingen en uitgaven in de bovenbedoelde aan den Volksraad te verstrekken opgaven en de tijdige toezending van deze uitgaven aan de Volksraadsleder», indien daarom zocht wordt. --- Met pensioen. Weltevreden, 29 Dec. (Aneta). Aan den kolonel der intendance Van de Water is met ingang van 2 April, op zijn verzoek eervol ontslag uit den dienst verleend, onder dankbetuiging voor de door hem bewezen diensten. --- EEN BLOEDIG DRAMA. Arabische kwesties. Weltevreden, 26 December. (Bat. Nwbï:) In den afgeloopen nacht zich in kampong Kroekoet (Molenvliet) een bloedig drama afgespeeld. Omstreeks twaalf uur werden daar op den weg liggend aangetroffen twee Arabieren, beiden bloedend uit zware wonden en niet in staat zich te bewegen. De onmiddellijke omgeving vertoonde alle sporen van een geweldige vechtpartij: er lagen .ken, een scheede van een mes, een stuk ijzer enz. Een inlandsche waker van „de Nieuwe Hermandad,'' die de beide slachtoffers zoo had ontdekt, waarschuwde de politie, die onmiddellijk ter plaatse kwam om een nader onderzoek in te stellen. Zoo goed en zoo kwaad als dat ging, werd de eene Arabier, die niet zoo ernstig gewond was, als aanvankelijk gemeend werd, ondervraagd naar de ware toedracht van het gebeurde. De andere was niet tot spreken in staat. Hij had een groote wonde in de linkerzijde, waaruit de darmen puilden, zoodat onmiddellijk om den ziekenwagen van de C.BZ werd gevraagd. Aangezien de chauffeurs biervan rustig bleken te slapen, leverde het requireeren van deze ziekenauto nogal moeilijkheden op, zoodat er eenigen tijd verstreek alvorens de beide gewonden konden worden getransporteerd. De lichtst-gewonde, — n.l. alleen met een steek in den linkerarm en een snede over den neus — vertelde, met den andere—het waren familieleden van elkaar — op weg naar huis te zijn geweest, toen zij onverhoeds werden aaügerand door een derden Arabier, die daarop naar zijn huis vluchtte, vlak bij de plaats, waar de slachtoffers. in elkaar waren gezakt. Nadere opheldering kon hij niet geven, zoodat getracht werd den aaugeduiden aanvaller op \e sporen. De woning _ was na de verkregen inlichtingen spoedig te vinden en toen men de deur ervan opende, werd de genoemde Arabier daar inderdaad ook aangetroffen. Maar deze bleek zelf zwaar verwond te zijn. Zijn rechter-onderkaak, zijn hoofd, de linkerzijde van den rug en zijn rechtervoet, vertoonden min of meer ernstige snij- en steekwondcn. Dus indien hij al de aanvaller zou zijn geweest, zelf was hij blijkbaar ook van een koude kermis thuis gekomen, de anderen hadden zich dan terdege geweerd. De ziekenauto—gehaald door een politiema —was nog niet gearriveerd en de man bleek in staat om wat te zeggen, zoodat men hem voorloopig om eenige ketrangan kon vragen. Volgens dezen laatsten gewonde moet de zaak zich als volgt hebben toegedragen. Hij (No. 3) keerde huiswaarts van een bezoek ten huize van een Arabier en werd vlak bij zijn eigen huis door de twee bedoelde Arabieren, die zich verdekt hadden opgesteld, plotseling aangevallen, met het gevolg, dat hij zich heeft moeten verdedigen en zijn aanranders heeft neergemept. In het gevecht had hij de verwondingen opgeloopen welke hiervoren genoemd zijn. Men gaf blijkbaar elkaar de schuld. Dat het in 'het gevecht zeer barbaarsch is toegegaan, bewees wel de aanwezigheid in de woning van laatstgenoemden Arabier van twee met bloedbevlekte messen. Wegens den gevaarlijken toestand waarin de gewonden verkeerden, kon niet worden overgegaan tot het afnemen van een nader verhoor. Omtrent de ware toedracht der feiten weet men dus thans nog niets. Welzijn aanwijzingen verkregen, welke erop duiden, dat de vechtpartij tusschen deze drie aan elkaar verwante Arabieren een uitvloeisel is van een familieveete, welke vermoedelijk haar oorsprong vindt in een oude geldperkara. De zwaarst-gewonde Arabier is vannacht omstreeks vier uur aan de bekomen verwondingen overleden. De beide anderen worden nog verpleegd in de 08. Z. Hun wonden zijn hoewel ernstig, niet levensgev.iarlijk. Een nader onderzoek is gaande. --- Politie mutaties. Het A. I. D. meldt de volgende politioneele mutaties: De commissaris van politie der lste klasse, H. M. Scharphuis, thans geplaatst bij de stadspolitie te Batavia, is overgeplaatst naar.de veldpolitie aldaar. Bevorderd zijn tot commissaris van politie lste klasse: de commissaris van politie der 2de klasse A. Kouver, die te Makasser geplaatst blijft, de idem O. Coerper, die geplaatst blijft bij de stadspolitie te Batavia en de idem P. W. Möller, die eveneens te Batavia blijft. Overgeplaatst is van de stadspolitie te Bandoeng naar de idem te Batavia P. Dekker, commissaris van politie lste klasse, evenals A. M. Ch. Schouten, commissaris van politie 2de klasse en sous-chef der Bandoengsche recherche; van de veldpolitie te Batavia naar de stadspolitie te Solo F. D. L. Ridderhof, commissaris van politie lste klasse; van de stadspolitie te Solo naar die te Soerabaja P. Jacobs, commissaris van politie lste klasse, terwijl Th. A. Schuitemaker, commissaris van politie lste kl&sse bij de stadspolitie te Soerabaja, overgeplaatst is naar de veldpolitie van Soerabaja en .Madoera en te Soerabaja geplaatst blijft. --- Lager onderwijs. Weltevreden, 29 Dec. (Aneta). De adjunctinspecteur van het lager onderwijs, de heer D. G. van der Pijl, is benoemd tot inspecteur. --- Probolinggo. Onze correspondent aldaar meldt : Muta t i e Mei. A. W. D. de'Lussanet de la bloniore, onderwijzeres aan de openbare Europeesche lagere school alhier, is geplaatst ing dor A. M.. te Ked K n o e i e r ij e n. jen met degemeei ciëiï te Prob. voor 1 op 't fnuikende van waarbij de directeur der gemeenten niet alleen besteller en uitvoerdi maar tevens de persoon, die de cieele verantwoordelijkheid draagt en in verband daarmee ook geheel over de beschikbare geldmiddelen gaat. Naar ik verneem, is er een bedrag van tusschen de 12 en 15 mille uitgegeven, waarvan niet geconstateerd kan worden, om 't maar eens zacht uit te drukken, of 't uitgegeven is ten nutte en in 't belang der gemeente. Of de gewezen directeur gemeentewerken voor dit bedrag verantwoordelijk zal gesteld worden en of er termen aanwezig zijn, om hem gerechtelijk te laten vervolgen, is tot heden nog geen uitgemaakte zaak. Onze nieuwe assistent-resident hei zn functie als voorzitter van dei. meenteraad reeds eenigen tijd geleden. zeer terecht ingezien, dat met dit systeem, dat de knoeierijen, vooral bij zwakke karakters, niet alleen in de hand werkt, maar ook de controle ten zeerste bemoeilijkt, moest gebroken worden. Thans zijn we reeds zoover, dat op advies van den voorzitter de gemeenteraad op een der laatste vergaderingen is overgegaan tot aanstelling van een betaalmeester, met den titel van boekhouder. In deze betrekking werd toen benoemd Mevr. Schenkhuizen. Dat de keuze op deze dame viel, valt zeer toe te juichen, aangezien ze in haar vorige positie als boekhoudster bij den notaris, een zeer goede reputatie had. We twijfelen dan ook geenszins aan hare capaciteiten, maar vragen ons af: Biedt 't salaris, „waarop deze dame is aangesteld, voldoende waarborgen, dat ze zal kunnen beantwoorden aan de noodzakelijke eischen gesteld aan 'n goeden betaalmeester? Sommigen, en 't zijn vaak menschen met kennis van zaken, beweren van ja. Ze halen voorbeelden aan van personen in gouvernemèntsdienst met een salaris van f 100 a f 150, die de verantwoordelijkheid «ver tienduizenden guldens dragen, doch onderworpen zijn aan 'n nauwkeurige en strenge controle. Deskundigen, en 'k heb hier 't oog op icountants, zijn 't er algemeen eens, dat 'n .betaalmeester, die over pitalen gaat, al is hij ook nog zoo betrouwbaar, in de allereerste plaats een goed salaris moet ontvangen. En dan bedoelen ze hiermee niet een twee ;\ drie honderd gulden! Neen, minstens 'n 5 tot zeshonderd! Onderbetaling kweekt dieven. Ze behooren dan ook- volgens hen, door hun positie 'n zeker overwicht op' opzichters en directeur Gemeentewerken te hebben. Dit kan niet verwacht worden bij _ betaling van f 100 's maands. Er zijn thans gemeenten, waar voor aanschaffingen en leveringen bij den technischen dienst de hulp van B. B. ingeroepen wordt en deskundigen zijn 't er over eens dat, wanneer deze hulp ernstig verleend wordt, de controle daardoor zeer vergemakkelijkt wordt. Hoe 't ook zij, we hebben in onze gemeente thans vast een schrede op den goeden weg gezet ca 't zal in den loop der tijden aan onzen actieven voorzitter zeer zeker op de een of andere manier gelukken 't beheer der gemeentegeldmiddelen zoodanig te regelen dat onverkwikkelijke geschieder: Ja, zooals die de laatste maanden aan 't licht zijn gekomen, tot 't grijze verleden zullen behooren. --- De „Soerabaia Maru” Makassar, 29 Dec. (Aneta). De veiling van de door brand beschadigde lading van de Soerabaia Maru heeft f 3 opgebracht. Na voorloopige herstelling is het schip naar »Sandakan vertrokken, vanwaar het de reis naar Hongkong verder voortzet. --- „Vogelvrij”. Weltevreden, 29 Dec. (Aneta). De leden van den Volksraad, de heeren H.H. Kan en Loetan vroegen schriftelijk aan de regeering of zij het goedkeurt, dat niet-Europeesche, wegens een persdelict in hechtenis gestelde journalisten voor het ondergaan van hun straf of voor de berechting van hun zaak, geboeid langs den openbaren weg geleid mogen worden. --- Electriiicatie van Solo. W eltevrederJi29 Dec. (Aneta). De Solosche Electriciteit Mij verkreeg de concessie voor de electrificStti^an dt heele residentie S --- Vergaderrecht beperkt. Weltevreden, 20 Dec. (Aneta). In de hoofdplaats Soerakarla is het recht beperkt voor de werknemers batikindustrie en voor de koetsiers. niging. In de residentie Pekalongan is het vergaderrecht beperkt voor de Indonesische padvindersvereenigingen en Inlandsche werknemers in de suikerindi --- De „K XI.” Sabang, 29 Dec. (Aneta). De I arriveerde hier gisterenmiddag. ---