INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. TftWUBJi,.... gegaxoMémd Koffie Hag verschaft U het volle genot van een geurige, pittige koffie, want de coffeïne heeft met den smaak en het aroma niets te maken. Koffie Hag is een selectie van de fijnste koffieboonen, veredeld en zoodanig behandeld, dat ook aan gevoelige personen en kinderen het genot van echte koffie niet behoeft Je worden ontzegd. Probeert U 't eens. Vier weken Koffie Hag en U zult overtuigd zijn, dat U er we' k'J vaar}fWtß Koffie Hag schenkt U -S-Jlll meer 9en°ten een betere ¦ S^®> gezondheid. JU Mm. rM, TrTT fff aér mtr Ca im /&b B m&JSJautfm --- Allerhande uit stad en Lande. Het pensioenfonds der textielarbeiders. Zooals bekend is 'n paar jaar geleden in de Tilburgsche Wol-industrie een algemeen pensioenfonds gesticht, waarbij alle fabrikanten zijn aangesloten. Vroeger vielen er ook hier en daar wel ns pensioentjes aan oude getrouwen, maar eenig stelsel zat daar niet in. Een iegelijk moest tevreden zijn met wat hij kreeg De „goede bui" van den patroon droeg daartoe vaak veel bij. Of, als de gang van zaken vlot was, werd er op 'n paar centen meer of minder niet gekeken. Dat is nu allemaal juist geregeld. leder weet nu waar hij straks aan toe is. Een moeilijkheid ontstond toen vorig jaar een lid van den Fabrikantenbond failleerde, en de band tusschen deze onderneming en het fonds, dientengevolge automatisch kwam te vervallen. Het bestuur hakte evenwel den knoop door met te beslissen: „de oudgedienden dezer onderneming voorloopig in het onverkort bezit hunner pensioenuitkeeringen te laten", zegt de „R. K. Werkgever." Een later ingesteld onderzoek- heeft evenwel uitgewezen, dat vrijwel alle arbeiders der bedoelde onderneming in andere bedrijven werk hebben gevonden. De werkloosheid heeft uiteraard 'n zeer ongunstigen invloed gehad op de premieontvangst. In 1933 is echter door 25 arbeiders, die werkloos waren,. vrijwillig de premie doorbetaald, om zoodoende aanstonds zich hun volledig pensioen te waarborgen. In totaal werden in 1933 aan premien ontvangen een bedrag ad f 187.297.20, welk bedrag in 1932 bedroeg f 178.345.68. Het aantal pensioentrekkers bedroeg op: 1 Jan. 1930: 143 mannen en 5 vrouwen. 1 Jan. 1931: 188 mannen en 5 vrouwen. 1 Jan. 1932: 245 mannen en 7 vrouwen. 1 Jan. 1933: 312 mannen en 7 vrouwen. 1 Jan. 1934: 353 mannen en 7 vrouwen, terwijl in totaal werd uitgekeerd: in 1929: f 30.621.85 1930: f 46.651.25 1931: f 63.950.86 1932: f 89.167.03 1933: f 103.449.24 Wekelijks wordt door de Werkgevers het bedrag, waarmede de door hen ontvangen premien de door hen betaalde pensioenen overtreffen, gestort in de kas van het Pensioenfonds. Op deze wijze werd over 1933 in totaal 'n bedrag van f 187.297,20—f 103.449.24, of f 83.847.96 afgedragen, welk bedrag in 1932 bedroeg f 89.178.65. Deze cijfers toonen aan, dat de beteekenis van het fonds, reeds van zeer enkele jaren krachtig groeiende is. Moge zijn zegenrijke werking allengs grootere afmetingen aannemen. --- Onze waterreiniging. Oisterwijk komt weer vrij. in de laatst gehouden raadsvergadering is na jaren van aarzelen, zoeken en tasten een beslissing genomen inzake de oplossing van het vuilwater-vraagstuk. Er zouden vele pagina's van onze courant te vullen zijn, wilde ik de levensgeschiedenis van dit vraagstuk hier beschrijven. Het is eigenlijk accuut geworden 'n goede vijftien jaren geleden, toen 'n handig advocaat, zekere Mr. Holleman, die bezittingen had in Oisterwijk, tot de ontdekking kwam, dat Tilburg met zn afvalwater zonder gewetenswroeging te loozen in de Voorsche Stroonij 'n riviertje, dat onze beroemde naburige gemeente doorstroomt, heel wat lucht- en water-verontreiniging stichtte. Waaruit wel eens 'n slaatje zou zijn te slaan! Hij porde zn mede-eigenaars aan om samen met hem, Tilburg in rechten te gaan Vervolgen en schadevergoeding te eischen. Het lukte. In hoogste instantie werd Tilburg veroordeeld wegens stoornis in de drinkbaarheid van het water en zoodanige luchtvervuiling, dat de verf op de huizen er door werd aangetast. De in-het-gelijk-gestelden, bliezen nu met hun schade-eischen hoog van den toren. Ze spraken over duizenden en tienduizenden om van te rillen. Maar daar vloog de rechter uiteraard niet in. De schade werd bepaald per dag, zoolang de vervuiling zou duren. Het hoogste bedrag is f 3.40 bestemd voor den heer J. M. J. Blomjous. Oisterwijk, dan volgen enkelen met f 2.25 en f 2.50, maar de meesten blijven onder de gulden. Alles bij elkaar zijn dit 36 dag-uitkeeringen in totaal beloopende f 35.86. Maar daarnaast zijn er ook nog een 11-tal jaar-vergoedingen van in totaal f 11.48. Zoodat we dus in b.v. in 1935 zullen te betalen hebben f 14.236.90.-—. Dat is een jaarlijks terugkeerende post, die misschien op zichzelf niet zoo groot is, — de definitieve oplossing gaat meer kosten — maar waaraan dit groote gevaar vastzit, dat de rechter aan de „getroffenen" het z.g. recht van „parate of reëele executie" heeft toegekend. Dat is het recht om het aloude spreekwoord in toepassing te brengen: wien water deert, die water keert. Of m.a.w. een dam op te werpen in den stroom en aldus Tilburg in zijn eigen water te doen verdrinken! Nu zal dit voorloopig wel zoon vaart niet nemen, want 't is toch altijd nog 'n aardig | centje, dat er aan verdiend is en zooveel is de stank den meesten wel waard! Toch moest er maar 'ns eentje zijn, die gekke dingen in zn hoofd kreeg! Begrijpelijk, dat de gemeente dan ook van meet af aan, laten we zeggen reeds in 1919, met ernst is gaan zoeken naar 'n oplossing. De eerste werd gezocht in de richting van: drainage op de Moergestelsche helde. Maar daartegen stak, terecht, een storm op van de eigenaren, in het bizonder den heer Adolf van den Bergh jr„ en het bestuur van het Trappistenklooster. Ik bewaar nog altijd in m'n archief 'n verzameling foto-briefkaarten, die te dier gelegenheid zijn vervaardigd om te doen zien welke onvergelijkelijk landschapschoon hier dreigde te worden aangerand! Laat ik niet verder uitweiden. In hoogste aanleg besliste de Kroon: handen af! Daarop werd 'n 300 H.A. ruige, vrijwel waardelooze heide gekocht op Hilvarenbeek's grondgebied. Maar die afstand is zoo groot, dat het gemeentebestuur altijd teruggeschrikt is van de kosten van oppompen. Toen zijn er 'n paar Duitsche wonderdoeners gekomen, die vonden 'n middel uit om het water langs chemischen weg te reinigen. Jaren hebben de proefnemingen geduurd en vele duizenden zijn er aan ten koste gelegd. Maar ten slotte heeft de Raad dan nu toch dit middel gekozen. In de breedvoerige M. v. T. van B. en W. heeft de lezer het een en ander kunnen lezen, omtrent de nu te volgen methode en de vermoedelijke kosten. Voor de Raadsleden is er in een besloten zitting nog een nadere mondelinge toelichting gegeven op de ontworpen plannen. De Burgemeester en Ir. de Jong waren daarbij de woordvoerders. Er was in de M. v. T. niet gesproken over de financiering en daarom deelde de burgemeester in deze zitting mede, dat men zich reeds in verbinding had gesteld met Werkfonds 1934, om bijstand. Zulks is hierop gegrond, dat het geldt een behoorlijk werkverruimingsobject. En de burgemeester koesterde de overtuiging, dat geen weigering te vreezen is. Naar berekening zit er, naar Ir. de Jong mededeelde, in de totale bouwkosten van f 400.000 rond f 125.000 arbeidsloon en zullen uitsluitend Tilburgsche arbeiders te werk worden gesteld. De jaarlijksche exploitatiekosten — rente en afschrijving inbegrepen — bedragen voorloopig f 112.000. Men ziet, aardig wat meer dan de „proceskosten" beloopen. Zoodat dan ook een der Raadsleden, blijkbaar in ernst, in overweging gaf, om den boel zoo maar te laten! Dat was in elk geval goedkooper. Ja maar, kreeg hij ten antwoord, als ze dan in Oisterwijk den toevoer afsluiten, loopen uw gronden onder en spreekt u de gemeente weer aan om schadevergoeding! Daverend gelach! Omtrent het slibvraagstuk heerschte nog al wat meeningsverschil. Een van de wethouders zag dit nogal donker in. Populair gezegd, stelde hij de vraag: waar blijven we eigenlijk op den duur met al die smeerlapperij? Ir. de Jong berekende echter, aat het maar 2700 M 3 per jaar zou bedragen en dat daarvoor wel op eenigerlei wijze emplooi te vinden zou zijn. Verschillende raadsleden bleken die optimistische verwachtingen niet te deelen. Als die slib-opruiming op den duur maar geen hou-kindje wordt. Wat de financiering van het geheele werk nu nog verder aanbelangt, herhaalde de burgemeester ten slotte, hetgeen hij reeds schriftelijk op diens verzoek, had doen mededcelen. Dit: „het de bedoeling is de kosten aan de bouw van een reinigingsinstallatie verbonden te bestrijden uit de opbrengst eener geldleening. „De jaarlijksche rente en aflossing dezer te sluiten geldie ening zullen drukken op den gewonen dienst, zoodat deze voor zoover ze niet gecompenseerd worden door het vervallen van de uitgaafpost, uitgetrokken voor het betalen van schadevergoedingen aan degenen, die daarop wegens vervuiling van de Leij of de Voorste Stroom krachtens een rechterlijk vonnis of een getroffen dading recht hebben, gedekt zullen moeten worden uit de gewone ontvangsten. „Tot welke bedragen en op welke wijze die gewone ontvangsten opgevoerd moeten worden zal nog nader worden overlegd, bij welk overleg de vraag ter sprake zal komen of en --- FEUILLETON. Oe zoon van den koordedanssr 2. (Naar het Fransch) EERSTE DEEL BASTIEN EN BASTIENNE Toen Eij ongeveer een uur lang reeds van Clairejoie verwijderd was, dacht zij er aan naar bet dorp terug te keeren, want de nacht kwam aan en baar korf was reeds boordevol. Zij hervond gemakkelijk haren weg, die in rechte lijn een hoek van het bosch doorsneed en op welker uiteinde zich op den gezichtseinder het 'kasteel Mauléon afteekende, gebouwd op een der beuvelvlakten van de Argonne. Zij verhaastte baren stap toen de galop van •en paard, waarvan zij de nadering niet geboord had en een kreet die hare ooren trof, haar het hoofd deed omwenden. Valentine bevond zich tegenover Gaspard, die vlug van zijn rijdier sprong en haar naderde. De jonge vrouw bleef vol verbazing staan, maar stelde zich op haar hoede, niet geloovende oochthans dat zij iets van hem te vree- Ben kon hebben. Gaspard de Mauléon was een jongeling met bleek gelaat, met sierlijke en kloeke gestalte en «öe niet meer dan twintig jaren tellen kon. Wees en zonder fortuin bewoonde hij het kasteel, de Mauléon, bij zijne tante, de markiezin de Mauléon, reeds oud en zeer rijk, en op wier erfenis hij met ongeduld wachtte. Hij v-erge. zeide baar naar het departement Argonme en volgde fiaar toen zij naar Parijs terugkeerde. Vooraleer de koorddanseres er zich tegen verzetten kon, had hij zijnen arm om haar heen geslagen. Doch zij liet haar korf vallen, waarbij de kampernoeliën zich over den grond uitspreiden, en rukte zich met geweld los, den onbeschofte tegelijk een stomp toebrengend, dat hij wel drie stappen achteruit vloog, en dreigde te vallen. — Mijnheer zeide zij zonder gramschap en eerder met droefheid, ik verzoek u mij met rust te laten en uwe zinnelooze daad niet meer te herhalen. Ik ben maar een arme landloopster, 't is waar, en, alle landen doorreizend, worden wij, ongelukkigen niet altijd geëerbiedigd zooals het behoort, maar ik verzeker u, dat wij eerlijke fatsoenlijke lieden zijn en dat gij u ten mijnen opzichte vergist. „0, ik ben toegevend en wil u geen kwaad. Maar haast u van hier te vertrekken, want mijn man bemint mij en indien hij u hier verraste, hij zou het recht hebben u te straffen.... Gaspard trok zijn geldbeugel uit zijn zak. — Ik vrees uw man niet.... zeide de jongeling spottend, maar op hetzelfde oogenblik deed eene stem hem opschrikken. — Hola, kleine ik herken u riep hij op bijna vroolijken toon. Gij zijt het, die geneigd scheen om deel van mijn troep uit te maken; maar gij zoudt er een rol vervullen die mij op verre na niet aanstaat, ziet ge. Gaspard, die zich omgekeerd had, keek den nieuw aangekomene met een van gramschap vlammenden blik aan, en bleef uitdagend tusschen den man en de vrouw staan. — Mijnheer, zeide de kennisreiziger, het spijt mij, maar gij verspert mij den weg en 't is aan u mij de plaats vrij te laten. Valentine kende de voorzichtigheid en de sterkte van haar man. Zij was dus niet bevreesd, maar Gaspard verroerde zich niet. Dan, langzaam, maar roet onweerstaanbare kracht, greep de kennisreiziger den- arm van den jongen dwaas en stootte hem stilstaand uit den weg. Op het zelfde oogenblik verhief de jongeling de hand, waarin hij zijne rijzweep hield en sloeg, eene Moedige striem teekenend op het gelaat van den 'barkam!, die een dof gekerm slaakte en in de eerste opwelling eener verschrikkelijke pijn, de heide vuisten ballend, gereed om den vermetele te straffen. Eene doo-d-eliike wraak vreezend, is Valen- Itime haastig tusschen hem en Gaspard gesprongen. Maar Clairejoie liet de vuisten Binken en zeide op -gansch kalmen toon: — Ga ter zijde vrouw, vrees niet.... Ik ben niet in gramschap. En zich naar Gaspard keerend, vervolgde hij: — Gij beleedigt mijne vrouw en slaat mij in het aiLu6e/.icii-i Gij waagt het de hand tegen mij op te heffen, tegen mij, die tusschen mijne tien vingeren de beenderen van ieder uwer lidmaten zou kunnen verbrijzelen. Dat is slecht vau u en ik moet u straffen; ik zal u straffen, want ik zou mij vergeefs tot een gerecht wen. den, het gerecht is niet gemaakt voor arme lieden van onze soort. Kom, ik wil u straffen zonder gramschap. De gramschap doet de maat der redelijkheid te buiten gaan en ik ken al te goed mijne sterkte om mij zelve niet te mis*¦-¦•• <7ü zult gestraft vorden.... ja dat moet zijn, anders ware het niet rechtvaardig. — i.^, „om met rust, zeide Valentine; hij is nog maar een kind. — O, de slangen behoeven niet oud te zijn om te bijten. — Wal wilt gij hem doen? — Ik beloof u dat ik hem geen leed aal doen maar hij zal gestraft worden het moet zijn.. .-. Mauléon worstelde tevergeefs met de woede der wanhoop om zich ui-t de ijzeren hand, welke zijnen arm omklemd hield, los te raken. Eensklaps greep Clairejoie hem bij de lenden vast, hief hem van den grond op en stak hem hoven zijn hoofd. En, als getemd, bewoog de jongeling zich niet -meer. Alleen hoorde men zijne hijgende ademhaling, als het beesch gesnork van een stervend dier. Valentine poogde nog voor hem ten beste te spreken: — Laat hem met rust, heste vriend, misschien zal hij u vergiffenis vragen. — Zwijg vrouw, hij heeft verdiend gestraft te worden. 'En dit zeggende stapte de kennisreiziger met zijn vracht voort tot aan een poel met groen en slijkerig water gevuld, waarin bij zijn nadering 'u menigte kikvorschen sprongen. Daar hing hij Gaspard met de beenen omhoog en dompelde hem met het hoofd in den poel. Toen hij hem weer optrok om hem op zijne beenen te zetten, was het schoone gelaat van den jongeling zwart en groen, onder een tegelijk kluchtig en schrikwekkend masker. — Ik heb de eer u te groeten, mijnheer, sprak de kennisreiziger. En, een luchtsprong makend, liep hij naar hunne korven, raapte inderhaast de gevallen kampernoeliën op en man en vrouw vertrokken zonder tóch om te keeren, Mauléon verpletterd en zinneloos van schaamte achterlatend. Zijn paard was hem genaderd, en onmiddelijk in het zadel springend, reed Gaspard in duizelende vaart naar het kasteel, met de woede in bet hart en met het wreede en vaste voornemen ziioh te wreken. Twee uren later was Gaspard in de kerk verborgen achter de half geopende deur, van waar hij de nabijstaande schragen vaa den kennisreiziger bespiedde. Zonder bemerkt 'te worden, kon hij vaa uit zijn donkere sch uil-hoek alles- zien. Clairejoie en Valentine waren bij den huifwagen teruggekeerd. Wat Bastien betrof, hij had reeds kennis gemaakt met eenige knapen van zijnen ouderdom en speelde in de nabijheid. Weldra kwam de kleine de bevelen vernemen van zijnen vad»-, die hem zeide: — Wij zullen *m acht uur eten Om negen uur zal de voorstelling. Loop, gij moogt nog wat spelen, kleine springer Omstreeks half zeven toen het reeds geheel donker geworden was, kon Mauléon hooren dat Clairejoie tot zijne vrouw zeide: — Op dit uur zal ik mijnheer den burgemeester zeker thuis vinden. Ik zal hem mijn reisboek laten teekenen; dan zijn wij in orde en hebben wij de gendarmen niet te vreezen. 'En hij vertrok al fluitende, met de banden ia de zakken van zijn lange overjas. 'Het 'hart van Gaspard begon nu met verdubbelde hevigheid te kloppen. Om de uitvoering van zijn wreed ont werp te verzekeren moesten allen zich een oogenblik verwijderen. Zooi Valentine op hare beurt heengaan? Zij trad den huiswagen 'binnen, verliet hem, en klom er dan nogmaals in, schijnbaar van zin daar tot de terugkomst van haar man te blijven. Zoolang zij daar was kon Gaspard zich niet tot aan de schragen wagen. 'En de minuten verliepen; weldra ongetwijfeld zou de familie zich voor het avondmaal vereenigen en dan zou zijn plan on-uitvoerbaar worden. --- DLAMANTENFEEST VAN HET R. K. BLINDENGESTICHT TE GRAVE. Z.H. EXCELLENTIE MGR. DIEPEN EN Z. EXCELLENTIE MR. MARCHANT, MINISTER VAN ONDERWIJS ENZ., TER OPLUISTERING AANWEZIG. LN DE AVOND-FEESTVERGADERING SPREEKT MINISTER MARCHANT WOORDEN VAN ONGEWONE KLANK. Zondag vierde het bekende St. Henricusgesticht, het liefdevolle en barmhartige room sehe tehuis voor R. K. Blinden in de oude veste Grave zijn 75-jarig bestaansfeest. Heel Grave vierde spontaan dit gedenkwaardige feest mede. Huis aan huis wapperde onze nationale driekleur; guirlandes hingen van gevel tot gevel; draperieën in de pauselijke kleuren sierden de markt: eerebogen verhieven zich op de hoeken der straten. Maanden te voren had zich een landelijk feest- en hulde-comité gevormd onder leiding van den bekenden Maasbode-redao teur ,den Dominicaner-pater Hyaointh Hormans, ter huldiging en ter eering van do Tilburgsche Fraters-Congregatie O. L. Vr. Moeder van Barmhartigheid, onder wier wijs en zegenrijk bestuur het St. Ileimcus-Gesticht staat. zoo ja tot welke bedragen en op welke wijze particulieren als vervuilers van het afvalwater in de kosten van reiniging zullen bijdragen. „Verwacht wordt, dat het afvalwater door toepassing van het voorgestelde reinigingssysteem zoodanig gereinigd wordt, dat de reden voor het betalen der schadevergoeding komt te vervallen." De grijze bisschop van het Bossche Diocees zou door z.ijne aanwezigheid luister bij den feestdag bijzetten. Hetzelfde zou doen als vertegenwoordigende de Nederl. Regeering ZExo. Minister Marchant, Minister van Onderwijs Kunsten en Wetenschappen. Des morgens te half twaalf werd MgTt. Diepen, in Grave gearriveerd, aan de Hampoort door de Gr avenaren begroet. In een feeststoet van heel de burgerij met twee muziekcorpsen werd de Kerkvorst ingehaald, terwijl een eere-esoorte werd gevormd door de Kloveniers van de eeuwenoude gilde, waarbij de koningen met zilverplaten omhangen en leden met oude zvjdgeweren als wachters om hun bisschop liepen. Heel Grave en vele vreemdelingen deel den in den jubel, welke door het heele^ stedeke klonk op weg naar het St. Henricus- Gesticht, waar een schare van geestelijken en burgerlijke autoriteiten den bisschop begroette. Daar werd in een receptie door den bisschop, door regeeringsvertegenwoordigers door den Commissaris van de Komn-g*ll in Noord-Brabant, door den burgemeester van Den Bosch geprezen het charitatieve werk van de fraters;, die door 75-jarigen socialen arbeid het lot der blinden hebben verzacht. Daar deelde Mgr. Hendrix mede, dat namens katholiek Nederland via bisschoppelijk en nationaal comité een feestgave van 6000 gld. werd aangeboden ten bate van het St. Henricus-Gesticht. Meerdere sprekers voerden hier het woord o-.w. de inspecteur van het buitengewoon lager onderwijs, dr. A. vaat Voorthuizen, hulde bracht aan de fraters voor hun liefdadigi werk ten bate van misdeelde leden der samenleving. Meerdere feestgaven werden nog aangeboden, waarna frater Thareisio dankte voor al de hulde hier aan de fraters gebracht. Na een plechtig Lof in de St. Elisabethske-u-k door Mgr. Diepen gecelebreerd, werd in den namiddag in het St. Henricus-Ge' sticht een feestmaaltijd gehouden, waar naast Z. H. Exc. Mgr. Arnold Diepen ook ZEx. mr. Marchant Minister van Onderwijs aanzat. De>ze bracht in een sympathieke toespraak zyn bijzondere gelukwensch ook namens de Regeering aan de eerwaarde fraters, dankte hen, wat zij door hun zorg voor de blinden voor de gemeenschap gedaan hadden en zegde hun voor de toekomst ook de steun van de regeering bij de verdere zorgen voor hun beschermelingani toe. In den avond kwam heel Grave in een fantastischen liehtstoet de fraters en do blinden hulde brengen voor hun weldaden aan de gemeenschap bewezen. Des avonds had te kwart na acht een feest concert in hefc St. Henricus-Gesticht plaats gegeven door de Blinden. --- Openingswoord pater Hyaointh Deze feestavond werd geopend door den Voorzitter van het Nationaal Comité Pater Hyacinth Hermans, met een begroetingsrede op hefc motief: „Waarvoor wij willen danken en eeren". Pater Hermans begroette allereerst Minister Marchant, die het St. Henricus-Gesticht de nooge eer heeft willen aandoen, om door zijne aanwezigneid luister bü dit feest te zetten. Uwe Excellentie heeft zich willen overtuigen van den mooien, nuttigen en cbaritatieven arbeid, die hier door de Fraters aan de Blinden wordt verricht. Spr. brengt den Minister hulde en dank voor deze geste; dank in 't bizonder voor het feit, dat Z.Ex. zijn vrijen en rusfcigm Zondag heeft geofferd om hier aanwezig te willen zj'n. Zijn bezoek zal met gouden letters genoteerd worden in de annalen van bet Gestioht. Vervolgens besrroet spr. Z. H. E^o. Mgr. Diepen en dankt ook deze voor zijn hooge tegenwoordigheid. Memoivfrend, dat in diens -g-eze^end diocees vele instituten zijn voor door de natuur misdre'den, betoogt spr. dat in het diocees van Mgr. Diepen dagelijks liet Fvangpüe-wonder wordt hrrSaald: „Blinden zien .dooven hoor?n, stommen spreken en aan den arme wordt 't Evangelie verkondigd". En dit alles, opdat Gods wonderen zonden worden geopenbaard. Hier in dit gezegend instituut worden iederen dag Gods wonderen geopenbaard door de zelfopoffering der Fraters, wien hij warme hulde en dank daarvoor brengt. Niet alleen in woorden, waar hij kan dit ook doen in den vorm van een feestgave. 't Treffende daarbij is, dat de Fraters die feestgave weer niet voor zichzelf gebruiken maar die bestemd hebben voor het Gesticht en voor hun verpleegden. Het is het Nationaal Comité gelukt in dezen depressietijd een bron aan te borenj waarvan spr. hoopt, dat zij als een zilveren Maas naar Grave zal stroomen binnen in 't Gesticht. Hierop bracht hefc harmonie-orkest der Blinden een paar fraaie nummers ten genoore, waarna ZEx. Minister Marchant heli woord nam. --- Treffende rede van Minister Maronant. De Minister begon met te verklaren, dat nij op dezen feestdag; de Regeering vertegen woordigt. Hij is blij in Grave geweest te zijn. Vóór dezen dag wist hij nauwelijks, dat bet St .Henricus-Gesticht bestond. Tot hoden had hij er niets van gezien. Als ik, aldus ging de Minister blijkbaar ontroerd voort ,mijne indrukken van dezen dag hier weergeef, doe ik dat in een gevoel vaini greote dankbaarheid. Dit bezoek is voor spr. uiterst leerzaam geweest. Zijn eerste gedachte is geweest, hoe dankbaar wij! moeten zn'n voor Gods gaven, ons geschonken. Al onze zintuigen zijn ons gegeven om de scnoonheden van Gods' schepping te bewonderen. Hier neeft hij verpleegden aangetroffen, die de neer lijke gave van Iwsfci geziecifc missen. En toch, wat een levensblijneid onder hen. Die blijheid bezitten ze uit min onwrikbaar geloof aan God. Al missen zy' veel, zij zijn, door wat zij nier ontvangen en leeren dankbaar voor Gods oneindige genaden. Voor ons, die over al onze zintuigen bssonikke-n, ligt hier een les. * • Als nem pessimisme overvalt, wat wel eens gebeurt, zal spr. denken aan dezen dag; denken aan netgeen hij hier gezien en genoord heeft en het zal hem van zijn pessimisme genezen. Dit dankt nü dan aan ds verplegers en de verpleegden van dit nuis. Hij dankt voor die les en eindigt met het uitspreken van de hoop, dat God verplegers en verpleegden moge loonen en Zijn zegen schenken aan dit huis. (Enthousiast applaus). --- Mgr., Diepen houdt de Na een paar muzieknummers hield Z. K, feestrede. Exc .Mgr. Diepen de feestrede, waarin Mgr. zijn voorgangers herdacht in hun zorg voor de blinden; de Congregatie van de Fraters van O. L. Vr. Moeder van Barmhartigheid dank en hulde bracht voor deze barmhartigheid, den blinden betoond, en dringend beroep deed op de milddadigheid van Neerland's Katholieken, op wier steun het St. Henricus-Gjstichfc zooveel recht heeft, opdat de blinden die verzorging zouden kunnen blijven ondervinden, welke zij1 hier behoeven, om later te kunnen aanschouwen het eeuwige Licht. --- Dankwoord Frater Directeur. Na Mgr. sprak Frater-Direteur een harte lijk dankwoord op de eerste plaats aan Z. H. de Paus, die Zijn zegen overzond bij deze gelegenheid; vervolgens aan het Ned. Doorl. Episcopaat, dat zitting nam in 't eere-comité en vertegenwoordigd was door Mgr. Diepen; dan aan ZExc. Minister Marchant voor de buitengewone eer van diens tegenwoordigheid, die in de annalen van 't Huis zal worden vermeld; aan 't Nationaal Comité en aan een zaal vol blindenvrienden. --- Feestgave van f 6000 Vooral het Nat. Comité, dat een feestgave van f6OOO hem heeft ter hand gesteld. Het feestprogram werd verder afgewerkt. Het is een schitterend geslaagd feest geworden, dat da belangstelling van geheel Kath. Nederland zal hebben gewekt voor het groote ,nog te veel onbekend socialel en charitatieve werk der Fraters voor do arme Blinden. Moge dit feest veler weldadigheids'zin voor die blinden hebben gewekt! CM. Crt.) ---