Volksraad en regeering. De vaststelling van de Indische begrooting door den gouverneur-generaal is afhankelijk gesteld van overeenstemming met den Volksraad. Sinds 1927, onder de wet op de staatsinrichting, heeft de raadpleging van den Volksraad oogenschijnlijk grootere beteekenis gekregen, omdat de vaststellingsbesluiten, teneinde te kunnen werken, slechts de goedkeuring bij de wet behoeven en de Staten-Generaal hierbij net recht van amendement missen. Niettemin is in werkelijkheid van een grooteren invloed van den Volksraad nauwelijks sprake. In de artikelen 103 en 108 I.S. is namelijk een regeling opgenomen voor het geval het Indisch vertegenwoordigend college tegen de wenschen van de regeering (en den minister van Koloniën) ingaat. „De gouverneur-generaal"—aldus artikel 103 der Indische staatsregeling—„stelt de algemeene begrooting en de aanvullingsbegrootingen vast, voor zoover hij zich . met het gevoelen van den Volksraad vereenigt". En hierop laat artikel 108 I.S. volgen : .Indien nopens een geheele afdeeling der algemeene begrooting geen overeenstemming tusschen den gouverneurgeneraal en den Volksraad is verkregen, geschiedt de vaststelling van die afdeeling . bij de wet. „Onderdeden van afdeelingen der algemeene begrooting, waaromtrent geen overeenstemming is verkregen, worden bij de wet vastgesteld indien en voor zoover daaraan behoefte bestaat". Verhoogt of vermindert de Volksraad bepaalde begrootingsposten, dan kan de regeering, met gebruikmaking van de hier geciteerde bepaling, die onderdeden uit de begrooting lichten en bij afzonderlijk wetsontwerp aan het oordeel van de Staten-Generaal doen onderwerpen. Dit is in 1927 t/m 1930 reeds verscheidene malen geschied, al heeft de Volksraad zich in die jaren bij de hanteering van zijn recht van amendement een loffelijke zelfbeperking opgelegd. Bij de onlangs afgedane begrooting •voor 1932 is een veel grooter aantal amendementen behandeld dan ooit te voren. Ingediend werden niet minder dan '25 'wijzigingsvoorstellen, waarvan werden aangenomen ; 13; verworpen : 5 en ingetrokken :6, terwijl l amendement is vervallen. De aangenomen wijzigingen waren de volgende: a. Het amendement-Soeroso c.s., beoogend het te niet doen van de voorgestelde salariskorting van 10 pet. met ingang van 1 Januari 1932. De regeering nam tegen dit amendement, waardoor de begrooting werd verhoogd met ongeveer f 23 millioen, een volstrekt afwijzende houding aan. Zij verzette zich overigens eveneens tegen het amendement-Fruin < as., dat de korting op 5 pet. wilde hand! haven en door de aanneming van vorengenoemd amendement kwam te vervallen. 6. Het amendement-Fruin c.s., hetwelk de salariskorting eveneens wilde toepassen op het personeel van het commissariaat voer Indische zaken bij het ministerie van Koloniën. Dit denkbeeld kon evenmin genade vinden in de oogen der regeering, die bij de behandeling verklaarde, geen stappen in die—reeds eerder bepleite—richting te kunnen doen, vooral omdat het hier Rijksambtenaren betreft. c. Het amendement-Blaauw c. s., gericht tegen de voorgestelde opheffing van het kantoor voor Japansche zaken als afzonderlijke instelling. Hiermede was een verhooging van f 16.380 gemoeid, welke der regeering onoverkomelijk voorkwam. d. Het amendement-De Queljoe c. s. tot verhooging van de uitgaven met f 1, waarmede te kennen werd gegeven, dat het wenschelijk ware om aan negorijhoofden van Ambon en Saparoea een—niet wel te ramen—tegemoetkoming wegens gederfde adat-inkomsten toe te kennen. Hiertegen verklaarde de regeering, onder eenig voorbehoud, geen overwegend bezwaar te hebben. e. Het amendement-Alatas c.s. tot verhooging der uitgaven met f 1, beoogend toekenning van een —niet te schatten— subsidie aan een bizondere Hollandsen- Arabische school. Hiertegen maakte de regeering om bezuinigingsredenen principieel bezwaar. / en g. Twee amendementen-Dwidjosewojo c.s. tot verhooging van de uitgaven met f 44.050, f 1 en f 22.500, respectievelijk voor grooter uitbreiding van het aantal Inlandsche 2e klasse-scholen, voor hoogere—niet te ramen—uitgaven voor de bizondere inrichtingen voor Inlandsen lager onderwijs en voor grooter uitbreiding van het aantal volksscholen. De regeering stond tegenover die drie desiderata afwijzend. h. Het amendement-De Dreu c.s. betreffende het openen van openbare en bizondere E. L. S., H.C.S., H. I.S. en schakelscbolen, waarmede tezamen f 86.000 was gemoeid. Deze verhooging heeft de regeering krachtig bestreden. /.. Het amendement-Ratu Langie c. s., beoogend een in vroeger jaren eveneens bepleite reorganisatie van de Osvia te Makasser. Tegen de verhooging (gesteld op f I—, wegens het ontbreken van juiste gegevens omtrent de kosten) stond de regeering afwijzend. j. Het amendement-Fruin c. s, tot niet toekenning van een bijdrage aan het te Amsterdam te houden derde internationale congres voor tropische geneeskunde, waardoor een verlaging met f 3000 mogelijk zou worden. Ook hiertegen maakte de regeering bezwaar. k. Het amendement-Van Baaien es., waarmede werd bedoeld: het doen van stappen tot het instellen van een centrale Kamer van Koophandel. De wijziging bracht een vermindering met f 6000 mede. De regeering verklaarde vóór de stemming over het amendement een afwachtende houding te zullen aannemen. /. Het amendement-De Hoog c.s. tot het uittrekken van fondsen (f 1.750.000) voor de electriciteits-voorziening van Midden-Java (Toentang-waterkrachtwerk). De regeering stond er afwijzend tegenover. m. Het amendement-Van Baaien c.s., beoogend een princïpiëele uitspraak omtrent het S.S.-hótel te Weltevreden. De regeering meende de aanneming van de wijziging, welke een vermindering van f 11500,— medebracht, te moeten ontraden. Reeds tevoren stond vast, dat slechts zeer enkele van deze amendementen eenige kans hadden te worden overgenomen bij de vaststelling der beg.'ooting. En het behoeft dan ook niet te verwonderen dat, blijkens de Javasche Courant van 11 dezer, slechts drie amendementen zijn overgenomen, namelijk d, jen *. De posten, waarop de overige amendementen betrekking hadden, zijn uitgelicht en zullen bij afzonderlijk wetsontwerp aan de Staten-Generaal worden voorgelegd. De Tweede Kamer heeft ten aanzien van dit ontwerp wèl het recht van amendement, zoodat zij uit de amendementen van den Volksraad een keuze zal kunnen doen. Of zij 't zal doen, is een vraag, die weinigen bevestigend zullen durven beantwoorden. Da Volksraad is ditmaal met zijn amendementen wel bizonder royaal geweest en heeft niet bepaald blijk gegeven, doordrongen te zijn van den ernst der tijden en van Indië's financiëelen toestand. En wijl de Tweede Kamer mede geroepen zal worden om te beslissen over de maatregelen, welfce noodïg zijn om het evenwicht in de Nederlandsche begrooting te herstellen, zal zij er wel bitter weinig voor gevoelen om fen aanzien van Ind i ë het advies van de verantwoordelijke instanties te Bwtenzorg en op het Plein te negeeren. van den Volksraad een keuze zal kunnen doen. Of zij 't zal doen, is een vraag, die weinigen bevestigend zullen durven beantwoorden. Da Volksraad is ditmaal met j zijn amendementen wel bizonder royaal geweest en heeft niet bepaald blijk gegeven, doordrongen te zijn van den ernst der tijden en van Indië's financiëelen toestand. En wijl de Tweede Kamer mede geroepen zal worden om te beslissen over de maatregelen, welfce noodïg zijn om het evenwicht in de Nederlandsche begrooting te herstellen, zal zij er wel bitter weinig voor gevoelen om fen aanzien van Ind i ë het advies van de verantwoordelijke instanties te Bwten- . zorg en op het Plein te negeeren. Er zou dan ook een politiek wonder moeten gebeuren, wil een der in Indië niet overgenomen amendementen in de "begroeting worden ingeschakeld. Ook het amendement-Soeroso geven wij na De Geer's opzienbarende mtQioenennota geen de minste kans. Het zal ongetwijfeld ' een amendement b 1 ij v e n en straks nog slechts beteekenis hebben als een document in de droeve historie van Indië's financiëele en economische crisis. --- Staaldraadkabel Scheepskettiog Manilla- toaw N. V. HET TECHN. BUREAU VRAAG en AANBOD SOERABAIA 201 bdf . ' wmnMpHHM --- MOUTWIJN-GENEVER „DE DRIE KISTJENS" * onder controle Schiedamsch Gemeente-bestuur f 3»— per flesch. (Geen spiritus genever). Imp.: N.V. Handel Mij. Hwat Goan, Slomprettan 71, Soerabaja, Telef. 368 Noord. --- MEIJER'S GRAMOFOONHUIS TOENDJOENGAN No. 28 --- ■ ■ Hotel Scheffer ISumatrastraat 43 - 491 Tel, 927 Z. - Soerabaia. ■ I Eigenaar J. J GERADTS I 950 ■ ■ --- Is en blijft J E ,323 adres voor FIJ N E CHIN. GEREC HTEN. --- Het land van belofte. V Dat is inderdaad Mantsjoerije, waar thans eindelijk het treffen heeft plaatsgehad tusschen Japanners en Chineezen, van wie de eersten, uitnemend militair georganiseerd, niet alleen de hoofdstad Moekden, doch evenzeer het uit den wereldoorlog bekende Tsing-tao hebben bezet, naar uit den stroom van berichten, welke in de achter ons liggende dagen tot ons kwam, valt op te maken. De Chineesche regeering, waaronder men dan dient te verstaan die der nationalisten te Nanking, heeft zich, blijkbaar bewust van haar volslagen onmacht tot behoorlijk agressief optreden, bepaald tot het zenden van een paar protestnota's, waarin zij eisenen stelt aan de machthebbers te Tokio, terwijl zij verordonneerd heeft, dat de dag van den 23sten September overal in den lande zal worden aangemerkt als de dag der „nationale vernedering," waarvan zij overigens der geheele wereld kond heeft gedaan. Het is wèl een tragische positie, welke China, door tal van factoren gedwongende voortdurende binnenlandsche twisten, de terreur van de communisten en bandieten, de zich telkens herhalende natuurrampen e. d.—inneemt in dezen strijd tegen den machtigeE nabut-r om een gebied, dat zoowel voorden een als voor den ander in vele opzichten een land van belofte is. Want dat is, gelijk gezegd, inderdaad Mantsjoerije. De buitenwacht had van Mantsjoerije niet gehoord vóór het jaar 1904, toen de Russisch-Japansche oorlog uitbrak. Het werd toen, door de krijgsgebeurtenissen, in de internationale gedachtensfeer getrokken, maar het zonk weer even snel in de vergetelheid terug, waaruit het weder opdook in den herfst van 1929, als pevolg van het met Rusland uitgebroken coaflict over den Chineeschen Oosterspoc weg, De Sovjet trad toen, evenals japan, agressief op: de botsingen hadden weinig om 't lijf, maar het feit alleen al was voldoende om —te meer omdat de Sovjets in het spel waren — de aandacht op dit deel van het Chineesche rijk te vestigen. Het gevolg was, dat er een conferentie belegd zou worden tusschen representanten van Nanking en Moskou, welke ook inderdaad in de oude Tsarenstad gehouden werd. Maar veel wijzer is de wereld er sindsdien niet op geworden: er lekte van de besprekingen betrekkelijk weinig uit, en Mantsjoerije raakte opnieuw in 't vergeetboek. Tot het opnieuw in het brandpunt van de belangstelling der geheele wereld staat door het bloedig treffen tusschen China en Japan. Het is, \*oor wie interesse heeft voor de ontwikkeling van deze beide Aziatische groot-machten, van belang, nauwkeurig kennis te nemen van de beteekenis van dit uitgestrekt gebied, dat bestempeld kan worden als heC land van belofte voor hen beiden. Immers: er trekken «eiken jare vele honderdduizenden Chineezen heen, omdat zij als gevolg van de onophoudelijke burgeroorlogen, het rooverwezen en hongersnood, in het eigen land geen middel van bestaan meer kunnen vinden. Naar schatting hebben er den laatsten tijd meer dan een millioen per jaar een goed heenkomen gezocht en gevonden. De helft van Mantsjoerije is bebouwbaar land, dat ongebruikt ligt en volgens deskundige raming kan het zielental er gemakkelijk en zonder bezwaar van de dertig millioen van thans stijgen tot meer dan het dubbele. In tegenstelling tot het eigenlijke China is het over het algemeen zeer rustig in Mantsjoerije: van burgeroorlogen is geen sprake. Onder wijlen den oorlogsheer Tsjang Tso-lin namen de Mantsjoerijsche troepen meermalen deel aan den burgeroorlog in China, maar de oude Tsjang was zoo verstandig, aan gindsche zijde van den Gropten Muur te blijven, zoodat zijn land niet van de oorlogsverwoestingen te lijden had. Alleen in 1925 is er een affaire geweest : de Kuo Sung-lin-opstootjes, welke echter heel kort geduurd hebben. Het was een strijd tusschen twee Mantsjoerijsche groepen, die snel ten einde was. Wellicht was dit mede te danken aan de omstandigheid, dat Japan, alhoewel niet daadwerkelijk tusschenbeide komend, partijen niettemin te verstaan had gegeven, dat het geen strijd zou dulden binnen een bepaald rayon, dat onder zijn invloed stond. Dit rayon is dat van den Zuid-Mantsjoerijschen spoorweg, welke aanvankelijk door de Russen was aangelegd, die hiervoor echter weer Fransch geld noodig hadden gehad. Na den oorlog tusschen Rusland en Japan, welke door dit laatste land zoo glansrijk gewonnen werd, kregen de Japanners er de controle over en het is zeer merkwaardig hoe zij er profijt van hebben weten te trekken. Volgens onze Westersche begrippen is een spoorwegmaatschappij een onderneming, welker leiders zich alleen bezig houden met het aanleggen en exploiteeren van de ijzeren verkeerslijnen, maar de Japanners hebben deze taak, <*'at hoogergenoemden spoorweg betreft, heel wat breeder opgevat. Er werd namelijk een groot concern van gemaakt, dat... steden bouwde, lichtfabrieken oprichtte, allerlei industrieën entameerde en, tenslotte, scholen en hospitalen stichtte, alsmede moderne landbouwbedrijven. Deze vreedzame penetratie heeft vele millioenen yens gekost, en zij kost dit nog, maar bij deze opoffering van kapitalen zit een vast-omlijnd doel voor, dat wij hieronder nader zullen aanduiden. Eerst zij hier opgemerkt, dat de Japansche invloedssfeer zich maar over een betrekkelijk gering gebied uitstrekt. Ze beslaat in totaal niet meer dan 1400 vierkante mijlen, hetgeen wel zeer matig is als men nagaat, dat er voor de zoogenaamde drie Oostelijke provincies niet minder dan... 384.000 vierkante mijlen overblijven. Deze activiteit van Japansche zijde is den opeenvolgenden Cnineeschen regeeringen steeds een doorn in 't oog geweest, maar zij was den Cnineeschen doorsneeburger uiterst welkom. Wij zeiden hierboven reeds, dat de trek der Chineezen naar Mantsjoerije de laatste jaren sterk is toegenomen en aangenomen wordt, dat in de laatste twintig jaren de Chineesche bevolking van dit gebied over het algemeen met twee procent is toegenomen. Teekenend is echter, dat voor het stukje, dat onder „controle" van Japan staat, deze toename niet minder dan: twintig procent bedraagt. De bevolkingsdichtheid — een ander staaltje van den gunstigen invloed, door Japan hier uitgeoefend — bedraagt voor het rayon van den Zuid- Mantsjoerijschen spoorweg 790 zielen per vierkanten mijl en voor het overig gedeelte slechts 72. Sedertkort heeft men aan Chineesche zijde het groot belang ingezien om dit deel van het rijk tot ontwikkeling te brengen, en zoo kan er thans groote activiteit van den kant van Nanking geconstay teerd worden. Er wordt bijvoorbeeld een moderne haven aangelegd te Kulutao, aan de Westzijde van de Golf van Liaotung gelegen. De Chineezen doen er tegenwoordig aan verbetering van steden, het aanleggen van behoorlijke verkeerswegen, en zij zorgen voor moderne lichtinstallaties. Blijkt hieruit genoegzaam, Ua^ de Chineesche gezaghebbers eindelijk en ten leste ook „iets zien" in Mantsjoerije, ook voor Japan is het een land van de toekomst. * » Wij schreven hierboven, dat de regeering te Tokio een doel heeft met de wijze, waarop de zaken van den Zuid- Mantsjoerije-spoorweg worden geëntameerd. Op het oogenblik kan worden aangenomen, dat er niet meer dan tweehonderdduizend Japanners in Mantsjoerije wonen, maar er is nog zoo iets als een vraagstuk van de overbevolking in Japan. Het zielental in dit land neemt jaarlijks toe met zevenhonderdduizend tot een millioen, hetgeen de kwestie van de voedselvoorziening urgent doet worden. Er' is een periode geweest, waarin men zich in Japan er 't hoofd niet over brak: dat was toen de grenzen van andere landen nog niet gedeeltelijk of geheel voor de landverhuizers gesloten waren. Toen konden de japanners naar hartelust uitzwermen, en het was vooral naar de Vereenigde Staten, dat zij dit deden. Tot er een einde aan kwam en er aan de komst van vreemdelingen paal en perk werd gesteld door het vaststellen van bepaalde quota, waarover toen heel wat te doen geweest is, zóó zelfs, dat de betrekkingen tusschen de Vereenigde Staten en Japan lang niet vriendschappelijk waren. In den loop der jaren is dat wel weer beter geworden, maar de brandende vraag voor Japan bleef: hoe moet het steeds aanwassend bevolkingssurplus gevoed worden? Want: mag men de Japansche deskundigen gelooven, dan is emigreeren naar Mantsjoerije in voldoenden getale, om de zaak tot een oplossing te brengen, iets onmogelijks. Gezegd wordt, dat het klimaat voor den Japanner niet deugt: het is te koud en te guur. Daarom is het streven erop gericht om van Japan een industriëele natie te maken, welke goederen voor het buitenland fabriceert en daar verkoopt, zoodat met het hieruit verkregen geld voedsel voor de bevolking gekocht kan worden. Hiervoor zijn echter grondstoffen, ruwe materialen noodig en... die levert Mantsjoerije in méér dan voldoende hoeveelheden. Tevens echter is Mantsjoerije met zijn steeds toenemende bevolking ook het afzetgebied, waar de Japanners hun producten kwijt kunnen raken. Het einde der ontwikkelingsmogelijkheden van Mantsjoerije is nog lang niet bereikt en hét is van Japansch standpunt volkomen verklaarbaar niet alleen, dat het er alles op zet, zijn vestiging te consolideeren, maar haar een zoo groot mogelijke uitbreiding te geven. Houdt men hiernaast in het oog, dat de Chineesche regeering thans ook op haar wijze doende is, de ontwikkeling van dit gebied te bevorderen, dan is hiermede de kern van het thans tot uitbarsting gekomen conflict aangeduid. Conflict, dat in de hoofdsteden van Europa en Amerika de aandacht trekt, welke het verdient, maar waarover men zich niet direct ongerust blijkt te maken. Men weet er, dat japan verre de meerdere is van China en, wat zwaarder weegt, men heeft de ervaring, dat de wijze, waarop Japafl in Mantsjoerije optreedt, ook voor de mogendheden niet onvoordeelig is. Afgescheiden van het feit, dat de groote mogendheden geïnteresseerd zijn bij belangrijke spoorweglijnen — de Britten bij den Peking —Moekden-spoorweg bijvoorbeeld—is het internationaal handelsverkeer met Mantsjoerije in zeer belangrijke mate toegenomen. Ten bewijze geven we hier enkele cijfers: In 1898 telde de Britsche scheepvaart op Mantsjoerijsche havens 168 schepen met een inhoud van 161.000 tons en in 1928 556 schepen met een inhoud van 2.700.000 tons. Voor Amerika waren deze getallen respectievelijk 4 zeilschepen met 2 400 tons en 127 stoomschepen met 500.000 tons. De Britsche handel in de drie havens van Mantsjoerije vertegenwoordigde in 1928 een waarde van twintig millioen Haikwan-taels en die van Amerika 26.500.000 taels. De totale waarde van den buitenlandschen handel in Zuid-Mantsjoerije is in een tijdsverloop van dertig jaren gestegen van 83 tot niet minder dan 566 millioen taels, terwijl die voor Noord- Mantsjoerije slechts van 18 tot 99 millioen opliep. Uit deze cijfers blijkt duidelijk, dat de Japansche penetratie van Mantsjoerije evenzeer ten voordeele van de groote mogendheden is geweest, die derhalve geenerlei reden hebben — handel is handel en geld is geld ! —over te gaan tot een interventie, welke haar, naar alle waarschijnlijkheid, op den duur zakelijke schade zou kunnen berokkenen. --- MIDDEN-JAVA. SOLO. Het landgerecht. De termijn van zes maanden, voor welken wegens buitengewone omstandigheden bij het Lüdger* ikarïa een buitengewoon landrechter in dienst is gesteld, is nader verlengd met zes maanden of zooveel korter als zal blijken voldoende te zijn. --- BINNENLAND. DE POSTVLUCHTEN. Aankomst Vertrek. ~ AMSTERDAM 17—91 PRAAG LEIPZIO FüRTH DRESDEN NEURENBERG WEENEN MATYASFOELD j BELGRADO SOFIA SALONIKI 1 ATHENE 18—9 MERSAMATKUH CAIRO ' QAZA .„ „ BAGDAD 19—9 BASRAH . BUSHIRE T . JASK 21-9 \ KARACHI JODHPUR JHANSI ALLAHABAD CALCUTTA AKYAB RANGOON f 19—9 BANGKOK 1 TAVOY ALORSTAK 19-9 MEDAN 18-9 BATAVIA Aneta seint, dat het uitwaartsche postvliegtuig Reiger Maandag te Jask is aangekomen en dat het retourvliegtuig Specht nog te Bangkok vertoeft, aangezien wegens slechte weersomstandigheden niet kon worden vertrokken. --- Een mantri-boschwezen verdwenen. Door een krokodil verslonden? Onlangs ging een mantri van het boschwezen van Tandjong-Balei in 'een sampan op inspectiereis. De man is tijdens zijn tocht vermoedelijk door een krokodil aangevallen en verslonden. Immers, men meent, aldus de Sum. post, dat de man in de Soengei Loba, een zijrivier van de Asahanrivier, was gaan baden en toen door een monster werd verscheurd ; zijn kleeren trof men nog in de sampan aan, doch van hemzelf geen spoor. Volgens Inlandsche ooggetuigen zou de mantri zelf in de sampan door een krokodil zijn aangevallen. --- Voornaamste Nieuws. Loopeode tot 2 aar. De beurzen in zoo goed als alle hoofdsteden van Europa waren gisteren gesloten Te Amsterdam werd een conferentie belegd door de financiëele deskundigen, welke nog niet tot besluiten is kunnen komen. In Engeland heerscht betrekkelijke kalmte; het volk stelt vertrouwen in de nationale regeering en de politieke partijen zetten alle geschillen opzij, om het Engelsch crediet te kunnen handhaven. Langs den spoorweg Chang-chun —Kirin hebben nieuwe gevechten tusschen Chineesche en Japansche troepen plaatsgehad. De Sovjetpers in Mantsjoerije is anti-Japansch gezind. China verzocht onmiddellijke interventie vanden Volkenbond. •De opwinding te Nanking neemt hand overhand toe. Het uitwaartsche vliegtuig de „Reiger" is te Jask aangekomen ; de „Specht" kon nog niet uit Bangkok vertrekken wegens het slechte weder. De vermiste vliegers Roday en Johannsen zijn gevonden. --- De aanrijdingszaak te Medan. Betrokken rechterlijke ambtenaren gecorrigeerd. De heer Stokvis, gewezen lid van den Volksraad, zond 31 Maart de volgende vraag aan de regeering: In het afdeelingsverslag betreffende de 11de afdeeling der aanvullingsbegrooting voor 1931 (zitt. 1930-1931, ond. 88-afdeeling II: st. 3, blz. 3) werd de vraag gesteld, waartoe het justitieel onderzoek heeft geleid naar de aanrijding met doodelijken afloop van een Bengaleeschen wielrijder door een auto, waarin twee leden van de rechterlijke macht te Medan waren gezeten en welke door een hunner werd bestuurd (vgl. Dcli Courant van 1 September 1930, N eerste blad). Op deze vraag werd geantwoord (ond. 88-afdeeling II: st. 4, blz. 3), dat Inlichtingen waren ingewonnen bij den procureur-generaal bij het Hooggerechtshof. Hoewel die inlichtingen nog niet aan den Volksraad zijn bekend gesteld, is sindsdien uit dagbladberichten gebleken, dat de rechterlijke ambtenaar, die den auto had bestuurd, door den Raad van Justitie te Medan werd vrijgesproken. Aangezien steller' nader heeft vernomen, dat bedoelde rechterlijke ambtenaren, die op den bewusten avond terugkeerden vanv een feest te Laboean, niet in nuchteren toestand verkeerden, zou hij gaarne vernemen of het Hooggerechtshof terzake een onderzoek heeft ingesteld en in den uitslag daarvan aanleiding heeft gevonden tot een administratieve bestraffing, zoo neen, waarom niet en zoo ja, welke straf het Hof aan een of beide ambtenaren heeft opgelegd. Het antwoord der regeering, ingezonden 17 September, luidt: Naar aanleiding van bovenstaande vraag van het gewezen lid van den Volksraad, den heer J. E. Stokvis, kan het volgende worden medegedeeld. Terzake van de daarbij vermelde aanrijding is tegen den rechterlijken ambtenaar, die den auto bestuurde, voor den Raad van Justitie te Medan een strafvervolging ingesteld, welke, zooals bekend, met een vrijspraak is geëindigd. In verband echter met hetgeen — naar gebleken is — aan de aanrijding, waarbij de in de ónderwerpelijke vraag bedoelde landsdienaren betrokken waren, is voorafgegaan, zijn beiden niet langer in hun ambt gehandhaafd. De rechterlijke ambtenaar, die den auto bestuurde en die destijds met de waarneming van de betrekking van griffier van genoemden Raad van Justitie was belast, is van die waarneming ontheven en vervolgens ter beschikking gesteld van*" een landraadvoorzitter op Java. De andere in deze zaak betrokken rechterlijk ambtenaar, destijds wd. substituutofficier van justitie bij meergenoemd college, is naar Java overgeplaatst, waar hij met de waarneming van het buitengewoon voorzitterschap van een landraad is belast. Voor verdergaande maatregelen dan vorenbedoelde terugstelling en overplaatsing, bestonden geen termen. --- Naar Indië Bij beschikking van den minister van Koloniën zijn ter beschikking gesteld van den G.G. van Néd.-Indië: De heer W.A. Ginsel om te worden benoemd tot administratief ambtenaar bij het 8.8. De heeren R. Postema en F. L. M. Paulussen om te worden benoemd tot hoofdonderwijzer bij het openbaar lager onderwijs. Mej. W.J. Schild om te worden benoemd tot hoofdonderwijzeres bij het openbaar toger onderwijs. ---